เพื่อน ฉันง่วงนอน.
สภาเวทมนต์นำเสนอ ภาพของมันบนแมจิก ดิสแอสเตอร์
ปลูก แสดงความแข็งแกร่ง ภายในของการมอบชีวิตของคุณ.
สมมติความปรารถนาจาก
และกลายเป็นส่วหนึ่งของ ความเป็นนิรันดร์ในฐานะผู้บำรุงเลี้ยงดู.
เพอร์เฟ็กต์.
เข้ามา.
ขอโทษที่รบกวนค่ะ.
อรุณสวัสดิ์ เม็ก.
หนูชงชามาค่ะ.
ขอบใจ.
โอเค มากินด้วงของแกได้แล้ว.
เป็นเด็กดีมากเลยนะ คาร์บันเคิล? ใครเป็นเด็กดีบ้าง?
เม็ก.
คะ?
เธอจะต้องตายภายในหนึ่งปี.
หา?
ว่าไงนะคะ?
เมฆลอยผ่านไปอย่างแผ่วเบา ในวันที่สดใสของต้นฤดูใบไม้ร่วง.
มันเป็นวันเกิดปีที่ 17 ของฉันอีกด้วย.
เห็นได้ชัดว่า ฉัน -แม่มดฝึกหัด เม็ก ราสเบอร์รี่-จะต้องตายภายในหนึ่งปี.
แม่มดที่อยู่ไดัอีกหนึ่งปี
โอ้ ได้โปรด นายหญิง. อยู่ดีๆ ก็พูดเรื่องตลกนั่น.
มันไม่ใช่เรื่องตลก.
เธอถูกกำหนดให้ตาย.
แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง.
เป็นความจริง.
อ้า! คุณวางแผนเซอร์ไพรส์งั้นเหรอคะ?
ฉันเคยเซอร์ไพรส์อะไรเธองั้นเหรอ?
โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว! ฉันโดนแกล้งผ่านทีวี!
ฉันดูเหมือนคนที่ออกรายการแบบนั้นงั้นเหรอ?
ไม่ค่ะ.
โชคไม่ดีนัก มันคือความจริง.
เธอกำลังจะตายภายในหนึ่งปี เม็ก ราสเบอร์รี่.
นายหญิง...
วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน คุณก็รู้.
ฉันรู้ แต่ฉันโกหกเธอไม่ได้.
เธอจะตาย. และถึงแม้ว่า เธอทำอะไรในตอนนี้ มันก็เลี่ยงไม่ได้.
ฉันจะไปยังไงล่ะทีนี้?
คำสาป.
คำสาปเหรอ?
เธอต้องสาปโทษตาย ที่ทำให้เธอเหลือเวลาอีกเพียงปีเดียว.
ตอนนี้เธออายุ 17 คำสาปเริ่มทำงานแล้ว.
"โทษตาย" งั้นเหรอ?
มันเป็นคำสาปโบราณ แม่มดสมัยใหม่ไม่รู้จักหรอก.
เอ่อ มันคืออะไรคะ?
มอบการมองเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต.
มันค่อนข้างคล้ายโรคประจำตัว.
ปีหน้าเมื่อเธอมีอายุครบ 18 นาฬิกาชีวภาพของเธอจะรวน.
เธอจะแก่กว่าอายุปกติของเธอเป็นพันเท่า.
เธอจะแก่ขึ้น 10 ปีภายในสามวัน และ 100 ปีในหนึ่งเดือน.
เธอจะมีชีวิตรอดได้เพียง หนึ่งเดือนก่อนที่คำสาปจะฆ่าเธอ.
สิ่งที่เธอเพิ่งเห็น เป็นตัวของเธอที่ตายจากคำสาป.
นั่นคือฉันเหรอ?!
ฉันจะถอนคำสาปได้ยังไงคะ?
ในตอนนี้ ยังไม่มีทาง.
แล้ว ใครสาปฉันเหรอคะ?
คุณต้องรู้แน่ๆ เลยใช่ไหม?
เราสามารถจับตัวพวกเขาและ ทำให้พวกเขาบอกว่าจะถอนมันได้ยังไง.
ฉันบอกแล้วว่ามันเป็นโรคประจำตัว.
อีกนัยหนึ่ง มันคืออาการป่วย.
เธอป่วย.
คุณพูดแบบนั้นกับเด็กสาว หน้าสดอายุ 17 ปีได้ยังไงกัน?!
ฉันจะดูแลเธอจนกระทั่งนาที สุดท้ายของเธอ ดังนั้นหลับให้สบายนะ.
ทำไมเธอถึงได้เย็นชานักนะ?
เราอยู่ร่วมกันมานานกว่าทศวรรษ.
เธอจะไม่แสดงความเห็นอกเห็นใจ กับนักเรียนที่แสนมีค่าของเธอเลยเหรอ?
เรื่องตลกก็อีกเรื่อง ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่สามารถรอดได้.
จริงเหรอคะ? งั้นก็เก็บเรื่องตลกที่ไม่ตลก ไว้กับตัวคุณเองและบอกฉันมาได้แล้ว.
มันคงจะเป็นเรื่องยาก
ทั้งในแง่ของมันจะใช้เวลา นานแค่ไหนและมันต้องการอะไร.
ขวดนี่มีรูปร่างประหลาด.
ขยะนี้คืออะไรเหรอคะ?
หยุดพูดสักเดี๋ยว ได้ไหม?
จับชั่วเวลานี้เอาไว้.
ฉันเพิ่งร่ายเวทมนต์ลงไปที่ขวดใบนี้.
เริ่มตั้งแต่วันนี้ เธอต้องรวบรวม ชิ้นส่วนของอารมณ์ไว้ในขวดใบนี้.
ชิ้นส่วนของอารมณ์? มันคืออะไร?
ตามที่ชื่อของมันได้แนะนำ อารมณ์ที่ทรงพลังที่ผู้คนเคยประสบ.
เธอจะต้องรวบรวมมาบางส่วน.
มีบางสิ่งที่เรียกว่าเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต.
จากอารมณ์ทั้งหมดของมนุษย์-สนุก โกรธ โศกเศร้า และกดดัน-มันทำขึ้นมาจากความสุข.
ทำยังไงคะ?
ฉันกระตุ้นขวดนั่นด้วยเวทมนต์เวลา.
มันจะตกผลึกและเก็บชิ้นส่วนของอารมณ์.
เธอจะใช้มันเพื่อเก็บ ความสุขจากคนทุกประเภท.
น้ำตาจากคนที่ร้องไห้เวลาที่มีความสุข.
น้ำตาแห่งความสุข.
น้ำตาแห่งความสุขงั้นเหรอ?
น้ำตาแห่งความสุขเป็นวัตถุดิบ ที่ต้องการเพื่อสร้างเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต.
เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตจะ ปกป้องเธอจากความตาย.
อีกนัยหนึ่ง มันจะทำให้เธอมีชีวิต แม้ว่าเวลาที่จำกัดของเธอจะหมดลง.
ฉันไม่เป็นอะไรเลย!
ถ้างั้นพูดอีกแง่หนึ่ง ฉันจะกลายเป็นอมตะงั้นเหรอ?
ตราบใดที่เธอไม่ขจัดผลกระทบ.
อ่า ไม่เอาน่า นายหญิง. คุณแคร์นักเรียนของคุณ จริงๆ ใช่มั้ย?
แล้วฉันต้องเก็บหยาดน้ำตามากแค่ไหนเหรอคะ?
หนึ่งพันหยด.
พูดใหม่สิ?
เธอต้องเก็บน้ำตาพันหยด.
ใน 12 เดือน
เธอต้องครอบครองน้ำตาพันหยด จากคนที่ประสบกับความสุขที่แท้จริง.
แบบนั้นจะเป็นไปได้เหรอในปีเดียว?
ถ้าเธอไม่ได้เป็นแม่มดที่มีเวทมนต์ มันก็เป็นไปไม่ได้.
เข้าใจแล้ว.
เอ่อ ขอบคุณสำหรับข่าวร้าย!
รอเดี๋ยว เม็ก. เธอจะไปที่ไหนกัน?
เดี๋ยวก่อน เม็ก!
ฉันกำลังจะตาย.
ถ้าฉันจะต้องตายภายในหนึ่งปีจริงๆ
แล้วจนถึงตอนนี้ฉันได้ทำอะไรไปแล้วบ้าง?
ฉันเรียนเวทมนต์เป็นบ้าเป็นหลังทุกวัน.
ฉันทำงานไม่ได้หยุดทุกวัน.
ฉันทำงานหนักมาก แต่...
ทั้งหมดนั่นไม่ได้ทำเพื่ออะไรเลย งั้นเหรอ?
แล้วจะมีประโยชน์อะไรที่จะมีชีวิต
วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกแย่ที่สุด.
โอ้ย เจ้าจิ๋วแสนน่ารัก!
รู้สึกดี ใช่มั้ย?
โอ้ คุณเป็นเด็กฝึกของคุณฟาวส์.
คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ?
โอ้ เธอรู้... ดื่มด่ำกับความเศร้าโศกของฉัน.
หา.
ว้าว เขาน่ารักมากเลยค่ะ.
ใช่มั้ยล่ะ? อยากเล่นกับเขาไหม?
ว้าว. เธอมาที่นี่คนเดียวเหรอ แอนนา?
ค่ะ. หนูจะมาถาม อะไรบางอย่างกับคุณฟาวส์น่ะค่ะ.
เรื่องอะไรเหรอ?
สำหรับดอกไม้มากมาย ดังนั้นแม่ของหนูได้พักอย่างสงบค่ะ.
เธอหมายความว่าไงเหรอ?
แม่ของหนูอยู่ที่โรงพยาบาลมานานแล้ว
แต่ในที่สุดพวกเขาก็ยอมให้แม่ออกมา.
แต่ตอนนี้แม่นอนหลับ แล้วก็ไม่ยอมฟื้นขึ้นมาค่ะ.
พ่อบอกว่าแม่พักผ่อนเพราะว่า แม่ทำงานหนักมาตลอดจนถึงตอนนี้.
หนูก็เลยอยากเอาดอกไม้กลิ่นหอม ไปให้แม่ แม่จะได้พักอย่างสงบค่ะ.
เห็นได้ชัดว่า ฉันสูญเสียพ่อและแม่ไปตอนที่ฉันยังเด็ก.
ฉันพูดว่า "เห็นได้ชัด" เพราะฉัน ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพวกท่าน.
และคนที่สงสารฉัน ตอนที่ฉันเป็นเด็กกำพร้าก็คือ...
ไปกับฉัน. ตั้งแต่วันนี้ไป เราเป็นครอบครัวเดียวกัน.
เธอเข้าใจไหม เม็ก ราสเบอร์รี่?
เฮ้ เธอจะให้ฉัน เอาดอกไม้ไปให้แม่ของเธอได้ไหม?
-คุณจะทำแบบนั้นเหรอคะ? -แน่นอน.
ฉันจะทำให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริง แอนนา.
แล้วดอกไม้แบบไหน ที่เธออยากจะเอาไปให้แม่เหรอ?
ดอกไม้ที่แม่ชอบค่ะ.
นั่นล่ะที่ฉันถาม.
ดอกไม้สีชมพูแสนน่ารัก. แม่บอกว่าแม่เคยเห็นพวกมันเมื่อนานมาแล้ว.
แม่พูดเสมอว่าอยากเห็นพวกมันอีกครั้ง.
คลุมเครือไปหน่อยนะ.
เฮ้ นั่นแม่มดฝึกหัดนี่.
มาทำธุระให้คุณฟาวส์อีกแล้วเหรอ?
ประมาณนั้นแหละค่ะ.
โชคดีนะ.
คุณเป็นนักเรียนของคุณฟาวส์. คุณทำงานอยู่เหรอครับ?
ใช่แล้ว.
ทำไมเหรอ ถ้าไม่ใช่นักเรียนของคุณฟาวส์.
ฉันเพิ่งทอดรอบนี้. รับไหมคะ?
โอ้ ขอบคุณค่ะ. ฉันขอให้เธอด้วยนะคะ?
ได้เลยค่ะ.
โอ้ เม็ก.
ฉันไม่ค่อยพบเธอเวลานี้เลยนะ.
ทำไม ถ้านั่นไม่ใช่ไฟน์แสนสวย.
มันต้องเป็นโชคชะตาที่ เราได้พบกันโดยบังเอิญที่นี่.
มาแต่งงานกันเถอะ.
ฉันไม่เอาด้วยหรอก.
มันคืออะไร?
คุณมีชื่อเสียงมากเลยนะคะ ว่ามั้ย?
เอ่อ แน่นอน. ฉันเป็น นักเรียนของคุณฟาวส์ หนึ่งในเซเว่น เซจ.
เซเว่น เซจเหรอคะ?
พวกเขาเป็นจอมเวทย์ ที่ฉลาดที่สุดเจ็ดคนบนโลกนี้.
งั้นสักวันคุณจะเป็นเหมือนคุณฟาวส์ไหมคะ?
แน่นอน ฉัน...
เธอกำลังจะตายภายในหนึ่งปี.
อ้า ตายแล้ว!
เลิกคุยเรื่องน่าหดหู่ได้แล้ว แอนนา. รีบไปกันเถอะ.
เราคุยกันเรื่องน่าหดหู่ตอนไหนเหรอคะ?
อ่า ฉันก็แค่นึกถึงเรื่องนั้น เราไม่เคยคุย!
อย่าไปสนใจเรื่องรายละเอียดเลย.
คุณนี่แปลกจังเลย.
ฉันเกิดมาเป็นแบบนี้แหละ.
พ่อคะ เรามีแขกค่ะ.
ยินดีต้อนรับครับ.
โอ้ เฮ้ คุณนั่นเอง คุณเฮนดี้.
หา? คุณคือรักเรียนของคุณฟาวส์ เอ่อ...
เม็กค่ะ. เม็ก ราสเบอร์รี่.
พวกคุณรูจักกันด้วยเหรอคะ?
คุณเฮนดี้ เป็นลูกค้าประจำของพวกเรา.
ฉันขอดูใกล้ๆ อีกหน่อย ฉันเคยมาที่นี่มาก่อนหลายครั้ง.
จริงเหรอคะ?
เขามักจะสั่งยาวิเศษจากเรา.
ฉันเป็นคนมาส่ง.
ใช่ ปกติคุณมาที่คลินิก.
คุณไม่เคยพบกับแอนนามาก่อน?
ฉันเพิ่งพบกับเธอวันนี้ค่ะ.
เธอนำดอกไม้มามอบให้แม่ค่ะ.
ดอกไม้โปรดของไอริส?
เธอมักจะจัดมันบ่อยๆ แต่ผม จำไม่ได้ว่าดอกไหนเป็นดอกที่เธอชอบ.
ไม่มีคำใบ้งั้นเหรอ?
โอ้ จริงิสิ.
เรามีอัลบั้มรูป. เราอาจจะรู้อะไรจากมันก็ได้.
โอเค หนูจะไปหยิบมาค่ะ.
เธอเป็นคนกระตือรือร้นมากนะคะ.
ขอบคุณครับ. แม่ของเธอมักจะป่วยเสมอ
แต่เธอโตมาอย่างแข็งแรง.
ภรรยาที่เสียไปของผม ก็ดีใจเรื่องนั้นเหมือนกัน.
ภรรยาของคุณจากไปนานหรือยังตะ?
ยังไม่ถึงสัปดาห์.
ผมเพิ่งจะเข้ากะเช้าเสร็จน่ะ.
คุณจะอยู่ดื่มชาก่อนไหม?
ขอดูก่อนนะ...
หา?
ผมทำให้เป็นระเบียบเองได้.
ให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ?
ไม่เป็นไร. คุณเป็นแขก.
สงสัยเรื่องยาสมุนไพรนั่นเหรอ?
คุณมีเยอะมากเลย. มีตัวที่หายากเยอะด้วย.
ยาพวกนั้นก็เหมือนกันใช่ไหมคะ?
ครับ. ภรรยาของผมเคย เก็บสนุนไพรเหล่านั้นเป็นงานอดิเรก.
ผมไม่รูว่ามันมีไว้เพื่ออะไร.
คุณจะทำอะไรคะ?
โอ้ ผมกำลังหาใบชาน่ะ แต่ผมหาไม่เจอ.
พวกมันอยู่ตรงนี้ค่ะ.
หา? นั่นใบชาเหรอ?
คุณเคยได้ยินเรื่องชาสมุนไพรไหมคะ?
พวกมันน่าจะมีไว้สำหรับเรื่องนั้น.
ว้าว คุณมีอันนี้ด้วย.
ทำให้นึกถึงอดีต.
ดูรูปนี้สิ.
เป็นรูปตอนที่เราไปตะวันออกไกล.
เรามีประสบการณ์แปลกๆ ที่ประเทศนั้น.
ประสบการณ์แปลกๆ เหรอคะ?
เกิดอะไรขึ้นคะ?
เราไปเยี่ยมวัดบนภูเขา
และหิมะก็ตก
แม้ว่ามันจะเป็นวันที่สดใส ในฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่น. มันแปลกมากๆ.
หิมะตกในฤดูใบไม้ผลิ?
ไม่เพียงเท่านั้น แต่ท้องฟ้าก็แจ่มใส.
มันไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่หิมะสีชมพูตกลงมาจากท้องฟ้า.
มันสวยมากเลย.
หิมะสีชมพู? ว้าว!
และมันตกลงมาในฤดูที่อบอุ่น?
ตอนนี้ผมมานึกถึงมัน ผมทำอะไรให้เธอไม่ได้เลย.
หลังจากที่แอนนาเกิด ผมทิ้งงานบ้านแทบทั้งหมดให้เธอ.
ผมทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว แต่...
พ่อคะ?
ถ้าผมรู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ผมคงจะหาทางเดินทางให้มากกว่านี้.
เอ่อ น้ำชา...
กลิ่นหอมจังเลยค่ะ.
หอมใช่ไหม? ชาสมุนไพรอร่อยมาก. ฉันยังใส่ส่วนผสมลับลงไปอีกด้วยนะ.
บอกมา แอนนา แม่ของหนูนอนอยู่ใกล้ๆ นี่ใช่ไหม?
ค่ะ. แถวๆ นี้แหละ.
พาฉันไปหาเธอหน่อยสิ.
ฉันจะแสดงหิมะสีชมพู และดอกไม้ที่แม่เธอชอบให้เธอดู.
หนูรู้.
รู้อะไรเหรอ?
แม่จะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกแล้ว.
อย่างนี้เอง. เธอรู้งั้นเหรอ?
เฮ้ แม่มดผู้ยิ่งใหญ่สามารถ ปลุกแม่ของหนูขึ้นมาได้ไหมคะ?
ไม่จ๊ะ. ไม่มีใครปลุกแม่ของหนูได้.
ก่อนที่แม่จะหลับ แม่บอกอะไรบางอย่างกับหนู.
แม่ขอให้หนูดูแลพ่อ.
พ่อดูซึมไปมากตั้งแต่นั้น.
พ่อเอาแต่ดูรูปของแม่แล้วก็ทำหน้าเศร้า.
หนูก็เลยคิดว่าพ่อ จะรู้สึกดีขึ้นถ้าแม่ได้นอนอย่างสงบ.
เธออยากได้ดอกไม้ เพื่อประโยชน์ของพ่องั้นเหรอ?
หนูอยากให้แม่ พักอย่างสงบและให้พ่อรู้สึกดีขึ้น.
เข้าใจล่ะ.
เฮ้!
คุณเฮนดี้?
ผมอยากรู้ก็เลยตามคุณมา.
ผมยกเลิกงานกะบ่าย.
คุณคิดออกหรือยัง ว่าดอกไม้ที่ไอริสชอบคือดอกอะไร?
ค่ะ. แม้ว่าฉันจะไม่รู้แน่นอน.
กุหลาบ คอร์นฟลาวเวอร์ ไอริส
แม่ของแอนนาจัดดอกไม้ เพื่อระลึกถึงสถานที่ที่เธอเคยไป.
เธออาจจะพยายามทำให้แอนนาเห็นโลกใบนี้
โดยการจัดดอกไม้จากประเทศที่เธอรัก.
นั่นคือสิ่งที่เธอทำสินะ.
แต่มีดอกไม้อย่างสุดท้ายที่เธอไม่ได้รับ.
ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นดอกไม้ ที่เธออยากให้แอนนาได้เห็นมากที่สุด.
แอนนา ในตะวันออกไกล
มีต้นไม้ชนิดหนึ่งที่เรียกว่าโยชิโนะ เชอรี่
เอ่อ โยชิ...
โยชิโนะ เชอรี่.
มันเป็นดอกซากุระประเภทหนึ่ง. มันออกดอกในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ.
ฟังเสียงของฉัน.
ความอุดมสมบูรณ์ของพื้นดิน. ความอุดมสมบูรณ์ของต้นไม้.
ฟังคำร้องขอต่อสิ่งมหัศจรรย์ของฉัน และฟื้นคืนชีพสีสันของอดีต.
ภาพลวงตาก่อตัว. รูปร่างมอบความฝัน.
และความฝันก่อให้ให้เกิดความหวัง ขณะที่ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นที่นี่.
ให้สีสันผุดขึนมาจากตะวันออกไกล และแสดงรูปแบบที่งดงามของเธอ.
น่าเหลือเชื่อ.
มันเป็นคาถาสร้างดอกซากุระ.
ถึงอย่างนั้น มันเป็นแค่ภาพลวงตาชั่วคราว.
แต่รอเดี๋ยวนะ. มันได้ผลค่อนข้างดีทีเดียว.
ฉันทำทั้งหมดนี่จริงเหรอ?
คุณเฮนดี้ คุณอาจจะเสียใจ กับปัญหาที่เกิดขึ้นกับภรรยาของคุณ.
แต่เธอรู้ว่าจริงๆ แล้วคุณรู้สึกยังไง.
สมุนไพรทั้งหมดในบ้านของคุณ เลือกมาเพื่อสภาวะด้านกายภาพของคุณทั้งนั้น
สมุนไพร ดอกซากุระ และดอกไม้ทั้งหมด...
ไม่มีใครรักครอบครัว ของเธอมากเท่าเธออีกแล้ว.
แอนนา.
ตอนนี้แม่ของเธอสบายดีแล้ว.
เธอได้แสดงให้แอนนาตัวน้อยของเธอ
ได้เห็นดอกไม้ที่เธออยา กให้หนูเห็นมากที่สุด
เม็ก.
หนูไม่จำเป็นต้องเก็บมันไว้อีกต่อไป?
ใช่. ไม่เป็นไรแล้วนะ.
เธอทำได้ดีมาก แอนนา.
หนูคิดถึงแม่มากๆ ตั้งแต่แม่จากหนูไป.
พ่อเสียใจ และแม่ก็จากไปแล้ว. หนู...
แอนนา.
พ่อขอโทษ แอนนา. พ่อไม่เป็นอะไรแล้ว.
พ่อจะไม่ปล่อยให้ลูกโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว.
ค่ะ.
แม่ของแอนนาอยากให้ คุณทั้งสองคนยิ้มแม้ว่าเธอจะจากไปแล้ว.
ขอบคุณนะคะ เม็ก.
สักวัน คุณจะเป็นเหมือนคุณฟาวส์ไหมคะ เม็ก?
หา? ไปเอามาจากไหนเนี่ย?
เอ่อ คุณหาดอกไม้ที่แม่รักมากพบ.
หนุรู้ว่าคุณจะต้องเป็น แม่มดที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคุณฟาวส์ซะอีก.
-เอ่อ คือ... -สัญญากับหนูนะคะ.
ฉันบอกเธอไม่ได้ว่าฉันจะตายภายในหนึ่งปี.
ไม่เป็นไรหรอก แอนนา.
พ่อรู้ว่าเม็กทำได้.
สักวัน เธอจะเป็นจอมเวทย์ ที่เก่งยิ่งกว่าคุณฟาวส์ แม่มดนิรันดร์.
โอ้ ได้ค่ะ.
ถ้าฉันได้เป็นจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่
ฉันจะแสดงดอกซากุระของจริง ให้คุณดูแทนที่จะเป็นแค่ภาพลวงตา.
จริงเหรอคะ?
ตั้งตารอก็แล้วกัน.
ฉันคิดว่าเธอจะกลับมาเหมือนปลาตาย
แต่ดูเหมือนเธอจะนำแสงสว่างกลับคืนมา.
อย่าเอาหนูไปเปรียบเทียบกับปลานะคะ.
เฮ้ นายหญิง.
นี่ใช่น้ำตาแห่งความสุขไหมคะ?
ไม่. น้ำตานั่นผสมกัน ระหว่างความสุขและความเศร้า.
มันไม่ใช่น้ำตาแห่งความสุขของจริง.
เข้าใจแล้วค่ะ.
พวกมันไม่ใช่น้ำตาแห่งความสุข แต่...
มันเป็นน้ำตาที่บบริสุทธิ์. ฉันรู้สึกได้ถึงพลังที่ไม่ธรรมดาของมัน.
บริสุทธิ์เหรอ?
ใช่. มันประกอบไปด้วย อารมณ์ที่งดงาม บริสุทธิ์และเมตตา.
นั่นคือเหตุผลที่ขวด เก็บมันโดยบังเอิญงั้นเหรอคะ?
ก็ไม่แน่.
คุณมีความสุขเรื่องอะไรเหรอคะ?
เธอเป็นแม่มดที่ทำให้ผู้คนสามารถเปิดใจ.
ดูเหมือนมันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย.
เรียนรู้ที่จะรับคำชมซะบ้าง.
แต่ ทำไมคุณถึงรอให้ฉันเหลือ เวลาแค่ปีเดียวถึงได้บอกเรื่องคำสาป?
ถ้าฉันมีเวลาย่างน้อยห้าหรือหกปี...
ถ้าเธอมีเวลาห้าหรือหกปี เธอก็คงจะทำได้?
ไม่ใช่ค่ะ.
ฉันรู้ตัวเองได้ดีกว่านั้น.
แต่ถ้าเธอจะบอกฉันในตอนนั้น
ฉันจะบอกว่าฉันมีเวลา
และไม่ทำอะไรตลอดเวลา จนกว่าจะถึงวันสุดท้ายของฉัน.
ตอนนี้เธอเป็นใคร
ที่มีสิทธิ์ได้ยินมันและแข็งแกร่งพอ ที่จะต่อสู้กับโชคชะตาของเธอ.
ต่อสู้กับโชคชะตา?
แล้วธอจะทำยังไง?
เธอจะยอมแพ้และยอมรับความตาย
หรือมุ่งหน้าสู่ความเป็นไปได้ อันน้อยนิดเพื่อจะมีชีวิตรอด?
เธอต้องตัดสินใจ.
ชีส์. นี่เป็นของขวัญวันเกิด ที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาค่ะ นายหญิง.
ฉันจะทำค่ะ.
ฉันจะสะสมน้ำตาแห่งความสุขพันหยด.
-ไม่มีคำสาปอะไรมาหยุดฉันได้! -นี่คือเรื่องราว
ของความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้น
โดยแม่มดที่ไร้ประสบการณ์บอกเธอ ว่าเธอมีเวลาชีวิตเหลืออีกเพียงหนึ่งปี.
แม่มดฝึกหัดกับชาวลาพิส
แปลโดย พนิตภรณ์