นี่ก็หนึ่งสัปดาห์แล้วที่ ฉันรู้ว่าฉันมีเวลาเหลืออีกปีเดียว
ที่จะมีชีวิตอยู่เพราะว่าคำสาปอันน่าสังเวช.
และตอนนี้ เป็นเวลาของคำถาม.
ที่ความเร็วแค่ไหน ที่ฉันต้องใช้ในการรวบรวม
หยาดน้ำตาเหล่านี้ด้วยเวลาที่ยังเหลือ?
นี่ พวกเธอจะทำได้ไหม!
ส-สามหยดต่อวัน?
เดี๋ยวๆ รอก่อน. ฉันพยายามหนักมาก และสะสมได้สองหยดเมื่อวันก่อน.
ไม่เพียงแค่นั้น มันยังไม่ใช่น้ำตาแห่งความสุขอีกด้วย.
ฉันต้องพยายามมากกว่านี้อีก เพื่อน้ำตาอีกหนึ่งหยดงั้นเหรอ?
เธอจะร้องตะโกนทำไม?
-เธอเป็นอะไรไป? -ไม่เป็นไรนะ!
ฉันเสร็จแน่!
แม่มดฝึกหัดกับชาวลาพิส
เม็ก เธอกำลังจะตายจริงๆ เหรอ?
อืม. ฉันถูกสาป.
ถูกสาป?
คุณฟาวส์รักษาเธอไม่ได้เหรอ?
เธอบอกว่ามันเหมือน โรคประจำตัวที่เธอรักษาไม่ได้.
นั่นคือเหตุผลที่เธอต้องการน้ำตา แห่งความสุข? มันฟังดูยากมากจริงๆ.
ใช่เลย.
ฟังนะ. ในหนึ่งสัปดาห์ฉันเก็บได้แค่สองหยดเอง.
และมันก็ไม่ใช่น้ำตาแห่งความสุขอีกด้วย.
ว้าว. มันดูเป็นอย่างนี้เองเหรอ.
ฉันไม่รู้เรื่องเวทมนต์เลยสักนิด แต่หยดน้ำตาพวกนั้นสวยมากเลยนะ.
ฉํนคิดว่าเธอพูดได้เลยว่ามันบริสุทธิ์.
บริสุทธิ์งั้นเหรอ?
ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี.
มีอะไรน่าขำนักเหรอ?
เม็ก เธอเป็นคนที่ใจดีมากเลยนะ.
แทนที่จะหงุดหงิดตลอดเวลา ทำไมไม่ลองซื่อสัตย์กับตัวเองสักครั้งล่ะ?
สนใจเรื่องของตัวเธอเองดีกว่านะ.
แต่งงานกับฉันมั้ยจ๊ะ?
ม่าย.
ว่าแต่ วันนี้เธอมีธุระอะไรกับพวกเราเหรอ?
จริงๆ แล้ว ฉันมีเรื่องขอร้องคุณฟาวส์น่ะ.
เธออยากให้ฉันซ่อมนาฬิกาให้งั้นรึ?
หนูไม่อยากขอให้คุณทำเรื่องนี้
แต่ผู้สร้างนาฬิกาซ่อมไม่ได้ค่ะ.
ขอฉันดูหน่อยสิ.
นางฟ้าอ่อนแอน่ะ.
นางฟ้า? เหมือนในนิทานเด็กงั้นเหรอคะ?
พูดกันโดยเทคนิค มันแตกต่างกันนิดหน่อยน่ะ.
เธอสามารถมองเห็นพวกเขาไหม?
อืม.
เมื่อไรก็ตามที่ทุกสิ่งเป็น อินทรีย์หรืออนินทรีย์ทำหน้าที่ของมัน
นางฟ้าจะเข้าไปในนั้น.
พวกเขาเป็นพลังขับเคลื่อน ที่ทำใหสิ่งต่างๆ ทำงาน.
คุณกำลังบอกว่าพลังเหล่านั้นหายไปเหรอคะ?
งั้นนาฬิกาของฉันก็ซ่อมไม่ได้เหรอคะ?
ยังมีโอกาสที่พอจะเป็นไปได้นะ.
อะไรเหรอคะ?
เม็ก พาเธอไปที่ร้านของเซเปโตที.
โอ้ ใช่. คุณเซเปโตอาจจะซ่อมมันได้นะ.
เซเปโต?
เขาเป็นคนทำนาฬิกา. เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้.
เขาสามารถซ่อมสิ่งที่ทำให้ ช่างทำนาฬิกาทั่วไปต้องงง.
เอ่อ นี่มันไม่ธรรมดาเลยนะ.
นาฬิกาสไตล์ทหารเยอรมัน เป็นอะไรที่ค่อนข้างเก่า.
คุณรู้ว่ามันคืออะไรเหรอคะ?
ใครก็ตามที่ทำนาฬิกาเรือนนี้ ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมาก.
แต่ละชิ้นส่วนประกอบขึ้นมาด้วยความชำนาญ.
ประเทศเยอรมัน เป็นที่รู้จักในด้านการทำนาฬิกา.
เธอสามารถรู้สึกได้ถึง ความอุทิศตนของผู้สร้าง.
แล้ว เอิ่ม คุณซ่อมมันได้ไหมคะ?
ฉันก็ไม่แน่ใจนักนะ.
ฉันต้องดูอย่างละเอียดก่อน.
แต่อย่างที่เธอเห็น ตอนนี้ที่นี่มีแค่ฉันคนเดียว.
มันคงเป็นการรบกวนถ้าลูกค้าคนอื่นเข้ามา ในร้าน ดังนั้นฉันจะยังไม่ทำตอนนี้หรอกนะ.
เหอะ. ถ้าอย่างนั้้น...
แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ?
เฮ้ ฟังนะ. เธอซื้อ นาฬิกาเรือนใหม่ไม่ได้เหรอไง?
เดี๋ยวนี้มีนาฬิกาแฟชั่น ราคาถูกขายเยอะแยะไป.
ฉันรู้ แต่ฉันก็แค่อยากใช้ นาฬิกาเรือนนั้นต่อไปอีกสักพักน่ะ.
ฉันติดมันน่ะ.
ติดงั้นเหรอ?
เธอไม่เคยพิถีพิถัน กับเรื่องอะไรแบบนั้นมาก่อนสินะ.
เฮ้ เม็ก.
หา?
เธอจะตายจริงๆ งั้นเหรอ?
ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ.
เธอยังใจเย็นอยู่ได้ยังไงกัน?
มันแบบว่ารู้สึกว่าไม่ใช่ความจริง. และฉันก็ไม่ใช่คนขี้กังวลด้วย.
เธอนี่มองโลกในแง่ดีมากเกินไปเสมอเลยนะ.
ฟ-ไฟน์?!
ป-ป-ป-เป็นอะไรไปเหรอ?
อย่าตายนะเม็ก. มันเศร้าเกินไปน่ะ.
ทำไมเธอต้องตายด้วย เม็ก?
ฉันยังไม่ตายนะ.
ลองมาคิดๆ ดูแล้ว ไฟน์เป็นแบบนี้เสมอ.
ฉันกับไฟน์พบกันครั้งแรก หลังจากฉันทะเลาะกับเด็กๆ ในเมือง
และพวกเขาเอาชนะฉันได้.
เธอร้องไห้ทำไม?
เพราะว่ามันดูเจ็บน่ะสิ. ฉันสงสารเธอจัง.
เฮ้ เธอชื่ออะไรเหรอ?
ไฟน์.
ฮึ๊บ.
อย่าร้องไห้นะ ไฟน์.
ฉันอยากเห็นเธอยิ้มมากกว่า.
ตกลง.
ไฟน์ไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย.
เธอใจดีแบบนี้เสมอ.
อย่าเศร้านักเลย.
เธอน่ารักที่สุดตอนที่เธอยิ้มนะ.
อีกอย่าง ฉันยังไม่ตาย และฉันก็ไม่ตั้งใจที่จะตายด้วย.
เม็ก...
ฉันยังอยากเห็นเธอเข้ามหา'ลัยและเรียนจบ.
ฉันอยากเห็นเธอในพิธีแต่งงาน และเห็นหลานๆ ของเธออีกด้วย.
โอ้ แต่สามีของเธอ คงจะโดนทำร้ายน่าดูเลย.
จริงเหรอ?
เธอเป็นใคร แม่ของฉันหรือไง?
ขอบใจที่รอนะ สาวๆ.
เป็นไงบ้างคะ?
โชคไม่ดีนัก นาฬิกาเรือนนี้หมดอายุแล้ว.
เข้าใจแล้วค่ะ.
นาฬิกาเรือนนี้เป็นของที่ระลึกจากคุณปู่.
ฉันคงคิดถึงมัน.
-คุณปู่! -ฉันอยากใช้นาฬิกาเรือนนั้น
ต่ออีกสักพักน่ะ.
ฉันติดมันน่ะ.
เฮ้ ไฟน์.
ฉันมีคำแนะนำ.
เตือนความจำเหรอ?
มันเป็นพิธีการระลึกความทรงจำ ที่แม่มดทำขึ้นตามประเพณี.
วัตถุประสงค์คือเพื่อขอบคุณ สำหรับระยะเวลาการทำงานของพวกเธอ
และเพื่ออ้อนวอน ให้พวกเขาได้พักผ่อนอย่างสงบ.
ฉันไม่เคยรู้เลย.
เธอจะทำอะไร? เราจะไม่เผามัน ใช่มั้ย?
ฉันดูเหมือนคนที่จะทำกับ นาฬิกาที่มีคุณค่าของเพื่อนแบบนั้นเหรอ?
ก็นั่นแหละฉันถึงได้ถาม.
จิตวิญญาณของความเมตตาและความพากเพียร.
เดินเตร่ไปอย่างเงียบเชียบ ผ่านห้วงนิทราที่ไม่สิ้นสุด.
เรามอบความกตัญญู และความทราบซึ้งชั่วนิรันดร์.
ด้วยความขอบคุณ เราขอคืนสิ่งนี้ให้กับจักรวาล.
เราภาวนาว่าสักวัน มันอาจจะเดินกลับมาหาเราอีกครั้ง.
เอาล่ะ ไปได้.
ส-เสร็จแล้วเหรอ?
อืม. ฉันส่งวิญญาณ ที่อยู่ในนาฬิกาให้กลับคืนสู่อวกาศ.
วิญญาณที่กลับคืนไป ด้วยวิธีนี้จะไปเกิดเป็นวิญญาณใหม่
และกลับคืนไปอาศัยอยู่ในวัตถุชิ้นใหม่.
มันอาจจะดูต่างออกไป
แต่เธอจะได้อยู่กับคุณปู่ อันเป็นที่รักของเธออีกครั้ง.
เม็ก.
ขอบคุณนะ.
จักจี้-จักจี้-จี้.
แม้ว่าฉันจะแปลกใจ ว่าน้ำตาไหลออกมาเองได้ยังไง.
ความทรงจำทุกอย่าง ย้อนกลับมาเมื่อฉันเห็นแสงนั่น.
เกี่ยวกับคุณปู่งั้นเหรอ?
อืม. วิธีที่ท่านล่นกับฉัน กินข้าวกับฉัน
และลูบหัวฉันเวลาที่ฉันเจ็บ.
เธอก็ยังเป็นแม่หนูน้อยของคุณปู่สินะ?
แสงที่ผุดขึ้นมา จากนาฬิกามันอ่อนโยน ใช่มั้ย?
ใช่.
วิญญาณนั่นอาจจะแบกชีวิตของคนสองคน.
ชีวิตของไฟน์และคุณปู่ของเธอ.
ฉันคิดว่ายังไงซะมันก็สวยจริงๆ.
คุณย่าแฟลร์!
โอ้ ตายแล้ว.
ขอบใจที่ช่วยถือของมาตลอดทางนะจ๊ะ เม็ก.
ไม่เป็นไรเลยค่ะ.
เฮ้ หนูจะมาเยี่ยมคุณย่าบ้างจะได้ไหมคะ?
หนูอยากเรียนรู้เรื่องดอกไม้น่ะค่ะ.
ได้สิจ๊ะ. ยินดีต้อนรับเสมอนะ.
แล้วพบกันนะคะ.
เฮ้ นายหญิง.
มีอะไรเหรอ เม็ก?
คนๆ นั้นมีเงาดำด้วยค่ะ.
ฉันเห็นแล้ว. เธอมองเห็นมันด้วยงั้นเหรอ?
ภายหลังฉันรู้ว่าชายคนที่ฉันเห็นว่า มีหมอกปกคลุมได้ตายจากไป.
หมอกสีดำปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวคนที่ใกล้ตาย.
แบบว่า ประมาณหนึ่งเดือน.
นั่นคือยมฑูต.
ยมฑูต?
เม็ก. เม็ก! เม็ก ราสเบอร์รี่!
อย่าใจลอยใส่ฉันนะ. ตั้งสติหน่อยสิ. เรากำลังกินข้วกันอยู่นะ.
ขอโทษค่ะ.
นายหญิงคะ.
มีอะไรเหรอ?
เป็นไปไม่ได้ที่จะช่วย คนที่ถูกยมฑูตครอบงำจริงๆ เหรอคะ?
เธอเห็นอะไรงั้นเหรอ?
เราถูกครอบงำโดยสิ่งที่เรียกว่าโชคชะตา.
เมื่อเวลาของคนๆ หนึ่งมาถึง ยมฑูตครอบงำพวกเขา.
เธอเองน่าจะรู้ดีกว่าใครๆ เพราะว่าเธอมองเห็นมันไม่ใช่งั้นเหรอ?
แต่จะช่วยชีวิตพวกเขาโดยการสร้าง เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตไม่ได้งั้นเหรอคะ?
เม็ก.
เราเข้าไปยุ่งกับโชคชะตาไม่ได้.
นายหญิงคะ คุณบอกว่า แม่มดอยู่เคียงคู่กับโชคชะตา ใช่ไหมคะ?
ฉันไม่ได้ "ยุ่งเกี่ยวกับ" โชคชะตา โดยการบริโภคเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตงั้นเหรอ?
บางโชคชะตายุ่งเกี่ยวด้วยไม่ได้.
แล้วใครเป็นคนตัดสินงั้นเหรอ?!
เม็ก ใจเย็นๆ.
ใจเย็นได้ไงคะ?!
อีกไม่นาน ฉันจะถูกยมฑูตครอบงำ.
คุณจะบอกให้ฉันยอมแพ้กับเมล็ดพันธุ์ แห่งชีวิตและตายไปงั้นเหรอ?
ฉันไม่สามารถละทิ้งใครบางคนที่อาจจะ ช่วยเหลือได้ หรืออาจจะต้องการให้ช่วยเหลือ!
เธอสองคน ตามฉันมา.
ทำไม เม็ก เธอมาทำอะไรที่นี่เวลานี้?
หนูทะเลาะกับนายหญิง และหนีออกมาจากบ้านนะค่ะ.
โอ้ย ตายแล้ว. เอ่อ ข้างนอกมันหนาว เข้ามาก่อนเถอะ.
ตกลงค่ะ. ขอโทษที่มารบกวนนะคะ.
เธอทะเลาะกับคุณฟาวส์ เป็นปัญหาที่เราเห็นกันมานานแล้ว.
ทำไมคุณยิ้มล่ะคะ?
โอ้ เธอก็รู้. ฉันเองก็เคยทะเลาะกับสามีเหมือนกัน.
คุณเคยทะเลาะ?! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ.
ฉันมีชีวิตอยู่มานานแล้ว ฉันเคยทะเลาะครั้งหรือสองครั้งนี่แหละ.
แต่นั่นคือวิธีที่คนเรา เรียนรู้ซึ่งกันและกันมากขึ้น.
ทีละเล็กทีละน้อย.
คุณย่าแฟลร์คะ ฉันขออยู่ต่ออีกหน่อยนะคะ?
เตียงมีกลิ่นหอมเหมือนดอกไม้. มันมีกลิ่นเหมือนคุณ.
อุ้ย ตายแล้ว. ฉันดูแลดอกไม้น่ะ
ฉันอาจจะเอากลิ่นของมันติดมาที่เตียงด้วย.
บ้านหลังนี้เก่ามากแล้วนะคะ.
ลูกชายของคุณย้ายออกไปกี่ปีแล้วเหรอคะ?
ฉันเองก็ไม่แน่ใจ. มันนานมากแล้วนะ.
คุณได้พบกับเขาบ้างไหมคะ?
เขางานยุ่งมาก ฉันก็เลยไม่ได้พบกับเขานานแล้วน่ะ.
อย่างนี้เอง.
เป็นอะไรไป เม็ก?
ดูเหมือนเธอกังวลเรื่องอะไรบางอย่าง.
เอ่อ? น-น-หนูไม่ได้กังวลค่ะ.
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องเวทมนต์ แต่อย่างน้อยฉันก็รับฟังได้นะ.
เธอเล่าให้ฉันฟังได้เสมอเลยนะ.
ฉันชอบเวลาที่เห็นเธอยิ้มเสมอๆ.
คุณย่าแฟลร์.
ฉันจะทำยังไงดี?
ฉันจะทำอะไรให้คุณย่าแฟลร์ได้บ้าง?
ฉันอยากรู้ว่าเธอยังเหลือเวลาอีกนานแค่ไหน.
ผ่านไปสามวัน ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่บ้านคุณย่าแฟลร์.
ทุกครั้งที่มีโอกาส ฉันค้นหาคัมภีร์ในห้องสมุด
แต่ฉันก็ยังหาทางช่วยเธอจากยมฑูตไม่ได้.
และราวกับมันเยาะเย้ยฉัน...
ยมฑูตที่มาครอบงำ คุณย่าแฟลร์รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ.
ที่นี่เป็นที่ที่พิเศษสำหรับฉัน.
เหอ.
ต้นไม้ต้นนี้เป็นส่วนหนึ่ง ในชีวิตของฉันตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก.
เมื่อไรก็ตามที่ฉันเล่นกับเพื่อนๆ หรือใช้เวลาร่วมกับครอบคร้ว...
หรือแม้แต่ใช้เวลาร่วมกับเธอ เหมือนที่ฉันทำอยู่ในตอนนี้...
ต้นไม้ต้นนี้มองมาที่ฉันอยู่เสมอ.
พวกคุณอยู่ร่วมกันเสมอ-
มีสิ่งรบกวนในพลังวิเศษของมัน.
ต้นไม้ต้นนี้เกินกว่าจะรักษาได้แล้ว.
เป็นอะไรไปเหรอ?
โอ้ เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะ.
เราถูกครอบงำโดยสิ่งที่เรียกว่าโชคชะตา.
เมื่อเวลาของคนๆ หนึ่งมาถึง ยมฑูตครอบงำพวกเขา.
ฉันเข้าใจแล้ว.
มีโชคชะตาบางอย่าง ที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้.
คุณย่าแฟลร์คะ.
อะไรเหรอจ๊ะ?
สมมติว่า
ถ้าพรุ่งนี้โลกจะแตก คุณอยากจะทำอะไรเหรอคะ?
อุ้ย ตายแล้ว. ช่างเป็นคำถามที่พิลึก.
แต่ เอ่อ ถ้าโลกจะแตก...
ฉันอยากใช้เวลาร่วมกับครอบครัว.
เข้าใจแล้วค่ะ.
ลุยเลย.
คินเดรด ได้ยินฉันไหม. ปลดปล่อยพลังในตัวคุณ
และบินไปในท้องฟ้าที่กว้างใหญ่.
มอบความแข็งแกร่งให้กับเรา เพื่อเดินทางไปสู่ดินแดนที่แสนห่างไกล.
ราวกับนางฟ้าที่ทะยานไปบนท้องฟ้า ขอให้ปีกของท่านแฉลบผ่านอากาศ
เมื่อเราขี่สายลมและทำหน้าที่นี้สำเร็จ.
วันนี้เป็นวันที่ขมขื่น ใช่ไหม?
เม็กไปไหนทั้งที่อากาศหนาวแบบนี้?
คุณย่าแฟลร์!
เม็ก?
ในที่สุดพวกเขาก็กลับมา!
คุณย่าคะ!
ลิลลี่!
ผมตกใจมากที่จู่ๆ เธอก็โผล่มาเมื่อเช้า.
เธอพูดราวกับว่าแม่อยู่ในสภาพวิกฤติน่ะครับ.
-คุณย่า! -ฉันแค่ให้โอกาสกับลูกชาย
ที่ไม่ปฏิบัติหน้าที่มาเยี่ยมบ้าน.
ยังไงก็ตาม นี่เป็นการเดินทางที่น่าจดจำ.
งั้นเหรอคะ?
ฉันมาเล่นที่นี่ กับคุณพ่อที่เสียไปแล้วบ่อยๆ.
เราเล่นกันจนถึงบ่าย และแม่ก็จะนำคุกกี้โฮมเมดมาให้.
ทำให้นึกถึงอดีต.
พ่อคะ!
ทางนี้ค่ะ!
ขอบใจนะ เม็ก.
เธอพาเอ็ดกลับมาบ้าน
เพราะเธอรู้ว่าฉันคิดถึงเขา.
ฉันมักจะขอบคุณคนที่ให้อาหารและที่พักเสมอ.
ฉันหวังว่าฉันไม่ได้ทำอะไรเกินเลยไปนะคะ.
ไม่เป็นไรจ๊ะ. ดูสิ ว่าเธอทำให้ฉันมีความสุขมากแค่ไหน.
ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ.
ฉันดีใจที่ได้รู้จักเธอนะ เม็ก.
ทำไมอยู่ดีๆ ก็พูดแบบนั้นคะ?
ในชีวิตของฉัน ฉันพบกับแม่มดมาไม่น้อย.
แต่เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันมากมาย.
คุณพูดเกินไปแล้วค่ะ.
ไม่เลยแม้แต่น้อย.
ฉันได้ใช้เวลาที่ในวันที่อบอุ่น และเงียบเหงานี้กับครอบครัวสุดที่รัก...
และยังมีแม่มด ที่แสนวิเศษและใจดีอยู่ข้างๆ ฉัน.
ฉันคงจะโดนลงโทษ ถ้าฉันต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีก.
คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ? นี่ไม่ใหญ่โตอะไรเลย.
ฉันจะเป็นแม่มดที่น่าทึ่งมากกว่านี้ และแสดงให้คุณเห็น...
ภาพที่น่าพึงพอใจมากกว่านี้อีก.
เธอพักผ่อนอย่างสงบแล้ว.
เธอคงจะมีความสุขมากๆ
เธอจึงได้พบจุดจบที่สงบราวกับว่าเธอหลับไป.
นายหญิง.
เม็ก ไม่มีใครเปลี่ยนตอนจบได้.
แต่เธอเปลี่ยนความเป็นไปในตอนจบของเธอ.
เธอทำได้ดีเม็ก.
เธอมีชีวิตที่แบกรับโดยอนาคต ที่หลายๆ คนไม่เคยมองเห็น.
นั่นคือเหตุผลที่เธอต้องรอด.
ในฐานะที่รู้ว่าใครจะต้องตาย นั่นคือภารกิจของเธอ.
ค่ะ นายหญิง.
ฉันคิดว่าวันนี้ฉันจะทำสตูว์เนื้อ.
พรุ่งนี้ ฉันจะอบคุกกี้โรสแมรี่.
แบบนั้น คุณย่าแฟลร์ จะมีชีวิตอยู่ต่อไปในตัวฉัน.
ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ เธอจะยังคงอยู่กับฉันเสมอ.
ปราชญ์ผู้มาเยือนจากตะวันออก
แปลโดย พนิตภรณ์