ฉันเป็นหนึ่งในเซเวน เซจ ผู้ซึ่งทำผิดพลาดด้วยความประมาท
โดยการเปลี่ยนองค์ประกอบ ของสูตรเวทมนต์โดยไม่ปรึกษาฟาวส์.
ฉันเป็นแม่มดฝึกหัดที่ไม่มองข้ามมันไป
และสูญเสียการควบคุมหลังจากด่วนสรุป.
ฉันตั้งใจจะตำหนิเธอ. เธอไม่จำเป็นต้องสนใจกับเรื่องดราม่าแบบนี้.
และเม็ก เธออ้างว่าเป็น ความผิดพลาดของเธอเพื่อปกป้องโซฟี ใช่ไหม?
แต่ความผิดพลาดของเด็กฝึก ทำให้ชื่อเสียงของนายหญิงมีมลทิน.
ถูก. นี่จะมีผล ต่อชื่อเสียงของแม่มดนิรันดร์.
ฉันจะมอบหมายงานให้เธอทำอะไรเพื่อแก้ตัว.
ในวันสุดท้ายของงานเทศกาล
เธอจะต้องช่วยโซฟีในการเดินพาเหรดมหัศจรรย์.
ใช่แล้ว. เดี๋ยวนะคะ.
พาเหรดงั้นเหรอ?!
กาลครั้งหนึ่งกับความตายของแม่มด ดอกไม้บานบนท้องฟ้าในค่ำคืนของเทศกาล
ว้าว.
เราออกมาตรวจดูก่อนถึงการเดินพาเหรด
แต่มีผู้คนจำนวนมากกว่าที่ฉันคิด.
งั้นเหรอ?
เทศกาลเป็นงานหลักในประเทศนี้.
อีกทั้ง คุณมีความเกี่ยวข้องกับงานนี้.
ความคาดหวังของทุกคนสูงมาก.
นี่อาจจะเป็นโอกาสของฉัน?
การเดินพาเหรดที่แสนประทับใจ กระตุ้นต่อมน้ำตาของทุกๆ คน.
น้ำตาแห่งความสุขจะหลั่งไหลเข้ามา.
เอสเบอรี่ หน้าของเธอดูน่าขยะแขยงอย่างน่ากลัว.
-ทำไมเธอรวบรวมน้ำตาแห่งความสุข? -หา?
ลองมาคิดดูแล้ว ฉันยังไม่ได้เล่าเรื่องคำสาปให้เธอฟัง.
แต่มันจะไม่เป็นไร ใช่ไหมถ้าฉันเล่าให้เธอฟังตอนนี้?
-เอสเบอรี่. -เอ่อ ค่ะ?
อาหารที่ร้านนั้นดูน่าอร่อยจัง.
ฉันเสียใจที่เคยรู้สึกขัดแย้ง.
ง่ำๆๆ.
โซฟี ปกติเธอไม่เคย เดินเที่ยวงานเทศกาลเลยเหรอ?
กลืนก่อนแล้วค่อยพูด.
มันจะทำให้เกิดความปั่นป่วน ถ้าฉันเดินไปมา และเยี่ยมชมงานเทศกาลเพียงคนเดียวมันไม่สนุก
แล้ว เพราะว่าฉันมาเดินกับคุณ แบบนั้นทำให้เฉันเป็นเพื่อนคนแรกของคุณมั้ย?
ฉันไม่เข้าใจว่าจริงๆ แล้ว "เพื่อน" เป็นยังไง แต่เธอเป็นผู้ช่วยของฉัน
ฉันเหนื่อยแล้ว.
คน ค่อนข้าง เยอะ. เราไปหาที่หายใจกันเถอะ?
แถวนี้มีโรงแรมมั้ย?
ทำไมโรงแรมล่ะ?
ฉันไม่รับคำปฏิเสธหรอกนะ.
-ให้ตาย. -ช่างเป็นอะไรที่ดีจริงๆ. หา?
ทางนี้.
คุณลากฉันไปที่โรงแรม?
เงียบ.
ฉันพบที่นี่เมื่อวันก่อน. มันดูดีและเงียบสงบ.
คุณพบที่ที่แม้แต่ฉันก็ไม่รู้จัก ไม่เลวเลย.
ง่ำๆๆ.
กินช้าๆ หน่อย ได้มั้ย?
คุณสองคนสนิทกัน ใช่มั้ยคะ?
พวกเรา? สนิทเหรอ?
อย่าพูดแบบนั้นทั้งที่ทำหน้านิ่งเฉยสิ คุณทำให้ฉันอยากร้องไห้.
อ่าขอโทษนะคะที่เสียงดัง.
ไม่เป็นไรค่ะ. ฉันรอใครบางคนอยู่ ฉันดีใจที่พวกคุณอยู่ที่นี่.
คุณรองั้นเหรอคะ?
ค่ะ. ใครบางคนที่ฉันพบที่นี่.
ผ่านมาแล้วหนึ่งปีพอดี.
ฉันรู้สึกทึ่งกับ จำนวนของผู้คนและฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย.
แต่เขาช่วยฉันเอาไว้.
คุณไม่เป็นอะไรนะ?
เอิ่ม ขอบคุณค่ะ
เราช่วยเหลือ ซึ่งกันและกันเมื่อถึงคราวจำเป้น.
โดยพื้นฐาน ฉันเป็นสุภาพ
แต่ฉันก็รู้ในทันทีว่าเขาเป็นคนใจดี.
เขาเล่าต่างๆ ให้ฉันฟัง.
เกี่ยวกับโลกที่ฉันไม่เคยเห็น
สิ่งที่ฉันไม่เคยรู้ และผู้คนที่เขาเคยพบ.
ฉันรู้สึกว่าถูกเขาดึงดูด.
คุณมาจากที่ไหนคะ?
ผม...
สวยจัง.
ผมดีใจที่ได้เห็นมันอีกในปีนี้.
ปีนี้อีกงั้นเหรอ?
ผมมาทุกปี เพราะผมชอบดูพลุ.
เราจะพบกันอีกไหมคะ?
ถ้ามันจะเป็นแบบนั้น.
คุณก็เลยมาที่นี่เพราะว่าอยากพบเขาอีกครั้ง?
ฉันชื่อแมรี่. เขาบอกว่าเขาชอบพลุในเมืองนี้ค่ะ
ฉ้นก็เลยคิดว่าฉัน อาจจะเจอเขาระหว่างเทศกาลโลกอื่น.
อย่างนี้นี่เอง. พลุอย่างนั้นเหรอ?
ผู้เชี่ยวชาญด้านการทำพลุระดับท็อป ของเมืองเสียชีวิตไปเพราะอาการป่วย.
ปีนี้จึงไม่มีการแสดงพลุ.
เอิ่ม เห็นได้ชัดว่า จากสถานการณ์ ปีนี้จะไม่มีการแสดงพลุ.
หา?
จริงเหรอคะ?
ฉันคิดว่าฉันจะได้พบเขาอีก เมื่อการแสดงพลุเริ่มต้นขึ้น.
ฉันคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้.
คุณแมรี่.
เอ่อ ขอบคุณที่รับฟังนะคะ.
เฮ้ เดี๋ยวสิ. คุณถอดใจง่ายๆ แบบนั้นเหรอคะ?
คุณไม่ได้รักเขาเหรอ?
ฉันไม่รู้.
แต่ฉันหยุดคิดถึง เวลาชั่วครู่ที่เราอยู่ร่วมกันไม่ได้.
คุณตกหลุมรักกับเขา อย่างเห็นได้ชัด. มันน่าเสียดายนะคะถ้าคุณจะยอมแพ้.
คุณว่ามั้ย โซเฟีย?
ทำไมคุณ!
คุณกินของฉันอีกแล้ว!
คุณต้องชดใช้! อ้าปาก!
ฉันขอโทษนะคะ.
ฉันไม่ได้พบเขา แต่การพบกับ คุณสองคนทำให้ฉันมีกำลังใจมากขึ้นเล็กน้อย.
เฮ้ คุณแมรี่. ทำไมคุณไม่กลับมาใหม่วันพรุ่งนี้ล่ะคะ?
เอ๊ะ?
ถ้าเราหาคนที่คุณพูดถึงพบ เราจะพาเขามาที่นี่.
ฉันคิดว่ามันเร็วเกินไปที่จะยอมแพ้.
ค่ะ คุณพูดถูก.
ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น.
การพูดให้เธอเลิกล้มก็ไม่ฉลาดไปกว่ากันหรอก.
มันก็อาจจะเป็นแบบนั้น เพราะฉะนั้น...
เอสเบอรี่ เธอกำลังทำอะไร?
ฉันสงสัยว่าคนที่ คุณแมรี่ตามหาอยู่แถวนี้หรือเปล่า.
มีคนตัวโตสวมผ้าคลุมกันลมเยอะแยะไป.
เห็นมั้ย? ทางนั้นมีคนนึง.
อืม ฉันรู้...
ใช่เขาหรือเปล่า? เป็นไปได้ไหม? น่าจะใช่. ชายคนนั้นแหละ. นั่นเขาล่ะ.
เราจะตามเขาไป โซฟี.
เฮ้ คุณที่สวมเสื้อกันลมที่ใส่ฮู้ด!
ฉันมีธุระกับคุณค่ะ!
เฮ้ อย่าวิ่งหนีสิ! รอด้วย!
อะไรน่ะ?
เขาเคลื่อนไหวราวกับไร้น้ำหนัก. แต่...
สูตรการลดแรงโน้มถ่วงของฉัน ใช้ได้ผล.
ฉันเชี่ยวชาญมันแล้ว.
ฉันต้อนคุณจนมุมล่ะ.
เอสเบอรี่.
ทำไมคุณมาช้าจัง โซฟี?
เธอคิดว่าใครกันที่สร้างกำแพงหลอกๆ พวกนั้นเพื่อนำเขามาที่นี่น่ะ?
จริงเหรอ?
เธอนี่มันทึ่มจริงๆ เอสเบอรี่.
น่าประทับใจเหมือนเคยเลยนะ เซจ.
ม-แม่มด?
ฉันไปทำอะไรถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้?
อย่ามองฉัน!
ฉันไม่อยากให้คนรู้.
ครั้งแรกที่ฉันมาที่เมืองนี้ ฉันถูกเข้าใจผิดว่าเป็นหมาป่าจริงๆ.
นั่นคือเหตุผลที่คุณวิ่งหนีฉันงั้นเหรอ?
เอ่อ...
คุณวิ่งไล่ผมด้วยใบหน้าที่บ้าคลั่งแบบนั้น
ฉันก็เลยกลัว.
คุณตามฉันมาทำไมงั้นเหรอ?
โอ้ ใช่. คุณเคยช่วยผู้หญิงในงาน เทศกาลโลกอื่นเมื่อปีทีแล้วหรือเปล่าคะ?
คุณรู้ได้ยังไง?
เอาล่ะ! เราโชคดีแล้ว!
เข้าใจล่ะ. เธออยากพบฉันอีกครั้ง.
-แต่ ฉันจะไม่. -อะไรเหรอ?
มันคงจะทำให้เธอผิดหวังที่ชายที่เธอ ต้องการพบเป็นมนุษย์หมาป่าที่น่าเกลียด.
เอ่อ รูปลักษณ์ของคุณอาจจะ ทำให้หลายๆ คนตกใจกลัว แต่...
เธอดูเหมือยนคนใจดีและวิเศษมาก.
ฉันอยากคุยกับเธออีกสักครั้ง.
แต่มันจะดีกับเราทั้งสอง ถ้าเราไม่-
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณ!
คุณรู้ไหมว่าปีนี้จะไม่มีการแสดงพลุ?
อ-อืม. ชาวเมืองบอกฉันแล้วว่า ผู้เชี่ยวชญเสียชีวิตแล้ว.
คุณกังวลเรื่องรูปลักษณ์ของคุณ
แต่คุณมาที่เมืองนี้ เพราะว่าคุณชอบดูพลุ ใช่มั้ย?
คุณรู้ว่าจะไม่มีพลุ
งั้นไม่ใช่ว่าคุณอยู่ที่นี่ เพราะว่าคุณอยากพบเธออีกครั้งงั้นเหรอ?
ต-แต่...
คุณไม่สามารถยอมแพ้หรือตัดสินใจอะไร อย่างสิ้นหวัง จนกว่าคุณได้ลองทุกอย่างแล้ว.
คุณพบกับเธอเมื่อปีที่แล้วและคุณก็ เพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่คุณใช้พูดคุยกับเธอ
แล้วทำไมคุณถึงลังเล ในเมื่อคุณมีโอกาสทำแบบนนั้นอีกครั้ง?
เอ่อ แบบนี้เป็นไง?
ถ้าคุณแม่รี่อยากพบคุณอีกครั้ง แม้ว่าจะรู้แล้วว่าคุณเป็นอะไร
คุณจะไปพบเธอ.
แมรี่เหรอ?
เข้าใจแล้ว. เธอชื่อแมรี่สินะ.
แมรี่.
คิดให้มากอีกสักหน่อยสิคะ คุณมนุษย์หมาป่า.
-วูฟ. -หา?
ฉันชื่อวูฟ ชิน.
ฉันจะลองคิดอีกครั้งอย่างที่เธอบอก คุณแม่มด
ดี.
นี่ไฟน์...
ฉันอยากให้เธอพาคุณโซฟีเดินชมเมือง ก่อนการเดินพาเหรดแทนฉันน่ะ.
เธอคง ไม่ได้พูดจริง!
ทำไมฉันต้องไปกับคุณโซฟีด้วยล่ะ แม่มดแห่งการอวยพร?
อ่า มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ.
ไม่เป็นไร. ฉันรู้ว่าเธอทได้ ไฟน์.
เธอสองคนเป็นเพื่อนของฉัน จริงมั้ย?
เธอคงไม่คิดว่า เพื่อนของเพื่อนพบกันจริงๆ เป็นครั้งแรก
จะเข้ากันได้!
ลาก่อน ไฟน์.
เดี๋ยวก่อน เม็ก!
เธอเป็นปีศาจชัดๆ!
ขอบคุณที่ไปเป็นเพื่อนฉํน.
อีกทั้ง ฉันจะให้ เอสเบอรี่ชดใช้เรื่องนี้ทีหลัง.
คุณโซฟี.
ฉันฝากด้วยนะคะ.
โอ้ ดี.
เขาจำฉันได้เหมือนกัน.
คุณไม่ตกใจเหรอคะที่เขาเป็นมนุษย์หมาป่า?
มันอยู่ระหว่างเทศกาลโลกอื่น
ฉันก็เลยสงสัยว่าเขาไม่ได้มาจากโลกนี้.
คุณยังอยากพบเขาไหมคะ?
อยากสิ.
และยังไงก็ตาม...
ฉันคิดว่าเขาคงจะมีขนเยอะ และปรากฏว่าเขาเป็นหมาป่า.
วูฟ การซ่อนใบหน้าไม่ใช่อะไรที่ดีนักหรอกนะ.
เทศกาลโลกอื่นจะจบลงในวันพรุ่งนี้.
แม้ว่าฉันจะผิดหวัง สักหน่อยที่ไม่มีการแสดงพลุ.
คุณยังอยากดูการแสดงพลุงั้นเหรอคะ?
เอ่อ มันเป็นความทรงจำที่มีค่า เป็นความคาดคิดฉันจะได้ดูพลุกับเขาอีกครั้ง.
ให้ฉันจัดการเอง.
พรุ่งนี้จะมีการแสดงพลุ. ฉันสัญญา.
เม็ก?
ยังไงซะ เวทมนต์มีไว้เพื่อทำให้ทุกคน...
ตอนนี้ฉันทำให้มันค่อนข้างราบรื่นแล้ว.
เอสเบอรี่.
ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะคุณโซฟี. เป็นยังไงบ้างคะ?
องค์ประกอบ การเดินพาเหรดของฉันเสร็จสมบูรณ์แล้ว.
อีกทั้ง นี่.
ฉันทำเธอสองคนหาย!
ในความฝันของคุณ.
เอสเบอรี่ นั่นคืออะไร?
ฉันกำลังฝึกสำหรับวันพรุ่งนี้.
ทำไมเธอถึงพยายามมากขนาดนั้น?
คุณหมายความว่ายังไง?
เธอมักจะยุ่งกับการช่วยเหลือคนอื่น.
โดยทั่วไป ผู้คนไม่ค่อยอยากยุ่งเกี่ยว.
มันผิดปกติ. ต้องมีอะไร ผิดปกติเกี่ยวกับเธอ. เธอนี่เป็นตัวประหลาด.
มันไปไกลเกินไปแล้ว.
เป็นเพราะเธอต้องการ น้ำตาแห่งความสุขงั้นเหรอ?
เอ่อ ค-คือ...
ไม่ใช่เพียงเพื่อน้ำตาแห่งความสุข.
ฉันอยากให้คนที่คบกับฉันยิ้ม.
ฉันอยากตอบแทนบางอย่าง.
ถ้าฉันทำอะไรเพื่อช่วยเหลือพวกเขาได้
มันทำให้ฉันคิดว่าฉันเกิดมาอย่างมีเหตุผล.
ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมเธอเอาตัวเองไปพัวพันกับคนอื่น.
แต่นั่นไม่ใช่เพราะเธอต้องการ น้ำตาแห่งความสุข. งั้นบอกฉันมา.
ไม่อย่างนั้น ฉันคงจะนอนไม่หลับ
การเดินพาเหรดวันพรุ่งนี้ จะเป็นความผิดพลาดครั้ใหญ่
ชื่อเสียงของฉันจะพังทลาย และฉันจะจบลงอยู่บนถนน.
เธอเสี่ยงแบบนั้นได้เหรอ?
เธอนี่มันความเข้มแข็งทางใจเหมือนเต้าหู้.
ในหนึ่งปี ฉัน...
ถ้าไม่มีเวทมนต์ เธออาจจะไม่ต้องถูกสาป.
ใช่ อาจจะ.
แต่เธอก็ยังชอบเวทมนต์?
ใช่ ฉันชอบ. ฉันรู้สึกขอบคุณเวทมนต์.
ขอบคุณเหรอ?
สำหรับฉัน เวทมนต์คือความผูกพัน.
ฉันได้พบคนมากมายก็เพราะเวทมนต์.
ผู้คนมากมายที่ฉันได้ช่วย.
มันทำให้ฉันมีควาสุขมาก ที่ฉันสามารถช่วยผู้คนโดยใช้เวทมนต์.
ถ้าฉันสามารถกำจัดเวทมนต์ได้ เธออาจจะไม่ต้องตาย. เธอยังจะ-
ใช่. โลกที่ไม่มีเวทมนต์คงน่าเบื่อมาก.
โซฟี เวทมนต์ เป็นพันธมิตรที่ทรงพลังที่ทำให้เรา-
เธอผิดแล้ว!
เธอผิดแล้ว ผิดๆ!
เวทมนต์ไม่ใช่พันธมิตร!
มันพรากครอบครัวและที่ที่เป็นของฉันไป!
และตอนนี้ มันพยายามจะเอาเพื่อนไปจากฉัน.
คุณเรียกฉันว่าเพื่อนเหรอ.
ฉันไม่สนใจว่าเธอเป็น ลูกน้อง คนรับใช้ ทาส หรือสุนัขของฉัน.
อย่าไปนะ เอสเบอรี่.
มันเป็นการลดตำแหน่งอย่างมาก.
ฉันสัญญาว่าจะไม่ตาย.
ฉันจะไม่ยอมให้คุณ สูญเสียอะไรไปเพราะว่าเวทมนต์อีกแล้ว.
สัญญานะ?
อืม ฉันสัญญา.
เอ่อ ตอนนี้ฉันตายไม่ได้จริงๆ.
คืนที่คำสัญญากับเพื่อน เป็นอีกเหตุผลที่ฉันจะต้องอยู่ต่อไป
และคืนแห่งสัญญาอีกข้อ- วันสุดท้ายของเทศกาลโลกอื่นมาถึงแล้ว.
ฉันไม่อยากจะเชื่อ เธอทำให้วิญญาณเหล่านี้มองเห็นได้.
นี่เป็นหนึ่งในพาเหรดของโซฟี.
ไม่ เดี๋ยวก่อน. ฉันไม่มีเวลาชื่นชมงานของเธอ.
คืเดรด ได้ยินฉันเรียก. ปลดปล่อยพลังภายในตัวของคุณ.
มาเถอะ คาร์บันเคิล. ไปเดินเล่นรอบเมืองกัน.
เขาอยู่นั่น! ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว!
พบคุณที่หอคอยนาฬิกานะ!
วูฟ!
คุณมา.
เอ่อ ฉันสัญญาว่าจะคิดอีกครั้ง.
ฉันก็เลยคิดใหม่อีกครั้ง และฉันอยากพบคุณแมรี่.
"ในคืนที่มีการแสดงพลุ"
"ฉันจะรอคุณที่จัตุรัสเล็ก."
หา?
เธออยากพบคุณ. เธอไม่สนใจว่าคุณเป็นมนุษย์หมาป่า.
เธออยากดูการแสดงพลุกับคุณอีกครั้ง.
แต่ปีนี้ไม่มี.
จะมีการแสดง. ฉันสัญญา.
ขอบคุณที่รอ!
ฉันดีใจที่มาทันเวลา.
พวกเขาทุกคนยิ้ม.
ทุกคนดูมีความสุขเมื่อฉันเดินพาเหรด.
เห็นพวกเขาเป็นแบบนั้น ทำให้ฉันรู้สึกดีใจอย่างประหลาดประหลาด.
ฉันคิดว่า ฉันเกลียดเวทมนต์ แต่นี่ทำให้ฉันดีใจ.
โซฟี คุณเกลียดเวทมนต์จริงๆ งั้นเหรอ?
ทำไมถึงถามฉัน?
ถ้าคุณเกลียดมันจริงๆ คุณคงไม่มีความเชี่ยวชาญแบบนั้น.
ฉันชอบเวทมนต์ของคุณ. คุณควรมั่นใจในตัวเองมากกว่านี้.
เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร?
เอาเลย ไวท์-อาวล์!
ไป!
ทำต่อไป!
น่าทึ่งมากเลย.
อ-เอาล่ะ.
ต่อไป ฉันจะทำอะไรที่น่าประทับใจยิ่งขึ้น.
ฉันไม่มีพลังเวทย์ และหมดพลังงานแล้ว แต่ฉัน...
แบบนี้ไม่ถูกต้องนัก.
หา? นายหญิง?
เม็ก สำหรับเธอ นั่นเป็นโชว์ที่ดี.
ทำไม?
นายหญิงรู้ว่าเด็กฝึกของเธอกำลังทำอะไรอยู่.
ที่สำคัญกว่านั้น ดูให้ละเอียด. นี่เป็นความถนัดของโซฟี.
หา?
ฉันจะจัดการที่เหลือ.
ว้าว.
เธอปล่อยพลุ 5,000 ดอก.
โซฟีทำได้มากกว่าห้าเท่า.
นี่คือพลังของเซเวน เซจสินะ.
แต่วันนี้ ฉันจะสร้างอะไรบางอย่าง ที่ทรงพลังมากกว่าปกติมาก.
เวทมนต์จะแข็งแรงขนาดนั้น เมื่อมีอารมณ์อยู่เบื้องหลังมัน.
นายหญิง เวทมนต์มีอยู่เพื่อ ทำให้ผู้คนมีความสุขจริงๆ ใช่ไหมคะ?
แน่นอน. นั่นคือเหตุผลที่เรายู่ที่นี่.
ใช่แล้ว.
และเพราะฉะนั้น เทศกาลโลกอื่นมาถึงตอนปิด.
ลาพิสมอบการส่งกลับเพื่อนจากต่างโลก
และการย้อนคืนไปสู่ชีวิตประจำวัน.
หรือแบบนั้นเราคิด.
ฉันยังเหนื่อยจาก การร่ายเวทมนต์มากขนาดนั้นเมื่อวานนี้.
โอ้ อรุณสวัสดิ์ คุณแมรี่และวูฟ.
เดี๋ยว อะไรนะ?!
ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่ล่ะ?
ผู้มาจากโลกอื่นอยู่ที่นี่ ได้อีกเพียงไม่กี่วันหลังจากประตูปิด!
นั่นคือเหตุผลที่พวกเขา ต้องการทำสัญญาก่อนจะถึงตอนนั้น.
พวกเขาตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกันในโลกนี้.
ตัดสินใจ?
เอาล่ะ มาจัดพิธีการทำสัญญากันเถอะ.
ฉันจะทำเอง.
โซฟี?
ได้โปรดให้ฉันทำเถอะ.
เป็นแขกของฉันนะ.
สัญญากับฉันข้อนีง.
สัญญาว่าคุณจะมีความสุข.
ได้ค่ะ.
เราสัญญา.
ในชื่อของฉัน ฉันขอทำสัญญา.
สัญลักษณ์ของสัญญาของพวกคุณ.
ตราบใดที่คุณสวมสิ่งนี้ พวกคุณจะได้อยู่ร่วมกันเสมอ.
ขอบคุณที่ช่วย.
มาเที่ยวอีกเมื่อไหร่ก็ได้นะ.
ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยได้มั้ย?
ทำไมคุณอยากเป็นพยาน ในการทำสัญญาของพวกเขาล่ะ?
ฉันคิดว่าการช่วยเหลือผู้คน ด้วยเวทมนต์อย่างที่เธอทำ
อาจจะทำให้ฉันชอบเวทมนต์อีกคั้ง.
และ? มันช่วยได้ไหม?
ไม่เลย. มันน่ารำคาญ. ฉันเกลียดเวทมนต์.
อ-เอ่อ ใช่...
แต่ไม่อยากกำจัดมันอีกต่อไป.
ยังไงซะ เวทมนต์ยังเป็น ความผูกพันที่ฉันแบ่งปันกับเพื่อน.
โซฟี.
เอสเบอรี่.
ฉันอยากให้เธอทำสัญญากับฉันเหมือนกัน.
ฉันไม่ยอมให้เธอตาย จนกว่าฉันจะบอกว่าเธอตายได้.
ฉนจะฆ่าเธอถ้าเธอตาย.
ฉันจะตามเธอไปนรกถ้าฉันต้องทำ.
ช่างไร้เหตุผลจริงๆ.
ฉันไม่อยากตาย.
ยามค่ำคืนที่ไร้เวทมนต์
แปลโดย พนิตภรณ์