Éric.
Ramzy.
Éric en Ramzy.
Dertig jaar carrière.
Ja.
Drie mythische voorstellingen.
-Drie? -Twee.
Negentien memorabele films.
-Twee. -Geen Oscar.
-Twee. -Nee.
Geen enkele Grammy Award.
Die zouden we weigeren.
Zelfs geen Hot d'Or.
-Twee. -Maar wel een Judor.
-Vandaag zijn ze... -Met twee.
De mentors.
Twee legendarische komieken die zich in een nieuw avontuur storten.
Comedy Class.
Wel, Éric en Ramzy, wat is de Comedy Class?
Laat jullie horen voor Éric en Ramzy.
We gaan Frankrijk en België doorkruisen...
Waarom België... Op zoek naar komische talenten.
Elk talent gaat het podium op en toont ons zijn sketch.
't Is zover, we gaan het publiek vermaken.
Ik zit in de problemen, voor 50 euro doe ik 't.
Ik heb een vereniging voor kinderen zonder neusvleugels.
Dat is pas feminisme.
Dat is het thema niet.
Ze heeft naaktfoto's van mij.
Eigenlijk ben ik helderziende.
Het kan me niet schelen.
Heb je weleens geblowd?
Sorry, het is een nee.
Het is warm, hè?
Ik heb haaruitval.
In slip op het strand met kinderen,
ik vertrek met welk gezin ook.
We lagen in een deuk.
Je hebt je eigen stijl.
Het is hilarisch.
Het is dus een ja.
De besten ontvangen een pass Navigold.
Woordspel.
De sleutel tot de Comedy Class in Parijs.
Ik zie me tot het einde gaan.
Het is daar, het is now.
Vanaf nu gaat het hard.
Ze hebben uitdagingen en werk aan de winkel.
Sketches over opgelegde thema's...
-Het absurde. -Zwarte humor.
en de roast.
Wat de volgende ook doet, we nemen 'm niet.
We zijn niet alleen om te oordelen.
Ja. We hebben een speciale gast.
Florence Foresti. Alsjeblieft.
Mister V.
Goedenavond.
Jérôme Niel.
Marina Foïs.
Jean-Pascal Zadi, een applaus.
Moet ik de waarheid zeggen?
Ik ben niet dol op stand-up.
Waar ga je heen?
Je hebt een originele inval gevonden, bravo.
Het was super. Ik heb ervan genoten.
-Luister... -Ga je me elke keer onderbreken?
-Ik wil jullie slaan. -Dat ga je nooit kunnen.
Respect, we deden Drucker.
Wat ik zei, slaat nergens op.
Ze is begonnen met Le Luron en daar is ze nog steeds.
Wat doet ie?
Er wordt gelachen, gehuild,
er zijn chips.
Ja. Maar vooral...
Vijftigduizend euro te winnen.
Vijftigduizend euro.
Ik moet mijn zus nog 200 euro.
Het beste van Frankrijk.
Wie vervangt je, Ramzy?
Ik? Misschien ben jij het.
Wie wordt de grote winnaar van de Comedy Class?
Het is de Hit Machine.
COMEDY CLASS BY ERIC AND RAMZY
PARIJS
Ziezo Ramzy, we zijn in Parijs.
Parijs.
Parijs heeft onze geboorte gezien.
Op het vlak van humor.
Ik heb veel steegjes gezien
waar we de sketch van de sandwich schreven...
-Daar, die van de Chinees. -Ja.
-Daar, die van de Afrikaan. -We begonnen met een potlood.
We schreven de sketch, we hadden niets.
We konden geen room service betalen.
Het is fijn om naar onze roots te gaan.
-Naar ons begin. -Klopt.
-De geur van het falen. -De ellende.
We deden room services, ik had zelfs geen 80 euro.
We vroegen boter, meer niet.
We hadden boter, brood, kalkoen,
wat ei en geraspte truffel.
We hadden niets.
-We hadden een superior suite. -We hadden een junior suite.
Het is een halve salon.
Wat een nederigheid.
Ik betaalde massages...
-Ja. -...zonder geld.
-Ik ook. -Ik vertrok voor het einde.
Een massage van een uur, na 40 minuten,
'Wacht, ik ga mijn handen wassen.'
Een massage met sneakers.
Het is grappig,
als jij kwam, zei ze me: 'Je gaat me niet hetzelfde lappen.'
Ik kwam net na jou.
'Dat is me twee minuten geleden al overkomen.'
Ik liet me dus masseren en daarna:
'Ik geef toe dat ik geen geld heb, mag ik u dan masseren?'
En ik masseerde haar.
Vandaag is ze mijn vrouw.
Bercy, Ramzy. Weet je nog?
We zijn de enigen die Bercy met 11 hebben gedaan.
-We waren geruïneerd. -Het was gestoord Bercy te huren
en te vertrouwen op vijf affiches
om mensen aan te trekken, omdat onze koppen grappig waren.
Het was Éric en Ramzy, maar er was enkel jouw hoofd.
Je zei: 'Ik ben zo lelijk en grappig
'dat iedereen gaat komen met dit beeld.'
Ik heb me vergist, niemand is gekomen.
Vlak daarna kreeg je volop voorstellen van merken
voor modeshows.
Ze hadden zich totaal vergist in jouw uiterlijk.
Gelukkig dat ik de show heb gelopen tijdens de twee laatste Bercy's.
Ik herinner me dat. En ik gaf commentaar,
'Hier is hij weer in een Sandros-kostuum.
'Sandros, die confituren en broeken maakt.
'Ga naar Sandros.'
Ik zie die scène nog.
In Bercy met 11 personen.
'Ik neem er twee. Heeft u die in L?'
's Avonds zeiden we: 'Laten we eerder een modeshow doen.'
Dat was tijdens de sketch, weet je nog?
'Zijn er mensen van Ivoorkust in de zaal?' En jij fluistert in de micro:
'En als ik defileer?'
-En jij zei: 'Verdomme'. -En als toppunt
was er iemand van Ivoorkust in de zaal.
'Ah, ja, daar.'
'Hoe weten jullie dat ik uit Ivoorkust kom?'
En ik zei hem: 'Kom op het podium.'
Ik deed al graag improvisatie.
Ik was even sterk in impro dan dat jij lelijk was.
De man uit Ivoorkust komt op het podium,
het geluk dat we niet hadden,
het was Denzel Washington.
Ik krijg nog rillingen als ik aan die tijd terugdenk.
-Oké. -Hallo.
Oké, goedenavond.
-Goedenavond, Ramzy. -Goedenavond, Éric.
En goedenavond, Parijs. Heb je al die kleuren gezien?
-Er zijn zwarten... -Kleren of huid?
...vijftig tinten zwart.
Echt, we hebben nog nooit zoveel zwarten gezien.
-Man toch. -Dat is fijn.
En flipper ook nog. Nee, het is fantastisch.
Alles goed, zwarten?
Ja.
'Alles goed, Fransen?', eigenlijk. Alles goed?
Ja.
Ik wil me verontschuldigen voor de zetels
die geen nederigheid uitstralen.
Het zijn echt Egyptische zetels.
Blijkbaar gemaakt in het oude Egypte.
-Of door buitenaardse wezens. -Net bazen van een sekte.
We gaan komieken zien.
Hopelijk gaan we lachen.
We gaan iets nieuws proberen te ontdekken.
De persoon die ons in de grond gaat stoppen, Ramzy toch.
-Jij hebt nog een carrière. -Ik ga verder met hem.
Ga ervoor.
Ik denk het niet. De winnaar die wij kiezen,
wint 50.000 euro.
Indrukwekkend.
Ze applaudisseren voor het geld.
Het is niet voor jullie.
Het is voor één van de jongens. '50.000 euro.'
Laten we hen ons aan het lachen maken?
-Grappiger dan wij? -Ja.
-Dames en heren... -Podium aan de jongeren.
Kom op, we zijn vertrokken.
Vooruit, een Arabier. Hier gaan we.
-Maak lawaai... -Misschien niet.
Adel, is dat Arabisch?
-Fugazi... -Adel Fugazi.
Alsjeblieft.
Ze noemen mij Adel Fugazi.
Ik ben 28 jaar, ik woon in La Courneuve
en ik doe professionele stand-up.
Eerst wilde ik directeur van een ziekenhuis zijn.
Dat was mijn droom, ambtenaar.
Voor de zekerheid, het geld, het appartement
en de bedrijfswagen.
Maar ik wist niet dat het super ingewikkeld was
om daarin te komen. Ik heb het zelfs niet geprobeerd,
ik ben begonnen met stand-uplessen.
In Parijs, zes maanden lang. Daarna ben ik gestart.
Zoals Louane in La Famille Bélier.
Ik vlieg...
Ik kan zo'n beeld hebben...
Ik kan vier minuten lang over een muur praten.
Ik ben trots op mijn humor
en wanneer andere mensen zich vinden in mijn wereld.
Laat jullie horen.
Hallo.
Hoi.
ADEL FUGAZI 28 JAAR
Alles goed? 'Hij is wat verdikt, Hatik.'
Een beetje.
Stop, alsjeblieft.
Ik ben dol op eten. Dat is geen geheim.
Ik heb de gezichtsbedrog-cake ontdekt.
Weten jullie wat dat is?
Ongelooflijk.
Je ziet een perfecte schoen en een vrouw komt aan met een mes.
'Nee toch.
'Is dat cake?'
Daarna snijdt ze de cake. 'Het mes is een cake.'
Iemand komt binnen en snijdt de dame.
'Dat is ook een cake.'
Ik zie overal cake.
Ik ben blij om hier te zijn.
Er zijn veel verschillende mensen.
Dat is goed. Iedereen heeft een andere kop.
Er zijn zoveel koppen. Die zijn een wachtwoord voor mobieltjes geworden.
Zoveel koppen zijn er.
Het is waar. Iemand zoals jij, Éric, dat is goed.
Dat zijn mensen.
Ik zeg dat want... De kippen.
Je hebt drie, vier kippen gezien...
-Je hebt alle kippen gezien. -Hij is niet slecht.
Je zal nooit verrast worden door een kip.
Behalve als ze Nikes draagt, oké.
En je ziet een kip die een beetje op een duif lijkt,
wat is dat? Een duif.
Dat is geen kip.
Ze hebben het moeilijk om elkaar te herkennen.
De hel in het kippenhok.
Daarom doen ze zo. Ze aarzelen.
'Marie, ben jij het?'
'Maar nee, ik ben Ines.'
'Maar nee.'
'Als twee druppels water.'
'En je bent geen cake.'
'Dezelfde...'
-Hij is goed. -Ja, erg leuk.
Gelukkig hebben ze geen iPhone.
Stel je voor dat je als kip je mobiel verliest.
Welke kip er ook na je komt,
ontgrendeld.
'Dit is nu mijn iPhone.
'Ze heeft ook nog naaktfoto's van mij.
Eng, die kip.'
Dat is mijn mensenmening over kippen.
Misschien zijn ze allemaal uniek.
Misschien zijn er, terwijl wij praten, kippen
in een comedyclub voor kippen,
met een kippenkomiek
die zegt: 'Je ziet drie, vier mensen,
'je hebt alle mensen gezien.'
En ze lachen zich een deuk.
Ze schijten eieren.
We hebben talen ontwikkeld: Frans, Duits, Engels,
Spaans, Arabisch om ons te onderscheiden. Dat is mooi.
Ik zeg dat omdat...
De kippen... Ik ben nog niet klaar, nog vijf minuten.
De kippen, je neemt er een uit Denemarken,
een andere uit Senegal.
Je zet ze samen...
'Tok tok.' Ze begrijpen elkaar, denk ik.
Je merkt alleen dat de Italiaanse kippen
'cotte cotte' zeggen.
Bedankt voor jullie aandacht.
-Bedankt. -Bravo, Adel.
-Bedankt.
Ik heb veel gelachen. Je hebt me gepakt met de kippen.
Vooral dat ontgrendelen.
De manier waarop je een ei legt...
Rustig, in drive-by.
Ik vond het leuk.
Je hebt alles, de dictie,
een eigen stijl.
Maar het is voornamelijk een beetje chaos, jouw ding.
-Daar hou ik van. -Ik ook.
Het is als een oud vliegtuig, je weet dat het gaat landen.
Dat is het precies.
En we hebben zin om te blijven vliegen.
Ja, hij is grappig, die vlucht.
Ik weet niet waar we gaan landen,
maar het is grappig.
Je hebt een unieke stijl, geniaal.
Adel, het was een eer om je bij ons te hebben.
-Bedankt. -Tot ziens.
Bedankt, Ramzy.
Bravo.
Bedankt.
Adel, hilarische sketch.
De tekst is grappig...
Absurd.
Daar zijn we dol op.
-Ik weet niet of je het gevoeld hebt... -Daar niet op leunen.
We vragen nu
Camille Lorente.
Kom op, Camille.
Kom op.
Vooruit, Camille.
CAMILLE LORENTE 34 JAAR
Goedenavond, bedankt.
Alles goed, Parijs?
Te gek. Ik ben ook blij om bij jullie te zijn.
Ik ben Camille.
Ik ben 34 jaar en heb nog geen kinderen.
Ik wil graag kinderen. Ik sta te popelen.
Als ik er een heb, neem ik hem mee op vakantie.
Dan nemen we de trein en gaan we jullie lastigvallen.
Dan is het mijn beurt.
Elk zijn beurt.
Ik heb te veel geleden in de trein. Mama heeft niets meer te verliezen.
Hebben jullie dat ook dat er steeds een gezin in de trein zit?
Weten ze dat we komen?
Het is vreemd, die gezinnen in de trein.
Jij bent op tijd, je komt de wagon binnen,
dat gezin zit daar vast al een week.
Sinds wanneer zitten ze daar?
Sorry, wonen jullie in wagon 8?
Je komt bij hen op bezoek. Het is hun huis.
De controleur is voor hen de postbode.
Er is geen reden waarom Timothée jullie met rust moet laten.
We zullen elke dag de trein nemen.
Ik heb niets te verliezen.
Mijn biologische klok doet geen tik-tak meer, hij roept wraak.
Ik ga hem leren om jullie lastig te vallen.
Ik ga hem trainen.
Ik pak 'm aan het einde van z'n dutje, vol energie
en ik zeg hem: 'Timothée, vandaag gaan we naar Toulouse.
'Vergeet je xylofoon dus niet.'
Ik zal een programma hebben om hem te trainen.
'Timothée, je doet 50 squats. Kom op.
'Je hebt gespierde benen nodig om 5 uur tegen de stoel te schoppen.
'Hoe ga je dat doen? Niet huilen.
'Huilen doe je maar in de trein.'
Dat is mijn wraak. Ik ga mezelf vermaken.
Nee, ik maak een grapje. Hij zal zich gedeisd houden.
Maar ik wil mama worden.
Ik wil vooral zwanger zijn.
We kennen elkaar pas, maar ik deel nu al
dat de zwangerschap mijn laatste kans is op borsten.
Het gaat om een 75 AA.
Dat is voor een A. Die eikels hebben er een letter voor.
Zelfs je muts lacht je uit.
Cheh.
Maar we kunnen erom lachen.
Dat stoort me niet, ik ben dat gewoon.
In ieder geval, borsten zijn erfelijk.
Bedankt, papa.
Ik laat jullie nu. Bedankt, jullie waren super, Parijs.
Een applaus voor Camille.
Bravo, Camille.
-Ik heb me vermaakt. -Ja.
-Ik ben dol op die persoon. -Ja.
Dat is wederzijds.
-Ik vind je ook leuk. -Maar ik ook.
Ik fan ben van tieten, dat sprak me dus aan.
Klopt, jij bent fan.
Ik ben fan, ik heb foto's van tieten.
-Als achtergrondafbeelding. -Ja.
Het moet fijn zijn om een uur een optreden van jou te zien,
-je ritme is goed. -Dat is lief, bedankt.
-Ik heb zin om haar in Parijs te houden. -Ik ben gecharmeerd.
-We geven je een kans. -Vooruit, kom.
-Bedankt. -Bedankt. Bravo, Camille.
Yeah.
-Camille Lorente. -Bravo, Camille.
-Camille. -Stop.
Wat een stress.
Het was super, de mensen waren heel lief,
ik heb het zo goed mogelijk gedaan,
ik sta nog te trillen.
De nabespreking met Éric en Ramzy was te gek.
Ze geven complimenten.
In Montpellier, 's avonds, sprak ik met een Montpellieraine.
LOUIS CATTELAT 27 JAAR
Ik vraag: 'Alles goed, liefje?' Ze zei niet: 'Ja.'
Ze antwoordde eerlijk.
'Het gaat niet goed, ik ga niet liegen.
'Komt door de kanker bij mijn vader.'
Ik doe letteren, geen geneeskunde.
Ik heb dus mijn enige kaart gespeeld.
Ik zei: 'Liefje, je zegt de kanker van je vader.'
Er zijn uitstekende grappen,
maar het gaat te traag.
Het is een stijl, traag zijn.
-Ik weet het niet. -Er is een stijl die werkt
en een stijl die traag is.
-En dat was traag? -Dat was heel traag.
-Nina Azoulai. -Nina Azoulai, alsjeblieft.
Al mijn vriendinnen zijn supermooi.
NINA AZOULAI 26 JAAR
Alleen supersexy dames.
Die naar vrouwelijkheid ruiken.
Ik ruik naar brioche.
Ik doe m'n best, ik doe make-up op,
ik doe mijn nagels, brushings
en als ik wegga, zeg ik: 'Het is goed, ik ben mooi.'
Bij mijn vriendinnen
zeggen ze: 'Grote avond, maak je mooi.'
Ik heb de indruk dat je soms erin slaagt om mensen te pakken,
je maakt ze aan het lachen
en je kunt de draad wat uittrekken.
En dan ga je over op iets anders.
Ik krijg de tijd niet om me in je wereld te installeren.
Ben je mannequin?
Omdat ik een agentschap heb.
Vind je dat ik een mannequin ben?
Ja.
Onzin.
Maar wat is dat?
Een fototoestel uit Gabon.
Echt, ik ga je ziel pakken.
Genoeg.
We vragen onmiddellijk Sofiane Soch, alsjeblieft,
om ons aan het lachen te maken.
Alles goed, vrienden?
Ik heet Sofiane, 21 jaar. Ik kom uit Saint-Denis.
Sinds twee jaar doe ik comedy in de Parijse clubs
en ik studeer journalistiek aan de Sorbonne.
Mijn eerste podium was mijn salon,
met een podium en sofa's.
Ik speelde voor mijn familie en vrienden en dat is goed gegaan.
Mijn zus zei: 'Daar moet je iets mee doen.'
Ik dacht: ik moet me lanceren.
Humor hielp me om mijn plek te vinden.
Uitgenodigd worden, met meisjes praten,
grapjes maken. Ik was niet heel mooi,
gevoelig, niet goed in voetbal.
Nu heb ik zelfvertrouwen. Ik ben mijn leven zonder stand-up vergeten.
Hoe heb ik zonder een podium kunnen leven?
SOFIANE SOCH 21 JAAR
Ik werd vanaf groep drie tot en met de middelbare school gepest.
Ik was wat lelijk en verwijfd.
Nu valt het mee.
Ik werd gepest door mijn vriend,
ik zeg zijn naam niet, anders weet hij me te vinden.
Het was pure volharding, wat Youssef deed.
Het ergste was dat ik bij de pesters bleef zitten.
Ziezo.
Ik ging naar de psychologe.
Ze zei dat het Stockholm-syndroom was.
'Mevrouw, dat begrijp ik niet.'
'Zoals een vrouw die huiselijk geweld meemaakt,
'maar blijft omdat er een kind is.'
Ik zei: 'Ik begrijp het niet.'
Ik ga niet zeggen: 'Stop,
'de psycholoog komt eraan.'
Ze vroeg: 'En het cyberpesten?'
Ik zei: 'Nee, ze deden het liever persoonlijk.'
Ik heb de techniek tegen het pesten ontdekt.
Stoppen met studeren.
Ik zei dat ik het verdiende, ik praatte te veel.
Hij gaat snel, hij.
Ik verveel me. Ik vertel te veel over mijn leven.
Ik stuur foto's naar mijn vrienden, ze sturen me 'STOP'.
Ik vertel te veel over mij.
Ik vertraag de groep, ik werk op de zenuwen.
Net een verkeersdrempel.
Ik heb 'waarheid of doen' nog nooit uitgespeeld.
'Doen', dan vroegen ze me naar huis te gaan.
Het spel stopte daar.
Verveel ik jullie niet?
Er bestond een hulplijn tegen pesten.
Ik heb die hulplijn gepest. Dat is niet goed.
Er zijn te veel Victor Hugo-straten.
-Echt waar. -Hij is gek.
Laat hem sterven.
Als je Victor Hugo-straat op Waze instelt, doet hij zo.
Hij is gedesoriënteerd. Stel je voor, Victor komt terug.
'Dat is van mij...'
Saint-Denis komt terug en ziet zijn straat.
'Heb ik die straat? Alleen maar hoeren.'
En ik heb een stad vol Arabieren.
Arabieren en zwarten hebben sportscholen.
Sportschool Nelson Mandela. Zwembaden...
We kunnen zelfs niet zwemmen.
Bedankt voor het luisteren.
Sofiane Soch.
Vooruit, maak dat je wegkomt. We praten niet met je.
Favoriet.
Het is vreemd een crush te hebben,
terwijl je maar één op de drie grappen begreep.
-Autosnelweg 200 kilometer per uur. -Steeds 200.
Er zullen rustplaatsen moeten komen.
-Een sandwich... -Een benzinepomp.
Ja, maar puur talent. Een diamant.
-Dat is de toekomstige Éric Judor. -Dat ging ik zeggen.
-Over mij? -Nee, over mij.
Sofiane Soch.
Het ging snel, ik maakte veel grappen.
Ze vonden het fijn.
-Ik ben heel tevreden. -Bravo.
De volgende, alleen zijn naam al...
Tom Boudet.
Tom Boudet, alsjeblieft.
Kom hier, mijn Tom.
TOM BOUDET 21 JAAR
-Heel erg bedankt, goedenavond. -Goeienavond.
-Alles goed? -Ja.
-Iedereen in vorm? -Ja.
Ik ben jong.
Toen ik aankwam, dachten sommigen:
wie heeft dat kind op het podium losgelaten?
Met mijn kop zijn er dingen die ik niet kan doen.
Ik kan geen film met The Rock maken.
Behalve met de titel: Er ligt geen gewicht in de schaal.
Omdat ik heel mager ben,
op een feestje, zonder iets te vragen,
tillen mensen me zomaar op. Daar moeten we over praten.
Ze zoeken bevestiging. Ik ben dun, natuurlijk kunnen ze dat.
De laatste keer stonden ze met 30 in een rij om me op te tillen.
'Laat me met rust.'
Ik ben in 2002 geboren.
Krijg de tering.
Ik voel de schok.
Ik ben dat gewoon. De dokter zag dat ik in 2002 was geboren
en ze werd niet goed.
'Mijn zoon is in hetzelfde jaar geboren, mag ik "jou" zeggen?'
Ik heb nee gezegd.
'Ik wil dat men "u" zegt.'
'Noem me meneer Boudet.'
En zeg: 'Hoogachtend.'
Ik zat in een delirium.
2002 is een goed geboortejaar.
Er is een negatieve kant,
dat is verslaafd zijn aan de technologie. Ik ben ermee geboren.
Ik zit te veel op mijn mobiel.
ik heb dus willen afkicken
door wandelingen alleen te maken, zonder mobiel.
Zoals volwassenen op zondagochtend, de handen achter de rug.
En ik zei belachelijke zinnen: 'Het is goed voor het gras dat het regent.'
Ik wil controle over mijn leven.
Dat begon anderhalf jaar geleden, ik ben gaan stemmen.
Ik liep naar de stembus,
stopte mijn biljet erin en de burgemeester keek me aan.
Ze zei: 'Heeft gestemd.'
En ik werd bang.
Ik dacht dat ze heel mijn leven ging becommentariëren.
Ik zag haar al bij mijn eerste keer: 'Heeft geneukt.' Nee, hoor.
Bedankt.
Het is afgewerkt.
Super afgewerkt. Voor mij is het te perfect.
Dat is vreemd, maar...
Je zult zeggen: 'Pak mij, arme dwaas.'
Maar het is afgewerkt.
Er mist een scheur, iets waaraan ik me kan hechten.
-Het is niet voor ons. -Nee.
-Wacht, Tom. -Wacht.
Voor mij...
is dit een jongen die potentieel een grote speler kan zijn.
Dat verdient een vervolg. We zouden dom zijn om nee te zeggen.
Ik weet het, maar...
Ik wil hem houden.
Wacht. We denken hardop na.
Dan wordt hij jouw veulen.
-Wat een lijdensweg voor hem. -Hij is jouw veulen.
Bij een roast-off was het: 'Tegen hem zeiden we nee.'
Het is dus een ja.
Heel erg bedankt.
Ik heb alle emoties doorlopen.
Maar het is goed, ik heb een sketch van Éric en Ramzy.
Ik ben heel tevreden.
Een interessante foto van de volgende.
Ik ben Noam Sinseau, 25 jaar, ik woon in Saint-Denis.
Ik kom uit Martinique en ben een queer artiest.
Ik ben een superster, het is belangrijk om dat te weten.
Ik kon niet openlijk homoseksueel zijn in Martinique,
dus zat ik in de kast.
In 2016 ben ik naar Parijs gekomen.
Daar kon ik me emanciperen, me vrij voelen
en een leven leven in lijn met wie ik ben.
Jullie gaan iets moois,
dynamieks, pittigs en flamboyants zien, zoals ik.
Ik kom als bad bitch.
Noam Sinseau.
NOAM SINSEAU 25 JAAR
Bedankt.
Juist, ik ben een flikker. Goedenavond.
Goedenavond.
Ik kom opnieuw op, maar nu wil ik passend applaus.
Sta op, maak lawaai. Een standing ovation.
Alsof er een superster opkomt, zoals...
Noam Sinseau, oké?
En wie niet opstaat,
is homofoob.
-Doen we dat samen? -Ja.
Oké, let's go.
Dames, heren en niet-binairen,
maak maximaal lawaai voor de pittige
Noam Sinseau, alsjeblieft.
Stop... Bedankt, ga zitten.
Maar ja.
Wat een spontaniteit. Bedankt.
Ik woon in Parijs, ik ben blij.
Ik heb de indruk dat het universum jaloers is op mijn uitstraling.
Het zegt: 'Maar who's this bitch?
'Black, gay, shining too much.'
Hij spreekt Engels, het universum is a bad bitch.
'Hoe weerhouden we hem ervan te schitteren? What can we do?'
Ik heb haarverlies.
Ik hoor: 'Oh...'
Rustig, oké?
Zwart, homo, met haarverlies,
dat is de definitie van hess.
Het probleem is dat je nooit echt kaal bent.
Er zijn altijd enkele haren,
zodat je weet dat er een gat is.
Ik ben 25 jaar met haarverlies, dat is heel jong
en ik heb ontdekt dat dat genetisch is.
Ik blokkeerde mijn vader op WhatsApp.
Je moet me respecteren.
Toen ik uit de kast kwam, geloofde hij me niet.
'Papa, ik ben homo.' Hij zei: 'Nee.'
'Wat heb ik gedaan om dat te verdienen?'
En ik: 'Haarverlies, misschien?'
Bedankt, Comedy Class, voor jullie aandacht.
Bedankt, Noam.
Een applaus voor de sublieme Noam.
God, hoe mooi ben jij.
Ik weet het.
Je bent een ster, in het echt.
Je komt met een aura, licht.
Ik vind je opkomst heel moedig.
Je vraagt onmiddellijk om deel uit te maken van je wereld,
je look.
Wat de sketch betreft... Wij zoeken humor.
-Ja. -Geen modellenwerk.
-Ja. -Ramzy, wat vind jij?
Ik bleef naar hem kijken.
Toen je je pruik afdeed, was ik gefascineerd door je schoonheid.
Ik zweer het. Ik keek naar de kleren,
ik hoorde de grappen niet meer.
Ik kan niet zeggen of je grappig was of niet.
Als we Star Class deden, was je de winnaar.
-Maar ik heb geen komedie gezien. -Nee.
Bedankt, Éric en Ramzy.
Sorry. Bedankt, Noam.
-Félix Junier. -Het is zover.
Ik heb veel complexen gehad.
FELIX JUNIER 24 JAAR
Ik had veel complexen over mijn neus.
De mensen recht voor mij
weten niet waarover ik praat.
Maar jullie, klootzakken, zien dat heel goed.
Zlatan met een calciumgebrek. Ik ben op de hoogte.
De covid heeft me goed geholpen om mijn fysiek te aanvaarden.
Mooie uitvinding, de maskers.
Maar je zag dat ik iets verborg.
Ik had de indruk dat ik een stijve kreeg in mijn joggingpak.
Ik vond dat de grappen nog scherper mochten zijn.
Er zijn woorden die dat verzachten
in een verhaal van een vriend,
maar ik wil een komiek zien die me aan het lachen maakt.
Een applaus voor Aude Alisque.
Ik ontdekte dat ik een dankbaar publiek ben.
Ik dacht dat dat goed was. Maar toen zag ik de definitie.
AUDE ALISQUE 38 JAAR
'Iemand zonder kritieke geest.'
Ik heb dus gelachen.
Mensen die een dankbaar publiek zijn, lijken sympathiek.
Dat is om geliefd te zijn. Ik ben graag geliefd.
Ik doe daar alles voor.
Ik werd gothic voor een man, ik deed zijn soort make-up op.
Ik luisterde naar zijn muziek.
Ik weet niet of jullie het genre kennen dat doet...
'Kerkhof.'
'De fascinatie voor de dood.'
Ik denk dat het werk er is,
maar het is aan het groeien, in aanbouw,
het is nog niet klaar. Er ontbreekt nauwkeurigheid.
-Wat denk je? -Dat is niet voor ons. Sorry.
Er is iets.
Ze kan iets doen, ze zou met anderen moeten schrijven,
zodat ze zich voedt met andere werelden.
Ze heeft echt potentieel.
-We nemen haar dus niet. -Nee.
Ik ben Vincent Seroussi, ik ben 27 jaar, komiek.
Mijn moeder heeft me geïnitieerd met films van Chaplin en De Funès.
-En Charlie, alles goed? -Ja.
-Alles goed? -Ja.
Toen ik 13 was, stierf ze.
Daardoor zei ik:
'Alles kan ophouden, geniet van je leven,
'leef je dromen en ga ervoor.'
Toen ik ouder werd, ontdekte ik humor, de stand-up.
Ik vind het fijn mensen te zien reageren, emotie teweeg te brengen.
Ik besloot er mijn beroep van te maken.
-En nu... -Vincent Seroussi.
Vooruit, maak ons aan het lachen, Vincent.
De Comedy Class, maak er een zootje van.
VINCENT SEROUSSI 27 JAAR
Goed zo.
Ik ben blij om voor jullie te spelen.
Zelfs al is er vaak wat ongemak als ik op het podium kom.
De mensen zien mijn kop
en weten nooit of het stand-up is of een bijeenkomst van Republikeinen.
Jullie zijn echt eikels.
Dankzij mij is iedereen het eens.
Jij keek naar me: 'Net Sarko 30 jaar geleden.'
Het is echt fijn om hier te zijn, een echt plezier.
Blij om voor dit mythische duo te staan,
Éric en Ramzy, een grote en een kleine.
Net Carla en mij.
Dat weerhield me er niet van om komiek te zijn.
Op een podium staan was een kinderdroom.
Ik heb dus theaterschool gevolgd, ik ben er trots op.
Ik heb politicologie gestudeerd.
Lach niet. De universiteit van het theater.
Daar vormen ze de beste komieken.
'Ik richt me tot elke man en vrouw.
-'Tot haar en hem, aan hem en haar...' -Hij doet dat goed.
'Tot haar en huid.'
Ik geef toe dat ik van politiek hou.
Jullie weten het misschien al, maar de burgemeester van Pantin,
in zijn gevecht tegen de ongelijkheid, heeft de stad omgedoopt tot Pantine.
Ze vervelen zich vast dood op het gemeentehuis van Pantin.
Ik weet niet wat ze doen. Ik heb nochtans aan de vrouwen gedacht
die misogynie en pesterijen ondergaan,
die Pantin Pantine hebben zien worden
en dachten: eindelijk vooruitgang.
Pantin Pantine, daar wachtten we nu al zo lang op.
Maar alle steden moeten omgedoopt worden.
Macon in Maconne. Dat is feminisme.
Montcuq in de Lot in Mafouf. Daar gebeurt echt iets.
Dit was een fijn moment. Bedankt voor het luisteren.
Het was een beetje ouderwets, vond ik.
Ik zeg dat omdat je Sarkozy deed.
-Ik dacht wauw. -Imitaties.
-Ik vond Macron goed. -Dat is het probleem.
-Ik geef geen kritiek op Sarkozy. -'Haar en hem...'
Er is iets oubolligs en iets cools.
-En zo wordt het leuk. -Ja.
Ik vind je sympathiek.
-Ik ook. -Ik jullie ook.
Dat doet ons plezier. We zitten op een neerwaartse helling,
we zoeken de nieuwen.
Ik vond het fijn dat hij niets persoonlijks deed,
zoals iedereen in stand-up. 'Ik ben dik...'
-Dat vond ik fijn. -Ik vond hem leuk.
-Ik ook. -We hebben allemaal gelachen.
We hadden een fijn moment.
-Kom, vriend. -Ja.
Maak lawaai.
Heel sympathiek, die jongen.
Uiterst sympathiek.
Ongelooflijk sympathiek. Vincent Seroussi.
Ja.
De eerste bevestiging die leuk is,
bevestigd worden door Éric en Ramzy, dat is toch...
Dat is toch iets, bevestigd worden door pro's.
-Is hij klaar, Yassir? -Natuurlijk.
-Altijd klaar, Yassir. -Applaus voor Yassir.
Yassir.
YASSIR 30 JAAR
Hoi.
We gaan een tijdje samen doorbrengen.
Ik ben Yassir, ik ben onbekend.
Ze verwarren mij met een bekend iemand.
Ik weet niet of iedereen de verwijzing kent.
Jezus.
Van Nazareth.
The only one. Ze vroegen me: 'Excuseer,
'bent u terug?'
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
'De wereld is er nog niet klaar voor.' En weg was ik.
Ik beschouw mezelf als een zonnekind.
Dat klinkt beter dan 'Arabier.'
Nee? Geen idee. Dan wordt het allemaal wat zachter.
Op het nieuws: 'Weet u wat het probleem in Frankrijk is?
'Dat er te veel zonnekinderen zijn.
'Ze zijn mooi en zien er sympathiek uit.'
Ik zoek wat ons samenbrengt.
Dat hebben we nodig in Frankrijk.
Ik kom uit de moslimcultuur en het moslimgeloof.
Er zijn overeenkomsten tussen moslims
en de LGBT.
Wat een stilte.
Jullie zijn haaien. 'Bij die grap
'wachten we tot hij zich verslikt.'
Ja, de LGBT, met applaus?
Super, magnifiek.
Als jullie er niet waren, gingen alle remmen los.
De overeenkomst tussen moslims en LGBT,
is dat we allemaal mensen hebben in onze gemeenschap
die we liever niet hadden.
Die de strijd teniet doen,
je laten denken: waarom zeiden ze iets?
We hebben ook elk
gespierde bebaarden op karren. Niet dezelfde bebaarden of karren.
Zien jullie beide beelden?
Verwissel ze niet, dat is raar.
Stel je voor, de Pride in Bagdad.
'Salam...'
Er zijn er die lachen, die zeggen 'Starfoullah.'
Daar stoppen we, ik zwem daar waar ik kan staan.
Ik nam voldoende risico's.
Dit zijn maar grappen, ik wil niemand beledigen.
Als ik vanavond iemand heb gekwetst, eerlijk waar,
ik vergeef het me.
Heel erg bedankt, ik heet Yassir.
Applaus voor Yassir.
Bedankt.
Je wandelt, je danst.
Je speelt met je fysiek...
Dat werkt, het is stevig.
Ik kan niets zeggen, maar ik lag niet in een deuk.
Vertaling: Kristien Dubois Pizarro
Creatief Supervisor: Xander Purcell t in een deuk.