COMEDY CLASS BY ERIC AND RAMZY
Kijk. De ongekende Éric en Ramzy.
-Onze dubbelgangers. -Precies.
-Precies dezelfde. -Zo gek.
-Zijn ze klaar, de toelatingen? -Absoluut.
Voor de formulieren hebben ze een identiteitsbewijs nodig.
Ik hoop dat ze niet gelogen hebben en legaal hier zijn.
Nu in het diepe duiken.
Van Gilles Lellouche.
DE TOELATINGEN
Maak lawaai voor Éric en Ramzy.
Goedenavond.
Goedenavond, allemaal.
En?
Dat doet me denken aan onze optredens.
Toen we succes hadden.
Jeetje, de tijd toen we optraden.
Hebben jullie ons nog gezien?
-Dat kan niet, ze zijn te jong. -Toen bestond je nog niet.
Voor hen die nog staan,
we deden de ronde van Frankrijk. Vier steden.
-Dat is Frankrijk. -Ja.
Waaronder Brussel.
-Ziezo. -Dus de tour de France.
-We zagen veel artiesten. -Ja.
Ziehier de beste van Frankrijk.
NANTES BRUSSEL
Wacht.
MARSEILLE PARIJS
Wacht met jullie applaus.
Van die 20 zijn sommigen niet goed.
Ik lach, maar jullie weten wie jullie zijn.
Het is een spel.
Een spel waarin de winnaar vertrekt met 50.000 euro.
Van de 20 talenten zal er één zijn
die de toekomstige grote komiek wordt, dat hopen we toch.
Misschien niet de grootste, maar...
Gemiddeld.
-Ja, een goede 1,70 meter. -Ja.
Van die 20 talenten moeten er tien vertrekken.
Dat is het spel, dat weten jullie.
We hebben aan de productie gevraagd,
die is dezelfde als The Voice, om stoelen te hebben die draaien.
Ze hebben gele stoelen gegeven.
-We hebben iets geïnstalleerd. -We hebben een systeem,
aangezien we onze rug niet kunnen tonen, want we moeten hun kop zien,
-dus... -Als we het grappig vinden,
doen we dit.
We gaan naar boven. Eenvoudig.
Hilarische visuele grap.
Ik hoop dat dat jullie niet destabiliseert.
Als we stijgen of dalen, draai jullie om.
We houden er tien en om hen te kiezen,
worden we geholpen door een komische legende.
Ze is best oud, maar nog heel...
-Nog heel grappig. -Ze is nog heel grappig.
-Laat... -...binnenkomen...
De verdachte?
-Is dat de zin? -Nee,
ik volgde je. Laat binnenkomen...
Florence Foresti, alsjeblieft.
Florence Foresti.
Dames en heren, de bazin, Florence Foresti.
De bazin.
Florence is de queen.
Een ongelooflijke carrière, ze vult de Zénith, Bercy.
Grote druk.
Ik wil van nu af aan altijd zo'n aankondiging.
-Zag je dat? -Mogen ze bij mij komen?
-Dat is mogelijk. -Ik wil dezelfde erehaag.
-Besteld op Amazon Prime. -Heel goed.
Komen ze binnen vijf, tien minuten? Perfect.
Éric nam de hoorn van de haak,
-en kon me overtuigen. -De dame van de jaren 60.
-Wat? -'De hoorn van de haak.'
-Hallo? Ik hoor je niet. -Hij tokkelde met zijn vinger.
Hij draaide het nummer.
Excuseer.
Heb je een doekje?
-Ik heb gespuwd. -Ze is vies.
-Een beetje DNA van Florence Foresti. -Dat knippen we.
-Ja. -Een doekje.
Een dweil, ja.
-Ik ga mijn broek vervangen. -Hij is zeiknat.
Alles is gezegd, jullie kunnen vertrekken.
Nee, er is nog een zin.
'We verwachten...' Die zin werd gegeven.
'We verwachten van jullie meer vertoningen...' Nee.
Nee, wacht, ik wil iets zeggen.
Het is goed georganiseerd. Professioneel.
Jullie zijn klaar. Wanneer wordt er gefilmd?
-Dat weet je, maandag. -Jullie zullen klaar zijn.
Het is de laatste repetitie. Ze hebben een eerste sketch gedaan,
die we leuk vonden. En nu moeten jullie over jezelf praten.
-Tot nu toe was het feest. -Ja.
Iedereen deed wat hij wilde.
Vanaf de toelatingen zijn er opgelegde thema's.
Cut. Éric, concentreer je.
-Tegenover ons... -Nee.
Haal even adem.
In orde, ben je klaar?
We beginnen met over jezelf praten.
De 20 kandidaten praten over zichzelf op een grappige manier.
And cut. Ziezo. Nu heb ik kippenvel.
Jullie kunnen je voorbereiden.
En we ontvangen de eerste kandidaat.
-De eerste artiest. -Ga jullie aankleden.
Persoonlijk wil ik verrast worden en lachen.
-Maar opgelet. -Opgelet.
We willen mijn vervangster niet ontdekken.
-Nee. -Ziezo.
-Ik elimineer als eerste... -De vrouwen?
De besten.
-Het is moeilijk om nee te zeggen. -Verschrikkelijk.
Maar we doen het.
Voor we beginnen, wilde ik je een vraag stellen.
Dus toch. Dat ik niet voor niets ben gekomen.
-Tussen de 20 geselecteerden... -Ja.
...zijn er maar vijf meisjes.
-Vier, hebben ze me gezegd. -Wie is er dood?
-Nee... -Verdomme.
-Schandalig. -Verdomde vrachtwagen.
Hoe verklaar je dat?
-Minder vrouwen? -Ja.
We zijn later begonnen.
-Waardeloos excuus. -Toch wel.
We waren te druk bezig in jullie klotekeukens, oké?
Dus excuseer me...
-Dat is geen argument. -Zwijg.
Kun je, tussen de fajitas en de baby, geen sketch schrijven?
-Integendeel, je hebt veel materiaal. -Is het een Mexicaans koppel?
We zijn veel later begonnen,
maar hebben veel voorsprong.
Dit is het moment om te beginnen...
-Is het Audrey die begint? -Audrey Baldassare.
Kom op, Audrey.
AUDREY BALDASSARE 36 JAAR
Hallo, bedankt.
Dag, Ramzy, Éric, Florence.
Het is fijn dat jullie er zijn.
Ik ga wat over mijn leven vertellen.
Ik probeer een goed mens te zijn, een volwassene.
Dat lukt me niet echt.
Om één enkele reden, ik ben bang voor spinnen.
Ik heb buitensporige gedragingen, ik ben belachelijk.
Ik heb gevochten met een spin en de spin won.
Ik lag in mijn bed, rustig.
Dan worden ze actief.
Ik druk om het licht uit te doen,
het licht gaat niet uit. Het was de schakelaar niet.
Echt. Een enorme spin zo ver van mijn gezicht,
Ik was zo bang dat ik uit bed schoot.
Maar het was een mezzanine.
Hij dacht vast: 'Is ze gesprongen?'
Niemand gelooft me, maar het is een echte fobie.
Er is altijd wel een idioot: 'Kleine beestjes eten geen grote.'
Dat helpt echt niets. En zeg je nu iets over mijn omvang?
Dus rot op.
Ik kom net uit Quebec. Zijn jullie ook anders naargelang de omgeving?
Ja? De transitie was abrupt, ik geef het toe.
Laten we eerlijk zijn.
Misschien door het uurverschil, maar ik kom vanuit Montreal
en aangekomen in Quebec kus ik op een avond twee jongens.
Maar ik ben lesbisch.
Ja. In Frankrijk, in ieder geval.
Ik weet niet wat er is gebeurd. Als ik de Atlantische Oceaan oversteek,
net als een gerookte zalm,
word ik blijkbaar hetero.
Ik heb geen zin om hetero te zijn. Het is wel gemakkelijker in Frankrijk.
Ik besef dat er nog homofobie is,
vooral met mijn moeder die de cijfers doet stijgen.
Ze is ongelooflijk. Tijdens een familie-etentje
zegt ze me: 'Jij, mijn dochter, jij bent een pot.'
Ik weet niet of dat beledigend of schattig is.
Net een Bretoens gebakje.
Ik weet het niet. 'Pot', echt? Ze is superschattig,
klein, met platinablonde piekjes
en een Quechua-fleece.
Sorry hoor, maar als er een pot is...
Ik denk niet dat ze homo's haat. Ik probeer het te begrijpen.
Is dat echt een fobie?
Misschien een echte angst. Ik word niet geloofd voor de spinnen.
Gelukkig reageren homohaters niet zoals ik.
Beeld je in: 'Er zit er een in de hoek, verpletter hem.'
Hoe verschrikkelijk. Tijdens de Gay Pride...
Ik heb een idee. We nemen alle homohaters,
we laten ze de oceaan oversteken, zien of dat hun leven verandert.
Met een beetje geluk neuken ze elkaar in de kont.
Bedankt voor het luisteren.
-Drukken we zo? -Bedankt.
-Heb ik je niet laten lachen? -Audrey Baldassare.
Heel erg bedankt, jullie waren te gek.
Bedankt.
-Ik sta onder spanning. -Ja.
Wat een moed om als eerste te komen.
Je kunt zien dat we allemaal wat naar boven zijn gegaan.
Ramzy speelt vals, hij stijgt op het einde.
Ik was bang.
Yes.
Dit beeld is bedrieglijk, ik steeg als eerste.
Wacht, ik had het principe niet begrepen. Ik vind dit moeilijk.
Iemand treedt op en je stijgt, je daalt. Zo erg.
Dat geeft juist een boost.
Gaf je dat een boost toen je de zetel zag stijgen?
Ik zag vooral de zetels die niet stegen.
-Bedankt. -We moeten een teken geven
-om samen te stijgen. -Nee, vergeet het.
-Echt? -Of aan het einde.
Ja, zo kunnen ze rustig spelen.
-Bedankt. -Aan ons om te praten over je sketch.
Ik vond dat heel gedurfd.
Het begin vond ik wat saai,
met de spinnen, hoewel dat op het einde wordt goedgemaakt
en het is een slimme knipoog. Je schrijft goed.
Ik vind het begin, de spinnen, een beetje
oubollig.
Dat is iets voor ons.
-De jaren 2000. -Juist.
Humor uit de jaren 2000.
Niet mee eens. Het is tijdloos, iedereen is...
-Boring. -Velen herkennen zich erin.
Er zijn dingen die men 'goed gezien' noemt in humor,
die de tand des tijds doorstaan.
Ik vond de tekst aangenaam.
Zoals het vallen tijdens de Gay Pride.
Niemand luistert.
De Gay Pride, als de mensen vallen.
-Niemand luistert. -Op de Gay Pride.
Bravo om het bal met zoveel deskundigheid geopend te hebben.
Bravo.
-Gaan we akkoord? -Niets op aan te merken.
Laat de zetels antwoorden.
Nee, verkeerde knop. Pardon.
Je gaat door naar de volgende ronde.
-Is het ja? -Ja.
Ja. Yes.
-Bravo en tot de volgende. -Tot de volgende, bedankt.
Ja.
Ongelooflijk. Ik voel me goed.
Ik kan het niet geloven.
Ik ben zo blij.
Ik ben trots. Mijn moeder gaat zo blij zijn.
Ik ben dol op de volgende.
-Hopelijk wordt het leuk. -Jouw lieveling.
-Ja. -Die van mij ook, maar hij is voor jou.
-Ayrton, voor mij. -Het is nee.
Voor mij is hij een lieveling.
Heb je hem liever of die met de samengebonden haren?
-Hem. -Eens.
Enorme crush op Ayrton.
Dat is Ayrton.
-Ja, Ayrton. -Dat is hem echt.
Ja, ik bel je terug, we spreken over jou.
-Ik bel je terug. -We zeggen het hem straks wel.
Kus.
Goedenavond, Parijs. Alles goed?
AYRTON GOMES 25 JAAR
Laat jullie horen.
Goedenavond. Éric, Ramzy,
mevrouw Foresti, goedenavond, vrienden.
Heel blij om hier te zijn.
Bekijk me goed om te weten hoe ik ben.
Ik merk dat je je in het leven niet echt ziet zoals je bent.
Ik beeld me in als bink, viriel...
Ik vroeg aan een vriend: 'Hoe zie ik eruit?'
Hij zei: 'Als een lesbische vrachtwagenchauffeur.'
En hij toonde me foto's van lesbische vrachtwagenchauffeurs.
Hij had een foto van mij gevonden.
Dat komt door de codes voor mannelijkheid. Sommige tonen snel of je viriel bent.
De eerste code, de baard.
Voor mij is dat een natte droom, maar ik verlaag mijn eisen.
Eerst wilde ik een baard, maar ik denk nu...
Een donsje is niet slecht.
Maar goed, ik ben een bink zonder baard.
Maar ik spreek een categorie vrouwen aan die ik niet leuk vind.
Het soort dat je zegt: 'Bravo, hij at zijn bord leeg.
'Mama is trots op je.'
Alleen oudjes hebben me graag, ik baal ervan.
In een bejaardenhuis doe ik een gangbang.
En zonder baard moet je mijn leeftijd raden,
ik ben tussen de 12 en 38 jaar.
In een pedofiliezaak, grote verwarring.
Tegenover de politieagent: 'We beginnen opnieuw.
'Bent u het kind of de pedofiel? Ik begrijp het niet.'
Tweede code, wat vulgairder, ik geef het toe,
maar om viriel te zijn, moet je een grote lul hebben.
Daar zijn we: 'Ik heb een grote lul...'
Verdorie, teleurgesteld...
De kleine lullen, daar zijn we.
Derde code, vooral in een relatie, is niet huilen bij je vrouw.
Voor vrouwen maakt dat niets uit.
'Een man die huilt, is sexy, hij aanvaardt zijn gevoeligheid.'
Ja. Eén keer.
Na drie keer: 'Kijk nou, hij huilt nog.
'Waar zijn je kloten, meisje?
'Neem het vliegtuig, je kloten vliegen weg.'
Die codes creëren toxische mannelijkheid.
Onder mannen durven we niet meer te zeggen dat we van elkaar houden.
Ik zei eens: 'We kennen elkaar al lang, je was er altijd voor me,
'Ik hou van je.' Hij zei: 'Ah, ja...
'Ben je homo, normaal?'
Niets mee te maken. Onze mannelijkheid is te toxisch.
'Ik hou van je' brengt een klik teweeg.
We zoeken dus alternatieven.
Ik gooi een belediging erin.
Niet in het begin, dat is drama.
'Idioot. Zie je niet dat ik van je hou?'
De belediging komt daarna. Een echte mannelijke 'ik hou van je' is:
'Ik hou zo van je, klootzak.'
Een mannelijke versie.
Bedankt, vrienden. Jullie waren fantastisch.
-Bedankt, vrienden. -Ayrton Gomes.
Bedankt.
-Bedankt. -Bedankt, Ayrton.
Luister, ik vond je sketch in Marseille leuker,
-want je komt uit het zuiden. -Ja, Marseille.
Er was absurdisme. Daar ben ik gevoeliger voor.
-De thema's raakten me niet. -Oké.
Ik wilde verrast worden.
Dit was gewoon sympathiek.
-Florence? -Ik wil je thema toejuichen.
Er wordt te weinig gesproken over codes voor mannelijkheid.
-Bedankt. -Het is heel interessant,
heel modern, we praten veel over feminisme,
de wetten waar vrouwen zich naar plooien.
Ik was blij met dit thema,
dat wil ik toejuichen. Heel aangenaam, bravo.
-We kunnen niet onmiddellijk nee zeggen. -We kunnen later zien.
Het is geen nee,
-het is geen ja. We zien elkaar later. -Ja.
-Bedankt, vrienden. -Bravo, Ayrton.
Hij is schattig.
De omstandigheden zijn moeilijk.
Ik zou dit niet kunnen op hun leeftijd, en nu ook niet.
Op hun leeftijd was dit niet mogelijk, het was oorlog.
-Iedereen was... -Ik was verpleegster aan het front.
-Het was de Eerste Wereldoorlog. -Ja.
-Je bent stout. -Is dit een grap of niet?
Hoe dan ook, we ontvangen een nieuwe kandidaat.
Yassir, dames en heren.
Ik heb een accent, ik kom uit het zuiden,
ik ben vlak bij Toulouse opgegroeid, in een dorp
van 3000 tot 5000 inwoners.
Er is niet voldoende cultuur op het platteland,
er zijn geen structuren en comedy clubs
en nu ik in Parijs leef, geniet ik daarvan.
Er zijn veel mogelijkheden,
we komen uitmuntendheid tegen
en dat is heel prikkelend.
Tijdens de eerste prestatie lachte Éric wel, Ramzy niet.
Voor de tweede heb ik stress.
Goedenavond.
YASSIR 30 JAAR
Goedenavond, allemaal.
Aarzel niet om complexloos te lachen.
Dat is het doel in het leven, leven met zijn complexen,
ze aanvaarden. Complexloos lachen. Ik hoorde al:
'Ik heb geen complexen.'
'Gast, ik zie er zo vier.'
Ik had het complex dat ik van het platteland kwam.
Ik ben op het platteland opgegroeid, vlak bij Toulouse.
Als ik dat zeg, zie ik altijd een vragende blik.
'Maar...
'Zijn er Arabieren op het platteland?'
Er zijn stads- en plattelandsarabieren. Ik ben een plattelandsarabier.
Wie raapt het fruit? De Arabieren.
Dat is niet Boer zoekt vrouw, dat is Hamid heeft het moeilijk.
Vreemde uitzending, Plattelandsarabier zoekt vrouw.
Met Yvonne Jaspers.
'Wij zoeken Hamid.' 'Salam aleikum, Yvonne.'
Dat is speciaal.
We denken verdeeld te zijn in kleuren en religies,
maar ik ga niet akkoord. Er zijn twee sferen:
die van ons, die we allemaal delen,
en de sfeer van mensen die niet naar de prijs kijken.
Sommigen doen dat nooit.
Dat choqueert jullie niet. Jullie zijn stinkend rijk.
Het gebeurt dat ik niet kijk.
Aan het begin van de maand nodig ik je uit en kijk ik niet.
Maar ik weet waar ik je heen breng.
De kaart, die zit daar.
Onze generatie is gestoord met al die datingsites.
Ik kan daar niet mee omgaan.
Ze zitten in mapjes.
Er zijn meisjes die me irriteren. Een foto, geen beschrijving.
Ze denkt: 'Dat is voldoende.'
Verlaag je, speel het spel, doe mee.
Ze schrijft: 'Geen "Hoi, alles goed", wees origineel.'
Sorry, mevrouw.
Geen 'Hoi, alles goed', dus ik stuur, 'Hola, qué tal?'
Bedankt, ik heet Yassir.
-Yassir. -Bedankt.
Bedankt, dames en heren.
Ah, Yassir.
Yassir, in een normale theaterzaal
ben ik zeker dat je de zaal inneemt en ze laat lachen.
-Ja. -Dat weet ik zeker.
Dat kan ik niet zeggen, anders...
-In een echte zaal... -Dat is fijn om te horen.
Ik amuseer me.
-Wat je hier hebt gedaan, bravo. -Het is sterk.
Ik ga niet origineel zijn, ik vond het leuk.
Je bent sterk op veel niveaus. Ik ben dol op de plattelandsarabier.
Ik hoop dat je er lang van gebruikmaakt in je optreden.
-Dat gaan we uitdiepen. -Ze houdt van Arabieren.
Nee, het is heel origineel.
Bedankt, je bent sterk.
Hartelijk dank.
Speel je al veel?
-Ja. -Sinds lang?
-Ja. -Ik voel vakmanschap.
Bedankt.
Hij is nederig, hij durft niets te zeggen.
Hoelang al?
Mijn eerste optreden was zeven jaar geleden.
En al vier jaar elke dag.
Dat is fantastisch. Dat zie je, het is goed dat mensen weten
dat dit zeven jaar werk is.
Je moet begrijpen dat ervaring
niet niets is, je komt niet zomaar een podium op.
Dat bestaat niet. De mensen die opeens bekend worden,
hebben er 10 jaar aan gewerkt.
Bravo dat je ons dat zegt, dat voel je.
De moeite heeft geloond.
-Ik ben dol op je. -Bedankt.
Ik ben dol op je. Bedankt.
Je komt natuurlijk terug.
-Stijgen we of dalen we? -We stijgen naar de top.
We stijgen naar de top. Yassir, bravo.
-Bravo. -We zien je de volgende keer.
-Tot ziens, Yassir. -Bedankt.
-Yes. -Bravo, Yassir.
Als ik opgewonden raak, ben ik dood. Ik wind me dus niet op.
Mama, we zitten in de Comedy Class.
Op dit moment hebben we twee gekwalificeerden.
En één op stand-by.
Éric, je moet opletten,
want er zijn alleen mensen die we leuk vinden.
Nee, er zijn er bij wie jullie 'niet zeker' plaatsten.
Er zijn er twee.
Nee, maar in het echt, Ramzy,
het spijt me, als iemand mistrapt en iedereen gaat akkoord...
Ja. Als we zeiden: 'Wacht'...
Ja, maar zelfs diegene tegen wie we 'ja' zeiden...
Nee, je bent stout.
Dat kan gebeuren. Ik werd eens aangenomen voor een baan,
ze belden me: 'We hebben ons vergist.'
'Uiteindelijk, nee.'
'We wilden jou niet.'
Dus het gaat. Ik leef nog.
Ik was een verlegen kind.
LORENZO MANCINI 34 JAAR
Geen radicaal verlegen kind, dat lijm snoof en stenen als vriend had.
Ik was vooral verlegen bij de meisjes die ik leuk vond.
Maak je geen zorgen, mijn probleem loste zich op
de dag dat ik Latijn leerde spreken.
Wisten jullie
dat Cleopatra zich liet verleiden door Caesar met zinnen zoals:
'Profile imaginibus amo.'
'Ik ben gek op jouw profielfoto's.'
Carpe diem, een zin die we allemaal kennen,
zelfs als je geen Latijn kent.
Man, die zin was ongelooflijk.
We knippen, herbeginnen en jullie lachen.
Carpe diem, een zin die jullie misschien kennen,
niet omdat jullie Latijn deden,
maar als tatoeage zag op de schouder van een kapster.
Je bent nog geen artiest.
Je mist wat reliëf in je stem.
Daarom word ik niet geraakt.
Ik kan je alleen aanmoedigen
om te blijven optreden
en te blijven evolueren, en bravo.
Ik ben Italiaanse, mijn pa is een Siciliaanse gangster.
MANOLA 26 JAAR
Je moet om al mijn grappen lachen.
Anders maakt hij jullie af.
Toen ik klein was, was ik wat achterlijk.
Mijn broer maakte me van alles wijs.
Bij een zebrapad zei hij me:
'Als je die witte band aanraakt, krijg je een rotleven.'
Ik geloofde hem. Tien jaar lang dacht ik dat Booba president was.
Vandaag nog ben ik niet...
Ik moest 15 minuten langer gekookt worden.
Verder ben ik 26 jaar,
geboren in '97,
ik ben tot in 2002 gegroeid, kort dus.
Als ik niet op het podium sta, normaal dus,
ben ik 150 bij 60 cm.
De afmetingen van een salontafel.
Ik had de indruk dat je je grappen citeerde.
Ik ging wat snel.
Bravo voor je mooie energie en zelfzekerheid.
-Bewaar die. -Bedankt.
Éric, zien we Manola terug?
We gaan kijken wat er overblijft
en we komen snel bij je terug. Oké?
-Ja, ik laat het papa weten. -Natuurlijk, hij is daar.
Over jezelf praten is een stand-up-thema.
Bij uitstek.
En zelfs... Sorry, ik onderbrak je.
Nee, zoals gewoonlijk.
Geen probleem.
Jullie zien hoe ze echt is.
Ze wil de macht grijpen.
Helemaal stand-up.
Nu de verwelkoming van...
Léandre.
Hallo.
LÉANDRE 20 JAAR
Ik weet niet wie ik was als jongere, maar ik had weinig vrienden.
Eén vriend, Marc, 150 cm, 110 kg.
Sommigen lachten ons uit.
Men wilde me geruststellen.
Ze zeiden vaak tegen me, vooral mijn moeder:
'Het is niet je haar dat bepaalt wie je bent.'
Toch wel.
Een bezem zonder haren
is een stok.
Marc en ik waren altijd beste vrienden,
we groeiden samen op, steunden elkaar.
De eerste keer dat iemand van ons heeft gevreeën...
Ik deed het op mijn 19e. Ik vind dat je verliefd moet zijn.
Ik ontmoet het meisje in een bar. Heel snel kust ze me.
Ze wil naar haar huis gaan.
Daar belanden we snel in haar bed.
En daar, zonder iets te zeggen,
gaat ze naar de badkamer en komt ze terug als verpleegster.
Dat is beledigend.
Als je met een blinde slaapt, verkleed je niet als labrador.
Ik vertrok en vertelde alles aan Marc.
Hij vroeg me: 'Ben je homo?'
Ik zei: 'Ik denk dat ik hetero ben.'
Denk ik, want soms ontdekken mensen pas na 45 jaar wat ze zijn.
Na drie kinderen en twee huwelijken ontdekken ze
dat ze daar niet van houden.
Alsof ik niet van pannenkoeken hou,
maar mezelf overtuig.
Ik word pannenkoekenbakker, maak carrière, richt een keten op, leid anderen op
en na 20 jaar pannenkoeken: 'Nee.'
'Nee.
'Ik hou van wafels.'
Pannenkoekenbeslag
is hetzelfde als wafelbeslag.
Hou je van pannenkoeken,
dan hou je van wafels.
Hier laat ik het bij, bedankt.
Bravo, Léandre.
-Heel leuk. -Je had de verpleegster kunnen uitwerken.
Dat was een leuk speelterrein.
-Hij had haar moeten neuken. -Ja.
-Maar, ja. -Tot op het einde gaan.
Het is mooi, intelligent en grappig. Alle hokjes aangevinkt.
-Heel cool. -Een mooie zelfzekerheid,
ik voel dat je veel opgetreden hebt.
-Een beetje. -Ja.
Het is rustig, ik hou van je stem.
Je zingt,
je bent ook heel mooi.
Een heel mooie stem... Echt waar.
-Een sterke persoonlijkheid. -Dat zijn de kalen.
En nog een voorbeeld van...
-Nee? -Ja, misschien.
Alles is er om verder te gaan.
We denken allemaal dat het 'ja' is.
-Voor mij, ja, dat is zeker. -Ramzy?
-Ja. -Ik, ja.
Het is ja.
Léandre, dames en heren.
-Florence Foresti, haar mening... -Weegt het zwaarste door.
-En... -Vijfenveertig jaar op het podium.
Ze is met Le Luron begonnen en nu is ze hier.
Ja, dus toch.
We hebben er drie.
-Nog zeven. -Dat gaat.
-We zitten goed. -Ja.
Ana Godefroy, dames en heren.
Van kleins af aan maak ik overal video's van.
Ik wil mensen laten lachen, daar ben ik dol op.
Een vriend zette me aan om op te treden,
ik had geen keuze en ik vond het geweldig.
Mijn humor bevat veel zelfspot.
Ik lach om mezelf zodat anderen zich herkennen
en zich herkennen in wat ik heb beleefd.
Op de middelbare school dacht ik dat, om een ster te zijn...
ANA GODEFROY 25 JAAR
je eerst sterrenjager moest zijn. Ik deed foute dingen,
zoals spijbelen voor een examen,
drie uur wachten in de hal van Chérie FM
voor een selfie met Bénabar.
Je wordt geen ster, je wordt sterrenjager.
Dat is het onderwerp van bepaalde reportages.
In regen, wind of sneeuw,
David, 37 jaar, mist nooit een kans
om zijn favoriete sterren te ontmoeten.
Elke dinsdag gaat hij naar de studio's in Saint-Denis
en hoopt er een selfie te maken met zijn idolen.
Zijn doelwit die dag, de zanger uit de jaren 2000, Renan Luce.
Maar na zeven uur wachten voor W9, zijn voeten doorweekt,
vertrekt David met lege handen.
De gehaaste ster heeft hem zelfs niet aangekeken.
Ik kan niet oordelen. Ik ben zo'n voorbeeld,
want ik ben al jaren enorm fan van Emma Watson.
Toen ik jonger was, had ik één doel.
Haar interviewen.
Op een dag was ze in Parijs voor een film
en ik kocht een boek voor haar met mijn adres erin.
Dat werkte. Een maand later nam Emma Watson contact op.
Ze stuurt een brief naar me
en het meest ongelooflijke
was dat zij had geschreven '49300 Cholet, France'.
Ik was heel blij, deelde het nieuws op social media
en een journalist leest het.
Hij neemt contact op en vraagt me meer info.
Ik zeg: 'Fijn, er komen een paar regels in de krant naast het kruiswoordraadsel.'
Dubbele pagina in de krant:
'Buitengewoon, de ster Emma Watson schrijft met een jonge Choletaise.
'Het bewijs dat soms
'een sterrenjager ook een ster wordt.'
Bedankt voor het luisteren.
-En ik heb het artikel. -Ana Godefroy.
Ja, een echte anekdote.
Het is gek.
Eerlijk gezegd deed ik niet...
Dat is de basis van ons werk.
-Dat ontbrak voor me. -Ja.
-Dat is toch veel. -Maar ik vind haar heel leuk.
Ja.
De anekdote is te lang. In een optreden is dat anders.
Het is verhoudingsgewijs de helft van je optreden.
Je had ook kunnen... Zo.
Je hebt materiaal om een basis te leggen,
verder te gaan. Maar ik hoorde een verhaal.
-Ja. -We zoeken niet de beste verteller.
We zoeken de beste humorist.
-Dat klopt. -Dat ontbrak.
Je hebt ons niet aan het lachen gemaakt.
Wat ga je tegen haar tekeer.
-Het is verschrikkelijk. -Verschrikkelijk.
-Wij kregen veel afwijzingen. -Ja.
Deze keer is het jammer genoeg nee.
-Geen probleem. -Bedankt, Ana.
Een lange carrière gewenst.
-Bedankt. -Bedankt, Ana.
Het is verschrikkelijk.
Het is zo moeilijk.
Ik doe veel storytelling.
Ik had meer grappen kunnen maken.
Dit dient als les voor een volgende keer.
BRAHMS 35 JAAR
Aangezien ik over mezelf moet praten,
ik heb een chronische ziekte: colitis ulcerosa.
Ik had buikpijn en ging naar de dokter.
Hij zei: 'We doen een coloscopie.'
Ik kende dat niet in die tijd.
Ik was een onschuldig kind.
Toen hij me het proces uitlegde, reageerde ik niet zo goed.
Na mijn voorlopige hechtenis...
ging ik naar een andere dokter, want ik overwoog pillen.
Hij zei: 'Een coloscopie is verstandiger.'
Ik zei: 'Hou je me voor de gek? Dit is verborgen camera.'
Hij zei: 'In zekere zin wel, ja...'
'Dat is het, ik wist niet hoe ik het moest zeggen. Bingo.'
Eerlijk gezegd hebben we alles om door te gaan met je.
Jij beslist niet.
Ik heb zin om te zeggen: 'Laten we later beslissen.'
-In orde. -Goed.
Kunnen we lachen?
ELLIOTT DOYLE 30 JAAR
In principe ben ik helderziende.
Interesseert jullie dat?
Nou, zeg het dan.
Dus...
We gaan een speciaal nummer doen. Van een andere helderziende.
Dat werkte in een andere zaal,
we gaan zien of dat hier werkt.
Kom op.
Goedenavond, ik ben Sylvain Tesson.
Laten we beginnen.
Jij, daar. Hoe heet je?
Leila.
Oké, Danièle. Ik ga naar je kijken
en in één oogopslag raad ik dat je boogschutter bent.
Nee. Nou...
Ram.
-Steenbok. -Ja, helderziend.
Je hebt het begin van de eerste sketch opnieuw gedaan.
Ja, dat vind ik tof.
Hier heb je veel controle voor nodig.
Alles is een personage,
maar je moet hem nog beter controleren om ons te verrassen.
-We kunnen hem nemen. -Ja.
We mogen hem niet verliezen.
We hebben vier talenten gekwalificeerd. Bijna de helft.
Er zijn nog zes plaatsen.
-We hebben mensen die... -Zaadjes zijn.
We hopen dat dat groeit.
Maar we weten niet op voorhand...
-Wat? -Toch wel.
Nee, dat kunnen we niet voorzien.
-Stil. -Het groeit.
-Heerlijk. -Stil, het groeit?
-Natuurlijk. -Je hebt klassieke muziek nodig.
-Planten voelen dat. -We maken ons tuinprogramma.
-Muziek, dat groeit. -Disco groeit.
Disco groeit.
Groei, disco.
Sofiane Soch.
-Sofiane. -Nu, Sofiane...
-Sofiane... -Nou, Sofiane.
Dat sluit dit interview goed af.
De verwachtingen zijn hoog. Zijn eerste passage...
-Een tornado. -We begrepen één derde.
Het is ongelooflijk. Ik hou van zijn wereld, zijn snelheid.
-Ik kijk ernaar uit om hem te zien. -Waar hebben jullie hem gevonden?
-Nantes. -Parijs.
Hoi, Comedy Class, maak lawaai.
Alles goed?
SOFIANE SOCH 21 JAAR
Maak lawaai.
Vanavond, de tweede stap, toelatingen.
Ik moet over mezelf praten. Yes.
Voor of tegen racisme?
Het maakt me niet uit, we maken het zelf.
Als je het berekent, gaat het door.
Bereken het racisme niet meer. Zeg: 'Vuile Arabier',
Het maakt me niet uit. Ik was me toch vaak.
Éric Zemmour verkiest de evolutie van de technologie boven de Arabieren.
Is dat niet gek? Hij verkiest robots boven Arabieren.
Hij verandert 'Hé, Siri' in 'Hé, Frankrijk'.
Ik praat met een vrouw. Mag ik iets vertellen?
Jullie hebt geen keuze, zo gaat de tekst.
Ze probeerde me te kussen. Zo wordt het officieel voor vrouwen.
Ze vroeg: 'Wat is het tussen ons?'
'Het is maart, zeur niet zo.'
Daarbij, ik ben 1,95 meter, mijn stijl vrouwen is vreemd,
ik ga vaak uit met dezelfde stijl vrouwen,
minderjarigen.
Grapje, wees gerust.
Ik ben 1,94 meter.
Ze zei dat ik gierig was. Ik betaalde het restaurant niet.
Dat komt door mijn ouders, zij zijn ook gierig.
Mijn verjaarscadeau moesten zij ook leuk vinden.
Op mijn 12e kreeg ik een wasmachine. Niet fantastisch.
Bedankt voor het luisteren.
Ik heb me erg vermaakt. Bedankt.
Sofiane had ons goed te pakken.
-Ja. -Door niet over zichzelf te spreken.
Je deed een sketch die je achter de hand had.
Nee, racisme maakt me niet uit.
Zoals ik al zei, dat maken we zelf.
Ja, hou met bluffen.
Ik raakte niet betrokken door het ritme,
je mitrailleursnelheid.
Die is fijn en moet je niet veranderen, je energie is ongelooflijk,
maar hij mag je grappen niet overstijgen.
Je hebt goede grappen
die je te snel opdient.
Er moet meer variatie zijn,
nu is alles hetzelfde.
Je hebt een muziek, daar blijf je bij, je doet niets anders.
Doe iets anders, een improvisatie aan de piano.
Nee? Ik heb de indruk...
-Ik ga niet akkoord. -Vooruit, ik luister.
Ik zag zijn eerste optreden,
we begrepen niet alles,
maar de ene zin op drie die ik begreep, maakte me aan het lachen.
Want de tekst was goed.
Nu maakten de grappen die ik begreep me niet aan het lachen.
Voor mij ging het de mist in.
-Dat is jammer. -Jammer, het was niet af.
Dat is klote, ikzelf ben dol op je.
Wat besluiten we?
De waarheid is dat ik nee zeg.
Vertaling: Kristien Dubois Pizarro
Creatief supervisor Xander Purcell