DO NAPRAWY
Dostałem twoją wiadomość, miałaś rację.
Całą noc próbowałem naprawić magistralę.
Kable są w porządku, ale coś nie działa.
Jakby nie chciała dać się naprawić.
W przeciwieństwie do nas, ta fura ma problemy z komunikacją.
Ale po paru miesiącach wymiany wiadomości wiesz,
że prędzej zwariuję, ale się nie poddam.
Kumpel z drugiej strony mostu.
A może raczej…
Tak, to wał napędowy.
Na pewno? Może to było raczej…
Nie. Wszystko już wiem. Zajrzałam pod spód.
Wystarczy wymienić przegub. Prościzna.
Mówisz językiem, którego nie rozumiem.
Dam ci kluczyki i tyle.
Jak się za bardzo katuje przegub, to się wyciera.
Znam to uczucie.
Co dziś w planach?
Wał napędowy i wymiana oleju, na koszt firmy.
Rety. Dziękuję.
Pani Novak, nauczyła mnie pani mierzyć decybele.
- Jak się pani odwdzięczę? - To bzdura.
Wezmę kluczyki i zostawię panią w doskonałych rękach Izzy.
Faktycznie doskonałe. Co za paznokcie!
To moje dzieło.
Szkoda, że nie mam czasu na manicure.
- Nie patrz, są okropne. - Teraz ma pani czas.
Uchwyt zderzaka.
Jasne. A pani z grzywką zostawiła auto na przekładkę opon.
Tak.
Wymiana przegubów w niecałe dwie godziny.
Idealne wyczucie czasu. Właśnie kończymy.
Jesteście genialne.
Totalnie mnie rozpieściłyście. Nigdy nie znalazłabym na to czasu.
Nie miałam pojęcia, że mogę tu zrobić paznokcie.
- Mogę się umówić na następny raz? - Na pazy?
Nie zajmujemy się tym.
Dajcie znać, jeśli zmienicie zdanie.
Zacznę przyjeżdżać na wszystkie kontrole.
Olej wymieniamy co pół roku.
I proszę pamiętać o oliwce na skórki.
Jasne.
Dla ciebie też znajdę chwilę.
Nasz klient, nasz pan.
Kam, ktoś do ciebie.
Dwie minutki.
Raju. Skąd ty ich bierzesz?
Z baru. Tam chodzą ludzie.
Zabiorę cię kiedyś, a nuż ma brata.
- Izzy, pomóż mi. - Albo siostrę.
Charlie chce powiedzieć, żebyś przestała mówić jej prawdę.
Zrobiłam swoje. Adiós.
Marge to moja jedyna przyjaciółka.
Marge nie wymieni ci świec, więc…
- Zwalniam cię. - Zwalniasz?
Czyli mogę się jutro wyspać?
- Tak zrobię. - Nie.
Przyjdę później. Kocham cię. Pa, szefowo.
Boże.
Marge.
Należała do byłego członka Hells Angels.
Jednego z najtwardszych gości w Oakland. Do mojego taty.
Och, Marge. Niedługo wyruszymy w trasę.
Prawdopodobnie nie oszczędzałby przez lata,
by odkupić ją od sąsiada,
gdyby jego nastoletnia córka go o to nie błagała każdego dnia.
Mieliśmy ją odnowić razem.
Sprawdzić, czego się nauczyliśmy.
Pracując nad Marge, czuję się blisko niego.
Jakby wciąż tu był.
Umiał naprawić wszystko.
Teraz chcę, żeby wróciła na drogę, tam, gdzie jej miejsce.
Dokończyć to, co zaczęliśmy.
Twój tata musiał być niesamowity.
Marzenia o tej przejażdżce
na pewno pomagają ci przy pracy.
Myśl o trasie przez Big Sur
pomaga mi przetrwać pracę przy rynienkach.
Tyle słyszałem o Marge, ale jeszcze jej nie widziałem.
Zresztą nie tylko jej.
Znasz zasady. Żadnych imion i zdjęć. Tylko samochody.
Więc…
Co z imionami i zdjęciami samochodów?
Poznaj Diane.
Może jakiś wyścig?
Jest piękna.
Po raz pierwszy raz ktoś z internetu
wysłał mi takie zdjęcie, jakie chciałam.
Charlie.
Zakochiwanie się w ludziach z forum o autach
w niektórych kręgach, a nawet w większości,
to akt desperacji.
Jak długo mnie znasz? Czy kiedykolwiek byłam zakochana?
Dziewięć najcudowniejszych lat mojego życia.
I nie.
Chyba że liczyć mustanga z 1966 roku.
Na ludzi nie można liczyć. Na auta tak.
Zawsze są tam, gdzie je zostawiłaś.
A jeśli jest jakiś problem, po prostu je naprawiasz.
O'Malley, to było okrutne.
Nawet nie znam jego imienia.
Nie znasz?
Więc może być kimkolwiek?
Może być…
- Hej, Sammy! - Kam!
Masz Reddita?
Wiesz, co to jest?
Coś tam wiem.
Żartowałam.
Cóż.
Wiem, że mieszka w Nob Hill i kocha stare samochody,
nienawidzi swojej pracy w korpo
i chce zrewolucjonizować renowację aut.
Z czego się śmiejesz?
Brzmi jak 80-latek prenumerujący magazyny automoto.
Odbierzesz? Nie zostało mu wiele czasu.
Zaryzykuję.
Mówię tylko, żebyś uważała.
Nie wiesz, co to za jeden.
Może być kimkolwiek. Może się tobą bawić.
Obiecuję, że będę uważać.
A teraz się zamknij.
Poza tym wie, że nie jestem gotowa na spotkanie.
Jak tam sobie chcesz…
Samochodziaro.
Serio?
Myślisz, że jak się odwrócisz, to cię nie widzę?
Widzę cię.
Proszę cię o trochę ciszy i spokoju.
Żartujesz.
Wracaj do pracy.
Ej! To porządny warsztat.
No dalej.
Wybacz, że się wczoraj nie odezwałam.
Zasnęłam, ale muszę wiedzieć, czy w końcu odpaliła.
Wciąż nie mogę uwierzyć, że wkładasz silnik elektryczny do bronco.
Powinni cię zamknąć w wariatkowie.
Chcę kiedyś otworzyć warsztat renowacji aut.
Retroklinikę.
Pracować z ekscentrycznymi klientami,
nawet takimi jak ty.
Nie udało mi się,
teraz to czujniki temperatury wariują.
Kiedy nie działają,
cały samochód myśli, że jest za gorąco lub za zimno.
Skorygowałem wszystko jeszcze raz.
Jeśli się nie uda, wrócę do punktu wyjścia.
Tata mawiał, że kobiety byłyby najlepszymi mechanikami,
bo dzięki swojej wrażliwości
potrafiłyby traktować auto jak księżniczkę.
Spróbuj potraktować swoją furę jak damę.
Porozmawiaj z nią.
Powiedz jej, co czujesz.
Oczywiście, jeśli wiesz, jak to zrobić.
Wiem, że bywało trudno, ale…
Wybacz, jeśli cię uraziłem.
Jestem tylko facetem w furze, który prosi ją
by go pokochała.
Dalej, mała.
Tak.
Dobrze.
Miło mieć kogoś, z kim mogę być szczera,
nawet jeśli jesteśmy sobie obcy.
Miłego dnia po drugiej stronie mostu.
Jak właśnie widzicie,
nasze zarobki wzrosły o dziesięć procent w ostatnich pięciu kwartałach.
Nigella.
Otwieramy trzy nowe punkty.
Sam, pojedziesz do Orlando.
Trev, ty zajmiesz się Denver.
Denver?
Przepraszam. Nie dam rady.
Moja żona właśnie otworzyła kawiarnię.
Nie. Proszę… Może…
Nigella, za dziesięć minut mam pilates, więc bierzmy się do pracy.
Paul! Paul pojedzie do Denver.
Dobrze.
Doceniam twoją lojalność, Patrick.
To dla mnie zaszczyt.
A na koniec…
Zrobię to osobiście.
Closer,
pojedziesz na drugą stronę mostu.
Do Oakland?
Jasne.
Otworzę nowy warsztat, postawię go na nogi i oddam kierownikowi.
Szast prast.
Dostaliśmy wiadomość. Pojawił się problem.
Nasz warsztat jest dokładnie naprzeciwko O'Malley's.
Czeka nas starcie.
Poradzisz sobie.
To mały rodzinny warsztat, prawda?
Ważny w tamtej społeczności.
Ale ich ceny nie są konkurencyjne.
To źle wpłynie na nasz wizerunek.
Wizerunek. Jasne.
Słyszałaś o burgerowni naprzeciwko pierwszego McDonald'sa?
Ja też nie.
Dlatego jest naszym closerem.
Kiedy odkryłem Beau,
był zwyczajnym mechanikiem we Fresno. Ale…
to dzięki jego pomysłom marketingowym
pozamykaliśmy konkurencyjne warsztaty.
To było piękne.
Może i wywołaliśmy bezrobocie,
ale to Fresno, więc nikt nie zauważył.
Wiecie, czemu kocham tę firmę?
Bo jesteśmy rodziną.
Wszyscy.
Poza tamtym zwolnionym. Nie lubiłem go.
Jesteśmy rodziną.
A teraz pomódlmy się.
Proszę, daj naszej rodzinie mądrość,
byśmy mogli podkopać i zniszczyć naszą konkurencję.
- Amen. - Amen.
Wyglądałeś bardzo szczupło.
Naprawdę.
I tak się czułem.
Jesteś w dobrym humorze.
Zrobiłam postępy z Marge.
Marge. Nuda.
Wiesz, że jest dla mnie wyjątkowa.
Wyjątkowa? Tak, wiem.
Nudzą cię auta z kamerą cofania.
Niektórzy lubią wyzwania.
Ostro.
Musicie coś zobaczyć.
Za chwilę, Iz.
To nie może czekać.
Warsztat naprzeciwko.
- Pałac Zabawek Boba? - Bob siedzi w pierdlu.
Gorzej.
Bob się wścieknie.
- To Miller Boys? - Tak.
To się nie dzieje.
Mój ojciec założył ten warsztat w 1988.
Charlie senior zbudował go
na prostych zasadach lojalności, wspólnoty i ciężkiej pracy.
Te mendy wierzą tylko w korporacyjną chciwość.
W Miller Boys nie ma żadnego Millera.
My jesteśmy O'Malley's.
Ja jestem Charlie O'Malley.
Kropka.
Wychowałam się w tym warsztacie.
Bawiłam się kluczami zamiast lalkami.
A oni chcą ograbić nas w naszej własnej społeczności?
Powodzenia.
Mamy ich.
- Kogo? - Naszych klientów.
Jasne.
- Co mają Miller Boys, czego nie mamy my? - Nic.
Dziękuję.
Poza tym, że są znani w całym kraju.
I maja tańsze części.
Kupują hurtowo i mają układy z dilerami,
do tego kontrolują rynek, więc…
Wikipedia się znalazła.
Mam pomysł.
Jeśli mogę coś zaproponować.
Jeśli to coś lepszego niż modlitwa.
To coś lepszego.
Cholerka, Izzy.
- Dwieście tysięcy fanów? - To nic wielkiego.
Jak mam dodać siebie?
Nie wiem. Ale dostaję dużo miłości.
Ludzie lubią moje posty.
Chciałam z tobą porozmawiać.
Z przodu możemy postawić kilka stanowisk do paznokci.
To miejsce to spa dla samochodów.
To ma sens.
Wy rozpieszczacie auta, a ja klientów.
Inaczej pani Novak nie miałaby na to czasu.
Była taka podekscytowana.
- „Nigdy nie dałabym rady”. - Wiem.
Była szczęśliwa.
Nie martwię się, Iz.
Jestem zmartwiona?
Naprawdę się nie martwię.
Martwi się.
Tego mi było trzeba.
Jadę do nowej miejscówki w Oakland.
Wpadnę do Jordana, wyskoczymy się napić.
Chcesz go poznać?
Halo?
Co myślisz o Oakland?
Szlag, muszę odebrać.
Oakland to nie moje klimaty.
Po prostu…
Ale baw się dobrze.
Do zobaczenia.
Pa.
Zaraz wracam.
Wciąż jestem umówiona na 15.30?
Jeśli panie dzwoniły, to tak.
Jeśli nie, zapraszam do kolejki. Zabiorę się za…
Niech ona wejdzie pierwsza.
Nie wiem, czemu to powiedziała.
Wyjdę się przewietrzyć.
Szlag. Przepraszam.
Nie, dziękuję.
- Od razu lepiej. Wejdź. - Hej.
- Co u ciebie? - Jesteś sam?
A co z limonką?
Ma na imię Lola. Nie wiem.
Automatyzuje kraj.
„Automatyzuje kraj”. Nie wiem, co to znaczy.
Mogę być z tobą szczery?
O co chodzi w tym twoim pokręconym związku?
Jestem teraz bardzo zajęty.
Mamy się bawić, idź podlać kwiatki.
Nie bądź taki ciekawski.
Moje roślinki!
W każdym razie…
Muszę ci opowiedzieć o dziewczynie, z którą piszę na forum.
Stary.
Rozumiem. Nie mnie oceniać.
Poznałem tylu facetów… Nawet nie widziałem ich twarzy.
Równie dobrze mogli być w programie ochrony świadków.
Jasne. Ale co mam robić?
Poprosić ją o numer? Napisać do niej?
Nie, wyślij jej sygnał dymny.
Tak, umów się z nią!
Nie ma mowy.
Obczaję nasz nowy punkt. Pójdziesz ze mną?
Umówiłem się na manicure, bo…
Spójrz na te dłonie!
Umówiłem się na 15.30,
więc możemy potem coś zjeść.
W porządku.
- Cześć. - Do zobaczyska.
To ten gość z wczoraj?
Nie, ale z tym też się spotykam.
Też przystojny.
Kiedy ostatnio byłaś na prawdziwej randce?
Od tamtej pory wiele się zmieniło.
Pewnie nie wiesz o sprośnym strażaku.
Nie ma pojęcia.
Nic nie wie.
Kiedy facet przerzuca cię przez ramię.
Już robi się gorąco.
Potem chwyta za wąż. Jakikolwiek.
Nawet… Mamy wąż?
- Boże, przestań. - Pokażę ci.
- Przestań. - Nie chcesz wiedzieć?
- Masz? - Nasze wi-fi jest do dupy.
- To mój telefon? - Tak.
Zakładam ci konto na Tinderze.
- Boże. - Twój ulubiony kolor?
- Nie musisz korzystać. - Czy ja przejmuję się randkami?
Nie. W tym rzecz.
I tak już zakochałaś się w facecie z internetu.
To prawie to samo.
- Ale to dobry powód, by wrócić na konia. - O tak.
Jesteś zboczona.
Twój cyberchłopak?
Wyobraź sobie, że go widzisz.
Na własne oczy.
Niesamowite.
Że możesz go dotknąć.
Nieźle. Zrób to jeszcze raz.
- Podoba ci się? - No.
Co tu się dzieje?
Nie spotka cię nic ekscytującego,
jeśli będziesz chować się w warsztacie taty.
- Żartujecie, tak? - Nie.
Dziewczyny.
Wszystko gra.
Jestem szczęśliwa.
- Spotykam się z Marge. - Nie…
- „Spotykam się z Marge”. - Znowu Marge!
- Fura jak marzenie. - Wiesz co?
Muszę wziąć cię za rękę.
Marge się nie liczy.
Wiesz, kto się liczy?
Ten facet, który istnieje, i czasem bywa moim chłopakiem.
Zna gości organizujących wystawę luksusowych aut
i może załatwić nam stoisko.
Boże. Faceci i samochody.
Faceci, samochody i pieniądze.
Boże.
Może ktoś zechce nam coś podarować.
A może znajdzie się tam jakiś facet.
Brzmi świetnie.
- Mówisz poważnie? - Tak.
- Serio? - Czemu nie?
Nie sądziłyśmy, że się zgodzisz.
Wystarczy. Pokażmy im nasze…
atuty.
Na przykład…
umiejętności wymiany opon.
Jestem umówiona. Spadam.
- To świetna okazja. - Tak.
- Widzisz ten kolor? - Tutaj?
Wymieniłyśmy olej i po kłopocie.
Dzięki, że wszystko mi pokazałaś.
Tata powiedział, że nie pożyczy mi auta, póki nie zrobię tego sama.
Luzik. Twojemu tacie też wymieniam olej.
Co?
Tylko mnie nie wydaj.
- Dzięki, Charlie. - Żaden problem.
Ładna miejscówka.
To częściowo salon piękności, częściowo warsztat i szkoła?
Można tak powiedzieć.
W czym mogę pomóc?
Podałabym rękę, ale…
W porządku.
Jestem Beau.
Więc to twój warsztat.
Tak. Marzenie wciąż żyje.
Jestem Charlotte. Ale wszyscy mówią na mnie Charlie.
Miło cię poznać, Charlie.
Char! Poproś go o numer.
Beau, w czym mogę ci pomóc?
Boże.
Uwierzysz, jeśli powiem, że jestem tu z powodu paznokci?
Jasne, tamtędy.
Mój ziomek przyszedł na manicure.
Ja czuję się lepiej po tej stronie.
To zawieszenie źle wygląda.
Sworznie są do niczego.
Ktoś zajeździł tę furę na śmierć.
Wszystko gra?
Upuściłaś coś.
Kto wpadł na pomysł z paznokciami?
To pierwsza tego typu lakiernia.
Izzy. Zajmowała się tym w wolnych chwilach,
ale teraz mamy ich coraz więcej.
Nie wiem, czy widziałeś, ale Miller Boys otwierają się…
- Miller Boys? - …naprzeciwko.
- Wszystko gra? - Tak. Nie zwróciłem uwagi.
Miller Boys, co?
To…
Miller Boys. Przy Market Street.
Tak.
Co za… niefortunny zbieg okoliczności.
Zbieg okoliczności?
- Nie sądzę. - Co?
Otworzyli się naprzeciwko takiego warsztatu jak nasz.
To sprawa osobista.
Rozumiem, czemu tak myślisz.
Więc…
- Beau… - Charlie.
Czym się zajmujesz?
Lubisz samochody?
Kocham auta.
Naprawdę się nimi jaram.
Jak pochodnia.
Tak, to…
Jordan. Jesteś.
Hej, Beau.
Spadamy?
Jeszcze nie.
- Wyglądają ci na suche? - Nie.
- Jeszcze trochę. - Parę minut.
- Na pewno? - Numer.
Mówiłeś, że musisz podlać kwiaty.
Nie muszę. Mam automatyczny system nawadniania.
- Ale musimy zobaczyć… - Miejscówkę.
- Mieszkanie. - Właśnie.
Nowe mieszkanie. Właśnie się wprowadziłem.
Witaj w okolicy.
Wiesz, gdzie przyjechać z autem.
Tak, wiem.
Musimy lecieć.
Miło było was poznać.
Graba.
Spadamy?
Luzik arbuzik.
Zawsze możesz na nas liczyć.
W sprawie samochodów.
- Wiesz, o co mi chodzi. - Tak.
- Twój klucz. - No tak.
Pani warsztatu.
Dzięki. Potrzebuję go.
Do zobaczenia.
- Nie. Proszę. - „Możesz na mnie liczyć”.
Odebrało mi mowę.
Ten jego ukłon. „Trochę smaru nie zaszkodzi”.
- Będę krzyczeć. - To ten jedyny. Chodźmy za nim.
- Nie mamy numeru. - Ej!
- Nie, nie! - Kochany!
I co?
Ale co?
Ktoś tu się zakochał
- Nie śpiewaj. - Podoba ci się. Widzę.
- Wcale nie. - Ależ tak. Podoba ci się.
- Nie. - Dobrze cię znam.
Poczułeś to, prawda?
- Nic nie było. - Jasne. „Nic nie było”.
Do niczego nie doszło.
Co robisz? Czemu oglądasz płyty?
- Nie szukamy miejscówki? - Nie, to…
To niedaleko. Chcesz?
Mam dwie sztuki, wiesz o tym.
Zmieniasz temat. Co jest?
Wcale nie.
To parę kroków stąd.
Ile?
Parę.
- Spokojnie. - Jasne.
To tutaj.
Miller Boys!
- Chodź. - Idę.
Wciąż pracuję nad Diane.
Jeszcze ją przekonwertuję.
Potem przekonam ciebie.
Marge może być trzecia.
Ręce precz od mojego auta.
Myślałeś kiedyś, by rzucić pracę i zająć się tym naprawdę?
Każdego dnia.
A co z Retrokliniką?
Co cię trzyma?
Czasem żałuję, że nie mogę odejść.
Za bardzo się dzielę, ale…
Kilka lat temu przejęłam rodzinny interes,
a teraz czuję się za niego odpowiedzialna.
Nie wiem, czy dam radę go ciągnąć.
A co gorsza, nie jestem pewna, czy chcę.
Nie tylko Diane i Marge
potrzebują trochę opieki.
Jeśli pan Miller nie będzie chciał ze mną współpracować,
może powinienem pójść na swoje.
No nie?
- Halo? Mówię do ciebie. - Jasne. Zgadzam się.
Ale nie wierzę, że panu Millerowi nie spodobały się nasze linie produkcyjne.
Nie mówię o twojej pracy. Mówię o mojej przyszłości.
Kiedy firmy zrozumieją, że pozbywanie się ludzkich błędów
byłoby lepsze dla wszystkich?
Ja…
Boże.
Chyba dłużej nie dam rady.
O czym ty mówisz? Dobrze się razem bawimy, prawda?
Ty się bawisz, ja się bawię…
Tak, świetnie się bawię, ale…
- Co? - Chcę czegoś więcej.
Wiesz, że nie jestem tym zainteresowana.
Tak, wiem.
To nic.
Daj znać, jeśli zmienisz zdanie.
Nie słyszę własnych myśli.
Ciężko mi utrzymać pewną rękę.
To jakiś żart.
Wiedziałyśmy o tym.
Ale inaczej jest to widzieć.
Stoisko z hot dogami?
Nie. Nie skuszą nas hot dogami.
- Co to takiego? - Hot dogi są wszędzie.
- Co słychać? - Beau.
Te ceny to absurd.
Wiecie, jakie są zasady.
Znajdujecie najniższe ceny w mieście i…
- Obniżamy. - Tak. Dzięki.
Nakręcimy ich, a kiedy O'Malley's się zwinie, podniesiemy ceny.
- Ktoś tu uczył się ekonomii. - Znów oglądał Prawo ulicy.
Tam pracują same laski, no nie?
Babski warsztat.
Może jak się zamkną, przyjdą tu do pracy.
- Co ty na to? - Pamiętajcie.
Nie jesteście mechanikami, jesteście Miller Boysami.
A Miller Boysi dostają dziesięć procent prowizji przez cały tydzień.
Lubicie pieniążki, tak?
- Tak. - No to uśmiech.
Do roboty. Ręce.
- Raz, dwa, trzy, rodzina! - Rodzina.
- Tak jest.
- Jesteście tygrysy. - Rodzina?
Rodzina. Zgadza się.
Do dzieła. Wymiatacie.
WARSZTAT O'MALLEY'S
- Tak? Jeśli nie… - Super.
Po prostu…
- Posprzątamy innym razem. - Co?
Widziałyście tam taurusa George'a Shefflera?
- Od lat pracuję nad tym autem. - Facet jest obrzydliwy. Jego auto też.
- Więc to… - Mam pomysł, może się napijemy?
- Jestem za. - Tak.
Świetny pomysł.
Wchodzę w to.
Drinki mnie przekonały.
- Drinki? - Tak.
Ja stawiam. Idziemy.
Jasne.
- Cześć, co słychać? - Hej. Co podać?
- Co dla ciebie? - Piwo.
Typowy hetero. Ja poproszę margaritę.
Dziękuję.
Stary, już?
No co? Jest przystojny. Spójrz na te włosy.
Obrzydza ją.
Wiesz, to nie…
Na co patrzysz?
Zaraz wracam.
Przepraszam.
Dzięki za grę.
- Mogę być następny? - Jasne.
- Pewnie. - Chcesz być następny?
Ona nic teraz nie robi.
Pani od paznokci, tak?
Złodziej kluczy.
Izzy, to był świetny pomysł.
Ty i Jordan jesteście super.
Teoretycznie rzecz biorąc jesteś po mojej stronie zatoki.
Gramy?
Chyba że boisz się przegranej.
Chcesz urozmaicić grę?
Co masz na myśli?
Pijemy po każdej bili przeciwnika?
W porządku.
Jeśli ona go nie zechce…
Lepiej się cofnij.
Radzę się odsunąć.
Dzięki za troskę.
Zdrówko.
Co mnie ominęło?
Twój kumpel zaraz dostanie wciry.
Dziesięć dolców na Beau.
Dwadzieścia, że przegra w 20 minut.
Jasne.
Trzydzieści na ich piękne dzieci.
- Zero presji, ale… - Prościzna.
Tak.
Chyba wyszła ze skorupy.
Dobrze się bawią.
- W końcu jakaś konkurencja. - Tak.
Co ty na to? Może być?
Tak.
Skubana.
- Znowu pijesz. - Jestem pod wrażeniem.
Gdzie nauczyłaś się tak grać?
Tata pracował do późna. Musiałam się czymś zająć.
Jesteś pełna niespodzianek, Charlie O'Malley.
Idę po kolejną kolejkę.
Wódka i woda gazowana?
Sama woda gazowana.
Bez wódki?
Wykiwałaś mnie.
Nieładnie.
Żądam rewanżu.
Pocałuj go.
Izzy!
Musimy iść.
Mamy ważne sprawy.
Jakie sprawy?
Te sprawy?
- Wy wszystkie? - Charlie…
Tak. Mamy…
- Ważne sprawy. - Naprawdę.
- Naprawdę ważne. - Sorki.
Naprawdę ważne sprawy?
Naprawdę.
- Jasne. - Tak.
- Spadamy. - Musimy lecieć.
Miłego wieczoru.
Ale to nie koniec.
Do zobaczenia. Brad, prawda?
No, no, Bradley.
Wisisz mi 20 dolców.
Szlag!
Nie liczyło się.
Panie Miller…
Jasne.
Szlag!
Ten kij jest wygięty. Przynieś mi inny.
Mogę ci pomóc, Beau?
Dziękuję za spotkanie.
- Zawsze mam czas dla rodziny. - Racja.
Chciałem coś z panem omówić.
- Śmiało. - Jasne.
To ściśle tajne.
- Okej. - W porządku.
Mów.
To sprawa prywatna.
Złapałeś wenerę.
Każdemu się zdarza.
Nie mam choroby wenerycznej.
To dobrze, bo to bolesna sprawa.
Do tego niezręczna, bo musisz powiedzieć tym,
z którymi uprawiałeś seks.
Nawet żonie inwestora.
Nic fajnego.
Chciałem porozmawiać o przyszłości tej firmy.
O EV.
EV?
To ta nowa recepcjonistka?
Ładna jest, ale nie pakowałbym się w to.
EV czyli pojazdy elektryczne.
Jasne.
Tak.
- Nabrałem cię. - Tak.
„Kto taki?”
To było dobre.
Więc…
Przeanalizowałem statystyki.
Klasyczne samochody są teraz popularne.
Fajnie jest jeździć czymś starym.
A gdybyśmy wjechali tymi autami w XXI wiek?
Oznaczałoby to silniki elektryczne.
Mniejsze emisje, więcej pieniędzy. Co pan na to?
- Możemy dostać ulgi podatkowe. - Tak.
I dotacje rządowe.
Nowe źródło przychodów. Same zalety.
Powiem tak.
Sprawdzimy finanse.
Wy sprawdzicie finanse.
A kiedy skończysz podbijać Oakland,
opracujemy właściwy plan.
Wy opracujecie właściwy plan.
- Zostaw to mnie. - Umowa stoi.
- W porządku.
- Rodzina jest najważniejsza. - Tak jest.
Hej, stary.
Hej, Beau.
Moje bawarskie ciacha.
Naprawdę musimy to nosić?
Żartujesz? Wyglądacie super.
Obróć się. Rzucę okiem.
Pamiętajcie, po co tu jesteśmy.
Im więcej klientów, tym więcej prowizji.
Chłopaki w skórze, prowizje w górze!
- Jasne? - Tak.
Miller Boys na trzy. Raz, dwa, trzy!
Do roboty, miśki.
Dzięki.
Dzień dobry.
Tak, wszystko gotowe.
Wygląda dobrze.
Tak, włożyli lederhosen. To był świetny pomysł.
Tak.
Trzymajcie kciuki.
Muszę zobaczyć tego mclarena.
- Mogę? Zaraz wrócę. - Jasne.
- Dziękuję. - Zrób zdjęcia.
W porządku.
Idź.
No proszę.
Miło cię tu widzieć.
Cześć, Beau
Hej, Charlie.
Widziałaś bugatti?
Tak. Centodieci. Na świecie jest ich tylko dziesięć.
- Masakra. - Nie do wiary.
To nie fair.
Boję się, że upadnę, coś zepsuję i będę musiała płacić.
Nie rób tego.
Automobile są lepsze niż szpile.
- Zrymowałaś. - Szefie!
Szefie.
Hej, szefie.
- Znasz ich? - Kogo?
Tych facetów w lederhosen.
Nie znam ich.
Beau? Musisz nam pomóc.
- Poznasz kogoś. - Widział moje imię.
Miller Boys.
- Miałem ci powiedzieć. - Chciałeś mnie szpiegować?
- Po to byłeś w moim warsztacie? - Co?
Myślałeś, że z łatwością przejmiesz O'Malley's,
bo dziewuchy nie znają się na autach, tak?
- To nie fair. - Żałosne.
Sprzedałem się? Trudno.
Jestem korposzczurem? Luz.
Ale mieszkamy w Ameryce,
a tu ludzie liczą się z pieniędzmi.
- Nie spodziewałam się tu ciebie. - On wychodzi.
Idę.
- Dlaczego? - Jest grubo.
Nie musimy tego robić. Możemy to zrobić później.
- Robimy to. - W porządku.
Ktoś z was uważa, że zmieni koło szybciej niż ja?
Ja.
Chodź.
- Proszę. - Dzięki.
Zobaczycie, na co stać O'Malley's.
Przygotujcie się.
Na miejsca, gotowi, start!
Wygrałyśmy!
59 sekund.
- To musi być jakiś rekord. - Na pewno.
Dobra robota.
- To było super. - Zaczekaj.
Co z gościem od bilarda?
Pracuje w Miller Boys.
To szpieg?
Spokojnie. Mam go gdzieś.
Boże.
- Aż tak? - Tak.
Samochód gotowy.
I koniec z tymi stłuczkami.
Szerokiej drogi.
Boże.
Mogę ci się wyżalić?
Mam rywala biznesowego,
to nie tylko sprawa osobista, ale coś więcej.
To ja kontra wielka korporacja.
Jeśli oni są wielkim drzewem, ty jesteś siekierką.
Skup się na tym, co cię wyróżnia.
To twoja droga do sukcesu.
Dziękuję, Rachel.
Żaden problem. Wikingowie trzymają się razem.
Widzowie kochają walki Dawidów z Goliatami.
- Będą zachwyceni. - Myślisz, że…
- Są tacy… - Jest!
- Już się przebieram. - Nie. Kręcimy.
Wyglądasz super.
Brud, smar, idealnie.
- Nie spiesz się. - Dziękuję.
- Jasne. - Nie ma pośpiechu.
- Okej. - Jasne.
Jestem tu z Charlie O'Malley z kobiecego warsztatu w Oakland,
znanego jako O'Malley's.
Twój ojciec otworzył go lata temu,
ale twoja nowa strategia polega na tym,
że pracują tu same dziewczyny.
Chciałaś iść z duchem czasu?
Nie chodzi o nowoczesność.
Jesteśmy zespołem utalentowanych i pracowitych osób.
MILLER BOYS SSĄ
Mój ojciec otworzył warsztat, by wspierać rodzinę i naszą społeczność.
- Zgadza się. - Hej.
Jestem dumna z tego, że dzięki niemu pokochałam samochody.
Warsztaty samochodowe były znane z tego,
że wykorzystują swoich klientów.
To prawda.
Tata postanowił to zmienić.
Byłby dumny z tego, co zrobiłyśmy.
Co jest? Lunch?
Też jestem z nas dumna.
Jesteśmy w pracy.
Daj pilota.
…wbrew wszelkim przeciwnościom
jasno pokazałyśmy,
że bezduszna korporacja nie będzie nas nękać,
a ci kapitaliści,
którzy otworzyli się po drugiej stronie, lekceważą…
- W porządku. - …prowadzony przez…
Dziękuję.
Moja dziewczynka! Brawo!
- To było super! - Przyszło tylu ludzi.
- Nie spodziewałam się. - Byłaś świetna.
- Dałaś czadu. - Wszyscy są zachwyceni.
Nakręćmy reklamę.
Witamy w Miller Boys. W czym mogę pomóc?
Jestem Karen. Mieszkam tu.
Chciałabym porozmawiać z szefem.
Oto i on.
- Miło mi, jestem Beau. - Tak, witaj.
W czym możemy pani pomóc?
Pomóżcie mi zrozumieć, dlaczego otworzyliście się tutaj
i próbujecie zniszczyć ten malutki warsztacik.
Nasza firma zatrudnia ponad 10 000 pracowników.
Co z tego, skoro zwykli ludzie tracą dobytek?
Już pani tłumaczę.
Po liceum nie poszedłem na studia,
ale dostałem pracę w Miller Boys.
Pracowałem w warsztacie.
Sądziłem, że spędzę tam resztę życia.
Ale szefowi spodobały się moje pomysły
i trafiłem do głównej siedziby.
To niczego nie usprawiedliwia.
Spadam.
Izzy, a jeśli się nie uda?
Wiem, że mamy świetną prasę,
ale co, jeśli to nic nie da?
Już tracimy pieniądze. Nie możemy z nimi konkurować.
Musimy to przeczekać.
Zaufać.
Uwierzyć.
Nie siedź tu za długo.
Okej, Marge.
Boże!
Co?
DŹWIĘK TEGO SILNIKA! ŚWIETNA ROBOTA,
POWINNIŚMY TO UCZCIĆ!
POWINNAŚ TO UCZCIĆ!
„Wiem, że to wbrew zasadom,
ale myślałam o twojej propozycji”…
Nie.
No dobra.
„Hej, a z kim…
najlepiej to uczcić, jeśli nie z tobą?”
Szlag.
Tak. To jak…
- No? - To moja?
Tak, latte.
- Cześć. - Hej.
Poszłaś z kimś do łóżka?
Albo potężna Marge wróciła do gry.
Tak.
Auto. WIedziałam.
Wolałam tę drugą opcję,
- ale może być. - Jest super.
To nie wszystko.
Jest więcej.
Co to za mina? Co jest?
Uśmiechasz się.
Mów, bo zwariuję!
Spotkam się z Bullnose'em.
- Na żywo? - Tak.
- Twarzą w twarz? - Co? Chwila.
Charlie, to poważna sprawa.
Nie, to nie…
- Tak. - Idziesz na randkę!
Randka. O mój Boże.
To nie randka.
To zdecydowanie randka.
To randka.
Ty.
Bullnose.
Co, jak nie randka?
- Boże, to randka. - Tak.
- To dobrze. - Co się nosi na randki?
Co ja noszę, czy co nosi Kam?
Weźmiemy cię na warsztat.
Boże, świetnie wyglądasz.
Naprawdę?
Mówię do roślinki. Ty też wyglądasz spoko.
Nieważne.
Denerwuję się.
Mierzyłem trzy stylówki.
Nie wiem nawet, jak ona wygląda.
Będę szczery, tym razem powinieneś się denerwować.
Wiesz dlaczego?
Bo to ktoś, z kim masz wiele wspólnego.
- Lubi samochody. - Tak.
Ma pasję. Karierę.
Gdybym miał przypomnieć, co lubiły twoje poprzednie laski, Boże!
Jest idealna. Mogłaby być moją przyszłą żoną.
- Nie widziałem nawet jej zdjęcia. - Nie chodzi o zdjęcie.
Czego szukamy?
- Francuza. - Breloczka.
Powinien leżeć na stole. Nie przegapisz go.
Francuz.
Wiesz, jaki to klucz?
Wygooglowałem. Teraz wiem.
- Hej. - Wciąż tu jesteś.
Tak. Ona tu jest?
Jest cudowna.
- Ładna? - Wygląda… Tak.
Przypomina mi trochę Charlie.
- Charlie. Może… - Charlie?
To Charlie O'Malley.
Jordan, co to znaczy?
- Przepraszam, czekam na kogoś. - Jasne.
To ty, Charlie O'Malley?
Wojowniczka przeciw korporacji.
Proszę, odejdź, Beau.
Jesteśmy po pracy.
Co za zbieg okoliczności.
Też się z kimś tu umówiłem.
- Serio? - Tak.
Pamiętasz Jordana?
Mojego kumpla, który robił u was paznokcie.
Nie widziałam go tu.
- Mogę usiąść? - Nie.
Czekam na kogoś. Idź sobie.
Na Izzy?
Liczyłem, że na nią wpadnę.
Jedzie po mnie w necie.
Izzy jest bardzo zajęta.
Zauważyłem.
Czyli nie Izzy.
Kam?
Chwileczkę.
Ładna sukienka, żadnych plam, perfumy…
i breloczek.
To nie breloczek, prawda?
To znak rozpoznawczy.
Randka w ciemno.
Nie twoja sprawa, co robię i z kim to robię.
- Nie wtrącaj się. - Wybacz.
Po prostu nie sądziłem, że to w twoim stylu.
Wierz lub nie,
ale wielu rzeczy o mnie nie wiesz.
Podobnie jak ty o mnie, Charlie.
Jestem pewna, że niczym byś mnie nie zaskoczył.
Czego byś po mnie oczekiwała?
Dyplomu zamiast inteligencji,
wyuczonych formułek zamiast osobowości.
Głazu zamiast serca.
Flirtujesz ze mną, prawda?
Jako profesjonalistka powiem ci,
że jako samochód byłbyś nie do naprawy.
Czyżby?
Sprasowaliby cię na złomie w kostkę. Nic by z ciebie nie zostało.
Nieźle mnie obsmarowałaś.
Pogadaliśmy, było miło, Beau.
Ale wystarczy.
Jasne. Miłej randki.
- Spóźnia się? - O co ci chodzi?
O nic.
Nic nie napisał?
Nie. Pewnie właśnie jedzie.
Odpowiedzialny facet.
Bardzo.
- Odnosi sukcesy? - Tak.
Jest przystojny?
Na pewno.
„Na pewno”. Ale…
Poznałaś go w internecie, co?
Portale randkowe opierają się na zdjęciach.
Nie poznałam go na portalu randkowym.
Znam go z forum o autach.
Forum o autach.
Zabawne.
Tak, Beau. Z forum.
Tam rozmawiają inteligentni ludzie z pasją.
Możesz nie zrozumieć, bo nie masz jednego ani drugiego.
Mam pasję, uwierz mi.
Naprawdę.
Mam pomysł.
Może zjesz kolację ze mną?
Mówię poważnie.
Po co miałabym to robić?
Ty tu jesteś, ja tu jestem.
Źle mi z tym, że facet cię wystawił.
- Współczujesz mi? - Tak.
Ty?
- Zabawne. - Dlaczego?
- Nie mam czasu ci tłumaczyć. - Chcę wiedzieć.
- Nie sądzę. - Zniosę to.
Żeby czuć się źle, musisz najpierw czuć cokolwiek.
Masz rację, jestem sama.
Jestem sama, bo czekam na mężczyznę z pasją,
który w jeden dzień czuł więcej,
niż ty przez całe swoje życie.
Będziemy rozmawiać o tym, co dla nas ważne.
Może dla ciebie liczy się stanowisko, forsa
i gęba przystojniaka.
Na pewno kobiety cię kochają,
ale tylko cię wykorzystują, bo są puste, jak i ty.
Czyli mnie rozgryzłaś.
- Posłuchaj. - Odpuść.
Zmiażdżyłaś mnie całkowicie.
Nieważne.
Miłej randki.
Ale muszę przyznać.
Wyglądasz fantastycznie.
Ale wyglądasz jak Charlotte,
a twój facet raczej wolałby spotkać Charlie.
WIĘCEJ SIĘ DO MNIE NIE ODZYWAJ!
Już idę!
Spartoliłeś sprawę, co?
To była katastrofa.
Jak zareagowała, kiedy powiedziałeś, że to ty?
Nie powiedziałeś jej?
Co miałem powiedzieć?
A jak myślisz? Że Bullnose to ty.
- Nie. - Że ją lubisz.
Nawaliłem. To koniec.
Beau, posłuchaj.
Masz pracę, której nie lubisz.
W końcu znalazłeś dziewczynę. Podoba ci się.
Co masz do stracenia?
Na litość boską, weź ją. Ma na imię Mariah.
Śpiewaj jej codziennie o siódmej rano.
NA SPRZEDAŻ
Co sądzisz o tacos z ulicy?
Ciurli mnie w brzuchu.
- Cześć. - Hej.
Szlag. Co się stało?
Nic.
To był zły pomysł.
Nie był w twoim typie?
Był stary, prawda?
Nie wiem. Nie przyszedł.
Wystawił cię?
Jak się nazywa? Zabiję go.
Nie wiem.
Jak mogę być tak rozbita przez kogoś, kogo imienia nie znam?
Przepraszam, Char.
Powiedział, czemu nie przyszedł?
Miał jakąś wymówkę?
Nie.
Olał mnie całkowicie.
Pewnie umarł. Zadzwonię do kostnicy.
Na pewno nie żyje.
- Być może. - Wszystko gra.
Wracajmy do pracy.
Prawie skończyłam z camry.
Muszę wymienić filtr oleju.
Cholera.
Nie patrz na mnie.
Nie patrz.
Ostatnio nie potrzebujemy tyle towaru.
Jasne. Skoczę do sklepu.
Ja chętnie pójdę.
Myślałam, że to ten jedyny.
Co jest nie tak z facetami?
Dosłownie.
„Przepraszam za wczoraj.
Nie mam wymówki, ale bałem się, że wolisz moją wersję z internetu.
Mam nadzieję, że mi wybaczysz.
Prawdziwemu mnie”.
Sam, szukam filtru oleju Manna.
Masz go jeszcze?
Hej, Charlie. Zobacz w alejce szóstej.
- Dzięki. - Powodzenia.
Tego szukasz?
Tak.
Nad czym pracujesz?
Nad autem.
Nie macie filtru?
Błąd w zamówieniu.
Wiesz co?
Dam ci go.
Serio?
Niezły refleks.
Dzięki.
Zręczne dłonie.
WYBACZYSZ MI KIEDYKOLWIEK?
Dzięki.
BAY BRONCO - WIADOMOŚCI
Nie wiem, co robić.
NAPRAWDĘ MI PRZYKRO.
CHCIAŁBYM POSTĄPIĆ WTEDY INACZEJ… PROSZĘ, ODPISZ
„W moim świecie
na olewkę odpowiada się olewką.
Ale staram się spojrzeć
na wszystko inaczej”.
NAPRAWDĘ MNIE SKRZYWDZIŁEŚ…
Amerykański sen. Jest idealny.
Pańska oferta była najwyższa.
Kolekcjonuję rzadkie samochody,
a ten jest najrzadszy.
Muszę go mieć.
Odnowiłam silnik.
Silniki z Cleveland znane są
ze swojej mocy i niezawodności.
- Działa jak marzenie. - Nie mam amerykańskiego prawka.
To auto chce, by nim jeździć.
Pokocha je pan.
Chodzi o wartość.
Cześć, Iz.
Dostałam SMS-a. Co jest?
Nic mi nie wychodzi.
O czym ty mówisz? Co się stało?
Dostałam SOS, nie wiedziałam, co przynieść, więc mam wszystko.
Chciałam nawet sprzedać Marge, by ratować warsztat,
ale nie dałam rady.
- Marge? Nie. - Nie, to…
Nie ma takiej opcji.
Po raz pierwszy zastanawiasz się, czego naprawdę chcesz.
Przeanalizowałam nasze finanse, próbowałam wszystkiego.
Chuj z finansami. Poradzimy sobie.
Możemy…
Możemy zamieścić reklamę w gazecie.
- Co? - Albo…
Co z paznokciami?
To działa.
Gdybyś odpoczęła,
mogłabym przejąć recepcję
i pokryć koszty utrzymania.
Prawie nie korzystamy z zaplecza.
Właśnie.
Wymyślisz coś innego.
Na przykład?
Nie wiem.
Musisz to rozgryźć.
Idź za głosem serca.
Rób to, co lubisz.
Nie martw się o nas.
Odkurzę swoje CV.
Zatrudnią nas wszędzie.
Możesz iść naprzeciwko.
Tak.
Zmienić ten syf od środka.
Chcemy, byś była szczęśliwa.
Byłabym szczęśliwa…
gdyby warsztat został w rękach kogoś, kto kocha go tak, jak ja i tata.
Jesteś pewna?
To by mnie uszczęśliwiło.
Z czasem zrozumiem, czego chcę.
Zamykam warsztat.
Ze względu na zasady nie mówiłam ci wiele,
ale to cudowny warsztat,
który za tydzień zmieni się w salon kosmetyczny z giga warsztatem na zapleczu.
Tata marzył o tym warsztacie.
Opuszczenie go było straszliwie trudne.
Nie wiem, co będzie dalej.
To banał, ale nic nie dzieje się bez powodu.
Sam niedawno zrezygnowałem z czegoś, z czego nie powinienem był.
Zaraz potem zdałem sobie sprawę,
czego i kogo chcę w moim życiu.
To beznadziejna chwila,
ale może teraz otworzysz Retroklinikę.
To twoje marzenie.
Myślę o tobie.
Chyba bałam się zawieść tatę,
ale teraz wiem, że bałam się poznać samą siebie.
Odziedziczyłam to marzenie,
a bez niego w końcu muszę wymyślić coś sama.
TWÓJ TATA BYŁBY Z CIEBIE DUMNY
Chrzanić to.
JESTEM Z CIEBIE DUMNY.
Charlie.
Jasne, że tu jesteś.
Tak. Moje biuro jest w tym budynku.
Siedzimy razem. Okej.
Co ty tu robisz?
Mam spotkanie…
z kimś.
Tak? W jakiej sprawie?
Sprawdzam, jakie mam opcje.
- Jasne. - No wiesz.
Rety.
Posłuchaj.
- Przepraszam za… - Beau.
Wszystko gra.
Gdyby nie Miller Boys, wykończyłby nas kto inny.
Poza tym…
Jestem ciekawa, co mnie czeka.
Naprawdę?
Na co masz ochotę?
Lubię pracować nad klasycznymi autami.
- Im starsze, tym lepsze. - Kumam.
Jeśli lubisz klasyczne auta,
musisz odwiedzić Concours w ten weekend.
To jak Walhalla dla miłośników motoryzacji.
Chwila.
Jasne.
Boże.
Wiem, że nie chcesz bratać się z wrogiem,
ale po prostu wyślę ci bilet.
Możemy udawać, że się nie znamy.
W porządku.
No to do zobaczenia?
Tak. Być może.
„Być może”.
Dlatego picie burbona to forma patriotyzmu.
Oto i on!
Oakland przynosi najwyższe zyski na całym Zachodnim Wybrzeżu.
Przeszedłeś samego siebie.
Pora na kolejne kroki.
Czy one mogą tu zostać?
Wszyscy myślą, że je zatrudniłem, żeby się ze mną zgadzały.
Ale wy pełnicie ważne funkcje. Jesteście…
- CFO. - COO.
A ja je zatrudniłem.
Właściwie to Nigella je zatrudniła. Ale ja zatrudniłem ją.
- Zaczęliśmy razem. - Świetna decyzja.
A więc kolejne kroki.
No właśnie.
Naprawdę się cieszę.
Zacznijmy od czegoś małego.
Możemy przenieść kilka zasobów, co pomoże rozbudować rynek elektryków.
Miałem na myśli nowe warsztaty na Środkowym Zachodzie.
- To znaczy… - Szefie.
Mieliśmy umowę. Uścisnęliśmy sobie dłonie.
Umowa wciąż obowiązuje.
Ale najpierw podbijemy całą Amerykę Północną.
- To ma sens, prawda? - Tak, zwiększy nasze zyski.
Zdecydowanie.
- Rozumiem. - Cieszę się.
Nasz mistrz musi być zadowolony.
Dłużej nie mogę tego robić.
Być waszym mistrzem.
Cześć.
Coś wpadło ci w oko?
Wiesz co? Coś przykuło mój wzrok.
Super.
Idziesz?
Świetnie wyglądasz.
- Wszystkie mi się podobają. - Ten nadaje się na ślub.
- Ten? - Tak.
- Oświadczyłeś mi się? - Co takiego?
Czy ty mi się oświadczyłeś?
- Nie mam pierścionka. - Słabo cię znam.
Proponujesz randkę?
Żartowałam.
- To znaczy… - To był żart.
Patrz.
- Idealnie. - Tak?
Przesuń się w lewo.
- Tak? - Jeszcze trochę.
- Jeszcze? - Tak.
Zaczekaj.
- Jeszcze trochę. - Tu jest dobrze.
Piękny. Mogę zrobić zdjęcie?
- Oczywiście. - Dziękuję.
Beau, zrobisz mi zdjęcie?
Masz dobre oko.
Podoba mi się.
Samochód też był ładny.
Tak, ale wiesz, jak go uchwycić.
Oczywiście.
Dzięki.
Fajnie było.
Prawda?
Tak.
Zjemy coś?
Powinnam wracać.
Jasne.
Bezpiecznej drogi.
Postaraj się za mną nie tęsknić.
Dobrze.
Zbyt trudne auto jak na ciebie?
Wiesz co, Charlie O'Malley?
Przy tobie silnik mi się przegrzewa.
Nie może cię to bawić nieco mniej?
Coś ty zrobił?
Ja? Nic.
Musi po prostu się ochłodzić.
Podwieźć cię gdzieś?
Laweta będzie tu za dwie godziny.
Jak chcesz.
Ale skoro proponujesz…
Co?
Nic.
To był twój plan?
Nie jestem aż taki bystry.
Ale robię świetną arrabbiatę.
Wchodzę w to.
Nie popisuj się.
To moja piosenka. Solówka.
Grasz na harmonijce?
Tak, na udawanej.
To akordeon. Zdecydowanie akordeon.
To nie harmonijka?
Akordeon.
Całe życie myślałem,
- że to harmonijka. - Całe?
Mam świetny słuch muzyczny i…
- O nie. - Przyznaj, brzmi jak harmonijka.
W porządku.
Pomożesz mi dziś.
Niezły z ciebie kierownik, co?
Myślałaś, że znam się tylko na żniżkach na olej?
Powiedzmy.
Jestem zaskoczona, że masz dobry gust, jeśli chodzi o samochody.
No proszę, Charlie O'Malley,
czy to był komplement?
Na to wygląda.
Mam tam garnek.
Wygodnie.
Wszystko gra?
Tak.
Po prostu jestem trochę…
Piękna?
Seksowna?
Niesamowita?
Usmarowana.
Głupek z ciebie.
Nie ma nic złego w odrobinie smaru.
Gdzie masz łazienkę?
Charlie, wszystko gra?
Szlag.
Charlie.
Zaczekaj.
Jak długo?
Jak długo, Beau?
Już dobrze.
Chciałem ci powiedzieć.
Po prostu…
Bałem się.
Jak długo się mną bawisz?
Bawię się?
Nie.
Wiem od tamtego wieczora w restauracji.
Co miałem powiedzieć?
- Prawdę. - Prawdę?
Po prawdzie Bullnose miał Samochodziarę, a ja…
chciałem ciebie.
Nie czujesz tego, co ja?
Nie.
Nie wierzę ci.
Uspokój się na chwilę, dobrze?
- Dasz mi się wytłumaczyć? - Nie chcę tego.
Nic z tego nie było prawdą. Byłam zajebistą idiotką.
Nie jesteś idiotką. To jest prawdziwe.
Praca w Miller Boys była dla mnie szansą.
Myślałem, że zapewni mi życie, którego pragnąłem.
Ale gdybym wiedział, że praca w tym miejscu zrani kogoś takiego…
Zrobiłbym…
Kogoś takiego?
Nie…
Nie o to mi chodziło.
- Kogoś takiego? - Przestań.
W porządku.
Nie rozumiesz, prawda, Beau?
Jesteś dokładnie taki, jak myślałam.
Dobrze.
Zasłużyłem sobie.
Ale to nie jestem cały ja.
Tak, nawaliłem.
Ale to jest prawdziwe.
Nie, ja…
Jak mogłabym ci znowu zaufać?
Właśnie.
Poczekaj.
Charlie.
MIESIĄC PÓŹNIEJ…
Tak, wszystko gra.
Obiecuję.
Nie zachowuj się jak moja matka.
Tak.
Zabieram Diane na przejażdżkę.
Nie odbiera.
Cisza na łączach.
Tęsknię za twoją buzią.
Ja też za tobą tęsknię.
Wybaczcie spóźnienie, ale byłam zajęta w nowej pracy.
- Okej. - Bez urazy, ale mamy ruch.
I z radością mogę powiedzieć, że nikt u nas nie przepłacił
ani nie padł ofiarą mansplainingu.
Misja wykonana.
Zgadza się.
Jestem tam najlepsza. Ubóstwiają mnie.
I…
Co…
Co u niego?
Beau?
Odszedł kilka tygodni temu.
Nagle pojawiło się u niego sumienie.
Powiedział, że nie może tam pracować.
Nie mówiłam ci?
Mój błąd. Sorki.
Nie tylko ty byłaś gotowa na zmiany.
Charlie?
Straciłyśmy ją.
Gdzie jesteś?
Charlie?
To bez znaczenia.
- Bez znaczenia. - Bez.
- Skoro tak mówi. - Bez znaczenia.
Bullnose,
znany jako Beau,
był kiedyś twoim najbliższym powiernikiem.
Rozmawialiście codziennie.
Nie brakuje ci go?
Tak, ale…
Mogę zadać ci jedno pytanie?
Co w tym złego, że to ten sam koleś?
To, co zrobił, było złe.
- Zgoda. - Tak.
- Dziwne i złe. - Okłamał cię.
Ale może bał się, że cię straci.
Rozumiem to.
Tęsknię za nim.
Tak?
Co z tym zrobisz?
Muszę iść.
Tak.
- Leć po niego. - Proszę!
I tak ma być.
I co? Dobry przekaz.
Tu Beau.
Jestem w trasie bez telefonu,
więc nie zostawiaj wiadomości.
Nareszcie.
- Jest u Gotta. - Dzięki.
Leć po niego!
Czy ktoś z was wie, jak zmienić oponę?
Mam problem z autem.
Może ty?
Ja?
Kiedyś usłyszałem, by auto traktować jak kobietę.
Ostatnio średnio wierzę w swoje umiejętności.
Może mi nie uwierzysz,
ale naprawdę mi przykro z powodu twojego warsztatu.
Odszedłem z firmy.
Teraz jestem na swoim.
Beau, dużo myślałam o…
W porządku.
Wybacz, że nie byłem szczery.
Przyjechałam tu…
Przyjechałam tu, bo…
Sama nie wiem.
Chcę spróbować.
Naprawdę.
Możesz mi znowu zaufać?
Chyba rozumiem, dlaczego skłamałeś.
Długo nikogo do siebie nie dopuszczałam.
Ale przy tobie czuję,
że w końcu ktoś mnie rozumie.
- Co tu właściwie robisz? - Nie wiem.
Miałem sprawę do załatwienia.
Spójrz.
Nie!
Dodge charger z 1968? Znalazłeś takiego?
Tak.
Łatwo nie było.
Wymaga dużo pracy, ale…
Nie wiem.
Może odnowimy go razem.
- Spadamy stąd? - Tak.
Dokąd jedziemy?
Boże.
Chodź.
Łap!
Gotowa?
Tak.
ROK PÓŹNIEJ…
Wolałabym, żeby było łatwiej,
ale patrząc na to, jak wyszło,
wierzę, że ktoś nade mną czuwał.
RETROKLINIKA
Jeśli to słyszysz, dzięki, tato.
FURY I PAZURY
Wciąż boję się nieznanego,
ale wtedy zamykam oczy, biorę wdech
i pozwalam otworzyć się na ten magiczny świat.
Koniec końców
czuję, że wygrałam.
Byłbyś ze mnie dumny. Ja jestem.
Podaj mi…
- To? - Tak.
Musisz się bardziej postarać.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska .