…sospeitosa neste momento…
INVESTIGAN A MORTE DO EMBAIXADOR CHINÉS
Toma, meu rei.
Grazas!
Si!
Bo Nadal!
- Maggie? - Chamoume.
Non collín porque estaba no baño. Chameina, pero non colle.
Estanme seguindo.
- Quen? - Non o sei.
Estás seguro?
Agarda, chámame Phillip.
- Está Jason escoitando. - Localizáchela?
- Teño unha chamada perdida. - Falaches con alguén?
- Non. - Se o fixeches, debo sabelo.
Mira, con quen falei ou non
non ten que ver contigo, así que…
Agardade, estame chamando.
- Voulle coller - Agarda, Maggie. Dille…
- Maggie? - Colgou.
Phillip, escóitame ben.
Dime se falaches con alguén. Estanme seguindo.
Q-que queres dicir con que te están seguindo?
Ti que carallo cres?
Onde estás? Ves alguén? Estás a salvo?
Eu…
É Maggie.
Pona ao teléfono.
Maggie, falaches con ela? Está ben? Onde está?
Maggie?
Maggie, falaches con ela?
Mag…
Phillip?
Maggie? Rapaces?
Rapaces, oídesme?
PARQUE INFANTIL
A persoa que chama non puido atender a chamada.
Deixe unha mensaxe despois do sinal.
Ola, son eu.
Sei que non debería facer isto…
pero…
creo que teño…
un problema.
Es a única coa que quero falar.
Quería dicirche… que…
ROMA
SRA. REED
Si?
Ben, entendido.
- Bo día. - Bo día.
- Nenos! Dentes, cara e mans! - Parvo o último!
Oli?
- Oli! - Que?
Tes o inhalador na porta.
Non sei, o que queira o príncipe saudita.
Un mísil intercontinental?
O Manchester? O que queira hao ter, non?
Teño que marchar. Ti procura telo contento.
- Todo ben? - Si, cousas de sauditas. Viches isto?
Titular que empeza por "China esixe",
titular que me amarga o día. Que raio queren?
O embaixador tivo unha sobredose.
Tiña máis cabalo ca unha corte e, aínda así…
- E a súa filla? - Ha de estar escondida.
Tentando non ter que volver ao seu país.
E podes solucionalo nos próximos 20 minutos?
- Non creo. - Xa.
Bebe iso e prepárate. Deixeiche unha camisa na cama.
- Es un anxo. - Xa o sei.
Veña, marchamos. Ah, abristes os calendarios de advento?
- Si. - Home, non.
Que vos tocou?
- Un pastor! - Unha estrela.
Que ben! Veña, vamos. Todos ao taxi.
…ao apertar, sáenlle as ás. O botón do lado
fai que soe como unha explosión ao despegar!
Nenos, silencio.
Dentro están os astronautas…
Cada vez que di "Taiwán"…
A ver, nenos, ides ter que apuntalo,
porque senón Papá Noel vaise esquecer.
Nin me fales do embaixador chinés.
Chen xa daba guerra estando vivo. Agora é peor.
Así, seguide.
Ola a todos. Ola! Prometo que serei breve.
Alégrame moito vervos a todos aquí.
É unha das nosas tradicións favoritas
reunirmos algúns dos mellores
e recadar fondos para organizacións marabillosas.
Só quería dicir que este ano foi moi duro para moitos de nós.
Sei que eu,
cando o mundo parece incerto, busco a luz
e case sempre a atopo en lugares coma este,
así que grazas por serdes a luz na escuridade.
E grazas, Wallace, por brillares máis ca nunca.
Ai, que noxo! Síntoo. Bebín unha copa e estamos no Nadal.
Un brinde por vós. Bo Nadal!
Bo Nadal.
- Ben? - Precioso.
- Quedei coa culler. - Trae.
- Ai, ola! Grazas por vir! - Home, claro.
Isto é o mellor das festas.
- Que bonito. - Sabías que era tan sentimental?
Son unha cínica cun corazón de xeo. Non te equivoques.
Unha cínica non pon grilandas.
Lamento ter que fuxir.
Teño cinco minutos para falar e volvo á oficina.
Ando ocupado co tema do embaixador chinés.
Pero Em queda.
Tranquila, estarei onde a porta por onde traen o prosecco.
Veña, xa falamos.
Bo Nadal.
Convidáchelos ao cóctel do 26?
- Abofé. - Desculpe, ministro de Defensa.
Wallace.
Grazas pola festa.
Organizouna a miña muller.
É un evento magnífico.
Deixa as festas do chanceler polo chan.
- Bo Nadal. - Bo Nadal.
- Coñécela? - Non.
Eu tampouco. Será unha momia da consellería.
Mira, temos que tirar unha foto diante da árbore para o teu boletín.
Moi ben.
Negocias cos nenos para que deixen as pizzas
e saian da mesa dos canapés?
Intentareino.
Que fas aquí? Non podes aparecer coma se…
Esta madrugada, ás 12:30,
mataron un tal Jason Davies en South Bank.
Coñécelo?
Eu…
Coñezo. É…
é funcionario.
Do Ministerio de Xustiza. Creo que o coñecín…
Coñecino…
- Nunha recepción. - Helen.
Deberías saber que te estiven vixiando.
Sei que comiches con el onte,
estivestes nun hotel a semana pasada entre as seis e as oito da tarde.
Sei que quedastes o 20 de novembro.
Non sei cando empezou a aventura,
pero supoño que é iso, ou era.
Unha aventura?
Si.
Desde cando?
- Tres meses. - Por que?
- Como? - Por que?
Precisabas un contacto en Xustiza?
Andabas maquinando algo?
Non maquinaba nada. Era real. Non era por traballo. Era…
Era que?
Amor.
Xesús.
Non será un erro?
Tamén mataron a Maggie Jones e Phillip Bray.
Phillip era periodista.
Maggie era axudante nunha xoiaría.
Non relacionaron as mortes,
mais víronse onte os tres,
xusto antes de que Jason comese contigo, e agora os tres están mortos.
Sufriu?
O que?
Sufriu?
Pero ti escoitas, Helen?
Tres persoas víronse e están mortas.
Ti quedaches con Jason xusto despois de que se visen e el deuche algo.
Sufriu?
Morreu en menos dun minuto. Que había na bolsa?
- Por min? Era eu o obxectivo? - Non o sabemos.
- Quen o matou? - Non o sabemos.
- Fuches ti? - Non.
Fuches ti?
Non. Que había na bolsa?
- Un agasallo de Nadal. - Que agasallo?
- Aínda non o abrín. - Por?
Porque aínda non é Nadal, hostia!
Díxoche algo? Algo polo que o puidesen matar?
- Non. - Sabía algo sobre quen es?
Pode que se achegase a ti para descubrir a túa identidade?
- Non. - E a das Pombas Negras?
- Non. - Estás segura?
Achegueime eu a el.
- Poderían relacionarvos? - Non, tivemos coidado.
- Eu tiven coidado. - Non tal.
Fuches imprudente e unha estúpida.
Non era un traballo. Eramos dúas persoas…
Namoradas?
Si.
Evidentemente, a relación con el
púxote en perigo. Mesmo pode que te expuxeses.
Polo tanto, a organización corre perigo.
Entendes a gravidade da situación, Helen?
Se me sacas, levarei os nenos.
Levarei os nenos comigo
e, se intentas determe, matareite eu mesma.
Desangrareite aquí mesmo.
Es o contacto con Downing Street.
Tes sorte de ser a única. Se non, xa estabas fóra.
E a miña familia?
Protexerémola. Por agora, non fagas nada.
Non levantes sospeitas. Sigue o protocolo.
Xa non terei que preocuparme das túas aventuras.
Causaches moitos problemas e decepcionaches moita xente.
Señora Webb.
- Meu amor. - Todo ben?
Os nenos seguen debaixo da mesa. Sonche máis fortes ca min.
Estás ben?
Claro.
É a nosa festa. Imos ter que bailar.
- Non, iso si que non. - Vai ser que si.
Un xiro.
- Grazas. - Ben.
Ben?
Si, fixéchelo moi ben.
Todos os anos igual.
Desculpa, eu… coñézote de algo, non si?
Non, non me digas de que.
Estou segura. Foi en…
en Portcullis House, a Unidade Internacional de… algo.
Fundación. Si, na cerimonia de apertura.
Déchesme e tiráchesme a copa.
- Ai, si. Lémbraste diso? - Si, que falta me facía esa copa.
Abofé que si.
- Chámome Helen. - Jason.
Roubáchesme o coche.
Non o estabas a usar.
Grazas por volveres. Sei que non querías.
Se non fose ela…
Por iso cho pedín a ti. Tes as notas?
Teño.
Non quixeches intervir?
Cando pensaches que tiña…
O que? Unha aventura?
Non sospeitei até hai ben pouco.
Borrou o seu rastro, pero non de todo.
- Descoidouse. - Si, cousas que pasan.
E está moi metida para sacala?
Até o fondo.
Deberías vela. Ten marido, casa, uns xemelgos…
Leva dez anos pasándonos segredos do Goberno.
Imaxinarás o lucrativo que foi.
Por iso os chamades activos.
Se o marido descobre que é unha espía, unha adúltera
ou, espero que non, ambas,
estamos fodidos. Ela quedará fóra e non sei que pasará.
Descubre se alguén vai tras dela.
Se é así, neutraliza a ameaza.
- Queres que cace asasinos por ti. - Cazáchelos a todos.
É unha situación delicada, Sam. Coma ela.
Preciso alguén de fiar.
E, sobre todo, alguén en quen ela confíe.
E creo que lle debes unha.
Pois xa estaría. Ben.
Díxoche por que se achegou ao home co que tiña a aventura?
Dixo.
Disque foi por amor.
Ben.
Polo amor, logo.
Está a xurdir unha escena complexa.
Como sabemos, o incidente ocorreu en varios lugares:
dúas vivendas
e, por suposto, a terceira vítima,
identificada como Jason Davies, que morreu…
Hels, teño que marchar, meu amor.
Como? Agora? Que pasou?
Polo visto, os chineses rexeitan o informe do forense
e din que a morte do embaixador foi un crime.
Que significa?
Que estamos de merda até as orellas,
iso significa.
Por sorte, non chegou á prensa.
Imos reunirnos co primeiro ministro.
Igual paso a noite na oficina. Síntoo.
Pensan que están conectados.
Un era funcionario.
Coñecíalo?
Non, non coñecía a ningún.
Mi madriña, como está esta cidade. Que raio pasa?
Precisamos unha arma.
Fecha ben con chave hoxe.
- Quérote. - Eu tamén.
Que relaciona os tres civís vítimas dun ataque coordinado?
Aínda non estamos seguros.
Agardamos que a policía dea máis información mañá.
Parece que o comisario Stephen Yarrik
dará outra rolda de prensa.
Eu preciso outra copa. Unha máis. Vós ide marchando, si?
- Vaia! Ola. - Ola.
- Posme outro vodka con tónica? - Agora mesmo.
Que celebras?
Nada.
Estás bebendo champaña.
Se só a bebese nas celebracións,
non a bebería case nunca.
Hostia, que triste. Grazas.
Alóxaste no hotel ou viñeches só á festa?
- Alóxome aquí. - Que ben.
E de onde vés sendo?
- Mira. - Norm…
O teu nome é…?
Daniel.
- Daniel. - Si.
Vou acabar a copa e marcho para o meu cuarto.
Se quitas o sombreiro, déixoche vir comigo.
Desculpe por chamar tan tarde.
É que… o home ao que lle alugaba o piso de arriba…
Ah, xa o sei, corazón.
Xa veu a policía. Levo todo o día co telexornal.
Non o podía crer. Era un home moi agradábel.
Si.
Es…?
Son a súa parella.
Meu Deus, síntoo.
Grazas.
Non lle dera o seu toque,
pero… en fin, supoño que non levaba moito aquí.
A policía levou algunhas das súas cousas,
pero, se ves algo teu,
cólleo sen medo.
Ola, son eu.
Sei que non debería facer isto…
pero…
creo que teño…
un problema.
Es a única coa que quero falar.
Quería dicirche… que…
Policía. Abra a porta, por favor.
REED EXPOSTA
Si!
Non! Non o collas.
- Teño que mirar… - Non.
É só…
SRA. REED
Boa noite.
Somos as axentes Williams e Kent. Vive vostede aquí?
Son a propietaria, a caseira.
Lamentamos molestala tan tarde,
pero precisamos obxectos persoais de Jason
para a investigación,
como… o seu móbil, o portátil, unha gravadora… Ese tipo de cousas.
Ben, poden botar unha ollada,
pero os seus colegas xa levaron todo antes, así que…
Xa.
Unha pregunta:
tivo algunha visita ultimamente?
Unha muller nova?
A súa moza está aquí. Poden falar con ela.
- Está aquí? - Si, arriba.
CUARTO DOS NENOS TOCA PARA VER
Merda!
Mamá?
Mamá está aquí, rula. Non tardo nada.
Onde estás?
Volve para a cama.
- Onde estás? - Jacqueline, a durmir!
Agora vou. Quérote.
Sam.
Ola, corazón.
Unha puta escopeta?
É o único que tiña á man.
Viñeches. Non mo creo.
Pois xa ves.
Pero temos que liscar.
Un segundo.
Merda.
Cría que só te volvería ver cando me retirases.
Nunca aceptaría ese choio.
A non ser que pagasen moi ben.
- Cando volviches? - Esta noite.
E quen te…?
Reed. Chamoume Reed.
Que che dixo?
Só o imprescindíbel.
Que tes problemas.
Quen eran esas dúas?
Kent e Williams.
Agora só queda Williams.
Cres que son as que mataron a Jason?
Dubídoo.
Foi unha arma de longo alcance.
Elas son de tiro na caluga ou de cortarche o pescozo.
Tes xemelgos?
Teño. Son xeniais. Tes que coñecelos.
E o marido?
Pois segue a ser Wallace.
Creo que che caería ben.
Agás porque non tedes absolutamente nada en común.
Non sei de que iades falar.
Xa ides facer dez anos casados, non?
Si.
É que…
Pensei moitas veces en deixalo e marchar, pero… despois tiven os nenos e era…
Nunca era o momento.
E logo Wallace entrou no gabinete.
Subíronme o soldo.
Vailles ben, hai eleccións e son a muller do ministro de Defensa.
Todos saben que, na próxima reestruturación,
vanlle dar un posto mellor e…
Ao número dez.
Primeiro ministro.
Helen Webb,
a espía no corazón do Goberno.
Seica namoraches.
Si.
Que parva.
A que si?
Dun civil asasinado por un francotirador
e cun disco duro agochado.
En algo andaría metido.
Estrañábalo?
O que?
Estar aquí.
Non o sei.
Eu estrañeite.
Eu tamén a ti.
Mira, sinto o de Jason.
E sinto… en fin…
deixarte aquí.
Sam, prométesme unha cousa?
Prometes protexer a miña familia?
E protexerme a min
até que descubra quen o matou e por que
e poida vingarme
como eu considere?
Corazón,
abofé que o intentarei.
Quérovos.
ACCEDENDO AO DISPOSITIVO EXTERNO
ACCESO PERMITIDO
Non podes gardar o meu número co meu nome
e debes borrar as mensaxes todos os días.
- Estás paranoica. - Non, só son cauta.
De acordo, como gardo o teu número, logo?
PARQUE INFANTIL
OLA. ALÉGROME DE QUE NOS VÍSEMOS HOXE (SON JASON)
QUE ILUSIÓN ME FAI O QUE NOS ESPERA…
A MIN TAMÉN. QUÉROTE.
CHAMADA PERDIDA ÁS…
COMO SEXA SY QUEN SAE NO VÍDEO, ISTO É GORDO
Ola, guapo.
Canto tempo.
Ola, Bingo.
Vés botar unha ollada?
Non esperaba volver verte por aquí.
- Disque andabas no estranxeiro. - Como na casa en ningún lado.
As cousas cambiaron na túa ausencia.
En que sentido?
Está todo moito peor, non?
Hai un monte de axencias novas.
As redes de sempre andan a matarse entre elas
ou a comprarse entre elas. Son coma nenos!
Está isto cheo de rapaces de 22 anos con Uzis.
Non é coma nos teus tempos.
Polo menos, ti matabas cun algo de elegancia.
A clase págase á parte.
Dígocho eu!
A pregunta é: canto dano queres facer?
A ser posíbel, bastante.
Sírvete, rapaz.
Sam?
Sam!
Que carallo…?
Que carallo fas aquí?
Ola, Arnie.
Ía andando e mirei de esguello un tipo guapísimo cunha boa chaqueta.
Pensei: "Ola, guapo."
E logo fíxome e resulta que eras ti.
Cando volviches?
Volvín onte.
E non avisas, cabrón?
- Non sabía… - Que?
- Non sabía se ti… - Cala a boquiña, anda.
Claro que quero verte, e Zack tamén.
Isto é incríbel.
Aínda me lembrei de ti o outro día.
Estaba… Pásate a cear.
Canto tempo quedas? Tanto ten. Ven hoxe á noite.
Hoxe, Samuel.
Claro.
Teño plans. Non me fagas cancelalos se non vas vir.
Vou, tranquilo.
Moi ben, tómoche a palabra.
- Apunta aí o teu número. - Ben.
Estás… aprendendo a tocar a guitarra?
Si, algo así.
- Sabe Michael que viñeches? - Non, e non llo digas.
Que si, que non lle digo nada, home.
Como me alegro de verte.
A verdade é que é raro,
pero estrañeite.
Non chamaches.
- Nunca chamas. - Síntoo.
E que andas a facer, logo? Segues no dos seguros?
Si, xa sabes como é.
Xa.
Que son sete anos entre amigos?
Vémonos despois.
- Si? - Si.
Si.
CONTA DE ADMINISTRADOR WEBB, WALLACE
ACCESO PERMITIDO
Ola, son eu.
Jason chamou cinco veces a un número sen gardar o día que morreu.
Parece sospeitoso, non?
Reed díxoche que mo deixases a min.
Non é por ofender, pero ti gañas a vida matando xente
e eu son espía. Precisas o meu cacume.
O teu que?
Cacume? A miña arte, a miña astucia.
Xa.
Ah, Phillip, o xornalista,
escribiulle a Jason sobre alguén chamado Sy.
Sy?
S-Y, si. Se cadra, o número é desa persoa.
Si, hai que mirar iso.
Ben. Voulle pedir a Reed que o comprobe.
Dille que mo mande.
Sam, quero ser parte disto.
Xa, iso é o que lles preocupa a todos.
Que fas despois?
- Teño unha cea. - Unha cea?
Si! Non podo comer ou que?
AI, HOXE TOCA BOGADA
SON BEN LINDOS. IGUAL POÑO OS MEUS MAÑÁ.
SI, ASÍ ALEGRAS UN POUCO ISO.
Óesme?
Con quen quedaches?
Cuns amigos.
Non deberías buscar o asasino de Jason?
Con sorte, igual é algún deles.
Os teus amigos son asasinos?
Non, son arquitectos.
- Non irás velo a el, non? - Non.
- Non quedei con Michael. - Sería mala idea.
Mira quen foi falar.
Ti como vas?
Tirando.
Escoita.
Chámame se descobres algo.
Sam?
Mantereite informada.
George.
Sam.
- Como andas? - Moi ben.
Tes algo para min?
Si, unha vaíña. Preciso que busques impresións e ADN.
Non aceptamos efectivo.
- Sabes que estiven fóra? - Sei, si.
Xa volvín.
Quere probar a nova base de maquillaxe, señora?
Entón voume á merda.
Córreche présa?
- Si. - Custarache máis.
Sete anos, sabes?
En serio?
- É moito tempo. - É.
Alégrome de volverte ver.
Si.
TRES IMPRESIÓNS UTILIZÁBEIS NA VAÍÑA
BUSCO IDENTIDADE
Benvido.
- Pasa. - Unha botella.
Home, tan maleducado non ías ser.
- Ola, desaparecido. - Ola.
- Estás máis guapo, cabrón. - Ti tamén.
A que si? Ben por nós. Ven aquí.
Branco, tinto, espumoso?
Espumoso, se tes.
Eu non, que teño tinto.
Como recende. Que preparaches?
O meu famoso coq au vin.
É "pito de Vinnie" en francés. Coñecíchelo nunha sauna, non?
Levou unha receita divina a cambio.
Deixa o numeriño, que igual se anoxa outros sete anos.
Que gana de comer ese pito enteiriño.
Non lembraba que es igual ca el.
- A casa é preciosa. - Grazas.
Mudámonos tras a voda.
Convidariámoste, pero desapareciches coma unha pantasma.
Tranquilo, convídote á próxima.
Como sigades así, vai ser el o noivo.
Os chineses rexeitan o informe forense da morte do embaixador.
Isto ponse feo. Wallace está preocupado.
Hai partes sobre o dos sauditas.
Estanse acendendo, pero nada máis.
Falei con Sam.
Dixo que te atopou
en plena pelexa a coiteladas con dúas asasinas,
unha das cales sufriu un reaxuste cranial cunha escopeta.
"Non fagas nada. Non levantes sospeitas."
- Esas foron as miñas palabras. - Buscaban algo.
Sexa o que for, deixa que se ocupe Sam.
Para iso o mandei vir.
Hai un número de teléfono. Jason chamou o día que morreu.
Non mo digas se non queres. Dillo a Sam.
Pero comproba a quen pertence, por favor.
Está na portada.
Nada de pelexas.
Por suposto.
- Veña, ho! - Non! Diso nada.
Pobre Eric. Ou sexa…
- Non, para. - Como que "pobre Eric"?
Non, non quero falar disto.
Tes que contarnos onde andabas,
por que non chamaches e que fas agora.
O básico, non?
Iso logo. Quero saber que che pasa e por que marchaches.
Tiña que marchar.
Tiña que marchar de aquí.
A cousa empezou a dexenerar.
Marchei a Francia,
a un sitio tranquilo, na montaña.
Pensei en quedar alí.
Para sempre.
E que pasou?
Era hora de pasar páxina.
Xa sei que non queres falar del,
pero Michael nunca dixo que pasou con vós.
Non vos dixo nada?
Só que… tiveches que marchar de súpeto, que tiñas… problemas, como…
unha crise nerviosa.
Non vos dixo nada máis?
Non. A única explicación que nos deu
foi que… que pensaba que erades diferentes de máis.
Xa.
E que, se cadra, non eras a persoa que el pensaba.
- El…? - Si.
Sentou a cabeza?
Si, ten unha filla.
El e a parella usaron xestación subrogada.
Cariño.
Non pasa nada. É só que…
Preguntaches ti.
Levaba xa moito sen pensar nel.
Está solteiro.
O que?
Casou e despois separouse. Agora está solteiro.
- É broma? - Non.
Mira, hai cousas que están mellor no pasado
e outras que deberiamos traer ao presente.
Dálle.
- Non lle digas que volvín. - Non.
Xa llo dixeches.
Non. Si.
Merda. Tiña que sabelo.
Que pasa se vos atopades pola rúa?
É Londres. Non nos imos cruzar.
E nós que?
Non vai pasar dúas veces.
Sendo vós?
Abofé que si.
Hai xente que é coma un imán.
Atráense e non poden evitalo. Faime caso.
É mellor que o saiba.
E que che dixo?
Mandeille unha mensaxe e tardou unha hora en responder.
Logo puxo: "Está ben?"
Iso che dixo?
E ti que dixeches?
"Nin puta idea", porque, sinceramente, non o sei.
Moi ben, pero non o vou chamar.
Non, non sería nada apropiado.
Vai rañala.
TEÑO UNHA IMPRESIÓN. UN TAL ELMORE FITCH.
Cariño, teño que marchar.
Hai uns minutos,
as autoridades chinesas emitiron un comunicado
rexeitando o informe forense sobre a morte do embaixador Jun Chen.
- Para quen é esta? - Ola.
Atopeino.
O asasino de Jason.
Teño unha impresión dunha vaíña. Identificámolo.
Significa iso que tes…?
Un enderezo rexistrado? Si.
Está preto?
É en Londres.
Vou contigo.
A investigación independente sen precedentes de Pequín
indica que a morte de Chen foi un crime, sen entrar en máis detalles.
O comunicado tamén suxire
que a conclusión da policía
de que Chen morrera dunha sobredose
a primeira hora do martes
ignora probas cruciais.
Os investigadores pequineses tamén andan na procura
da filla de Chen, Kai-Ming Chen, que segue en paradoiro descoñecido.
Merda!
Hai máis.
Reed rastrexou o número ao que chamou Jason.
Pertence a unha muller chamada Kai-Ming Chen.
Antes de morrer, o teu mozo
chamaba a filla do embaixador chinés.
Isto é moito máis complexo do que criamos.
Sam, quero ir contigo. Quero que fagamos isto xuntos.
Eu tamén. Por iso estou agardando por ti na porta da túa casa.
- Sabes para quen é esta? - Para quen?
É un segredo.
Que fas?
Dáme un minuto.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso