…na razie nic podejrzanego…
ŚLEDZTWO W SPRAWIE ŚMIERCI AMBASADORA CHIN
Proszę bardzo.
Dziękuję!
Tak!
Wesołych świąt!
- Maggie? - Dzwoniła.
Byłam w łazience. Próbowałam oddzwonić, ale nie odbiera.
Ktoś mnie śledzi.
- Kto? - Nie wiem.
Jesteś pewien?
Phillip dzwoni.
- Jason jest na linii. - Namierzyłaś ją?
- Próbowała dzwonić. - Phillip, gadałeś z kimś?
- Nie. - Na pewno? Muszę wiedzieć.
To, czy z kimś gadałem, czy nie,
w ogóle cię nie dotyczy, więc…
Znów do mnie dzwoni.
Rozłączam się.
- Czekajcie. - Maggie, najpierw…
- Maggie? - Rozłączyła się.
Phillip, posłuchaj.
Powiedz, czy z kimś rozmawiałeś. Ktoś mnie śledzi.
Co chcesz przez to powiedzieć?
A jak, kurwa, myślisz?
Gdzie jesteś?!
Widzisz tego kogoś? Jesteś bezpieczny?
To Maggie.
Daj ją na linię.
Maggie? Rozmawiałaś z nią? Wszystko z nią dobrze?
Maggie?
Maggie, rozmawiałaś z nią?
Mag…
Phillip?
Maggie? Halo?
Jesteście tam?
IGRASZKI
Abonent jest czasowo niedostępny.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Cześć, to ja.
Wiem, że nie powinienem, ale…
Ale…
chyba mam…
kłopoty.
I chciałem do ciebie zadzwonić.
Chciałem ci powiedzieć, że…
RZYM
PANI REED
Tak?
Dobrze. Rozumiem.
Dzień dobry.
- Dzieci! Zęby, buzie i ręce! - Kto ostatni, ten zgniłe jajo!
Oli?
- Oli! - Co?
Przy drzwiach masz inhalator!
A co chciałby mieć saudyjski książę? Międzykontynentalny pocisk balistyczny?
Manchester United? Wtedy miałby komplet.
Muszę kończyć. Postaraj się mu dogodzić.
- Wszystko dobrze? - To tylko Saudyjczycy. Widziałaś?
Słowa „Chiny żądają” w nagłówku nie nastawiają optymistycznie.
Czego oni chcą?
Ambasador zmarł, bo przedawkował.
Znaleźli w nim tyle hery, że Zeus byłby zazdrosny.
- A co z jego córką? - Pewnie się ukrywa.
Nie chce wracać do ojczyzny.
Jesteś w stanie coś z tym zrobić w ciągu 20 minut?
- Raczej nie. - Właśnie.
Wypij to i się szykuj. Zostawiłam ci koszulę na łóżku.
- Jesteś aniołem. - Wiem.
Chodźmy. Zaraz! Otworzyliście kalendarze adwentowe?
- Tak. - Prawda?
Co było?
- Pasterz! - Gwiazda…
Fantastycznie. Chodźmy do taksówki.
…i wtedy wychodzą skrzydła, a guzikiem z boku
włącza się dźwięk wybuchu przy starcie!
Dzieci, ciszej.
I w środku są kosmonauci…
Zawsze, gdy mówi „Tajwan”…
No dobrze, dzieci!
Spiszcie to, bo inaczej Mikołaj zapomni.
Nawet nie wspominaj o ambasadorze.
Były z nim kłopoty, kiedy żył, a co dopiero teraz.
I już. Proszę.
Witajcie!
Będę się streszczać.
Przemiło was tu wszystkich widzieć.
To jedna z naszych ulubionych tradycji.
Spotykamy się ze wspaniałymi ludźmi
i zbieramy pieniądze dla wyśmienitych fundacji.
Chciałam powiedzieć, że dla wielu z nas to był trudny rok.
Wiem, że ja sama,
gdy świat wydaje się niepewny, szukam światła.
I często znajduję je właśnie w takich miejscach.
Dziękuję, że jesteście moim światłem w ciemności.
A tobie Wallace, że świecisz tak mocno.
Co ja mówię, przepraszam! Napiłam się i są święta.
Zdrowie was wszystkich. Wesołych świąt.
Wesołych świąt.
- I jak było? - Pięknie.
- Weźmiesz ode mnie łyżkę? - Daj.
- Dzięki, że jesteście! - Nie żartuj!
To zawsze najlepsza świąteczna impreza.
- Piękne przemówienie. - Sentymentalna jest.
Skąd! Jestem nieczuła i cyniczna. Niech wam nie wmawia.
Cynik nie miałby tu tyle ozdób.
Przepraszam was bardzo, ale mam pięć minut na pogaduszki
i muszę wracać do biura.
Opanować tę sprawę z ambasadorem Chin.
Ale Em zostanie.
Stanę przy drzwiach, przez które będą wnosić prosecco.
Idź. Do zobaczenia.
Wesołych świąt.
- Zaprosiłaś ich na drugi dzień świąt? - Pewnie.
- Przepraszam. Pan minister? - Wystarczy Wallace.
Dziękuję za tę imprezę.
Proszę dziękować organizatorce.
Pani Webb. Wspaniała impreza.
Przyjęcia kanclerza skarbu się nie umywają.
- Wesołych świąt. - Wzajemnie.
- Znasz ją? - Nie.
Ja też nie. Pewnie jakaś dawna doradczyni.
Musimy zrobić zdjęcie przed choinką do twojego newslettera.
Dobrze.
Idę do toalety, a ty każ dzieciom
odłożyć minipizzę i wyjść spod stołu z kanapkami.
Postaram się.
Co tu robisz? Nie możesz ot tak…
Dziś w nocy o godzinie 0.30 zamordowano niejakiego Jasona Daviesa.
Znałaś go?
No…
Tak. To…
urzędnik.
Pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości.
- Widzieliśmy się raz… na przyjęciu. - Helen.
Bacznie cię ostatnio obserwowałam.
Jadłaś z nim wczoraj obiad.
W zeszłym tygodniu między 18.30 a 20.00 byłaś z nim w hotelu.
Poznaliście się 20 listopada.
Nie wiem, kiedy romans się rozpoczął, ale tym to właśnie było, prawda?
Romansem?
Tak.
Jak długo?
- Trzy miesiące. - Po co?
- Słucham? - Po co?
Chciałaś mieć kontakt w ministerstwie? Rozpracowywałaś kogoś?
Nie rozpracowywałam. Nie chodziło o pracę, tylko…
Tylko o co?
O miłość.
Jezu.
Może to pomyłka?
Zamordowano także Maggie Jones i Phillipa Braya.
Phillip pracował w tabloidzie.
Maggie w sklepie jubilerskim.
Oficjalnie ich śmierci się nie łączy, ale spotkali się wczoraj
tuż przed twoim obiadem z Jasonem, a teraz wszyscy troje nie żyją.
Cierpiał?
Co?
Czy cierpiał?
Słuchasz mnie w ogóle?
Spotkali się, a teraz nie żyją.
Widziałaś się z Jasonem po tym spotkaniu.
Dał ci coś.
Cierpiał?
Zabili go w minutę. Co było w torbie?
- Czy to ja byłam celem? - Nie wiemy.
- Kto go zabił? - Nie wiemy.
- Wy? - Nie.
Wy go zabiliście?
Nie. Co było w torbie?
- Prezent na święta. - Jaki?
- Jeszcze nie otworzyłam. - Bo?
Bo jeszcze nie ma świąt, do cholery!
Zdradził ci coś, przez co mógł zginąć?
- Nie. - Wiedział, kim jesteś?
A może chciał poznać twoją prawdziwą tożsamość?
- Nie. - Tożsamość Black Doves?
- Nie. - Na pewno?
To ja nawiązałam kontakt.
- Mogą cię po nim odnaleźć? - Byliśmy ostrożni.
- Ja byłam. - Nie.
Byłaś lekkomyślna i głupia.
To nie było żadne zadanie, tylko po prostu…
Miłość?
Tak.
Jedno jest jasne: przez romans
jesteś teraz w niebezpieczeństwie.
Być może naraziłaś siebie, a także całą organizację.
- Rozumiesz powagę sytuacji, Helen? - Jeśli mnie wycofujecie, zabieram dzieci.
Zabieram dzieci,
a jeśli spróbujesz mnie powstrzymać, zabiję cię.
Zadźgam cię tu i teraz.
Nie. Jesteś naszą wtyką na Downing Street.
Masz szczęście, że jedyną. Inaczej byłoby po tobie.
Co z moją rodziną?
Pracujemy nad tym. Na razie nie wzbudzaj podejrzeń.
Trzymaj się protokołu.
Przynajmniej nie muszę się już martwić o romanse.
Narobiłaś nam kłopotów.
Wiele osób się tobą rozczarowało.
Pani Webb.
- Kochanie. - Wszystko dobrze?
Dzieci wciąż są pod stołem. Mają więcej siły niż ja.
- Wszystko dobrze? - Tak.
To nasza impreza. Musimy zatańczyć.
- Nie róbmy tego. - Musimy.
I obrót.
- Dziękuję. - No dobra.
Może być?
Wspaniale. Brawo.
Jak co roku.
Przepraszam, ale chyba pana skądś znam.
Proszę nie mówić skąd.
Już sobie przypominam…
Portcullis House. International Unity… coś tam.
Foundation. Tak, uroczyste otwarcie.
Rozlał pan mojego drinka.
Rzeczywiście. Pamięta pani?
- Tak, bo naprawdę chciałam się napić. - Nie wątpię.
- Helen. - Jason.
- Zatrzymałaś moje auto. - Nie korzystałeś z niego.
Dziękuję, że wróciłeś. Wiem, że nie chciałeś.
Gdyby chodziło o kogoś innego…
Dlatego poprosiłam ciebie. Dostałeś ściągawkę?
Tak.
Nie chciałaś wkroczyć?
Kiedy zauważyłaś, że…
Co? Że zaczęła romans?
Domyśliłam się niedawno.
Zacierała ślady. Choć niewystarczająco.
- Zrobiła się niechlujna. - Zdarza się.
Siedzi za głęboko, żeby ją wycofać?
Żeby tylko.
Gdybyś ją tylko widział. Mąż, dom, bliźnięta.
Dziesięć lat dostarcza rządowe tajemnice. Wiesz, jakie to lukratywne.
Dlatego tak cenicie agentów.
Jeśli jej mąż dowie się, że szpieguje albo zdradza,
albo obie te rzeczy,
to mamy przesrane, ona wylatuje i nie wiem, co dalej.
Dowiedz się, czy ktoś jej szuka.
Jeśli tak, to pozbądź się tych osób.
Mam polować na zabójców?
Nie na takich już polowałeś.
Sytuacja jest delikatna. I ona też jest.
Potrzebny mi zaufany człowiek.
I ktoś, komu ona będzie ufać.
No i jesteś jej to winien.
W porządku. Świetnie.
Ten gość, z którym miała romans. Wspominała dlaczego?
Tak.
Z miłości.
No…
To za miłość.
Wyłania się z tego skomplikowany obraz.
Wiemy, że wydarzyło się to w kilku miejscach.
W dwóch domach.
Natomiast trzecia ofiara,
niejaki Jason Davies, został zamordowany…
Hels, muszę jechać do pracy.
Teraz? Co się stało?
Chińczycy odrzucają raport z sekcji zwłok
i uważają, że ambasador zginął w wyniku przestępstwa.
Co to znaczy?
To znaczy, że zaraz chuj wszystko strzeli.
Prasa nie wie. Jeszcze.
Ale mamy spotkanie z premierem.
Pewnie będę spał w biurze. Przepraszam.
Ponoć morderstwa są powiązane.
Jedna z ofiar to urzędnik.
Znałeś go?
Nie znałem żadnego z nich.
Jezu, co za miasto! Co tu się dzieje?
Kupmy sobie pistolet.
Zamknij drzwi na dwa zamki.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Co takiego łączyło tych troje cywili, że wszyscy zginęli?
Na tym etapie nie wiemy.
Spodziewamy się, że policja poinformuje nas jutro,
kiedy najpewniej komisarz Stephen Yarrick zorganizuje konferencję prasową.
Ja muszę się jeszcze napić. Zacznijcie beze mnie, dobra?
- Dobry wieczór, cześć. - Dobry wieczór.
- Wódkę z wodą gazowaną proszę. - Robi się.
Co świętujesz?
Nic.
Pijesz szampana.
Gdybym pił go, żeby świętować, rzadko by się to zdarzało.
Przykre w chuj.
Dziękuję.
Zatrzymałeś się w hotelu czy przyszedłeś na imprezę?
- Zatrzymałem się. - Rozumiem.
A gdzie masz dom?
- Słuchaj. - Zwykle…
- Jak ci na imię? - Daniel.
Daniel.
Skończę pić szampana i pójdę do siebie na górę.
Jeśli zdejmiesz tę czapkę, możesz pójść ze mną.
Przepraszam za tak późną wizytę.
Chodzi o to, że mężczyzna, który wynajmował mieszkanie na górze…
Wiem.
Była tu policja. Cały dzień oglądałam wiadomości.
Nie mogłam w to uwierzyć. Taki miły mężczyzna.
Tak.
A pani jest…?
Jego partnerką.
Tak mi przykro.
Dziękuję.
Nie urządził się jakoś szczególnie, ale…
nie mieszkał tu długo.
Policja zabrała kilka jego rzeczy.
Ale jeśli zauważy pani coś swojego,
proszę się nie krępować.
Cześć, to ja.
Wiem, że nie powinienem, ale…
Ale…
chyba mam…
kłopoty.
I chciałem do ciebie zadzwonić.
Chciałem ci powiedzieć, że…
Policja. Może pani otworzyć drzwi?
DO: REED WPADŁAM
WYŚLIJ LOKALIZACJĘ
Kurwa!
Nie rób tego. Nie.
- Muszę sprawdzić… - Nie.
Muszę tylko…
PANI REED
Dobry wieczór.
Nazywam się Williams, a koleżanka Kent. Mieszka tu pani?
Jestem właścicielką budynku.
Przepraszamy za późne najście,
ale szukamy przedmiotów osobistych Jasona, które pomogą w dochodzeniu.
Na przykład… telefonu, laptopa, kamery i tym podobnych.
Mogą się panie rozejrzeć,
ale koledzy wszystko już zabrali, więc…
Rozumiem.
Mam pytanie.
Przychodzili do niego goście?
Młoda kobieta?
Jest tu jego dziewczyna. Mogą panie z nią pomówić.
- Jest tu teraz? - Na górze.
POKÓJ DZIECI
Kurwa.
Mamo?
Jestem. Zaraz przyjadę.
Gdzie jesteś?
Wracaj do łóżka.
- Gdzie jesteś? - Jacqueline, do łóżka!
Zaraz przyjadę! Kocham cię!
Sam!
Cześć, kochana.
Pierdolona strzelba?!
Tylko ją miałem przy sobie.
Nie wierzę, że jesteś.
Jestem.
Ale musimy ruszać.
Dwie sekundy!
Kurwa…
Kurwa.
Myślałam, że przyślą cię, żeby mnie zdjąć.
Nie zgodziłbym się.
Chyba że dobrze by płacili.
- Kiedy wróciłeś? - Dziś wieczorem.
- A kto…? - Reed do mnie zadzwoniła.
Co powiedziała?
Tylko to, co musiała.
Że masz kłopoty.
Kto to w ogóle był?
Kent i Williams.
Teraz już tylko Williams.
Myślisz, że to one zabiły Jasona?
Wątpię.
Jasona zabito z dystansu.
One raczej wolą dać kulkę w łeb albo poderżnąć gardło.
Masz bliźnięta?
Tak. Są wspaniałe. Musisz je poznać.
A mąż?
Wiesz, jak to Wallace.
Spodobałby ci się.
Tylko nie macie ze sobą nic wspólnego, więc nie wiem, o czym byście rozmawiali.
Niedługo wasza dziesiąta rocznica.
Tak.
Tylko…
Ciągle chciałam odejść i to zakończyć, ale potem urodziły się dzieci i…
nie było dobrej chwili.
A potem Wallace dostał pracę w rządzie.
Awansowali mnie.
Dobre wyniki w sondażach i nagle jestem żoną ministra obrony.
Wszyscy dobrze wiedzą,
że po przetasowaniu dostanie lepszą posadę i…
Downing Street 10.
Żona premiera.
Helen Webb, agentka w samym sercu rządu.
Podobno się zakochałaś.
Tak.
Głupota.
Prawda?
W cywilu zastrzelonym przez snajpera w South Bank.
Ukrywał w ścianie twardy dysk.
Pewnie w coś się wpakował.
Tęskniłeś?
Za czym?
Za domem.
Nie wiem.
Ja za tobą tęskniłam.
Ja za tobą też.
Przykro mi z powodu Jasona.
I przepraszam, że… cię…
zostawiłem.
Sam, obiecasz mi coś?
Zapewnisz mojej rodzinie bezpieczeństwo?
I nie dasz mi umrzeć?
Żebym dowiedziała się, kto go zabił i dlaczego?
I mogła się zemścić tak,
jak uznam za stosowne?
Kochana,
dołożę wszelkich starań.
Kocham was.
OTWIERANIE DYSKU ZEWNĘTRZNEGO
PRZYZNANO DOSTĘP
Numeru nie zapisuj pod moim nazwiskiem
i codziennie kasuj nasze wiadomości.
- Wpadasz w paranoję. - Jestem ostrożna.
No dobra, to jak mam zapisać twój numer?
IGRASZKI
CZEŚĆ. MIŁO BYŁO NA CIEBIE WPAŚĆ (TU JASON TAK WGL)
CZEKAM NA TO, CO BĘDZIE DALEJ…
JA TEŻ. KOCHAM CIĘ.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE GŁOSOWE
JEŚLI NA NAGRANIU RZECZYWIŚCIE JEST SY, TO SPRAWA JEST POWAŻNA
Witaj, przystojniaku.
Kurwa, kopę lat!
Cześć, Bingo.
Chcesz się rozejrzeć?
Nie spodziewałem się tu ciebie.
- Słyszałem, że działasz za granicą. - No wiesz, nie ma to jak w domu.
Dużo się tu pozmieniało.
To znaczy?
Pogorszyło się w chuj.
Pojawiły się nowe agencje, stare siatki agentów próbują się pozabijać
albo poprzekupywać, a wszyscy to gówniarze!
Dwudziestodwulatkowie biegają po ulicach z uzi.
Inaczej niż za twoich czasów.
Ty przynajmniej zabijałeś z klasą.
Ale klasa kosztuje.
Sama prawda.
Pytanie tylko, jak wielkie chcesz spowodować zniszczenia.
Potencjalnie dość spore.
Częstuj się, młody.
Sam?
O ja pierdolę!
Ja pierdolę!
Cześć, Arnie.
Idę sobie i kątem oka zauważam przystojniaka w ładnej kurtce.
Myślę sobie: „No proszę!”, a potem okazuje się, że to ty.
Kiedy przyjechałeś?
Wczoraj.
Tak, kurwa, bez słowa?
- Nie wiedziałem, czy… - Co?
- Czy będziesz… - Nic już, kurwa, nie mów.
Pewnie, że chcę cię zobaczyć. I Zack też.
Ale super!
Myślałem o tobie ostatnio.
Przyjdziesz do nas na kolację.
Jak długo zostajesz? Nieważne. I tak przyjdziesz. Dzisiaj.
Dzisiaj, Samuel.
Tak.
Specjalnie zmieniam plany, więc lepiej przyjdź.
Przyjdę.
Dobrze. Wiążąca umowa.
- Wpisz tu swój numer. - Dobra.
Uczysz się grać na gitarze?
Powiedzmy.
- Michael wie, że jesteś? - Nie. I nie mów mu. Poważnie.
Nie pisnę ani słowa. Kurwa!
Dobrze cię widzieć.
A właściwie to… dziwnie cię widzieć.
Ale tęskniłem. Nie dzwoniłeś.
- Ani razu. - Przepraszam.
A czym się zajmujesz?
Nadal ubezpieczeniami?
Tak. Wiesz, jak to z nimi jest.
Tak.
Siedem lat dla przyjaciół to nic.
Do zobaczenia.
- Tak? - Tak.
Tak.
KONTO ADMINISTRATORA: WEBB, WALLACE
PRZYZNANO DOSTĘP
Cześć, to ja.
Przed śmiercią Jason pięć razy dzwonił na niezapisany w telefonie numer.
Podejrzane, prawda?
- Reed chciała, żebym ja się tym zajął. - Tak, ale ty jesteś zawodowym zabójcą.
Ja jestem agentką. Potrzebny ci mój polot.
Słucham?
Mój polot, spryt i przebiegłość.
- Jasne. - Jeszcze coś. Phillip, ten dziennikarz.
Wysłał Jasonowi wiadomość o jakimś Sy’u.
Sy’u?
- S-Y. Może to właśnie jego numer. - Jasne.
- Warto sprawdzić. - Tak.
Każę Reed sprawdzić numer.
Niech mi go wyśle.
- Sam, chcę brać w tym udział. - Wiem.
I to wszystkich martwi.
A co potem robisz?
- Idę na kolację. - Na kolację?!
Tak. Chyba mogę jeść?
DANI: ŁADNE SKARPETKI
RETY, AKURAT MAM PRANIE.
SĄ UROCZE. JUTRO ZAŁOŻĘ SWOJE.
ALEŻ PROSZĘ. OŻYWISZ TO MIEJSCE.
Halo?
Do kogo idziesz?
- Starych znajomych. - A co z szukaniem zabójcy?
Może nam się poszczęści i to jeden z nich.
Twoi znajomi to zabójcy?
Nie. Architekci.
- Ale z nim się nie spotkasz? - Nie.
- Z Michaelem nie. - To byłby zły pomysł.
Wiem, że masz do nich awersję.
Jak się trzymasz?
ZAŁOŻĘ JE DO PUBU
Jakoś daję radę.
NO TO MUSZĘ WPAŚĆ.
Słuchaj.
Zadzwonisz, kiedy coś ustalisz?
Sam?
Będę cię informować.
DANI (NOWA ASYSTENTKA)
George.
Sam.
- Co słychać? - Wszystko dobrze.
Masz coś dla mnie?
Tak, łuskę. Trzeba sprawdzić odciski i DNA.
Nie przyjmujemy gotówki.
Nie było mnie tu trochę.
Teraz wróciłem.
Chce pani wypróbować nasze nowe podkłady?
No i chuj.
Ekspresem to?
- Owszem. - To płatność ekstra.
Siedem lat, wiesz?
- Naprawdę? - To długo.
Miło cię było znów zobaczyć.
GEORGINA: TRZY ODCISKI NA ŁUSCE.
SZCZEGÓŁY PÓŹNIEJ
Cześć.
Witaj.
- Wchodź. - Prezent.
No ja myślę.
- No cześć. - Cześć.
- Wyprzystojniałeś. - Ty też.
Prawda? Brawo my. No chodź.
- Czerwone, białe, musujące? - Musujące, proszę.
Ja tylko czerwone.
Ładnie pachnie. Co przygotowujecie?
Mój słynny coq au vin.
To po francusku ptaszek Vinniego.
Poznałeś go chyba w saunie? Dostał w zamian przepis na kurczaka.
Darujmy sobie ten kabaret, bo Sam znowu wyjedzie.
- Czekam na tego twojego ptaszka. - O cholera.
Zapomniałem, że jesteś równie zły.
- Ładne mieszkanie. - Dzięki.
Wprowadziliśmy się po ślubie. Zaprosilibyśmy cię, ale…
Zniknąłeś.
Spokojnie. Zaproszę cię na następny.
No, chyba jako pana młodego.
Chińczycy odrzucają raport z sekcji zwłok ambasadora.
Sytuacja może się pogorszyć. Wallace się denerwuje.
Jest też trochę o Saudyjczykach.
Trochę się wściekają, ale to tyle.
Rozmawiałam z Samem.
Kiedy do ciebie przyjechał, walczyłaś na noże z dwiema zabójczyniami.
Czuł się w obowiązku wziąć strzelbę i poukładać jednej w głowie.
„Nie wzbudzaj podejrzeń”. Tak ci powiedziałam.
Szukały czegoś.
Cokolwiek to było, Sam ma się tym zająć. Po to go sprowadziłam.
Znalazłam numer telefonu, pod który Jason dzwonił przed śmiercią.
Nie musisz mówić mnie. Powiedz Samowi.
Ale proszę, sprawdź, do kogo należy.
Jest na pierwszej stronie.
Dość walk na noże.
Broń Boże.
No weź!
- Nie! - Dalej!
Nie ma mowy.
- Biedny Eric. To znaczy… - Co to, to nie.
- Żaden biedny. - Przestań.
Nie chcę o tym mówić.
Musisz powiedzieć, gdzie byłeś, czemu nie dzwoniłeś
i co teraz robisz.
- Zaczynamy od małych rzeczy? - Zostawmy je na potem.
Co u ciebie? Czemu wyjechałeś?
Musiałem się wyrwać.
Wyjechać, wiecie?
Zaczęło się sypać.
Pojechałem do Francji.
W ciche miejsce w górach.
Pomyślałem, że może tam zostanę.
- Może na zawsze. - Co się stało?
Musiałem pójść naprzód.
Wiem, że nie chcesz o nim rozmawiać, ale Michael nie powiedział, co się stało.
Nigdy?
Tylko… że musiałeś wyjechać… Że miałeś problemy…
Załamanie czy coś.
- I nic więcej nie mówił? - Nie.
Niczego nie wyjaśnił poza tym, że za bardzo się różniliście.
Jasne.
I że nie jesteś tym, za kogo cię uważał.
- Czy on…? - Tak.
Ustatkował się?
Ma córkę.
Skorzystał z partnerem z surogatki.
Kocie.
To nic. Po prostu…
Wy zapytaliście.
Dawno o nim nie myślałem.
- Michael nikogo nie ma. - Co?
Miał męża, ale się rozstali. Teraz nikogo nie ma.
- Poważnie? - Nie.
Pewne rzeczy należy zostawić za sobą,
a pewne przyciągnąć do teraźniejszości.
Wciągaj krechę.
- Nie mów, że wróciłem. - Nie powiem.
Już to zrobiłeś?
Nie. Tak. Kurwa, przepraszam, ale on chciałby wiedzieć.
- A gdybyś wpadł na niego na ulicy? - Jesteśmy w Londynie.
- Ja na ciebie wpadłem. - To się nie powtórzy.
W waszym przypadku – owszem.
Niektórzy ludzie są jak magnesy.
Przyciągają się. I nic nie poradzisz. Serio.
Powinien wiedzieć.
Jak zareagował?
Wysłałem SMS i… godzinę nie odpisywał. Potem napisał: „Wszystko z nim dobrze?”.
Tak napisał?
- A ty? - Że chuj wie.
No bo tak naprawdę chuj wie.
No dobra. Nie zadzwonię do niego.
Nie. Nie wypadałoby.
Pierdol się.
GEORGINA: ODCISK ZIDENTYFIKOWANY TO NIEJAKI ELMORE FITCH
Kochany, muszę lecieć.
Przed minutami władze Chin wydały oficjalne oświadczenie,
w którym odrzuciły brytyjski raport z sekcji zwłok ambasadora Juna Chena.
Dla kogo to?
- Halo? - Mam go.
Zabójcę Jasona.
Zidentyfikowali mi go po odcisku na łusce.
To znaczy, że masz…?
Adres? Oczywiście.
Czy to blisko?
W Londynie.
Jadę z tobą.
Bezprecedensowe niezależne dochodzenie Pekinu ma wykazywać,
że Chen zginął wskutek przestępstwa,
ale szczegółów nie znamy.
W oświadczeniu Chiny sugerują,
iż londyńska policja, twierdząc,
że Chen zmarł we wtorek rano wskutek przedawkowania narkotyków,
zignorowała ważne dowody.
Pekińscy śledczy szukają również
Kai-Ming Chen, córki Chena, której miejsce pobytu pozostaje nieznane.
Kurwa!
To nie wszystko.
Reed namierzyła numer, pod który dzwonił Jason.
Jest zarejestrowany na Kai-Ming Chen.
Zanim go zamordowano, twój chłopak
dzwonił do córki ambasadora Chin.
Sprawa jest poważniejsza, niż myśleliśmy.
Sam, chcę jechać z tobą. Chcę to załatwić razem.
Ja też. Dlatego czekam przed twoim domem.
- Wiesz, dla kogo to? - Dla kogo?
Tajemnica.
Co robisz?
Daj mi dwie minuty.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz