DAISY BRADSHAW VISITANTE
Por que queres traballar nunha empresa coma a nosa?
Pois vin o anuncio no xornal
e vin que buscaban tradutores e…
eu sei traducir.
O teu currículo ten algúns ocos.
Si, levo case dez anos fóra do país.
Desde os 18, de aí os idiomas.
Francés, alemán, ruso… Incríbel.
Normalmente buscamos candidatos con título universitario.
Aínda que che fixeron unha oferta de Cambridge.
Desculpe, como o…?
Esas cousas quedan rexistradas,
por moito que se tenten ocultar.
Eras unha estudante brillante.
Imaxino que por iso che ofreceron a bolsa.
Pero rexeitáchela
para marchar do país durante dez anos.
Gústame.
Demostra valor.
Nai falecida, pai en paradoiro descoñecido.
Cando che preguntaron se tiñas irmáns, dixeches que non.
Que sabes dunha tal Bonnie Weir?
Era como medio irmá miña.
Vivimos xuntas tres anos, cando eramos adolescentes.
A miña nai casou co seu pai, pero non durou moito. A miña nai…
Morreu.
Entón… Bon…
En fin, Bonnie deixou de ser a miña irmá postiza. Pasou a ser…
Non sei como chamarlle ou se hai unha palabra para iso.
Se o teu padrasto ten unha filla e a túa nai morre
e deixa de estar casada con el?
Si.
Debería seguir sendo medio irmá túa.
Xa. En fin, daquela non me decatei…
Sabes onde está Bonnie?
En HMP Bronzefield,
cumprindo cadea perpetua polo asasinato do seu pai biolóxico.
Igual xa non tedes moito de irmás.
Xa cumpriu como nove anos e medio da sentenza, non?
Encerrárona xusto antes de liscares correndo do país.
Daisy, temos unha política empresarial:
non contratamos xente con problemas familiares deste tipo.
De acordo.
Grazas. Sinto facerlle perder tempo.
Para nada.
Cando chegues, chama a este número.
Porante cunha muller chamada Reed.
Dille que falaches comigo
e que creo que atopei unha.
Unha que?
Unha Pomba Negra.
- Boas. - Ola.
Imaxino que es Daisy.
Son, si.
Solicitaches ser recadeira nunha empresa internacional.
Non, tradutora.
E non te colleron pola estreita relación da túa familia
co sistema penitenciario.
- Exacto. - Pois tes sorte.
Cando se pecha unha porta, ábrese unha ventá.
- Falas francés, alemán e ruso? - Falo.
- Todos con fluidez? - O alemán nivel conversa.
Ah, si, os alemáns sonche moi bos conversadores.
Tentaches aprender outras linguas?
- Como cales? - Mandarín, coreano, persa?
- Non. - Por que?
- En Irán non piden camareiros. - Que noites pasei eu alí.
Quen puidese volver atrás…
Busca unha tradutora?
Non.
Señorita Reed.
Señora Reed.
Non sei quen é, a que se dedica nin onde traballa,
pero, se non busca empregados…
Non, si que busco empregados,
pero non para o posto que solicitaches.
Que posto é? Que son as Pombas Negras?
Somos procuradoras, recadadoras.
Negociamos coa información. Recompilámola e vendémola.
Sodes espías?
Somos, si.
Para o Reino Unido?
Somos unha organización capitalista, non ideolóxica.
O capitalismo é unha ideoloxía.
Mira que ben che veu a carreira universitaria que non fixeches.
Entón recompilades información e vendédeslla a…
A quen máis pague.
China? Rusia? Irán?
A quen máis pague.
- Faría algo ilegal? - Si.
- Correría perigo? - Si.
Traizoaría o meu país?
Ás veces, axudaralo.
E as outras?
Serás só unha manciña máis das que lle dan voltas á roda.
Que lle fai pensar que querería facer algo así?
Es moi intelixente e asumes riscos.
Es unha supervivente.
Algo pasou co teu padrasto e desapareciches durante dez anos.
A maioría só te ve como unha muller fermosa,
pero eu vexo unha bomba a punto de estoupar.
Vexo unha arma.
Analizáchesme en canto me acheguei.
Tiñas un plan para fuxir pensado.
Sabes por onde saír e que non levo calzado para correr,
e has lembrar a miña matrícula.
G174 SAP.
E sei que tes o puño pechado
no peto, listo para me zoupar.
Daisy é un nome falso, non si?
Queres un novo?
O potencial do país é inmenso.
Correspóndenos a nós aproveitalo sabiamente.
Que se nos coñeza polo noso pragmatismo, consenso
e dedicación para crearmos unha sociedade máis forte e unida.
Desculpen…
Ah, si. É o momento de sermos unha forza para o cambio positivo,
de ter determinación para chegarmos aínda máis alto.
Iso é o que lles darei aos meus electores, señores e señoras.
Sei que á xente da rúa, aos meus votantes,
é o que máis lles preocupa.
Un tequila con xeo, por favor.
Que día tan longo.
Si, verdade?
Vin o teu discurso.
Si? Que che pareceu?
Precisas mellorar.
Ai!
Que? Perdoa, refírome á presentación.
Contacto visual, interacción…
Un traxe decente.
Que ten de malo o meu traxe?
Á parte do corte, a cor e o material? Nada.
Vale.
- Tome. - Grazas.
De acordo. Que opinas sobre o contido do discurso?
Ou sexa, sobre as palabras en si.
Creo que ninguén vai escoitar todas esas cousas tan bonitas
se non melloras a presentación.
- Es escéptica. - Culpábel.
Está ben.
Pero sabes cal é o segredo?
Que o que dixen vai en serio.
- De verdade? - Si.
Es idealista.
A ver, se non tes soños, como os vas cumprir?
Fan de Rodgers e Hammerstein?
Pilláchesme, si.
Como te chamas?
Helen Dawson. Encantado, Helen Dawson.
Un pracer, Wallace Webb.
COPIANDO FICHEIROS
COMPLETADO
Aí vai.
Boa noite.
- Que? - Boa noite.
Como estás? Como te chamas? Grazas por esperarme.
Son as típicas frases que se din
cando coñeces alguén por primeira vez.
Estás de broma?
Estou sendo amábel.
Chámome Sam.
Dais… Helen.
Xa. Tenta non dicir o teu antigo nome a medias antes de presentarte.
Éche de primeiro de espionaxe.
E ti quen es? Es das Pombas Negras?
Non, non son espía.
Ás veces fago algún choio para Reed.
Xa. Es o seu home para todo, entón?
Eu non o describiría así.
Claro, ti faríalo soar máis importante, non?
Que tal o traballo?
- Perdón, non é asunto meu. - Pois non.
Deuche noxo ou que?
Para nada…
Foi un cabaleiro.
- Un cabaleiro. - Si.
Vale.
- Onde te levo? - Ah, déixame na estación.
Merda.
- Que? - Deixei algo atrás.
- O que? - O chisqueiro.
- Compra outro. - Non, era da miña nai.
Podo darche un conselliño, Dais… Helen?
Sensiblerías non.
Que profundo. Grazas.
Hai un dito sobre volver á escena dun crime.
Non me lembro, estaba ben volver ou non?
Que graciosiño para seren as tres.
Intento evitar que fagas unha parvada.
- Pois chegas tarde! - Escoita.
Faremos isto: eu agardo por ti aquí.
Desde aquí vexo o cuarto.
Se estás ben, pecha as cortinas.
Se non as pechas, subo en 15 minutos.
Aparezo e sácote de alí.
Primeira vez?
Si.
Fixéchelo ben.
Grazas.
Espérote aquí.
Si?
Marchaches.
- Si. - Xa.
E agora volviches?
Si.
Que fas?
Traballar.
- Ás tres da mañá? - Si.
Hai moito que facer.
En que traballas?
No futuro.
Por que volviches?
É el.
Elmore Fitch. Parece un nome falso.
Era tirador do SAS.
Corenta e cinco mortes en Afganistán.
Volveu á vida civil en 2015 e agora vai por libre.
- Cruzácheste con el algunha vez? - Non, pero oín cousas.
Como que?
Que era tirador do SAS e matou 45 persoas en Afganistán.
Esas cousas.
Por que chamaría Jason a filla do embaixador chinés?
Nin idea, pero as dúas asasinas do seu piso
dixeron que buscaban unha moza nova.
E segue desaparecida? Non a atopan por ningures?
Correcto.
E o seu pai morreu dunha sobredose?
Os chineses pensan que non morreu de sobredose.
Cren que o mataron.
O embaixador chinés asasinado, cunha filla desaparecida
que recibiu chamadas dun funcionario
o día que o mataron xunto con dúas persoas máis.
As redes que tecemos enléanse moito, non cres?
- Ti bebiches? - O que?
Chéirache o alento a viño.
Foi na cea.
Estás bébedo?
Creo que podo beber tres copas de sauvignon blanc
e facer o meu traballo. Grazas.
E foron tres?
Catro.
Cinco.
E unha raia de coca, supostamente,
pero empezo a pensar que era… ketamina.
Xenial. Unha botella de viño e tranquilizante para cabalos.
Algo máis? Metícheste un xute debaixo dunha ponte?
Mira, acabo de marchar
dunha cea moi agradábel cuns amigos
para matar un asasino a soldo por ti.
Non te me poñas exquisita, si?
Tes as pupilas dilatadas.
- Estou ben. - Vas fatal!
E quen non, corazón?
Puta merda.
Non está aquí.
Non.
A nai que o fixo.
E como o atopaches?
Saquei as impresións dunha vaíña.
Desde onde mataron a Jason.
Xa.
Que?
Non, nada. É que…
Que descoidado, non?
Un sicario que estivo no SAS
deixa unha vaíña coas súas impresións dixitais
que leva directamente á súa casa?
Merda. Corre!
Meu Deus!
Merda.
Vamos, bule.
- Foi culpa miña. - Non tal.
Si. Estaba claro que era unha trampa. En que carallo pensaba?
- Non pasa nada. - Si pasa.
Son puto imbécil, hostia.
- Podes parar? - Por que?
Dislocáchesme o ombro ao me empuxares do balcón.
Hostia.
Impresionante.
Deberías verme
botar dous humanos pola cona na mesma tarde.
- Un mércores calquera, non? - Cala!
Rexístrao todo.
Avisa cando acabes.
Ben.
Durme ben, corazón.
A túa familia dorme arriba.
Están vivos.
Poden seguir así. Imaxino que é o que queres.
Imos facelo así, de acordo?
Vin porque as persoas para as que traballo
cren que tes algo que desexan no teu poder.
Tamén pensan que coñeces o paradoiro
da persoa que buscan.
Comprendes?
O obxecto que buscan é un dispositivo dixital de gravación,
unha cámara estenopeica pequena, negra.
Tela ti?
Sabes onde está?
Pode que a teña unha rapaza nova que se chama Kai-Ming Chen.
Coñécela?
Entendes que darme o que busco
determinará se tes unha morte lenta ou rápida
e a túa familia vive ou morre?
Ameazaches dúas veces con facerlle dano á miña familia.
Polo teu ben,
eu non o repetiría.
Es Elmore Fitch, non si?
Son.
Disparácheslle a un home en South Bank hai dúas noites.
Matáchelo.
Matei.
Vaste arrepentir.
Coma de todos os asasinatos.
Por que o fas, entón?
Por que cantan os paxaros?
Agora es un puto poeta?
Que sabes de min?
Helen Webb, muller de político, ten problemas.
Non me dixeron que sabías loitar.
Igual non o sabían.
A nai que…
Por que mataches a Jason?
Era un encargo.
Non era un puto encargo, hostia. Era unha persoa. Era importante.
E matáchelo.
Arrebatáchesmo e non tiñas dereito.
Isto non vai de dereitos.
- Sábelo. - Quen te contratou?
Teño un relador de queixo no lavalouzas.
E un pelador, espetos, un fervedor.
Teño un licuador,
e xuro que te vou meter dentro a cachiños
e converterte nun puto batido se non empezas a cantar.
Non sei quen me contratou para matar a Jason.
O único que sei é que me deron unha foto, un nome,
e 24 horas para facelo.
Dixeron que puxese eu o prezo.
Canto valía a súa vida para ti?
Cen mil libras.
Vas morrer por Jason e por ameazares os meus fillos.
Logo atoparei a persoa que te contratou
e matareina tamén.
Iso é problema teu, non?
Agora que?
Ao xardín.
Ábreo.
Si que debía ser especial o teu amigo para que me contratasen.
Non o viu vir.
Apenas se decatou.
Faino rápido.
Cóntoche un segredo?
O que queiras.
Igual deixo de gustarche.
O que queiras.
Bo día, Marie.
- Bo día. - Bo día.
Que fixeches onte á noite?
Quedara para tomar unhas copas.
Ah, si. Bo día, nenos. Que tal?
Saíume Rudoph.
Sabías que Rudolph non é un reno oficial?
Creouno unha empresa de xoguetes.
- Que? - Que bonito.
Saíume unha folerpa.
É un reno de verdade!
Ningún deles o é, ruliña.
Mira, esquéceo.
Si! A todos nos encanta Rudolph, verdade? Almorza, si?
Que fas hoxe?
Teño o evento polo funcionario que mataron.
- James. - Jason.
Ai, si. Non me vaia trabucar.
En fin, é nun bar de Westminster.
Vai vir xente importante. Até deron convencido a Stephen.
Lembras que falamos de poñer seguridade na casa?
Si, comentareillo a alguén.
É unha boa idea.
- Non hei tardar moito. - Ben.
Abur, nenos. Abur.
- Eh! - Renos de chocolate.
Si que é real. Moi ben.
- Díxencho. - Quérovos.
SEGUE A BUSCA DE KAI-MING
Ola.
Preciso vervos a ti e a Helen urxentemente.
Vou para aí.
Ola, Lenny. E Williams.
Imaxina a miña sorpresa cando me dixeron que volveras, Sam.
Que vas facer? Matarme coa manteiga?
Ten unha arma.
- Ti tamén. - E eu.
A ver, non imos comezar un tiroteo no Soho en pleno día.
Eu vin almorzar, polo amor de Deus!
Quen é esta?
- Eleanor. - Compi nova.
Mi madriña, que velocidade. Que tes, lista de espera?
Mira, nas viaxes de traballo, pide cuartos separados, si?
Esta tenche fama de tocona. Que queredes?
Non o sei, Sam.
Que podería querer do home que me abandonou hai sete anos?
Empeza por desculparte, segue cunha explicación
e ao final chegaremos á recompensa.
O da túa compañeira era traballo.
- Iso non significa que non te vaia matar. - Xa.
Pero hai asasinatos e asasinatos.
Quéresme voar os miolos. Enténdoo.
Quero saber que non será un axuste de contas máis longo.
Voume abster de comentar o que che quero facer, se non che importa.
- Arrincarme a pirola? - Non directamente.
Como o soubeches?
Móvome por toda a cidade. Sábelo. Pensas que non me ía decatar
de que un dos meus antigos sicarios está almorzando no centro?
- Quen te trouxo? - Non direi nada.
Non me vou desculpar nin compensarche unha merda.
Ti e mais eu xa non temos nada que ver.
E o noso tema, déixao de lado un anaco.
Quen te contratou aquela noite?
Un anónimo. Era entrar e saír.
- Pero apareciches ti. - Que faciades?
- Non che importa. Ti? - Non che importa.
Mira, se tes outro traballo, vaite esquecendo.
Non podes traballar para outros. Non en Londres e tendo unha débeda comigo.
- E que che debo? - Sábelo ben, malaka!
Hector Newman.
Non vin para ocuparme de Hector Newman.
Non, pero é exactamente o que vas facer
porque non o fixeches cando cho pedín
e agora converteuse nun problema para todos.
Saben que son a parva que mandou o parvo a matar o parvo e non o fixo.
Está afectando á miña reputación profesional,
así que me vas dar o beneficio da túa experiencia
até que me sinta compensada
por cagala no pasado.
Se non, meto estas dúas.
Ela quere matarme fágao ou non.
Xa, pero non a vou contratar para que te mate a ti.
Pedireille que vaia tras o teu rapaz, Michael.
Foi moi fácil atopalo.
A el e a súa filla.
O meu ex?
Esa é a túa baza?
Levo anos sen velo. Tanto me ten.
- Mente. - Diso nada.
- Trémeche o ollo. - Por que falas?
Remata o encargo
ou estas dúas liquidan a Michael. Ese é o trato.
Así está agora.
Axenciouse un almacén de drogas en Brixton. Terá seguridade.
Rebéntao.
Lenny, non podo.
Escoita.
Non tes outra opción, meu amor.
Consólate pensando iso.
Sería de boa educación que te desculpases por matares a miña compañeira.
Perdoa por matar a túa compañeira. Amigos?
Non, voute matar igual.
Moi ben.
Merda.
…achegar calquera dato para lle pór fin á busca
da filla do embaixador chinés.
Kai-Ming Chen, de 21 anos,
foi vista por última vez a primeira hora do mércores.
Foi tras descubrir o cadáver do seu pai no seu piso.
Chen, moi coñecida na noite londiniense,
era tema frecuente de especulación na prensa
polas súas conexións políticas…
- Xefe. - A rapaza da outra noite.
Segue aí?
Si, está no despacho de Kelly.
- Conéctame coa cámara do cuarto. - Agora mesmo.
Os expertos temen que Kai- Chen…
Lévaa para arriba. Que non fuxa.
…pona en perigo.
- Vou para aí. - Moi ben.
Yarrick opinou sobre o aumento da violencia na cidade
na semana anterior ao Nadal e expresou a súa preocupación.
Afirmou:
"Esta debería ser unha época de alegría e celebración,
mais estamos a ver un incremento da actividade criminal."
Que sorte tivemos.
- Velaí ten, amigo. - Grazas.
Os chineses dubidan do informe do forense,
pero iso non é o peor.
O problema agora é a quen acusan.
- Hai sospeitoso? - Si.
- Quen, nós? - Os estadounidenses.
- Iso é peor. - E que nós os encubrimos.
- Hostia, peor aínda. - Abofé.
- Que din os estadounidenses? - Négano, obviamente.
E sabemos se os de Pequín van presentar probas de algo?
- Agardamos coa alma nun fío. - Encántame agardar así.
- E Kai-Ming? - Segue desaparecida.
Vou ter que preguntar.
E se o que din é verdade, Bill?
Se os ianquis mataron o embaixador?
Faite un búnker.
Cancélase o Nadal, non?
Que pasa?
Elmore Fitch veu á miña casa onte á noite.
Como? Que pasou? Están ben os nenos?
- Está morto. Dispareille. Está no alboio. - Está morto?
No teu alboio?
Entón que? Xa está? Acabamos?
Non, non acabamos.
Hai que descubrir quen o enviou a el e os demais.
Se mandaron un, mandarán máis.
Foi un encargo anónimo. Supoño, vamos.
Fitch buscaba unha cámara?
Si, tamén Kent e Williams.
Entón hai un vídeo por aí que alguén quere conseguir?
O típico hoxe en día.
Fitch tamén buscaba a Kai-Ming. Ela é a clave de todo isto.
Dos tres asasinados esa noite,
Maggie foi a clase con Kai-Ming Chen.
En dous anos, Phillip escribiu 12 artigos de mal gusto
sobre o seu estilo de vida festeiro para Weekday.
E Jason, pois…
Á parte de que a chamou cinco veces antes de morrer,
no atopamos vínculos
nin motivos polos que coñecería a Kai-Ming ou calquera dos falecidos.
Voucho preguntar de novo:
contácheslle a Jason algo comprometido?
- Non. - Nunca che preguntou nada?
Como que? Se era espía? Non, curiosamente nunca mo preguntou.
Mira, en vez de interrogarme,
por que non fas algo útil, como buscar a Kai-Ming?
Agora sabemos que é un obxectivo.
Vas quedar moi mal se alguén a mata, sabes?
Espero que te centres nisto.
Ten razón. Hai que atopar a Kai-Ming e descubrir que sabe.
Si, pero debemos ir con cautela.
O da filla ponme nerviosa.
Quero evitar un conflito diplomático,
sobre todo se non nolo pagan.
Ir con cautela. Ben.
Enviarei o informe de progreso.
Que facemos co cadáver do alboio?
Ah, xa o limpo eu.
Coma sempre.
KAI-MING CHEN INFLUENCER CHINESA
QUEN É KAI-MING CHEN?
O COMISARIO YARRICK FALA DA AUTOPSIA
"ESCOITAMOS OS INVESTIGADORES CHINESES"
SY QUEN SAE NO VÍDEO
Teño o evento.
Até deron convencido a Stephen.
Xa. É tristísimo, verdade?
- Stephen. - Wallace.
- Listo o do Nadal? - Iso lévao Helen.
- Ah, que ben. Como está? Ben? - Si, ben.
- Os nenos? - Ben.
- E os salóns de Westminster? - Estresados, Stephen.
Estou xogando ao Balderdash. Está ben.
…a pesar do do embaixador, parece que a cousa se vai descontrolar.
Os chineses van culpar os estadounidenses.
- E teñen probas? - Non sabemos o que teñen.
Eu estou metido no caso e non teñen nada.
- E o primeiro ministro? - Pois preocupado.
- Non irán á guerra por isto. - Pois igual si. Sábelo.
Se cren que os EUA mataron o embaixador…
Hai que falar de Phillip Bray porque contactou comigo.
Dixo que tiña información e un vídeo de ti.
- Puidéchesme avisar. - Xa, pero agora está morto.
Phillip Bray é un periodista sensacionalista de merda, Wallace.
Non sei de que fala nin que vídeo pode ser,
pero os chineses din que axudamos a encubrir un crime.
- Non houbo crime. - Stephen.
Que me preguntas?
Que que pre…?
Phillip Bray acode a min dicindo que ten algo sobre ti
relacionado con China e agora está morto, hostia.
Tiveches algo que ver coa súa morte?
- Ocultas algo? - Xesús, Wallace.
Só intento descubrir que carallo pasa.
Xa está, Wallace.
Xa o descubriches.
- Stephen. - Mira.
Os chineses que digan o que queiran,
pero os meus axentes investigaron a morte de Chen
e non foi un crime.
Non sei que andaba a dicir Phillip Bray
e non coñezo vídeo ningún.
Precisas descansar, Wally.
Véseche canso.
Cóntoche un segredo?
O que queiras.
Igual deixo de gustarche.
O que queiras.
Non son quen ti pensas.
Quen es, logo?
Oíches falar das Pombas Negras?
Non son como lle conto á xente.
Que escena tan bonita.
Encólleseme o corazón.
Queres un consello?
Sensiblerías non.
Non cres que igual es unha psicópata?
Si, é posíbel, supoño.
Ás veces penso que eu tamén.
Os psicópatas non quedan fóra do piso do seu ex
chorando coma un can.
Vou facer o encargo. Podedes marchar.
Non che sei. Igual quedamos un anaco por aquí.
Si, vai moi boa noite.
Si. Boa sorte co encargo.
No teu último encontrón con Hector, quedaches mal,
así que non deixes que che afecte demasiado.
Lenny, vou de camiño.
Hector dirixe a súa operación de drogas desde o segundo andar do seu almacén.
Terá protección.
Prepárate.
Escoita.
Se queres protexer a xente que queres…
fai isto e quedamos en paz.
Chámame cando acabes.
E, Sam,
esta vez nin se che ocorra mentirme.
O destino, Kai-Ming, tróuxote aquí.
Fala.
Xa.
- Hector! - Están aquí!
- Xa chegaron. - Están aquí!
Sácaa de aquí!
Hostia, os Clark! Temos que liscar. Bule!
- Ao club. Veña! - Vamos!
Merda.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso