Daisy Bradshaw, gość.
Dlaczego chcesz dla nas pracować, Daisy?
Znalazłam w gazecie ogłoszenie o tym, że szukacie tłumacza…
A ja umiem tłumaczyć, więc…
Twój życiorys jest niepełny. Sporo w nim dziur.
W ostatniej dekadzie mieszkałam za granicą.
Od osiemnastego roku życia. Stąd języki: francuski, niemiecki, rosyjski.
Zwykle wolimy kandydatów z wykształceniem uniwersyteckim. Widzę,
że miałaś propozycję z Cambridge.
Ale jak…? Takich spraw nie sposób skutecznie ukryć.
Byłaś świetną studentką i pewnie stąd propozycja stypendium.
Odrzuciłaś je i wyjechałaś z kraju na dziesięć lat.
Świadczy to jednak o odwadze.
Matka nie żyje, ojciec zniknął. Zapytana o rodzeństwo,
napisałaś, że go nie masz. A co powiesz o niejakiej Bonny Weir?
Przez trzy lata była moją przyszywaną siostrą. Miałyśmy po naście lat,
a moja mama wyszła za jej ojca. Nie trwało to długo, bo mama…
Zmarła.
A więc…
Więc Bonny nie była już moją przyszywaną siostrą. Była kimś…
Właściwie sama nie wiem, jak to nazwać.
Przyszywaną siostrę, której ojciec był kiedyś mężem
twojej zmarłej matki?
Pozostaje twoją przyszywaną siostrą.
Nie wiedziałam, że… A wiesz, gdzie jest teraz Bonny?
W więzieniu Bronzefield.
Odsiaduje dożywocie za zamordowanie swojego ojca, a twojego ojczyma.
Więc może rzeczywiście nie jesteście siostrami.
Odsiedziała już dziewięć i pół roku, prawda? A trafiła za kratki tuż przed
tym jak w pośpiechu wyjechałaś z kraju.
Nasza firma ma zasady. Nie zatrudniamy osób z takim bagażem.
Dziękuję i przepraszam, że zmarnowałam pana czas.
Tak się nie stało.
Po powrocie do domu zadzwoń pod ten numer. Połączą cię z niejaką panią Reed.
Powiedz, że jesteś ode mnie. I że kogoś znalazłem.
Kogo?
Czarną gołębicę.
Czyli Black Dove.
Dobry wieczór.
Cześć.
Daisy, jak mniemam?
Tak.
Ubiegałaś się o posadkę w międzynarodowej korporacji.
Chciałam być tłumaczką.
Nie przyjęli cię, bo masz zbyt bliskie stosunki
ze służbami więziennymi.
Na twoje szczęście, zamknęły się drzwi, ale uchyliło się okno. Francuski,
niemiecki i rosyjski?
Tak.
Płynnie?
Niemiecki konwersacyjnie.
Bo Niemcy słyną z rozmowności. Próbowałaś uczyć się innych języków?
Jakich?
Mandaryńskiego, koreańskiego, farsi?
Nie. Dlaczego?
Trudno o pracę barmanki w Iranie.
Spędziłam tam piękne noce. Być znów młodą w Teheranie!
Szuka pani tłumaczki?
Nie.
Panno Reed… Pani Reed.
Pani Reed.
Nie wiem, kim pani jest ani co i gdzie pani robi.
Ale jeśli nie szuka pani pracownika… Chcę kogoś zatrudnić, ale nie do pracy,
o którą się ubiegałaś.
A do jakiej? Kim są Black Doves?
Zbieraczami. Handlujemy walutą informacji. Zbieramy je i sprzedajemy.
Szpiegujecie?
Dla Anglii?
Jesteśmy organizacją kapitalistyczną, nie ideologiczną.
Kapitalizm to też ideologia.
Czyli jednak szkoda, że nie skończyłaś studiów.
Zbieracie informacje i sprzedajecie je…?
Temu, kto da więcej.
Chinom, Rosji, Iranowi?
Temu, kto da więcej.
Złamię prawo?
Tak.
Coś będzie mi grozić?
Tak.
Zdradzę swój kraj?
Czasem mu pomożesz.
A kiedy indziej?
Będziesz tylko trybikiem w kręcącym nim mechanizmie.
Skąd przekonanie, że chcę to robić?
Jesteś wybitnie inteligenta i nie boisz się
ryzyka. Coś się stało z twoim ojczymem, a ty zdołałaś zniknąć na dziesięć lat.
Ludzie widzą w tobie tylko piękną kobietę, a ja dostrzegam ściśniętą sprężynę. Broń.
Oceniłaś mnie jak tylko podeszłam. Masz strategię ucieczki. Wiesz,
gdzie są wyjścia i że nie włożyłam butów do biegania.
Pewnie zapamiętałaś moją rejestrację.
G jeden siedem cztery S A P.
Ja wiem, że zwinęłaś dłoń w kieszeni, gotowa wymierzyć cios, młoda damo.
Nie masz na imię Daisy, więc może wolisz je zmienić?
Nasz naród ma ogromny potencjał. Korzystajmy z niego rozsądnie.
Zasłyńmy z pragmatyzmu, dążenia do porozumienia i
zaangażowania w tworzenie… silniejszego i bardziej
spójnego społeczeństwa.
Przepraszam. Czas wdrożyć pozytywne zmiany.
Powinniśmy sięgać wyżej i dalej. Właśnie to zapewnię obywatelom
z mojego okręgu. Bo wiem,
że właśnie na tym zależy zwykłym ludziom,
naszym wyborcom.
Poproszę tequilę z lodem.
To był trudny dzień.
Prawda?
Widziałam twoje przemówienie.
I co sądzisz?
Że musisz się poprawić.
Chodzi mi tylko o prezentację. Kontakt wzrokowy. Zaangażowanie.
I kup porządny garnitur.
Co z nim nie tak?
Poza krojem, kolorem i materiałem? Nic.
Tequila. Dzięki.
A coś na temat samego przemówienia?
To znaczy, jego treści?
Nikt nie posłucha twoich pięknych słówek, jeśli nie dopracujesz prezentacji.
Sceptyczka!
Zgadłeś.
Sęk w tym, że muszę ci coś zdradzić. Mówiłem naprawdę szczerze. Słowo!
Serio? Serio.
Idealista! Jeśli nie masz marzeń, jak spełnisz marzenia innych?
Do tego fan Rodgersa i Hammersteina?
Przyznaję się!
Jak masz na imię?
Helen Dawson. Miło cię poznać, Helen Dawson.
Ciebie też, Wallace'ie Webbie.
Kopiowanie plików.
Zakończone.
Proszę.
Dobry wieczór.
Co? Dobry wieczór.
Jak się masz? Jak ci na imię? Miło, że czekałeś. Kilka gładkich fraz,
które można rzucić, gdy widzisz kogoś pierwszy raz w życiu.
Mówisz poważnie?
Jestem tylko grzeczny.
Mam na imię Sam.
Helen. Spróbuj nie zdradzać swojego dawnego
imienia. Dla szpiega to dość kluczowe.
Kim jesteś? Należysz do Black Doves?
Nie.
Nie szpieguję. Ale czasem robię coś na boku dla Reed.
Jako jej „złota rączka”?
Tak bym tego nie opisał. Tylko jakoś bardziej pompatycznie?
A jak było dziś w pracy?
Wybacz, nie moja sprawa. Fakt.
Był odrażający?
Nie, to… dżentelmen.
Dżentelmen?
Dokąd cię podrzucić?
Wystarczy na dworzec.
Szlag!
Zostawiłam tam coś.
Co? Zapalniczkę.
Kupisz inną.
Była mojej mamy.
Chcesz dobrą radę, Dais-Helen? Nie baw się w sentymenty.
Jak wzniośle! Dziękuję.
Jest takie powiedzenie o powrocie na miejsce zbrodni. Kojarzysz może?
Zajebiste żarciki jak na trzecią nad ranem.
Przestrzegam cię przed zrobieniem głupoty.
Już, kurwa, po jabłkach! Zrobimy tak. Zaczekam tutaj, z widokiem na twój pokój.
Jeśli mnie nie potrzebujesz, zaciągnij zasłony. Jeśli tego nie zrobisz,
przyjdę za kwadrans. Wejdę gwałtownie i wyciągnę cię.
To twoje pierwsze zlecenie?
Tak.
Spisałaś się.
Dzięki.
Czekam tutaj.
Wyszłaś.
Tak.
Ale wróciłaś?
Tak.
Co robisz?
Pracuję.
O trzeciej nad ranem?
Mam wiele do zrobienia.
A nad czym pracujesz?
Nad przyszłością.
Dlaczego wróciłaś?
To on.
Elmore Fitch. Brzmi jak zmyślone nazwisko.
Były snajper służb specjalnych. Czterdzieści pięć trafień w Afganistanie.
W cywilu został wolnym strzelcem.
Spotkałeś go kiedyś?
Nie, ale sporo słyszałem.
Co?
To, że był skutecznym snajperem służb specjalnych.
Dlaczego Jason dzwonił do córki chińskiego ambasadora?
Nie mam pojęcia. Ale te morderczynie szukały
u niego młodej kobiety.
Wciąż jej nie znaleziono? Zniknęła?
Kompletnie.
A jej ojciec przedawkował?
Chińczycy są innego zdania. Uważają, że go zamordowano.
Być może zamordowano chińskiego ambasadora,
a jego córka zaginęła, ale wcześniej dzwonił do niej
nasz urzędnik, który zginął, wraz z dwójką innych ludzi.
Zaplatamy naprawdę zawiłe sieci.
Piłeś?
Czuję wino.
Byłem na kolacji.
Jesteś napruty?
Nawet po trzech kieliszkach Sauvignon Blanc jestem zdolny do pracy.
Tylko trzech?
Czterech.
Pięciu.
I kresce czegoś, co wziąłem za kokainę. A chyba było ketaminą.
Butelka wina i lek, który powali konia. Coś jeszcze? Walnąłeś po drodze w żyłę?
Wyszedłem z przyjemnej kolacji ze starymi znajomymi, żeby zabić dla ciebie mordercę.
Więc może mnie nie oceniaj?
Masz poszerzone źrenice.
Wszystko gra.
Najebałeś się.
Bo wszyscy mamy przejebane.
Kurwa. Nie ma go.
Ja pierdolę!
A jak go znalazłeś?
Zdjąłem odciski palców z łuski pocisku. Z miejsca, z którego zastrzelono Jasona.
Co znowu?
Nic, ale trochę to… niechlujne.
Były snajper służb specjalnych zostawił łuskę ze swoimi odciskami,
która prowadzi prosto pod jego domowy adres?
Szlag! Uciekaj!
O Boże!
Kurwa!
Spadamy.
To moja wina.
Wcale nie.
A jednak. Jak mogłem się dać tak podejść?
Już dobrze.
Wcale nie. Debil ze mnie. Możemy się zatrzymać?
Bo?
Wybiłeś mi bark, ciągnąc mnie za rękę.
Kurwa!
Imponujące.
Nie widziałeś jak wypchnęłam z siebie dwoje małych ludzi.
Dzień jak co dzień?
Pierdol się.
Sprawdź każde pomieszczenie i napisz.
Słodkich snów, kochanie.
Na górze śpią twoi bliscy. Żywi. Zakładam, że chcesz, by tak pozostało?
Może się dogadajmy? Przyszedłem, bo zdaniem moich zleceniodawców, masz coś,
czego potrzebują. I możesz wiedzieć, gdzie jest osoba,
której poszukują. Rozumiesz?
Szukają mikroskopijnej, czarnej cyfrowej kamery z dyskiem.
Masz ją może?
Wiesz, gdzie jest?
Wcześniej miała ją chyba młoda kobieta, Kai-Ming Chen.
Znasz ją?
Wiesz, że jak dasz mi to, czego szukam, unikniesz długiej,
bolesnej śmierci i uratujesz od niej swoją rodzinę?
Już dwa razy zagroziłeś mojej rodzinie. Dla twojego dobra radzę,
żebyś tego więcej nie powtarzał.
Elmore Fitch, prawda?
Tak.
Dwie noce temu zastrzeliłeś nad rzeką mężczyznę. Zabiłeś go.
Pożałujesz tego.
Żałuję wszystkich swoich ofiar.
To dlaczego zabijasz?
A dlaczego ptak śpiewa?
Zasrany poeta!
Co o mnie wiesz?
Helen Webb, żona polityka, która ma kłopoty.
Nie mówili, że umiesz walczyć. Może nie wiedzieli.
Dlaczego zabiłeś Jasona?
Dostałem zlecenie. On był człowiekiem! A ty mi go zabrałeś, pojebie.
Nie miałeś prawa!
Tobie nie chodzi o praworządność.
Kto ci to zlecił?
Mam w zmywarce tarkę do sera. Obieraczkę, szpikulce, czajnik i blender.
Jak nie zaczniesz gadać, zmiksuję cię po pierdolonym kawałeczku
na pożywny koktajl.
Nie wiem, kto mnie nasłał na Jasona. Dostałem tylko zdjęcie,
nazwisko i dobę na wykonanie zadania. Cena nie grała roli.
Ile było dla ciebie warte jego życie?
Sto tysięcy funtów.
Umrzesz za Jasona i za groźby wobec moich dzieci.
Potem znajdę twoich zleceniodawców i też ich zabiję.
To już twoja sprawa.
Co teraz?
Ogród.
Otwórz.
Twój przyjaciel musiał być wyjątkowy, jeśli mnie wynajęli. Nie spodziewał się.
I prawie nic nie poczuł.
Też się streść.
Zdradzić ci sekret?
Śmiało.
Możesz się do mnie zrazić.
Mów.
Dzień dobry, Marie. Cześć! Cześć!
Gdzie się wczoraj podziewałaś?
Miałam przecież ten koktajl.
No tak. Dzieciaki, jak się macie?
Mam Rudolfa.
A wiesz, że nie ma takiego renifera? Wymyślił go producent zabawek.
Co? Ładne!
Ja mam płatek śniegu.
Rudolf jest prawdziwy!
Żaden z nich nie istnieje. Ale zapomnij, że to powiedziałem.
Bo wszyscy kochamy Rudolfa. Jedzcie śniadanie. Jakie plany na dziś?
Stypa. Po tym urzędniku, który zginął. Jamesie.
Jasonie.
Lepiej, żebym się nie pomylił.
Będzie w jakimś pubie w Westminsterze. Przyjdzie kilku ważniaków.
Ściągnęli nawet Stephena.
Pamiętasz, że mamy założyć alarm?
Tak, załatwię to. Nie wrócę zbyt późno. Cześć, dzieciaki.
Czekoladowy renifer na pewno jest prawdziwy!
Mówiłam!
Kocham was!
Trwają poszukiwania Kai-Ming Chen
Muszę pilnie zobaczyć ciebie i Helen.
Jadę.
Cześć, Lenny. I Williams.
Co za, kurwa, wieści! Sam wrócił!
Zasmarujesz mnie masłem na śmierć?
Pod stołem ma gnata. Ty też.
I ja.
Nie będziemy się strzelać w Soho, w biały dzień. Wpadam tu na brunch!
Kto to?
Eleanor.
Moja nowa partnerka.
Szybko! Masz listę oczekujących? W trakcie podróży służbowych
żądaj osobnego pokoju. Ma macki jak ośmiornica. Czego chcecie?
A czego mogę chcieć od gościa, który wystawił mnie siedem lat temu?
Może zacznij od przeprosin, dodaj wyjaśnienie,
a następnie możesz mi to wynagrodzić.
Twoją partnerkę sprzątnąłem służbowo.
Co nie znaczy, że cię nie zabiję.
Są na to różne sposoby. Jeśli chcesz mi odstrzelić łeb,
zrozumiem. Ale wolę ustalić,
czy nie masz bardziej wyrafinowanych planów.
Tak się składa, że nie lubię się zwierzać.
Odetniesz mi fiuta, prawda?
Nie od razu.
Kto ci powiedział, że wróciłem?
Wszędzie mam ludzi. Szybko do mnie doszło,
że jeden z moich strzelców zamawia właśnie śniadanie w zasranym centrum miasta.
Kto cię ściągnął?
Chuja się dowiesz. Nie przeproszę, bo nie jestem ci nic winien.
I nic nas już nie łączy. A ty, możesz na chwilkę odpuścić?
Kto was wtedy najął?
Anonim. Łatwa forsa, ale zjawiłeś się ty.
Czego szukałyście?
Nie twoja sprawa. Co tam robiłeś?
Nie twoja sprawa.
Nie wiem, co ci zlecili, ale zrezygnuj. Nie możesz pracować dla innych w Londynie.
Masz u mnie dług. Dług?
Wiesz, kogo mi wisisz, palancie! Hectora Newmana.
Nie po to… przyjechałem.
Ale właśnie tym się zajmiesz, bo nie zrobiłeś tego, kiedy prosiłam.
A on stanowi problem. Dla wszystkich. Wiedzą, że to ja wysłałam chujka,
który miał go zlikwidować, ale tego nie zrobił.
Nadszarpnęło to moją reputację. Dlatego jesteś do mojej dyspozycji,
póki nie uznam, że odpracowałeś to, co wcześniej tak koncertowo spierdoliłeś.
Mogę też zaangażować dziewczyny.
Ona i tak chce mnie zabić.
Nie naślę jej na ciebie, tylko na twojego chłoptasia, Michaela.
Łatwo było go znaleźć. Jego córkę też.
Mój były to twoja karta przetargowa?
Nie widziałem go wieki i mam go w dupie.
Kłamie.
Nie kłamię. Drga ci powieka. Stul mordę.
Dokończ moje zlecenie albo one sprzątną Michaela. Taki jest układ.
Tak teraz wygląda. Ma magazyn prochów w Brixton.
Strzeżony. Zlikwiduj go.
Lenny, nie mogę.
Nie masz wyboru, Puszku. Pociesz się tą myślą.
Wypadałoby przeprosić za zabicie mojej partnerki.
Przepraszam, że ją zabiłem. Sztama?
Nie. I tak cię zajebię.
Szlag.
Córka dyplomaty nadal zaginiona
Cześć, szefie.
Ta dziewczyna wciąż tam jest?
Tak, w biurze Kelly.
Podłącz mnie do tych kamer.
Jasne.
Zamknij ją na górze i dobrze pilnuj.
Już jadę.
Spoko.
Przyfarciło się nam.
Proszę.
Dzięki.
Chińczycy odrzucili raport koronera, ale nie to jest najgorsze. Sęk w tym,
kogo oskarżają.
Mają podejrzanego?
Chyba nie nas? Amerykanów.
Kurwa, jeszcze gorzej.
My rzekomo to zatuszowaliśmy.
Ja pierdolę.
A Amerykanie?
Oczywiście idą w zaparte. Wiemy, czy Pekin ma jakieś dowody?
Czekamy z zapartym tchem.
„Uwielbiam” to. A ta córka ambasadora?
Zniknęła.
Chyba muszę zapytać.
A jeśli mówią prawdę?
I Amerykańcy zabili ambasadora?
Zacznij kopać schron.
Czyli Gwiazdka odwołana?
Co się dzieje?
Wczoraj przyszedł do mnie Elmore Fitch.
Co zaszło? Dzieci są całe? Zastrzeliłam go. Leży w mojej szopce.
Nie żyje?
W szopce?
Czyli po wszystkim?
Nie. Trzeba znaleźć ludzi, którzy nasłali jego i te baby.
Mogą przysłać kogoś więcej.
Zlecali to anonimowo. Tak zgaduję.
Fitch szukał kamerki? Kent i Williams też.
Czyli chodzi o jakieś nagranie.
Jak zawsze w tych czasach.
Fitch szukał też Kai-Ming. Ona jest tu kluczowa.
Z tej trójki ofiar, Maggie chodziła z nią do szkoły,
Philip napisał przez dwa lata tuzin grafomańskich
artykułów o jej imprezowym stylu życia. A Jason…
Poza tym, że dzwonił do niej pięć razy
przed śmiercią, nie możemy udowodnić, że coś go łączyło z Kai-Ming
albo resztą denatów. Zapytam
jeszcze raz. Powiedziałaś Jasonowi coś, czego nie powinnaś?
Nie!
I nigdy o nic nie pytał?
Czy jestem szpiegiem? Wyobraź sobie, że nie. A może zamiast mnie przesłuchiwać,
poszukasz Kai-Ming?
Już wiemy, że ona jest celem. Jeśli zginie, nie przyniesie ci to chluby.
Więc mam nadzieję, że się skupiasz.
Ma rację. Trzeba znaleźć Kai-Ming i sprawdzić,
co wie.
Ostrożnie.
Córki ambasadorów mnie przerażają i nie chcę wywołać incydentu dyplomatycznego.
Zwłaszcza, że nam nie płacą.
Zachowam ostrożność i będę raportował. A zwłoki w szopce Helen?
Ja posprzątam.
Jak zawsze.
Kim jest Kai-Ming Chen?
Chińskie śledztwo traktujemy bardzo poważnie
Sy jest na nagraniu
Na stypę ściągnęli nawet Stephena.
Stephen!
Wallace!
Gotowy na święta?
Zostawiam to Helen.
Słusznie. Wszystko u niej dobrze? Tak.
A u dzieci?
A mroczne sale Westminsteru?
Wszyscy w stresie.
Sprawa ambasadora może się wymknąć spod kontroli.
Chińczycy ogłoszą, że są w nią zamieszani Amerykanie.
Chyba nie mają dowodów? My nie wiemy, co mają.
Czuwam nad sprawą i wiem, że nie. Jak premier?
Martwi się.
Nie pójdą na wojnę. A może jednak. Przecież wiesz.
Zwłaszcza jeśli sądzą, że Amerykanie zabili im ambasadora.
Musimy porozmawiać o Philipie Brayu. Skontaktował się ze mną i twierdził,
że ma jakieś nagranie z tobą.
Mówiłeś mi.
Tylko że teraz on nie żyje.
Bray był pieprzonym pismakiem. Nie wiem, o czym gadał ani co mógł nagrać.
Chińczycy twierdzą, że pomogliśmy zatuszować zbrodnię.
Nie doszło do zbrodni.
O co pytasz?
O co?
Bray przyszedł do mnie z materiałem na twój
temat, podobno powiązanym z Chinami. A teraz nie żyje.
Miałeś coś wspólnego z tą śmiercią? Ukrywasz coś?
Jezu, Wallace!
Próbuję ustalić, co się tu odpierdala. I już ustaliłeś.
Chińczycy mogą robić zadymę, ale moi ludzie zbadali sprawę
śmierci ambasadora Chena. Nie doszło do przestępstwa.
Nie mam pojęcia, o czym bredził Philip Bray,
i nie wiem o żadnym nagraniu.
Odpocznij, Wally. Wyglądasz na zmęczonego.
Zdradzić ci sekret?
Śmiało.
Możesz się do mnie zrazić.
Mów.
Nie jestem tym, kim myślisz.
A kim?
Wiesz, kim są Black Doves?
Jestem historią, którą opowiadam ludziom.
Urocza scenka.
Można się wzruszyć. Ale dobra rada – nie baw się w sentymenty.
Myślisz, że jesteś psychopatką?
Bardzo możliwe.
Ja chyba niestety też.
Psychopaci nie wystają pod oknem swojego byłego jak zbity pies.
Wykonam zlecenie Lenny, więc idźcie sobie.
Może jeszcze trochę zostaniemy.
Taki przyjemny wieczór!
Życzę powodzenia. Podobno twoje ostatnie spotkanie
z Hectorem nie poszło najlepiej. Ale nie zniechęcaj się.
Lenny? Już tam jadę.
Hector urzęduje na drugim piętrze magazynu.
Będzie chroniony. Przygotuj się.
Posłuchaj.
Jeśli chcesz ochronić tych, których kochasz…
zrób to dla mnie i jesteśmy kwita.
Zadzwoń, jak skończysz, i tym razem, kurwa, nie kłam.
Przywiódł cię tu los, Kai-Ming. Więc lepiej zacznij gadać.
Hector, idą tu! Spadamy!
Kurwa, Clarkowie. Szybko! Do klubu! Ruszcie się!
Szlag.