Jaka jest?
Zielona.
Odwiozłeś ją?
Nie, została.
Dobra robota.
Jeśli to wszystko, znikam.
Dzwoniła Lenny Lines. Podobno chcesz być jej klientem.
Marzy ci się zabijanie za kasę?
Mogę się bardziej wykazać niż tutaj.
Ma robotę, do której byś się nadał. Pytała, czy cię polecam.
Co powiedziałaś?
To, co powiem tobie. Nikt nie jest tego pewien,
póki nie spróbuje. Wtedy wie od razu.
Zatrudni mnie?
Jeśli się zdecydujesz, ja cię zwolnię. Nie zatrudniam morderców.
To nie moja branża.
Na pewno tego chcesz?
Więc dobrze.
Pierwsza partia bingo za pięć minut!
Proszę.
Zamknij drzwi, bo karaluchy uciekną.
Usiądź.
Chudzielec z ciebie, ale Reed ci ufa. Pewnie masz to we krwi?
Celem jest gość, który orżnął kilka osób. Złamał kodeks, że się tak wyrażę.
A to branża pełna kodeksów, rozumiesz?
Nie, ale może kiedyś zrozumiesz. Gość przegiął i trzeba mu podziękować.
We wtorek o dwudziestej będzie w chińskiej knajpie. Stół w kącie. Sam.
Nie robiłeś nigdy czegoś takiego?
Nie.
Powiem ci, że może cię sieknąć.
Wytrzymam.
Zobaczymy.
Już po?
Tak.
Ten raz był najtrudniejszy.
Mam cię przeszkolić z podstaw. Żebyś była w stanie kogoś skrzywdzić.
I zabić. Ocenić sytuację pod kątem zagrożeń,
ewentualnego ataku i swoich szans w walce albo ucieczce.
Masz wykorzystać każde okoliczności, żeby zabić, okaleczyć,
złapać kogoś i ogólnie narozrabiać.
A ty to potrafisz?
Tak.
Pan „złota rączka”?
Już nim nie jestem.
Owacje! To teraz nauczysz mnie jak
zabijać z zimną krwią?
Kochanie, na pewno spróbuję.
Nie wiem, jak to robisz.
Co?
Pijesz jak ruski marynarz po załamaniu nerwowym.
Spędziłam weekend z żonami Torysów. Daruj mi!
Wiesz, że nie musisz tego robić.
A jak zostałeś… jak się określasz?
Płatnym zabójcą.
Właśnie. Jak się nim zostaje? Ktoś źle ci doradził w szkole?
To biznes rodzinny. Tata też nim był. Stał się legendą.
Chcesz mu zaimponować?
Ja nie znałam swojego ojca.
Ja swojego też nie. Nie bardzo się… udzielał.
Ale kiedy czuję smar, skórę, nikotynę, rdzę… To jakby on wrócił.
Jak u Prousta, tylko z bronią.
Nie mogłabym zabijać zawodowo.
Jest inaczej niż myślisz.
Mordujesz ludzi. Więc chyba nie.
Pociągam za spust, żeby zmieniać świat na lepsze.
Idę. A ty?
Zostanę. Dopiję.
Dobra.
Miło, że się odezwałeś. Nie liczyłem na to.
Wahałem się, ale…
Dobry wieczór.
Miło pana znów widzieć. Panią też.
Często tu bywasz?
Tak, lubię ich.
Jasne.
Mogę od razu coś wyznać?
Mów.
Nie chcę cię obrazić,
ale zapisałem cię w telefonie jako „sexy gościa z pubu z fajną fryzurą”.
A ja ciebie jako „ciacho z palarni” ze znakiem zapytania.
Sam?
Tak.
Michael?
Byliśmy nieźle najebani.
Tajska zupa i zupa z makaronem.
Smacznego!
Dziękujemy.
Gdzie pracujesz?
W ubezpieczeniach.
Fajnie.
Cóż…
Wygłupiam się. Sorki. W sumie to lubię. Dużo podróżuję.
Powiedziałem, że ucieszyła mnie twoja wiadomość.
Odparłeś, że się wahałeś, ale nie wyjaśniłeś. Teraz już musisz.
Twoje oczy.
Moje oczy?
Wciąż je widziałem.
Jak tylko zamykałem swoje.
To było miłe.
Kiedy zamykam oczy, nie zawsze widzę coś pięknego.
Więc chciałem w nie znów spojrzeć.
Sprawdzić, czy ich nie wymyśliłem.
Wymyśliłeś?
Świetnie.
Co to za chłopak? Jak ma na imię? Gdzie pracuje?
Michael. Jest artystą.
Jakim?
Abstrakcyjnym. Maluje i takie tam.
I takie tam?
Mogę sobie ciebie wyobrazić z artystą.
Naprawdę?
Przyda ci się trochę kultury.
Pierdol się.
Co ostatnio czytałeś?
Jakąś Zadie Smith. „W komnatach Wolf Hall ”?
Może dziesięć lat temu. On myśli, że gdzie pracujesz?
W ubezpieczeniach.
Masz o tym pojęcie?
Głównie takie, że artysta o nie nie zapyta.
Sprytnie.
Jutro o tej samej porze?
Nie mogę. Wyjeżdżam na weekend.
Dokąd cię zabiera?
Rodzina Wallace'a ma domek na wyspie Skye.
Robi się poważnie.
Spakuj sweter.
Czyli za tydzień?
Wtedy też mnie nie będzie. Dostał awans i leci do Waszyngtonu.
Chce mnie zabrać.
To daj znać, jak znajdziesz czas.
Słowo!
Uważaj na siebie.
Cześć, Sam!
Na nowy dom!
Dzięki. Jest piękny.
Cudny!
Drobny prezent.
Dziękujemy. Najpierw odpakuj.
Filtr do wody Brita. Zaufana marka.
Filtr!
W tej dzielnicy mają twardą wodę. Powinieneś się ze mną
wcześniej skonsultować. Ja pierdolę, arancini!
Olejcie go. Dom jest piękny. Proszę.
Poświętujcie.
Dzięki. Sprawdzę, czy się nie dławi.
Weźmiesz to?
Mamy oficjalne wyniki. Konserwatyści wygrywają wybory
i utworzą rząd większościowy. Sam, otwórz!
Idę!
Co mam z tym zrobić?
Nie wiem. Poprawia smak wody z kranu.
Moja smakuje dobrze.
Moja też. Kim są?
Bracia Newman. Nowy gang.
Zaczynają się rządzić na południu i ktoś chce ich przetrącić.
Nie powinno być trudno. Co drugi weekend wracają
od matki w Croydon. Podam ci szczegóły. Jest jeszcze czwarty,
Hector. Nie mam zdjęcia, ale jego też załatw.
Nie chcę tego.
To prezent.
Jasne.
Przepraszam, chodzi o mój samochód. Właściwie nie wiem, co się stało.
Każda praca ma swój kodeks, Sam. Można w niej postępować dobrze i źle.
Nie gryzie cię, że krzywdzisz ludzi?
Nigdy nie zabiłem nikogo, kto nie zasługiwał.
Dzięki mnie świat staje się tylko lepszy.
Załatwione?
Tak. Załatwione.
Na tobie można polegać!
Cześć.
Gdzie się podziewałeś? Spróbujesz?
Gorące.
Chyba czegoś brakuje. Może kostki rosołowej?
A dodałeś sól?
Kurwa, zapomniałem.
Byłem dziś u Veroniki. Maluch jest rozkoszny.
Zjadłbym te paluszki!
Byle posolone!
Wszystko dobrze?
Tak.
Otworzysz wino?
Tak mi mów!
Później zjem twoje paluszki!
Obleśne! Spadaj!
Nie żyje?
Hectora tam nie było.
Szkoda. Może ci się wymknął.
Ktoś ich napadł, zanim przyszedłem.
Nagrała się jego ucieczka.
Dokąd mógł pójść?
Przerażony skitra się pewnie w Peckham.
Ściągnie ludzi i okopie się tam jak w twierdzy.
To znaczy?
Lepiej zrekrutuj sobie ludzi, jeśli Michael ma przeżyć.
Miałam wątpliwości, kiedy cię poznałam.
Głosik z tyłu głowy mówił mi, że jesteś dobry, ale możesz nie wytrzymać.
Potem nas zaskoczyłeś, zaliczyłeś test i wszyscy się cieszyli.
Ale trzeba było uważać, bo widzę cię teraz.
Masz gorące serce i krew na rękach. Marne połączenie.
Dokończ tę robotę. Zabij Hectora.
Wtedy wyrównamy rachunki,
a świat odzyska równowagę.
Czy nie byłoby to piękne?
Nie jestem tym, kim myślisz.
Nieważne, kim jesteś.
Ani co zrobiłaś.
Wyjedź ze mną.
Zabierz dzieci.
Zaczniemy od nowa.
Tak naprawdę.
Obywatelka brytyjska
Nie są pastuszkami?
Dostali nowe role.
To chyba dobrze. Trzej Królowie są ważniejsi.
No nie wiem. To wciąż rola drugoplanowa.
Doprawdy?
Jak było wczoraj na stypie?
W porządku. Ten Jason nie był zbyt towarzyski.
Pracował u nas krótko, więc mało kto go znał.
To i tak okropne.
Niestety.
Jasełka są o pierwszej. Spotkamy się przed wejściem?
Zajmij nam dobre miejsca, bo mogę się ciut spóźnić.
Jak się zacznie, już nie wejdziesz.
Dlaczego? To nie jebany teatr narodowy. Wpuszczą mnie.
Tylko przyjdź. Obiecuję.
Ładnie wyglądasz.
Dzięki. Cześć.
Pa!
Potrzebujesz nas?
Tak.
Mamy ci pomóc zabić Hectora Newmana?
Tak.
Niby dlaczego?
Bo branżą rządzi kodeks, a wy możecie mi pomóc zrobić coś dobrego.
I nie mam innych opcji.
To będzie niebezpieczne?
Bardzo. Mówimy o tłumku uzbrojonych
po zęby gangusów. Szansę na sukces wyceniam na dwadzieścia
przeciwko osiemdziesięciu.
Pięknie! To jakiś ułamek czy co?
Stosunek, i to marny.
Na pewno stosunek?
Nie wiem.
Chuj z tym. Na pewno będzie zadyma.
Nie możemy ich podpalić? Mam wyrzutnię.
Niby od kiedy?
Od Gwiazdki.
Po pierwsze, nie pozwolę temu dziecku odpalić
granatnika w Peckham. Po drugie, nie możemy ich spalić,
bo chcę kogoś stamtąd wydostać.
Kogo?
Dziewczynę. Jaką?
Fajną?
Że co? A to ważne?
Chcę mieć pełny obraz. Nie mogę wam nic o niej powiedzieć.
Ale potrzebuję waszej pomocy. Sam nie dam rady, a to…
branża oparta na kodeksach.
I reputacji. Jak pomożecie mi utrącić Hectora,
staniecie się legendami. Wejdziecie do pierwszej ligi.
Mocny argument.
Nasza stawka.
Mogę zapłacić połowę.
Albo wszystko.
Okej.
Ale się nie kumplujemy. Nie zaleczysz mojej rany, kumasz?
Kumam.
No to golnijmy podwójny dżin z tonikiem i jedźmy kogoś zajebać.
Musimy porozmawiać o Yarricku. Wallace powiedział mi,
że nie słyszał o Philipie Brayu, a to nieprawda.
Philip przyszedł do niego w sprawie nagrania
z Yarrickiem, które dotyczyło Chin.
Na pewno jego szukał Elmore Fitch. A wczoraj słyszałam,
jak Wallace posądza Yarricka
o udział w śmierci Philipa.
Bray przyszedł do mnie z materiałem na twój
temat, podobno powiązanym z Chinami. A teraz nie żyje.
Miałeś coś wspólnego z tą śmiercią?
Ukrywasz coś?
Póki nie znajdę Kai-Ming, muszę chyba pogadać ze
Stephenem Yarrickiem.
Zgadzam się. Pewnie doprowadzi nas do ludzi,
którzy zabili Jasona. Ale nie rób mu krzywdy… jeśli nie musisz.
Był na wszystkich urodzinach moich dzieci. Jeździliśmy razem na wakacje.
Zawsze wspierał Wallaca.
Boisz się, że go zastrzelę?
Nasze dzieci chodzą razem do szkoły. Będzie dziś na jasełkach.
Dorwę go?
Chyba tak. Najpierw spróbuj porozmawiać. I załatw mi jego telefon.
Patrz. Znalazłem Kai-Ming.
Jest przetrzymywana w gangsterskiej dziupli w Peckham.
Jedźmy po nią.
Za duże ryzyko.
Damy radę. Nie.
Sam! Helen. Miałem utrzymać cię przy życiu,
a nie wciągać cię w coraz gorsze strzelaniny.
Mam plan i wiem, jak się tam dostać. Ale zrobimy to po mojemu. Dobra?
Wal? Co dziś włożysz?
To znaczy? To, co zawsze. O czym mówisz?
Dziś służbowa wigilia działu kadr.
Na którą mnie nie zaproszono.
Błąd, już naprawiony. Idziesz.
Ale pamiętasz, że jestem ministrem obrony?
Chińczycy się odezwali. Proponują spotkanie.
Ze mną?
Nie chcą się obnosić z tą chęcią. Musimy znaleźć miejsce,
gdzie minister mógłby niewinnie wpaść na chińskich wysłańców.
Czyli służbową wigilię działu kadr?
Nie było czasu.
Domyślam się. Zabieram wszystkich. Przyjdź z żoną, pokaż się.
Potem pięć minut rozmowy i możesz wyjść.
Wiemy, o czym chcą pogadać?
Załóżmy, że o martwym ambasadorze. A jeśli wybiorą temat Arsenalu
i Ligi Mistrzów, będziemy mile zaskoczeni. Przyślę po was samochód. Dobrze?
Nie mamy na to czasu!
Rządowy numer. Muszę. To zajmie dwie minutki.
Przepchnijmy się przez tych powolnych kretynów i usiądźmy z przodu.
Halo? Tu Yarrick.
Bez łachy.
Nie odwracaj się. Idź. Do przodu.
Wejdź tutaj.
Wejdź.
Usiądź.
Siadaj.
Daleko jeszcze?
Tak samo daleko, jak pięć minut temu, kiedy też pytałeś. Mam zawrócić wielbłąda?
Proszę o cierpliwość! Ta podróż zostanie ukoronowana
spotkaniem z Jezuskiem.
Mędrcy ruszyli w dalszą podróż, nie mogąc się doczekać.
Co było na nagraniu Braya?
Nie wiem, o czym mówisz.
Wiesz. Miał coś na ciebie, a teraz nie żyje.
Nie chodziło o mnie.
Tylko o Chiny.
Nie.
Zauważ brak intonacji wznoszącej. To nie było pytanie.
Wiedział o twoich powiązaniach z ambasadorem,
dlatego zginął. Co było na nagraniu, Stephen? Czego wszyscy szukają?
Szukamy schronienia. Dziś wieczorem jest impreza,
na którą musimy iść. Świąteczna.
Dziś?
To jakaś głupota, ale Chińczycy bawią się w tajniaków.
Szybko pójdzie.
Nie ma miejsca!
Odblokuj telefon i daj mi go.
Prędko.
Nie odwracaj się.
Sporo nocnych rozmów z numerem zapisanym jako „warsztat”.
Napisałeś coś trzynastego grudnia o piątej rano.
Właśnie wtedy zginął ambasador Chen, prawda? Ciekawe, co napisałeś.
„Gotowe”. Co było gotowe?
Nie wiem, o czym mówisz.
O morderstwach. Profesjonalnych. I kosztownych. Ambasador, Phillip Bray,
Maggie Jones, Jason Davies. Nie udawaj, że nie wiesz, kto ich zabił.
Może zapytam w warsztacie. Zadzwonić? Nie!
Przejrzę wszystkie numery, kontakty i wiadomości.
Poznam twoje sekrety. I nie będą już sekretami.
Przestań! Zostaw to.
Nie wiesz, z czym masz do czynienia.
Oświeć mnie. W co się wplątałeś? To nie zniknie,
a ja nie pomogę jeśli nie powiesz, z kim pracujesz.
Nie możesz mi pomóc.
Zastrzelisz mnie w tej klasie?
Gdybyś miał trochę rozumu, już byś uciekał.
Warsztat
Daj znać, jak będzie po wszystkim. Gotowe
Mamy telefon Yarricka i znajdziemy was
Chyba że najpierw my znajdziemy was
Czyli znasz właściciela, tego Hectora Newmana?
I naprawdę mogłeś go zabić siedem lat temu, ale spękałeś?
Zgadza się.
Pewnie teraz żałujesz.
Mam kodeks moralny.
Co ty z tym kodeksem?
W tej pracy bez kodeksu nie masz nic.
Czyli dałeś mu przeżyć, żeby wrócić po siedmiu latach i go zabić?
Zabiję go, bo grozicie śmiercią mojemu eks facetowi.
Chcemy zabić twojego eks, bo zabiłeś moją partnerkę.
Która chciała zabić moją przyjaciółkę.
Ja pierdolę, przymknijcie się. W tym samochodzie siedzą sami mordercy,
a kłócą się o moralność.
Ja pierwsze zlecenie miałam jako siedemnastolatka.
Dwieście funtów za przecięcie linki hamulcowej w wozie chłopaka kuzynki.
Walnął w stację benzynową aż miło. Robię to od lat i jestem zajebista.
Sam, mówisz, że tam jest laska, której trzeba pomóc?
Jest też niezerowa szansa, że zginiemy? Chętnie zaryzykuję i zrobię coś dobrego,
zanim wrócimy do podrzynania sobie nawzajem
gardeł. O ile ktoś z nas dożyje jutra.
Miło było zobaczyć dzieciaki w jasełkach. Chyba to najbardziej lubię w Świętach.
Ja też.
Chodźmy.
Moja trzódka. Doprowadzona pod bronią.
Przyniosę nam drinki, a ty przeprowadź zbiórkę.
Świetnie.
Poproszę dwa kieliszki czerwonego wina.
Dziękuję.
Nie powinnam tak parskać.
Tak głośno!
Napijesz się?
Nie, dziękuję.
Hels, to Dani. Chyba się jeszcze nie znacie.
Słodko
Jeszcze nie.
Miło mi. Wallace ciągle o tobie mówi.
Okropność!
Przepraszam, pozwolisz na chwilkę?
Wybaczcie, zaraz wracam.
Piękna sukienka.
Dzięki. Piękne skarpetki.
Taki biurowy żart.
To twój?
Tak, przepraszam.
Spoko.
Dziękuję.
Warsztat
Ktokolwiek ma ten telefon, wpadł w kłopoty.
Szukasz czegoś, ale podniosłeś kamień,
pod którym leżał wąż. Jadowity.
Niedługo uderzy. Jeśli nie odpuścisz.
Zajebiście wystękana metafora. Może teraz powiesz,
kim jesteś i gdzie cię znaleźć, to pogadamy osobiście.
Nie sądzę. Ale może chcesz wiedzieć, z czym się mierzysz.
Pobudka, Stephen.
Jaki nastrój?
Chłodny.
Wyjdź.
Chang Hao, wysłannik Chin.
Panie Webb?
Dzień dobry. A to Wu Lin.
Tak?
Bada sprawę morderstwa ambasadora Chena.
Samowolnie? Bez zgody czy pomocy naszej policji?
W tym przypadku współpraca z waszą policją nie była możliwa.
Dlaczego?
Podejrzewamy, że są współwinni zbrodni.
Współwinni? W tym kraju sprawdza się gliniarzy
trochę lepiej niż u was, panowie.
Co to?
Mieszkanie Kai-Ming Chen, godzinę przed tym,
jak znaleziono w nim ciało ambasadora. Uciekający człowiek to Cole Atwood.
Chłopak Kai-Ming i agent CIA.
Dzięki kamerom przemysłowym ustaliliśmy,
że uciekł z miejsca zbrodni do amerykańskiej
ambasady. Jeszcze stamtąd nie wyszedł.
Jest wiele nagrań.
Ale kiedy pan Lin próbował znaleźć te z okolic mieszkania Kai-Ming z
czasu morderstwa, wszystkie zniknęły.
Jakby ktoś wymazał wszelkie dowody tego, co zaszło w tym mieszkaniu.
Nasz ambasador nie żyje, jego córka zaginęła.
Wasz sojusznik wykonał wobec nas działanie wojenne, a wasz rząd je zatuszował.
To niczego nie dowodzi.
Dowody się znajdą. Proszę zapytać Amerykanów,
czy Atwood jest z CIA. I sprawdzić, czy wyczuje pan kłamstwo, kiedy zaprzeczą.
Dlaczego ja?
Nasz rząd składał kilku brytyjskim firmom propozycje poważnych zamówień wojskowych.
Jak dotąd, wszystkie odrzucono. Może warto je ponownie przejrzeć.
Wie pan, że nie robimy z wami takich interesów.
Ma pan szansę zapobiec katastrofalnej eskalacji
przemocy. Proszę to przemyśleć. Wraz z alternatywą.
Kurwa, kurwa, kurwa.
Wódka.
Wszystko gra? Wódka? Cudnie!
Musimy iść.
Tak szybko? Mam zebranie.
Taki los! Miło cię było poznać. Szkoda, że nie zdążyłaś się zabawić.
A chyba właśnie zaczynałaś.
Nie przejmuj się. Jak dobrze pójdzie, za godzinę będę już w piżamie. Coś za coś.
Na pewno.
Rezygnuję.
Nie próbuj mnie przekonać. Obie stracimy czas,
a szczam teraz co kwadrans, więc i tak nie mamy go za wiele.
Dlaczego teraz?
Dzieci.
Nie mogę ich w to wmieszać.
A Wallace?
Nie chcę go zranić.
To dlaczego chcesz odejść? Nie od niego. Od was.
Musiałabyś zniknąć. Twoją sprawę trzeba by domknąć.
Mam mieszkanie.
Daleko?
Nie znajdziesz go.
Tylko jeśli nie poszukam.
Decyzja należy do ciebie. Pewnie szybko kogoś znajdziemy.
Po twoim odejściu będzie łatwym celem.
Znajdziecie kogoś?
Myślisz, że nikogo nie spotka, jak odejdziesz?
Nie jest zasraną panną Havisham. Znajdziemy mu nową dziewczynę.
Wallace to dla nas projekt długoterminowy. Ktoś cię zastąpi.
Coś za coś. Często to powtarzam.
Cześć.
Dobrze cię słyszeć!
Jesteś bardzo ciężarna?
Co się dzieje?
Zdemaskowałem się i mam przesrane. Przyszli po mnie, a jest tu Michael.
Musisz go wyprowadzić.
Zaraz będę. Jest bardzo gorąco.
Przyjadę!
Co się tu dzieje?
Ubierz się. Co się dzieje?
Ubierz się! Nie!
Ubieraj się!
Powiedz, co to za ludzie! Dlaczego nas napadli?
Nie nas, tylko mnie. Posłuchaj uważnie. Nic ci nie będzie, ale musisz się ubrać.
Nic innego się teraz nie liczy.
Chodź. Wyjdziemy, a ty się za mną schowasz. Rozumiesz?
Zamknij oczy i trzymaj się mnie. Ruszaj się i zatrzymuj, kiedy ci powiem.
Zamknij oczy.
Chodź. Powoli. Tu są schody. Schodzimy. Jeszcze jeden.
Nie wychylaj się.
Trzymaj się mocno.
Cofnij się.
Jestem tu.
Sam!
Stój cały czas za mną. Już blisko.
Jeszcze schody. Trzymaj się. Schody.
Nie wychylaj się. Ostrożnie.
Kurwa!
Jedź!
Kurwa! Sam!
Michael?
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Załatwię to. Uciekaj. Uciekaj!
Halo?
To ja. Zwłoki przy Preston Road. I kolejne w mieszkaniu.
Załatw Samowi bezpieczne wyjście, a jego partnerowi ochronę.
Wiesz, że to kosztuje i wymaga wysiłku. Nie mogę ot tak zapewniać tego typu usług.
Zostanę. Zapomnij o tym, co mówiłam.
Muszę wiedzieć, że mogę ci zaufać.
Możesz. Słowo.
Miło, że tak mówisz. Podzwonię i odezwę się we wtorek.
Dobra z ciebie przyjaciółka.
Powiedz znajomym, że miał załamanie nerwowe i wyjechał.
Że złamał ci serce i dlatego ukryłeś się u swoich rodziców.
Zadzwoni do ciebie niejaka Reed.
Słuchaj jej uważnie i zapomnij o dzisiejszym poranku.
Inaczej nie gwarantuję ci bezpieczeństwa.
Co urodzisz?
Chłopca i dziewczynkę.
Trzeba było zabrać wyrzutnię.
Ta laska w środku jest ważna?
Obiecałem przyjaciółce, że ją znajdę. Więc bardzo.
Możemy się jeszcze wycofać.
Jeden gość orżnął kilka osób.
Złamał kodeks, że się tak wyrażę.
A to branża pełna kodeksów, rozumiesz? Nie, ale kiedyś zrozumiesz.
Gość przegiął i trzeba mu podziękować.
Kiedy kogoś zabijasz, patrz mu w oczy. Do nikogo nigdy nie zbliżysz się bardziej.
Byłeś zachodzącym słońcem.
Byłeś najbliższą nocą.
Byłeś ostatnim słowem w ich historii.
Dlatego patrzysz w oczy.
Jesteś im to winien.
Nic więcej.
Potem wszystko się kończy.
Sam? Możesz się wycofać.
Nie mogę.