Pobudka!
Już wigilia.
Helen!
Nasyłasz na mnie nastolatkę. Zwariowałaś?
Chyba nie jesteś zła ani zaskoczona?
Jedno i, kurwa, drugie.
Od czasu sprawy z Jasonem działasz na pół gwizdka. Próbowałam to naprawić.
Sprowadziłam nawet Sama. Ale oboje dowiedliście,
że nie można na was polegać. Poluj sobie na mnie,
tylko następnym razem nie przysyłaj stażystki. Ale Sam jest lojalny.
Wczoraj dostał szansę, żeby tego dowieść.
To znaczy?
Dałam mu adres Alex Clark i mógł to wszystko
zakończyć. A nawet tego nie potrafi.
Wysłałaś go samego do Clarków?
Dałam mu adres i szansę, by pokazać, że oboje wciąż gracie w drużynie.
Co zrobiłaś? Daj ten adres. Jeśli coś mu się stało…
Tobie też dam ostatnią szansę.
Przynieś mi nagranie.
To moja jedyna karta przetargowa u Clarków.
Pozwól, że wyjaśnię. Możesz uratować życie przyjaciela,
ale wtedy pozwolisz, żeby dwa atomowe supermocarstwa rzuciły
się sobie do gardeł. To dylemat,
z którym poradzi sobie dziecko. Zawsze lubiłam Sama,
ale tak już jest. On wie, jakie karty rozdało nam życie.
Nie ochronię was,
jeśli nie mam nad wszystkim kontroli.
A nie mam, przez ciebie.
Helen?
Może i nie.
Szlag.
Stajnie miejskie
Zamordowali Jasona, Maggie, Phillipa i Yarricka.
Ich najemnik groził moim dzieciom. Zabiję jego
mocodawców
Williams, wiem, jak znaleźć Trenta. Zejdź za dziesięć minut. Uratujemy ich.
Cześć.
Jak twoja rana?
Straciłam sporo krwi, ale tosty pomagają.
Sam mówił, dokąd jedzie? Znasz adres?
Byłam nieprzytomna.
No to w południe przekażemy to Clarkom.
Znalazłaś!
Wiesz, że to pewnie zasadzka? Jebani wystrzelają nas jak kaczki.
Możemy ich zaskoczyć.
Twój ulubiony film świąteczny?
„Śnięty Mikołaj”.
„Śnięty Mikołaj”?
A, to ten, w którym Mikołaj spada z dachu
i jeden gość musi go zastąpić? Uwielbiam go!
A ty?
Czego?
Twój ulubiony film świąteczny?
Jestem trochę zajęty. Próbuję nas uwolnić.
I świetnie ci idzie. Możesz być dumny.
Jak nie wyjdziemy do południa, już nie żyjemy.
„Holiday”.
Z tą, jak jej tam? Cameron Diaz i Kate Winslet?
Niezłe gówno. Totalne. Oglądałeś to ze swoim chłopakiem?
Tak.
Wspomnień czar?
Też oglądałam to z chłopakiem. Mam nadzieję, że jest cały.
Poradzi sobie.
Trent Clark?
Słucham.
Szukamy twojej matki.
Mamo, to ja! Dałem ciała. Po całości.
Zadzwonisz?
Nie mogę.
Ale, kurwa, musisz.
Twoja matka ma Kai-Ming
i zrobi jej krzywdę.
Kłamiesz.
Wiesz, że nie. I wiesz, do czego jest zdolna twoja matka.
Może dlatego się boisz. Jak nie zadzwonisz, Kai-Ming zginie.
Nie pozwolisz na to, bo ją kochasz. A dla ukochanych osób zrobimy wszystko.
Zuch!
Kotku, wyskoczyłam jeszcze do Waitrose. Wszystko w porządku?
Cześć, Alex.
Jeszcze zobaczymy, czy wszystko dobrze.
Kto mówi?
Spotkanie jest za godzinę. Przyjedziesz osobiście.
Jeśli cię nie będzie, jeśli zorganizujesz zasadzkę albo
jeśli skrzywdzisz moich przyjaciół, dla Trenta skończy się to fatalnie. Jasne?
Tak.
Świetnie. I właściwie zajebiście się cieszę,
że w końcu cię poznam.
Mam wiele ważnych pytań.
Waitrose!
Nie wyglądasz jak syn szefowej mafii.
Mama nie jest szefową mafii. Tylko…
wpływową osobą z przestępczymi
powiązaniami.
Jasne.
Nie jestem jak ona. Ani jak żaden z nich. Jesteś dilerem. I mordercą.
Że się tak wyrażę. Nie diluję. Ja tylko…
Wiedziałem, że Kai to kręci. Załatwiałem jej towar.
Chciałem, żeby…
… cię lubiła?
Tak.
Jak znów spodoba ci się dziewczyna, może porozmawiaj z nią o jej hobby,
zamiast kupować uczucie za heroinę.
Dzięki, zapamiętam.
Z resztą, nieważne.
Nie jestem dilerem, ale jestem mordercą.
Zasługuję na wszystko, co mnie spotka.
Teraz możesz się zrehabilitować. Pomożesz nam uratować Kai-Ming.
Ale już cię pewnie nie bzyknie.
Tu mieszka pan premier? Tak.
Panie ministrze? Co się dzieje?
Helen, musiałem zabrać dzieci na Downing Street, a wszędzie są kamery.
Pokażą je w cholernych wiadomościach, więc może łaskawie oddzwoń?
Nagranie morderstwa ambasadora Chena rzeczywiście
istnieje i jest wiarygodne. A teraz zmieni właściciela.
Mam nadzieję, dla dobra wszystkich, że zadziała pan szybko, panie Porter.
Cieszę się, że daliśmy najwięcej.
Co z tobą? Wszyscy cię szukają.
Długa historia.
Marzę, by ją usłyszeć, ale dowiedziałem się,
gdzie przekażą nagranie. Clarkom? Na targu.
Skąd wiesz?
Musimy odsadzić Pekin. Masz broń?
Nie.
Coś załatwimy.
Może Jasona Daviesa nie warto pomścić. A tym bardziej dla niego zginąć.
Wiesz kim są Black Doves?
Mylisz się.
Ja? Bo Helen Webb istnieje.
Imię to tylko imię.
Cześć, Helen. Cześć.
Jason.
Ty… istniejesz.
Musisz, bo…
kocham cię.
Istniejesz. Istniejesz. Istniejesz.
To kiepski pomysł.
Będzie dobrze.
Tak?
Poradzisz sobie.
Mama na nas czeka.
Broń? Na biodrze.
Gdzie twoja szefowa?
Na górze.
Znajdzie was.
Ja pierdolę! Cyrk przyjechał do miasta!
Trent, skąd się wziąłeś?
Pomoże nam.
Pamiętasz jak mówiłam, żeby martwić się tylko o siebie?
Tak. To było przykre.
I głupie. Nie powinnam tego mówić.
Dzięki.
Nie chciałem cię w to mieszać.
Nie ty o tym decydujesz.
Dziękuję.
Chodźmy. Najpierw znajdę Alex Clark.
Ja to załatwię. Muszę cię chronić. Chodźmy stąd. Szybko!
Niestety, jeszcze nie możecie.
Umawiałyśmy się na wymianę.
Mamo!
Jesteś cały?
Co zrobisz z Kai-Ming?
Dobry chłopak, ale rządzi nim cipka. Niepodzielnie.
I teraz wszyscy mamy kłopoty.
Helen Webb?
Alex Clark?
We własnej osobie, jak żądałaś. Nagranie?
Widziałaś je. Jest jak mówił?
Popchnął go. Ambasador upadł i uderzył się w głowę.
To był wypadek.
Całe jego życie to wypadek.
O czym ona mówi?
Wybacz mi.
Nie chciałem tego.
Ale stało się, a my po tobie sprzątamy.
Rozmawiałam z tobą przez telefon.
Tak.
Myślałam, że sprowadzisz więcej ochrony.
Obecnych tutaj nie wystraszą wielkoludy ze spluwami. Ale za to my obie wiemy,
że jeśli coś mi się stanie, to konsekwencje będą potworne.
Skończy się to pierdoloną jatką. Rozumiesz?
A teraz pokaż nagranie.
Tak?
Amerykanie mówią o nagraniu.
Nagraniu?
Morderstwa Chena.
Oczyszcza ich?
Tak.
Kurwa.
Znam cię, Trencie Clarku. Zostaw moją córkę.
Słyszysz? Jak cię jeszcze zobaczę, zabiję!
Wystarczy.
Proszę. Oddzwonię.
Amerykanie twierdzą, że jest nagranie śmierci Chena.
Podobno to może wszystko uspokoić.
Nagranie? Naprawdę?
Już po nie jadą.
Prosili o wsparcie policji?
O nic nie proszą. Mamy tylko zejść z drogi.
Informujcie mnie. Co pięć minut.
Jasne.
Musimy jechać. Dobrze, że wszyscy są zadowoleni,
Zadowoleni?
Mamy to, czego chcieliśmy. Wesołych Świąt.
Wesołych Świąt!
Nie ja!
Twoi znajomi przeżyli. Doceń to.
Nie wszyscy.
Taka cena robienia interesów. Zapamiętaj to,
na wypadek naszego kolejnego spotkania.
Cena, której nie zapłaciłaś.
Poświęciłam czas i pieniądze. Wierz mi,
nie chcesz mnie już więcej naciągać. Trent, wychodzimy.
To nie wystarczy.
Nie wystarczy?
Nie.
Helen! Naprawdę tego chcesz?
Pociągnij za spust, a zginiesz. Rozumiesz?
Helen, kocham cię i wspieram. Normalnie pomógłbym ci w krwawej zemście,
ale tym razem lepiej odpuścić.
Dobra rada, Sam.
Znałam pewnego człowieka.
Mojego ojczyma. Pijaka, debila i flejtucha.
Odebrał mi kogoś, jak ty. Zrobił to,
bo myślał, że pozostanie bezkarny.
Że odbiera mi kogoś nieważnego.
Mylił się i zapłacił za to.
Skąd pomysł, że ty nie musisz?
Że wyjdziesz stąd i zapomnisz,
co zrobiłaś?
Chodźmy.
Możesz stąd wyjść. Ty i twoi znajomi. Zapomnimy o sprawie.
Proszę cię. Współczuję ci, ale to już naprawdę koniec.
Tu nie chodzi o jebany mandat za złe parkowanie. Tylko o zemstę.
O czym ty mówisz? Co się stało, to się nie odstanie.
Nikogo nie wskrzesimy. To najlepsze zakończenie,
na jakie mogłaś liczyć.
Ty taka nie jesteś.
A jaka jestem?
Jesteś moją przyjaciółką. Helen. Helen Webb, Dawson, Daisy, chuj z tym.
I nawet jeśli pozwolisz jej przeżyć, to nie znaczy, że wygra.
Odebrałaś mi kogoś. Wysłałaś mordercę do domu,
w którym spały moje dzieci. Musisz ponieść konsekwencje.
Kogo wysłałam? Kogo ci odebrałam?
Jasona.
Muszę wiedzieć dlaczego. Kim był i dlaczego go zabiłaś.
Facet z ławki? Jezu! Ja tego nie zleciłam.
Kłamiesz. To nie nas szukasz!
Kłamiesz!
Nic nie wiem o twoim przyjacielu. Nie ja kazałam go zabić. Opuść broń,
zanim jeszcze bardziej się skompromitujesz.
Williams!
Miałaś zadzwonić pod jakiś numer, jeśli znajdziesz coś w mieszkaniu Jasona.
Dostałaś go od zleceniodawcy.
Tak.
Jeśli wybierze ten numer i komuś z was zadzwoni telefon,
to następnym odgłosem będzie wystrzał.
Dzwoń śmiało. Nie kazałam zabić twojego znajomego.
Ty?
Ty!
Tak mi przykro!
Przepraszam.
Ja tylko nadmienię, że mamy towarzystwo. Ręce do góry! Otwórzcie drzwi!
Przepraszam!
Bądź cicho!
Chciałem tylko pokazać, że ogarniam.
Trent, milcz.
Ty!
Nie miał z tym nic wspólnego. Kłamie, bo chce ochronić swoją matkę.
A winna jestem ja!
Nie kłamie. Przepraszam!
Nie słuchaj go.
Bredzi!
Ja pierdolę!
Będziemy strzelać!
Wszystko przeze mnie. Sprzątałem po sobie. Nie sądziłem…
Kai, tak bardzo mi przykro. Przepraszam.
Stul pysk.
Robi się gorąco. Przepraszam! Nie rób nikomu krzywdy!
Popatrz na mnie! Zajebiesz go? To dzieciak!
Dobra, wychodzimy! Przestań! Proszę, Helen!
Jeśli skrzywdzisz mojego syna, to się dla ciebie nigdy nie skończy.
Będzie cię prześladować.
Uciekaj!
Kurwa!
Nie rób tego! Nie!
Każda praca ma swój kodeks, Sam. Można w niej postępować dobrze i źle.
Błagam!
Nie powinieneś.
Dlaczego? Ja miałam to zrobić. Odebrałeś mi to, Sam. Już dobrze.
Nie powinieneś. To koniec.
Koniec. Koniec.
A teraz spierdalamy. Najlepiej tak od razu.
To u Alex.
Widziano was i zapłacicie.
Musisz iść.
My sprzątniemy. Idź.
Ktoś tam przeżył?
Nagranie z mieszkania Kai-Ming. Ambasadora zabił Trent, przypadkiem.
Pokaż to Chińczykom, oczyści cię.
A Trent?
Nie żyje.
Jego matka też.
Wiem, kim jesteś.
A twój mąż wie?
Spoko. Jestem dyskretny.
Do zobaczenia, pani Webb.
Mój człowiek ma nagranie śmierci ambasadora.
Dowodzi naszej niewinności. Chińczycy odpuszczą.
Świetne wieści, Mitch.
Ten twój Yarrick jest na nagraniu.
Przykro mi, ale to wypłynie.
Jezu!
Uprzedzę jego żonę. Dzięki, Mitch.
Wskazuje na kilka osób.
Wskazuje?
Mówi o nich.
O kim?
Naprawdę nie wiesz?
Możesz być czysty.
Dobrze wiedzieć.
Prezydent rozmawia już z Pekinem. Wszystko sobie wyjaśnimy.
Twoje dzieci wciąż tu są? Gdzieś biegają.
Zabieraj je do domu.
W końcu jest Wigilia.
Dzięki.
Mitch? Wesołych Świąt, ministrze.
Nawzajem.
Dzieciaki, idziemy.
Będzie wojna?
Ktoś podsłuchiwał! Wesołych Świąt. Nie będzie wojny, ale… Wesołych Świąt.
Musimy wracać do domu i wyłożyć marchewkę dla Rudolpha.
Rudolph nie istnieje.
Istnieje, jak inne renifery.
Alex Clark nie żyje.
Lepiej ci?
Zabawne.
Obejrzałam to nagranie.
To był tylko przerażony chłopak z groźnej rodzinki.
Trent popchnął ambasadora, a ten uderzył się w głowę. Trent uciekł,
ale wrócił po godzinie i zadzwonił do matki, a ta do Stephena Yarricka.
Tak zatuszowali sprawę.
Udział Clarków w tej sprawie już jest fatalny,
ale ani Chińczycy ani CIA nie wiedzieli, że ktoś obserwuje rodzinę ambasadora.
Ktoś, kogo wszyscy przeoczyli. Osoba bardzo bliska Kai-Ming.
Maggie.
Wystawiała swoją koleżankę brukowcom, kiedy skontaktowało się z nią MI5.
Powiedzieli, żeby robiła to dalej, ale oddawała im najlepsze kąski.
Miała kamerkę w mieszkaniu Kai-Ming.
A kiedy zobaczyła, co się stało z ambasadorem,
wiedziała już, że to ją przerosło.
Niestety, zapomniała, że znajomy dziennikarz brukowca,
Phillip Bray, też miał dostęp do nagrań.
To ważne. Rozmawiałeś z kimś? Nie.
Kiedy to obejrzał,
ona próbowała jeszcze bezskutecznie powstrzymać go od głupich ruchów.
Phillip zaczął drążyć. Poszedł do Wallaca.
Mówiłeś mi. Bray był pieprzonym pismakiem. O co pytasz?
Przyszedł do mnie z materiałem na twój temat, powiązanym z Chinami.
A teraz nie żyje.
Wallace ostrzegł Yarricka, a ten poszedł do Clarków.
Trent próbował to zatuszować.
Śledząc Phillipa.
Właśnie tak trafił na Maggie. I na Jasona.
A w końcu na ciebie.
Wtedy zaczęły się morderstwa.
Dlaczego Maggie wmieszała w to Jasona?
Znała go. Ufała mu. Bo, tak jak ona, był agentem MI5.
Piękne, prawda?
Chrześcijanie mają wady, ale umieją napisać melodię.
Myślałam, że mogę mu ufać, że to…
miłość?
Dowiedziałam się trochę o nim i o jego pracy. Wszyscy byliśmy za mało ostrożni.
W MI5 powstał zespół do spraw przecieków w rządzie.
Sprawdzili wszystkich i w końcu wskazali na ciebie.
Portcullis House, coś międzynarodowego. Bankiet założycielski fundacji jedności.
Przez pana wylałam drinka!
Pamięta pani?
Bardzo chciałam się napić.
Pogrywał mną.
Dzień przed śmiercią Jason złożył przełożonym raport. Napisał,
że cię prześwietlił i nie znalazł dowodów na to, że jesteś szpiegiem.
Że lojalna z ciebie obywatelka i oddana matka. Uratował cię.
Sam bardzo wiele ryzykując.
Dla mnie brzmi to jak miłość.
Co to?
Wszystko, czego się o nim dowiedziałam.
Taki był naprawdę?
„Naprawdę”? Dziwne słowo! Zastanów się, czy zawsze lepiej jest wiedzieć.
My handlujemy wiedzą.
Czasem można wziąć wolne.
Wiosną premier poda się do dymisji. Oficjalnie z powodów zdrowotnych.
Kraj będzie potrzebował kogoś nowego. Pod numerem dziesiątym jest przyjemnie.
Trzeba odmalować, a zimą często pada ogrzewanie,
ale spodoba się wam. I dostaniecie całodobową ochronę.
Nie wiem, czy jeszcze…
Czy jeszcze ci ufamy? Pogubiłaś się, ale wróciłaś. Czas wziąć się do pracy.
Wesołych Świąt, Helen.
To koniec?
Nic nie mówmy. Przynajmniej na razie.
Nienawidziłem moich braci. Byli podli i okrutni. Nie tęskniłem.
Ale byli moimi braćmi.
Matce pękło serce.
Mam u ciebie dług.
Gdyby nie ja, zrobiłby to ktoś inny.
Może nie darowałby ci życia.
Długo o tym myślałem. Bardzo.
Nie wiedziałem, czy jesteś moim koszmarem
czy aniołem stróżem.
Wciąż nie wiem.
Plotka głosi, że dziś dostała gruba ryba.
Clarkowie.
Mówi się, że są ranni, ale żyją. Będzie zadyma.
W końcu dorwą winnego.
A ty zostałeś sam.
Ja nie mam ludzi.
Proponujesz mi pracę?
Daję ci wybór.
Jeśli chcesz zniknąć, to spoko.
Tylko nie wracaj. Ale jeśli zostaniesz, wejdziesz do gry.
I to ze mną.
To, co nadejdzie, nie będzie miłe.
Kumasz?
Dlaczego mnie nie zabiłeś te osiem lat temu?
Bo byłeś dzieckiem.
Wiedziałem.
Nosisz w sobie dobro.
Chociaż to przemyśl.
Wciąż widzisz moje oczy, kiedy zamykasz swoje?
Zawsze.
Magnesy.
Czuję zapach prochu. Nie pytam, czy zabiłeś Hectora,
bo mam dość rozczarowań.
Zaproponował mi pracę.
Co to dla nas oznacza?
Możemy zapomnieć o przeszłości i zająć się swoim życiem.
„Co było a nie jest”?
Potrafisz?
Nie wiem.
Spojrzę ci w oczy. Jeśli uznam, że potrafisz, odejdę i cię nie zabiję.
W przeciwnym wypadku…
zostanę.
Cześć, Lenny.
Cześć, Sam.
Mamo! Przyszedł! Przyszedł!
Naprawdę?
Odpakujmy prezenty.
Chodź!
Zielony dla Jack, czerwony dla Oliego.
Wesołych Świąt, kotku. Buziaki od mamy i taty
Siódemka! Jak Sonny!
Siódemka!
Marzyłam o takiej!
Wiesz jak jest wcześnie?
Dziś Boże Narodzenie.
Tak?
Co porabiasz?
Nic.
Wpadnij.
Nie mogę.
Nie masz wyboru.
Bo?
Bo cię zapraszam, zasrany Scrooge'u!
Co powie Wallace jak zaprosisz obcego faceta?
Wyjaśniłam, że nie jestem w twoim typie. Zgodził się. Masz alkohol? Hektolitry.
Mamo!
Już idę, maleńki.
Ale wielki indyk! Ciężki.
Pachnie bosko.
Prawda?
Twój znajomy.
Cześć, kochanie.
Dobry wieczór.
Jacqueline, Oli, to Sam.
Cześć, dzieciaki.
Mam coś dla was. Prezenty.
Dzięki! Odpakujcie.
Strzelby! No tak.
Obejrzyjcie coś, a my zrobimy kolację.
Jestem Wallace. Sam. Dziękuję za zaproszenie.
W końcu są Święta. Gdzie pracujesz?
W ubezpieczeniach.
W ubezpieczeniach? Momencik, zajrzę do indyka. Śmiało.
Drinka?
Poproszę.
Co teraz?
Na trochę zostanę.
W Londynie?
Tak.
Będę cię widywać?
Jeśli uznam, że to bezpieczne.
To, co zrobiłeś…
Nie przejmuj się.
Muszę. To… Dlatego wróciłem. Zrobiłbym to ponownie. Zawsze.
Dziękuję.
Michael?
Tak mi przykro.
Tacy jak my nie odjeżdżają w stronę zachodzącego słońca.
Zostajemy i czekamy aż wyjdą gwiazdy.
To też coś.
Jest i pudding!
Piękny!
Mam zapalniczkę.
Ja też.