Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι...
κρυμμένος στις σκιές, μόνος στον κόσμο...
μέχρι σήμερα.
Είμαι βρικόλακας...
κι αυτή είναι η ιστορία μου.
Μια ώρα δρόμος γι'αυτή τη σαχλαμάρα.
Ένας τύπος που γρατζουνούσε μια κιθάρα.
-Δεν ήταν τόσο χάλια. -Σαν τον Τζέιμς Μπλαντ έπαιζε.
-Και πού το κακό; -Έχουμε έναν, δε θέλουμε άλλον.
-Τότε γιατί ήρθες; -Γιατί σ'αγαπώ.
Ωραία το έθεσες.
-Πολύ ομίχλη έχει. -Θα ανοίξει.
Πρόσεξε!
-Είσαι καλά; -Χτυπήσαμε κάποιον! Θεέ μου!
Κάλεσε βοήθεια.
Σήκωσέ το...
Κοίτα τα πόδια του...
Ω Θεέ μου!
Δεν έχει σήμα!
Ντάρεν!
Δεν έπρεπε να επιστρέψω.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος, αλλά δεν είχα άλλη επιλογή.
Έπρεπε να τη γνωρίσω.
Αγαπημένο μου ημερολόγιο...
η σημερινή ημέρα, θα είναι διαφορετική. Πρέπει να είναι.
Θα χαμογελάσω, και θα είναι απίστευτο.
Με χαμόγελο θα πω, "Είμαι καλά, ευχαριστώ".
"Ναι, νιώθω πολύ καλύτερα".
Δε θα είμαι πια το θλιμμένο κορίτσι που θρηνεί τους γονείς του.
Θα κάνω μια καινούρια αρχή. Θα γίνω άλλος άνθρωπος.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να τα καταφέρω.
Τοστ. Μπορώ να φτιάξω τοστ.
Ένα καφέ θέλω μόνο, Θεία Τζένα.
Υπάρχει καφές;
Πρώτη σας μέρα στο σχολείο και είμαι τελείως απροετοίμαστη.
-Χαρτζιλίκι. -'Εχω εγώ.
Κάτι άλλο; Μηχανικό μολύβι; Τι ξεχνάω;
-Σήμερα δεν είναι η παρουσίαση; -Θα δω τον καθηγητή σε...
...τώρα! Γαμώτο!
Φύγε. Είμαστε εντάξει.
Είσαι καλά;
Μην αρχίζεις.
ΝΤΑΡΕΝ ΜΑΛΟ'Ι' 24 ΕΤΩΝ ΜΠΡΟΥΚ ΦΕΝΤΟΝ 22 ΕΤΩΝ
Η γιαγιά λέει ότι έχω πνευματιστικές δυνάμεις.
Καταγόμαστε από το Σάλεμ με μάγισσες και τέτοια.
Είναι τρελό, αλλά επιμένει κι εγώ της λέω ότι είναι για τα σίδερα...
αλλά μετά σκέφτομαι ότι προέβλεψα τον Ομπάμα, και τον Χιθ Λέτζερ...
και πιστεύω ότι η Φλόριντα θα χωριστεί σε μικρά νησάκια.
Έλενα, σου μιλάω!
Το έκανα πάλι, ε; Με συγχωρείς, Μπόνι...
-Έλεγες ότι... -Ότι είμαι μέντιουμ.
Ωραία, πρόβλεψε τότε κάτι για μένα.
Βλέπω...
Τι ήταν αυτό;
Ω Θεέ μου! Έλενα, είσαι καλά;
Είμαι καλά.
Ήταν κάτι σαν πουλί, εμφανίστηκε ξαφνικά.
Πρέπει να ξεπεράσω το φόβο μου για τα αυτοκίνητα.
Προβλέπω ότι αυτή η χρονιά θα μείνει αξέχαστη...
ότι οι δύσκολες στιγμές τελείωσαν και ότι θα είσαι πολύ ευτυχισμένη.
Μιλάμε για λειψανδρία. Κοίτα φράντζα η Κέλι Μπιτς.
-Τη λες ακόμα "σούργελο"; -Μπα, πάλιωσε αυτό.
Βρες άντρα, επινόησε φράση. Δύσκολη χρονιά.
-Με μισεί. -Δε σε μισεί.
Το παίζει, "Με παράτησες αλλά είμαι άνετος. Ακούω Air Supply."
Έλενα! Θεέ μου! Τι κάνεις;
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!
Πώς πάει; Είναι καλά;
Είμαι εδώ, Κάρολιν και είμαι μια μια χαρά, ευχαριστώ.
-Αλήθεια; -Ναι, πολύ καλύτερα.
-Καημενούλα μου... -Εντάξει, Κάρολιν.
-Τα λέμε μετά; -Ναι. Γεια.
Ουδέν σχόλιο.
Όχι πάνω από δύο σε έξι ώρες.
Βικ, το'ξερα ότι θα ήσουν εδώ με τα πρεζόνια.
Γεια.
Τηλεφώνησε ο Πιτ Γουέντζ. Θέλει πίσω το βερνίκι νυχιών.
Ο Πιτ Γουέντζ; Ωραίο παραμύθι.
Όμορφα, Τάι. Χαλάρωσε.
Είναι ο αδερφός της Έλενα.
Ξέρω ποιος είναι. Δεν τον γουστάρω.
Στάσου. Ποιος είν'αυτός;
-Μόνο την πλάτη του βλέπω. -Ωραία πλάτη!
Ο φάκελός σου είναι ελλιπής. Χρειαζόμαστε βιβλιάριο υγείας...
και οπωσδήποτε πιστοποιητικό σπουδών.
Σας παρακαλώ, κοιτάξτε καλύτερα.
'Ο,τι χρειάζεστε είναι εκεί.
Έχεις δίκιο. Εδώ είναι όλα.
Διαισθάνομαι Σιάτλ και παίζει κιθάρα.
-Θα το παίζεις μέντιουμ τώρα; -Κάπως έτσι.
Τζέρεμι, ωραία φουρνιά!
Επανέρχομαι.
Ας είσαι κούκλος.
Χαλάρωσε, κοπελιά.
-Μόλις ήρθες, μαστούρωσες. -Λάθος.
-Το'χεις πάνω σου; -Σταμάτα, εντάξει; Κούλαρε.
Εγώ να κουλάρω; Μιλάει η μαστούρα; Είσαι πολύ κουλ, ρε.
Σταμάτα, δεν έχω τίποτα. Τρελάθηκες;
Δε μ'έχεις δει τρελαμένη. Σ'άφησα το καλοκαίρι...
αλλά δεν μπορώ να σε βλέπω να καταστρέφεσαι.
Ή μάλλον... εντάξει, συνέχισε.
Να ξέρεις, όμως, ότι δε θα σ'αφήσω λεπτό. Το κατάλαβες;
Τζέρεμι, σε ξέρω καλά, δεν είσαι τέτοιος τύπος. Μη γίνεις.
Δε μας παρατάς;
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Με συγχωρείς.
Δεν είναι οι αντρικές τουαλέτες;
Ναι, απλά...
Απλά... Είναι μεγάλη ιστορία.
Ευχαριστώ.
Όταν η Βιρτζίνια προσχώρησε στην Ομοσπονδία το 1861...
δημιουργήθηκε μεγάλη ένταση στο εσωτερικό της πολιτείας.
Οι άνθρωποι της Νότιας Βιρτζίνια είχαν διαφορετικές απόψεις...
από εκείνες του παραδοσιακού νότου. Και το 1863...
η βόρεια περιφέρεια της Βιρτζίνια ακολούθησε την Ένωση.
Μπόνι Ο Κούκλος Σε Κοιτάζει
ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΜΙΣΤΙΚ ΦΟΛΣ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 1792
Αγαπημένο μου ημερολόγιο...
τα πήγα καλά σήμερα.
Θα πρέπει να είπα "Είμαι καλά, ευχαριστώ," τουλάχιστον 37 φορές.
Δεν το εννοούσα, αλλά δεν το κατάλαβε κανείς.
Στη μνήμη του Γκρέισον Γκίλμπερτ της Μιράντα Σόμερς Γκίλμπερτ
23 Μαϊου, 2009 Λατρευτοί Γονείς
Όταν κάποιος σε ρωτά "Τι κάνεις;" ουσιαστικά δεν περιμένει απάντηση.
Εντάξει. Γεια σου, πουλί.
Λίγο ανατριχιαστική απάντηση.
Ξουτ!
Έτσι μπράβο.
Είσαι καλά;
Με παρακολουθείς;
Όχι... είδα που έπεσες.
Μάλιστα, κι έτυχε να είσαι στο νεκροταφείο.
Έρχομαι συχνά, είναι η οικογένειά μου εδώ.
Αδιακρισία μου. Με συγχωρείς.
Φταίει η ομίχλη. Με θολώνει.
Και ήταν εκεί ένα πουλί κι ήταν σαν ταινία του Χίτσκοκ.
"Τα Πουλιά"; Του Χίτσκοκ;
-Είμαι η Έλενα. -Στέφαν.
Το ξέρω, είμαστε μαζί στο μάθημα της Ιστορίας.
Και στη Γλώσσα και στα Γαλλικά.
Σωστά.
Ευχαριστώ.
Ωραίο δαχτυλίδι.
Οικογενειακό κειμήλιο. Έμεινε σ'εμένα. Περίεργο, ε;
Όχι... απλά δεν είναι συνηθισμένο δαχτυλίδι.
Χτύπησες;
Δεν ξέρω.
Πω πω! Καθόλου ωραίο θέαμα. Είσαι καλά;
-Πήγαινε να το φροντίσεις. -Δεν είναι τίποτα.
Σήμερα έχασα τον έλεγχο.
Ό,τι κρατούσα φυλαγμένο, βγήκε στο φανερό.
Είμαι ανήμπορος να της αντισταθώ.
-Γεια. -Δουλεύω.
-Ωραία δουλειά. -Θες άλλο ένα ποτό;
Ευχαρίστως.
Πες μου πως δε χαμουρεύεσαι με την αδερφή μου.
Δε χαμουρεύομαι με την αδερφή σου.
Τι κόπανος που είσαι!
Τι έγινε; Το καλοκαίρι είσαι αλλιώς και στο σχολείο είσαι κάπως.
Τζέρεμι, ευχαριστώ για τα χάπια...
αλλά δεν μπορείς να με παίρνεις από πίσω σαν κουτάβι.
Πότε έκανες τελευταία φορά σεξ με κουτάβι;
Σιγά. Δε θέλω να μαθευτεί ότι διακόρευσα τον αδερφό της Έλενα.
Ξανά και ξανά.
Φασωθήκαμε πάνω στη μαστούρα. Τελείωσε.
Πρόσεξε μη μου χαλάσεις την κατάσταση με τον Τάιλερ.
Ο τύπος είναι μαλάκας. Μόνο ο κώλος σου τον ενδιαφέρει.
Ναι; Ενώ εσένα;
Ονομάζεται Στέφαν Σαλβατόρε.
Μένει με τον θείο του στο Οικοτροφείο Σαλβατόρε.
Έζησε εδώ ως παιδί. Στρατιωτικοί, μετακινούνταν συνεχώς.
Είναι Δίδυμοι και αγαπημένο του χρώμα είναι το μπλε.
Όλα τα αυτά τα έμαθες σε μια μέρα;
Σε παρακαλώ, μεταξύ τρίτης και τέταρτης ώρας.
Λέμε για γάμο τον Ιούνιο.
-Έχω ραντεβού με την Μπόνι. -Καλή διασκέδαση.
Στάσου. Κάτι ακόμα.
Μην αργήσεις, έχεις σχολείο αύριο.
Συγχαρητήρια, Θεία Τζένα.
Συγγνώμη, ήμουν έτοιμος να χτυπήσω.
Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη που εξαφανίστηκα νωρίτερα.
Ξέρω, ήταν αλλόκοτο.
Δεν τρέχει τίποτα. Μάλλον δεν αντέχεις το αίμα.
Κάπως έτσι. Πώς είναι το πόδι σου;
Μια χαρά. Απλή γρατζουνιά ήταν.
Πώς έμαθες πού μένω;
Είναι μικρή πόλη. Ρώτησα τον πρώτο που είδα.
Σκέφτηκα ότι ίσως το χρειαζόσουν.
Πρέπει να μου έπεσε! Ευχαριστώ.
Μη φοβάσαι, δεν το διάβασα.
Πώς κι έτσι; Οι περισσότεροι αυτό θα έκαναν.
Δε θα'θελα κι εγώ να διαβάσουν το δικό μου.
Κρατάς ημερολόγιο;
Ναι, αν δε γράψω, ξεχνάω...
και οι αναμνήσεις είναι πολύ σημαντικές.
Ναι.
Ετοιμαζόμουν να...
Μη στέκεσαι έξω.
Καλά είμαι εδώ.
-Ετοιμαζόσουν να βγεις; -Έχω ραντεβού με μια φίλη.
Θέλεις να έρθεις;
Πώς τα πάει η Έλενα;
Σκοτώθηκαν οι γονείς της, πώς να τα πηγαίνει;
Παριστάνει ότι είναι καλά, αλλά πάνε μόνο 4 μήνες.
-Βλέπει κανέναν; -Όχι, γι'αυτό αν θες τηλεφώνησέ της.
Νιώθω περίεργα, εκείνη μου ζήτησε να τα χαλάσουμε.
Δώσε της χρόνο, Ματ.
Να της δώσω χρόνο, ε;
-Γεια, είμαι ο Ματ. Χαίρω πολύ. -Γεια, ο Στέφαν.
-Γεια. -Γεια.
-Ώστε γεννήθηκες στο Μίστικ Φολς; -Ναι, μετακόμισα όταν ήμουν παιδί.
-Οι γονείς σου; -Έχουν πεθάνει.
-Λυπάμαι. Αδέλφια; -Δε μιλάμε. Ζω με τον θείο μου.
Εφόσον είσαι κανούριος, δεν ξέρεις για το αυριανό πάρτι.
Χορός καλωσορίσματος στο Φολς.
-Θα πας; -Φυσικά θα πάει.
Υποσχέθηκες.
ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΕΝΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΖΩΟ
-Ήταν από επίθεση ζώου. -Όχι σ'εμένα αυτά.
Ξέρω το παιχνίδι σου. Αν τους κάνεις κομμάτια, υποψιάζονται ζώο.
-Είπες ότι το είχες υπό έλεγχο. -Το έχω.
Σε παρακαλώ, Θείε Στέφαν. Το Μίστικ Φολς έχει αλλάξει.
Ήταν ήσυχο για χρόνια. Όμως, υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται.
Με την παρουσία σου εδώ, θα ταράξεις τα νερά.
-Δεν έχω τέτοια πρόθεση. -Τότε;
-Γιατί γύρισες μετά από τόσα χρόνια; -Δε θα σου δώσω λόγο.
Δεν μπορείς, όμως, να αλλάξεις τη φύση σου. Δεν ανήκεις πια εδώ.
Και πού ανήκω;
Δε θα σου πω τι να κάνεις, αλλά ο ερχομός σου εδώ ήταν λάθος.
Κατερίνε 1864
Η μάχη του Γουίλοου Κρικ έλαβε χώρα στο τέλος του πολέμου...
στο Μίστικ Φολς. Πόσες απώλειες σημειώθηκαν σε αυτήν τη μάχη;
-Δις Μπένετ; -Πολλές;
Δεν είμαι σίγουρη. Αλλά, θα'λεγα πολλές.
Η ομορφιά επηρεάζει τον εγκέφαλο, δις Μπένετ.
Κύριε Ντόνοβαν, θα αδράξετε την ευκαιρία...
να ξεπεράσετε το εμφυτευμένο στερεότυπό σας;
Μην ανησυχείτε, κε Τένερ, το ελέγχω.
Έλενα; Μπορείς να μας διαφωτίσεις...
για ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά γεγονότα της πόλης;
Λυπάμαι, δε γνωρίζω.
Προσπάθησα να φανώ επιεικής για προφανείς λόγους, Έλενα...
αλλά οι προσωπικοί λόγοι δεν ισχύουν πια μετά τις διακοπές.
Υπήρξαν 346 νεκροί, εκτός των ντόπιων πολιτών.
Πολύ σωστά...
κύριε...
Σαλβατόρε.
Κάποια σχέση με τους αυτόχθονες αποίκους εδώ στο Μίστικ Φολς;
-Μακρινή. -Πολύ καλά.
Εκτός, του γεγονότος ότι δεν πολέμησαν πολίτες σ'αυτή τη μάχη.
Η αλήθεια είναι ότι ήταν 27, κύριε.
Ομοσπονδιακοί στρατιώτες, άνοιξαν πυρά στην εκκλησία...
θεωρώντας ότι υπήρχαν όπλα εκεί. Αλλά έκαναν λάθος.
Ήταν η νύχτα της μεγάλης σφαγής.
Τα αρχεία βρίσκονται στο Δήμο εάν θέλετε να φρεσκάρετε τη γνώση σας...
κύριε Τένερ.
Δε φασώνεσαι ποτέ.
Έλενα...
Εντάξει, χαριτωμένος είναι.
Έχει αυτό το ρομαντικό βλέμμα.
Κάρφωσε το βλέμμα του πάνω της τρυπώντας της την ψυχή.
-Ήρθες τελικά! -Ήρθα.
-Να σου φέρω ένα ποτό. -Δε...
Έλα τώρα.
Πού είναι;
Δεν ξέρω, εσύ είσαι το μέντιουμ.
Ναι, το ξέχασα! Δώσε μου ένα λεπτό.
Η γιαγιά λέει ότι χρειάζεται συγκέντρωση.
Χρειάζεσαι μια κρυστάλλινη σφαίρα.
Ορίστε!
Τι;
Ήταν αλλόκοτο. Όταν σε άγγιξε, είδα ένα κοράκι.
-Πώς; -Ένα κοράκι.
Υπήρχε ομίχλη. Ένας άνδρας.
Είμαι μεθυσμένη, φταίει το ποτό, τίποτα το πνευματιστικό.
Εντάξει; Πάω να πάρω άλλο ένα ποτό.
Εντάξει. Μπόνι;
Γεια.
-Το έκανα πάλι. Έτσι; -Ναι.
Με συγχωρείς.
Φαίνεσαι αναστατωμένη για κάτι.
Όχι. Είναι... που η Μπόνι...
Άσ'το καλύτερα, τώρα είσαι εδώ.
Είμαι εδώ.
-Όλοι μιλάνε για σένα εδώ. -Αλήθεια;
Ο μυστηριώδης ξένος. Ναι.
Έχεις κι εσύ... κάτι το μυστήριο.
Σύντροφοι στη θλίψη.
Γιατί πιστεύεις ότι είμαι θλιμμένη;
Συναντηθήκαμε σε νεκροταφείο.
Σωστά. Όχι, βασικά συναντηθήκαμε στις ανδρικές τουαλέτες.
Καλύτερα να μην ξέρεις, δεν είναι κουβέντα για πάρτι.
Δεν ήμουν ποτέ πολύ καλός στην κουβεντούλα.
Πέρυσι την άνοιξη...
το αυτοκίνητο των γονιών μου έπεσε από τη γέφυρα στη λίμνη...
εγώ ήμουν στο πίσω κάθισμα, επέζησα...
εκείνοι, όμως, όχι.
Αυτή είναι η ιστορία μου.
Δε θα θρηνείς για πάντα, Έλενα.
Όχι, δεν κάνω σεξ ξανά κάτω από δέντρο.
Έλα τώρα, θα'ναι γαμάτο.
Για ποιον; Όχι, δεν πρόκειται να γίνει.
Όχι εδώ, όχι έτσι. Όχι.
Είπα όχι. Όχι!
-Πόνεσε! -Άσ'την ήσυχη!
Αρχίζεις να μου τη δίνεις στα νεύρα, Γκίλμπερτ.
Εξαφανίσου, Τάιλερ!
Η Βίκι Ντόνοβαν λέει όχι! Να και μια πρωτιά.
-Δε χρειαζόμουν τη βοήθειά σου. -Έτσι μου φάνηκες.
-Έχει πιει. -Κι εγώ, αλλά δε σου ρίχτηκα.
Ακόμα χειρότερα, θέλεις να μου μιλήσεις, να με γνωρίσεις...
να δεις στην ψυχή μου και να με πηδήξεις μέχρι να με βαρεθείς.
-Αυτό νομίζεις; -Είμαι σίγουρη.
Μ'αρέσει η Μπόνι, φαίνεται καλή φίλη.
Η καλύτερη φίλη στον κόσμο.
Ο Ματ δεν μπορεί να πάρει τα μάτια του από πάνω μας.
Ο Ματ είναι παιδικός φίλος...
βγήκαμε ραντεβού για να δούμε αν μπορεί να γίνει κάτι παραπάνω.
Και;
Μετά πέθαναν οι γονείς μου, και όλα άλλαξαν.
Ο Ματ κι εγώ... Δεν ξέρω... δεν υπήρχε...
Δεν υπήρχε...
Πάθος.
Όχι.
Όχι, δεν υπήρχε πάθος.
Είσαι καλά; Τα μάτια σου...
Όχι... δεν είναι τίποτα.
Διψάς; Θα μας κεράσω ένα ποτό.
Τζέρεμι; Εσύ είσαι;
Τζέρεμι;
Ψάχνεις κάποιον;
Γεια.
Όταν τα χαλάσαμε, είπες ότι ήθελες να μείνεις λίγο μόνη.
Δε μου μοιάζεις και πολύ μόνη.
Δεν καταλαβαίνεις, Ματ.
Εντάξει, Έλενα, κάνε ό,τι είναι να κάνεις.
Θέλω μόνο να ξέρεις ότι πιστεύω ακόμη σ'εμάς...
και δεν τα παρατάω τόσο εύκολα.
Ματ!
Εδώ είσαι! Πήγες στους καταρράκτες...
είναι πολύ ωραία εκεί το βράδυ. Μπορώ να σε ξεναγήσω, αν θέλεις.
-Έχεις πιει πολύ. -Και βέβαια έχω πιει.
Λοιπόν;
Κάρολιν, δε γίνεται τίποτα μ'εμάς τους δυο. Λυπάμαι.
Αναρωτιόμουν ποια σε απήγαγε, αλλά τώρα ξέρω.
Έτσι είναι με όλους;
Όχι, είσαι νεοφερμένος. Κάποια στιγμή θα κάνει πίσω.
-Θεέ μου, δεν το πιστεύω! -Τι είναι;
-Ο αδερφός μου. -Ο μεθυσμένος;
Αυτός. Με συγχωρείς.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Πίστεψέ με, δε θέλεις να είσαι μπροστά. Τζέρεμι!
Τζέρεμι!
-Πού διάολο πας; -Δεν ακούω κουβέντα.
Βίκι; Όχι!
-Θεέ μου, η Βίκι! -Ω Θεέ μου!
Όχι.
Βοήθεια κάποιος!
Βίκι; Τι διάολο;
Τι συνέβη; Ας καλέσει κάποιος ασθενοφόρο!
Όλοι πίσω, κάντε χώρο.
Ο λαιμός της. Κάτι τη δάγκωσε, χάνει πολύ αίμα. Είναι άσχημα.
Βάλε της αυτό στο λαιμό. Βίκι, άνοιξε τα μάτια, κοίταξέ με.
Τι συμβαίνει;
Δέχθηκε και άλλος επίθεση, αλλά δεν ήμουν εγώ, Ζακ.
Ντέιμον!
Γεια σου, αδερφέ.
Υπερβολικό δε βρίσκεις το κοράκι;
Περίμενε να δεις τι θα κάνω με την ομίχλη.
Πότε ήρθες;
Δεν μπορούσα να λείπω την πρώτη μέρα σου στο σχολείο.
Άλλαξες τα μαλλιά σου. Ωραία.
Πέρασαν 15 χρόνια, Ντέιμον.
Δόξα τω Θεώ. Δεν άντεχα άλλο τη δεκαετία του '90.
Εκείνο το τρομακτικό στιλάκι, δε σου πήγαινε.
Μην επηρεάζεσαι από τις τάσεις, Στέφαν.
-Γιατί ήρθες; -Μου'λειψε το αδερφάκι μου.
Σιχαίνεσαι τις μικρές πόλεις. Δεν έχει τίποτα για σένα εδώ.
Κατάφερα να βρω ασχολία.
Άφησες ζωντανό το κορίτσι απόψε. Φάνηκες πολύ αδέξιος.
Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα. Για σένα.
Γιατί είσαι εδώ;
Θα μπορούσα να σου κάνω κι εγώ την ίδια ερώτηση, εν τούτοις...
είμαι βέβαιος ότι η απάντησή σου θα περιοριστεί σε μία λέξη: Έλενα.
Πάμε στην καφετέρια να περιμένουμε τα νέα.
Πρέπει να πάω τον Τζέρεμι σπίτι.
Έλενα, δεν έχω πνευματιστικές δυνάμεις, σίγουρα...
αλλά ό,τι είδα ή νομίζω ότι είδα, έχω την αίσθηση...
Τι θες να πεις, Μπόνι;
Ότι ήταν μόνο η αρχή.
Με συγκλόνισε. Η Έλενα.
Είναι φτυστή η Κατερίνε.
Λειτουργεί, Στέφαν; Με το να είσαι δίπλα της...
στον κόσμο της, σε κάνει να νιώθεις ζωντανός;
Δεν είναι η Κατερίνε.
Ας το ελπίσουμε. Γνωρίζουμε καλά πώς έληξε η ιστορία.
Πες μου κάτι. Πότε είχες τελευταία φορά κάτι πιο δυνατό από σκίουρο;
Ξέρω πού το πας, Ντέιμον, δε θα πιάσει.
-Δε διψάς καθόλου; -Κόφ'το.
Ας το κάνουμε, μαζί. Είδα δυο κορίτσια εκεί έξω.
Ή μήπως να πάμε κατευθείαν στο ψητό;
Πάμε απευθείας στην Ελένα.
-Σταμάτα! -Σκέψου τη γεύση από το αίμα της.
-Εγώ μπορώ. -Είπα, σταμάτα!
Εντυπωσιακό!
Σου δίνω εξάρι! Δεν είχε πολύ στιλ, αλλά ήταν ευχάριστη έκπληξη.
Πολύ καλή η γκριμάτσα...
Ήταν καλό.
Όλα σου φαίνονται αστεία, Ντέιμον, αλλά όπου πας, πεθαίνουν άνθρωποι.
-Αυτό είναι δεδομένο. -Όχι εδώ, δεν το επιτρέπω.
Το εκλαμβάνω ως πρόσκληση.
Σε παρακαλώ, Ντέιμον, μετά από τόσα χρόνια, δεν το ξεχνάμε;
Σου υποσχέθηκα μια αιωνιότητα δυστυχίας, και τηρώ τον λόγο μου.
Μακριά από την Έλενα.
Πού είναι το δαχτυλίδι σου;
Ωχ, σε δυο ώρες βγαίνει ο ήλιος και πουφ... θα γίνεις στάχτη.
Ησύχασε. Εδώ το έχω.
Ούτε να το σκεφτείς δεν έπρεπε ότι είσαι πιο δυνατός από μένα.
Έχασες τη μάχη όταν έπαψες να ξεδιψάς με ανθρώπους.
Δε θα το επιχειρούσα ξανά στη θέση σου.
Νομίζω ότι ξυπνήσαμε τον Ζακ.
Γεια σου, Ζακ!
Είσαι καλά;
Τηλεφώνησα στην Τζένα. Έρχεται.
Εκείνοι με τις στολές; Απ'όσο ξέρω είναι αστυνομικοί.
Οι άνθρωποι θα πάψουν να σου δίνουν ελαφρυντικά, δε νοιάζονται.
Δε θυμούνται ότι οι γονείς μας είναι νεκροί. Έχουν τα δικά τους.
Ο κόσμος προχωράει μπροστά. Προσπάθησε να κάνεις το ίδιο.
Σε είδα στο νεκροταφείο να γράφεις στο ημερολόγιο. Έτσι προχωράς εσύ;
Οι γονείς μας δε θα το ήθελαν αυτό.
Ξεμέθυσες;
Όχι.
Συνέχισε να πίνεις. Πρέπει να μας πάω σπίτι.
Γιατί δεν ήρθε να με βρει; Γιατί όσοι θέλω δε με θέλουν;
Καλύτερα να μην απαντήσω.
Είμαι ανάρμοστη. Πάντα λέω λάθος πράγματα.
Και η Έλενα πάντα λέει τα σωστά.
Ούτε καν προσπάθησε.
Και την επιλέγει και πάντα όλοι επιλέγουν εκείνη.
Για όλα. Κι εγώ προσπαθώ τόσο σκληρά...
και ποτέ δεν...
Δεν είναι ανταγωνισμός, Κάρολιν.
Και βέβαια είναι.
Είσαι καλά.
Βρικόλ...
Μη μιλάς. Είσαι καλά.
Βρικόλακας.
Αγαπημένο μου, ημερολόγιο...
έκανα ένα θανάσιμο λάθος.
Νόμιζα ότι μπορούσα να χαμογελάσω ξανά...
και να το ξεπεράσω. Να υποκριθώ ότι όλα θα πάνε καλά.
Κατερίνε 1864
Είχα ένα σχέδιο. Ήθελα να αλλάξω αυτό που ήμουν.
Να δημιουργήσω μια καινούρια ζωή, λες και δεν είχα παρελθόν...
-Χωρίς τον πόνο κάποιου ζωντανού. -Κάποιου ζωντανού.
Δεν είναι όμως, εύκολο.
Όλα τα κακά σε στοιχειώνουν.
Σε ακολουθούν.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις.
Όσο και αν το θέλεις.
Αρκεί να είσαι προετοιμασμένος για το καλό...
ώστε όταν έρθει να το δεχτείς...
επειδή το έχεις ανάγκη.
Το έχω ανάγκη.
Ξέρω ότι είναι αργά, αλλά...
ήθελα να ξέρω ότι είσαι καλά.
Ξέρεις, εδώ και μήνες, όλοι αναρωτιούνται για μένα.
Αν θα τα καταφέρω.
Και τι τους λες;
Ότι θα τα καταφέρω.
Και το εννοείς;
Ρώτησέ με αύριο.
Επειδή όταν είμαστε στο σπίτι, μπορούμε να μιλάμε.
Θέλεις να περάσεις μέσα;
Ναι. ις να περάσεις μέσα;