Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Selama lebih daripada satu abad, saya hidup dalam rahsia hingga kini.
Saya tahu risikonya, tapi saya perlu mengenali dia.
Elena, dia seiras dengan Katherine.
- Helo, kawan. - Damon.
Tiada apa-apa tentang Logan yang saya bunuh di sini.
Seseorang melindunginya.
Kumpulan kecil.
Pengasas keluarga, beberapa pegawai bandar.
Dah tentu saya akan buat apa saja untuk membantu.
Alaric Saltzman. Saya cikgu sejarah baru awak.
- Itu cincin yang hebat. - Terima kasih. Ini cincin ayah saya.
Saya perlu pergi. Terlalu ramai yang telah mati.
Saya tak boleh jadi sebahagian daripada hidup awak lagi.
- Jangan pergi, Stefan. - Selamat tinggal, Elena.
Awak tahu apa? Saya takkan jemput awak masuk.
Lain kali sajalah.
- Saya ditinggalkan. - Ya, Logan tak guna.
- Helo, Jenna. - Logan.
Awak tak nak jemput saya masuk?
- Kenapa awak datang, Logan? - Saya rindukan awak.
- Saya berada di luar bandar. Saya... - Ya. Saya dapat e-mel itu.
Awak dapat e-mel?
Awak tak hantar e-mel?
Saya boleh jelaskan. Jemput saya masuk dan saya akan cerita semuanya.
Saya takkan jemput awak masuk. Lupakan saja.
Jangan begitu, Jenna, ini saya.
- Jawapannya tidak. - Saya kenal awak.
Awak selalu mengelak, tapi sebenarnya nak.
Awak cakap saya tak boleh kawal diri.
Strategi yang bijak.
Selamat malam.
Awak lelaki dalam berita itu, Logan Fell.
Saya tonton setiap malam.
Dulu. Saya dah tak nampak awak di televisyen saya.
Saya ambil cuti.
Saya perasan.
Saya Daphne.
- Awak nak tahu sesuatu, Daphne? - Tak, apa?
Saya hidup dalam ketakutan. Ia memakan diri saya.
Apabila matahari mula terbenam, ketakutan datang.
Sebab saya tahu malam itu membawa kematian.
Jeremy dah keluarkan pad lakar dia.
- Awak bergurau. - Tak. Tapi jangan cakap apa-apa.
Sebaik saja kita galakkan dia, dia akan menyimpannya.
Pelajar jurusan psikologi. Tengoklah.
Awak dan Stefan?
Perkembangan baru?
Dia tahu perasaan saya dan kedudukan saya...
dan saya tahu kedudukan dia tapi itu tak jadi masalah.
Dia dah pergi, jauh.
- Dia pergi ke mana? - Saya dah berhenti tanya.
Jawapannya menakutkan.
Awak punya dah pergi, saya punya dah kembali.
- Logan? - Dia dah kembali.
Saya tak benarkan dia masuk rumah saya.
- Saya harap awak hempas pintu. - Hempas sedikit.
Peraturan tiga kesilapan, Jenna.
Awak tak dibenarkan menonton berita.
Betul. Tiada lagi Logan "tak guna" Fell.
Jadi awak tahu ke mana awak akan pergi?
Entahlah. mungkin London. Jumpa kawan-kawan.
Awak tiada kawan, Damon.
Betul cakap awak, Stefan. Saya hanya ada awak.
Jadi kita nak ke mana?
Kita takkan ke mana-mana.
Saya akan menjalani hidup saya sejauh mungkin dari awak.
Namun kita satu pasukan. Kita boleh menjelajah dunia bersama-sama.
Kita boleh cuba The Amazing Race.
Itu kelakar. Awak nak ke mana?
Sebab kita takkan duduk di bandar ini.
Saya datang nak jumpa Damon.
Baiklah. Okey.
Syerif. Tak sangka awak datang.
Maaf mengganggu, tapi kita perlu berbincang.
Masuklah.
Saya harap awak faham kerahsiaan itu.
Stefan belum tahu tentang ini dan saya mahu rahsiakannya.
Sudah tentu. Kanak-kanak terlalu muda untuk tahu hal ini.
- Jadi, apa yang awak perlukan? - Ada satu lagi serangan.
Mangsa seorang wanita, tekaknya koyak, kehabisan darah.
Perkara yang sama berulang.
Maaf, saya tak faham.
Saya ingatkan kita dah selesaikan masalah itu...
apabila saya uruskan si rambut perang itu.
Saya fikir dia mesti mengubah seseorang.
Atau beberapa orang, saya tidak tahu.
Cerita untuk bandar ini adalah satu lagi serangan haiwan...
tapi saya tak pasti berapa lama lagi kita boleh terus menipu mereka.
Majlis perbandaran sedang kecoh. Kami fikir kami dah melepasinya.
Jadi, apa kita nak buat?
Awak seorang saja yang pernah lawan puntianak.
Kami harap awak boleh beritahu kami.
Selamat Datang ke Pesta Kerjaya
Kemudian penari balet dan krumper buat tarian salsa.
Saya terjaga di bahagian itu.
Saya tak perasan awak tertidur.
Awak nampak Celine Dion menari tentang kanser?
Bahagian itu selalu buat saya menangis.
Ya. Kemudian hakim itu terus menjerit dan saya tak boleh terima...
jadi saya matikannya.
Saya menonton Family Guy sampai habis jadi awak berhutang dengan saya.
Saya ada terlepas sesuatu?
Mereka selalu bersama. Agak pelik, bukan?
Dia perlukan seseorang yang baik seperti dia.
Berbeza dengan puntianak pembunuh seperti Damon.
Ya, macam mana dengan semua itu?
Saya terkejut.
Damon serang saya. saya boleh mati sekarang.
Namun saya juga berterima kasih. Kepada Stefan.
Dia selamatkan saya, dan...
awak ada nampak dia?
Tak sejak dia beritahu saya yang dia akan pergi.
Apa yang saya tahu, dia dah tiada.
Dia takkan pergi tanpa ucapkan selamat tinggal.
Ya, betul. Dia fikir dia melindungi saya.
Berpisah dan sebagainya.
- Jadi, apa awak nak buat? - Apa yang saya patut buat?
Saya dah merayu supaya dia tak pergi. Kalau tanya lagi, saya penting diri.
- Itulah yang terjadi. - Mungkin itu yang terbaik.
Apa? Kenapa?
Masa depan apa yang awak ada dengan dia kalau dia masih ada?
- Pegang kuat-kuat. - Maaf.
Janji Masa Depan Awak
- Adakah awak baru saja... - Tak, saya sumpah.
Oh, Tuhan.
Macam mana? Faham?
Terima kasih kerana singgah.
- Beritahu saya apa rancangan awak. - Sudah tentu.
Kenapa dengan awak? Awak bunuh seseorang?
Lepaskan saya. A, jangan sentuh saya.
B, kalau saya buat, saya takkan tunjuk.
C, ada seekor lagi puntianak di bandar ini.
- Mustahil. - Tentulah tidak.
- Jadi, siapa yang buat? - Kenapa kita nak ambil peduli?
Kita tetap akan pergi, bukan?
Tak, saya tak boleh pergi sekarang. Awak pun tahu.
Macam mana kita nak cari dia?
Biar orang dewasa yang uruskannya, Stefan.
Jumpa nanti, okey? Selamat tinggal.
Hai.
Kita perlu berbincang.
- Jadi, kenapa awak dan Forbes? - Tiada apa-apa.
Saya nampak awak berdua di dewan tadi.
Jangan cuba menafikannya lagi. Awak jangan berpura-pura.
- Tak, bukan begitu. - Tak pernah.
Sehinggalah awak menjadi orang "kami".
- Orang "kami"? - Ya.
"Kami tak boleh datang ke parti. Kami takkan terlepas satu permainan."
"Kami tak suka warna merah."
Kami luang masa bersama dua kali.
Saya dah cakap. "Kami."
Jadi awak tak tahu siapa orangnya?
Tak.
Mesti seseorang yang baru sebab meninggalkan mayat seperti itu...
sama ada mereka cuai atau mereka nak sampaikan pesanan.
Awak pasti itu bukan Damon?
Saya tak pernah pasti tentang Damon.
Namun dia cuba untuk tak menonjolkan diri kebelakangan ini...
jadi tak masuk akal bagi saya.
Jadi, apa awak nak buat?
Damon sedang menjejaki mereka sekarang.
Saya dah janji nak jujur dengan awak, jadi saya nak beritahu awak.
Saya nak awak berhati-hati.
Apabila saya nampak awak, saya...
ingatkan awak datang untuk ucap selamat tinggal.
Belum lagi.
- Apa pendapat awak? - Menakutkan.
Saya jumpa jurnal lama ini dalam barang-barang ayah.
Johnathan Gilbert dari tahun 1800. Dia macam pelik saja.
Dia tulis tentang syaitan dan semua orang ini disembelih dan...
Ya, dia seorang penulis. Kisah pendek. Kisah seram.
Dia tulis kisah fiksyen?
Saya fikir dia cuma hilang akal atau mabuk.
Itulah Gilbert. Mungkin kedua-duanya.
Jadi, apa saya nak buat sekarang?
Tunggu saja. Saya akan sampai sekejap lagi.
- Boleh cepat? Saya ada hal. - Awak boleh beri saya benda itu.
Jadi kenapa awak suruh saya yang buat?
Sebab saya mengganggu isyarat.
Boleh saya pergi sekarang? Separuh hari saya dah terbuang.
Pergilah.
Masuk kereta, balik rumah, lupa yang saya suruh awak buat ini.
- Okey. Selamat tinggal. - Selamat jalan.
Saya ada banyak peluru kayu. Jadi tiada apa-apa.
Jangan lakukannya, percayakan saya.
- Itu yang awak dapat. - Untuk apa?
- Awak yang buat saya jadi begini. - Saya bunuh awak. Tak ubah awak.
Saya tahu siapa awak dan abang awak.
Saya memerhatikan awak berdua. Saya agak awak akan datang ke sini.
Saya gembira awak datang sebab saya ada soalan.
- Saya dulu. Siapa yang ubah awak? - Manalah saya tahu.
Perkara terakhir yang saya ingat...
saya nak tikam abang awak dan awak tangkap saya.
Itu saja.
Hingga saya tersedar di belakang kedai kereta terpakai di Lebuhraya 4.
- Ada orang tanam saya. - Itulah yang berlaku.
- Awak gigit saya. - Tak guna.
Ini mesti awak.
Awak perlu ada darah puntianak di dalam badan semasa awak mati.
Saya tak buat begitu.
Ada puntianak lain jumpa awak dan berikan darah dia.
- Siapa? - Itu yang saya nak tahu.
Ini bukan pasukan menyambut yang menunggu...
dengan kek Bundt dan buku panduan.
Ini proses pembelajaran dalam latihan. Awak tahu?
Baru sekejap, saya tak dikenali, lelaki baru yang meningkat naik.
dan tahu-tahu saja, saya tak boleh masuk ke rumah saya...
sebab kaki saya tak dapat melepasi pintu.
- Awak perlu dijemput masuk. - Saya tahu. Saya tinggal seorang.
Teruknya.
Sekarang saya berada di Ramada, tengok TV berbayar...
makan semua yang saya nampak, termasuk kerja rumah.
Mungkin lebih teruk.
Saya cuma boleh fikir tentang darah dan bunuh orang.
Saya tak boleh berhenti bunuh. Saya asyik bunuh. Saya sukakannya.
Saya berkonflik.
Selamat datang ke kelab.
Tunggu sekejap. Polis hanya jumpa satu mayat.
Saya tinggalkan satu. Saya penat.
Namun saya sembunyikan mayat yang lain.
- Mereka ada di belakang sana. - Awak bergurau.
Mereka semakin bertambah.
Janji Untuk Masa Depan Anda
Jadi, apa yang kita tahu?
Tiada apa-apa yang baru untuk dilaporkan.
Timbalan-timbalan saya yang sangat dipercayai semuanya berjaga-jaga.
Namun kalau awak rasa perlu lebih proaktif...
silakan ambil tindakan sebaiknya.
Apa langkah berjaga-jaga yang kita boleh ambil?
Buat masa sekarang, tiada tempat yang selamat dari tempat awam yang sesak.
Baru sekarang, Tuan Datuk Bandar, kami tahu di mana anak-anak kami.
Apa yang awak nak?
Terkejut jumpa awak di sini.
Seni biasanya membayangkan budaya dan budaya membayangkan...
bukan awak.
Sudahlah.
- Masih nak jadi angkasawan? - Saya tak percaya awak masih ingat.
Saya masih ingat kerajang timah yang awak pakai di kepala.
Saya berumur lapan tahun.
Apa khabar?
Tak seberapa baik.
Awak?
Saya ada dengar sesuatu.
Jadi betullah awak dan Stefan...
Ya. Memang betul.
Bagaimana dengan awak, Matt Donovan?
- Saya ada dengar tentang Caroline. - Awak pun ada dengar.
- Hei. - Kami berkawan.
- Bukan masalah besar pun. - Tidak?
Tidak.
Kenapa saya terlalu ikut perasaan?
Saya hanya fikirkan bekas kekasih saya.
Saya nak bersama dia, gigit dia dan sebagainya.
Mungkin awak cintakan dia.
Apa saja yang awak rasai sebelum ini semakin kuat sekarang.
Awak perlu belajar kawal.
Bagaimana berjalan di bawah matahari?
Saya suka bangun pagi.
Awak boleh berjalan bawah matahari. Apa pun, sangat hebat.
Majlis perbandaran takkan syak awak. Itu tiada dalam jurnal.
- Jurnal? - Ya, bapa-bapa pengasas...
mereka berikan jurnal kepada anak-anak mereka.
Tolonglah, kawan. Awak kena beritahu saya.
Macam mana awak boleh berjalan di bawah matahari?
Siapa yang ubah awak?
Macam mana awak boleh berjalan di bawah matahari?
Siapa yang ubah awak?
Setakat ini saya baik saja.
- Saya akan bunuh awak. - Jadi awak takkan tahu.
- Awak tak jawab soalan saya. - Awak dulu.
Nampaknya kita berada di jalan buntu, bukan?
Saya ada kerja untuk dibuat, orang perlu dibunuh.
Saya rasa saya perlukan sedikit permulaan.
Tak guna.
Saya rasa awak ke sini bukan untuk merancang masa depan awak.
Awak menjaga saya.
Harap awak tak kisah.
Saya nak jadi doktor...
sebelum semuanya berlaku.
- Saya tak boleh sebab... - Darah?
Ya.
Saya dah cuba banyak perkara yang berbeza.
Tiada yang dapat memikat hati?
Tak, saya suka semuanya. Saya cuma...
saya perlu bertukar sebelum sesiapa boleh perasan...
saya tak meningkat tua.
- Berapa lama lagi itu akan berlaku? - Selalunya, beberapa tahun.
Kadangkala lebih singkat.
- Awak selalu pergi? - Saya tiada pilihan.
Jadi, macam mana dengan awak? Apa rancangan awak untuk masa depan?
Saya tak nak cakap tentang masa depan saya, Stefan.
Sebab semua yang awak cakap dah cukup untuk menjelaskan...
yang awak takkan berada bersama.
Elena, bukannya saya tak nak ada bersama...
Awak tak boleh. Saya faham. Saya dengar awak cakap tadi.
Kali kedua juga.
Saya hargai awak jaga saya...
tapi tolonglah, kalau awak nak pergi, pergi sajalah.
- Lindungi saya. - Apa yang berlaku?
- "Tak guna" Fell dah sampai. - Logan ada di sini?
Tunggu. Logan Fell?
Janji Masa Depan Awak
Stefan, apa yang berlaku?
Jenna, awak mengelak daripada saya?
Istilahnya pemeliharaan diri.
Elena, apa kata awak dan Jenna pergi tempat lain?
Mari pergi.
Apa awak buat di sini?
Abang awak tanya saya soalan yang sama.
Apa kata kita lupakan masa silam dan hal "siapa yang ubah saya"...
dan dapatkan jawapan yang saya mahu.
Macam mana saya boleh berjalan pada waktu siang?
Hanya saya dan Damon yang saya tahu.
Namun awak berdua sangat berhati-hati tentang caranya.
Yang memberitahu saya masih ada caranya.
Kalau awak tak perasan, saya agak terkenal di bandar ini.
Sangat mudah untuk saya dedahkan awak.
Awak nak tahu macam mana awak boleh berjalan di bawah cahaya matahari?
Ya.
Tak boleh.
Jangan cuba ugut saya lagi.
Semasa Logan datang ke rumah, apa yang dia cakap?
Pujian palsu, lesung pipit tak guna, muka tak bersalah.
Saya serius, Jenna. Kelakuan dia? Apa yang dia cakap?
Dia Logan yang sama.
Dia menawan, lebih gila dari biasa.
Dia cuba pujuk saya untuk benarkan dia masuk.
Apa?
Okey, dengar baik-baik.
Jangan sekali-kali bercakap dengan dia lagi.
Saya serius, Jenna. Sampai bila-bila.
- Elena. Jenna. - Hai, En. Saltzman.
Ya, saya harap dapat jumpa awak di sini malam ini.
Malam kerjaya adalah perlawanan boling baru.
Okey, maafkan saya.
Logan Fell ialah puntianak.
Apabila saya jumpa dia lagi, saya akan hancurkan badan dia.
- Apa yang berlaku? Awak okey? - Tak. Saya tak okey.
Saya diserang hendap. Saya ditembak.
Sekarang saya berdendam.
Kita perlu cari dia.
Tak perlu. Dia ada di sekolah ini.
Awak bergurau. Kenapa dia ada di sana?
Dia bergaul dengan orang ramai.
Baiklah, saya akan ke sana.
Jadi? Ada apa-apa yang awak nak kongsi?
- Apa yang kamu buat? - Ikut masa depan saya.
Yang ini.
- Wartawan penyiaran. - Ya. Wartawan penyiaran.
Kenapa mak pandang saya begitu?
Kamu tak baca akhbar pun.
Liz?
Logan.
Awak nak buat apa? Tikam saya? Tanam saya dalam kubur cetek lain?
E-mel apa kali ini?
- Saya tiada pilihan. - Tak guna.
Saya berkorban untuk awak. Untuk bandar ini.
Awak kenal saya sejak usia saya enam tahun dan awak tipu saya.
Awak tahu apa yang awak akan hadapi.
Saya adalah salah seorang daripada awak.
Sekarang awak salah seorang daripada mereka.
Berhati-hati, syerif.
Hantar pasukan ganti ke sekolah dengan segera.
Kekal antara kita sahaja. V5.
Saya tak tahu yang awak melukis.
Subjek elektif.
Sebab ini benda yang bagus. Awak suka grafik?
Sebab saya memang suka.
Apa yang awak buat?
Cuma perkara lain yang kita ada persamaan.
Apa lagi? Vicki?
Mari keluar sebab kita bercinta dengan gadis sama?
Kawan dengan salah seorang lelaki lain yang dia kenal...
memang ramai.
Hei!
Berhenti.
- Sudahlah. - Awak berdua. Ikut saya.
Maafkan saya, datuk bandar, ke mana awak nak bawa mereka?
Saya akan cakap dengan mereka.
Semua pergaduhan perlu dileraikan. Awak tak rasa begitu?
Marilah.
Bonnie, awak di mana? Saya dah bersedia. Saya di luar.
Gadis dalam kesusahan, nak tumpang?
Oh, Tuhan. Logan Fell, Channel 9, itu awak?
Dulu saya jaga awak, Caroline Forbes.
Jangan ejek saya.
Saya sepatutnya balik dengan Bonnie, tapi saya tak jumpa dia.
Tiada masalah sebenarnya. Dalam perjalanan saya.
Okey.
Inilah takdir.
Kenapa?
Sebab saya berminat dalam bidang wartawan penyiaran.
Jadi boleh saya tanya awak beberapa soalan?
Apa saja yang awak mahu.
- Pakai tali pinggang keledar dulu. - Okey.
Hei.
Awak ada nampak Logan Fell, lelaki dalam berita itu?
Ya, dia baru saja hantar Caroline pulang.
Tunggu di sini.
Okey, mari selesaikan di luar.
Ayuh. Lawan.
- Apa? Nak kami buat apa? - Saya takkan lawan dia, ayah.
Saya takkan lakukannya, tuan.
Jangan bergaduh di sana macam perempuan.
Bawa keluar, bergaduh seperti lelaki dan lupakan.
Pelajaran terbaik yang ayah saya ajar.
Jadi kita selesaikannya saja. Lawan.
- Jangan begitu, ayah. - Ya, itu takkan berlaku.
- Ayah cakap lawan! - Apa yang berlaku di luar ini?
Biar mereka berdua saja yang selesaikannya.
- Kita okey saja. Masuklah. - Saya tak nak masuk semula.
Saya mahu jawapan untuk soalan saya.
Apa yang berlaku di sini?
Awak fikir awak sedang bercakap dengan siapa?
- Saya ada nampak macam pelajar? - Tidak.
Awak nampak macam orang dewasa tak berguna.
Jangan cakap dengan saya begitu.
Saya boleh buat awak kehilangan kerja begitu saja.
Awak boleh buat.
Jadi kita berdua akan ke tempat letak kereta dan selesaikannya.
Awak tak kisah?
- Awak dah jadi sasaran saya. - Ya, okey.
Awak tak apa-apa?
Di mana awak?
Anak perempuan awak menyatakan minat pada kewartawanan.
Saya rasa penting untuk memupuk minda orang muda.
- Apa yang awak nak? - Kepuasan...
untuk mengubah anak awak jadi seekor puntianak.
Sakit mendapat balasan, bukan?
Bawa dia pergi.
Logan? Apa yang berlaku? Logan?
Syerif. Damon.
- Di mana Caroline? - Dia okey.
Ya, saya di Jalan Elm.
Cuba sekali lagi.
- Siapa yang ubah awak? - Saya dah cakap saya tak tahu.
Besi tayar ini boleh hancurkan kepala awak.
Itu jawapan terakhir awak?
- Kenapa awak menyebelahi mereka? - Saya tak menyebelahi sesiapa.
Awak buat saya marah, saya nak bunuh awak.
- Siapa yang ubah awak? - Saya tak tahu.
Tak apalah. Kalau begitu, habislah awak.
Saya tahu.
Awak menipu.
Awak fikir awak seorang saja yang nak masuk ke makam itu?
Di bawah gereja lama?
Kalau awak tipu saya, saya akan bunuh awak.
Saya tak tipu.
Ada cara lain untuk memecahkan mantera itu.
Kami boleh bantu awak.
Jumpa saya di gereja lama.
Tolak saya. Buat ia kelihatan betul.
- Di mana Caroline? - Dia okey.
Oh, Tuhan.
Adik saya hantar dia balik.
Maafkan saya, syerif.
Saya tak cukup kuat.
- Caroline? - Dia okey. Saya hantar dia balik.
Dia ketakutan tapi dia cuma ingat Logan menyerangnya. Itu saja.
- Di mana Logan? - Damon dah uruskan dia.
Uruskan seperti...
Awak nampak apa yang berlaku malam ini, bukan?
Awak faham kenapa kita tak boleh bersama. Awak dah nampak.
Ya. Saya mula nampak banyak benda, Stefan.
Sudahlah. Saya hantar awak balik.
Saya boleh pulang sendiri.
Saya tahu.
Baiklah. Boleh juga.
Hei.
Apa yang awak nak?
Entahlah. Saya rasa pelik dengan ayah awak.
Perkara yang dia buat.
Dia memang selalu begitu? Adakah itu...
yang awak perlu lalui?
Saya faham.
- Apa masalah awak? - Saya tak perlu belas kasihan awak.
Serius, awak tak perlu buat begini.
- Tak perlu. - Pergilah.
- Apa masalah awak? - Entahlah, okey?
Entahlah.
Apa yang saya cakap sebelum ini, tentang awak pergi, itu sangat kejam.
Tak. Awak ada hak.
Awak tanya saya tentang masa depan saya.
Saya nak jadi penulis.
Ibu saya mendorong saya ke arah itu...
sejak saya mula pandai membaca.
Dia menyokong saya, beri galakan membeli jurnal pertama saya.
Kemudian dia meninggal dunia.
Saya dah tak boleh nampak diri saya jadi penulis lagi.
Itu minat kami bersama.
Saya tahu awak fikir yang awak dah bawa...
banyak benda buruk dalam hidup saya, tapi hidup saya memang menyedihkan.
- Saya dah dikebumikan bersama. - Ini berbeza.
Tak dapat mengurangkan sedikit pun kesakitan.
Saya tahu sukar untuk difahami...
tapi saya buat ini untuk awak.
Tidak.
Awak tak boleh buat keputusan itu untuk saya.
Kalau awak pergi, itu untuk awak. Sebab saya tahu apa yang saya nak.
Stefan, saya cintakan awak.
Jangan.
Elena, saya tak boleh.
Ya, awak boleh.
Jangan bersembunyi daripada saya.
- Siapa awak? - Kawan Jenna.
Jenna hantar awak?
Saya datang sendiri.
Saya dah tahu.
Saya tahu awak fikir ini akan buat awak nampak berani...
tapi sebenarnya, buat awak nampak dungu.
Tak kisah, saya dah sampai.
Apa yang awak nak?
Jenna orang yang baik dan dia layak dapat yang terbaik.
Saya datang untuk pastikan dia dapat yang terbaik.
Adakah itu satu ugutan?
Awak tak boleh tumbuk saya?
Mungkin membangkitkan kemarahan saya?
Saya bukan jenis lelaki yang ganas.
Awak juga bukan seorang yang bijak.
Macam mana?
Sebab awak tak tahu awak bercakap dengan siapa.
- Saya nak tumpang. - Baiklah.
Saya suka Caroline.
Dia ada sesuatu tentang diri dia.
Saya suka dia, okey?
Saya takkan pertahankan atau minta maaf tentang itu.
- Okey. - Jadi berhenti...
berpura-pura mesra.
Okey.
Ya.
Saya akan ke sana.
Saya tak pernah masuk bilik awak sebelum ini.
Tak banyak berubah sepanjang beberapa tahun ini.
Awak tinggalkan semuanya di sini bila awak datang dan pergi?
Ini satu-satunya tempat yang tak berubah.
Bilik ini menyimpan setiap kenangan...
yang saya fikir sangat penting untuk dikekalkan.
- Banyak kenangan. - Ya.
Awak haus?
Sedikit. Awak?
Tak, saya tak apa-apa.
Saya ambil air untuk awak, okey?
Okey.
- Helo? - Saya cuma nak ucapkan terima kasih.
- Saya tak tahu macam mana awak buat. - Saya tak faham.
Kami jumpa mayat Logan di Gudang Fell yang lama.
Telah dilupuskan.
Dia mengumpul mangsa. Mangsa yang tak bersalah.
- Apa? - Bandar ini berhutang dengan awak.
Saya juga begitu.
Elena? a begitu.