W poprzednich odcinkach:
Przez ponad sto lat żyłem w ukryciu.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Ona jest sobowtórem Katherine.
Nie wiesz jaką przyszłość zaplanowałam dla nas.
Dla ciebie, mnie i Damona.
Twoja miłość do niej była fikcją.
Ona nigdy nie zastosowała na mnie perswazji.
To było prawdziwe. Wydostanę ją.
- Powiedz jak otworzyć grób. - Dziennik.
- Gdzie jest? - Sprawdź dziennik Johnatan'a Gilberta.
- Pożyczysz mi dziennik swego przodka? - Dałem nauczycielowi.
- Alaric Saltzman. - Damon.
Księga należała do Emily, tak?
Jej potrzebujesz do zdjęcia zaklęcia?
Pomogę ci.
Powiedziałem Damonowi, że mu pomogę.
Skłamałem. Nie mogę mu na to pozwolić.
Pomogę ci we wszystkim.
MYSTIC FALLS, ROK 1864
Pomocy.
Mój mąż jest ranny.
Tutaj, w środku nocy? To bezpieczne.
Nie, panie, nie jest.
Tak to się robi.
Co z ciałami?
Zostaną w lesie, zwierzęta je pożrą.
Na pewno jesteś gotów?
Tak. Przemień mnie.
W swoim czasie.
Pocałuj mnie.
Zakosztuj.
- Nie mogę. - Wkrótce nie będziesz miał dość.
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
MYSTIC FALLS, OBECNIE
Dzień dobry.
Podoba mi się to.
Pobudka, śpiochy.
Co za pruderia.
- Wyjdź. - Nie takie cuda oglądałem.
Słuchajcie, musimy omówić pewną sprawę.
Teraz?
Masa roboty.
Przyjaźnimy się i łączy nas wspólny cel.
Żeby otworzyć grób, trzeba znaleźć pamiętnik,
odszukać księgę i odwrócić zaklęcie.
Elena - zajmiesz się pamiętnikiem.
- Od kiedy biorę w tym udział? - Odkąd mieszkasz w łóżku Stefana.
Nie musisz.
Poszukam.
Z pamiętnika dowiemy się, gdzie jest księga?
Uwierzymy na słowo wampirowi, który wygląda na głupka?
Nie mamy wyjścia.
- Co to właściwie za księga? - Kucharska, dla czarownic.
Spis zaklęć rzucanych przez daną wiedźmę.
- Książka kucharska. - A co z tym tajemniczym wampirem?
Głupek nie pracował sam, więc ten drugi wie, kim jesteśmy.
- I to mi się nie podoba, więc ruchy.
Fajny mamy trójkącik.
Nie zepsujcie tego.
On...
Wracaj.
Nie powinniśmy.
- Przestań. - Zmusisz mnie?
Panno Katherine. Przyszła panna Pearl.
Niech zaczeka.
Dziękuję, Emily.
Koniec zabawy.
Jak miło, Pearl.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Emily, powiedz panu Salvatore, że wyszłam.
Któremu?
Obydwu.
Ile zostaniesz u Salvatorów?
Ludzie gadają.
Bawisz się obydwoma braćmi.
Miło, że mnie goszczą.
Jestem biedną sierotą z Atlanty,
która straciła rodzinę w pożarze.
Który sama wznieciłaś.
Kochanie, bądź ostrożna.
Honoria Fell zaniosła wczoraj aptekarzowi skrzynkę eliksiru.
Prosiła, by go sprzedawał w niższej cenie.
- Nie rozumiem. - Spróbuj.
- Co to? - Werbena.
Dlaczego?
- Wiedzą. - Szukają nas.
Werbena w miasteczku - niedogodność.
Może czas ruszać dalej.
Nie. Podoba mi się tu. Nie chcę jeszcze wyjeżdżać.
Idziemy, mamo?
Coś się stało?
To znowu ja. Anna.
Ta nachalna.
Wpadnę do Grilla, zagramy.
Do kogo dzwonisz?
Jeremy Gilbert.
Podoba ci się?
Jest mi do czegoś potrzebny.
Nie właź w światło.
Ciągle zapominam.
Jesteś nowy. Nauczysz się.
Pamiętnik Gilberta?
To wygląda jak pamiętnik?
Jest stary i stęchły.
Po czym mam poznać?
Gdybyś uważał, może byś wiedział.
Nie mów do mnie jak do głupka.
Wypij.
Jeśli będziesz niespokojny przy czarownicy, wyczuje słabość.
Kiedy znów pójdziemy na polowanie? Chcę świeżej krwi.
Kiedy otworzymy grób, zabijesz, kogo zechcesz.
Teraz skup się na Bonnie,
a ja wyciągnę pamiętnik od nauczyciela.
Dlaczego wybrałaś mnie?
Żeby mieć źródło informacji.
Jesteś barmanem.
Nie ja jeden. Dlaczego ja?
Byłeś smutny, bez celu w życiu.
Potrzebowałeś mnie.
Damon wierzy, że próbujemy mu pomóc?
Chyba nie wie w co wierzy.
Zaufanie przychodzi mu z trudem.
Chyba wydaje mu się, że robi to wszystko z miłości.
To pokręcone i przykre.
Cel można osiągnąć na wiele sposobów. Nie trzeba zabijać.
Damon nie szanuje ludzkiego życia.
Lubi zadawać ból.
Przez 145 lat,
za każdym razem, gdy trochę odpuściłem
pozwalając mu wrócić, robił coś, przez co tego żałowałem.
- Nie powtórzę tego błędu. - Co się stanie,
kiedy Damon otworzy grób i odzyska Katherine?
Niezależnie od jego obietnic, umrze wielu ludzi.
To Johnathan Gilbert.
A to?
Co robicie?
Przeglądam rzeczy. Wspominam.
Tata miał jakiś rodzinny dziennik.
Pamiętnik Johnathana Gilberta?
- Wiesz o nim? - Pisałem referat na jego podstawie.
- Gdzie teraz jest? - Pożyczyłem panu Salzmanowi.
"Widziałem się z Barnettem i Giuseppem.
Pokazałem im kompas, dostrzegłem ich niedowierzanie".
Mam uwierzyć, że to coś je wytropi?
- Czary? - Nauka.
Uwierzę, jak zobaczę.
Pomysł z kościołem ma szanse na powodzenie.
Nie wiedziałem, że ojciec ma gości.
Zaraz skończymy.
Proszę wybaczyć, panie Gilbert, panie Lockwood.
- Powiedziałeś im? - Jeszcze nie.
- Potrzebujemy jak najwięcej ludzi. - Powiem.
Na moich chłopców można liczyć.
Jest tu kto?
To był błąd.
Siadaj.
Sprężone powietrze?
Sam to zrobiłeś?
Kim jesteś?
- Nie skrzywdzę cię, chyba, że znów to aktywujesz.
Kim jesteś?
Nauczycielem.
Mam cię zmusić?
Jestem też historykiem. Interesuje mnie Wirginia
i dokonałem kilku odkryć w tym mieście.
Zgrywasz Van Helsinga?
Powiedz prawdę.
Może żona była parapsychologiem.
Badała aktywność paranormalną w tej okolicy.
- Jestem tu przez jej pracę. - Gdzie ona jest?
Nie żyje.
- Zabił ją wampir. - Gdzie pamiętnik Gilberta?
- Po co ci on? - Gdzie jest?
- Na biurku. - Nie.
Był tam.
Masz coś?
Nic. Same bzdury.
Niektórzy nie powinni pisać.
Gilbert nie był mózgiem?
Nie idziesz na randkę?
Idę. Życz mi szczęścia.
Znów ją dziś widziałem.
Najpiękniejsza kobieta w mieście.
O równie pięknym imieniu. Pearl.
- Przemyślałaś to? - Wkrótce wyjedziemy.
Wpierw załatwię parę spraw.
Przemienisz obydwu?
Katherine, bądź ostrożna.
Obiecuję nie ryzykować.
Idzie pan Gilbert. Policzki.
Pięknie zaróżowione.
- Poświęci mi pani chwilę? - Tak, panie Gilbert.
Wciąż czekam, aż opowie mi pan o komecie.
Twoja matka ma wielbiciela.
Założyciele chcą wiedzieć, że mogą na was liczyć.
Oczywiście, że tak. Ktoś wątpi?
Nie wiem, czy Damon pojmuje wagę zadania.
Opuścił Konfederację dla zasady.
Uszanujmy jego wybór.
- Trudno mi szanować dezertera. - Nigdy o to nie zabiegałem.
I dobrze, ponieważ czuję się zawiedziony.
Miasto ma kłopoty?
Zbyt wiele osób zginęło.
Musimy się bronić, powstrzymać zabójców.
- O czym ojciec mówi? - Żyjemy wśród demonów.
Jaki ojciec tajemniczy. Proszę powiedzieć.
To wampiry.
Istnieją i żyją wśród nas.
Ale wiemy, jak je zabić.
I wy nam pomożecie.
Ojciec nie akceptował pań, z którymi się spotykałem.
To sprawiało, że pragnąłem ich bardziej.
- A ty? - Było ich paru.
Logan to nie jedyny frajer, z jakim byłam.
Zaginął? Znaleźli go?
Wcale nie zaginął. Opala się na wyspach Bahama.
Liczy się tylko ze sobą.
Jak wszyscy Fellowie. Bufon.
Gdzie byłaś? Szykujemy kolację.
Jest Stefan?
Niedługo przyjdzie.
Od kiedy o mnie wiesz?
Od niedawna.
Odkąd znam twojego brata.
Damona?
Zabił moją żonę.
Na pewno on?
Byłem przy tym.
Jeśli pragniesz zemsty, to się dla ciebie źle skończy.
Chcę wiedzieć, co się z nią stało.
Powiedziałeś, że Damon...
Widziałem, jak wysysa z niej życie.
Musiał mnie usłyszeć.
Zniknął.
Jej ciało też.
Nigdy jej nie znaleźli.
On nie może wiedzieć, po co tu jesteś.
Zabiłby cię bez mrugnięcia okiem.
Umiem o siebie zadbać.
Nie.
Ale pomogę ci, jeśli mi na to pozwolisz.
- Nie rób tego. - Czego?
Zrobiłeś to specjalnie.
Żeby podejść do zlewu.
A propos, gdzie jest Stefan?
Przegapił rodzinną kolację, z której ja bardzo się cieszę.
- Jest prawdziwa? - Co?
Ta braterska miłość.
Mogę mu ufać?
Tak.
Mogę mu ufać?
Mam werbenę. To się nie uda.
Nie używam perswazji.
Odpowiedz.
Szczerze.
Możesz.
Może mi pan ufać, panie Salvatore.
Znowu przegrywam.
Jest świetna.
Jeszcze chwila a uwierzę, że go lubi.
Może tak jest.
Zabiłby ją, gdyby znał prawdę.
A może z nim porozmawiamy i wyjaśnimy, co czujemy.
Oszalałeś?
Własnoręcznie przebiłby ją kołkiem.
Nie. Możemy mu ufać.
Nie w tej sprawie. Obiecaj, że mu nie powiesz.
Obiecuję.
Kiedyś ufałem mu bardziej niż komukolwiek.
Zaufanie rodzi zaufanie. Działa w dwie strony.
Pouczasz mnie?
A powinnam?
Chcę ją odzyskać. Chyba rozumiesz.
Rozumiem, że zrobiłbyś dla niej wszystko.
Wiesz, co zrobię, jeśli ktoś mi przeszkodzi.
Mówiłeś, że nigdy nie grałeś.
Szybko się uczę. Mam dobry refleks.
Kogo unikasz?
Ma na imię Anna. Zaparła się.
Fajna?
Tak, ale bywa dziwna.
Grunt, że fajna.
Jest absurdalnie przystojny.
To palant.
Po co ci te rzeczy?
Szukam informacji o biologicznych rodzicach.
Powiedziałaś Jeremy'emu?
Powiem w swoim czasie.
To Stefan.
- Przyznaj. Nie umiem śpiewać. - Byłeś świetny.
Zmasakrowałem ten kawałek Metalliki.
Pierwszy błąd: Metallica i karaoke?
- Ale się wczułem. - Babka z tatuażem aż piszczała.
Następnym razem, Pearl Jam.
Następnym?
Co dziś robią twoje kumpele?
Caroline jest u taty, Elena - z chłopakiem.
Elena Gilbert? Pamiętam.
To moja przyjaciółka.
Moi znajomi wyjechali po skończeniu szkoły.
Wszystko się rozlazło.
My się nigdy nie rozstaniemy. Niemożliwe.
Aż tak?
Oddałabym za nią życie.
- Kto go zabrał? - Nie wiem.
Ten nauczyciel jest jakiś dziwny.
Nic nie wie. Ktoś mnie uprzedził.
Kto wiedział o pamiętniku?
- Nie wciągaj go w to. - Dlaczego?
Podobno znalazłeś jakiś fajny pamiętnik.
Komu go pokazałeś?
Nie pytaj. Odpowiedz.
Żartujesz, prawda?
Komu poza Saltzmanem mówiłeś o pamiętniku?
- To jakaś obsesja? - Komu powiedziałeś?
- Annie. - Tej dziwnej lasce?
- Jakiej Annie? - Dowiem się.
Skąd ją znasz?
Znam i już.
- Chciała się dziś spotkać w Grillu. - Doskonale. Zawiozę cię.
Jestem sama. Podaj szczegóły, Bonnie.
Jest prawdziwym dżentelmenem.
Wiem, to nudne.
Chętnie się do niego dorwę.
- Co cię powstrzymuje? - Tchórzostwo.
Jesteś potężną wiedźmą. Chwytaj dzień.
Opiszę ci wszystko w SMS-ie.
No raczej.
Gdzie Damon?
Postanowił poznać znajomą Jeremy'ego, Annę.
Pojechał sam? A ty?
Jeśli dorwie dziennik...
- Nie szkodzi. - Co to?
- Kopia. - Skąd ją masz?
Pan Saltzman ją zrobił i uprzejmie mi pożyczył.
- Sam? - Niezupełnie. Ale ją mam.
Nie mogłeś beze mnie wytrzymać?
Brakowało mi nachalnych lasek.
Śmieszne.
Zagrajmy.
Był tu szeryf.
Przywiózł eliksir z werbeny.
- Znów próbował cię obmacywać? - Nic nowego.
- A ona marzy o Johnathanie Gilbercie. - To nie marzenie.
Jak zachowujecie spokój? Codziennie są bliżej.
Jesteśmy szanowanymi damami.
Dzięki Emily chodzimy ulicami za dnia.
Nie będą nas podejrzewać.
Chyba że wyda nas człowiek.
Prędzej umrę.
Wkrótce tak się stanie.
Nadchodzi pani Fell.
Dziękuję, Annabel.
Pisze o Emily.
"Fellowie uznali, że to ja powinienem chronić księgę czarownicy,
ale obawiałem się, że spróbuje mi ją odebrać.
Szydzili z mego lęku, ale to Giuseppe Salvatore..."
Twój ojciec?
"Salvatore mnie od niego uwolnił.
Powiedział, że będzie strzegł sekretu księgi
i zabierze go do grobu".
Co cię sprowadza?
Przerwałem ci pisanie?
To tylko rozmyślania strapionego umysłu.
Wielkiego umysłu.
Wielkie tajemnice zabiorę...
Do grobu.
I wypełnię go nimi po brzegi.
Skoro mowa o strapionych umysłach... Coś cię dręczy?
Martwi mnie plan ojca co do wampirów.
Dlaczego?
Zakładamy, że wszystkie są złe.
A jeśli to nieprawda?
Masz dowód, że jest inaczej?
Znasz jakieś wampiry?
Nie, gdzieżby.
Ale czy mamy wierzyć ludziom na słowo?
Nie tego mnie uczyłeś.
Te stworzenia pochodzą z mroków piekła.
Są zdolne opanować twój umysł, uwieść ducha.
Są zabójcze i trzeba je zgładzić.
Ci, co z nimi przestają,
co hańbią swe rodziny, też zostaną zgładzeni.
Wiem, gdzie jest.
Dobra.
- Silna jesteś, jak na taką kruszynę. - Czekałam, aż mnie znajdziesz.
Czemu twój ojciec nie leży w rodzinnym grobie?
Zbudowano go później.
Na pewno księga jest w środku?
Na pewno.
Mogę zrobić to sam.
Chcę pomóc, jak tylko mogę.
Wiem i doceniam, ale...
To miasto jest moim domem.
Tu mam przyjaciół i rodzinę.
Też nie chcę, by otworzono ten grób.
Przykro mi, że musisz to robić.
Co to?
Podarunek.
Od Damona?
Od Emily.
Przestaniesz się nim przejmować?
Pragnę cię tylko dla siebie.
To ja ustanawiam zasady.
- Dlaczego? - Bo jestem zepsuta.
Owszem.
I samolubna.
Bo mogę zrobić to...
i to.
Co?
Werbena.
Sprowadź szeryfa.
Mamy wampira.
- Nie. - Słyszałeś.
Twoje uczucia nie są prawdziwe. To wampir, potwór.
Podawałem wam werbenę, by ją zdemaskować.
- Skąd wiedziałeś? - Użalasz się nad nimi.
Nie tak was wychowałem.
Szeryf. Idź, synu.
Długo tu jesteś?
Przybyłam wpół do komety.
Widziałam, jak marnowałeś kolejne szanse, by otworzyć grób.
Skąd wiesz o czarze?
Wtedy mówiłam niewiele. Ale słyszałam wszystko.
Czemu spotykamy się dopiero teraz?
Brudną robotę zlecam innym.
Logan Fell?
Dzięki.
Postrzelił mnie.
Był durniem.
Zmieniłam go, gdy bawił się w łowcę wampirów z kompasem.
Musiał żyć. Potrzebowałam pamiętnika.
Po co ci ten dziennik?
Myślałam, że jest w nim informacja o księdze czarów.
Myliłam się.
Honoria dała księgę Johnathanowi Gilbertowi.
A tutaj piszą...
Że on przekazał ją twojemu ojcu.
Pomożesz mi ją znaleźć.
- Dlaczego? - Bo oboje chcemy otworzyć ten grób.
Wybacz. Pracuję sam.
Jestem do dyspozycji. Co chcesz robić?
To.
Co się stało?
Nic.
Powinnam była się wstrzymać.
Nie szkodzi.
- Jestem zmęczona. - Chcesz wracać?
Wolę zostać, napić się kawy,
nakręcić się i zaszaleć...
Jak?
Jakkolwiek.
Pójdę do łazienki.
Co?
Będzie co wspominać.
Czy to jest to?
Kto by przypuszczał?
Ciekawy zwrot akcji.
Nie pomogę ci. Przykro mi.
Mnie też.
Że też myślałem, że mogę ci zaufać.
Nie jesteś do tego zdolny.
Przyszedłeś, bo chciałeś działać w pojedynkę.
Oczywiście, mogę liczyć tylko na siebie.
Zadbałeś o to wiele lat temu.
Ale ty...
nabrałaś mnie.
Co teraz?
Zniszczysz księgę, a wyrwę jej serce.
Nie.
Mam lepszy pomysł.
Daj księgę,
albo ona także będzie wampirem.
Zostaw ją.
Księga.
Nie dam ci jej, póki Elena nie stanie obok mnie.
Nie wierzę, że dasz mi księgę.
Właśnie zrobiłeś coś, co nie daje mi wyboru.
Nie zabierajcie jej!
Wiesz, co będzie,
jeśli uznają, że sprzyjasz wampirom?
Zabiją cię razem z nimi.
Niech będzie.
- Czy głowa musi mnie tak boleć? - Będzie dobrze.
To niedużo krwi. Do jutra organizm się jej pozbędzie.
Jak się czujesz?
Damon miał rację.
To moja wina.
Stój.
Pomogę ci. Odzyskamy ją.
Jak? Napsułeś już dosyć.
Obiecałeś, że mu nie powiesz.
Nie sądziłem, że tak się stanie.
Ty to zrobiłeś.
To twoja wina.
Zaufałem ojcu.
A Damon uwierzył mnie.
Wszystko zniszczyłem.
To moja wina.
Nie zrobiłeś nic złego.
Pójdę po aspirynę.
Nie zostaniesz na noc.
Tylko trochę posiedzę.
Masz szczęście, że cię lubię.
Zostaw otwarte drzwi.
Jasne. Masz aspirynę?
- Co się z nią stało? - Jest w łazience.
- Kto? - Koleżanka Jeremy'ego.
Anna.
Co się dzieje?
Sprowadź Emily.
Ukryj się. Uciekniemy.
Widzi pani?
Mieszkańcy tropią demony.
Pani?!
Johnathanie, proszę.
Błagam.
Mam tu następnego!
Będzie dobrze.
Jeszcze ją zobaczysz.