Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
Η Έλενα. Είναι ίδια η Κατερίνε.
Άννα, το πρόσωπό σου.
-Δεν είναι τίποτα. -Δε μοιάζει για τίποτα.
-Ο Μάτι μου είπε ότι τον πλήγωσες. -Μαμά...
Βρήκε αντικαταστάτρια.
Υπάρχει μια κρύπτη κάτω από την εκκλησία.
Έσωσες όλους στην εκκλησία;
Είκοσι επτά βρικόλακες, Ντέιμον. Δεν μπορείς να τους φέρεις πίσω.
Ο Χάρπερ. Χαίρομαι που μας βρήκες.
Ανναμπέλ, κλείσε την πόρτα.
Γεια σου, Μπεθάννα.
Τι βλέπετε;
Όλη την ώρα βλέπετε το ίδιο; Υπάρχουν πάνω από 150 κανάλια...
Αυτό είναι τηλεκοντρόλ, από δω αλλάζει κανάλι. Κράτα το έτσι.
-Ήπιες αρκετό, αγάπη μου; -Για την ώρα.
Άννα, διψάς; Θέλεις λίγο;
Όχι, ευχαριστώ, κα Γκίμπονς.
Γιατί δεν ξεκουράζεστε λίγο;
Δε χρειάζεται. Σωστά, κα Γκίμπονς;
Φυσικά, είμαι μια χαρά.
Μαμά;
Τι; Προσπαθώ να κοιμηθώ.
Ήθελα να βεβαιωθώ ότι ζεις.
Συγγνώμη, άργησα να κοιμηθώ. Το κεφάλι μου γυρίζει.
Ναι. Θα προτιμούσα να μην μετέφερες το πάρτι στο σπίτι.
Καθώς και οι γείτονες.
Δεν ήταν πάρτι, ένας άντρας ήταν μόνο. Μην είσαι επικριτικός.
Μίλησα στη Ρομπέρτα στο Γκριλ, υπάρχει ακόμα η θέση στο μπαρ...
αν ήθελες να πιάσεις δουλειά.
Σκέφτηκα ότι θα'ταν εκνευρισμένη από τότε που δούλευα εκεί.
Μάλλον είναι σε απόγνωση.
Θα το δω.
-Αλήθεια; -Μην εκπλήσσεσαι τόσο.
Δεν ήξερα πόσο καιρό σκόπευες να μείνεις.
-Υπάρχει ανεξόφλητο ενοίκιο. -Πολλά ανεξόφλητα, μαμά.
Σου είπα, θα το δω.
-Ποιος είναι; -Η Κάρολιν.
Με το μαλακό.
Ναι, πέρασε.
Γεια σας, κα Ντόνοβαν.
Εντάξει.
Θα αργήσουμε, ας πηγαίνουμε λοιπόν.
-Ναι. -Γεια.
-Τι κάνεις; -Καλά.
Ο Ντέιμον δε μου'χει πει λέξη.
Όποτε πάω να του μιλήσω με αποφεύγει.
Προσπαθεί άραγε ακόμα να βρει την Κατερίνε;
Δεν ξέρω. Περίμενε 145 χρόνια για να μάθει...
ότι εκείνη ούτε που νοιάζεται. Σκληρό δεν είναι;
Συμβαίνει και στους χειρότερους.
Έχεις κάθε λόγο να είσαι εκνευρισμένη μαζί του.
-Σκέφτηκες καθόλου τι θα κάνεις; -Για τι πράγμα;
Την Ιζαμπέλ, τη φυσική μου μητέρα βρικόλακα...
που συγγενεύει με την προγονή μου βρικόλακα Κατερίνε...
που πηδήχτηκε με τον βρικόλακα αδελφό σου; Όχι δεν το σκέφτηκα.
Συγγνώμη που το ανέφερα.
Μακάρι να περνούσαμε μια μέρα χωρίς να μας απασχολεί...
μια μητέρα κι ένας αδελφός βρικόλακας.
Κανένας βρικόλακας;
Μόνο εσύ.
Θέλω να γυρίσουμε στα παλιά, σχολείο, διάβασμα.
Και τι σκέφτηκα! Στο γλέντι.
Μ'αρέσει. Πότε λες να αρχίσουμε;
Μπορούμε να δούμε ταινία σπίτι μου.
Με τη μαμά σου και μια εξάδα μπίρες;
Δε βοηθάς την κατάσταση, προσπάθησε να είσαι ευγενική.
Μου είναι τόσο δύσκολο να είμαι ευγενική μ'αυτούς που με μισούν.
Δεν είμαι τόσο εξελιγμένη.
Λοιπόν, ταινία απόψε;
Ό,τι θες εσύ, αλλά έχω αργήσει και πρέπει να φύγω.
Εντάξει.
Το πληκτρολόγιο είναι για να γράφεις μηνύματα.
Όταν θες να αποφύγεις να μιλήσεις σε κάποιον.
Άννα, ο Τζέρεμι. Είχα καιρό να σε ακούσω...
Δεν το έσπασα, ορκίζομαι.
Έδειχνα στον Χάρπερ αυτά που μου έμαθες. Φοβερή συσκευή!
Ποιος ήταν;
Ο Τζέρεμι Γκίλμπερτ.
-Ο φίλος σου είναι; -Όχι βέβαια.
-Πώς σου φαίνεται; -Πολύ σοβαρό.
Αυτός είναι ο σκοπός. Δε μου έλειψαν πολύ οι κορσέδες.
Η Σούζι Σανσάιν μου έδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου της...
-και την ΑΤΜ κάρτα της. -Τι είναι αυτό;
Θα σου εξηγήσω μετά.
Για πού το βάλατε;
Έχουμε δουλειά στην πόλη. Θα γυρίσουμε το συντομότερο.
-Εσύ έχε το νου σου εδώ. -Είμαι νταντά τώρα;
Φρέντερικ, πρέπει να συνεργαστούμε αν θέλουμε να τα καταφέρουμε.
Έτσι λες.
Θα προσέχω εγώ εδώ, κα Περλ.
Ευχαριστώ, Χάρπερ.
Τίποτα φοβερό. Απλά δείπνο στο Γκριλ, σινεμαδάκι...
-Εννοείς διπλό ραντεβού; -Δύο ζευγάρια...
να βγούμε Παρασκευή βράδυ, ναι, διπλό ραντεβού.
-Το βρίσκεις σωστό; -Γιατί όχι;
Δεν έχουμε ξαναβγεί όλοι μαζί και δε θέλω να νιώθουμε άβολα.
Υπάρχει μια αμηχανία...
ανάμεσα σ'εσένα το Ματ κι εμένα...
και θεωρώ ότι είναι σημαντικό να το ξεπεράσουμε.
Δεν ξέρω.
Ξέρεις τι νομίζω; Το βρίσκω υπέροχη ιδέα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ένα ωραίο απόγευμα με φίλους. Ακούγεται καλό.
Θα διασκεδάσουμε.
Διπλό ραντεβού, λοιπόν.
-Ωραία. Τα λέμε το βράδυ. -Εντάξει.
Έγινε.
Εντάξει.
Γεια σου, Ντέιμον.
-Δε χτυπάς την πόρτα; -Δε χρειάζομαι πρόσκληση.
Εκπλήσσομαι που δε ζει κανένας ζωντανός εδώ.
Μόνο εσύ κι ο αδελφός σου;
Πώς αποφεύγετε τους ανεπιθύμητους βρικόλακες;
Τους σκοτώνουμε.
Ανάθεμα!
Κάθισε, Ντέιμον.
Ήλπιζα να τα πούμε λίγο.
Φυσικά.
ΤΟ ΚΡΗΣΦΥΓΕΤΟ Μόνο για Φίλους Βρικολάκων
Vampjer Πώς γίνεσαι βρικόλακας
Bloodybecky Ο Μπραντ Πιτ με άλλαξε
FANG69 Ζήτα τη Γουέιν Νιούτον
Πώς σκοτώνεις βρικόλακα;
Το αίμα της Πόλα Αμπντούλ
Φρικιό!
Μόνο σοβαρές απαντήσεις παρακαλώ.
Το παλούκι στην καρδιά πετυχαίνει.
Είσαι οπαδός;
Εσύ δεν είσαι;
Μένουμε σε μια φάρμα έξω απ'την πόλη.
-Μας αρκεί για την ώρα. -Και οι είκοσι επτά βρικόλακες;
Όχι όλοι. Κάποιοι.
Μερικοί έφυγαν απ'την πόλη...
άλλοι ίσως είν'ακόμα στο δάσος, ή όπως εμείς, εγκλιματίστηκαν.
Πώς βγήκαν απ'την κρύπτη;
Η μάγισσα σκάτωσε τα ξόρκια.
Οι ιδρυτικές οικογένειες έχουν ακόμη μυστικό συμβούλιο;
-Και συμμετέχεις σε αυτό. -Αυτό είναι αστείο.
Είμαι στο Μίστικ Φολς από την έλευση του κομήτη. Ενημερώνομαι.
Κι εγώ...
και τώρα που διείσδυσες στο συμβούλιο, θέλω να μάθω τα πάντα...
και πρώτα-πρώτα τη λίστα των μελών του συμβουλίου.
Και σε ποιους προμήθευσες βερβένη.
Αυτό πρέπει να πάψει αμέσως.
Τι ακριβώς προσπαθείς να επιτύχεις;
Το Μίστικ Φολς είναι η πατρίδα μας, Ντέιμον. Μας τη στέρησαν.
Τη γη μας, το σπίτι μας. Είναι καιρός να ανασυνταχθούμε.
Τρελάθηκες;
Ήταν το 1864. Ξύπνα, κοπελιά! Ο κόσμος προχώρησε!
Ως αμοιβή για τη βοήθειά σου, θα σου δώσω αυτό που επιθυμείς.
-Δε θέλω τίποτα... -Την Κατερίνε.
Δεν ξέρεις πού είναι. Ήσουν κάτω απ'τη γη εδώ κι ενάμισι αιώνα.
Η Κατερίνε κι εγώ ήμασταν φίλες πολύ πριν το Μίστικ Φολς.
Ξέρω πώς σκέφτεται, ξέρω τα σχέδιά της, ξέρω πού να τη βρω.
Δεν έχω καμία επιθυμία να δω την Κατερίνε, ποτέ ξανά.
Και δεν παίζω με τίποτα το ρόλο του υποτακτικού σου.
Δε ζητάω τη βοήθειά σου, Ντέιμον!
Η Κατερίνε ήταν απλά μια χειρονομία καλής θέλησης.
Δε διαπραγματεύομαι τίποτε άλλο!
Σε περνάω 400 χρόνια, μικρέ.
Θα σε κάνω κομμάτια πριν να το καταλάβεις.
Θα ξαναμιλήσουμε.
Μου έφερες λουλούδια!
Σκέφτηκα, ραντεβού είναι, ας το κάνουμε σωστά.
Θα ερχόμουν και με αμάξι αλλά εσύ έχεις το αυτοκίνητο.
Για κάποιον που ήταν παρών όταν εφευρέθηκε το αυτοκίνητο...
θα έπρεπε να έχεις ένα.
Έχω, αλλά δεν το έχω οδηγήσει ποτέ.
-Προλαβαίνουμε να το ακυρώσουμε. -Για ποιο λόγο;
Δεν ξέρω, μου φαίνεται σουρεαλιστικό.
-Ίσως δεν είναι για μας αυτά. -Γι'αυτό ακριβώς το κάνουμε.
Θα βγούμε, θα διασκεδάσουμε, και θα προσπαθήσουμε...
να μην είμαστε τόσο σοβαροί.
Όταν αποφάσισα να μείνω και να σε γνωρίσω...
το έκανα για κάτι τέτοια.
Να φέρνω λουλούδια στη φίλη μου, να βγαίνω μαζί της ραντεβού.
Να ζήσω φυσιολογικά.
Έχεις ξαναβγεί διπλό ραντεβού;
Φυσικά. Το '72. Με τον Χεφ και τις δίδυμες.
Τι;
Ναι, πλέιμεϊτ. Εγώ πήρα τη Μις Ιούνιος.
Σοβαρολογείς;
-Η κυρία Σόμερς; -Ναι, γεια. Περλ;
-Από δω η κόρη μου Άνναμπελ. -Η φίλη του Τζέρεμι.
-Χαίρω πολύ, κα Σόμερς. -Τζένα, σε παρακαλώ.
Αυτό ήταν ιδιοκτησία του γαμπρού μου επί γενιές.
Από τα αυθεντικά οικήματα του Μίστικ Φολς.
Ήταν κάποτε ένα από τα παραδοσιακά φαρμακεία.
-Φαρμακείο; -Ναι.
Απίστευτο!
Συγγνώμη αν μυρίζει κλεισούρα, δεν έχει ανοιχτεί για μήνες.
Θα χρησιμοποιήσω τη φαντασία μου. Άνναμπελ;
Έρχομαι, μητέρα.
Γιατί φοράς τα γυαλιά εδώ;
Έχω ευαισθησία στα μάτια σήμερα.
Είσαι καινούριος;
Αντιθέτως, είμαι πολύ παλιός. Μπέρμπον. Σκέτο.
Δε λείπω καιρό, θα θυμόμουν κάποιον σαν εσένα.
-Ναι; Πού ήσουν; -Εδώ τριγύρω.
Ξέρω.
Βρίσκω πολύ σέξι, έναν άνδρα που πνίγει τον πόνο του.
Μάλλον επουλώνω τις πληγές μου. Εσύ;
Ήρθα για τη θέση της μπαργούμαν αλλά με πούλησε η αφεντικίνα.
Δεν είναι καλό αυτό.
Πριν φύγω, πλάγιασα με τον φίλο της.
Ούτε αυτό είναι καλό.
-Συμβαίνει. -Ναι, συμβαίνει.
-Η Κέλι; Η Κέλι Ντόνοβαν; -Τζεν!
Έμαθα ότι γύρισες. Ήταν η νταντά μου κάποτε.
-Και κάναμε πάρτι μαζί. -Η γυναίκα είναι τρελή.
-Εσύ είσαι πιο τρελή. -Πάνε πια αυτά.
Κάθισε. Πιες.
Δεν κάνει. Έχω ευθύνες τώρα, δεν τα'μαθες;
Πάρε ρεπό απόψε. Κάνει καλό στην ψυχή.
Ευφραίνει την ψυχή.
Αμάν!
Δε θα τη βγάλουμε καθαρή.
Αδημονώ.
-Μισώ αυτό το σπίτι. -Καλύτερο από την κρύπτη.
Δεν έμεινα θαμμένος 145 χρόνια για να φυλακιστώ εδώ μέσα.
Σταμάτα να παραπονιέσαι.
-Εσύ θα με σταματήσεις; -Άσ'το, Φρέντερικ.
-Άκουσες την Περλ. -Δε μ'ενδιαφέρει.
Τι τρέχει, μικρέ;
Για ξαναδοκίμασε.
Πίσω! Πίσω.
Δεν τσακωνόμαστε μεταξύ μας. Είναι κανονισμός.
Βαρέθηκα τους κανονισμούς σου. Θέλω να βγω έξω, στην πόλη.
Σιγά-σιγά. Για την ώρα, πρέπει να είμαστε διακριτικοί.
-Δε με ξέρει κανείς. -Σε ξέρουν οι Σαλβατόρε.
Μακάρι να έπεφτα πάνω τους.
Είναι η αιτία που μας συνέλαβαν.
Ματ, πώς είναι να δουλεύεις εδώ;
Δεν είναι άσχημα. Το φιλοδώρημα είναι καλό...
δε σώζεται βέβαια κανείς...
Πρότεινα τη μαμά μου για τη δουλειά.
Πώς είναι τώρα που γύρισε η Κέλι;
Η Κέλι δεν αλλάζει. Προσπαθεί. Λίγο.
Η Κέλι κι η μαμά μου ήταν φιλενάδες.
Έτσι γνωρίστηκα με τον Ματ. Μοιραζόμασταν την ίδια κούνια.
-Πλάκα κάνεις. -Γνωριζόμαστε μια ζωή.
Δεν το πιστεύω.
-Μικρή Τζεν. -Θεέ μου!
-Μεγάλη Τζεν πια. -Ξέρω.
Περίμενε κι εμένα. Πόσα ήπιες;
Πού πάτε;
Η Μπεθάννα κι εγώ βγαίνουμε λίγο έξω, να το κάψουμε.
Δεν πρέπει να βγαίνουμε. Η κυρία Περλ ήταν σαφής.
Θα με εμποδίσεις εσύ;
Αυτό λέω κι εγώ.
-Άννα. -Έκπληξη.
Νόμιζα ότι έφυγες απ'την πόλη με τη μαμά σου.
Αλλαγή σχεδίων.
Συγγνώμη, νόμιζα ότι θα ενθουσιαζόσουν.
Όχι, όχι... δηλαδή χαίρομαι. Φυσικά χαίρομαι.
Ωραία τότε. Κάνε στην άκρη.
Έλα τώρα. Δεν μπορεί να'ναι τόσο χάλια.
Δε φαντάζεσαι. Ο πρωταρχικός λόγος ύπαρξής μου με εγκατέλειψε...
και μετά τα σημερινά, το σαθρό χώμα που πατώ...
πρόκειται να βουλιάξει.
-Ας γίνουμε φέσι. -Ας γίνουμε.
-Τουλάχιστον αυτοί διασκεδάζουν. -Είναι μεθυσμένοι.
Θυμάσαι όταν μας τσάκωσαν εδώ οι γονείς της Έλενα;
Ναι, Θεέ μου!
Ήμασταν λιώμα. Πρώτη φορά που μέθυσα. Ο Ματ φταίει.
Οι γονείς της κάθονταν δίπλα.
Κι ο Ματ είπε ότι δήθεν πνιγόμουν για να τη γλιτώσει.
Μόνο που ο πατέρας της ήταν γιατρός και έτρεξε να τη σώσει.
Έτρεξα, γλίστρησα κι έπεσα. Μπροστά σε όλους. Θυμάσαι;
Τρία ράμματα, πονοκέφαλος για μέρες και μια βδομάδα τιμωρία.
Πάω στην τουαλέτα.
Έλενα;
-Κρύψου. Δεν είμαστε εδώ. -Γιατί; Πού πήγαμε;
Παιδιά, υπό τη φροντίδα μας, εκεί. Δε δίνουμε το καλό παράδειγμα.
Διάολε!
Πώς κι αποφασίσατε να μείνετε;
Προέκυψε η ευκαιρία για δουλειά. Θα ανοίξει ένα μικρό μαγαζί.
Ήταν πάντα το όνειρό της. Κι έτσι, θα μείνουμε.
Και σκέφτομαι να επιστρέψω στο λύκειο, οπότε θα με βλέπεις.
Ναι;
Τέρμα η διδασκαλία κατ'οίκον.
Θέλω να είμαι φυσιολογική έφηβη.
Αλλά πρέπει να ρωτήσω τη μαμά μου πρώτα.
Μακάρι να'σουν εκεί τώρα, έχω κι άλλη εργασία.
Σκεφτόμουν να δουλέψω πάνω στους βρικόλακες στην πόλη.
Αλήθεια; Δεν το εξάντλησες το θέμα;
Όχι, ήθελα να ασχοληθώ πιο βαθιά. Να καταλάβω για ποιο λόγο...
στιγματίστηκαν ως βρικόλακες.
Ίσως υπάρχουν βρικόλακες...
απλά είναι διαφορετικοί απ'ότι τους νομίζαμε.
Τι εννοείς;
Ίσως είναι φυσιολογικοί. Και καλοί. Απλά περιθωριακοί.
Ξέρεις, παρεξηγημένοι.
Αστειεύεσαι, έτσι;
Δεν το βρίσκεις πιθανό; Εσύ μου έδωσες τις πληροφορίες.
Τα επινόησα όλα, Τζέρεμι.
Ήσουν γλυκούλης και ήθελα να σου κάνω καλή εντύπωση.
-Σε τι άραγε δεν είσαι καλός; -Στο διπλό ραντεβού.
Δεν είμαι συνηθισμένος, δεν ταιριάζω εύκολα με άλλους.
-Επειδή είσαι τέτοιος τύπος. -Τι τύπος;
Ο τύπος που δείχνει ότι τα έχει όλα...
κι έτσι, οι άλλοι το βάζουν στα πόδια.
-Αυτή την εντύπωση δίνω; -Κάπως έτσι.
-Τι κόπανος! -Ναι.
-Τι κάνεις; -Τι;
Το θέμα ήταν να του δείξεις πόσο νοιάζεσαι για τον Στέφαν...
και όχι να ανασκαλέψεις μνήμες.
Προσπάθησα απλά ν'ανοίξω κουβέντα.
Μην προσπαθείς τόσο πολύ.
Κάρολιν.
Κατερίνε.
Συγγνώμη, κάνεις λάθος.
Έλενα! Πάμε.
Λάθος μου.
-Πώς τα πάτε; -Ο Ματ κλέβει.
Δε χρειάζεται, είμαι ανώτερος.
Ο Στέφαν Σαλβατόρε.
-Όλα καλά; -Όλα μια χαρά.
Εκείνος ο άνδρας με αποκάλεσε Κατερίνε.
Ώστε δεν τον έχεις δει ποτέ.
Όχι, δε μου θύμιζε τίποτα.
Ας το διαλύσουμε. Να πάει κι ο Ματ με την Κάρολιν σπίτι.
Όχι, το θέμα ήταν να ξεφύγουμε απ'όλα αυτά...
να ζήσουμε μια νύχτα. Μια φυσιολογική βραδιά.
Είσαι βέβαιη;
Όχι, δεν είμαι βέβαιη, αλλά δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.
Αν υπάρχει άλλος βρικόλακας θα είναι εδώ και αύριο.
Βλέπουμε τι κάνουμε αύριο.
Εντάξει.
Αυτοί είναι. Έλα εδώ.
Πολύ καλύτερα από το να βλέπω τον Ντέιμον στην Κούγκαρταουν.
-Χωρίς παρεξήγηση. -Μη μου το θυμίζεις.
Πάντα ήθελα να δω πώς είναι μέσα.
Ναι, είναι λίγο βαρύ.
Ναι, είναι δυο φορές το σπίτι μου.
Νιώθω ότι έχω ξανάρθει εδώ. Είναι παράξενο.
Θέλετε να δούμε μια ταινία;
Τέλεια είναι!
Είναι το χόμπι μου.
-Έχω όλη τη σειρά Μάστανγκ. -Σ'αρέσουν τα αυτοκίνητα;
-Όχι μόνο μ'αρέσουν. -Έλα μαζί μου.
Το πρόβλημα με τα κεράσια είναι ότι...
Δεν το πιστεύω.
Απίθανο! Πανέμορφο.
Μέχρι εδώ ήμουν εγώ.
Τα παρατάς κιόλας;
Ναι. Τα λέμε, παιδιά.
Πάρε βαθιά ανάσα, φίλε μου.
Στάσου. Πώς το έχεις αυτό;
Οικογενειακό κληροδότημα.
Πώς και... εννοώ... γιατί δεν το οδηγείς;
Δεν παίρνει μπρος. Δεν μπορώ να το φτιάξω.
Και γιατί κρατάς ένα αμάξι που δε δουλεύει;
Τι ξέρουν τα κορίτσια απ'αυτά;
Έλα να δεις εδώ.
Θυμάσαι το Καμάρο που είχε ο πατέρας σου;
Φυσικά.
Έφτιαξα τη μηχανή είκοσι φορές.
Δε μ'αρέσουν τα σπορ αμάξια. Δεν είναι άνετα μέσα.
Δεν ήταν και τόσο χάλια.
Με συγχωρείς.
Μην ανησυχείς. Εσύ και η Έλενα έχετε ένα παρελθόν...
αγνοώντας το, δεν ωφελείται κανείς.
Είναι καλά μαζί σου. Δεν ήμουν σίγουρος...
αλλά είναι ευτυχισμένη και χαίρομαι.
Ωραία, ας του ρίξουμε μια ματιά.
Διάολε!
-Χρειάζεσαι βοήθεια; -Γαμώτο! Το παλιοπάπουτσο!
Σήκωσε το άλλο πόδι.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ, μάλλον.
-Με τον Ντέιμον Σαλβατόρε ήσουν; -Τον ένα και μοναδικό. Τον ξέρεις;
Από παλιά. Ακόμα μένει κοντά στη Μίλερ Λέιν;
Μένει στο παλιό οικοτροφείο. Κοντά στη γέφυρα Γουίκερι.
Είναι μέσα αν θες να τον χαιρετίσεις.
Προτιμώ να μιλήσω μαζί σου.
Ευγενικό. Πολύ επιδέξιο αυτό με το παπούτσι και το φλερτ.
Είμαι όμως λίγο μεθυσμένη...
και σέξι άνδρες με ποτό σημαίνουν μπελάδες.
Είμαι βέβαιος ότι θα σ'αρέσει.
Με συγχωρείς. Δεν ήταν σωστό. Συγγνώμη.
Ωραίο άρωμα φοράς. Τι είναι;
Δεν ξέρω, ήταν δώρο. Και να ένα ταξί, οπότε...
Βερβένη. Σε δυσκολεύει να βρεις κάτι να τσιμπήσεις.
-Κάρολιν... -Δε θέλω να το συζητήσω.
-Γίνεσαι γελοία. -Και ανασφαλής και ηλίθια.
Και ο Ματ θα είναι πάντα ερωτευμένος μαζί σου....
-κι εγώ θα έρχομαι δεύτερη. -Δεν έρχεσαι δεύτερη.
Είμαι το υποκατάστατο της Έλενα και της Μπόνι.
Μιλάς για μένα και την Μπόνι;
Δεν καταλαβαίνεις. Και πώς να καταλάβεις;
Εσύ είσαι πάντα η πρώτη επιλογή.
Πανεύκολο.
Θέλετε να πάτε μια βόλτα;
-Σοβαρά; -Ναι.
Κάρολιν.
Είσαι καλά;
Αν δεν είναι βρικόλακες, είναι φιλενάδες.
Ροστ μπιφ, γαλοπούλα, τι θες;
Απ'όλα. Να γίνει τεράστιο.
-Μ'αρέσεις. Μου πιάνεις το ψωμί; -Ναι.
-Τι κάνεις; -Κόπηκα. Μου δίνεις πετσέτα;
Δεν μπορώ.
Έχεις πρόβλημα με το αίμα, Άννα;
Τι συμβαίνει;
Αίμα είναι μόνο, Άννα.
-Τι κάνεις; -Το ήξερα.
Πιες.
Τζέρεμι!
Τζένα! Πώς και... Τι τρέχει;
Μετάνιωσα. Φρόντισε να κλειδώσεις.
Προσπέρασα το στενό;
Νομίζω πως είναι εκεί πέρα.
Είναι φοβερό αμάξι!
Πέρασα;
Το διπλό ραντεβού ήταν δοκιμασία να δεις πώς θα'μουν με την Έλενα.
Δεν ξέρω, όλο το βράδυ αναπολούσες τον καιρό που'σουν μαζί της...
Κάρολιν, ό,τι ζήσαμε δεν ξεχνιέται έτσι απλά.
-Το ξέρω. -Όχι, δεν το ξέρεις.
Γιατί αφήνεις να σε τρελαίνει.
Εντάξει, εγώ φταίω. Το ξεκαθάρισα στην Έλενα...
δεν την έχω ξεπεράσει, αλλά όλη αυτή η συζήτηση...
ήταν δυο φίλοι απ'τα παλιά που έχουν αναμνήσεις.
Απόψε δεν ήμουν για την Έλενα αλλά γιατί ήθελα να'μαι μαζί σου.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, ούτε τι είμαστε...
αλλά ξέρω ότι μόνο μ'εσένα θα ήθελα να'μουν τώρα εδώ...
δεν ξέρω αν είμαι σαφής γιατί δεν είμαι πολύ εκφραστικός.
Όχι...
νομίζω ότι τα πηγαίνεις πολύ καλά.
-Σπορ αμάξια. -Ναι.
Τώρα που μ'έχεις εδώ, τι σκοπεύεις να κάνεις;
Πρόκειται να...κάνω αυτό.
-Μαμά; -Ντέιμον;
Ω Θεέ μου, Ματ. Ω Θεέ μου!
-Πρέπει να... -Εντάξει, πήγαινε.
Θα την πάω εγώ σπίτι.
Ευχαριστώ, φίλε.
-Πού ήσουν; -Πήγα να πάρω λίγο καθαρό αέρα.
Για τρεις ώρες;
-Πες μου πού ήσουν. -Έξω. Ήμουν έξω.
Μην το κάνεις αυτό, Άνναμπελ. Δεν μπορώ να έχω κι εσένα.
Τι;
Λυπάμαι.
-Συγγνώμη που φεύγω. -Μακάρι να σε πήγαινα σπίτι.
Οι κανονικοί άνθρωποι δεν έχουν κηδεμόνες, ούτε νταντάδες.
-Είμαστε κανονικοί απόψε. -Το ξέρω, αλλά ανησυχώ πολύ.
Δεν μπορώ να ζω με το φόβο ότι κάποιος με ακολουθεί.
Δεν είναι ζωή αυτή.
Εντάξει.
Τηλεφώνησέ μου μόλις πας σπίτι. Εντάξει.
-Καληνύχτα, Στέφαν. -Καληνύχτα.
Μη με κοιτάς έτσι.
-Είσαι τρελός; -Άσε το κήρυγμα. Άκου...
Διάολε!
Τους θυμάμαι, από το 1864.
Ήταν στην κρύπτη.
Ναι, σ'ακούω, λοιπόν.
Ματ.
-Ματ. -Δεν ακούω κουβέντα, μαμά.
-Σε παρακαλώ, Μάτι. -Ξέρεις τι έκανα απόψε, μαμά;
Διασκέδαζα. Προσπαθώντας να ξεχάσω όλα τα βάσανά μου.
Να απολαύσω μια νύχτα με τους φίλους μου.
Και βλέπω εσένα, λιώμα στο μπαρ, όπου δουλεύω...
για να πληρώσω τους λογαριασμούς σου.
Και μετά πας και φασώνεσαι με έναν που'χει τα μισά σου χρόνια.
Εγώ είμαι το παιδί, μαμά. Εσύ έπρεπε να'σαι υπεύθυνη για μένα.
Το ξέρω, Ματ.
Πώς πέρασες;
Τίποτα ιδιαίτερο. Εσύ;
Ναι.
-Πού είναι η Μπεθάννα; -Δε θα γυρίσει.
Τι συνέβη; Πού είναι;
Είχες δίκιο.
Δεν έπρεπε να φύγουμε.
Όχι.
Διψάς;
Την άλλη φορά, να μ'ακούς.
Είμαι σπίτι, έπλυνα δόντια και ξάπλωσα. Σώα και ασφαλής.
Ωραία, χαίρομαι.
Είσαι καλά; Ακούγεσαι σοβαρός.
Όχι, όχι απόψε. Έχεις ακόμα μερικά λεπτά να'σαι φυσιολογική.
Θα σου πω αύριο.
Πέρασα πολύ όμορφα απόψε.
Τι ψεύτρα που είσαι.
Όχι αλήθεια! Ήταν όπως ακριβώς θα έπρεπε.
Κι εγώ πέρασα πολύ όμορφα.
Μπορείς να με βοηθήσεις λίγο;
-Τι διάολο; -Μπορούσα να σε σκοτώσω.
Δεν το έκανες, όμως.
Θα έπρεπε.
Δεν το έκανες.
-Πώς το ήξερες; -Ήξερα την κοπέλα. Τη Βίκι.
Της επιτέθηκε ένα ζώο, τη δάγκωσε στο λαιμό.
Φερόταν τρελά. Αλλόκοτα. Έμοιαζε να είναι ναρκωτικά...
αλλά μετά μου έδειξες εκείνα τα άρθρα...
Και μετά, είδα το πρόσωπό σου, και πώς άλλαζε μορφή.
Εκείνο το βράδυ στο νεκροταφείο, όταν σε φίλησα.
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να το πεις σε κανέναν, έτσι;
-Ποιος θα με πίστευε; -Αυτό να μην το λες.
Γιατί δεν το έκανες; Γιατί δε με σκότωσες;
Δεν ξέρω. Ίσως τρελαίνομαι για τύπους σαν εσένα.
Τι τύπους;
Χαμένους.
Γιατί μ'έφερες αντιμέτωπη; Γιατί το διακινδύνευσες;
Επειδή ίσως είναι αλήθεια για τη Βίκι.
Και ακόμα...
επειδή θέλω να με αλλάξεις. ια τη Βίκι.