Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
Υπάρχει μία κρύπτη κάτω από την εκκλησία.
Ένα ξόρκι κλείδωσε την Κατερίνε στην κρύπτη...
για να την προστατεύσει. Θα τη φέρω πίσω.
Δεν είναι εδώ!
Έσωσες όλους στην εκκλησία;
Μένουμε σε μια φάρμα έξω απ'την πόλη.
-Και οι είκοσι επτά βρικόλακες; -Κάποιοι.
Μισώ αυτό το σπίτι.
Δεν έμεινα θαμμένος 145 χρόνια για να φυλακιστώ εδώ μέσα.
-Πού είναι η Μπεθάννα; -Δε θα γυρίσει πίσω.
Η σύζυγός μου ερευνούσε τη μεταφυσική δραστηριότητα...
στην περιοχή.
-Τι έκανες τη γυναίκα μου; -Την άλλαξα.
Ίσως υπάρχουν βρικόλακες...
απλά είναι διαφορετικοί απ'ότι τους νομίζαμε.
Έχεις πρόβλημα με το αίμα, Άννα;
Ήξερα την κοπέλα. Τη Βίκι. Της επιτέθηκε ένα ζώο.
Και μετά είδα το πρόσωπό σου.
Γιατί μ'έφερες αντιμέτωπη;
Επειδή ίσως είναι αλήθεια για τη Βίκι.
Και ακόμα...
επειδή θέλω να με αλλάξεις.
-Λατρεύω τις καταιγίδες. -Βρικολακίστικο είν'αυτό;
Εγώ έχω διαβάσει ότι οι βρικόλακες απεχθάνονται το τρεχούμενο νερό.
Μόνο ο Δράκουλας.
Ήταν σιχαμένος. Δεν πλενόταν ποτέ, βρομοκοπούσε.
Σοβαρά;
Πρώτος κανονισμός για τους βρικόλακες:
Μην πιστεύεις ό,τι διαβάζεις.
Θέλω να μάθω περισσότερα. Πες μου.
Όχι, δε θες, γιατί δεν πρόκειται να γίνεις τέτοιος.
-Δεν μπορείς να μου αρνείσαι. -Δε θα αλλάξω κάποιον...
που έμαθε όσα ξέρει για τους βρικόλακες από το διαδίκτυο.
Δεν είναι έτσι, το ξέρεις.
Γιατί να θες κάτι τέτοιο; Πες μου έναν λόγο.
Επειδή...
Περιμένω να τελειώσεις την πρότασή σου.
Γεια. Δεν κοιμήθηκες ακόμα.
Τι τρέχει;
Έρχεται δυνατή καταιγίδα. Με βοηθάς να κλείσουμε τα παράθυρα;
Ναι, φυσικά.
Τελειώνει το απόθεμα αίματος. Να στείλουμε την Άννα στο νοσοκομείο.
-Θα τη στείλω αύριο. -Ίσως πάω κι εγώ μαζί της.
Η καταιγίδα φέρνει σκοτεινιά, ίσως μπορέσω να βγω έξω μέρα.
Δεν έχεις καθόλου ήλιο.
Φοβάμαι πως όχι, μετά απ'ό,τι έγινε απόψε στων Σαλβατόρε.
-Τους άξιζε. -Και τι κέρδισες;
Η Μπεθάννα είναι νεκρή. Και γι'αυτό φταις εσύ.
Δεν μπορούμε να ζούμε εκδικούμενοι.
Πρέπει να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας.
Καταλαβαίνω, δις Περλ. Θα'θελα να ξέρω τι σκέφτεσαι.
Θα κάνω μια εξερευνητική επίσκεψη αύριο στην πόλη...
να εκτιμήσω ποιος είναι υπό την επιρροή βερβένης και ποιος όχι.
H Άννα λέει ότι οι παίχτες είναι οι ίδιοι.
Οι Λόκγουντ, οι Φορμπς, οι Φελ.
Και πρέπει να τους εξοντώσουμε όλους.
Πρέπει να φανούμε έξυπνοι, Φρέντερικ. Δεν είναι εχθροί μας.
Δεν κρατάμε μίση και κακίες.
Θα πάρουμε πίσω την πόλη μας, υπομονή χρειάζεται.
Την άκουσες. Όχι εκδίκηση.
Υπομονή.
Αυτοέλεγχος.
Φαίνεται να τα έχει σκεφτεί όλα, συμφωνείς;
Εγώ λέω να πάμε στης Περλ, να ορμήσουμε μέσα...
και να εξολοθρεύσουμε τον ηλίθιο που μας επιτέθηκε.
Και μετά να στραφούμε στους άλλους βρικόλακες στο σπίτι...
και να τους ζητήσουμε συγγνώμη;
Πώς έκανες συμφωνία μαζί της;
Μάλλον ανταλλαγή πληροφοριών ήταν. Είναι τρομακτική.
Εξάλλου, θα με βοηθήσει να φέρω πίσω την Κατερίνε.
Ο Ντέιμον παίρνει πάντα αυτό που θέλει, κι ας πατά επί πτωμάτων.
Μη γίνεσαι εριστική.
Σήμερα το πρωί έμαθα ότι όλοι οι βρικόλακες αφέθηκαν ελεύθεροι.
Δικαιούμαι να είμαι εριστική.
Πόσο ακόμη θα με κατηγορείς που η μητέρα σου έγινε βρικόλακας;
Δεν κατηγορώ εσένα, Ντέιμον. Δέχτηκα το γεγονός...
ότι είσαι ένας μονόχνωτος ψυχοπαθής χωρίς κανένα ίχνος μεταμέλειας.
Αμάν.
Δε βγάζουμε άκρη. Θα βρούμε τρόπο να συμφωνήσουμε με την Περλ...
και τους βρικόλακες, ναι;
-Συγγνώμη, με εξωθεί στα άκρα. -Όλους τους εξωθεί.
-Τι θα κάνουμε; -Θα τα κανονίσω εγώ με τον Ντέιμον.
Κι εγώ; Δεν μπορώ να κάτσω με σταυρωμένα χέρια.
Αυτό ακριβώς θα κάνεις, για να μη κινδυνεύσεις.
Τι σημασία έχει, αν κινδυνεύεις εσύ;
Είμαι απόλυτα ασφαλής, έχω τον ψυχοπαθή Ντέιμον δίπλα μου.
Πολύ παρηγορητικό.
Έχουμε λίγο χρόνο. Θα βρεθώ αργότερα με τη μητέρα μου.
Στάσου. Ξέρει η μητέρα σου ότι είσαι...
Το ότι νομίζεις ότι μπορείς να αποκρύψεις κάτι τέτοιο...
από την οικογένειά σου, αποδεικνύει ότι δεν είσαι έτοιμος.
-Τουλάχιστον δεν το αποκλείεις. -Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη.
Ωραίο βραχιόλι.
Ευχαριστώ, δώρο της αδελφής μου.
-Μπορώ να το δω; -Ναι. Ναι.
Η αδελφή σου δεν ξέρει ότι κάνουμε παρέα, έτσι;
Όχι, αλλά δε βλέπω... γιατί αυτό θα ήταν πρόβλημα.
Δεν ξέρει καν τι είσαι.
Θα προτιμούσα να μείνει μυστικό.
Αν θες... κράτησέ το.
Γιατί μου το δίνεις;
Επειδή σ'αρέσει. Και μ'αρέσεις κι εσύ.
Σ'αρέσω επειδή θέλεις κάτι από μένα.
Όχι, σε συμπαθώ.
Φόρα το. Σου πάει καλύτερα εσένα.
Φώναξα στη μάνα μου χθες βράδυ.
Σαν γονιός που μαλώνει το άτακτο παιδί του.
-Ίσως ήθελε να τα ακούσει. -Φοβάμαι ότι το παράκανα...
και θα φύγει ξανά. Αυτή είναι η μέθοδός της. Σαν τη Βίκι...
από την οποία δεν έχω νέα της.
Δεν μπορείς να ελέγχεις τη μητέρα σου, Ματ, ούτε και την αδελφή σου.
Ας έκανε μια προσπάθεια.
Αν προσπαθούσε, δε θα με πείραζε.
Ίσως σε εκπλήξει. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να το κάνουν αυτό.
Να πηγαίνω πριν κλείσουν οι δρόμοι απ'την καταιγίδα.
Είσαι σίγουρη ότι μπορείς να οδηγήσεις;
Πρέπει. Έχει γενέθλια η κόρη της φίλης του πατέρα μου.
Έχουμε ένα μη-παραδοσιακό έθιμο.
Βάλε ζώνη, μην τρέχεις, μη μιλάς στο κινητό...
και πάρε με μόλις φτάσεις.
-Σύμφωνοι. Κάτι άλλο; -Ναι.
Αντίο.
Πας για κυνήγι;
Πρέπει να ανακτήσω τις δυνάμεις μου μετά το χθεσινό μαχαίρωμα.
Έχω δύο λίτρα στην κατάψυξη.
Όχι.
-Θα τα πούμε όταν γυρίσω; -Ναι, χαιρέτα μου τους σκίουρους.
Εισερχόμενη κλήση Ντέιμον
Με αγνοείς.
Έξι αναπάντητες κλήσεις; Συγγνώμη, δεν έχω μπαταρία.
Είναι εδώ ο Στέφαν;
Όχι. Γιατί; Συμβαίνει κάτι;
Βγήκε στο δάσος, δεν τον βρίσκω στο τηλέφωνο, είπα μήπως ήταν εδώ.
Βγαίνει τηλεφωνητής. Πού μπορεί να είναι;
Δε θα σ'αρέσει αυτό που σκέφτομαι.
Περλ, άνοιξε!
Ορκίζομαι ότι θα ορμήσω μέσα και θα σου κόψω το κεφάλι!
Η Περλ δεν είναι εδώ.
Ωραίος καιρός! Ούτε μια ηλιαχτίδα στον ουρανό!
Πού είναι ο αδελφός μου;
Μπίλι.
Πέθανες!
Συγγνώμη, δε σε κάλεσα μέσα.
-Δις Γκίμπονς; -Ναι, Φρέντερικ, γλυκέ μου.
Να μην περάσει ποτέ αυτός ο κακός μέσα.
Δε θα τον αφήσω να περάσει.
Εκατόν σαράντα πέντε χρόνια νηστικός σε μια κρύπτη...
επειδή ξελογιάστηκες εσύ κι ο αδελφός σου με την Κατερίνε.
Τις πρώτες βδομάδες, κάθε νεύρο μέσα σου φλέγεται.
Ο πόνος μπορεί να σε τρελάνει.
Είπα μήπως ήθελε να δοκιμάσει ο αδελφός σου πριν τον σκοτώσω.
Μπίλι.
Καλή μέρα να έχεις.
Τι έγινε; Πού είναι;
Τον κρατάνε μέσα. Δεν μπορώ να μπω.
Γιατί;
Δεν επιτρέπουν στην ιδιοκτήτρια να μ'αφήσει να μπω.
-Θα πάω εγώ. -Δε θα πας.
-Πάω. -Όχι.
Γιατί το κάνουν αυτό; Τι θέλουν από εκείνον;
Εκδίκηση. Ζητούν εκδίκηση.
-Κάτι πρέπει να κάνουμε. -Το ξέρω.
Πρέπει να τον πάρουμε από κει.
Το ξέρω, Έλενα. Αλλά δεν ξέρω πώς θα τον πάρω από κει.
Βερβένη στα σχοινιά.
Θα τσούξει λίγο.
Μια που το'φερε η κουβέντα...
Δεν είναι σωστό!
Σκότωσε την Μπεθάννα.
Ένας από μας, Χάρπερ.
Να'σαι σίγουρος ότι θα σκότωνε κι εσένα αν είχε την ευκαιρία.
Η Περλ λέει ότι σκοπός δεν είναι η εκδίκηση, εγώ λέω το αντίθετο!
Αρχίζοντας με αυτό.
Μετά τον αδελφό του και όποιον άλλον βρεθεί στο δρόμο μας.
-Δεν είναι σωστό! -Άφησέ με!
Σε λίγο θα γυρίσει η κα Περλ.
Η κα Περλ δεν κάνει κουμάντο πια.
Δέσ'τον και κάρφωσέ τον.
Δεν είσαι πολύ ζωντανός.
-Δεν μπορείς να με βλάψεις. -Μπορώ και παραμπορώ.
Κύριε Σάλτζμαν...
χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας.
Ο Στέφαν είναι στο σπίτι.
Ο Ντέιμον είναι βρικόλακας, δεν μπορεί να μπει. Σας χρειαζόμαστε.
-Θα πήγαινα εγώ, αλλά... -Η ζωή σου είναι πολύτιμη.
Η δική σου, από την άλλη...
-Ο Στέφαν μου'πε για το δαχτυλίδι. -Τι σου είπε;
Να ανακεφαλαιώσω. Πήγες να με σκοτώσεις, αμύνθηκα, πέθανες...
και κατά τον αδελφό μου, το δαχτυλίδι σε επανέφερε στη ζωή.
-Ξεχνάω κάτι; -Ναι.
Εκεί όπου προσπαθώ να σε σκοτώσω ξανά, μα τώρα δεν αστοχώ.
Κύριε Σάλτζμαν, σας παρακαλώ. Για τον Στέφαν.
Λυπάμαι, Έλενα. Δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
Κρίμα, γιατί η αρχηγός μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις την Ίζαμπελ.
-Λες ψέματα. -Λέω;
Ρώτησέ την και μόνος σου.
Δειλέ.
Πάμε, Έλενα.
Εντάξει. Σταθείτε.
Θα έρθω.
-Έχω μια απάντηση. -Σε ποιο;
-Γιατί πρέπει να με αλλάξεις. -Πάλι γυρνάμε σ'αυτό;
Κάθε μέρα που ξυπνάω αισθάνομαι καλά.
Όμως κάτι λείπει, ένα κενό.
Κάποιοι άνθρωποι προσαρμόζονται στη ζωή, οπουδήποτε, εγώ όχι.
Ώστε θες να σε λυπηθώ; Δε νομίζω.
Όχι. Πρέπει να με αλλάξεις γιατί δεν έχω τίποτε άλλο.
Δεν αλλάζουμε κάποιους ως διέξοδο στη μοναξιά τους.
Πρώτο, επειδή χρειαζόμαστε κάποιον να κάνει τη βρομοδουλειά για μας.
Δεύτερο, από εκδίκηση, τρίτο από ανία, χωρίς καλό αποτέλεσμα.
Και για τον εμφανή λόγο.
Όταν αγαπάς κάποιον τόσο πολύ...
ώστε κάνεις τα πάντα να ζήσεις αιώνια μαζί του.
Λυπάμαι, αλλά δεν ανήκεις σε καμία από τις κατηγορίες ακόμη.
Βεβαιώσου ότι είναι σαφής η εργασία σου, και θα τη λατρέψει.
Τα λέμε.
-Μαμά, γεια. -Τα πήρες όλα;
Ναι. Η τράπεζα αίματος δεν είχε κόσμο λόγω της βροχής.
-Μπήκα και βγήκα. -Σε ποιον μιλούσες;
-Σ'ένα φίλο από τη βιβλιοθήκη. -Πάμε σπίτι.
Δε θα βγείτε έξω. Οι δρόμοι είναι επικίνδυνοι, πλημμυρισμένοι.
Θα προσπαθήσουμε.
Δήμαρχε Λόκγουντ, το τραπέζι σας είναι έτοιμο.
Είστε ο δήμαρχος Λόκγουντ;
Μάλλον είναι επικίνδυνα εκεί έξω. Ονομάζομαι Περλ.
Γεια.
Από δω η κόρη μου Άννα.
-Μόλις ήρθαμε στην πόλη. -Καλωσορίσατε. Ρίτσαρντ Λόκγουντ.
Και από δω ο γιος μου Τάιλερ. Παρακαλώ, καθίστε μαζί μας.
Με μεγάλη μας χαρά.
Γίνε πιο μελοδραματικός, σαν να μην είναι ο γιος σου εδώ.
Ωρίμασε. Έρχονται εκλογές.
Είναι συστατικό στοιχείο και απ'ό,τι φαίνεται πλούσια.
Το κατάλαβες απ'τα οπίσθιά της;
Πάω να παίξω μπιλιάρδο.
Καθηγητής το πρωί, κυνηγός βρικολάκων το βράδυ.
Χάρη σ'εσένα.
-Τι είν'αυτά; -Βελάκια εμποτισμένα με βερβένη.
-Μόνο βάλε με μέσα. -Αυτό είναι το σχέδιό σου;
-Θα τους καταφέρεις όλους μόνος; -Θα'μαι λίγο πιο αθόρυβος, ελπίζω.
-Τι κάνεις; -Θα'ρθω μαζί σας.
Όχι, όχι, όχι. Με τίποτα.
Με χρειάζεστε. Θα μπω μέσα θα τους παραπλανήσετε...
-και θα βγάλω τον Στέφαν. -Θα σκοτωθείς, όχι.
Θα έρθω.
Όταν μπω μέσα, φύγε γρήγορα. Ξέρω να τρυπώνω στα κρυφά.
Δε σε χρειάζομαι.
Δεν είναι ώρα να παραστήσεις τον Μοναχικό Καβαλάρη.
Έλενα, οδήγησε το αυτοκίνητο της διαφυγής. Δε θα μπεις μέσα.
Δεν μπορείς να με σταματήσεις. Μιλάμε για τον Στέφαν.
-Δεν καταλαβαίνεις. -Καταλαβαίνω! Καταλαβαίνω.
Είναι ο λόγος που ζεις. Η αγάπη του σου δίνει φτερά.
Καταλαβαίνω.
-Μπορείς να μην κοροϊδεύεις; -Προσπαθώ να σε προστατεύσω.
Δεν ξέρω πόσοι βρικόλακες είναι εκεί μέσα. Θα σε κάνουν κομμάτια.
Πρέπει να μπω και να βγω. Όχι ν'ασχολούμαι με την ασφάλειά σου.
Αλλιώς θα καταλήξει σε ένα λουτρό αίματος...
που δε θα ξεφύγει κανείς, ούτε ο Στέφαν.
Ξέρω, καταλαβαίνω.
Έχω γνώση.
Αν είναι να πάμε, πάμε.
Πού είσαι; Δε σ'ακούω καλά.
Η καταιγίδα πλημμύρισε τη Λεωφόρο 5.
Έκανα παράκαμψη από ένα τυχαίο κολασμένο μονοπάτι.
Δεν πρέπει να μιλάς και να οδηγείς.
Το ξέρω. Πρέπει να πάρω ένα Bluetooth.
Κάνει διακοπές. Γύρνα πίσω και πάρε το δρόμο που πήγες.
Και πρόσεχε στο δρόμο.
Θεέ μου!
Δεν παίζει!
Έλα...
Ευτυχώς που βρίσκω κάποιον. Να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σας;
Χάλασε το αμάξι μου λίγο πιο πάνω, είστε το πρώτο σπίτι που συναντώ.
-Τυχερός είσαι. -Ναι, τυχερός.
-Δεν υπάρχει πρόβλημα, έτσι; -Αλίμονο.
Τέλεια!
Ευχαριστώ πολύ, φίλε, είναι πολύ άγρια έξω.
Μπίλι, δείξε στον επισκέπτη μας πού είναι το τηλέφωνο.
-Και φέρε κάτι να πιούμε. -Ναι, φυσικά.
Δις Γκίμπονς, ο κύριος θέλει να κάνει ένα τηλεφώνημα.
Φυσικά, γλυκέ μου. Εκεί είναι.
Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει;
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να υποδεχτείς έναν φίλο μου.
-Λυπάμαι, δεν είναι καλεσμένος. -Θα πρέπει να κάνεις μια εξαίρεση.
Βγάλ'την έξω, τώρα.
Δις Γκίμπονς, την αλήθεια, είστε παντρεμένη;
Όχι.
Γονείς; Παιδιά; Μένει άλλος συγγενής εδώ;
-Όχι, μόνη μου είμαι. -Όχι; Ωραία.
-Υποτίθεται θα την χειραγωγούσες. -Δε γίνεται έτσι.
-Είναι άνθρωπος. -Εγώ δεν είμαι, οπότε σκοτίστηκα.
Φύγε τώρα. Και ξεφορτώσου το πτώμα.
Θέλω να αποκτήσω ένα ακίνητο.
Υποθέτω η οικογένειά σας κατέχει τη μεγαλύτερη έκταση στην πόλη.
Ναι, έτσι είναι. Από την εποχή της ίδρυσης του δήμου.
Η οικογένειά σας απέκτησε μεγάλη περιουσία το 1864.
-Έχεις διαβάσει την ιστορία. -Είναι το πάθος μου.
-Ούτε τα προσχήματα δεν κρατάει. -Ποια είναι;
Όχι η μητέρα μου.
Από Άννα: Κράτα απόσταση. Έχουμε ένα μυστικό, θυμάσαι;
Βαριέμαι.
Κόφ'την γκρίνια.
Άλλαξέ με και δε θα γκρινιάζω.
Με συγχωρείς, δήμαρχε. Ξέρεις εκείνο εκεί το αγόρι;
Ναι, είναι ο Τζέρεμι Γκίλμπερτ.
Τι μου λες!
Μπίλι, γιατί αργείς;
Ανάθεμά σε, Έλενα.
Μπίλι, Τζέικομπ, ελάτε εδώ.
Είσαι τρελή;
Με τον Τζέρεμι Γκίλμπερτ; Αυτό σκάρωνες;
Είναι φίλος μου. Πού το πρόβλημα;
Η οικογένειά του είναι ο λόγος που έμεινα έναν αιώνα στην κρύπτη.
Δε σημαίνει ότι σκέφτεται το ίδιο.
Θέλω να μην τον ξαναδείς.
Ζω καιρό μόνη, μητέρα. Αποφασίζω μόνη μου.
Τότε μη φέρεσαι σαν παιδί.
Όταν μάθει ποια είσαι, θα στραφεί εναντίον σου.
-Ξέρει ήδη. -Τι είπες;
Ο Τζέρεμι ξέρει. Του αρέσει και του αρέσω κι εγώ.
Από Άννα: Θα το κάνω.
Ευχαριστώ που προσπάθησες να με βοηθήσεις.
Ήθελαν να κατηγορήσουν κάποιον. Κάποιον να τιμωρήσουν.
Έλενα;
-Δεν έπρεπε να είσαι εδώ... -Θα περίμενε στο αμάξι.
Όχι. Όχι αυτόν.
Τέλος πάντων. Ας σε κατεβάσουμε.
Υπάρχει βερβένη στα σχοινιά.
Έλενα, τράβα αυτό.
Ωραία, πάμε. Φόρεσε τα ρούχα σου.
-Στάσου! -Τελειώνετε, ελάτε.
-Έλα, πρέπει να φύγουμε. -Το άλλο.
-Τον πας στο αμάξι; -Ναι.
-Ωραία. -Κι εσύ;
Εσύ σώζεις, εγώ παραπλανώ. Φύγετε.
Χαμήλωσέ το.
Πολύ ησυχία.
Χωριστείτε. Τώρα.
-Εσείς, στο σπίτι. -Πάμε.
Ελέγξτε τα δωμάτια. Το κελάρι, τώρα.
Θα τα καταφέρεις;
Είσαι καλά εσύ;
Ναι. Πρέπει να συνεχίσουμε. Έλα.
Πάω να βρω τον Φρέντερικ.
Έλα, εκεί είναι.
Στέφαν.
Αυτό για την Μπεθάννα.
Κι αυτό για την κρύπτη.
Όχι!
Στέφαν!
Στέφαν. Στέφαν;
Όχι, Στέφαν. Στέφαν; Στέφαν;
Στέφαν!
-Ο Φρέντερικ εξαφανίστηκε. -Πάμε να φύγουμε.
Θα τον σκοτώσω.
Πόσα βελάκια με βερβένη έχεις ακόμη;
Ένα.
Δε φτάνει.
Γεια σου, μαμά.
Τι συμβαίνει;
Σαν τι μοιάζει;
Ειλικρινά, δεν ξέρω. Δεν το'χω ξαναδεί.
Κάθισε. Ίσως θες να παραγγείλεις πίτσα, ξέχασα να μαγειρεύω.
Μυστήριο κατσαρόλας. Μούρλια.
Κάποιοι δεν είναι γεννημένοι για την κουζίνα.
Τι;
Ξέρω ότι είναι δύσκολο. Αλλά θα προσπαθήσω.
Θα προσπαθήσω ειλικρινά. Απλά ανέξου με, εντάξει;
-Εντάξει. -Εντάξει. Ωραία.
Ανοίγω εγώ.
Τόσο χάλια είναι, ε;
Τι έγινες εσύ;
-Γεια σου, Ματ. -Γεια.
Τι συμβαίνει;
Είναι μέσα η μητέρα σου;
Δώσε μου 10 λεπτά, μην το δημοσιοποιήσεις μέχρι να'ρθω.
Μάζεψέ τα, φεύγουμε.
-Δεν έχω φάει το μπέργκερ μου. -Βρέθηκε η Βίκι Ντόνοβαν.
Αλήθεια; Πού ήταν;
Η καταιγίδα ξέθαψε έναν τάφο στον επαρχιακό δρόμο.
-Πήγαν τη σορό στο νεκροτομείο. -Μια στιγμή...
Είναι νεκρή;
Έλα, πρέπει να φύγουμε.
Στέφαν, σε παρακαλώ. Στέφαν!
Στέφαν, σε παρακαλώ, σήκω.
Στέφαν!
Πιες.
-Σε παρακαλώ, Έλενα, τρέξε. -Όχι.
Σε παρακαλώ.
Στέφαν, πάρε τον καρπό μου. Χρειάζεσαι περισσότερο αίμα.
-Όχι, Έλενα, τρέξε. -Όχι.
Σ'εμπιστεύομαι.
Αυτό που μου είπες για τη γυναίκα μου, ήταν ψέμα, έτσι;
Ναι.
Σταμάτα. Τι συμβαίνει εδώ;
Τι έκανες;
Εγώ; Οι βρικόλακές σου βασάνιζαν όλη μέρα τον αδελφό μου.
Πίστεψέ με. Αυτοί που ευθύνονται γι'αυτό, θα τιμωρηθούν.
Όχι. Η συμφωνία μας δεν ισχύει αν δεν μπορείς να τους ελέγχεις.
-Δεν έπρεπε να συμβεί. -Συνέβη.
Αν είχα μια καλή πλευρά, την έχασα.
Εντάξει, Στέφαν. Είναι νεκρός!
Τι κάνεις;
Είμαι καλά.
Οι πληγές σχεδόν επουλώθηκαν.
Ωραία!
Έλενα.
Ναι.
Με αυτό που έκανες σήμερα, να με βοηθήσεις...
μπορούσες να είχες πεθάνει.
Το ξέρω.
Γι'αυτό που έκανα, σου ζητώ συγγνώμη...
Λυπάμαι που το είδες.
Εγώ ποτέ...
Ήσουν άλλος άνθρωπος.
Το φταίξιμο είναι δικό μου. Εγώ σε ανάγκασα...
Όχι, όχι. Δε με ανάγκασες εσύ. Μου έσωσες τη ζωή.
Κι εγώ έσωσα τη δική σου.
Έλα. Όλα θα πάνε καλά.
Γεια, Τζερ.
Πού; Τι συμβαίνει;
Όχι!
-Σου έφτιαξα καφέ. -Ευχαριστώ.
Είσαι...; Μπορώ να κάνω κάτι άλλο;
Θέλω... Θέλω να μείνω λίγο μόνος.
Ματ.
Πλάκα είχε.
Μη με κοιτάς έτσι. Ξέρω ότι με μισείς.
Ξέρεις κάτι; Όλοι με μισούν.
Αλλά δεν μπορείς να το αρνηθείς. Ήμασταν καθίκια!
Συμβαίνει.
Τζερ...
Είσαι καλά;
Πάω να κοιμηθώ λίγο.
Τι κάνεις;
Η φίλη μου η Βίκι...
Είναι... Είναι νεκρή.
-Η Βίκι; Αυτή που νόμιζες... -Ναι.
Τελικά ήταν νεκρή.
Αυτή είναι ο λόγος που ήθελες να αλλάξεις.
Για να είσαι μαζί της.
Συγγνώμη. αι μαζί της.