Σε προηγούμενα επεισόδια.
Εδώ κι έναν αιώνα, έζησα στο σκοτάδι... μέχρι σήμερα.
Ο κίνδυνος είναι μεγάλος αλλά έπρεπε να τη γνωρίσω.
Η Έλενα. Είναι ίδια η Κατερίνε.
-Πού είναι; -Τον κρατάνε. Δεν μπορώ να μπω.
Η Περλ λέει ότι σκοπός δεν είναι η εκδίκηση, εγώ λέω το αντίθετο!
Θα τα καταφέρεις;
Πάρε τον καρπό μου. Χρειάζεσαι αίμα.
Στέφαν. Στέφαν. Είναι νεκρός!
Ήσουν άλλος άνθρωπος.
Όλα θα πάνε καλά.
Βρήκαν τη Βίκι Ντόνοβαν.
Η καταιγίδα ξέθαψε έναν τάφο στον επαρχιακό δρόμο.
-Είναι νεκρή; -Ματ!
Μπορείς να το δυναμώσεις λίγο; Δεν ενοχλεί, ακόμα.
Συγγνώμη.
-Πότε θα γυρίσεις σχολείο; -Σύντομα.
Έλα, πιες.
Η αυτο-αποτοξίνωση δεν πιάνει.
Πάρ'το από μπροστά μου.
Πόσο σου πήρε να ξεκόψεις από την τελευταία φορά που ενέδωσες;
-Δεν ωφελεί. -Απλά χρειάζεται λίγο χρόνο.
Δεν καταλαβαίνω, δε χρειάζεται να σκοτώσεις για να επιβιώσεις.
Γι'αυτό υπάρχουν οι τράπεζες. Έχω να κυνηγήσω άνθρωπο...
Θεέ μου! Πολύ καιρό!
Με εντυπωσιάζεις!
Για μένα το κάνω. Να αποσπάσω τους πολίτες από τους βρικόλακες.
Πράγμα καθόλου εύκολο, με μια κρύπτη να κυκλοφορεί ανάμεσά τους.
-Τι θα κάνουμε γι'αυτό; -Τίποτα, αν δεν ανακτήσεις δυνάμεις.
Τι πειράζει να πιούμε υγιεινό ανθρώπινο αίμα από τράπεζα;
-Δε θα σκοτώσουμε κανέναν. -Έχω τους λόγους μου.
Ποιοι είναι αυτοί οι ιεροί λόγοι; Δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ.
Πολύ θα ήθελα να σε ακούσω.
Το απολαμβάνεις, έτσι; Να με βλέπεις, να παλεύω.
Πάρα πολύ όμως.
Λυπάμαι που θα σε στενοχωρήσω, αλλά το ελέγχω απόλυτα.
Αλήθεια;
Τότε, συνέχισε να κάνεις να φαινόμαστε οι υπόλοιποι κακοί.
Καλή σου μέρα, Στεφ.
Ωπ! Παραλίγο να ξεχάσω κάτι!
Έλα, Τζέρεμι, πάω σχολείο. Βγαίνω απ' την πόρτα.
-Ξέχασες αυτό. -Ευχαριστώ.
-Έλενα! -Θείε Τζον, γεια.
-Τζένα! -Τζον, τα κατάφερες.
Είπα ότι θα'ρθω το μεσημέρι.
Το τι λες και το τι κάνεις απέχουν πολύ μεταξύ τους.
-Θείε Τζον, τι γίνεται; -Γεια.
Είχα κάτι δουλειές στην πόλη κι είπα να σας επισκεφτώ.
-Πόσο θα μείνεις; -Δεν ξέρω ακόμα.
Ωραία, πάω σχολείο, τα λέμε μετά.
Τι έπαθε ο Τζέρεμι;
Μόλις έχασε μια φίλη. Προσπάθησε να φανείς τρυφερός.
-Πάντα είμαι τρυφερός. -Μάλιστα.
Λοιπόν, πόσο καιρό θα μείνεις;
Κάνε τουλάχιστον ότι χάρηκες που με είδες.
Θεέ μου! Τζον! Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!
Όχι. Δεν μπορώ.
Πίστευες ότι θα υπέγραφα την εγγύηση;
Η αλήθεια είναι πως ναι.
Δε θα αφήσω να πουλήσεις το γραφείο του αδελφού μου.
Δεν εξαρτάται από εμάς. Ανήκει στον Τζέρεμι και στην Έλενα.
Είναι ανήλικοι. Κι εγώ είμαι ο διαχειριστής της περιουσίας.
Ο λόγος του ταξιδιού του είναι ξεκάθαρος, λέει.
Ποτέ δεν συμπάθησα αυτόν το θείο Τζον.
Ποιος τον συμπαθεί;
Είμαι εδώ για ηθική υποστήριξη αν με χρειαστείς.
Ευχαριστώ, αλλά αυτό θα το υποστώ μόνη. Αρκετά πέρασες.
Σ'ευχαριστώ κιόλας... για ό,τι έκανες...
στην κηδεία της Βίκι. Δε θα τα έβγαζα πέρα μόνος μου.
Αλίμονο, Ματ.
Τελικά η Καρολίν σας μαγειρεύει κανονικά;
Πήγε στον πατέρα της, ευτυχώς...
γιατί η μαμά θα την έπνιγε αν έριχνε κάτω άλλα λαζάνια.
Μπα.
Τι έχεις;
Απλά δε θέλω.
Εντάξει.
Λένε πως πήρε υπερβολική δόση.
Δεν καταλαβαίνω, το ξεπερνούσε.
Προφανώς όχι.
Και πώς βρέθηκε θαμμένη στο δάσος;
Την έθαψε αυτός που έκανε μαζί του ναρκωτικά, μάλλον.
Ναι, αλλά δε θα έχανε χρόνο να τη θάψει.
Ίσως είδε κάτι και...
Δεν ξέρω, φίλε.
Περάστε.
Ο ιατροδικαστής κατέληξε...
σε θάνατο από υπερβολική δόση ουσιών.
Ειδοποιήθηκαν οι συγγενείς της.
Η αλήθεια θα μείνει εδώ...
και καλύτερα να το ξεχάσουμε.
Ευχαριστώ, Σερίφη.
Σε ένα πιο φλέγον θέμα. Ο Τζον Γκίλμπερτ ζήτησε να μας μιλήσει.
-Καλωσόρισες, Τζον. -Ευχαριστώ, Δήμαρχε.
Γεια σε όλους, μακάρι να βλεπόμαστε κάτω από καλύτερες συνθήκες.
Ως ιδρυτικό μέλος, έχω καθήκον να σας αναφέρω κάποια ανησυχητικά νέα.
-Γκίλμπερτ τον λένε; -Θείος της Έλενα.
Το όνομά του είναι Τζον, αλλά εγώ τον λέω Καθικο-Τζον.
Η τράπεζα αίματος κοντά στο Άμχερστ...
ανέφερε αρκετές παραβιάσεις τις τελευταίες δύο εβδομάδες.
Επίσης, αγνοούνται 7 κυνηγοί, 4 παραθεριστές και 2 υπάλληλοι.
Σε απόσταση 120 χλμ. από το Μίστικ Φολς.
Δεν υπάρχει λόγος πανικού.
Δε θέλει να ακυρώσει τη δεξίωση για τον Εορτασμό της Ίδρυσης.
Νομίζετε ότι τα προβλήματά σας τελείωσαν...
όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει.
Έβγαλα αντίγραφο της εργασίας του Τζέρεμι.
Ρίξε μια ματιά.
Η αλήθεια για τους βρικόλακες στο Μίστικ Φολς
Ο Τζέρεμι το έγραψε αυτό;
Ήταν σαφής ότι πρόκειται περί φαντασίας.
Ελπίζω να έχετε δίκιο γιατί έκανα το παν να τον προστατεύσω απ'αυτό.
Εσύ πώς το αντιμετωπίζεις;
Τι εννοείτε;
Τόσα ψέματα και μυστικά.
Πρέπει να λες ψέματα στα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Είναι επικίνδυνο αν μάθουν την αλήθεια.
Ναι, το κρατάω μυστικό, μόνο και μόνο επειδή τους αγαπώ.
Νομίζω ότι ο Στέφαν είναι καλό παιδί, αλλά...
δεν παύει να είναι βρικόλακας.
Είναι δύσκολο να το καταλάβετε, αλλά ο Στέφαν διαφέρει.
Δε θα με έβλαπτε ποτέ.
Σκοτίστηκα για το πάρτι των Ιδρυτών.
Λάθος. Είναι παράδοση.
Μακριά από μας η απαξίωση της παράδοσης.
Οι Γκίλμπερτ είναι κομμάτι της πόλης εδώ και 150 χρόνια.
Μία από τις ιδρυτικές οικογένειες. Αυτό σημαίνει και υποχρεώσεις.
Μία εξ αυτών, να έρθεις στη γιορτή.
Όταν θα εκτιμήσεις τη σημασία, θα σου πω για την κληρονομιά σου.
Το κληροδότημα των Γκίλμπερτ. Είχα ξεχάσει πόσο ιερό είναι.
Εγώ δεν είμαι Γκίλμπερτ, οπότε δε θέλω ν'ακούσω.
-Γιατί σε μισεί; -Κοιμόμαστε κάποτε μαζί.
Είμαι εδώ.
Γιατί να γράψει για βρικόλακες;
Λες να αρχίσει να θυμάται;
Ο Ντέιμον έδιωξε τις αναμνήσεις για πάντα. Μην ανησυχείς.
Μήπως είναι καλύτερα να τον ρωτήσουμε;
Δεν μπορώ.
Γιατί; Αν δεν ξέρει τίποτα, είναι απλά μια αθώα ερώτηση.
Δεν ξέρω καν πώς να του μιλήσω πια.
Ήμασταν πιο ανοιχτοί κάποτε, αλλά τώρα με τόσα ψέματα...
Ακόμα δεν του έχω πει ότι είμαι υιοθετημένη.
Ίσως είναι καιρός να του μιλήσεις.
Δε λέω να του πεις τα πάντα, αλλά προσπάθησε να μάθεις τι ξέρει...
και να είσαι προετοιμασμένη.
-Εσύ; Πώς είσαι; -Είμαι πολύ καλύτερα.
Είμαι ακόμα λίγο νευρικός, αλλά...
θα τα καταφέρω.
Ανησύχησα πολύ για σένα, και μου έλειψες.
Ήθελα να απομονωθώ για λίγο, να προσαρμοστεί το σώμα μου.
Λίγες μέρες ήταν μόνο.
Νιώθω σαν να'ταν μια ζωή.
Κι εμένα μου έλειψες.
Στέφαν, τι συμβαίνει;
Στέφαν;
Ήρθες ευτυχώς.
Στις προσταγές σου. Τόσο εύκολο.
Όχι, Έλενα! Δε θα πλαγιάσω μαζί σου.
-Όπως το θυμάμαι. -Σταμάτα τις βλακείες.
Ξέρεις ότι ο θείος σου είναι στο Συμβούλιο των Ιδρυτών;
-Τι; -Ναι.
Τέλεια! Θα τον προσθέσουμε στη λίστα της κατάρρευσης όλων.
-Τι συνέβη εκεί; -Τίποτα.
Ντέιμον, ανησυχώ για τον Στέφαν.
Λέω πως τα καταφέρνει, αλλά σίγουρα παλεύει.
Πότε θα γίνει ξανά φυσιολογικός;
-Σε μερικές μέρες, πάνω-κάτω. -Έχουν περάσει μερικές μέρες.
Πάνω τότε. Γιατί ρωτάς; Γιατί ρωτάς;
Δεν είναι ο εαυτός του, Ντέιμον.
Ίσως το πρόβλημα του είναι ότι δεν είναι ο εαυτός του για καιρό.
Μη με κάνεις να μετανιώσω που σε κάλεσα.
Έτσι είναι, Έλενα. Ο Στέφαν που ξέρεις...
είναι ο ευγενικός Στέφαν, ο συγκρατημένος Στέφαν.
Ο Στέφαν που πολεμά τη φύση του με μια ενοχλητική εμμονή.
Αν νομίζεις ότι αυτό είναι όλο, δεν έχεις δώσει μεγάλη προσοχή.
-Δε σου μοιάζει. Καμία σχέση. -Δε θέλει να μου μοιάζει.
Αυτό δε σημαίνει ότι καταβάθος δεν είναι σαν εμένα.
-Γεια. -Τι τρέχει;
Έχεις χρόνο να μιλήσουμε;
Ναι, φυσικά.
Όχι εδώ. Ας βγούμε έξω.
Δεν το πιστεύω ότι οι γονείς μας δε σου'παν ότι είσαι υιοθετημένη.
Θα το έλεγαν κάποια στιγμή.
Γιατί ανησυχούσες πώς θα το έπαιρνα;
Επειδή, δεν ξέρω. Είναι περίεργο.
Να θεωρείς μια ζωή ότι είσαι συγγενής εξ αίματος με κάποιον.
-Εσένα σε ενοχλεί που δεν είμαστε; -Όχι.
Είσαι αδελφός μου, αυτό έχει σημασία.
Ο κ.Σάλτζμαν είπε ότι τα πας πολύ καλά με την Ιστορία.
Ναι, με βοηθάει πολύ. Μου ανέβασε και τον βαθμό.
Του άρεσε η εργασία σου για τους βρικόλακες.
Τη βρήκε έξυπνη.
Γιατί ασχολήθηκες μ'αυτό το θέμα;
Δεν ξέρω. Η ανία.
Ή μπορεί να είμαι κι εγώ παλαβός όπως όλοι οι τρελο-Γκίλμπερτ.
-Οι Γκίλμπερτ δεν είναι τρελοί. -Εύκολο να το λες, αν δεν είσαι.
Ο Εορτασμός της Ίδρυσης Επέτειος 150 Χρόνων
Η μικρή μας πόλη.
Ω Θεέ μου! Δεν έπρεπε να'ρθω.
Μην είσαι σκουντούφλης. Είναι το πάρτι των ιδρυτών.
Για μας δηλαδή. Θα'ταν αγένεια να λείπεις.
Σε προτιμούσα όταν μισούσες τους πάντες.
Ακόμα τους μισώ, απλά μ'αρέσει που με αγαπάνε.
-Πώς αισθάνεσαι; -Μια χαρά.
Καμιά λαχτάρα; Δίψα;
-Λες να έκανε δουλειά το ουίσκι; -Ναι.
Είμαστε ό,τι είμαστε, Στέφαν. Η υποκρισία δεν αλλάζει τίποτα.
Πόσο θα'θελες να με δεις να ενδίδω!
Είναι αναπόφευκτο.
-Πάω να βρω την Έλενα. -Βγάλε με ασπροπρόσωπο, μικρέ.
Ορίστε, δεσποινίς.
Χαίρομαι που είστε εδώ.
Ευγενικό εκ μέρους σας να μας καλέσετε.
Η πόλη μας είναι μια οικογένεια. Όταν χάνουμε ένα μέλος...
πρέπει όλοι να γινόμαστε ένα.
-Ματ. -Δήμαρχε.
Κελ.
Ένα νεκρό παιδί αξίζει ειδικό χαιρετισμό από τον Δήμαρχο.
Αμάν, μαμά.
Χρειάζομαι ένα ποτό.
Δες εδώ!
Θα σε τσακίσει ο πατέρας σου, αν σε πιάσει.
Ας δοκιμάσει.
Δε γαμιέται.
-Γεια. -Γεια!
Είσαι καλά;
Μεθυσμένος είσαι;
Εντάξει, ξέρω ότι είναι κάπως, αλλά με βοηθάει.
Το αλκοόλ με ηρεμεί.
Είσαι το μεθυσμένο παιδί στο πάρτι που βουτάει ποτό.
Αυτό είμαι, ναι.
Πόσο πρέπει ν'ανησυχώ;
Όχι, να μην ανησυχείς, είναι απλά μέχρι να περάσει η στέρηση.
Καλύτερα να το απολαύσουμε όσο διαρκεί. Θες να χορέψουμε;
Σιχαίνεσαι το χορό. Κάποτε σε παρακαλούσα.
Τον νηφάλιο παρακαλάς. Ο μεθυσμένος δε θέλει παρακάλια.
Χάρηκα, Κέλι.
Δε χορεύει κανείς.
Επειδή θέλουν κάτι πιο χορευτικό. Έρχομαι αμέσως.
Δε γίνεται τίποτα. Εγώ του έταξα 20 δολάρια κι ένα ραντεβού.
Είπε ότι τον έλεγχο της επιλογής μουσικής τον έχει η Κάρολ Λόκγουντ.
Όταν βάλει κάτι στο μυαλό του ο Στέφαν το επιτυγχάνει!
Δόξα τω Θεώ.
Βρίσκομαι σε ένα άλλο σύμπαν όπου ο Στέφαν διασκεδάζει;
-Θα συνέλθει; -Κάποια στιγμή.
Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Καθηγητής της Ιστορίας δεξιά.
-Πώς είμαι; -Κούκλα.
-Σ'έψαχνα. -Με βρήκες!
Έχω καιρό να σε δω.
Επικρατεί μια τρέλα, αλλά είμαι εδώ.
-Να φέρω ποτό; -Φυσικά.
Ωραία.
Πότε έγινε αυτό;
Ο ντι-τζέι άλλαξε ορέξεις.
-Χορεύουμε; -Δεν ξέρω.
-Ναι. Ναι. -Ματ.
Λατρεύω τις ένστολες γυναίκες, αλλά με τέτοια εμφάνιση!
Ακαταμάχητη!
Ευχαριστώ, Ντέιμον. Εις υγείαν. Το είχα ανάγκη.
Στην αρχή, είχα αμφιβολίες για σένα.
Αλλά με κέρδισες, όπως και όλους στο Συμβούλιο.
Ευχαριστώ, Λιζ. Το Συμβούλιο με υποδέχθηκε θερμά.
Μ'αρέσει η ζωή στο Μίστικ Φολς. Αισθάνομαι και πάλι στο σπίτι μου.
Τότε δε θα σ'αρέσει αυτό που θα σου πω.
Οι ισχυρισμοί του Τζόναθαν Γκίλμπερτ αληθεύουν.
Για τις τράπεζες αίματος, τους αγνοούμενους.
Ίσως έχουμε πρόβλημα.
Συγγνώμη, Σερίφη;
Αναρωτιόμουν εάν υπάρχουν νεότερα για το τι συνέβη στην Ντόνοβαν.
Ήταν υπερβολική δόση, Τζέρεμι.
Το πτώμα ήταν θαμμένο, κάποιος πρέπει να το έκανε.
Το γνωρίζουμε. Η έρευνα συνεχίζεται.
Αυτή τη στιγμή, όμως, δεν μπορώ να σου πω κάτι άλλο.
Λυπάμαι.
Εντάξει, δεν πειράζει.
Σε παρακαλώ χόρεψε με τον αλκοολικό βρικόλακα φίλο σου.
-Όπα! Πρόσεχε! -Συγγνώμη, εγώ φταίω, είμαι αδέξια.
-Τότε κατέβα από την πίστα. -Ορίστε;
-Δε μιλάνε έτσι σε μια κυρία. -Καλά.
Πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Τώρα πες το και να το εννοείς.
Λυπάμαι ειλικρινά.
-Στέφαν, είναι εντάξει. -Δίνε του τώρα.
Ωραίο πάρτι, ε;
Είσαι καλά;
-Μπέρμπον. -Ευχαριστώ.
-Είδες τι έκανε ο αδελφός σου; -Όχι. Ασχολιόμουν με τον δικό σου.
Ο Τζέρεμι ρωτά για τον θάνατο της Βίκι Ντόνοβαν.
-Ξέρει ότι ήταν από υπερβολική δόση. -Σοβαρά;
"Μα, Σερίφη, κάποιος την έθαψε. Ποιος θα το έκανε;"
Ξέρω. Εγώ. Θα μπορούσα να τον "πείσω" αλλά φοράει βερβένη.
-Όχι, δε θέλω να κάνεις τίποτα. -Αν συνεχίσει τις ερωτήσεις;
Ντέιμον, όχι. Σοβαρολογώ.
Δε θα του ξανακάνω αυτό. Θα το χειριστώ εγώ.
Εντάξει, εγώ σε προειδοποίησα.
Το είδα.
Θα μείνει μεταξύ μας.
Πού είναι οι τουαλέτες;
Από δω. Θα σου δείξω.
Σόδα είναι;
Βότκα. Ευτυχώς!
Ο Ντέιμον, ναι;
-Τζον. -Δε συναντηθήκαμε στο συμβούλιο.
Ναι, χάρηκα. Περνάς καλά;
Ναι! Είχα ξεχάσει πόσο ωραίες είν' οι γιορτές στις μικρές πόλεις.
Ναι, σωστά. Πότε ήσουν τελευταία φορά εδώ;
Δεν πάει καιρός. Στην κηδεία του αδελφού μου.
-Εσύ είσαι καιρό εδώ; -Όχι πολύ.
Τι λες, Ντέιμον; Το πρόβλημα με τους βρικόλακες ισχύει.
-Επίκειται λουτρό αίματος. -Μην είσαι υπερβολικός, Τζον.
Νομίζω ότι ξαναζούμε το 1864. Τον παροξυσμό των βρικολάκων.
Πρέπει να τους κυνηγήσουμε, να τους ρίξουμε στην εκκλησία...
και να τους κάψουμε.
-Αυτή είναι η ιστορία; -Ένα μέρος της.
-Υπάρχει κι άλλο; -Πολλά περισσότερα.
Φαίνεται ότι υπήρχε μια κρύπτη κάτω από την εκκλησία...
όπου κρύβονταν οι βρικόλακες, μέχρι που κάποιος τους ελευθέρωσε.
Αλλά το ξέρεις ήδη, έτσι;
Μιας και είσαι αυτός που το έκανε.
Και γιατί μου το λες αυτό;
Είπα να παραλείψουμε τις συστάσεις.
Ξέρεις ότι θα μπορούσα να σε ξε- σκίσω χωρίς να πάρει κανείς είδηση.
Ναι.
Αλλά προφανώς έχεις πάρει βερβένη, οπότε...
-Πάρε μια γεύση, να δεις. -Είναι χάσιμο χρόνου.
Τζερ;
Άκουσα την κουβέντα σου με τη Σερίφη Φορμπς.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται. Όλοι πιστεύουν ότι ήταν υπερβολική δόση.
Το επιβεβαίωσε ο ιατροδικαστής. Αν είναι όπως τα λένε...
-Το ίδιο πιστεύεις κι εσύ; -Εσύ τι πιστεύεις;
Ότι κάποιος τη σκότωσε και την έθαψε.
Δεν πρέπει να κλείσει η υπόθεση επειδή βολεύει.
-Κάνουν ό,τι μπορούν. -Μόνο η αλήθεια θα βοηθήσει.
Ξέχασέ το, Τζερ. Ό,τι και να συνέβη, είναι νεκρή.
"Ό,τι και να συνέβη"; Άρα λες κι εσύ ότι δεν ήταν από ναρκωτικά.
Όχι, το πιστεύω.
Μου κρύβεις κάτι; Γιατί με κοιτάζεις;
Σταμάτα. Δεν εννοώ τίποτα.
Αν ήξερες κάτι, θα μου το έλεγες, έτσι;
Φυσικά θα σ'το έλεγα.
Άνοιξε!
-Δεν μπορώ να περπατήσω. -Ούτε εγώ.
-Θα με σκοτώσει ο Ματ. -Ούτε που θα το καταλάβει.
Νομίζω ότι έχει αφεθεί στη διασκέδαση.
Έπρεπε να δείξω χαρακτήρα λόγω της Βίκι αλλά...
δε θέλω να το σκέφτομαι. Γιατί όταν το σκέφτομαι...
Ναι, κι εγώ της φέρθηκα σαν κόπανος. Πολύ άσχημα.
Αυτό είναι που με σκοτώνει, το ότι δεν μπορώ να επανορθώσω.
Δε μου αξίζει καν να μου λείπει.
Είσαι καλός που μου μιλάς. Δεν έχω κανέναν άλλον.
Ούτε εγώ έχω κανέναν.
Ποιος το περίμενε να χάνω τόση διασκέδαση;
Είναι σπάνιο αυτό, πίστεψέ με.
-Είναι κακό που περνάω καλά; -Όχι είναι υπέροχο.
-Ευχαριστώ για τον χορό. -Δεν κάνει τίποτα.
Αέρα. Χρειάζομαι λίγο καθαρό αέρα. Θα'ρθεις μαζί μου;
Φυσικά.
Είδες πουθενά τη μάνα μου;
Όχι, εδώ και ώρα.
Ω Θεέ μου!
-Τι κάνεις, ρε; -Ματ!
Μαμά!
Ηρέμησε, φίλε.
Ματ!
Σταμάτα!
Τάιλερ, σταμάτα! Τον πληγώνεις!
Βοήθεια, κάποιος!
Σταμάτα! Κόφ'το, Τάιλερ!
Σταμάτα! Σταμάτα!
Τι διάολο ήταν αυτό;
Έλα, σήκω. Είσαι καλά;
Τι συνέβη;
Αναλαμβάνω εγώ τώρα. Αναλαμβάνω εγώ.
Είν'εντάξει. Έχεις χτυπήσει;
Πήγαινε να πλυθείς. Δεν είναι τίποτα. Πήγαινε.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Όλα είναι μια χαρά.
Όλα καλά, κύριοι! Ας επιστρέψουμε στο πάρτι!
Καλή διασκέδαση!
-Είσαι καλά; -Πού είναι αυτή;
Δεν ξέρω. Σήκωσε το κεφάλι.
Θες τα κακά ή τα πολύ κακά νέα;
Δε θέλω κανένα νέο, Ντέιμον.
Αναδιατυπώνω.
Θες να μάθεις πώς το Συμβούλιο επανέρχεται με τους βρικόλακες...
ή, πώς σκότωσα τον θείο Τζον Γκίλμπερτ;
-Τι; -Ωραίο πάρτι, έτσι;
Ντέιμον...
Όλα καλά;
Όχι...
Τα κατέστρεψα όλα. Πάντα το ίδιο κάνω. Τι μου συμβαίνει;
Τι κάνεις;
Με συγχωρείς.
Πλάκα μου κάνεις.
Σας ευχαριστώ όλους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που είστε απόψε μαζί μας. Σε μερικά λεπτά...
αρχίζει επίσημα η αντίστροφη μέτρηση του Εορτασμού της Ίδρυσης.
Η φετινή χρονιά έχει ιδιαίτερη σημασία.
Είναι τα 150ά γενέθλια της πόλης μας.
Επίσης, καλωσορίζω ένα από τα αγαπημένα παιδιά της πόλης...
να μας κάνει την τιμή να σημάνει την καμπάνα. Τζον Γκίλμπερτ;
Έρχεσαι κοντά μου;
Εκατόν πενήντα χρόνια κοινότητας, ευημερίας, οικογένειας.
Φροντίζουμε ο ένας τον άλλον, νοιαζόμαστε.
Προστατεύουμε ο ένας τον άλλον.
Χαίρομαι που γύρισα.
-Δες το δεξί του χέρι. -Ποιανού;
Του "αγαπημένου παιδιού". Κοίτα το δαχτυλίδι του.
Μοιάζει με το δικό μου.
Μεγάλη σύμπτωση, μιας και αναστήθηκε πριν 5 λεπτά!
-Πού διάολο το βρήκες; -Από την Ιζαμπέλ, τη γυναίκα μου.
Η οποία γέννησε την Έλενα...
υπό τη φροντίδα του εξέχοντος δόκτορα Γκρέισον Γκίλμπερτ...
αδελφού του Τζον!
-Ο Τζον ήξερε την Ιζαμπέλ; -Ο Τζον ξέρει πολλά!
-Φυσικά, όπως πάντα. -Να προσέχεις. Καλό βράδυ.
Πότε μιλήσατε τελευταία φορά;
Λυπάμαι, φίλε.
Λυπάμαι ειλικρινά.
Θα το μετανιώσεις.
Λυπάμαι και γι'αυτό.
Όλο απολογούμαι! Τι συμβαίνει;
Φύγε από μπροστά μου. Σε παρακαλώ.
Δεν έχεις κοπελιά να δειχθείς;
Τα'χω περάσει κι εγώ.
Τι είσαι, φίλε;
Πτώματα αφαιμαγμένα.
Να διώξω τον πόνο του αδελφού μου... Την αλήθεια για τη Βίκι...
Ότι η Βίκι ήταν τέρας;
Στέφαν;
Γεια. Είσαι καλά;
Τι συνέβη;
Το χέρι μου. Έχασα την ισορροπία μου κι έπεσα.
Είμαι άτσαλος.
Χάρηκα που τα είπαμε, παιδιά.
Πάμε.
Συγγνώμη, μπαμπά. Δεν ξέρω τι έγινε...
έπινα και έχασα τον έλεγχο.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Τελευταία φορά που ντρόπιασες την οικογένεια.
Τι κάνεις; Ματ, σταμάτα.
Δεν πάει άλλο, μαμά. Οπότε φύγε, εντάξει;
Το'χεις ξανακάνει, αμέτρητες φορές.
Δε σ'αφήνω.
-Μάτι... -Μαμά!
Δεν καταλαβαίνεις; Είμαι καλύτερα χωρίς εσένα.
Όχι!
Το αποψινό ήταν... Θεέ μου, πόσο λυπάμαι!
Ξέρω ότι σε απογοήτευσα. Και απογοήτευσα και τη Βίκι.
Αλλά δε θα σ'το κάνω ξανά. Υπόσχομαι να συνέλθω.
Θέλω να φύγεις από το σπίτι και από τη ζωή μου, ως το πρωί.
Μάτι;
Πας κάπου;
Δε μ'αρέσει να φεύγω τελευταίος από το πάρτι, είναι στενόχωρο.
Θα με σκοτώσεις ξανά; Ή θα κάνει τη βρομοδουλειά ο κ.Σάλτζμαν;
-Προφανώς ξέρεις ποιος είμαι. -Ξέρω.
Αλάριχος Σάλτζμαν. Ο καθηγητής της Ιστορίας μ'ένα μυστικό.
Ξέρεις πολλά για κάποιον που μόλις ήρθε στην πόλη.
Περισσότερα απ'όσα φαντάζεσαι.
Γνωρίζω για την πόλη περισσότερα από όσα εσύ, ή εσύ ή το Συμβούλιο.
Αν σκόπευες σε μια αστραπιαία κίνηση αρπαγής του δαχτυλιδιού...
να ξέρεις ότι εάν πεθάνω, ό,τι ξέρω περνάει στο Συμβούλιο...
συμπεριλαμβανομένης και της ιστορίας των αδελφών Σαλβατόρε...
και της επιστροφής τους στο Μίστικ Φολς.
Πού βρήκες το δαχτυλίδι;
Κληρονόμησα το ένα εγώ και το άλλο ο αδελφός μου Γκρέι.
Αυτό ήταν δικό του.
Δε θα είχα δώσει το δικό μου στην Ιζαμπέλ αν ήξερα ότι θα το δωρίσει.
Άρα την ήξερες.
Ποιος λες να την έστειλε σ'εσένα όταν ζήτησε να γίνεις βρικόλακα;
-Εσύ ήσουν; -Ένοχος.
Γιατί; Νόμιζες ότι την είχε στείλει άλλος;
Μήπως η Κατερίνε Πιρς;
-Πώς ξέρεις για την Κατερίνε; -Πώς ξέρω τα πάντα, Ντέιμον;
Τι θέλεις;
Πολλές ερωτήσεις.
Χάρηκα, Ρικ. Είχα ακούσει πολλά για σένα.
Σκέψου ότι έχουμε άλλον ένα μήνα εορτασμούς.
Εμένα μου λες.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά.
-Σίγουρα; -Μια χαρά, Έλενα.
Θεέ μου! Με τρόμαξες!
Συγγνώμη. Συγγνώμη που έφυγα πριν.
Τι συνέβη; Όλα καλά;
Όχι.
Μίλησέ μου.
Σ'ακούω, Στέφαν.
Προσπάθησα...πολύ να συγκρατηθώ απόψε.
Και τα κατάφερνα, τα κατάφερνα.
Αλλά μετά η μαμά του Ματ, τραυματίστηκε και αιμορραγούσε...
και είχα το αίμα της στα χέρια μου.
-Και μετά; -Μετά...
Ο τύπος στο πάρκινγκ, ήθελα να πιω το αίμα του...
και κατέβαλα κάθε προσπάθεια...
-Αλλά δεν το έκανες; -Όχι, αλλά το ήθελα.
Θεέ. Έλενα... Το κεφάλι μου γυρίζει...
Νομίζω πως το δέρμα μου... έχει πιάσει φωτιά.
Έχω τόση δίψα μέσα μου όσο δεν ένιωσα ποτέ στη ζωή μου.
Κι όλο σκέφτομαι ότι υποσχέθηκα ότι δε θα σου κρατήσω μυστικό...
και γι'αυτό σ'το λέω.
Είναι εντάξει. Θέλω να μου τα λες αυτά.
Δε θέλω, όμως, να με βλέπεις έτσι.
Δε θέλω να ξέρεις ότι υπάρχει αυτή η πλευρά του εαυτού μου.
Στέφαν, θα το ξεπεράσεις. Θα σε βοηθήσω.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα περάσουν.
Όχι, όχι, όχι, όχι...
Συγγνώμη, δεν μπορώ...
-Φοβάμαι μη σου κάνω κακό. -Εγώ δε φοβάμαι.
Στέφαν. Στέφαν, δε φοβάμαι.
Δε σε φοβάμαι. Εντάξει;
-Σ'αγαπώ τόσο πολύ. -Κι εγώ σ'αγαπώ.
Έχουμε πρόβλημα, Στέφαν. Κι όταν λέω πρόβλημα...
εννοώ παγκόσμια κρίση. Φαίνεται πως ο θείος Τζον...
Δε φαίνεσαι πολύ καλά.
Είναι διαφορετικά αυτή τη φορά, ε;
Η λαχτάρα είναι πολύ ισχυρή, επόμενο, μετά από τόσα χρόνια.
Καλό σου βράδυ, αδερφέ. χυρή, επόμενο, μετά από τόσα χρόνια.