Poprzednio...
Przez ponad sto lat żyłem w ukryciu.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Jako członek Rady Założycieli, mam obowiązek
ogłosić złą wiadomość.
- To Gilbert? - Wujek Eleny.
Czyżby burmistrz Lockwood? Jestem Pearl.
- Witam. - To moja córka Anna.
Może wampiry istnieją?
Tylko są inne niż nasze wyobrażenia o nich.
Masz problem z krwią?
Koroner, jako oficjalną przyczynę śmierci Vicki
podał przedawkowanie.
Ty tak nie uważasz.
Jer, odpuść, OK?
O czymś jeszcze mi nie mówisz?
Pij. Potrzebujesz krwi.
Czuję w środku potworny głód, jakiego nie czułem nigdy wcześniej.
Nie chcę, żebyś mnie takiego oglądała.
Nie chcę żebyś znała tą drugą wersję mnie.
- Ładny wózek. - Szkoda, żeby się kurzył w garażu.
Nie wiedziałam, że przyjdziesz.
Obudziłem się w świetnym humorze.
Uznałem, że już czas.
Wydobrzałeś?
Głód zniknął?
Najgorsze minęło.
Chcę po prostu spędzić z tobą jak najwięcej czasu.
To mi się podoba.
Dzięki za pomoc w przetrwaniu tych trudnych momentów.
Proszę bardzo.
Spóźnimy się.
Wezmę tylko rzeczy.
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
Dziś w nocy ze szpitalnego banku krwi
zniknęła część zapasów.
Została skradziona?
Ledwie to zauważyliśmy.
Wprowadzono zmiany w dokumentacji, ale pracownik nic nie pamięta.
Wampir, który dokonał kradzieży, zahipnotyzował go.
Wiem, co to znaczy.
Nie wiedzielibyśmy, gdyby nie doniósł
o podobnych przypadkach w okolicy.
Szczęście, że go mamy.
Dajemy strażnikom werbenę, by uniknąć powtórki wydarzeń.
Pani szeryf,
może Damon i ja zdołamy wytropić sprawcę.
Przyda się każda para rąk.
Co ty na to?
Oczywiście, jeśli to coś da.
Będziemy świetną drużyną.
Dla miasta zrobię wszystko,
nawet za cenę twojego towarzystwa.
W tym tygodniu zajmiemy się historią okolicy,
przed nami obchody założenia miasta.
II wojna światowa zaczeka.
- Przepraszam za spóźnienie. - Mamy dziś komplet.
Witaj z powrotem, Bonnie.
Jak miło, że używasz dzwonka.
- Przychodzę w imieniu mamy. - W imieniu czy wbrew?
Ubolewam nad tym, co wampiry zrobiły Stefanowi.
Porwanie, tortury.
Bawiłaś się w dom z bandą wściekłych wampirów.
- Czego się spodziewałaś? - Mama jest załamana.
Próbowali ją obalić.
Dlaczego sama nie przyszła?
Nie umie przepraszać.
A ja - wybaczać, więc zmykaj.
Na przyszłość nie okradaj banku krwi,
- bo już was namierzyli. - Nie byłam tam od tygodnia.
- Więc ktoś z was. - Tamci odeszli.
Dokąd?
Nie pasowali tu, po tej akcji matka ich wyrzuciła.
Zostałyśmy z Harperem.
Chciałam cię złapać po lekcjach, ale wyszłaś.
Jak się czujesz? Co w domu?
Jakoś sobie radzimy.
Wszyscy za tobą tęsknią.
Miałam parę spraw po pogrzebie babci.
Kiedy powiedziałaś, że czar zawiódł,
nie miałam ochoty wracać.
Ale rozumiesz, czemu dzwoniłam?
Musiałaś się dowiedzieć.
Rozumiem, ale żałuję, że wiem.
- To było straszne. - Bonnie!
Wspaniale, że wróciłaś.
Gadałyśmy codziennie, ale tęskniłam.
- Jak się masz? - Lepiej.
Cieszę się, że wróciłam. Staram się nie próżnować.
Zajmiesz się moją garderobą.
Znajdź mi kieckę na wybory.
Coś mnie ominęło?
Wybory Miss Mystic Falls.
Ogłosili dzisiaj, obie bierzemy udział.
Zapisałyśmy się już dawno. Zapomniałam.
Wycofasz się?
Nie mogę.
Jej mamie na tym zależało.
Jak w szkole?
Dobrze.
Po staremu?
Nic nowego? Jakieś ploteczki?
Po co ta gadka?
Jesteś wesolutki, pobudzony.
Twoim zdaniem dlatego, że piłem ludzką krew?
Nie chcę się chwalić,
ale w twoim nowym wizerunku jest trochę mojej zasługi.
Rozczaruję cię, ale jestem czysty.
Niemożliwe.
Nie tylko możliwe, ale i prawdziwe.
Stefan, porozmawiajmy poważnie.
Ostatnie półtora wieku byłeś chodzącą reklamą Prozacu
i myślisz, że przemiana nie ma związku z ludzką krwią?
Jestem czysty.
Kłamiesz.
Możesz nie wierzyć.
Przepraszam, że tak nagle. Zapomniałam o konkursie.
Będę ci towarzyszył.
Mama bardzo się angażowała.
W swoim czasie ona także była Miss.
- Chciałam to zrobić dla niej. - Będzie super.
- Do jutra. Kocham cię. - Ja ciebie też.
Kłamca i złodziej.
Zamierzałeś się tym podzielić?
Częstuj się.
Ukrywasz się z piciem.
Karmię się krwią. Sam mi ją podsunąłeś.
- Panuję nad sytuacją. - Panuję nad sytuacją?
Okradłeś szpital.
- I co? - Dobra, jak chcesz, pij.
Mieliśmy dbać o dyskrecję.
Idź prosto do szeryf Forbes.
Czyżbym ci zaszkodził?
- Jaka szkoda. - A co Elena myśli o tej nowej odsłonie?
Jestem taki jak dawniej.
- Jasne. - Nie musi wiedzieć.
Przez lata nie piłeś ludzkiej krwi.
- Jeśli masz problem... - Żadnych.
Komu to mówisz? Znam to.
Doktor Jekyll i pan Hyde. Coś przeskakuje i jedziesz.
Nie mam teraz czasu martwić się, czy puszczą ci hamulce.
Cierpisz, kiedy na to patrzysz,
ale nic mi nie jest.
Wszystko gra.
Więc bądź tak uprzejmy...
i się odwal.
Tegoroczna Miss zajmie honorowe miejsce podczas gali.
Zanim ukoronujemy zwyciężczynię, chcemy czegoś się o was dowiedzieć.
Pracuję w komitecie dekoracyjnym, rozdaję posiłki...
W tym roku mniej się angażuję.
Organizowałam kampanię zielonych w szkole.
Byłam zajęta.
To nic złego wygrać dwa lata z rzędu.
Byłam zaskoczona, że mnie wybrano.
Wiem, jaki to zaszczyt.
Traktuję sprawę poważnie.
Pracowałam przy recyclingu
i dorocznej loterii policji.
Prace społeczne wykonywałam za jazdę pod wpływem,
ale to nie znaczy, że nie włożyłam w nie serca.
To było ważne dla mojej matki.
Wierzyła w społeczność, rodzinę, honor i lojalność.
Przekazała mi te wartości.
Czego chcesz?
Nie oddzwaniasz.
Wyciągnij wnioski.
Poszukajmy wampirów.
Nie pitol, nie zamierzasz ich łapać.
- Chcę i to bardzo. - Co na to Isobel?
Biorąc pod uwagę, że jest wampirem.
Mamy wspólny cel.
Johnathan Gilbert stworzył wynalazek,
który ukradł mu wampir.
Sprawca spłonął w kościele.
Tak sądził Johnathan.
Wynalazek przepadł na zawsze.
Ale wampiry nie zginęły, prawda?
Wpadły w pułapkę.
A teraz są wolne dzięki tobie. Wynalazek można odnaleźć.
Co to jest?
Liczy się, że chcę go odzyskać. A ty mi pomożesz.
Czemu mnie w to wciągasz? Nawet nie wiem, o czym mówisz.
Byłeś tu wtedy.
Wiesz, jak oni wyglądają.
Zaprzyjaźnił się z pewną kobietą-wampirem.
Miała na imię Pearl.
Kojarzysz?
Nie bawię się w to.
Wyjdź.
Słucham?
Rozważałem udział w twoim planie
w nadziei, że z Isobel zaprowadzicie mnie do Katherine.
Ale widzę, że nie masz pojęcia, gdzie ona jest.
Inaczej wiedziałbyś,
że Katherine i Pearl były najlepszymi przyjaciółkami.
Nie wiesz wszystkiego.
- Powiem Radzie, kim jesteś. - Dobrze.
Zabiję ich wszystkich.
Potem odrąbię ci dłoń, ściągnę pierścień
i zabiję także ciebie.
Rozumiesz?
Ukłon.
Uwaga. Prawa ręka.
Zalotne spojrzenie.
Lewa ręka.
Śmieszne.
Mówisz tak, bo nie znasz tego tańca.
Za to ty byłeś na świecie, kiedy powstał.
W tańcu się nie dotykamy. Intymność budują muśnięcia.
- Bardzo ładnie, Amber. - Dziękuję, pani Lockwood.
Moim zdaniem muskanie jest przereklamowane.
Tryskasz humorem.
To źle? Wolisz, żebym się gryzł?
- Nie narzekam. - Bez dotykania.
Kuzynki Fell są bez szans.
A Amber Bradley wzięli,
żeby był ktoś spoza rodzin założycieli.
Zostaje Elena.
Zdobędzie głosy współczucia, bo straciła rodziców.
Nie mam szans.
Ale wrażliwość.
Przepraszam. To musi brzmieć dość głupio z twojej perspektywy.
Rozumiem. Chcesz wygrać.
Moja babka była Miss i obie ciotki.
Tylko matka nie.
Chcę zostać Miss. Zasługuję na to.
Jak się masz?
Bonnie zastępuje Matta, który jest dziś w pracy.
Masz chwilkę?
Mamy tylko pół godziny na próbę.
Jedną minutkę, proszę.
Co się dzieje?
Nie ma o czym mówić.
Jak to?
Prawie się nie odzywasz, na Stefana nawet nie spojrzysz.
Chodzi o niego?
Nie mogę udawać, że wszystko gra.
Babcia usiłowała nas chronić przed wampirami z krypty.
Wyszły na wolność, a jej śmierć straciła sens.
Przykro mi.
- Mogę cię jakoś pocieszyć? - Nic nie możesz zrobić.
To jego wina.
I Damona.
Nie każę ci wybierać.
Ale jest mi trudno.
Co z tobą? Krwawisz.
Wszystko w porządku?
Przepraszam.
Zrobiło mi się słabo.
Robisz za szofera?
- Tak. Jak się czuje Stefan? - A co?
Jest rozdrażniony.
Wiele przeszedł. Ale wraca do formy.
- Co tu robisz? - Jestem kierowcą.
Myślałem, że ja was zawiozę.
Nie trzeba. Jedziemy z Rickiem.
Idziemy?
Jeremy z tobą pojedzie.
Startujesz w konkursie?
Czasami na obcasach łatwiej wtopić się w tłum.
Pamiętam wybory z '64.
Miałam wziąć udział.
Nostalgia to świnia.
Jeśli chcesz drwić, to lepiej odejdź.
John Gilbert uważa,
że twoja mama ukradła coś Johnathanowi seniorowi.
Jesteś jego chłopcem na posyłki?
Nie wiem, co to, ale nie chcę, żeby to odzyskał.
Mogłabym ją zapytać.
Ale podobno nam nie ufasz,
więc po co się wysilać?
Chcesz tu zostać, a obecność Johna to wyklucza.
Dowiedz się, gdzie to jest. On odejdzie, a ty kupisz wycieraczkę.
Dziękuję za pomoc.
Podziękujesz, jeśli ci nie spalę włosów.
Pamiętam, jak składałam zgłoszenie z mamą.
- Była podekscytowana. - Ty też.
Tak.
Przedstawiała to jako coś szalenie zabawnego.
Wiele się zmieniło.
Nie czas na wątpliwości.
Nie boję się,
ale bawiłabym się lepiej, gdyby ona tu była.
Gdyby tu była, miałabyś lepszą fryzurę.
Założę suknię.
Uważaj, żeby kogoś nie poparzyć.
Wyglądasz jak siedem nieszczęść.
Muszę przychodzić na te wszystkie obchody?
Jesteś to winien nazwisku.
Powiedziałeś, że sporo wiesz o rodzinie.
A o naszym przodku Johnathanie?
Płodny autor, szalony wynalazca. Czemu pytasz?
Czytałem jego pamiętnik.
Znalazłem w rzeczach taty.
Ciekawe. Większość była pod kluczem.
- Jest ich więcej? - Dokumentował całe swoje życie.
Aż do zapijaczonego końca.
Nękało go wiele demonów.
- Czytałeś? - Przeglądałem.
I co o tym myślisz?
Majaki szaleńca.
Bardzo ładna.
Moja znajoma.
- Dobrze się czujesz, Amber? - Nie cierpię być w centrum uwagi.
- Wpadam w panikę. - Chcesz pobyć sama?
Odetchnę świeżym powietrzem.
- Nie możesz tu być. - Porozmawiajmy.
Teraz?
Normalnie podchodziłbym zupełnie inaczej do tego, co zaraz powiem,
ale w obawie przed niedogodnościami, złożę donos.
O czym ty mówisz?
Stefan nadal pije ludzką krew.
Miesiąc temu bym się cieszył, ale Rada czuwa.
Nie pora na wygłupy.
Mówił, że czuje się już dobrze.
Ma lodówkę pełną kradzionej krwi.
Nie wie, co to znaczy normalność.
Cała jego egzystencja jest nienormalna.
Dla wampira normą jest picie ludzkiej krwi.
Ale on zwalczał tę potrzebę,
zamiast uczyć się nad nią panować.
Teraz ona panuje nad nim.
Nie wierzę. Mówimy o Stefanie.
Karmi się ludzką krwią.
Zrobi i powie, co zechcesz, ale nie przestanie.
Co?
Nie bądź taka.
Dlaczego?
Miałam cię przemienić, żebyś mógł być z kimś innym.
Nie wykorzystywałem cię.
A jak to określisz?
Ty się ze mną zaprzyjaźniłaś, żeby dać matce moją krew.
Skąd wiesz?
Nieważne.
Powiedz, Jeremy. Co wiesz?
Wszystko.
To moja wina. Ja pierwsza dałam mu krew.
Co się tu dzieje?
Opowiadam Elenie o twoich zajęciach pozalekcyjnych.
- Że co? - Wiem o krwi.
Idę na dół, napiję się.
- Miałem ci powiedzieć. - Kiedy?
Nic mi nie jest.
Krew nic nie zmienia.
- Zmienia ciebie. - Bo to przed tobą ukryłem?
Popatrz tylko na swoją reakcję. Dziwisz mi się?
Słyszysz, co mówisz?
Kradniesz krew, kłamiesz
i twierdzisz, że wszystko jest w porządku? Nie jest.
Wszystko już obmyśliłaś z Damonem?
Nie chodzi o niego,
tylko o to, co dzieje się z tobą.
Powtarzam: jest dobrze.
Myślałem, że we mnie wierzysz.
Elena, chodźmy.
Chwileczkę.
Jeszcze się nie ubrałaś. Kawalerowie czekają na dole, Stefan.
Przepraszam.
Tina Fell i Bartholomew Whitmore.
Widział ktoś Amber?
Stefan jest na dole?
Nie. Tylko mój kawaler zastępczy.
A Matt?
Nie puścili go z pracy. Gdzie Stefan?
Nie wiem, zniknął.
Co ja robię?
Niepotrzebnie się zgłosiłam.
- Jak to? - Muszę znaleźć Stefana.
Nic tu po mnie.
Miałaś okazję się wycofać
i byłam za, bo nie zdołam cię pokonać.
Startujesz, bo tak chciała twoja mama.
Caroline Forbes i Jeffrey Lockwood Hamilton.
Jesteś następna.
Przegapisz Elenę.
Trudno.
Wie, że czytałeś jej pamiętnik?
Ma przede mną tajemnice, więc ja też mogę.
Co zrobisz,
skoro już wiesz, co przed tobą ukrywa?
Nie wiem.
Jestem zły, bo zatuszowała, co się stało z Vicki,
pozbawiła mnie wspomnień.
Ale z drugiej strony cieszę się.
Nie chcę pamiętać takiej Vicki.
Jako potwora?
Jako kogoś, kto chciał mnie skrzywdzić.
Na początku zamierzałam cię wykorzystać,
żeby wskrzesić matkę.
Ale coś się zmieniło.
Spędziliśmy razem tyle czasu.
Nie mogłabym cię skrzywdzić.
Wiesz o tym?
Tak.
- Dokąd idziemy? - Nie wiem.
- Biorę udział w uroczystości. - Nie.
Stoisz ze mną na parkingu.
Stoję z tobą na parkingu.
Przepraszam.
Jestem rozstrojony.
Ludzka krew miesza mi w głowie.
Ona wie.
Miała się nie dowiedzieć.
Wszystko stracone.
Jesteś smutny.
Nie jestem smutny.
Jestem głodny.
Elena Gilbert i Stefan Salvatore.
- Gdzie Stefan? - Nie wiem.
- Co ona robi z Damonem? - Nie mam pojęcia.
- Co teraz? - Zatańczymy.
Nie krzywdzę ludzi.
Jestem tym dobrym bratem.
Chcesz mnie skrzywdzić?
Chcę cię zabić.
Rozedrzeć ci skórę
i karmić się krwią,
która pulsuje ci w tętnicy szyjnej.
Jeśli dobrze przekłuć, można regulować przepływ.
To trudne,
ale nie chcę uronić ani kropli.
Co cię powstrzymuje?
Jeśli to zrobię,
jeśli ulegnę, nie będzie powrotu.
Więc tego nie rób.
Tylko spróbuję.
Nic więcej. Jedną kroplę.
Tylko?
- Gdzie Amber? - Nie wiem.
Zanim ukoronuję nową Miss,
chciałbym podziękować uczestniczkom za wysiłek dla wspólnego dobra.
Nie przeciągając: mam zaszczyt ogłosić,
że Miss Mystic Falls została Caroline Forbes.
Gratuluję.
Wygrałam.
Na szkle widać krew.
Sprowadź Damona Salvatore.
Nie mogę.
- Co się dzieje? - Nie mogę.
Jest OK. Nawet nie boli.
Bądź delikatniejszy.
Nie mogę przestać.
Czemu się mnie nie boisz?
Bo tak mi powiedziałeś.
Jak masz na imię?
Amber.
Słuchaj, Amber.
Musisz się mnie bać.
Uciekaj. Rozumiesz?
Biegnij!
Znalazłeś go?
W łazience na górze jest krew.
Amber zniknęła.
Nie skrzywdziłby jej.
Znajdźmy go.
Weź płaszcz.
- Kazałeś mi uciekać. - Zmieniłem zdanie.
Opanuj się.
Oddychaj.
Przestań!
Już dobrze.
- Nie pamięta, co się stało. - Straciła dużo krwi.
Widziałyście coś?
Nie.
Znalazłyśmy ją i zawołałyśmy Damona.
Wydobrzeje?
Chyba tak.
Wracajcie na bal.
Damon i ja się tym zajmiemy.
- Nie widziały ugryzień? - Dotarłem, zanim podeszły za blisko.
Nie zauważyły.
- Bonnie, porozmawiajmy. - Nie ma o czym.
Proszę cię.
Powiedziałam, że nie każę ci wybierać.
Ale sama muszę dokonać wyboru.
Zostaw mnie.
- Gotów? - Chwileczkę.
Co to za dziewczyna?
Jego znajoma, Anna.
- Coś więcej? - Nie bądź wścibski.
Jestem ciekaw. Podoba mu się.
Przyjechała niedawno.
Razem z matką, Pearl.
To właśnie im usiłujesz przeszkodzić w zakupie budynku Graysona.
Jej matka ma na imię Pearl?
Zdaje się, że już wiem o niej wszystko.
Jesteś. Jenna kazała przyprowadzić auto.
Co się stało?
- To zaczyna być dziwne. - Chcemy pogadać.
Nie jestem w nastroju. To był nieprzyjemny dzień.
Podobno szukasz czegoś, co zabrałam Johnathanowi.
Słucham.
- Co to? - Uwielbiał wynalazki.
Stworzył urządzenie do wykrywania wampirów.
Zegarek.
Jak się później okazało.
Ja wzięłam coś innego.
Odkryłam swoją pomyłkę, gdy zobaczyłam zegarek na jego ręce
tamtej nocy, kiedy nas schwytali.
Wskazówka wskazywała mnie.
- Więc co to jest? - Nie mam pojęcia,
ale teraz jest twoje.
- A haczyk? - Nie ma.
Moja córka chce tu zostać.
Ja też.
Nie ufasz nam, masz powód.
Uznaj to za przeprosiny.
Nie powinnaś przychodzić.
Wiem.
Teraz już wiesz.
To nie byłeś ty.
Jak najbardziej ja.
Jestem potworem, drapieżnikiem.
Krew cię w niego zmienia.
Ona wyzwala we mnie to, co i tak we mnie tkwi.
Jeśli myślisz inaczej, jesteś idiotką.
To nie ty, Stefan.
Chciałem wyssać tę dziewczynę do ostatniej kropli.
Tym jestem.
Nie odstraszysz mnie.
- Dlaczego przyszłaś? - Bo ja to zrobiłam.
To moja wina. Kazałam ci wypić krew.
Tylko ujawniłaś moje prawdziwe ja.
- To nie ty. - Przestań!
- Nie podchodź. - Nie pozwolę na to.
- Przestań. - Nie przestanę o ciebie walczyć.
Przepraszam.
Już dobrze.
- Nie wiem, co się ze mną dzieje. - Będzie dobrze.
Będzie dobrze...
Na pewno chcesz to zrobić?
Tak.
Nie ma gwarancji, że się uda.
Musi.
Idziesz?
Posiedzę tu. i, że się uda.