Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Selama lebih satu abad, saya hidup dalam rahsia sehingga kini.
Saya tahu risikonya, tapi saya perlu mengenali dia.
- Apa awak sebenarnya? - Saya puntianak.
Bunyi itu.
Bunyi apa?
Tyler!
Apa?
- Caroline! - Saya boleh beri Caroline darah.
- Tak boleh. - Cukup untuk pulihkan dia.
- Lakukannya. - Kambing hitam dah kembali.
- Tyler. - Siapa lelaki bersama Caroline itu?
Itu adik datuk bandar, Mason Lockwood.
Damon, saya pedulikan awak.
Saya memang peduli tapi saya cintakan Stefan.
Elena, apa yang sedang berlaku?
Jangan, Damon!
Tidak.
- Kenapa rupa saya seperti Katherine? - Awak bukan Katherine.
Awak berlawanan dengan semua pada diri dia.
Elena, apa awak buat di sini?
Nama saya Katherine.
Saya harap awak boleh sampaikan kepada adik-beradik Salvatore...
pesanan daripada saya.
- Permainan bermula. - Apa?
Maafkan saya.
Di mana semua orang?
Ini waktu tengah malam.
Benar?
Awak ada nampak mak saya?
Dia pergi selepas makan malam bersama kekasih awak.
Kemudian Elena datang melawat awak.
Dia datang?
Ya, dia ada datang.
Namun, dia kata namanya Katherine.
- Boleh berikan saya makanan? - Sarapan sekitar pukul 7.00 pagi.
- Namun, saya lapar. - Awak patut kembali tidur.
- Itu bau apa? - Sila kembali ke katil.
Hospital Mystic Falls
Apa yang awak buat di sini?
- Saya tak tahu. - Awak perlu kembali ke katil.
Saya perlukan bantuan.
Katherine nampak serupa seperti awak.
Itu amat pelik.
Dia moyang saya.
Saya pindahkan gerai pelajar ke kafeteria.
Moyang puntianak awak.
Dia bukan saja serupa dengan awak...
seperti ahli keluarga lain.
- Dia ialah awak. - Saya tak tahu.
Saya tak boleh jelaskan. Ia menyeramkan.
Itu saja yang saya tahu.
Jadi, bagaimana awak nak tahu dia tak berpura-pura menjadi awak?
Saya tak tahu tapi...
saya boleh berada di sini dengan rasa terseksa sebab tak ambil tahu...
atau saya boleh bawa hadiah ini ke permainan baling gelung.
Awak ada bercakap dengan Damon sejak dia bunuh Jeremy?
Atau cuba bunuh Jeremy?
Tak, Bonnie.
Saya tak mahu dan takkan bercakap tentang Damon...
atau apa sahaja berkaitan puntianak, okey?
Baiklah.
Saya manusia.
Juga saya perlu buat kerja manusia atau saya akan menjadi gila.
Okey, maafkan saya. Saya akan fokus.
Kita perlu buat Caroline bangga...
atau dia akan bunuh kita.
Saya tak tahu bagaimana dia buat begini selama ini.
Sebab jelas sekali dia bukan manusia.
Jelas sekali.
Ini sama seperti gelang yang Elena berikan kepada awak.
Untuk melindungi saya daripada pukauan?
Vervain merupakan toksik terhadap puntianak.
- Seperti racun? - Ya.
Sangat beracun. Ia takkan buat awak terganggu.
- Namun, kenapa vervain? - Saya tak tahu.
Ada beberapa herba semula jadi, akar dan bahan lain...
yang berbahaya terhadap puntianak.
- Seperti pancang pada jantung? - Betul, tapi mesti dengan kayu.
Awak begitu yakin...
memberitahu saya semua cara yang boleh buat saya bunuh awak.
Jeremy, jika saya fikir awak mahu bunuh saya...
kita takkan bercakap sebegini.
Juga Damon yang layak dilayan begitu.
Saya nak awak lupakan tentang Damon.
Dia lebih kuat berbanding awak...
dan keadaan dia sekarang tak stabil.
Awak perlu lupakan mengenainya.
Saya dibunuh oleh puntianak...
dan dihidupkan kembali dengan cincin ajaib.
- Bagaimana nak melupakannya? - Baiklah.
Sebenarnya, hari ini kita ada sedikit gangguan...
oleh Elena.
- Helo, Elena. - Hei, Jeremy.
Saya akan siapkan permainan baling ikan emas.
Kesemuanya ikan emas bernilai $300. Pasti akan menarik.
Dia akan okey.
Dia cuma melalui sedikit pengalaman pahit.
Saya cuma berharap karnival ini dapat kembalikan dia...
ke suasana remaja sekolah menengah.
Itu rupanya tujuan kita di sini?
Ya, tujuan kita semua.
Kita akan menjadi pelajar sekolah menengah membosankan...
yang tinggal di dunia tanpa perkataan "puntianak" didengari.
- Faham. - Kemudian...
awak akan bawa saya menaiki roda Ferris.
Kita akan naik hingga ke atas dan awak akan cium saya.
Hati saya akan berbunga-bunga seperti budak sekolah biasa.
Awak nampak betapa bagus situasinya?
Ya. Saya nampak.
Saya sukakannya. Namun, saya ada soalan.
- Apa kita nak buat dengan Damon? - Tiada perkataan "Damon", okey?
Perkataan itu dibuang daripada senarai topik...
yang kita boleh bincangkan.
Malangnya, kewujudan Katherine membuatkan dia...
dalam keadaan kurang baik.
Tidak begitu stabil.
Agak berbahaya.
Tiada sesiapa tahu matlamat dia.
Jadi, saya dapat tahu John Gilbert dah pergi dari sini.
Mereka dah jumpa puntianak yang menyerang dia?
Syerif meminta saya untuk siasat.
Saya berjanji akan cari puntianak itu.
Membuatkan saya ke topik seterusnya.
Dengan ketiadaan Richard...
saya akan jadi datuk bandar interim sehingga pilihan raya seterusnya.
Saya perlukan seseorang untuk menjadi pelopor majlis.
Saya memilih awak.
Apa sahaja yang awak perlukan, Carol.
Sebagai ahli keluarga pengasas...
itu sangat berkait rapat dengan saya...
jadi saya berbesar hati untuk...
menjaga keselamatan bandar ini daripada puntianak.
Oh, Tuhan.
Selamat untuk kita berbincang?
Itu adik ipar saya, Mason.
Dia masih berada di sini.
Saya hanya tak mahu dia mendengar perbualan kita.
Dia tak mahu menjadi sebahagian daripada majlis...
semasa tinggal di sini...
dan tiada sebab untuk saya bawa dia masuk sekarang.
Itu sewaktu kali yang ketujuh?
Keenam.
Pak cik tak kira yang terakhir.
- Awak merangkak. - Apa?
Rasanya Nenek Lockwood boleh melewati awak...
- dengan walkernya. - Ya. Okey.
Buka kasut. Lumpur. Mak saya tak suka.
Baiklah. Ya.
Jadi, semua kemarahan dan keagresifan yang awak katakan.
Awak nampak perbezaannya sewaktu bersenam?
Saya bermain tiga jenis sukan di sekolah menengah.
Saya bersenam empat kali dan berlari tiga kali seminggu.
Jadi, saya akan katakan tidak.
Awak ada mengalami gangguan emosi?
Maksud pak cik, apa yang terjadi sebenarnya?
Pada mulanya biasa sahaja.
Saya menjadi marah.
Marah tanpa sebab. Saya panas baran.
Ia hanya datang rasa marah, kemudian saya bertenang semula.
- Awak dalam keadaan tak sedar? - Ya.
Rasa seperti saya marah tanpa sebab.
Ada waktu tertentu?
Seperti sebulan sekali? Waktu malam sahaja?
Yang saya tahu, saya hilang kawalan.
Awak tahu?
Pada waktu itu, saya berubah menjadi sesuatu.
- Juga saya bencikannya. - Nak teh lagi?
Damon?
Oh, ya. Boleh.
Terima kasih, Carol.
Mak awak beritahu yang awak tak makan.
Ia menjijikkan.
Itu makanan hospital, mestilah menjijikkan.
Dia juga kata yang awak boleh pulang pada pagi esok.
Pagi?
- Saya perlu keluar malam ini. - Tak boleh.
Karnival itu akan berlangsung tanpa awak, Caroline.
Saya tahu sukar bagi personaliti awak yang neurotik untuk terima...
tapi Bonnie dan Elena uruskannya.
Saya bukan neurotik.
Awak memang neurotik tapi nampak comel.
Dengar, ini bukan tentang karnival.
Cuma tempat ini terasa benar-benar perit.
Sebab awak duduk dalam gelap.
Tidak, jangan!
Apa?
Tutup saja. Tolong?
- Kenapa dengan awak? - Tutup.
Okey.
Saya akan datang semula nanti, okey?
Awak mahu segelas?
Tak apa, terima kasih.
Saya tak lapar. Saya dah makan.
Awak tak risau suatu hari nanti yang semua haiwan dalam hutan...
akan bekerjasama dan melawan?
Pasti ia ada rancangan.
Saya hanya gembira yang itu beg darah...
dan bukan gadis sororiti berikan darah untuk makan malam awak.
Saya suka ini.
Awak masuk dengan berhati-hati berjumpa saya...
sebab awak fikir saya akan berang.
Itu sangat saspens.
Elena risau juga?
Saya pasti kamu asyik bercakap tentang saya.
Awak ada dengar khabar daripada Katherine?
Saya rasa keluarga Lockwood ada rahsia.
Sebab alat Gilbert beri kesan terhadap mereka dan bukan vervain.
Jadi, mereka bukan puntianak.
Mereka sesuatu yang lain.
Ini ketaasuban baru awak?
Awak lebih suka orang dengan kuasa ghaib tak diketahui...
memberang di bandar kita.
Baiklah. Saya biarkan saja.
Kita tak tahu ke mana Katherine pergi.
Awak pun tahu, bukan?
Kita tak tahu apa tujuan dia.
Pasti kita tahu tujuan dia.
Dia kembali untuk meluahkan rasa cinta abadinya kepada awak.
Jadi, saya biar awak uruskan dia.
Sebab saya perlu uruskan perkara yang penting seperti meletup.
Berseronoklah.
Ini cantik.
Kawan saya berikan kepada saya.
Apa masalahnya?
Awak tak boleh beritahu sesiapa.
Awak tak boleh beritahu sesiapa!
Saya tak boleh beritahu sesiapa.
Awak buat apa yang saya suruh?
Saya buat apa yang awak suruh.
Bagus.
Sebab saya lapar.
Permainan baling gegelung kehabisan patung Bart dan Homer...
- serta baju Pasukan Jacob. - Okey.
Saya boleh ambil sedikit daripada Kelab Sains.
Juga pembesar suara rosak di gerai karaoke.
Semuanya baik, Elena.
Bertenang, lihat sekeliling, ini kejayaan besar.
Awak maksudkan saya boleh buat lebih banyak berbanding hanya...
kemusnahan huru-hara puntianak?
Fikirlah.
Hei. Carter, bukan?
Awak ahli karnival.
- Itulah saya. - Baguslah.
Apa yang awak perlukan, Si Cantik?
Apa yang awak tahu tentang pembesar suara karaoke?
Apa kata awak tunjukkan masalahnya?
Ya, Bonnie. Tunjukkan dia masalahnya.
Okey, mari.
Mari?
Apa yang pak cik buat?
Tiada apa. Hanya habiskan masa dengan menunggu awak.
Pak cik mencari sesuatu?
- Apa? - Ya, sebenarnya.
Awak tahu di mana barang-barang peninggalan keluarga?
Barang-barang pusaka?
Pak cik mahu pergi terburu-buru bersama tabung amanah?
Pak cik dah buat begitu sewaktu berusia 22 tahun.
Pak cik hanya mencari barang lama milik nenek awak.
Datuk awak berikan kepada dia sewaktu mereka berkahwin.
Ia mempunyai nilai sentimental.
Mungkin diwarisi kepada ayah awak.
Pasti ada di dalam rumah ini.
- Bagaimana rupanya? - Ia batu bulan.
Saiznya seperti puck hoki.
Lama dan buruk.
Nilai harganya rendah.
Apa-apa sahajalah.
Rasanya pak cik perlu tanya mak saya.
Baiklah, pak cik akan tanya dia.
- Awak dah bersedia? - Ya.
Jeremy.
Seronok melihat awak masih hidup.
Bukankah awak agak tua untuk karnival sekolah menengah?
Lebih kurang 150 tahun tua.
Awak memang lucu buat jenaka...
apabila saya boleh pecahkan rahsia awak...
dengan beritahu seseorang siapa diri awak yang sebenar.
Jadi, tolong beritahu saya yang itu bukan ugutan.
Mungkin itu memang ugutan.
Ini yang kita takkan buat.
Kita takkan berjalan-jalan seperti tak dapat ditewaskan...
apabila begitu mudah bagi saya untuk mengakhiri awak.
Jika awak nak beritahu orang diri saya yang sebenar, cubalah.
Saya akan masukkan cincin ini ke dalam punggung awak...
sehingga awak rasa sakit.
Doktor kata saya dah sihat. Dia benarkan saya keluar.
Dia juga kata yang saya tak perlu tunggu hingga pagi esok.
Jadi, hubungi saya apabila awak terima ini.
Hari dah lewat, syukurlah.
Maafkan saya tentang itu.
Sekarang, apa awak perlu beritahu?
Suami saya suka perkara nakal.
Ya, bagus.
Okey, saya perlu pergi.
Saya ketua jawatankuasa untuk karnival.
Saya risau keadaan akan huru-hara.
Syukurlah Elena ada...
tapi dia tak faham maksud "hebat".
Sekali lagi, maafkan saya tentang itu...
dan jika awak boleh lupakan yang saya gigit awak...
itu lebih baik.
Lupakan apa?
Saya tak tahu bagaimana ia berhasil tapi mengagumkan.
Awak terhendap-hendap.
Saya sedang memerhati.
Lebih kepada taasub.
Dia ada kekuatan.
Dia atlet sekolah menengah hebat.
Sudah tentu dia ada kekuatan.
Awak menokok tambah.
- Pak cik pasti boleh tewaskan awak. - Pak cik dia masuk.
Ayuh.
Ini mengarut.
Tak guna!
Itu sahaja?
Baiklah. Dia pemenang.
- Siapa pula mahu bersaing? - Stefan mahu bermain.
Ya, sudah tentu. Saya akan cuba.
Ayuh, Stef.
Kalahkan dia, Stef.
Abang saya fikir yang saya boleh tewaskan awak.
Abang awak silap.
Ayuh.
Awak langsung tak berusaha.
Sebenarnya, saya dah berusaha keras.
Ikut saya.
- Adakah dia... - Bukan.
Bukan kekuatan sebegitu tapi ia lebih berbanding manusia...
jika itu masuk akal.
Kenapa dengan keluarga itu?
Jika mereka bukan puntianak, jadi apa sebenarnya mereka?
Mungkin mereka tuntung ninja?
- Awak tak kelakar. - Bukan.
Zombi. Serigala jadian.
Bukan waktu lucu yang sesuai.
Apa yang awak fikirkan?
Memandangkan ini realiti...
dan tiada serigala jadian atau tuntung tempur.
- Saya kata tuntung ninja sebenarnya. - Hei, awak.
- Saya ada nama. - Saya tak peduli.
Apa?
Saya mahu awak bergaduh dengan seseorang.
Nama dia Tyler Lockwood.
- Damon, jangan buat begini. - Ini hanya eksperimen.
Buat dia marah.
Jangan berundur tak kira apa yang dia lakukan.
Okey?
Saya takkan berundur.
Saya tahu awak takkan berundur.
Awak tahu ada orang yang akan cedera, bukan?
Bukan, ada orang akan marah dengan keberangan.
Kenapa? Apa yang awak akan dapat?
Tyler takkan berundur daripada berlawan.
Mari kita lihat siapa yang campur tangan.
Mungkin pak cik misteri dia dengan kuasa ghaib tak jelas.
Hei, gadis berambut perang.
Mereka benarkan awak keluar?
Saya masih ingat.
Apa yang awak masih ingat?
Saya ingat bagaimana awak memanipulasikan saya.
Awak mendesak saya.
Menganiayai saya.
Membuang ingatan saya.
- Mengambil darah saya. - Awak gila.
Ingatan itu telah kembali.
Satu demi satu.
Awak tak boleh ingat.
Itu mustahil.
Melainkan awak menjadi...
Saya ada pesanan daripada Katherine.
Dia kata, "Permainan bermula."
Tunggu.
Awak teruk.
- Elena. - Apa awak mahu, Damon?
Saya tahu awak tak mahu jumpa saya...
tapi saya mahu awak ikut saya.
Apa pun, saya tak berminat.
Saya mahu awak ikut bersama saya sekarang, Elena.
Berhati-hatilah.
Awak ada masalah?
Ya, awak melanggar saya.
Apa yang awak nak buat?
Awak bergurau, bukan?
Lebih baik awak berundur.
Awak tolak saya lagi, saya berjanji...
Hei! Tyler.
Hei! Tyler!
Hei!
Berundur. Apa masalah awak?
Mata pak cik.
Ayuh. Kita perlu pergi.
Awak okey?
Kenapa saya buat begitu?
Awak kurang bernasib baik.
- Apa awak buat di sini? - Mereka benarkan saya keluar.
Bagaimana keadaan awak?
- Saya rasa agak bagus. - Sebab siang tadi...
- awak agak... - Saya dah sihat.
- Dah sihat. - Okey.
- Awak nak cuba? - Ya.
Hei, lontaran yang hebat.
Mungkin ia memang dah rosak.
Alamak.
Kenapa?
- Saya perlu pergi. - Apa?
Sekejap. Awak okey?
- Awak mahu kembali... - Tidak. Jangan ganggu saya.
Bagaimana ini boleh berlaku?
Saya berikan dia darah dan Katherine pasti bunuh dia.
Juga A tambah B bersamaan dengan...
Namun, kenapa?
Sebab Katherine perempuan manipulasi dan jahat.
Juga dia kata, "Permainan bermula?" Apa maksudnya?
Itu bermaksud dia bermain kotor. Dia nak kita tahu.
Namun, kenapa Caroline?
- Saya tak tahu. - Caroline pasti...
hilang akal. Dia tak tahu apa yang berlaku kepada dirinya.
Saya rasa dia tahu.
Semua pukauan saya yang lalu...
mula menghilang selepas peralihan.
- Kita perlu cari dia. - Ya dan bunuh dia.
- Awak tak boleh bunuh Caroline. - Dia tahu siapa kami.
Dia kini satu kemudaratan. Kita perlu hapuskan dia.
Damon.
Tak boleh.
Perlu saya ingatkan awak tentang kisah tragik Vicki Donovan?
Ya.
Caroline takkan berjaya menjadi puntianak.
Mak dia seorang pemburu puntianak.
Tolonglah, kita tahu pengakhiran kisah ini.
Mari kita menyelak ke bab terakhir dan...
Itu bukan pilihan, Damon.
Bukan?
Awak tiada respons terhadap perkara penting, Stefan.
Bukankah ada karnival sekolah pada malam waktu awak pancang Vicki?
Bercakap tentang sejarah berulang.
Awak tahu saya betul.
Kita takkan bunuh dia.
Itu sahaja caranya.
- Hei, awak okey? - Tidak.
Maafkan saya.
Apa?
Dia memang marah terhadap saya tapi apa sebabnya?
Saya tak tahu.
- Apa yang berlaku? - Dia menjadi takut.
Juga dia bersikap sebegitu sepanjang hari.
Bertenang sekejap dan neurotik selepas itu.
Dia hampir mati. Ia mengganggu fikirannya.
- Lagipun, dia Caroline. - Ya.
Saya dah biasa dengan rasa tak yakin dengan diri sendiri.
Saya terima sahaja dirinya.
Namun, ini nampak berbeza.
Lebih lagi.
Saya tak boleh jelaskan.
Awak setuju dengan Damon, bukan?
Stefan?
Stefan.
Hei.
Betul kata Damon.
Bukan tentang apa kita perlu buat tapi tentang apa akan berlaku.
Katherine buat Caroline menemui ajal.
Kita tak boleh biar berakhir begitu.
Dia buat begini sebab saya, bukan?
Sebenarnya, dia buat begini sebab saya.
Baiklah, kita dah pulang.
Tempat selamat. Cukuplah berdiam sahaja.
Pak cik dah kata lupakan saja.
- Gerakan apa pak cik buat? - Seni pertahanan diri Brazil.
Pak cik belajar dulu.
- Jangan tipu saya. - Pak cik tak tipu.
Saya nampak sesuatu.
Awak tak nampak apa-apa.
Saya nampak mata pak cik.
Mata pak cik bersinar.
Mungkin sebab pantulan cahaya lampu kereta. Itu saja.
- Pantulan cahaya lampu kereta? - Ya.
Pak cik benar-benar mahu saya percaya itu?
Tyler! Hei!
Awak nak tahu apa yang awak nampak?
Awak nampak pak cik marah...
yang buatkan pak cik terpaksa tarik awak daripada bergaduh.
Di mana dia?
Apa dia? Awak dapat dengar dia?
Apa yang berlaku, Stefan? Apa dia?
Darah.
Saya boleh bau darah.
Dia dah mati.
Saya dah bunuh dia.
Kenapa dengan saya?
Hei. Bertenang.
Saya boleh bantu awak.
- Awak boleh bantu saya? - Ya. Saya terpaksa.
- Apa yang awak akan buat? - Satu perkara yang saya boleh buat.
Saya akan bunuh awak.
Tolonglah jangan bunuh saya.
Saya tak mahu mati.
Namun, awak memang dah mati.
Tidak.
Jangan kata begitu. Bantu saja saya.
- Okey. - Okey? Bantu saya saja.
- Tolonglah. - Okey.
Bertenanglah.
Bertenanglah. Itu saja caranya.
Stefan!
Jauhkan diri awak. Awak bunuh saya.
Tidak, Caroline. Itu bukan saya.
Itu Katherine.
Bukan! Jadi, kenapa rupa dia sama dengan awak?
Kenapa dia buat saya begini?
Stefan, kita perlu bawa dia masuk.
Bertenang, Caroline. Ikut saya.
Dia akan mati.
Hanya tunggu masa sahaja.
Jika betul pun, ia takkan berlaku malam ini.
Sememangnya malam ini.
Damon, dia kawan saya.
Apa pun yang berlaku, awak bertanggungjawab.
- Kita perlu bersihkan dia. - Caroline?
Bertenang. Ayuh.
Tidak.
Awak tak okey. Awak tak boleh masuk.
Tak mungkin.
Bonnie.
- Oh, Tuhan! - Bonnie.
- Tak apa. Mari. - Dia benci saya.
- Tidak. - Bonnie benci saya.
Tidak. Dia hanya terkejut.
Kita semua terkejut, okey?
Bagaimana dengan Matt?
Apa yang saya perlu buat berkenaan Matt?
Satu persatu. Mari bersihkan darah ini dulu.
Ayuh.
Saya pembunuh.
- Saya raksasa. - Dengar kata saya.
Emosi awak lebih tertekan sekarang.
Itu sebahagian daripada perubahan.
Ia memang normal. Saya berjanji, okey?
Oh, Tuhan! Kenapa ia selalu berlaku pada muka saya?
Saya sangat hodoh.
Caroline, pandang muka saya.
Pandang muka saya.
Lihat.
Awak nampak?
Ya?
Apabila awak rasa darah berderau...
awak katakan pada diri awak yang awak akan menghadapinya.
Juga awak cukup kuat.
Ya.
Tak kira betapa bagus rasanya untuk membuat awak bertukar...
awak melawannya dan matikannya.
Lihat saya.
Itu saja cara untuk awak bertahan. Cubalah.
Bagus.
Kenapa Katherine buat begini terhadap saya?
Saya tak tahu. Harapnya saya tahu.
Hei.
Saya berjanji yang saya takkan biarkan apa-apa terjadi pada awak.
Mari sini.
Saya tak percaya ini sedang berlaku.
Tolonglah, jangan merungut tentangnya.
Kita perlu tanam mayat ini.
Saya sangka awak yang menyuruh dia.
Tidak?
Malang menjadi awak, kawan.
Saya dah kata apa yang berlaku jika ada orang disakiti.
Saya tak buat begini.
Bonnie, bukan salah dia.
Semua yang berlaku memang salah dia, Elena.
Bonnie, apa awak buat?
Bonnie, hentikannya.
Awak akan bunuh dia.
Bonnie!
Hei!
Bonnie.
Kenapa awak hentikan saya?
Sebab ini bukan kita.
Bonnie, kita tak boleh buat begini.
Ayuh.
Oh, Tuhan.
Hei.
Caroline okey buat masa sekarang.
Saya akan periksa keadaan dia nanti.
Bagaimana dengan lelaki yang dia...
Saya dah uruskannya.
Betul kata Damon, bukan?
Pengakhirannya takkan baik untuk dia.
Tidak, saya akan pastikan yang kata-katanya salah.
Saya tak sangka hari ini bertukar menjadi teruk.
Bukan hari normal awak?
Saya rasa dungu untuk fikir yang ia akan menjadi hari normal.
Maksud saya tiada apa tentang hidup saya yang normal.
Kawan baik saya seorang ahli sihir.
Kekasih saya puntianak dan saya ada doppelganger...
yang sanggup buat apa sahaja untuk hapuskan kita.
Maaf.
Itu bukan salah awak, Stefan.
Bukan salah sesiapa.
Kita perlu terima sahaja.
Saya baik sahaja.
Saya baik sahaja. Cuma...
Saya baik sahaja.
Okey.
Saya akan hubungi awak esok, okey?
Selamat malam, Stefan.
Selamat malam.
Saya rasa bagus untuk Tyler dengan awak berada di sini.
Saya hargainya, Carol.
Saya akan cuba cari batu yang awak mahu itu.
Pasti ia disimpan di tempat selamat...
di mana-mana tempat simpanan Richard.
- Hei, awak nak masuk tidur? - Sekejap lagi.
- Selamat malam, mak. - Selamat malam, Tyler.
Maafkan pak cik tentang perkara tadi. Kita okey sahaja?
- Ya. Kita okey. - Baiklah.
Apa yang awak buat di sini?
Awak tak kunci pintu depan.
Okey.
Saya takkan lari.
Saya mengikatnya dengan vervain.
Kenapa awak buat begitu?
Supaya saya boleh pancang awak dengan ini.
Awak datang untuk bunuh saya?
Adil rasanya sebab awak bunuh saya dulu.
Apa yang buat awak sedar begini?
Ayah saya benci puntianak.
Pak cik saya juga.
Mereka benar-benar tahu apa yang mereka pertahankan.
Saya fikir mungkin saya juga buat begitu.
Maksud saya, pertahankan sesuatu.
Namun, apa yang berubah dengan membunuh awak?
Dengar, saya bukanlah seorang abang yang baik.
Maaf, saya tiada susu dan biskut untuk awak.
Awak teruk.
Tunggu.
Ayah saya benci puntianak juga.
Benarkah?
Sama sebab seperti ayah awak.
Hanya pada tahun 1864...
orang tahu cara untuk meraut.
Awak buat begini?
Ya, saya cuba. Sukar untuk dibuat.
Apa yang awak buat di sini?
Saya datang untuk lihat sama ada awak dah berhenti marah pada saya.
Mungkin awak patut pergi sebab mak saya akan balik nanti.
Awak boleh mengelak daripada saya setiap hari.
Saya lebih tak yakin dengan diri saya berbanding awak sekarang.
Apa maksud awak?
Maksudnya awak hampir mati dan buat saya takut.
Juga buat saya terfikir sebab...
saya tak boleh kehilangan seseorang sekarang.
Saya sedar walaupun hari ini saya marah terhadap awak...
saya pasti yang saya cintakan awak.
Sekarang nampaknya awak tak rasa begitu.
- Hai. Apa waktu sekarang? - Hampir menjelang pagi.
Ikut saya.
Stefan, apa kita buat di sini?
Kita akan ditangkap.
Saya pukau pengawal untuk masuk...
supaya saya boleh cium kekasih saya dalam roda Ferris.
Stefan.
Kita perlu hadapi detik ini, Elena.
Apa yang Katherine buat terhadap Caroline mungkin hanya permulaan.
Ada perkara tentang keluarga Tyler yang kita masih tak tahu lagi.
Kemudian, Damon selalu wujud.
Namun, saya kembali ke bandar ini untuk memulakan hidup dengan awak.
Kita tak boleh lupakan untuk meneruskannya.
Namun, Stefan, bagaimana kita mahu sampai ke atas?
Rasanya awak perlu peluk dengan kuat.
Apa?
Seronok melihat awak ketawa.
Ia takkan menjadi mudah, bukan?
Betul. an menjadi mudah, bukan?