Poprzednio...
Przez ponad sto lat żyłem w ukryciu.
Znam ryzyko, ale muszę ją poznać.
Czym jesteś?
Wampirem.
- Ten dźwięk. - Jaki?
Tyler!
Co to jest?
- Caroline! - Dam Caroline krew.
- Nie ma mowy. - Tylko tyle, by wydobrzała.
- Czarna owca wróciła. - Tyler?
Co to za facet?
Młodszy brat burmistrza, Mason Lockwood.
Wiele dla mnie znaczysz.
Ale kocham Stefana.
Co się dzieje?
Dlaczego wyglądam jak ona?
Jesteś jej kompletnym przeciwieństwem.
Elena? Co tu robisz?
Jestem Katherine.
Przekażesz wiadomość braciom Salvatore.
- Zabawa trwa. - Co?
- Gdzie wszyscy? - Jest środek nocy.
Tak? Była tu moja mama?
Wyszła z twoim chłopakiem po kolacji. Potem wpadła Elena.
Tak. Powiedziała, że ma na imię Katherine.
- Mogę coś zjeść? - Śniadanie jest o siódmej.
- Jestem głodna. - Powinnaś iść spać.
Co to za zapach?
Do łóżka.
Co tu robisz?
- Nie wiem. - Wracaj do łóżka.
Wyglądała jak ty. Przerażające.
Jest moim przodkiem. Przeniosłam stoiska do stołówki.
Babcia-strzyga?
Nie była podobna. Była tobą.
Nie tego umiem wyjaśnić.
Skąd wiesz, że nadal cię nie udaje?
Nie wiem.
Ale mogę się zamartwiać albo pracować.
Rozmawiałaś z Damonem, odkąd zabił Jeremy'ego?
Próbował zabić.
Nie chcę i nie będę mówić o Damonie ani o wampirach.
Jestem człowiekiem. I zachowuję się jak człowiek.
Przepraszam.
Caroline będzie z nas dumna. Albo nas zabije.
- Jak ona daje radę? - Może nie jest człowiekiem.
- Działa tak jak bransoletka od Eleny. - Ochroni mnie?
Werbena jest toksyczna dla wampirów.
Trująca?
Tak. Odstraszy je.
Dlaczego werbena?
Niektóre rośliny i korzenie są szkodliwe dla wampirów.
Jak kołek w serce?
Koniecznie drewniany.
Sam mi mówisz, jak mógłbym cię zabić.
Gdybyś chciał to zrobić, inaczej byśmy rozmawiali.
To Damon zasługuje na śmierć.
Nie myśl o nim. Jest silny, ale kompletnie niestabilny.
Zapomnij.
Zabił mnie wampir, a ożywił czarodziejski pierścień.
- Jak o tym zapomnieć? - Czeka nas dzień pełen atrakcji.
Przygotowałem złote rybki. Trzysta sztuk.
Pozbiera się. Przeżył wstrząs.
Festyn szkolny sprowadzi go do krainy nastolatków.
Więc po to przyszliśmy?
Będziemy nudnymi uczniami w świecie bez słowa na W.
A później weźmiesz mnie na diabelski młyn,
na sam szczycie mnie pocałujesz,
a serce mi załomoce jak normalnej nastolatce. Widzisz to?
Tak i mi się podoba. Ale mam pytanie.
- Co z Damonem? - Tylko nie to.
Spadł z listy tematów do dyskusji.
Niestety powrót Katherine trochę go wzburzył.
Jest niebezpieczny. Kto wie, co wymyśli?
John Gilbert wyjechał.
Znaleźli wampira, który go zaatakował?
Pani szeryf prosiła, bym się tym zajął. Rozwikłam zagadkę.
Następna sprawa.
Zastąpię Richarda jako burmistrz.
Potrzebuję kogoś do Rady. Tym kimś będziesz ty.
Oczywiście, Carol.
Dla członka rodziny Założycieli, opieka nad miastem
to zaszczyt.
- Możemy rozmawiać? - To mój szwagier, Mason.
Wolałabym, żeby nie słyszał.
Nie chciał brać w tym udziału,
kiedy tu mieszkał i niech tak zostanie.
Siedem?
Sześć. Ostatniego nie liczę.
Czołgałeś się.
Babcia by cię wyprzedziła.
Z chodzikiem.
Zdejmij buty, mama nie cierpi błota.
Mówiłeś o złości i agresji.
Coś się zmienia, kiedy ćwiczysz?
Jestem sportowcem. Trenuję, biegam i nic.
Wpadasz czasem w szał? Co się właściwie dzieje?
Zaczyna się normalnie.
Złoszczę się bez powodu.
Jestem złośnikiem. Potem się nakręcam i wybucham.
Tracisz przytomność?
Jakby wściekłość mnie zaślepiała.
Jest jakiś wzór? Raz w miesiącu, wieczorami?
Wiem tylko, że tracę panowanie nad sobą.
Staję się wtedy czymś innym.
Herbaty?
Poproszę.
Twoja mama mówiła, że nie jesz.
- Paskudztwo. - Jak to szpitalne jedzenie.
Jutro rano cię wypiszą.
- Wyjdę dziś wieczorem. - Festyn odbędzie się bez ciebie.
Z nerwicą ciężko to zaakceptować. Bonnie i Elena
- Dadzą radę. - Nie mam nerwicy.
Masz, ale to w tobie lubię.
Nie chodzi o festyn. Tutaj można się pochlastać.
- Bo siedzisz po ciemku. - Nie rób tego!
- Dlaczego? - Zasłoń, proszę.
- Co z tobą? - Zasłoń.
Przyjdę później.
- Masz ochotę? - Dziękuję, nie jestem głodny.
Nie martwisz się, że leśne zwierzęta zmówią się i stawią ci czoła?
Dobrze, że to worek krwi, a nie jakaś studentka.
Obchodzisz się ze mną jak z jajkiem, bo myślisz, że wybuchnę.
Elena też się boi? Pewnie ciągle o mnie mówicie.
Wiadomo coś o Katherine?
Lockwoodowie mają rodzinną tajemnicę.
Wynalazek im szkodził, werbena nie.
Nie są wampirami, tylko czymś innym.
To twoja nowa obsesja?
Wolisz, żeby jakaś nieznana istota pustoszyła miasto?
Jeszcze zobaczymy Katherine. Nie wiemy, czego chce.
Wiemy. Wróciła, by wyznać swoją nieśmiertelną miłość do ciebie.
Sam się z nią szarp, mam poważniejsze zmartwienia.
Zdrowie.
Ładny wisiorek.
Dostałam od przyjaciółki.
Co się stało?
Nikomu nie możesz o tym powiedzieć.
Nie powiem.
Zrobisz, co każę?
Zrobię, co każesz.
Konam z głodu.
Zabrakło lalek i koszulek na nagrody.
Coś wykombinuję. Zginął głośnik do karaoke.
Wyluzuj. Rozejrzyj się, jest super.
Umiem coś oprócz walczenia z wampirami?
Jak widać.
Carter? Pracujesz przy festynie.
Tak.
Czego ci trzeba?
Mamy kłopot z głośnikiem do karaoke.
Pokaż, co się stało.
Tak, Bonnie, pokaż mu.
Co robisz?
Nic. Czekam na ciebie.
Szukasz czegoś?
Gdzie znajdę jakieś rodzinne pamiątki?
- Przepuściłeś wszystko? - Już gdy miałem 22 lata.
Szukam czegoś, co należało do mamy. Dostała go od ojca.
Ma wartość sentymentalną. Musi gdzieś być.
- Jak wygląda? - To kamień księżycowy.
Wielkości krążka do hokeja. Stary i brzydki.
Spytaj moją mamę.
Idziemy?
- Miło cię wiedzieć żywego. - Nie za stary na festyn szkolny?
O 150 lat.
Będziesz się tak śmiał, gdy inni się dowiedzą, czym jesteś?
Powiedz, że to nie jest groźba.
Może jest.
Wiesz, czego nie zrobisz?
Nie będziesz udawać, że jesteś niepokonany,
bo z łatwością mógłbym z tobą skończyć.
Chcesz powiedzieć o mnie innym? Spróbuj.
Wsadzę ci ten pierścień tak głęboko, że aż się udławisz.
Mówią, że jestem zdrowa, wypisali mnie, nie muszę czekać do rana.
Zadzwoń, kiedy odsłuchasz.
Na szczęście jest ciemno.
Przepraszam. Więc jak to szło?
Mąż lubi świntuszyć.
Lecę.
Jestem w komitecie organizacyjnym, beze mnie będzie klapa.
Elena nie wie, co znaczy "bajecznie".
Jeszcze raz przepraszam i najlepiej zapomnij,
że cię ugryzłam, bo muszę już iść.
Co zapomnieć?
Nie wiem, jak to działa, ale jest super.
- Czaisz się. - Obserwuję.
Masz obsesję.
Jest silny.
To mistrz sportu, musi być silny.
Wkracza wuj.
Śmieszne.
Już?
Nowy mistrz. Który następny?
Stefan się zmierzy.
Mogę spróbować.
Pokaż im.
Mój brat sądzi, że cię pokonam.
Myli się.
Nie wysiliłeś się.
Przeciwnie.
Chodź.
- Czy on jest...? - Ma inny rodzaj siły, bardziej ludzki.
Co to za rodzina? Nie wampiry, więc co?
Żółwie ninja?
- To nie jest śmieszne. - Zombie, wilkołaki.
Nie pora na błazenadę.
Co zamierzasz?
W tym świecie nie ma wilkołaków i żółwi bojowych...
Ty tam.
- Mam imię. - Nie szkodzi.
Będziesz walczył z Tylerem Lockwoodem.
Damon, nie rób tego.
To tylko eksperyment.
Rozzłość go. I się nie cofaj, cokolwiek zrobi.
- Nie cofnę się. - Wiem.
- Ktoś może oberwać. - Ktoś się wścieknie.
- Co to da? - Tyler nie umie się wycofać.
Ciekawe, kto będzie interweniował. Może wujaszek?
Blondyneczko, wypuścili cię?
Pamiętam.
- Co? - Jak mną manipulowałeś.
Pomiatałeś mną, znęcałeś się.
Wymazywałeś mi wspomnienia, karmiłeś się mną.
Wariatka.
Wspomnienia wróciły. W kawałkach.
Nie możesz pamiętać.
Chyba, że stajesz się...
Mam wiadomość od Katherine.
Zabawa trwa.
Czekaj.
Cienki jesteś.
Czego chcesz?
Wiem, że nie chcesz na mnie patrzeć, ale musisz ze mną iść.
Nie mam ochoty.
Musisz ze mną iść, teraz.
- Uważaj, gdzie leziesz. - Masz problem?
- Potrąciłeś mnie. - I co?
Żartujesz.
Odczep się.
Tylko mnie tknij...
Co jest?
Twoje oczy.
W porządku?
Dlaczego to zrobiłem?
Miałeś pecha.
- Co tu robisz? - Wypisali mnie.
Jak się masz?
- Całkiem nieźle. - Bo wcześniej byłaś...
Już mi lepiej.
Spróbujesz?
Ładny rzut.
Musiały być popękane.
Coś nie tak?
Muszę iść.
- Dobrze się czujesz? - Zostaw mnie.
Jak to się stało?
Dałem jej krew, a Katherine ją zabiła.
- Dwa razy dwa to... - Ale dlaczego?
Bo Katherine jest manipulującą suką.
- "Zabawa trwa"? Co to znaczy? - Gra nieczysto.
Dlaczego Caroline?
Pewnie nie ma pojęcia, co się z nią dzieje.
Ma. Mój dawny wpływ słabnie, odkąd weszła w proces przemiany.
- Znajdźmy ją. - I zabijmy.
- Nie skrzywdzisz Caroline. - Zagraża nam. Trzeba się jej pozbyć.
Nie ma mowy.
Pamiętasz tragiczną historię Vicki Donovan?
Caroline jest bez szans, jej matka poluje na wampiry.
Wiemy, jak to się skończy. Uprzedźmy wypadki.
To nie wchodzi w grę.
Wymownie milczysz.
Przebiłeś Vicki na festynie szkolnym.
Historia lubi się powtarzać. Wiesz, że mam rację.
Nie zabijemy jej.
To jedyne wyjście.
Wszystko gra?
Przepraszam.
Co?
Boczy się na mnie, ale dlaczego?
- Co się stało? - Odbiło jej.
Cały dzień ma huśtawkę nastrojów.
Otarła się o śmierć, to ją wytrąciło z równowagi. Znasz Caroline.
Przywykłem, że taka jest. Kochaj albo rzuć.
Ale wydała mi się inna. Nie umiem wytłumaczyć.
Zgadzasz się z Damonem?
Z tym co przewiduje. Nie z tym, co powinniśmy zrobić.
Katherine wydała na Caroline wyrok śmierci.
Nie dopuścimy do tego.
Chodzi jej o mnie?
O mnie.
Jesteśmy w domu. Możesz mówić.
- Daj spokój. - Co to było?
Brazylijskie sztuki walki. Trenowałem.
- Kłamiesz. - Nie.
Widziałem coś.
Niczego nie widziałeś.
Twoje oczy świeciły.
Odbicie reflektorów.
- Tak. - Myślisz, że uwierzę?
Chcesz wiedzieć, co widziałeś? Byłem wkurzony, że się z kimś bijesz.
Gdzie ona może być?
Słyszysz ją? Co się dzieje?
Czuję krew.
Nie żyje. Zabiłam go.
Co jest ze mną nie tak?
Już dobrze. Pomogę ci.
Mógłbyś?
Muszę.
Co zrobisz?
Jedyne, co mogę.
Zabiję cię.
Nie chcę umierać.
Już umarłaś.
Nie mów tak. Tylko mi pomóż.
Proszę.
Będzie dobrze.
Odejdź. Zabiłaś mnie.
To nie ja. To Katherine.
Dlaczego wygląda jak ty?
- Czemu mi to zrobiła? - Zabierzmy ją.
- Chodź. - Zginie. To kwestia czasu.
Nie dzisiaj.
Teraz.
To moja przyjaciółka.
Cokolwiek się stanie, będzie na ciebie.
- Trzeba ją umyć. - Caroline?
Niemożliwe.
Bonnie mnie nienawidzi.
Jest w szoku.
Co będzie z Mattem?
Najpierw zmyjemy krew.
Zabiłam. Jestem potworem.
Wszystko odczuwasz silniej. To wpływ przemiany. Przysięgam.
Co się dzieje z moją twarzą? Jestem brzydka.
Popatrz na mnie.
Widzisz?
Gdy poczujesz przypływ krwi, powiedz sobie, że dasz radę.
Chciałabyś się poddać, ale musisz to zwalczyć.
Patrz na mnie.
Tylko w ten sposób ci się uda.
Tak dobrze.
Czemu Katherine mi to zrobiła?
Chciałbym wiedzieć.
Nie pozwolę, żeby stała ci się krzywda.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Nie rozpamiętuj. Trzeba zakopać ciało.
Sama chciałaś podejmować decyzje.
Padło na ciebie, koleś.
Uprzedzałam, że gdy ktoś jeszcze ucierpi...
- Ja tego nie zrobiłem. - Bonnie, to nie jego wina.
Wszystko jest przez niego.
Co robisz?
Przestań.
Zabijesz go.
Dlaczego mnie powstrzymałaś?
Nie jesteśmy takie. Nie możemy.
Z Caroline już dobrze.
A ofiara?
Załatwione.
Damon ma rację, prawda?
- To się źle dla niej skończy. - Nie pozwolę na to.
Co za koszmarny dzień.
Niecodzienny.
Łudziłam się, że będzie normalnie. Nie ma nic normalnego w moim życiu.
Moja przyjaciółka jest czarownicą, chłopak wampirem
i mam sobowtóra, który chce nas wszystkich wykończyć.
Przykro mi.
To nie twoja wina. Nikt nie ponosi winy.
Jest jak jest.
Przeszło mi.
Zadzwonię jutro. Dobranoc.
Dobrze dla Tylera, że tu jesteś.
Miło mi to słyszeć.
Poszukam kamienia. Powinien być w szpargałach Richarda.
- Idziesz na górę? - Za chwilę. Dobranoc, mamo.
Między nami już dobrze?
Co ty tu robisz?
Drzwi były otwarte.
Lepiej nie. Dolałem werbeny.
Po co?
Żeby wbić ci kołek w serce.
- Przyszedłeś mnie zabić? - Ty zabiłeś mnie pierwszy.
Co tak zmądrzałeś?
Mój ojciec nienawidził wampirów. Wuj także.
Wiedzieli, o co walczą.
Ja też powinienem. Zawalczyć.
Ale co z tego, że cię zabiję?
Nie nadaję się na starszego brata. Nie mam ciastek i mleka.
Kretyn.
Czekaj.
Mój ojciec także nienawidził wampirów.
Jak twój.
Ale w 1864 roku.
Wtedy wszyscy umieli strugać.
- Sam zrobiłeś? - Tak, było trudniej niż myślałem.
Po co przyszedłeś?
Zobaczyć, czy się uspokoiłaś.
Wyjdź. Mama niedługo wraca.
Cały dzień mnie unikasz. Nie mogę się odnaleźć.
Jak to?
Omal cię nie straciłem.
Nie mógłbym tego przeżyć.
Zrozumiałem, że chociaż dziś chciałbym cię udusić,
jestem w tobie zakochany.
A mam wrażenie, że bez wzajemności.
- Która godzina? - Świta.
Chodźmy.
Złapią nas.
Zahipnotyzowałem strażnika,
żeby całować moją dziewczynę na diabelskim młynie.
Rozkoszujmy się chwilą.
To, co zrobiła Katherine, to dopiero początek.
Rodzina Tylera nas przerasta. I jeszcze Damon.
Wróciłem do tego miasta, żeby z tobą żyć.
Pamiętajmy o tym.
Jak dostaniemy się na górę?
Złap mnie mocno.
Masz cudowny śmiech.
Kiedyś będzie łatwiej?
Nie. ś będzie łatwiej?