Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Higit isandaang taon akong nabuhay sa lihim, hanggang ngayon.
Alam ko mapanganib, pero kikilalanin ko siya.
-Ano ka? -Isang bampira.
Kinuwento niya sa akin ang dati mo, Katherine. Dinurog niya ang puso mo.
Sobrang tagal na no'n.
Paano tayo naging magkamukha?
Ayaw na kitang makipagkita kay Elena.
'Pag 'di mo siya inalis sa buhay mo, papatayin ko lahat ng mahal niya.
Gusto niya tayong mag-away. Gusto niyang pumagitna sa atin.
Nagawa niya na.
Katherine.
Magiging sobrang saya nating dalawa.
Taong lobo ang mga Lockwood.
Nananalaytay sa pamilya Lockwood ang pagiging taong lobo.
Tinangka kong pumatay ng taong lobo pero bigo. Tila wala ako sa pinakamahusay ko.
-Ngayon kalaban ka na. -Sabihin mo ang nagbubuyo sa sumpa.
Kailangan mong pumatay!
Emerald Coast, Florida Noong Isang Taon
O siya, Carlos, awat na ako.
Sige.
Magandang gabi.
Mason.
Uy, Jimmy, kalma.
-Iuuwi na kita. -Hayop ka.
-Alam ko ang tungkol sa inyo ni Marla. -Ano'ng sinasabi mo?
Ang dami mong nainom, tara't--
Pare, ano'ng meron? Ako 'to, si Mason.
'Di ko ginugulo si Marla. Alam mo 'yon.
-'Di mo 'to gugustuhin, pare. -Papatayin kita.
Jimmy. Jimmy.
Teka. Namatay 'yong tao?
Pinatay mo siya?
Sinusundan ako, inakalang kalaguyo ko ang nobya niya.
-Kalaguyo mo nga ba? -Hindi.
Hindi ko gagawin 'yon. Kaibigan ko siya.
Lasing siya at inatake niya ako. Dumepensa lang ako.
At pinagana noon ang sumpa.
Bawat kabilugan ng buwan, nawawalan ako ng kontrol.
'Pag 'di ko pinatulog at kinadena ang sarili ko...
papatayin ko lahat ng nasa landas ko.
Mag-ingat ka.
Isang aksidente lang, isang mawasak na sasakyan.
Anumang kamatayan sa kamay mo ay habambuhay mong dadalhin.
'Di mo gugustuhin 'yon, Tyler, maniwala ka.
O siya, nasaan ang moonstone?
Ang usapan ay usapan. Sinagot ko ang mga tanong mo.
'Di ko tiyak, pero hula ko ay narito 'yon.
Ang tatay ko ay kakaiba sa mga taguan...
pero nahulaan ko ang marami sa maraming taon.
Sa'yo na 'yan.
Sasabihin mo ba kung ano'ng mahalaga sa batong ito?
Sinabi ko na, basta gusto ko lang.
May halagang sentimental.
Hindi ako naniniwala d'yan.
-Bakit mo talaga gusto? -Alam mo ba kung nasaan o hindi?
Hindi, akala ko narito, pare.
'Di ko akalaing taong lobo si Tyler Lockwood.
'Di pa natin tiyak 'yon.
Ang tiyak lang natin ay si Mason Lockwood.
Madali lang para sa ating malaman 'yon.
Walang atin. Sabi ko hindi na ako maglilihim sa'yo.
'Di ibig sabihin no'n ay gusto kitang masangkot.
Dahil miyembro ako ng pamilyang 'to, sangkot ako.
Mapanganib 'to, Jeremy. Iwasan mo 'to, ayos ba?
Sige. Sinasabi ko lang.
Patawad, 'di naman sa tinatakot kita.
Tama. Tama.
Hi.
Uy.
-Handa ka na sa ngayon? -Hindi pa.
Ayaw kitang awayin, kahit kunyari lang.
Alam ko, pero kung iisipin ni Katherine na nag-aaway tayo...
aakalain niyang nananalo siya, 'di niya itutuloy ang mga banta niya.
Oo, pero 'di pa rin noon pinadali 'to.
Kahit naman ang malamang paparoon si Caroline...
at sasabihin sa kaniya lahat.
Uy, magiging maayos ang lahat.
Oo, kailangan pa nating ituloy 'tong kunyarian.
Pero ito ang pinakamagandang paraan para 'di masaktan ni Katherine ikaw o ang iba.
Ipangako mo lang sa'king 'di siya mananalo sa atin.
Pwede tayong mag-away kunyari, na sinisira tayo ng mga banta niya...
pero walang totoo rito, ayos ba?
Sige, kung ganito?
Ngayon, habang nag-aaway tayo, 'pag sinabi kong, "'Di ko na kaya, Elena"...
ang ibig ko talagang sabihin ay mahal kita.
At 'pag sinabi kong, "Sige, Stefan, bahala ka na"...
ibig sabihin ay mahal din kita.
Sige.
Bakante ka ba ngayon?
Ngayon ang Historical Society Volunteer Picnic.
-Ikaw ang nagsali sa akin. -O, alam ko.
Inisip ko lang na tatakas ka.
Hindi. Sasamahan ko ang anak ko.
Magpapanggap kang nanay?
Dadalhin ko ang baril ko kung lalala.
Naman, isang araw lang.
Lunod ako sa trabaho. Halos 'di kita makita.
Babala. Mainit ang ulo ko.
Mabuti para sa akin.
Bakit gabing-gabi na rito si Elena kagabi?
Wala si Elena...
Oo. Narito si Elena.
Gusto niya lang ng kausap.
May pinagdaraanan sila ni Stefan.
Ayos ka lang ba?
-Oo. -Parang iba ka kasi nitong mga nakaraan.
Hindi ako iba. Ayos lang ako.
Alam kong iniisip mong 'di ko pansin ang mga 'yan, pero pansin ko.
Ano'ng nangyayari sa'yo?
Iba ang pagpapanggap na nanay sa realidad.
'Wag tayong namimilit, ayos ba?
Bahagi ito ng tuluy-tuloy na pagkilos ng Historical Society...
para bumawi sa komunidad.
Salamat sa saganang donasyon ng pamilya Fell...
nakatayo na tayo ngayon sa pinakabago nating pampublikong parke.
Salamat sa lahat ng pumunta ngayon para tumulong.
Salamat.
Stefan, tama? Ang isa pang Salvatore.
Ang mabait.
-Ang humihingi ng pasensya. -'Di ako interesado.
-Nabuyo ang kapatid ko. -Tingin mo?
Nagpapatayan kayo ni Damon...
may inosenteng mamamatay d'yan. Ayaw ko 'yon.
May pamilya ka rito, kaya 'di ko iisiping gusto mo rin 'yon.
Kung itigil na natin ang away sa kung sino ang tunay na lalake...
at tigil-labanan na lang?
Inalok ko rin 'yan sa kapatid mo.
-Tinanggihan niya gamit ang patalim. -Nagkamali siya.
At narito ako para tiyaking wala sa inyo ang magkakamali pa.
Sabihin mo sa kapatid mong mag-ingat siya.
Tingin ko dapat lang siyang mag-alala tuwing kabilugan ng buwan.
Dahil kung hindi, 'di ka kalakasan. Tama ba ako?
Kundi ay pinatay mo na si Damon.
Isa lang kayo, dalawa kami.
Tingin ko ikaw ang dapat mag-ingat.
-'Pag pinuntahan niya ako-- -Hindi 'yan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Nakikipagkasundo para sa'yo.
-Pero ayaw ko ng kapayapaan. -Ituring mong Araw ng Kabaliktaran.
Stefan, pakisabi sa aking hindi mo iniisip...
na kamayan lang ang lumutas ng problema natin.
Ang totoo, tingin ko sa unang pagkakataon ni Mason Lockwood...
sasaksakin ka niya ng patalim sa dibdib, tapos sa dibdib ko naman.
Dahil sinarili mo ang tangkang pagpatay sa kaniya.
Kaya salamat sa'yo, dahil kaunti lang ang problema natin.
-Kailan pa naging gwapo si Jeremy Gilbert? -Naku.
Lumayo ka, wasak na 'yan.
-Uy, pare, kumusta? -Kailan pa?
'Di pa kita nakita mula noong burol ng tatay mo.
-Naisip ko lang na baka gusto mo-- -Ayos lang ako, Gilbert.
O siya, sige.
Sandali.
Patawad.
Maling araw. Maling buwan.
Makinig ka, ang galing mo noong araw na 'yon, sa lamay.
Salamat doon.
Parang palabas ng mga kakaiba.
Alam na alam ko ang pakiramdam.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Inaabala ang sarili.
Uy, salamat sa text.
-Saan? -Sa amin.
Wala ang nanay ko buong araw, walang tao sa bahay, puno ang bar.
-Gusto mong magmargarita? -Sige.
Sama ka?
-Sige. -Tara.
O, salamat, Mason.
-Uy, sheriff, pwede kang makausap? -'Di ako nakauniporme.
-Liz na lang. -Sige, Liz.
Kakausapin sana kita tungkol sa Konseho.
'Di ko alam ang sinasabi mo.
Alam kong may lihim na konseho kayo ng mga sinaunang pamilya.
Kung gayon alam mong lihim 'yon at 'di kinukwento sa mga 'di taga-Konseho.
Tinanggihan ko 'yon, pero dahil gusto ko ng buhay sa labas ng bayang 'to.
'Di dahil sa 'di ako naniniwala.
Alam kong may bampira.
At dalawa sa kanila ay umaaligid sa'yo.
-Talaga? -Oo.
At sinu-sino naman sila?
Sina Damon at Stefan Salvatore.
Imposible.
Kilala ko si Damon. Alam mo ba ang nagawa niya sa bayang 'to?
-Alam kong mabigat. -Hindi.
Napanood ko siyang pumatay ng mga bampira.
-Kakampi siya, kaanib ng Konseho. -Isipin mo.
Kailan nagsimula ang pag-atake?
Nang dumito sa bayan sina Damon at Stefan?
-Naglalakad sila nang araw, Mason. -Nagbago na sila. Hindi na 1864.
Nagawan na nila ng paraan 'yon, Liz.
Hindi. Kaibigan ko si Damon Salvatore.
Paano kung mapatunayan ko sa'yo?
Bigla na lang siyang kandidatong maging Ina ng Taon...
kung kailan ko siya pinakainiiwasan.
Salita ako nang salita. Ayaw kong marinig lahat 'to.
Naku, pasensya na.
At ano'ng nangyari?
Naging bruha ako, na normal naman sa amin.
Kumusta kayo ni Stefan?
May anuman ba?
Wala mula nang mag-away kami.
Tinataboy niya ako dahil iniisip niya...
na magselos si Katherine sa puntong saktan ako.
Ewan ko paano babaguhin ang iniisip niya.
Sabi mo mapanganib si Katherine, at baka tama siya.
Oo, alam kong mapanganib siya...
at alam kong pinoprotektahan niya ako, pero parang pagsuko na 'yon.
At akala ko...
Akala mo ano?
Akala ko mas matatag kami kaysa roon.
Uy, nakita kitang kasama si Mason kanina. Ano 'yon?
O, nakisuyo akong tulungan akong maglinis sa gubat.
Kaya nga ako narito. Pagtrabahuhin mo ako.
-Tutulungan ko ba siya? -Huwag na.
Alam mo? Siya-- Tiyak kong kaya niya na.
Ayos ka lang, Liz?
Parang galit ka.
Si Caroline kasi. May eksena kami.
May maitutulong ba ako?
Wala, Damon. Salamat.
Ang laki lang ng bawi ng pagiging masamang magulang ko.
May palitan ng tingin ng pagnanasa.
-Kakausapin ko siya. -Huwag, Elena, tingin ko mali 'yon.
-Ano'ng problema niya? -Huwag mong intindihin.
Bakit ang taray mo sa nanay mo?
Huwag mong intindihin.
May pakialam ka pa ba kay Katherine?
'Wag mong gawin 'to. 'Wag mong gawing isang bagay na hindi.
'Di 'to dapat pag-usapan. 'Yan ba ang sinasabi mo?
Hindi, sinasabi kong 'di 'to dapat pag-usapan sa ngayon...
dahil maraming nakikinig sa atin.
-Sige. Kailan? -Hindi ko alam.
Nakita ko siya, Stefan. Para bang iisang tao kami.
Paanong galit ka sa kaniya pero mahal mo ako?
Sumosobra ka na. Hindi ako si Damon.
Kung huwag nating idamay si Damon dito?
Alam mo? Hindi ko kaya.
Hindi ko na kaya, Elena.
Sige, Stefan.
Bahala ka na.
Ang susi ng relasyon ay komunikasyon.
Uy. Nasaan ang akin?
Heto.
Salamat sa pagdala sa amin dito. Tingin ko may gusto si Sarah kay Jeremy.
Mabuti para kay Sarah.
Alam mo, nahihiya talaga ako sa panlalandi ko sa'yo nang araw na 'yon...
sa paliguan.
-Hindi talaga ako ganoon, pangako. -'Wag ka na humingi ng pasensya.
-Magkaibigan tayo? -Oo naman.
Pwedeng patingin?
Hindi pwede.
-Gusto kong makita. -Oo nga, tingnan natin.
Ano'ng meron kay Van Gogh?
O siya, sige. Tingnan niyo.
Nakakatakot na diablong lobo.
Tungkol saan ito?
Mga ginuhit ko. Gumuguhit ka pa rin, Tyler?
Kaunti lang, hindi marami.
May tinatrabaho talaga ako ngayon.
-Tara, ipapakita ko sa inyo. -Sige, tara.
-'Di naman espesyal. -Kailangan mong uminom.
Pangbaguhan ito.
Hindi, nakita ko na dati ang gawa mo. Maganda.
Nasa mesa.
Wala akong nakikitang--
Tungkol saan ang mga larawang 'yon, huh?
'Di ako makahinga.
Sagutin mo ako. Bakit?
Bakit larawan ng mga lobo?
Dahil-- Dahil alam ko.
Alam mo?
Alam mo, Jeremy?
Alam ko kung ano ka.
-Salamat. -Walang anuman.
Hello, Mason.
-Masipag? -Ginagawa lang ang bahagi ko.
-Kinausap mo raw si Stefan. -Mabait.
-Oo, kaysa sa akin. -Labis ang pagpapahalaga sa mabait.
'Yon ang tingin ko.
Magandang araw, Damon.
Sabihin mo sa'king nagkakasiyahan lang kayo.
Ano 'tong pekeng drama sa relasyon niyo?
-Ano'ng sinasabi mo? -Naku, Stefan.
'Di kayo nag-aaway ni Elena. Lalo na dahil sa'kin.
Tama na, Damon.
Sige ba.
-Gusto niyo ng lemonada? -Salamat, iha.
Ano'ng problema mo?
Vervain. Vervain.
Ayos ka lang?
Hindi.
Siguro para 'to sa ikabubuti.
Hindi, Caroline. Wala ritong para sa ikabubuti.
Patawad, pwede ba? Ano...
Hindi ko sinasadyang ilabas sa'yo.
Naging mabuting kaibigan ka lang.
Hindi.
Hindi ako mabuting kaibigan.
Aalis na ba siya?
Saan pupunta ang nanay ko?
'Di pwedeng dito.
Kunin mo na lang si Jess at kitain ako sa burol sa pasukan, at magdala ka ng--
-Oo, kailangan namin. -Ano'ng problema?
-Wala, may ano lang-- -Trabaho?
Ginulat mo ako. Tumagal ka nang higit limang minuto.
-Importante. -Lagi naman.
Pasensya na.
-Ano'ng nangyayari? -Hindi ko alam.
May mali.
-Papatayin ko siya. -Huwag.
-Wala nang bait bait. -Maupo ka.
'Di na 'ko makikinig sa kalokohan niyong "kapayapaan".
-Patay siya. -Sige.
Sige.
Hindi ko gusto, pero nagbabanta siya.
Pwede niya tayong ilantad. Dapat natin siyang iligpit.
Sige. Gawin natin 'yan.
Sa gubat.
Magtapon tayo ng basura. Tara.
Saan kayo pupunta? Ano'ng nangyayari?
Kailangan ko pang mas makarinig.
Marinig ang ano?
May mali, Elena.
Caroline--
'Wag kang gulat. Alam mong 'di 'to maiiwasan.
Sige na. Takbo.
Bibigyan kita ng panimula.
-Diyos ko. -Ano 'yon?
-Sina Stefan at Damon. -Ano?
Salamat, Mason.
Paano mo nalaman lahat 'to?
Iniwang pakalat-kalat ni Uncle John ang lumang talaarawang 'to.
Sinulat ng baliw na ninunong Gilbert...
na sumulat ng sumpang nanalaytay sa pamilya mo.
-Sumpa saan? -Sa taong lobo.
Nakakabaliw, 'di ba?
Pero inatake si Matt ng lobo sa kabilugan ng buwan...
at kababalik lang ng tito mo.
Kakaiba lang talaga.
Totoo ba?
Ang tungkol sa tito ko?
Oo.
-Pero ikaw, hindi? -Lobo ba?
Este, taong lobo? Hindi.
Hindi pa.
Alam mo, ang sabihin lang 'yon nang malakas, ay para akong baliw.
Hindi naman siguro.
Pero kasi, lagi rin naman akong naniniwala sa kakaiba.
Ayon sa tito ko, kailangan mong paganahin ang sumpa.
Kailangang may mamatay sa mga kamay mo, gaya ng pagpaslang o aksidente.
Kailangan kong maging sanhi ng pagkamatay, tapos, boom.
Sa susunod na kabilugan, taong lobo na ako.
Kaya ba siya bumalik?
-Para sabihin sa'yo lahat 'to? -Oo.
Kinailangan niyang aminin. Nahuli ko siya.
Hindi siya narito para sa akin.
Narito siya para rito.
Nasa hagdanan sa kaliwa.
Ingat ka. 'Di sila patutumbahin nang matagal ng bala at vervain.
-Anong lugar 'to? -Lumang kwarto ng mga alipin.
Mula sa taal na bahay ng mga Lockwood.
Salamat, Mason. Pinahahalagahan ko lahat ng ginawa mo.
Kami na rito.
-Uy, papatayin niyo sila, tama? -Oo.
Kaya dapat umalis ka na. Narito ako bilang Konseho, hindi batas.
'Di ka pwedeng masangkot dito. Para na rin sa kapakanan mo.
-Liz, wala akong pakialam sa-- -Oo, pero ako meron, at 'di ako nakikiusap.
Paalam, Mason.
'Wag kang susugal.
-Ano 'yan? -Nakarating sila rito.
Ano?
Ano'ng ginagawa niyo rito?
Nakita mo ba si Stefan?
Oo, Elena, nakita ko siya.
Nakita ko rin si Damon.
-Nasaan sila? -'Di mo 'ko kailangan para d'yan.
Hahayaan kong amuyin ng kaibigan mo.
Alam ba ng nanay mo kung ano ka?
Ako'ng magsasabi sa kaniya.
'Wag kang mangmang.
Madaling mabali ang leeg dito.
Kaya kita.
-Pustahan? -Oo.
Sabi sa'yo.
Tara.
Ganito.
Sagutin mo 'ko at 'di ka mababaril, naintindihan mo?
Ilan kayo lahat?
Liz, pakiusap.
Paano mo kami naloko? Paano ka naglakad sa arawan?
Magkakasakitan tayo.
Pero kaibigan kita.
Kasinungalingan 'yon.
Sagutin mo 'ko at papatayin kita agad.
Ano 'yon?
Wala siyang sasabihin. Patayin mo parehas.
Caroline.
Caroline, ano 'yon?
Ang nanay ko. Pinapatay niya sila.
Ano?
-'Wag, Elena. -Pigilan natin siya.
'Di ko kaya. Elena, mabubuko niya ako.
Elena.
Gawin natin 'to.
Isang patalim sa puso bawat isa, tapos sunugin mo parehas.
Tingnan mo 'yon.
Elena, ano'ng ginagawa mo?
'Di mo sila pwedeng patayin. 'Di ko hahayaan.
-Ano 'yon? -Sino'ng kasama mo?
Anong--?
Hi, Nanay.
-Uminom ka ng dugo ng kinatawan. -Hindi.
Ayos lang ako. Mas tatagal lang.
Tama si Damon, alam mo?
Kung may oras para sirain ang diyeta mo--
Ang sabi niya ayaw niya, tama?
Napakalungkot na sitwasyon.
Dalawang kinatawan ang patay.
At ikaw. Ano'ng gagawin ko sa'yo?
'Di mo ipagsasabi, tama?
Nanay? Nanay?
Pakiusap.
Alam kong 'di tayo magkasundo at galit ka sa'kin...
pero anak mo ako at gagawin mo 'to para sa'kin, tama?
Nanay, pakiusap, papatayin ka niya.
Edi patayin mo ako.
-Huwag. -Hindi ko 'to kaya.
Patayin mo na ako, ngayon na.
Pero gusto mong magkasakitan.
-Huwag. -Damon, huwag.
-Damon, pakiusap. -Kalma lang kayo, walang papatay ng kahit sino.
Kaibigan kita.
Lilinisin natin 'to.
Ano 'to?
Isang moonstone.
Sinuri ko online. Isang likas na bato...
pero meron silang mga alamat na mahiwagang...
-nakakabit sa kanila. -Bakit 'di mo binigay sa kaniya?
Dahil gusto niya 'to.
Siraulo ako pag gayon.
Sa kung anong dahilan mahalaga sa kaniya, pero wala akong tiwala sa kaniya.
Kaya 'di ko basta-basta ibibigay.
-Nakita kita. -'Di kayo nakakasali sa inuman.
O, patawad. May eksena ba kayo?
Hindi, ayos lang kami.
-Uy, ano 'yan? -Ito ay--
-Whoa, uy. -Ang ganda.
-'Wag nating laruin ang bato. -Kunin mo.
Makikipaglaro ako nang kaunti, pero seryoso, ibalik mo.
Tingin ka rito.
'Pag mahina ka, talo ka.
Swerte mo maganda ka 'pag nakainom.
Gusto kong si Jeremy ang kumuha.
-Tama na. -Sarah, huwag maging masamang lasing.
Jeremy, umakya ka kasama ko. Para malaman mo gaano ako kasama 'pag lasing.
Ayos lang ako, salamat.
Tara. Seryoso, akin na--
Hindi nakakatawa.
-Sandali, akin na-- -Uy, masakit.
-Bitaw. -Uy, masakit.
-Sarah. -Diyos ko. Sarah. Sarah.
-Nahulog siya. -'Di siya kumikibo.
Diyos ko.
-Naloko kita. -Diyos ko.
Tinulak mo ako sa hagdan.
Hindi niya sinasadya, ayos ba?
-Sige. Kaya mo na siya? -Oo.
Uy. Pasensya na natagalan.
'Di ko kasi alam gaano katagal dito ang nanay ko.
Sabi ni Damon mga tatlong araw bago mawala sa sistema niya ang vervain.
O baka mas mabilis pa.
-Uy. -Uy.
Masaya ka na?
Oo, mas maayos na ako, salamat.
Isang mikrobyo sa sikmura.
Oo, ang bilis dumating.
Tiyak kong wala ako bukas.
O mas matagal pa. Ite- text kita.
Sige, magandang gabi.
Salamat.
'Di siya gaya ng Ritz, pero ligtas ito. Maganda ang thread count mo.
'Pag nawala na ang vervain sa'yo, bubuyuin kita...
at malilimutan mo lahat, at magiging malayang babae ka na.
Ilayo mo sa'kin si Caroline, pakiusap.
-Ayaw ko siyang makita. -Anak mo siya, Liz.
Hindi na.
Wala na ang anak ko.
Wala kang kamalay-malay kung gaano kamali 'yon.
Stefan, tingin ko dapat tayon--
Ano'ng ginagawa mo?
Nag- vervain nang paunti-unti si Katherine araw-araw kaya 'di na tumatalab sa kaniya.
Gayon din ang gagawin ko sa dugo.
Maaaral kong kontrolin ang sarili ko doon.
Pero 'di mo kaya, Stefan. 'Di na kailangan.
Halos mamatay ako ngayon, Elena.
-Dahil napakahina ko. -Noong huli kang uminom ng dugo ng tao--
Sinabi ko kikilos ako para pigilan si Katherine.
Heto na 'yon. Ito lang ang paraan, dahil mas malakas siya sa akin.
At hanggang sa mabago 'yon, 'di kita maipagtatanggol.
Pwedeng mamaya na lang 'to?
Naririnig niya tayo saanman tayo naroon dahil iniinom niya 'to.
Ito lang ang makakatulong sa akin.
Seryoso ka ba?
O nagpapanggap kang nang-away?
-Dahil 'di ko masabi kung-- -Hindi, totoo ito.
Wala nang kunyarian.
Pwede ba kitang iuwi?
'Di ako pwedeng umuwi.
Bakit hindi?
Dahil takot ako.
Bakit ka takot?
Caroline, pwede mo 'kong kausapin.
Naroon si Katherine.
At gugustuhin niyang sabihin ko lahat ng nangyari ngayon.
Sinabihan niya 'kong mag-espiya sa'yo at magkwento sa kaniya.
Alam ko.
At nagalit ako sa'yo.
Pero sinubukan kong lumagay sa lagay mo...
para maintindihan ko kung bakit mo 'to gagawin sa akin...
at kay Stefan, dahil naging kaibigan siya sa'yo.
Sino'ng pinagbantaan niya?
Si Matt.
Pinagbantaan niya si Matt.
At takot ako sa kaniya, Elena.
-Takot na takot. -Dapat lang.
Caroline, dapat lahat tayo.
Bakit niya 'to ginagawa?
Ano'ng gusto niya?
Mahirap sagutin 'yan.
Uy, sheriff, si Mason Lockwood 'to.
Gusto ko lang tiyaking maayos ang lahat ngayon.
'Di kita nakita ngayon at...
Tawagan mo ako, pwede?
Uy.
Halos makapatay ako ng babae ngayon.
-Ano? -Aksidente lang.
Kamangmangan ko.
Pero maayos na siya.
Pero ayun ako, sa isang sandali...
sa isang saglit, umasa akong mamatay siya.
Alam mo, anumang nasa loob ko, ayaw ko noon.
Ayaw ko nang magkagayon ulit. Hindi na.
Hindi pwede.
Alam ko.
Salamat.
Oo.
Natutulog sa sofa si Caroline.
Narinig ko. Ikaw?
Uuwi na ako.
Ang ginawa mo para sa nanay ni Caroline...
'yon ang Damon na kaibigan ko.
Uy.
Hindi ininom ni Stefan ang dugo ng tao, kung nagtatanong ka.
Pero kailangan niya.
At sa loob-loob mo, alam mo 'yon.
Pwede ka nang pumasok.
Tingin mo ba talaga makokontrol mo 'yon?
Hindi ko alam.
Pero kung 'di ko susubukan...
Paunti-unti araw-araw?
Oo, mga ilang patak lang sa sistema ko.
Tingin ko sulit namang subukan.
Ako rin.
Pero ayaw kong gawin mong mag-isa.
Ano'ng ginagawa mo?
Tayong dalawa, Stefan.
Palagi.
Naghintay ako.
Mason?
-Ano'ng nangyari? -Inatake ako ni Jimmy.
Ano? Bakit?
-Sabi niya pinopormahan ko si Marla. -Bakit niya naisip 'yon?
Patay na siya.
Pinatay ko.
Magiging maayos ang lahat.
Ano 'yong palabas na ginawa mo ngayon...
kasama nina Damon at Stefan Salvatore?
-Kala ko ikasisiya mo 'yon. -Sinabihan kitang lumayo sa kanila.
Bakit nakikialam ka?
Ayaw kitang maabala. Gusto kong hanapin mo ang moonstone.
Nakuha mo.
Nakuha ko.
Isinalin sa Tagalog ni: Arnel Joseph Pasia ng moonstone.