The Vampire Diaries'de önceki bölümler
Vampirler ve kurtadamlar serbestçe dolaşırken
bir şamanın lanetiyle güçleri sınırlandı.
Kurtadamlar dolunayda dönüşebilirken vampirler güneşte zayıf düşüyor.
Dünyanın en yaşlı vampiri benim peşimde mi?
Klaus'u bulmak istiyorsan Elena'nın annesi Isobel'le başla.
-Bir anlaşma teklifim var. -Ne anlaşması?
Kımıldama ve kendini öldürtme.
Bana niye yardım ediyorsun?
Yalnız kalmanı istemiyorum.
Kurtadam ısırığı vampirleri öldürür. Onunla arkadaş olma. Anladın mı?
-Ne işin var burada? -Seni özledim.
Ben Jules. Mason'ı arıyorum.
-Kasabayı terk et. -Beni tehdit mi ediyorsun?
Dolunayda mı?
İyileşiyor.
Günaydın.
Her şey yolunda mı?
Bir hayvan saldırdı. Bir kurt.
-Gece bize saldırdı. -Siz iyi misiniz?
Evet. Ama arkadaşlarım!
Hepsi öldü!
Merkeze haber veriyorum.
-Cevap ver merkez. -Devam et, Jerry.
Stefan?
Tam arkamdasın, değil mi?
Evet.
-Günaydın. -Artık ayrı olmak istemiyorum.
-Asla. -Ben de. Ama...
Anı bozmayalım, lütfen.
-Anı bozmaya kararlısın, değil mi? -Mahvediyorum.
Her şey yolundaymış gibi davranamam.
Katherine mezarda kilit altında...
Ama hâlâ, senin Klaus'un kurbanı olman gibi önemli bir sorun var.
Evet ama Elijah, onun kurallarına uyarsak
beni ve herkesi koruyacağına söz verdi.
Evet. Sen onun kurallarına uyarsan.
-Lütfen Isobel'i arama. -Katherine, Isobel'de
bazı cevaplar olabilir dedi. Benim de birkaç sorum var.
Stefan, Elijah'yla bir anlaşma yaptım.
Evet. Sen yaptın. Ben yapmadım. Sen anlaşmana uy.
Stefan, artık kimsenin zarar görmesini istemiyorum.
Ne zaman birinin zarar görmesini istedim ki?
Mineçiçeği, az koydum...
Ama emin misin? Katherine karşı koydu diye...
Evet. Fondip.
-İyi misin? -Evet.
Elijah başka bir vampiri nasıl telkin edebiliyor?
O, İlkler'den. Ama bu ne demek bilmiyorum.
Galiba kimse bilmiyor.
Ama Isobel biliyor olabilir.
Ona sorarım.
1450 yılında doğdum.
Yani 560 yaşındayım.
-Şarap olsaydın var ya... -Yani ölebilirim.
Yeteri kadar yaşadım.
Ağlayacaksan seni ben öldürürüm.
Beni senin derdinden kurtarır.
Yapma, küçücük bir kurt adam ısırığıydı.
Vampiri öldürebilecek kadar küçücük bir ısırık.
Gayet güvenilmez bir kaynak olan efsaneye göre.
İç bakalım. Kan iyi gelir.
Evet. Cidden işe yarıyor galiba.
Hadi bakalım. Hadi.
Bakalım bir.
Nasıl?
Kesinlikle, daha iyi.
Değil mi, Elena?
-Çok da kötü değil. -Stefan nerede?
Gitti. Onunla konuşman gerekiyor.
Kendini Isobel'i bulmak zorunda hissediyor.
Bu da Elijah'yı kızdırır.
Yapamam. Stefan'ı destekliyorum.
-Biraz hemşirelik yaparsan... -Hiç gerek yok
Çok gerek var. Elena iyilik yapmaya bayılır.
Doğasında var. Karşı koyamıyor.
Damon.
Ölecek mi?
Muhtemelen. Isırık enfeksiyona neden olmuş.
-Gittikçe kötüleşiyor. -Zehir gibi mi?
Bilmiyorum Elena. O konularda uzman değilim.
-Özür dilerim. -Ölüm normaldir.
Gelir ve gideriz. Ne kadar erken ölürse, o kadar iyi.
Burası içimi karartıyor.
TARAFTAR KULÜBÜ BARBEKÜSÜ
-Nasılsın? -İyiyim.
-Her kasım ağrıyor. -Başardın.
İlk dolunayını geçirdin ve kimseye zarar vermedin.
Zamanla kolaylaşır. Kontrol etmeyi öğrenirsin ve
-bu kadar zarar vermez. -Bunu kesin bilmiyoruz.
Hayır ama küçük zaferlerle idare edeceğiz Tyler.
Dün gece de bir zaferdi. Hadi ama, kabul edelim.
Dinle, sana gerçekten teşekkür etmek istiyorum.
Sen olmasaydın ne yapardım bilmiyorum.
Evet, her neyse
Gelecek ay duvarı sağlamlaştırmamız gerekebilir.
Çünkü beni yakalıyordun ve bu hiç...
Ne?
-Boş ver -Dur biraz.
Ne? Ne oldu?
Çok önemli bir şey değil. Sadece küçük bir ısırık...
Ve işte
-perdem kapanır. -Ne diyorsun?
Efsaneye göre, kurt adam ısırığı bir vampiri öldürebilir.
-Bunu nereden biliyorsun? -Ben...
Bir yerde okumuştum galiba.
Caroline. Vaktin var mı?
-Selam Matt. -Ne haber?
Evet, tabii.
Sonra görüşürüz.
Bir şey yok. Tyler'la aramda hiçbir şey yok.
-Sadece konuşuyorduk. -Sana inanıyorum.
Caroline sen birçok şeysin ama yalancı değilsin.
Bana hep doğruyu söyledin. Sana inanıyorum.
Güzel.
Ben de bu nedenle sana doğruyu söylemek istiyorum.
Çünkü galiba bazı devrelerimiz karışmış.
Tamam.
Ve bilirsin böyle durumlarda nutkum tutulur. Bunu sevmiyorum.
Aramızda her ne varsa. Ve ben...
Ben sadece...
-Olmaz. -Ne?
-Caroline -Olmaz Matt. Tamam mı?
Şerif Forbes. Merhaba. Ben Mason'ın Florida'dan arkadaşıyım.
-Jules'tu değil mi? -Haber var mı acaba?
Kimse bir şey duymamış. Bir soruşturma başlattım.
Bir şey duyar duymaz size haber veririm.
Damon. Kurt, Grill'e geldi.
Teşekkürler.
Şey mi o...
Evet. Damon'a mesaj bıraktım.
Artık Damon'ın kirli işlerini mi yapıyorsun?
Elinde Rose için bir tedavi olabilir.
Isobel'in araştırmalarında sadece ısırığın ölümcül olduğu yazıyor.
Isobel'le iletişime geçmenin bir yolunu biliyor musun?
Bilsem bile, o artık yardım etmez.
Katherine, Isobel'in Klaus'u tanıdığını söyledi.
Demek konu Rose'la ilgili değil. Elena'yla ilgili.
Eski bir numara var. Muhtemelen kapanmıştır.
-Vermende sakınca yok o zaman. -Isobel'e güvenemezsin.
-Konu Elena bile olsa. -Bunu biliyorum.
Tamam. Bakalım numarayı bulabilecek miyim?
Bulursam, mesaj atarım.
Bundan nefret ediyorum. Ben vampirim. 500 yıldır üşütmedim bile.
-Yat hadi. -Biz hasta olmayız.
Ölümümüz hızlı olur. Hastalıktan yavaşça ölmeyiz.
-Ölmeyeceksin. -Ne kadar insani bir yaklaşım.
Damon'ın odasına ilk defa geliyorsun, değil mi?
Rüzgâr Gibi Geçti
-Daha mı farklı bekliyordun? -Sıradan bir yatak odası.
Aslında ipek çarşaf bekliyordum.
Çok şanslısın.
Kimse beni senin sevildiğin gibi sevmedi.
-Hiç sanmıyorum. -Trevor en iyi arkadaşımdı. O kadar.
Yıllarımı Elijah'dan kaçarak geçirdim.
Bir yere yerleşmenin mantıklı olduğunu hiç düşünmedim.
Aile ile vampirlik birbirlerine uymuyorlar.
-Neden pes etmek için heveslisin? -Pes ettiğim yok. Al.
Peki Elijah'yla yaptığın anlaşmaya ne diyorsun?
-En iyi seçeneğim diyorum. -En kolay seçeneğin.
-Bu hiç adil değil. -Sence cadı arkadaşın aytaşını
-yok etti mi? -Bonnie'yle konuştum.
Başka bir cadıdan yardım aldığını biliyorum.
Onun da Elijah'ın cadısı olduğunu düşünürsek hayır, yok etmedi.
Ölmeye çok kararlısın, değil mi?
En azından ben kaçtım. Sen denemiyorsun bile.
Çok yorgunum.
Dur, bekle.
Atları hazırlamalarını söyle.
Sakin ol Rose. Biraz uyumaya çalış.
-Uyanınca daha iyi hissedeceksin. -Aptallaşma Trevor.
Gün doğmadan önce oraya varamayız.
Elena. Daha fazla kan lazım.
Tamam. Al.
Tamam. Hepsi geçecek.
Her şey senin yüzünden Katerina!
-Bunu sen yaptın Katerina! -Rose, benim Elena!
-Hain! -Ben Katherine değilim!
Elena?
Benim, Elena.
Olamaz! Çok özür dilerim Elena.
-Bana ne oluyor bilmiyorum. -Önemli değil.
İyileşeceksin.
Aklım...
-Anlık bir şeydi. -Özür dilerim. Lütfen benden korkma.
Korkmuyorum.
Dinlenmelisin.
-Korkuyorum. -Yalnız değilsin. Ben buradayım.
Burası mı? Burası neresi ki?
Damon'ın odası. Damon'ın odasındasın.
Eve gitmek istiyorum.
Anlatmak ister misin?
St. Austell. Londra'nın 30 km güneyi.
Tarlalar, ağaçlar ve atlar vardır.
Harika bir yere benziyor.
Ama o kadar uzun yaşayınca her şey yok olur.
Zamanı çok boşa harcadım. Keşke bu kadar korkak olmasaydım.
Isobel, ben Stefan Salvatore.
Seninle konuşmam gerekiyor.
Elena hakkında. Çok önemli bir konu.
-Burada ne işin var? -Seni bekliyordum. Dinle
-Burası çok kalabalık. -Tüh, dalağını sırtından sökemem.
Dinle, Rose için üzüldüğünü biliyorum.
Niye herkes ona üzüldüğümü söylüyor? Ben iyiyim.
Biliyor musun bilmem ama vampirler de ölebilir.
Dişi kurdumuzla dostça sohbet edeceğim. Sakin ol.
Alo?
Vay canına Öldürmek istediğim adam gelmiş.
Gelecek sefer işimi düzgün yapayım.
Diğer dolunayı göremeyeceksin.
Tabii, kurt adam ısırığının tedavisini söylemezsen.
O zaman seni öldürmem.
Söz mü?
Evet.
Kıçımı ye.
-Senden korkmuyorum. -O zaman gerçekten aptalsın.
Arkadaşın nasıl? İsmi Rose muydu?
Titremeler başladı mı? Dayanılmaz acılar.
Tedavisi varsa söyle, yoksa kendini kollasan iyi edersin.
Demanstan bahsetmiş miydim?
Aklını kaçıracaktır. Çok yakında kudurmuş olacak.
Bir tedavi mi arıyorsun?
Var olan tek tedavi yöntemini söyleyeyim sana.
Bir kazık alıp, onun kalbine sapla.
Temiz çarşaf getirdim.
Benim, Elena. Rose için endişeleniyorum. Eve gel.
Rose?
Eyvah eyvah!
-Katerina. -Hayır!
Rose dur, yapma. Benim Elena.
Ben Katherine değilim.
Halisünasyon görüyorsun.
Ben Katherine değilim.
Elena? Katherine olmadığını biliyorum.
Lütfen Elena. Yardımına ihtiyacım var.
Caroline.
-Neden? -Ne neden?
-Seni öptüm. -Biliyorum. Ben de oradaydım.
Peki neden kaçtın?
-Beni gafil avladın. -Öyle mi?
-Ne yapmamı bekliyordun? -Kaçmanı değil.
Üzgünüm.
-Ve.. -Ve ne?
-Ne söylememi istiyorsun Matt? -Herhangi bir şey.
Mesela ne hissettin? Şu anda birazcık gerçek iyi olurdu.
Pekâlâ. Ben...
Şey...
Seni seviyorum.
O hâlde sorun ne?
Benden ne saklıyorsun Carrie?
Beni seviyorsan, söylersin.
Sorun nedir?
Matt! Daha fazla köfte lazım.
Şimdi olmaz Dana.
İyi misin?
-Rose nerede? -Bilmiyorum.
Pardon.
İyi misiniz?
Merhaba.
-Çabuk geldiğin için teşekkür ederim. -Yakındaydım. Ne oldu?
Vampir saldırısı. Neyse ki cesedi, başka biri görmeden
yardımcılarımdan biri bulmuş.
Hemen bölgeyi emniyete almalısın.
Herhangi bir kargaşa çıkarmadan partiyi kafeteryaya taşıyın.
Okulun doğusuna bakayım. Batıyı alır mısın?
Tabii.
Selam Stefan, benim.
Neredesin bilmiyorum ama lütfen beni ara. Çok önemli.
Stefan'dan haber var mı? Ne yapıyormuş?
Kardeşimi düşünecek hâlde değilim. Al bunu.
Hadi, gel.
Polis neden gelmiş?
Hizmetlilerden biri kalp krizi geçirmiş.
Ölmüş.
Eddie?
Dur!
Rose! Benim Damon. Benim.
Benim, Damon.
Bunu ben mi yaptım?
Olamaz! İsteyerek yapmadım.
-Kimseye zarar vermek istemedim. -Biliyorum.
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Hadi, seni eve götürelim.
Hayır, benim bir evim yok. Çok uzun zamandır bir evim yok!
Durdurun şunu! Lütfen durdurun şunu!
Durdurun şunu!
Selam.
-Üzgünüm. -Ölüm saçtığın için mi?
Olur öyle arada.
Çok üzgünüm Elena.
İnsan canı almayı sevmem. Hiç sevmedim.
Burada olmamalısın.
En kötü kısmı bu. Av.
Öldürme ihtiyacı. Kana susamak.
Ardından verdiği haz.
Kötü olmak için yaratılmamışım.
-Canımı yakıyor. -O zaman bundan konuşma.
Damon bana çok benziyor.
Önemsemek istiyor ama önemsediği anda kaçıyor.
Bugün yaptıklarım için üzgünüm.
-Biliyorum. -Savaşmalısın.
Korktuğunu biliyorum ama savaşmalısın.
Neden bana karşı bu kadar iyisin?
İnsanlık işte.
İnsan olmanın nasıl bir şey olduğunu asla unutamazsın.
Sürekli peşimde.
Yaşamamı sağlayan tek şey bu.
Eskisi kadar acımıyor.
-Ne yapacağız? -Git.
-Tamam. -Damon.
Git dedim. Ben ilgilenirim.
Tanrım! Durdur şunu!
Daha fazla katlanamıyorum, bitir şunu!
Nerelerdeydin?
Okuldaydım. Ne oldu? Ne istiyorsun?
-Konuşmalıyız. -Neden?
Sorun nedir?
Bir şeyi anlamıyorum.
-Neyi? -Neden tehlikeye atıldın?
Kurt adam ısırığı vampirleri öldürüyorsa
-neden kendini tehlikeye attın? -Çünkü yardıma ihtiyacın vardı.
Seni öldürebilirdim.
Ama öldürmedin.
Seni anlamıyorum Caroline.
Birinin yardım etmesine izin vermek neden bu kadar zor?
-Hayır, olay o değil. -Evet o, Tyler.
Sanki kimsenin seni önemsemesini istemiyorsun.
Üzgünüm ama ben önemsiyorum Tyler.
Sınırımı aştıysam beni affet. Çünkü kendimi...
Bunu yapamazsın.
Özür dilerim. Ben...
İnsanlar beni öpmeyi bırakmalı artık!
Bu kadar iyi biri olabileceğin kimin aklına gelirdi?
Ben iyi değilim. Kötüyüm ve öyle olmayı seviyorum.
Yalan söylüyorsun.
Uyu hadi.
Uyu.
Gençliğimde en sevdiğim yerdi.
-Nereden bildin? -Haberler çabuk yayılır.
Elena'ya bahsetmişsin.
Rüya mı görüyorum?
Güneş çok sıcak. Bunu özlemişim.
İnsan olmayı özlemişim.
İnsanlık o kadar matah değil.
Dostlarım vardı. Ailem vardı. Önemseniyordum.
Hâlâ önemseniyorsun.
Hayır.
Ama sen önemseniyorsun.
Kabul etmek istemesen de kendine bir hayat kurmuşsun.
Ben 500 yıl boyunca sadece var oldum.
Seçeneğin yoktu. Klaus'tan kaçıyordun.
Daima seçenek vardır.
Şu felfesi zırvalarında harika günümüzü mahvediyorsun.
Temiz havanın tadını çıkarmak istiyorum. Bana katılır mısın?
Bir süreliğine.
Teşekkür ederim.
-Ne için? -Acı geçti.
Sevindim.
Onları tekrar görebilecek miyim? Ailemi?
Bence kimi görmek istersen, görebileceksin.
Güzel olurdu. Belki Trevor'ı da görürüm.
Artık korkmuyorum.
-Ağaçlara kadar yarışalım. -Kaybedersin.
-Ben daha yaşlı ve daha hızlıyım. -Öyle mi sanıyorsun?
Bu rüyayı ben yarattığıma göre hile de yapabilirim.
Üç deyince.
Bir.
İki.
İşte vampirin.
-Onu nasıl buldun? -Önemli değil. Önemli olan bitmesi.
Teşekkür ederim Damon.
Bir kez daha kasabanın güvenliğini sağladın.
Cesedi ben gömerim.
Geldiğin için sağ ol.
-Ne istiyorsun? -Dostun olmak istiyorum.
Bunu Mason da isterdi.
Mason'ın ne olduğunu biliyorum.
Senin de.
-Neyi biliyorsun? -Kurt adam olduğunu
ve küçük dostun Caroline'ın da
-vampir olduğunu. -Onu nereden biliyorsun?
Kokularını alamıyor musun?
Olamaz. Çok yenisin.
Kaç kez dönüştün?
Sana yardım edebilirim.
Mason'ın nerede olduğunu biliyor musun?
O öldü Tyler. Öldürüldü.
-Hayır. -Kimin öldürdüğünü söyleyeyim mi?
-Kes şunu. -Sarışın vampirin öldürdü.
Hayır. Caroline öyle bir şey yapmaz.
Bunun arkasında o ve küçük vampir dostları var Tyler.
Kasabadaki tek vampir Caroline.
Sana böyle mi söyledi? Yalan söylemiş.
Kasaba vampirden geçilmiyor.
Ama merak etme. Onları haklayacağız.
Kimsin sen?
Dostunum.
Bizim gibi başkaları da var ve buraya geliyorlar.
-Gitmeni söylemiştim. -Gittim.
Ama iyi olduğundan emin olmak için geri döndüm.
Jestin için minnettarım.
Bittiğine seviniyorum.
Buna inanmıyorum.
Evine git Elena. Biraz dinlen.
-Yarın yeni bir gün. -Ben senin arkadaşınım Damon.
-Farkındayım. -Ve arkadaşlar
-arkadaşların acısını anlar. -Neyi duymak istiyorsun?
Rose'a değer verdiğimi mi? Üzgün olduğumu mu?
Ne değer verdim ne de üzgünüm.
İşte, yine duygularını kapatmış gibi davranıyorsun.
Damon, çok yakınsın. Vazgeçme.
Hissediyorum Elena, tamam mı? Ve bu berbat bir şey.
Beni asıl mahveden onun yerinde benim olmam gerektiği.
Jules beni öldürecekti.
-Suçluluk duyuyorsun. -O duygu insanlara has değil mi?
Ben insan değilim! Vazgeçmekten bahseden sensin.
Tek yaptığın vazgeçmek!
Evine git. Bu günlük bu kadar hüzün ve kişisel gelişim yeter.
Tamam, gidiyorum.
İyi geceler Damon.
Stefan. Dönmüşsün.
Rose?
-Isobel'i aradım. -Biliyorum.
-Özür dilerim. Aramak zorundaydım. -Önemli değil.
-Onu bulabildin mi? -Pek sayılmaz.
Merhaba Elena.
John Amca.
Bayım, iyi misiniz?
Ne oldu?
Kayboldum.
Bu yüzden mi yolun ortasında yatıyorsunuz?
O anlamda kaybolmadım.
Mecazi olarak.
-Varoluşsal açıdan. -Yardıma ihtiyacınız var mı?
Evet, var. Yardım eder misin?
-Sarhoşsunuz. -Hayır. Belki, birazcık.
Lütfen gitmeyin. Gerçekten yardıma ihtiyacım var.
-Kıpırdama. -Sorun çıksın istemiyorum.
Ben de.
Ama benim hayatım sorun.
Neden kıpırdayamıyorum?
İsmin ne senin?
-Jessica. -Jessica. Benim bir sırrım var.
Hem de büyük bir sır. Ama hiç yüksek sesle söylemedim.
Amaç ne ki? Hiçbir şeyi değiştirmeyecek.
Beni iyi biri yapmayacak. Yavru köpek de aldırmaz.
Ben, başkalarının istediği gibi olamam.
İstediği gibi biri olamam.
Ben buyum Jessica!
-Bana zarar verecek misiniz? -Bilmiyorum.
Çünkü sen...
Sen benim varoluş krizimsin.
Seni öldürür müyüm? Yoksa öldürmez miyim?
-Lütfen öldürme! -Ama öldürmeliyim Jessica.
Çünkü ben insan değilim.
Ama insanlığı özlüyorum. Hem de dünyadan her şeyden çok.
Benim sırrım bu.
Ama çektiğim acılar da bir yere kadar.
Lütfen yapma.
Tamam.
Gidebilirsin.