W poprzednich odcinkach...
Przez klątwę szamana wilkołaki przemieniają się w pełni,
a wilkołaki unikają słońca.
Klątwę pieczętuje kamień księżycowy.
- Jesteś Elena. - Wyglądamy tak samo.
Jesteś jej sobowtórem. Możesz złamać klątwę.
Znasz moją córkę.
- Łatwo być tobą. - Nie chcę cię tutaj.
Pragniemy tego samego. Śmierci Klausa.
Najstarszy wampir w historii chce mnie dorwać?
Elijah nie miał narzędzi, by zabić Klausa,
ale wierzył, że czarownik zgromadzi dość energii.
W miejscu śmierci stu czarownic?
Jestem wampirem.
- Nie pozwolę ci odejść. - Co zrobiłaś mojej siostrze?
Jenna pyta o Isobel.
Isobel nie żyje.
Cześć.
Ty to pewnie Jenna.
Jestem matką Eleny.
Isobel.
Eleno, miło znów cię widzieć.
Znowu?
Więc ty się spotykasz z moim mężem.
Chcę mówić z Eleną.
Nie zapraszaj jej.
- Musimy porozmawiać. - Nie.
Wiedziałaś, że żyje?
A Rick, John. Oni też?
Wszystko wytłumaczę.
Proszę cię...
Czekaj.
Musisz ze mną porozmawiać. Wyjaśnię ci, co się dzieje.
PAMIĘTNIKI WAMPIRÓW
Przyszła Isobel.
- Co tu robi? - Nie wiem.
- Nie musi wiedzieć, że tu jestem. - Dlaczego?
Ona i John nie muszą wiedzieć, że zostałam w mieście.
Jesteś z nimi w zmowie. Przez to omal nie zginąłem.
Za to ja wyszłam z krypty. Teraz weryfikuję stanowisko.
Co wiesz?
Że pragnę śmierci Klausa, czyli jestem po waszej stronie.
Gdybym miała znów zastąpić Elenę,
lepiej, by nie wiedziano o mojej obecności.
Zastanów się, Stefan.
Powiedzcie Alaricowi, że jego żona pojawiła się u jego dziewczyny.
- Wstała? - Nie chce wyjść z pokoju.
- Co jej powiedziałaś? - Nic. Nie odzywa się.
Trzeba coś zrobić.
Nie chcę cię widzieć, Rick.
Nie mam pojęcia, co czujesz.
Wściekłość i rozgoryczenie.
Dokąd idziesz? Zamieszkam w kampusie.
Nie zostanę w tym domu.
Wszystko ci wytłumaczę.
Weź od Lockwoodów czek dla fundacji mamy.
Tak, ale...
Nie będę słuchać kłamstw.
Zostaw.
Lepiej, żeby jej tu nie było.
Gdybyś od początku był bardziej szczery...
Przepraszam.
To twoja wina.
Nie mogę go znaleźć.
W domu go nie ma, nie odbiera telefonów.
- Puściłaś go? - Weszła moja mama i uciekł.
Mama coś słyszała?
Myśli, że się pokłóciliśmy. Ale on wie o mnie i gadał o Vicki.
Znajdź go i uspokój, jeśli trzeba - zahipnotyzuj.
- Przyjmuje werbenę? - Dosypywałam mu do oranżady.
Wczoraj się nie udało.
Zapewnia dziś catering u Lockwoodów. Szukam dalej.
Zadzwoń do Matta.
Tu Matt, zostaw wiadomość.
Niedobrze. Najpierw Isobel i Jenna, a teraz jeszcze Matt.
Eleno, chcę z tobą porozmawiać.
- Nie mam ci nic do powiedzenia. - To ważne. Z tobą też, Stefan.
John dał mi drugą szansę.
Wpuściłeś ją?!
Ma informacje na temat Klausa. Wysłuchaj jej.
Co wiesz?
Za wszelką cenę usiłuję go znaleźć.
Trzeba go dopaść, zanim on znajdzie ciebie.
Dlaczego?
- Żeby Elena mogła przeżyć. - Ty się nie odzywaj.
Wystarczająco narozrabiałeś.
Znalazłaś go?
Nie. Nikt nie wie, gdzie jest,
za to krąży plotka o istnieniu sobowtóra.
Każdy, kto chce się przypodobać Klausowi, spróbuje schwytać Elenę.
Nie wierzę. Udowodniłaś, że mało cię obchodzę.
Czemu nagle chciałabyś pomóc?
Isobel pomaga od dawna.
Klaus od wieków ściga Katherine.
Gdyby któryś z wampirów z krypty powiedział, że Katherine żyje,
Klaus zaraz znalazłby się w Mystic Falls.
Dlatego je zabiliśmy.
Przy okazji omal nie zginęli Stefan i Damon.
Znam dom, w którym będziesz bezpieczna.
Akt własności jest na ciebie. Bez twojej zgody nie wejdzie
tam żaden wampir, nawet ja.
Pomogę ci.
Chcesz pomóc?
To się wynoś.
- Nie żyje. - Weźmy księgi czarów.
Zbierali je wiele lat. Zabezpieczę je.
Wyciągnę zapałkę i wszystko puszczę z dymem.
Należy się szacunek - również jemu.
- Dobra, pochowam go. - Czego szukamy?
W którejś z ksiąg jest czar,
który pozwala okiełznać energię pozostałą po gwałtownej śmierci.
Nie wiedziałem, że byliście tak blisko.
Kiedy zwrócił mi siłę, przekazał też wiadomość.
Jeśli znajdę miejsce, w którym spłonęły czarownice z Salem,
przechwycę ich energię i wykorzystam do własnych celów.
Zadanie na dziś: okiełznać moc nieżywych czarownic.
- Wiesz, gdzie spłonęły? - Nie mówiłem?
Trzeba przebrnąć przez te wszystkie księgi?
Niekoniecznie.
- Tutaj. - Weź pozostałe. Chodźmy.
Niezły dom.
Najładniejszy pustostan w mieście.
- Cieszę się, że cię widzę. - Nie próżnowałaś.
Układałam się z Klausem, żeby ocalić ci życie.
Od znajomego z Awinionu.
Smakowite. Poszłaś do Gilbertów?
John mówił, że Rick spotyka się z cioteczką.
Byłam zazdrosna.
Musiałaś owinąć sobie Johna wokół palca, skoro cię zaprosił.
Sądzi, że pomagam chronić Elenę. Donosi, co się dzieje.
Co wiesz?
Miałaś rację. Nie zbliżyłam się do Klausa,
ale dotarłam do jego zaufanych osób.
- Poznałam czarownika. - Klaus i jego czarownicy.
Powiedział, że Klaus zapewni ci wolność
w zamian za kamień księżycowy i sobowtóra.
- Zdobędę kamień. - Znowu zdradzisz Salvatorów?
Mogłabym ich wspierać, ale są słabi.
Ich wiedźma straciła moc. Użyli ostatniej broni, by zabić Elijaha.
Działając z nimi, zginę. Twoje przybycie wszystko zmienia.
Wierzysz, że rozeszła się pogłoska o sobowtórze?
Nie ufam Isobel, ale głupio byłoby zignorować ostrzeżenie.
Zostań u nas. Będziemy nad tobą czuwać.
W domu, do którego może wejść każdy wampir?
- U siebie jest bezpieczna. - Tam się zatrzymamy.
- Wasz plan to areszt domowy? - Masz lepszy?
Któryś z was pójdzie ze mną do Lockwoodów.
Ja.
- Nie ja. Poczaruję z Bonnie. - Zaprowadzisz ją...?
Rozmawiajcie swobodnie.
Jeśli zamierzacie walczyć z zagładą, powiedzcie.
Jak się z tego wyplączemy?
Dostarczyłam wam kamień, wilkołaka i sztylet,
a został wam tylko kamień. Tak twierdzicie.
Mamy go. Gdzie?
W bezpiecznym miejscu.
Byłam z tobą szczera. Zrewanżuj się.
Też będę szczery. To, że cię jeszcze nie spaliliśmy,
nie znaczy, że ci ufamy.
Niech będzie.
Mój człowiek nie stwierdził przyczyny pożaru, ale znalazł krew.
Ciała nie było.
- Znowu wampiry? - Jak zwykle.
Widziała pani Matta? Zapewnia catering na dzisiejszy wieczór.
Niestety nie. Jeśli go spotkasz, spytaj, czy rozmawiał z Tylerem.
Nadal się nie odezwał?
Napisał, że musi się zastanowić. Chciałabym wiedzieć, gdzie jest.
- Znalazłaś Matta? - Nie.
A jeśli komuś powie? Albo wszystkim?
Dlatego trzeba go znaleźć. Wiesz, gdzie może być?
Nie mam pojęcia.
Nie tak to sobie wyobrażałam.
Chciałam mu powiedzieć we właściwej chwili,
a on miał to odpowiednio przyjść.
Znajdziemy go. Tylko najpierw przyjmę czek.
Zadzwoń, kiedy będziesz wolna.
Może się z tym pogodzi. Jak ty.
Tutaj zginęła także Emily Bennett?
Fundatorzy chcieli ją spalić w miejscu kaźni czarownic.
- Skąd wiesz, gdzie spłonęły? - Usiłowałem ją ocalić.
Dzięki niej zamierzałem odzyskać Katherine.
To na pewno tutaj?
Żarty sobie stroisz?
- Nic nie robię. - Nie mogę się ruszyć.
Pierścień stracił moc.
Zrób coś.
Czarownice są złe, że przyszedłeś.
Więc to właściwe miejsce.
Zaczekam na dworze.
Cześć, Rick.
- Czego chcesz? - Załatwić zadawnione sprawy.
- Nie mamy żadnych spraw. - Może ty, ale ja chcę przeprosić.
Za późno.
Nie za to, co zrobiłam w przeszłości.
Choć żałuję, że cię skłóciłam z dziewczyną.
Nie próbuj wampirskich sztuczek, to już na mnie nie działa.
Oczywiście, bo cię zahipnotyzowałam, żebyś pozwolił mi odejść.
Zanim wykonam zadanie, chcę, byś wiedział, że cię kochałam.
Naprawdę.
Kochałam cię. Bardzo.
Jest twój.
Pośpieszcie się.
Spadaj, Emily.
Idę.
Podaj księgę.
Jesteś pewna?
- Boisz się o mnie? - Jasne.
Jestem pewna.
Co to?
Duchy czarownic. Czuję je.
- Co mówią? - Nie wiem.
Dokąd idziesz?
Tutaj.
To tu.
Świece.
Co one mówią?
- Co to jest? - Nic.
Gotowe.
Darowiznę na rzecz stypendium Mirandy Sommers Gilbert
przyjmie Elena Gilbert.
- Co tu robisz? - Sieję dywersję.
Towarzystwo Historyczne to ukochane dziecko mojej matki.
Uważała was za rodzinę, byłaby zaszczycona.
Ładna kiecka.
Pożyczę.
- Przepuście panią szeryf. - Krwawi.
Panuję nad sytuacją.
Proszę się cofnąć.
Potrzebuje powietrza.
Nic ci nie jest?
- Dzwonię do Damona. - Chodźmy.
To sprawka Isobel.
Niech coś zrobi z ciałem.
Wyjaśnisz Radzie zagadkę śmierci Johna.
Gdzie ona jest?
Wybacz, Stef, nie będziesz za mną łaził.
Boję się.
W porządku?
Zrobiłam to.
Państwo wybaczą zamieszanie. Pechowo upadł. Pogotowie już jedzie.
- Co z nim? - Nie żyje.
Wydobrzeje.
Co ty gadasz? On nie żyje.
No więc tak: pierścień, rodzinna pamiątka Gilbertów
chroni właściciela przed śmiercią z rąk istoty nadprzyrodzonej.
Ale on nie oddycha. Nie ma pulsu.
Ożyje, zobaczysz.
Trzeba to zatuszować.
Atak padaczki, pijaństwo, skórka od banana, wszystko jedno.
Fałszywy alarm u Lockwoodów.
- Pani szeryf. - Co się stało?
Chcę zobaczyć akta Vicki. Chcę przeczytać akta mojej siostry.
Jak zatuszowała pani fakt, że zabił ją wampir?
Uspokój się. Nie wiesz, o czym mówisz.
- Proszę nie kłamać. - Natychmiast się uspokój.
Stefan? Jestem już w domu.
Możemy zaczynać?
Jestem w twoim domu, ale trzeba się śpieszyć.
Damon zna twoje sztuczki. W dwadzieścia minut nas znajdzie.
- Dawno nas nie będzie. - Jesteś daleko?
Wybacz, Katherine. Zmusił mnie.
Pragnął kamienia i - ciebie.
On? Kto?
Matt, jeśli tego słuchasz, to znaczy,
że nie odsłuchałeś poprzednich wiadomości,
które brzmią tak samo... więc zadzwoń.
- Jesteś. - Twoja mama mnie wpuściła.
Oskarżyłem ją, że zatuszowała śmierć Vicki,
- zagroziła, że mnie aresztuje. - Powiedziałeś jej coś jeszcze?
O tobie - nic.
I tak by nie uwierzyła.
Więc milczę. Przywiozła mnie, żebym ochłonął.
- Co tu robisz skoro się mnie boisz? - Chcę wiedzieć więcej.
O Vicki... i o tobie.
Wszystko ci powiem.
Księga czarów pomoże przetłumaczyć te zaklęcia.
To tylko ostrzeżenie.
- Przed czym? - Nieważne.
Dla mnie - ważne.
Mam dostęp do potężnych sił. Mówią, żebym była ostrożna.
Ile mocy możesz uzyskać od stu martwych czarownic?
Odpowiedź na twoje pytanie: dużo.
Tutaj?
Tak sądzę. Najładniejszy pustostan w mieście.
- Jeśli jej nie ma... - Więcej optymizmu.
Idę na górę.
Rzeczy Isobel. To tutaj.
- A one? - Nie wiem.
Nie zdołam cię zahipnotyzować, ale i tak pójdziesz ze mną.
Więc to tak? Zdradziłaś Katherine w hipnozie?
I tak bym nie mogła powiedzieć.
Więc skłamałaś. Znalazłaś Klausa.
On wie, gdzie jestem.
Prowadzisz mnie do niego?
Co to?
Moi rodzice, a twoi dziadkowie postawili nagrobek,
kiedy stało się jasne, że policja nie znajdzie ciała.
Przychodzą co tydzień, przynoszą kwiaty,
choć nikt tu nie leży.
Isobel, którą znali, nie żyje.
Może część mnie jednak tu spoczywa. Człowieczeństwo,
którego się wyrzekłam, kiedy postanowiłam zostać wampirem.
Część mnie, która marzyła, że kiedyś pozna swoją córkę.
Ale poznałaś moją drugą stronę.
Tę, która zdradza swoją rodzinę.
Mam Katherine i kamień. Sobowtór jest bezpieczny?
- Tak. - Puść ją.
- Puścić? - Klaus ma wszystko, co trzeba.
Twoje zdanie skończone. Zrobiłaś, co miałaś zrobić.
- Już? - Tak.
Kto dzwonił?
Przykro mi, Eleno...
że tak cię rozczarowałam.
Wtedy w lesie kazałam ci zapomnieć
i obiecałam sobie, że będę cię omijać szerokim łukiem,
ale nie mogłam.
Bo cię kocham.
Kocham cię, Matt.
I żałuję, że tak wyszło z Vicky.
Powiedz coś.
Jestem sam.
Nie.
Matki nie obchodzę, siostra nie żyje...
przyjaciele kłamią, a ty...
Nadal jestem sobą. Tylko trochę...
Nie.
Nie zniosę tego.
- Nie chcę wiedzieć. - Powiedz, co mogę zrobić.
Chcę pomóc.
Spraw, żebym zapomniał. Jak przedtem.
- Nie. - Chcę zapomnieć.
Żebym, patrząc na ciebie, nie widział tego, co teraz.
- Może... - Każ mi zapomnieć.
Dobrze.
Wisiorek Isobel?
Nie sądziłam, że będę jej żałować, ale...
Była twoją matką.
Dlaczego mnie puścili?
Załóżmy, że Klaus wie wszystko.
Również, że nie zmienisz się w wampira.
- I że my nad tobą czuwamy. - Wie, że nie ucieknę.
Dlatego podejmiemy kroki zaradcze.
Zakpili z nas.
- Co to? - Akt własności naszego domu.
Na nazwisko Zacha. Podpisz, a będzie należał do ciebie.
- Oddajecie mi dom? - Isobel dobrze kombinowała.
Zostań tu, aż będzie po wszystkim. Ty zdecydujesz, kogo zaprosisz.
Chociaż się wkurzę, jeśli mnie nie wpuścisz.
Przysięgam, nie wiedziałem. Przepraszam.
- Wybacz. - Puść go.
Porozmawiamy.
Mówiłam, żebyś się nie przejmował.
Ostrzeżenie? Tak to nazwałaś? Ostrzeżenie.
Jeśli użyjesz zbyt wielkiej siły, zginiesz.
Ile trzeba, by zabić Pierwszego?
- Całej. - Nie.
Nie pozwolę ci.
Jeremy, myślisz, że urodziłam się taka,
żeby się bawić piórkami i zdmuchiwać świece?
- Zostałam powołana nie bez powodu. - Nie możesz się zabić.
Elena nie pozwoli, żebyś oddała za nią życie.
- Dlatego jej nie powiesz. - Rozumiesz, co mówisz?
Chodzi nie tylko o Elenę, także o ciebie,
o wszystkich.
Jeśli tylko ja mogę to zakończyć,
niech to będzie moja decyzja. I tylko moja.
Zrobiłem to. Zażyłem werbenę.
Sprawiłem, że wszystko mi wyznała. A potem kazała mi zapomnieć.
Dziękuję, Matt. Nie było łatwo, ale...
cieszę się, że powiedziałeś.
A teraz powiedz wszystko, co od niej wiesz.
Czuję się, jakby umarła.
To prawda.
Zawsze wiedziałem, że Isobel i Katherine są blisko,
ale nie przypuszczałem, że działają przeciwko mnie.
Dwa najbardziej samolubne wampiry na świecie. Szczere przyjaciółki.
Dlaczego jej zaufałeś?
Bo...
byłem przy twoich narodzinach.
Widziałem jak cierpiała, gdy musiała cię oddać.
Była moją pierwszą dziewczyną i kiedy powiedziała,
że zadba o twoje bezpieczeństwo, uwierzyłem.
Teraz zrobię, co każesz.
Jeśli poczujesz się lepiej, gdy zniknę, odejdę.
Wszystko spaskudziłeś.
Wszystko, czego się tkniesz, trafia szlag.
Ale jesteś moim jedynym krewnym.
Spróbuję zapomnieć, że cię nienawidzę.
Czar zadziałał. Bonnie okiełznała moce.
Przynajmniej jedno się dziś udało.
Katherine nie wie, że Bonnie odzyskała siły.
A Isobel nie miała pojęcia, co się dziś wydarzy.
Wiemy tylko my.
Bonnie jest naszą tajną bronią.
Alaric?
Tęskniłem.
Klaus. łem.