Poprzednio w "Pamiętnikach Wampirów"
Zabrałeś mi wszystko, Klaus.
Co było, to było. Urazy się starzeją.
Wiesz co się nie starzeje?
- Zemsta. - Nie.
Co tam, Klaus? Brakuje ci czegoś?
Troje śpiących pierwszych, cztery trumny.
Kto jest w zamkniętej skrzyni?
Został zniewolony. Jest lojalny wobec Klausa,
bo krew Klausa go stworzyła.
Uwolnił mnie od klątwy, która niszczyła mi życie.
Jestem mu dłużny.
Masz ugryźć swoją dziewczynę.
Ugryzienie hybrydy zabije wampira.
Uznajmy, że wystawiam na próbę twoją lojalność.
Klaus nie kontroluje mnie. Nie kiedy chodzi o ciebie.
- O, nie. - Czy ty mnie właśnie... ugryzłeś?!
- Caroline! - Trzymaj się ode mnie z dala!
Wiem, jak ją otworzyć.
A ty?
Wypuść mnie!
Tu jestem! Tutaj!
Od wielu dni śnią mi się koszmary.
Jakby wiedźmy chciały coś powiedzieć.
Jak mogłaś to przede mną ukrywać?
Stefan uznał, że jeśli się dowiesz,
Klaus groźbą wydobędzie z ciebie informację.
To jest reszta jego rodziny?
Elijah i dwaj bracia.
Tej nie możemy otworzyć.
Nie wiemy kto lub co w niej spoczywa.
A ta wiedza pozwoliłaby zabić Klausa.
- Co to ma być? - Musiałam jej powiedzieć.
Prosiłem, żebyś jej do tego nie mieszała.
Co zrobisz?
Porwiesz mnie, żeby się nikt nie dowiedział?
Nie kuś, Eleno.
Chyba wiem, kto otworzy trumnę.
Elena pomoże mi znaleźć tę osobę.
Kogo?
Z początku nie poznawałam twarzy.
W końcu do mnie dotarło...
Kto to?
Moja mama.
Los Alamitos?
Za stara.
Honolulu?
Chciałabym.
- Ile ich jest? - Dużo.
Z biura szeryfa dostałam listę wszystkich Abby Bennett w kraju.
Dawno nie gadałyśmy.
Przez Jeremy'ego trochę się pogmatwało.
Dzięki za pomoc.
Wiem, że masz swoje kłopoty.
To jest teraz najważniejsze.
Obłęd.
Szukam kobiety, która porzuciła własne dziecko.
Nie musisz.
Niech Stefan martwi się trumną. Nie bierz tego na siebie.
Trumnę zamyka zaklęcie.
To sprawa dla czarownicy. Dla mnie.
Prędzej czy później muszę spotkać się z matką.
Prędzej.
Abby Bennett Wilson, Monroe, w Karolinie Północnej.
Urodzona w Mystic Falls, absolwentka miejscowego liceum.
Hipnoza przyśpiesza poszukiwania.
To ona.
W drogę. Siedzę z przodu.
Nie.
Zapraszasz mnie do tyłu?
- Ty nie jedziesz. - Ja ją znalazłem.
Bonnie nie widziała matki od piętnastu lat.
Nie chcemy wysłuchiwać twoich złośliwych komentarzy.
Co się z wami dzieje?
Całowaliśmy się i teraz nam łyso.
Szerokiej drogi.
Co tu robisz?
Przyszedłem przeprosić.
Ugryzłeś mnie, mogłam umrzeć.
Daruj sobie.
Właśnie.
Klaus mi kazał, odmówiłem, a jednak się stało.
Jakbym nad sobą nie panował.
Więc twoja mama ściągnęła jego.
Tatuś?
Skoro nie ulega hipnozie,
nauczy mnie panować nad zniewoleniem.
Pomożesz mu?
- Spróbuję. - Dlaczego?
Popełnił błąd i pragnie go naprawić.
A ja to rozumiem.
Coś jeszcze? Piwo?
Za piętnaście minut mam dyżur. Lekarz musi być trzeźwy.
Zależy, jaka jesteś po pijaku.
Wściekła.
Dzięki za obiad.
Następnym razem - kolacja?
Super.
- Trzymaj się. - Dzięki.
- Kto to? - Moja lekarka.
Ona?
Jaką ma wadę?
Żadną.
Chłopie, takie są fakty: jest tak ładna i bystra,
że musi mieć wadę.
Szukałem sygnałów ostrzegawczych. Jej były nazwał ją wariatką.
- Z ust byłego się nie liczy. - Racja.
Co by o mnie mówiły moje byłe?
Nic. Nie żyją.
Jej były to medyk sądowy, więc też jest blisko śmierci.
Chodziła z medykiem?
Nie jest bliski śmierci, tylko zwyczajnie martwy.
Zamordowany.
Szeryf to ukrywa, bo został przebity jak wampir.
Meredith nic nie mówiła.
Drugi sygnał ostrzegawczy.
Kto go zabił?
Na miejscu glin podejrzewałbym seksowną lekarkę.
Co tu robisz?
Rozkoszuję się naszym patem.
- Czego chcesz? - A ty?
Mieszańce odeszły.
Co mam zrobić, by odzyskać rodzinę?
Widzisz, Klaus...
...ja nie negocjuję.
Przetrzymujesz moich krewnych.
Odejdziesz z Mystic Falls, zadzwonisz za parę lat, pogadamy.
Dam ci szansę. Ostatnią.
Zawrzyjmy rozsądny układ.
Bo co? Zrób krok, a ich wrzucę...
Racja. Szalony Stefan.
Co tam? Zostali ci jacyś kumple?
Nie wierzę, że naprawdę się z nią zobaczę.
Właściwie jej nie pamiętam.
Nigdy o niej nie mówiłaś.
Odeszła, nie odzywała się.
Nawet po śmierci babci.
Pogadajmy raczej o Damonie.
Nic z tego.
Pocałował mnie. I to się nie powtórzy.
Fajnie było?
- Nieważne. - Znaczy, że tak.
Stefan.
Obiecałam zadzwonić, kiedy zdobędę adres.
Olej to.
Po piętnastu latach spotkasz się z mamą.
On tego nie popsuje.
Będzie dzwonił, aż odbiorę.
- Co? - Gdzie jesteście?
Jedziemy nad jezioro, aż szeryf dostarczy więcej adresów.
- Jaja sobie robisz? - Nie.
Musimy uciec od tego szaleństwa.
Klaus się irytuje. Trzeba działać szybciej.
Staramy się. Nie dzwoń bez przerwy.
Jasne. Jak sobie chcesz.
- Co u ciebie? - Malowniczo.
A w Mystic Falls bez mieszańców?
Nudno.
Jeśli chcesz, żebyśmy wrócili, wystarczy, że powiesz.
Nie ma potrzeby.
Zaprzyjaźniam się z miejskimi oficjelami.
Pewien policjant okazał się gadatliwy i całkiem przydatny.
- Wiesz, co masz robić? - Tak.
- Słucham? - Abby Bennett Wilson?
To ja.
Fajny dom.
Na odludziu.
Gotowa?
Szukamy... Abby Wilson.
Nie ma jej. Czym mogę służyć?
Przyjdziemy innym razem.
Wyglądasz znajomo.
Abby jest moją mamą.
Jamie.
Wejdziecie?
Chcecie coś?
Jest sok pomarańczowy, kokosowy, egzotyczny...
Wystarczy woda.
Jesteśmy spokrewnieni?
Abby nie jest moją mamą.
-Świetnie. -Chodziła z moim ojcem.
Kiedy zerwali, wzięła mnie do siebie.
Posłała do szkoły.
Nie wpadła w szał, kiedy skasowałem jej wóz.
Dwa razy.
Fajna babka.
Jamie? Czyj to samochód?
Mój.
Bonnie.
Twoja córka.
Witaj, Bonnie.
Skąd wiesz, że się uda?
To proces.
Wiele lat uodparniałem się na hipnozę.
Mózg jest jak mięsień.
Im więcej go ćwiczysz, tym więcej potrafi.
Zniewolenie kotwiczy się na jednym: na wdzięczności.
Jeśli uważasz, że zawdzięczasz Klausowi życie,
zastanów się dlaczego.
Byłem przeklęty.
Podczas pełni musiałem zmienić się w wilkołaka.
Cierpiałem. Klaus mnie wyzwolił.
Uwolnił cię od bólu, więc masz wobec niego dług.
Żeby się uwolnić, przejdź przemianę.
Zapanuj nad bólem, a nic nie będziesz winien Klausowi.
Jak ma się zmienić? To nie pełnia.
Zostałeś mieszańcem.
Możesz przemieniać się do woli.
Nie wiem, jak zacząć.
- Migasz się. - Zrozum.
Podczas przemiany ból łamie mi kości.
Prosiłeś o pomoc. To jedyny sposób.
Pragniesz być wolny?
Jak się trzymasz?
Dam radę.
Nie przyjechałam w gości, tylko po pomoc.
Jesteście głodne?
Posiłek pomoże przełamać lody.
Piękny dom.
Jesteś przemiła. Jak twoja mama.
Znała ją pani?
Miranda była moją przyjaciółką.
Miałaś córkę i przyjaciółkę, a jednak odeszłaś?
Właśnie dlatego.
Piętnaście lat temu do miasta przybył wampir.
Szukał ciebie, Eleno, sobowtóra.
Nie można go było zabić,
więc wyprowadziłam go z miasta
i rzuciłam czar, by zamknąć go w krypcie w Charlotte.
Mikael. Pierwszy Wampir.
Wykorzystałam całą swoją siłę.
O mało mnie to nie zabiło.
Wydobrzałam.
Ale magiczne moce nie wróciły.
Ani ty.
To nie było takie proste.
Rzuciłaś czar, załatwiłaś Mikaela i co?
Nauczyłaś Jamiego jeździć samochodem.
Myliłam się.
Brak jej mocy. Nie pomoże nam.
Bonnie, czekaj.
Nie odchodź. Porozmawiajmy.
Czekam przed domem.
Fajny ten dom nad jeziorem.
Nie zostaliśmy sobie przedstawieni, doktor...
...Fell.
Kolega Alarica? Damon Salvatore.
Widziałam cię na zebraniu Rady. Co tu robisz?
Szwendam się.
Macham przez okno do noworodków.
Szkoda chłopaka.
Atak zwierzęcia. Brutalny.
Byłego chłopaka. Dzięki. Nie mogę się z tym pogodzić.
Jasne.
Wpadłem powiedzieć, że to nie było zwierzę.
Spostrzegłem, że sama podpisałaś akt zgonu.
Napisałbyś, że został przebity jak wampir?
To on wymyślił sformułowanie "atak zwierzęcia"?
- Co cię to obchodzi? - Ric cię lubi.
Lepiej, żebyś nie okazała się psychopatką.
Myślisz, że zabiłam swojego byłego?
Psychopaci mają wysokie standardy moralne.
A jak Alaric trafił tu w stanie krytycznym,
a po godzinie wyszedł o własnych siłach?
Remis.
Nie mogę.
- Postaraj się. - Daj mu odpocząć.
Jeśli nie możesz patrzeć, wyjdź.
Ma rację. Idź.
Odejdź, Caroline.
Co robisz?
Co jest?
Przestań.
Złość się. Wejrzyj w siebie.
Kazałem ci przestać.
Twoja zależność od Klausa zagraża mojej córce.
Przemień się albo cię zabiję.
Wyrosłaś na piękną kobietę.
Mam dosyć ciastek i komplementów.
Chcę poznać prawdę.
Czemu nie wróciłaś do domu?
Straciłam magiczne moce. Znalazłam się w obcym mieście,
mogłam zostać kimś nowym.
Abby Wilson kobietą, a nie Abby Bennett czarownicą.
Jest mi wstyd.
Uciekłam.
Ale ty miałaś tatę i babcię,
a babcia jest o niebo lepsza ode mnie.
Nie wiesz?
Czego?
Jak?
Rzucałyśmy trudne zaklęcie.
Byłyśmy wyczerpane.
Ona bardziej ode mnie.
Dobrze cię wychowała.
Byłaby z ciebie dumna.
Teraz już znasz moją historię.
Opowiedz o sobie.
Co cię sprowadza?
Sen.
Liczyłam, że nam pomożesz.
Ale jeśli nie czarujesz...
Nie rzucam zaklęć,
ale taka całkiem do niczego też nie jestem.
Ziemia dostarcza ziół. Może coś wymyślę.
Nie wydaje mi się.
Bonnie...
Chciałabym ci pomóc.
Myślałaś, że się nie dowiem?
Mało mnie to obchodziło.
Dlatego nie chciałem, byś brała w tym udział.
Bo nie możesz robić, co ci się spodoba.
Wszystko w porządku?
Jamie, wracaj do domu.
Tak będzie lepiej.
Nie sądzę.
Posłuchaj jej, facet.
Nie.
Wracaj na górę, zanim cię uduszę, jasne?
Chyba nie wiesz, jakim się stałeś potworem.
Muszę.
Zostałeś większym draniem. Rozumiem.
- To nie miejsce dla ciebie. - Co robisz?
To, co mi kazano. Niech się wynosi.
Jest zahipnotyzowany.
Co to?
- Co tu robisz? - Szukam króliczka.
Ciebie nie ruszę. Na razie.
Nadal się czepiasz Meredith?
Lepiej myśl o Pierwszych.
Jeszcze dziesięć.
Zbieraj siły, jeśli chcesz z nią chodzić.
- Ucz się samoobrony. - O co ci chodzi?
Twoja lekarka mnie zawerbenowała, a potem ukradła mi krew.
Widziałeś się z nią?
Poszedłem do szpitala oskarżyć ją o zamordowanie byłego chłopaka.
To drażliwy temat.
Co ty wyprawiasz?
- Czego się ciskasz? - Dam sobie radę.
Potwierdziłem twoją teorię. Psychopatka.
Proszę uprzejmie.
- Dlaczego to robisz? - Nie ruszaj się.
Jamie, puść mnie. Jemu trzeba pomóc.
Łańcuchy zaraz puszczą. Uciekaj.
- I co? - Nie powiedziała, gdzie są trumny.
Przyszedł wampir.
Jamie się nim zajął?
Tak, ale dziewczyna nic nie powie. Próbowałam.
Spróbuj znowu.
- Co mi zrobiłaś? - Nic ci nie będzie.
Nie rzucaj czarów. Odebrałam ci moce.
- Gdzie Elena? - Jej także nic nie będzie.
Bonnie... Musisz mi pomóc.
Powiedz, gdzie są te trumny.
Dlaczego?
Bo jeśli nie,
zahipnotyzowany Jamie popełni samobójstwo.
Nie mogę.
Ta sprawa to coś więcej niż ty i ja.
Gdzie one są?
Dotrzymamy słowa.
Proszę cię.
OSTRZEŻ PRZYJACIÓŁ
Zaraz się uwolnię.
Abby jeszcze nie dzwoniła.
Jamie, wypuść nas.
Spokojnie.
Nie wiem, dlaczego strzelałem.
Nie wiem, dlaczego trzymam strzelbę,
ale jeśli się ruszysz, strzelę znowu.
- Kto dał ci strzelbę? - Przyszedł facet.
Powiedział, że jeśli ktoś mi stanie na drodze, mam strzelać.
Co jeszcze?
Jeśli Abby nie odkryje położenia jakichś trumien,
mam się zabić.
A ja? Mówił coś o mnie?
Nie wolno mi cię tknąć.
Na pewno?
Te więzy są ciasne, że aż boli.
Co teraz?
Z każdym ruchem drewno przesuwa się w ciele.
Czuję, jak dotyka serca. Wyciągnij kawałki.
Co tak długo?
Stoją za tobą nędzne czarownice...
Nierozsądnie obrażać martwe wiedźmy.
Za pierwszym razem postąpiłem tak samo.
Zabawne, że żywe czy martwe, troszczą się o swoich.
Sto zmarłych wiedźm ma tysiąc żywych potomków.
Bez skrupułów zabiję ich wszystkich,
jeśli nie odzyskam trumien.
Za chwilę mój przyjaciel mieszaniec
rozprawi się z rodem wiedźm Bennett.
Proszę, pokażcie mi trumny.
Pięknie.
Gdzie czwarta?
Pokażcie.
W tym kłopot - nie mogą.
Tu jej nie ma.
Co zrobiłeś?
Bonnie mnie ostrzegła.
Nie zdążyłem przenieść wszystkich czterech,
ale z jedną się udało.
Rozerwę cię na strzępy.
I dopiero, kiedy będziesz bezkształtną mieszaniną ciała i krwi,
wydrę ci serce z piersi.
Sorka, musisz działać zgodnie z zasadami.
Wiem, że chcesz odzyskać rodzinę, ale coś mi podpowiada,
że pragniesz tego, co jest w czwartej trumnie.
- Co ty knujesz? - Rozmawiałeś z Damonem.
Użyłam tyle werbeny, że powinien był spać wiele godzin.
Pije ją codziennie, żeby się uodpornić
i bronić przed takimi jak ty.
- Nie jestem wariatką. - A kim?
Naprawdę chcesz wiedzieć? Zaczekaj.
Bill Forbes?
Usiłuję pomóc.
Wyciągnij to. Wyciągnij.
Wierć się dalej, może cię pożałuję.
Zmieniłaś się.
Jesteś inna.
Silniejsza, twardsza.
Nie tylko ty się zmieniłeś.
Musieliśmy wszyscy.
Dobrze wiedzieć.
Coś ci wyznam.
Nie czuję się winna, że to się zdarzyło...
...tylko, że nie wiesz.
Całowałam się z Damonem.
Już.
- Co się stało? - Znaleziony w lesie.
Naprawdę napadło go zwierzę.
Ma ślady ugryzień na całym ciele,
stracił około trzech litrów krwi.
- Przeżyje? - Nie. Trzeba mu pomóc.
- Co to? - To, co myślisz. Krew wampira.
Chciałeś poznać mój sekret? Kantuję.
Nie cierpię, kiedy mi pacjent umiera.
Kiedy mogę coś zrobić, robię to.
Powiedz coś.
- Proszę. - Wybacz, że cię porwałem.
Samochód, most - przegiąłem.
Dziękuję.
Nieładnie, że mnie dziś okłamałaś.
Nie możesz. Dopóki żyje Klaus.
Wiem.
Chciałam ofiarować Bonnie parę chwil z matką,
zanim reszta weszłaby im w paradę.
Reszta, czyli ja?
Nie planowałam tego pocałunku.
Jesteś od niego lepsza.
Od nas obu.
Elena już jedzie, Jamie jest bezpieczny.
Trochę posiniaczony, ale cały.
Mieszaniec wróci?
Dotrzymałaś słowa. Klaus też dotrzyma.
Zrobiłaś to wszystko dla Jamiego,
choć nie należy do twojej rodziny.
Należy.
Może przykro ci to słyszeć, ale tak jest.
To nie znaczy, że nie jesteś dla mnie ważna.
Pragnę ci pomóc.
Nie możesz. Utraciłaś magię, nie ufam ci.
Kiedy pokonałam Mikaela,
magia mnie nie opuściła, tylko odpłynęła.
Stawała się coraz słabsza.
Natura karała mnie za to, że cię opuściłam.
Pomożesz mi odzyskać moce?
Myślałam, że ich nie chcesz.
Bo nie chcę,
ale jestem gotowa zrobić to dla ciebie.
Goisz się.
Nie powinienem, ale nie pytano mnie o zdanie.
Nie chciałem cię skrzywdzić, straciłem panowanie nad sobą.
Znowu.
Pomogłem ci, choć znałem zagrożenie.
Jak się czujesz?
Inaczej. Jestem sobą.
Jutro znów poćwiczymy.
O czym ty mówisz? Przemieniłem się.
Raz. Żeby się wyzwolić, musisz przemieniać się bezboleśnie.
Z tego, co widziałem, czeka nas długa droga.
- Nie chcę znów tego przeżywać. - Ale przeżyjesz.
Dopóki nie będziesz nad sobą panował, nie zbliżysz się do mojej córki.
Wyznałaś mi swoją tajemnicę. Oto moja.
Jesteś łowcą wampirów.
Na emeryturze.
Usiłujesz zaciągnąć mnie na kolację?
Chcę być szczery. Żadnych tajemnic.
Więc powiedz, jak zdołałeś przeżyć wypadek.
Odniosłeś śmiertelne rany. Krew wampira?
Ten pierścień chroni mnie...
...od śmierci z rąk stworzeń nadprzyrodzonych.
Łowca wampirów, którego wampir nie może zabić.
Przydatne.
Boisz się mnie?
Ostrożności nigdy dosyć.
Przepraszam.
Pójdę już.
Przepraszam.
Wszystko gra.
Niezupełnie. To nie jest mój dom.
Tylko twój. Jenny. Waszej rodziny.
Odkąd spałeś na tej kanapie, stał się także twoim domem.
Potrzebowaliśmy cię...
...a ty zostałeś.
Dziękuję.
Wiem, że jest ci ciężko.
Ale Jenna odeszła.
A ty masz prawo żyć.
Jeszcze chodzisz?
Rozumiem, że Klaus nie dostał trumien.
Nie ciesz się. Wyniosłem tylko jedną.
Tę zamkniętą.
Zapewne dobry wybór.
Mama Bonnie jej nie otworzy. Utraciła moce.
Domyślam się.
Co za wieczór.
Co z Eleną?
Rozumiem, że pogadaliście sobie od serca.
Nie chcesz o tym mówić.
Może porozmawiamy o tym?
Co zrobiłeś?
W końcu odzyskałeś rodzinę.
Otworzysz trumny?
Jeszcze nie.
Najpierw załatwię pewną sprawę.
Jaką?
Niklaus...
Elijah?
Co mnie ominęło? pewną sprawę.