Poprzednio w "Pamiętnikach Wampirów"
Jedyną silniejszą rzeczą od twojego pragnienia krwi
jest miłość do tej dziewczyny.
Jak długo nie piłeś kropli ludzkiej krwi?
Od nocy, gdy zagroziłem, że zepchnę Elenę z mostu Wickery.
Spójrz na obrazy na ścianie za Eleną.
Biały dąb 300 lat po tym, jak uciekliśmy do starego świata.
To drzewo może nas zabić.
Brian Walters, biegły sądowy.
- To nie wampir. - To morderstwo.
Może po prostu zapytaj Ricka, czy jego parszywa pani doktor
miała dostęp do broni?
Myślisz, że zabiłam swojego byłego?
Tato.
Nie powinieneś był tego widzieć.
Bezpiecznie dotrze pan do domu, panie Salvatore?
Mogę wezwać wóz policji.
Odrobina mrozu nikomu nie zaszkodziła, szeryfie Forbes.
Martwię się raczej o pańskie bezpieczeństwo.
Zabójstwo jednego członka rady to nie epidemia.
Dobranoc.
Krzyki nie przyspieszą rozwiązania zagadki.
Zamordowano dwóch członków rady.
Jeśli kogoś podejrzewasz, powinnaś mnie informować.
Nie wolno mi oskarżyć o serię zabójstw niewinnego człowieka.
Kto to jest?
To nie ja.
Areszt? Za wymysły doktor Fell?
Dla jego własnego dobra.
Zostałeś postrzelony. Doktor Fell wyleczyła cię krwią.
To ona mnie postrzeliła.
Rzuciłeś się na nią z nożem.
Który ukrywała w swoich rzeczach.
Alaric jest ofiarą.
Omal nie został zaszlachtowany.
Zdaniem doktor Fell, rany mógł zadać sobie sam.
Osobiście?
Nie wiem, co myśleć.
Mam tylko narzędzia zbrodni z twojej skrytki
i członka rodziny założycieli, który wskazuje cię palcem.
Wrabia mnie.
Możliwe, ale nie mam dowodów.
- Znajdziemy je. - Ty się nie wtrącaj.
Skomplikujesz sytuację.
Bo ciebie też zamknę.
Biegniesz maraton?
- Dasz radę? - Nie uciekniesz przed problemami.
Chociaż próbujesz.
Rozmawiałem z Bonnie.
- I co? - Są w domu jej mamy.
Abby przechodzi przemianę.
Zostanie wampirem?
Caroline jej pomoże...
Nauczy ją nad sobą panować.
Czy Bonnie mówiła...?
Mogę coś dla niej zrobić?
Wie, że to nie twoja wina. Ale jest w marnej formie.
Damon przemienił jej matkę w wampira, by ratować moje życie.
To jest moja wina.
Będziesz dalej biegać?
Kto to?
Pani szeryf, wszystko w porządku?
Co?!
- Byłeś tam? - Ric ma się dobrze.
Szeryf zabrania mi się wtrącać.
Ale się wtrącisz?
Lepiej nie.
Trzeba działać.
Przegryzę kłamczusze gardło albo wyrwę język.
Albo rozerwę ją na kawałeczki i rzucę wiewiórkom.
Przestań.
Nie powinienem się wtrącać.
Wczoraj uratowałem ci życie. Nie ma za co.
Nie współczujesz Bonnie?
Racja.
Muszą być zdruzgotane.
Wysłać im lazanię?
- Jesteś wredny. - Nienawidzisz mnie.
Oś Ziemi wróciła na miejsce.
Jeśli będziesz odpychać ludzi, w końcu zostaniesz sam.
"Kochany pamiętniku!
Wiewiórka spytała mnie dziś o imię.
Powiedziałem, że jestem Joe.
To kłamstwo zawsze będzie mnie prześladować".
Czego?
Posiedzimy? Jak brat z bratem.
Zwykle nie siedzimy tylko walczymy.
Łączymy siły, wykorzystujemy naszą cudowną moc.
- Co robisz? - Szukam wskazówek.
Większość Pierwszych odeszła, ale w mieście ktoś morduje.
Pamiętasz, jak przyjechaliśmy na pogrzeb?
Słabo, a co?
Zachariah nie był pierwszym z Rady, który zginął tamtego roku...
- Do czego zmierzasz? - Kiedy to było?
- W 1912. - Ładne mi "słabo".
1912. Czyli...
...ostatni raz, kiedy po Mystic Falls grasował seryjny morderca.
Dziwnie być w domu po tak długim czasie.
Myślałem, że już nie wrócę. A na pewno nie na pogrzeb.
Wyrazy współczucia. Podobno był pan krewnym?
To mój stryj, panno...
Marianna Lockwood.
Moja przyjaciółka, Samantha Gilbert.
- Rodzina Johnathana Gilberta? - To mój dziadek. Znał go pan?
Z widzenia.
Może to niestosowne,
ale nikt nie chce podać szczegółów śmierci.
Został zamordowany.
- Nie on pierwszy. - Nie plotkuj.
Niech się dowie.
Należy do rodziny założycieli jak my.
Niech pan uważa.
Dla założycieli miasto jest dziś niebezpieczne.
Znowu jadłeś krewnych?
Dawno się nie widzieliśmy.
Prawie pięćdziesiąt lat. Dziwne, że jesteś.
Miałbym przegapić pogrzeb...
Jak powiedziałeś? - stryjka?
- Wciąż jesteś na mnie zły. - Dlaczego?
Dzięki tobie zostałem wampirem
i tułam się po świecie, pijąc ludzką krew.
Może to ty go napadłeś?
To ty zabiłeś naszą rodzinę.
Niech ojciec spoczywa w pokoju.
- Zmieniłem się. - Gratuluję.
Chcę spędzić wieczność jak najdalej od ciebie.
Czekaj.
Napijmy się, pogadajmy.
Tęskniłem za tobą.
Jasne. Czemu nie?
Damy w szyję?
Kumam. Jesteś znudzony.
Twój kumpel w pace, a ty nie masz co ze sobą zrobić.
Właśnie.
Liczę, że pomożesz znaleźć zabójcę.
Dziękuję, pani burmistrz.
Jako przewodnicząca Koła Ochrony Przyrody
pewnie opowie mi pani o najstarszych drzewach w okolicy.
Kobiety z rodziny Lockwoodów
prowadziły zapiski, zanim zaczęły pracować.
Sprawdzałam w archiwum,
ale nie znalazłam drzewa, którego szukam.
Pewnie je ścięto.
Sto lat temu budowano z nich domy.
Diablica na dziewiątej.
Może wie pani, kto miał wtedy tartaki?
Wszystkie należały wtedy do rodziny Salvatore.
Co łączy medyka sądowego, Billa Forbesa i Alarica Saltzmana?
Przestań.
Pełne odstawienie krwi to zły pomysł.
Zawsze kiedy idziesz na całość, trup ścieli się gęsto.
Zajmijmy się naszym znajomym.
Członkowie Rady Założycieli. Oto wspólny mianownik.
Dlaczego oni?
Brian Walters i Alaric nie pochodzili z rodzin założycieli.
Można wybrać kogoś ciekawszego.
W dwunastym roku zabili jednego z naszych.
Którego?
Zgodzi się pani, że nie mam motywu.
I medyk i mój były mąż sprzeczali się przed śmiercią z Meredith Fell.
Jej zdaniem, widział pan jej kłótnię z Waltersem.
Bo broniłem jej honoru? Prawie jej nie znałem.
Podobno Bill groził, że złoży na nią donos za podanie mu krwi wampira.
Nie.
Telefon o drugiej w nocy, kiedy zginął.
Sprawdziłam billingi. Rozmawiał pan z nią godzinę.
Dzwoniłem, ale...
Pamiętam, że dzwoniłem...
...piłem. Nie pamiętam rozmowy.
Ma pan alibi na czas śmierci Briana Waltersa?
Wtedy odbywała się zbiórka na most. Widziała mnie pani.
Śmierć nastąpiła między pierwszą a trzecią w nocy.
Pewnie spałem. Na pewno.
Zachariah Salvatore to wasz kuzyn?
Podczas wojny secesyjnej ojciec posuwał służącą.
Miała syna.
Wszyscy sądzili, że Stefan i ja umarliśmy.
Trzeba było przekazać nazwisko.
Do waszej rodziny należały wtedy tartaki.
Zadajesz mnóstwo pytań.
Badam historię miasta. Dorastałam tu.
Nie ukrywaj prawdziwych motywów.
Jeśli chcesz seksu, wystarczy poprosić.
Chyba po pijaku.
Było przyjemnie, więc się nie nadymaj.
Wybacz mu. Jest na głodzie.
Niedobory krwi.
- Wcale nie. - Schwytali zabójcę?
Nie. Wszystko zwalili na wampiry.
- Może to był wampir. - Możliwe.
To mógł być wampir.
Mnie też to przemknęło przez myśl,
ale te morderstwa to nie twój styl.
W okolicy nie było innych wampirów.
Jeden był.
Pamiętasz Sage?
Sage... A propos świetnego seksu.
Masz dosyć.
Nie kop leżącego.
Kto następny?
Sto dolarów dla każdego, kto mnie pokona.
Pokażę ci, jak żyć bez ludzkiej krwi.
Nie pouczaj mnie. Z tym koniec.
- Jak się nazywasz? - Nie jestem zainteresowany.
Wyglądasz na amatora hazardu.
I tu się mylisz.
Szkoda.
Znałam jedną Sage. Wyjątkowa szmata.
Myślisz, że zabijała założycieli?
Sprawdzili mężczyzn.
O kobiecie pewno nie pomyśleli.
Idę na chirurgię.
Jeśli chcesz narzekać na Alarica, to szybko.
Nie muszę. On nic nie zrobił.
Bo co?
Mieszkasz z nim, a wiesz o nim niewiele.
Więcej nie potrzebuję.
To posłuchaj.
Czterokrotnie aresztowany za pobicie, zanim skończył 21 lat.
Jego narzeczona, Isobel, dwa razy składała na niego skargę.
Potem za niego wyszła, a to nieźle o niej świadczy.
Zmyślasz.
Skąd wiesz?
Ulitowałaś się nad pijakiem, łowcą wampirów
i nawet nie zadajesz pytań.
Jak mogłaś mu to zrobić? Nikogo nie zabił.
Zadajesz się z wampirami.
Nie dziw się, że twój opiekun jest mordercą.
Opowiedzcie o krewnych.
Podobno wycięli pół lasu.
Spokojnie, panno łatwa.
Pogadaliśmy, ale to męski wieczór i nie byłaś zaproszona.
- Nieźle. - Dopisz włamanie do listy przysług.
Nie wiem, ile Meredith posiedzi w sali operacyjnej.
Może coś znajdziemy.
Policja już tu była.
Meredith oddała wszystko, co miała.
Szukam dowodów, których nie przekazała.
Myślisz, że to ją należy sprawdzać?
Znam Alarica. Jest niewinny.
A Meredith jest z Fellów, z rodziny założycieli...
Jednak coś ukrywa. To rodzinne.
"Brian Walters, Bill Forbes".
"Alaric Saltzman".
Załóżmy, że wtedy zabijała Sage.
A teraz kto?
Nie ta wariatka Fell.
Kobieta nie zaszlachtowałaby trzech dorosłych mężczyzn.
To seksistowskie.
Przy odpowiedniej motywacji kobieta z łatwością zabije mężczyznę.
Nie poddajesz się?
Zrzęda.
To mistrz: zawsze dąży do doskonałości.
W latach dwudziestych byłeś zabawniejszy.
Nie prowokuj go.
Jest przekonany o swojej nieomylności.
Wcale nie jestem,
tylko już mnie nie interesuje zabijanie niewinnych.
Dobra...
Pomyliłem się.
Kiedyś zawsze miałeś rację.
"Kochany pamiętniku, Damon się pogubił.
Ja uporządkowałem życie, a on swoje marnuje".
"Gorycz go zżera. Zalewa go żółć".
Mądrala.
Szczerze mówiąc, ty też nie byłeś szczególnie zabawny.
Kobieta, którą kochałem, leżała w grobowcu.
Wyszła po stu latach.
Nic mnie nie bawiło.
Wielka szkoda.
Tak nie można.
Zły wampir.
Byłem głodny. Już nie jestem.
A forma to rzecz subiektywna.
Kobieta to nie jedzenie. To rozkosz.
Nie potrzebuję kobiety dla przyjemności.
Jestem zaręczony.
Jak my wszyscy - w pewnym sensie.
Ale po co być wampirem, jeśli nie można się tym cieszyć?
Zobaczysz.
Popatrz na kobiety. Są piękne.
Nie te. Zbyt złaknione uwagi.
Ty pragniesz powściągliwych.
Obserwuj je.
Nie odrywają wzroku.
W cichości pragną, byś je uwiódł.
Będą walczyć, ale rzecz w tym, by je pokonać.
Mają cię błagać.
A jeśli nie?
Jesteś wampirem. I tak je weźmiesz.
Ona.
Cała ona.
Jak ją poznałaś?
900 lat temu miała obsesję na punkcie Finna.
Tego ponurego samobójcy? Znowu to robisz.
Wychodzę.
Jak chcesz.
Ale przyznaj, że jesteś na głodzie.
- Powiedz. - Odwala mi.
Odwala mi. Jestem gotów zjeść cały zapas.
- Musiałeś to usłyszeć? - Ja też bywam nieomylny.
Pełna dokumentacja.
Karty zdrowia, akta sądowe...
A to?
Pamiętnik Gilbertów.
W jej szafie?
Mówiłaś, że medyk zginął między pierwszą a trzecią.
A co?
Biuro koronera twierdzi inaczej.
- Co to miało być? - Nie powinniśmy...
Złamaliście prawo.
Znaleźliśmy coś, co oczyszcza Alarica.
Daje mu alibi w sprawie Waltersa.
To?
List z biura koronera prostujący pomyłkę w godzinie śmierci.
Meredith Fell dostała go dzisiaj.
Przyniosła i przeprosiła za oskarżenie Alarica.
Dlaczego zatrzymała kopię?
Nie mogę spytać, bo się do niej włamaliście.
Traktuję was ulgowo.
Przepraszam.
Idźcie do domu.
Alaric wyjdzie, jak tylko potwierdzę prawdziwość listu.
Nie chce pić ludzkiej krwi?
- Ma wieczne poczucie winy. - Zabawne.
Dawniej był bez sumienia.
To mi się najbardziej podobało.
Uważa, że przeżyje, nie karmiąc się?
Przeciwnie.
Popada ze skrajności w skrajność. Jest uparty.
Potrzebuje pomocy.
Co mam zrobić?
Daruj bezpośredniość, ale jesteś śliczna.
- Dziękuję. - Nie krzycz.
Czeka cię bardzo przykry wieczór.
Wybacz, bracie.
Kolacja. Dziabnij sobie.
- Co robisz? - To twarda miłość.
Abstynencja nie jest dla ciebie. Daj sobie na luz.
Karm się albo Rebekah ją załatwi.
Zrobię to.
I to będzie twoja wina.
Chyba że się napijesz i uratujesz jej życie.
No już. Przecież nie chcesz, by ginęli niewinni.
Ratuj ją. Ugryź.
Wymażę jej wspomnienia. Potem ją nawet uzdrowię.
Wiesz, jak działa na mnie krew.
Bo na to pozwalasz.
Pomogę ci z tym walczyć.
Głupota.
Możesz już lecieć.
- Noc jeszcze młoda. - Zmykaj.
- Jesteś wyjątkową mendą. - Tak mówią.
Wystarczy.
Przestań, bo ją wyssiesz.
Wolisz walczyć z pragnieniem czy ze mną?
Trzymam cię.
Dobra dziewczynka.
Co się tu dzieje?
- Co wy robicie? - Luz.
To tylko doświadczenie. Nie dramatyzujmy.
Chodźmy.
To trochę potrwa.
Zaczekaj.
No powiedz.
Nie rozumiem, dlaczego się z nimi zadajesz.
Wiem, że to bez sensu...
Na początku, po śmierci rodziców,
przy Stefanie czułam się bezpieczna.
- To wampir. - Wiem.
Brzmi niedorzecznie,
ale wiedziałam, że nigdy nie przestanie mnie kochać,
że nigdy...
Nie umrze.
Że nie umrze.
Jak rodzice?
A Damon?
Nie miałam na to wpływu. Zaskoczył mnie.
Zalazł mi za skórę i nie mogę się go pozbyć.
Kiedy się w kimś zakochasz, ciągle o nim myślisz.
Przepraszam.
To głupie.
Rozmawiam o nich z tobą.
Niezupełnie.
Mam coś dla ciebie.
Pamiętnik?
Należał do twojej rodziny.
Meredith i szeryf były tak zajęte tobą, że mnie nie widziały.
Czasem opłaca się być jedynym normalnym.
Nikt mnie nie dostrzega.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Wypuścili Rica.
Szeryf znowu nie ma podejrzanych, ale Alaric jest czysty.
Może na to nie wygląda, ale byłeś dziś świetny.
Szybko nauczysz się nad sobą panować.
- Elena zrozumie. - Nie obchodzi mnie jej zdanie.
Nie gadaj.
Udajesz bezdusznego,
choć wkroczyłeś na drogę zdrowienia.
Co cię to obchodzi?
Przymilasz się do mnie, wzbudzasz w Elenie nienawiść.
Masz wyrzuty, że ją pocałowałeś?
To znienawidź mnie znowu. Tak prościej.
Możesz na chwilę uwierzyć, że próbuję pomóc?
Nie potrzebuję pomocy.
Jaja sobie robisz?
Pamiętasz, kiedy ostatnio tak mówiłeś?
- Co? - 1912.
Wtedy też cię przekonałem, byś pił krew.
Wybierz kogoś.
- To ludzie. - Tak.
W ich żyłach płynie krew, czeka, aż ją wysączysz.
Zapomniałeś, jakie to przyjemne.
Ja też, ale Sage mi przypomniała.
Warto.
Nie bierz jego.
Ją.
Ona się nada.
- Już tego nie robię. - Ale możesz.
Nie roztrząsaj przeszłości.
Napij się ze mną, bracie.
Wiedziałem.
Nie bądź zachłanny.
Przepraszam.
Przestań.
Tak mi przykro.
Coś ty mi zrobił?
Naucz się w porę przerywać. Pomogę ci.
Nie chcę.
Nie ty zabijałeś członków Rady,
ale wkrótce zaczęto cię nazywać Rozpruwaczem z Monterey.
Pozwoliłem ci odejść.
Patrzyłem, jak przekraczasz granice i temu nie zapobiegłem.
Nie mogłeś.
Mogłem...
...ale nie chciałem.
Teraz chcę.
Kiedy posuniesz się za daleko, ja cię powstrzymam.
W każdej chwili...
Aż ci nie będę potrzebny.
Dlaczego?
Bo teraz...
...mam tylko ciebie.
Zaparzę kawę.
Dzięki. Idę do łóżka.
Posłuchaj...
Szeryf mówiła, co zrobiłaś.
Doceniam,
ale proszę, żebyś się więcej nie narażała z mojego powodu.
Jeśli nie dla ciebie, to dla kogo?
To ja mam się tobą opiekować.
Nawet jeśli mi nie idzie.
Uzgodnijmy, że będziemy opiekowali się sobą nawzajem.
Dobra.
Co czytasz?
Stary pamiętnik.
Odkryłaś jakieś tajemnice?
Trudno powiedzieć.
Myślałam, że to zapiski Jonathana Gilberta,
okazało się, że jego wnuczki.
Która zresztą też zwariowała.
Mam świetne geny.
Szaleństwo dopadnie każdego.
Dobranoc.
Przekopałem rodzinne archiwa z początków dwudziestego wieku.
Usiłujesz być pomocny?
Chcesz znowu mnie wkurzyć?
Co znalazłeś?
Z roku dwunastego - nic.
Nikogo nie aresztowano.
Dziesięć lat później ktoś zaczął mówić.
Kto?
Wnuczka Jonathana Gilberta, Samantha.
Uznali ją za wariatkę i posłali do zakładu.
- Co dalej? - Ślad się urywa.
Należała do rodziny założycieli.
Potrafili się zatroszczyć o swoich.
Samantha Gilbert. Ciekawe.
Zabiłem ją.
Wiem, jak to wygląda.
A ja nie.
Postrzeliłaś mnie, kazałaś aresztować,
a potem uwolniłaś.
Dla ciebie sfałszowałam list koronera.
Wiesz co? Rzeczywiście jesteś nienormalna.
Już cię nie będą podejrzewać.
Nie masz podstaw, ale proszę, byś mi zaufał.
Wpuść mnie, wytłumaczę.
Nie jestem sobą.
Tracę poczucie czasu.
Jakbym popadała w obłęd.
Samantha Gilbert żyje i nadal zabija założycieli?
Niemożliwe.
Wiedzielibyśmy, gdyby została wampirem.
Widocznie miała pierścień.
Była z Gilbertów.
Pierścienie przechodziły z pokolenia na pokolenie.
Nawet gdyby go miała, nie przeżyłaby aż do dziś.
Zabiłaby ją starość.
Jonathan wykonał tylko dwa.
Jeden ma Jeremy, a drugi...
Alaric.
Jak mówiła szeryf, ofiary zginęły od twojej broni.
To nie wampir.
Zamordowany.
- Ktoś przeszył jego serce kołkiem. - Jeden z naszych.
Zostałem zaatakowany.
Własnym nożem. Mogłeś ranić się sam.
Musiałbym wiedzieć, że zabijam.
Nie zdarzają ci się chwile zamroczeń, wyrwy w czasie?
Wariatka.
Ja nie, ale ty - kto wie?
Masz pierścień, który pozwala oszukać śmierć.
Ile razy możesz umrzeć, zanim to cię odmieni?
Jesteś chory, pragnę ci pomóc.
To się już zdarzało - sto lat temu.
Ona ma chyba rację. o - sto lat temu.