Mahiwagang Talon.
Pinanganak ako rito.
Tahanan ko ito.
At ako.
Sa mga siglo, nabuhay mga kakaibang nilalang.
May bampira, asong-lobo, kamukha.
-Mangkukulam. -At pinaghalo.
Mga protektor nila
-Ano nangyayari? -Tatanungin namin anak mo.
-Wala ka alam sa kalaban mo. -At mga gusto sila mamatay.
Tayo ang simula.
Sila ang mga mahal natin.
At mga nawala sa atin.
Ito ay itim na mahika.
Namili ka na.
-Ngayon sinisisi nila sa'kin. -Paumanhin, lola!
-Hindi, diyos ko! -At si Elena.
Isa na siya sa amin.
Isang bampira.
Gagawin ko lahat para maligtas siya.
-Kumusta. -Kumusta.
-Pagkakamali ginagawa mo. -Hindi.
Kung masasanay si Elena sa dugong hayop...
Umaabot ka.
baka maiwasan niya mga pinagdaanan natin.
Delusyunal.
-Baka kaya niya ito. -Mali. Mali ka, Stefan.
'Di niya kaya manakit.
Kahinaan niya kabaitan niya at lahat ay malaki ngayon.
Umasa ka na 'di siya tagahanga ni Bambi.
Pakit mo mata mo.
Kailangan niya dugo ng tao Stefan, mula sa ugat.
Alam mo mangyayari. Pangalanan mo ang bampirang 'di pumatay...
-no'ng bago pa sila. -Pangalanan ang kumain ng kuneho...
at 'di pumatay ng dosena.
Pag pumatay, guguho siya.
Gaano pang sakit kakayanin niya bago mawala pagkatao?
Nangyari ito sa'tin, pero natapos ito, Stefan.
-Ilang daang taon o mahigit. -Gusto ko iwasan.
'Di niya makokontrol pagnanais niya kung 'di pa siya nakakaranas nito.
-Tigil na. -Daya ito.
Perang pagbibigay ng kalkulasyon sa batang 'di marunong.
Sabi ko tama na.
'Wag ka mag-alala, gagaling siya. Matitibay ang malalaki.
Huy.
Nagawa mo.
Alam ko mahirap.
Pero kaya mo ito.
Anong nangyayari?
Nagkakagulo lang sa proseso.
-'Di pa rin payag sa hayop. -Hindi.
Tanggalin ang benda at hayaang magdugo.
Bampira ka Elena. Maging bampira ka.
Handa ka na umalis?
Kumakain ng tao bampira.
Parte ng natural na pagkainan.
Maniwala ka, magiging miserable ka.
-'Di ko kaya. -Sige.
Parang simula ng karera. Tulak mo bawat lakas na mayroon ka.
Mananayaw ako. 'Di magaling tumakbo.
Tutukan mo lang.
Sige. Kaya mo 'yan.
Hindi. Kamay mo sa katawan ko lang naiisip ko.
-Oh, sige. -Hindi. Wala ako sinabing tanggalin mo.
-Ang sarap. -Talaga?
Ano pakiramdam?
Parang hinahaplos mo bawat ugat sa katawan ko.
Lahat ay mataas.
Panlasa...
pang-amoy...
paningin...
pandama...
May nakaupo na.
"Magulong Gasolina Nauwi sa Pagsabog sa Sakahang Young." Talaga?
Mas maganda sa "Pinasabog Munisipyo, Walang May-Sala ang Pulis."
Maliban kung katabi ko ang gumawa.
'Wag mo'ko tingnan. Lagi ko inaako pagpatay ko.
Seryoso. 'Wag mo'ko tingnan ng ganyan, Liz.
Kung papatay ako ng 12 tao, 'di ko papasabugin.
Maghahanda ako ng hapunan.
Sa loob ang pagsabog. 'Di ito aksidente.
Sinasabi mo na parang masama.
Patay na konseho, Liz. Nakikita kong panalo.
Kilala ko ilan sa kanila mula bata. Kaibigan ko sila.
Papatayin ng mga kaibigan anak mo.
Sino ang bago?
Paumanhin, sheriff.
Kakausapin lang kita saglit. Tungkol sa pagsabog.
-Paumanhin, ginoo... -Connor Jordan.
-Sa imbestigador ka ng insurance? -Hindi, mag-isang kontraktor.
Pwede mag-usap sa pribado?
-Sige. -Salamat.
Masaya rin ako makita ka, Ginoong Abala.
Ano ulit mga ito?
Papel na lampara. Ginawa ng mga estudyante para sa libing.
Paiilawin sa ngalan ng mga namatay.
Walang nakaisip na 'di akma ang sunog?
'Di ko gagawin sa harap ni Elena.
Kumusta na siya?
Siguro ayos na siya.
Kung may magagawa ako, paghahatid, ipapaalam mo sa'kin, 'di ba?
Buhay ako dahil pinauna niya ako kay Stefan.
Bampira siya dahil sa'kin, kaya gusto ko makabawi, o ano.
Oo.
Jeremy?
Isipin mo ang emo na gupit at braces.
April?
-Oo. -Ang ganda mo.
-Naalala mo si April? Elena-- -Alaga ni Elena.
Oo, bago ako ipadala...
-sa paaralan ng tatay ko. -Tatay mo.
Oh, diyos ko, pasensya na sa tatay mo.
Salamat...
siguro 'di ko alam paano sumagot...
pag sinasabi 'yan.
-Tatay mo si Pastor Young, tama? -Sa pagsabog.
Paumanhin, 'di ko pa alam sasabihin tungkol d'yan.
Natataranta ako.
'Di lang ako, alam mo, bagay sa dalamhati.
Kailangan ko mag-rehistro.
Huy, Care, ako ito.
Nakabalik na ako. Ako...
Pwede mo ako tawagan?
May problema sa pakikibagay.
-Huy. -Kumusta.
Para saan 'yan?
Mula ito sa taong pinanganak ka.
Magselebrasyon tayo.
-Ipagdiwang ang ano? -Unang kain mo.
Alam ko nakakadiri...
at traumatiko at nakakatakot...
pero ginawa mo pa rin. Nalampasan mo.
Kung gano'n...
'Di ko masasabing nalampasan ko. Medyo nasuka ako.
Ilang buwan ko nilunok lang bago ko masikmura ang lasa.
Dadali ito.
Ito, sa kabilang banda, ay bababa sa tela.
Napakasaya mo.
Oo, dahil narito ka. Medyo buhay.
At malalampasan mo ito.
Gusto mo ikaw ang gumawa?
Sige.
Oh, diyos ko.
Cheers.
Saktong sakto, Damon.
Oo, kakabalik lang.
Ano?
-Ikaw ba gumawa? -May nakaupo na.
-Pero walang tao. -Magpapanggap ako mayroon...
dahil nakakalungkot ang alternatibo.
Ikaw ba nagpasabog?
Nakasuot ba'ko ng "Pinasabog ko konseho" na damit?
Bakit tinatanong sa'kin?
-Ginawa mo ba? -Hindi.
Mayroon pa?
Oo. May mali.
'Di ko mapababa anumang dugo ng hayop.
May gulat.
Tingin ko kailangan ko ng tulong mo.
Syempre kailangan mo.
Mamili ka. May Asyano...
Meksikano, o paano ang Amerikanong pagkain?
Hindi dugo ng tao. Tama si Stefan.
Susubukan ko malampasan ito ng walang sinasaktan.
Sige. Halika.
Anong ginagawa mo?
Bibigay kailangan mo.
-Inom. -Ano?
Bagong bampira ka, Elena.
Kailangan mo ng mainit na dugo mula sa ugat. Baka pwede ito.
O hindi, pero 'wag mo sabihin kay Stefan.
Bakit hindi?
Personal ang pagbahagi ng dugo.
-Anong personal? -Uminom ka na lang.
Mali ito. Maraming namatay, at nagtatalik tayo.
Seks na nagdadalamhati.
-Makasarili ito. -Natural ito.
Isa pa, kung 'di tayo magtatalik tuwing may namamatay, sasabog tayo.
Kailangan maging sensitibo.
-Tyler. -Oh, sige na.
Mahal kita.
Paano 'yon sa sensitibo?
Mahal din kita.
Sino 'yon?
-Ano 'yon? -Magandang gabi.
Sana matulungan kita. Kausap ko si Sheriff Forbes kanina.
Ako si Connor Jordan.
Carol Lockwood.
Alam ko sino ka, Connor. Nilinaw na ng Sheriff...
na ang trahedya sa sakahan ay panloob na problema.
Isang paraan ng pagtingin.
Mas gusto ko ang "pagtakpan" Pwede ba pumasok?
Tingin ko 'di magandang ideya 'yan. Paumanhin.
Salamat.
Alam mo 'di 'yon aksidente. Masasabi ng sinumang bumbero.
-Ano ka, tagapagbalita? -Hindi.
12 na konseho namatay. Alkalde ka. Bakit wala ka sa pagpupulong?
-'Di opisyal na gawain ng bayan. -Ano ito?
Inay?
Anong nangyayari?
May maitutulong ba ako?
Siguro? Kumusta ka? Ako si Connor.
Tyler! Oh, diyos ko!
Tyler, takbo!
Sabihin mo huli na 'yan.
Ito ay espesyal na inukit...
ang haba, ang lapad...
Kung normal na bampira ka, patay ka na.
Alam niya ginagawa niya.
Baka nalubog sa vervain gwantes niya.
Naghahanap siya ng bampira at 'di nag-alinlangan no'ng nakakita.
Ang mga ukit na ito.
-May orasyon ba mga bala? -'Di ko alam.
Kakaiba sila.
Kumusta pakiramdam mo? Mukhang binilisan mo.
Ayos lang. Kalat lang emosyon ko.
Lahat ay mataas.
Ibig ko sabihin...
makita lang mga pangalan ng namatay gusto ko na umiyak buong linggo.
'Di mo kailangan magboluntaryo.
Namatay mga tao.
Mga taong kilala natin buong buhay natin...
kaya oo, kailangan ko.
'Yon ba...?
Si April Young, oo.
-Huy. -Huy.
-Tagal na nu'ng huli. Mula no'ng-- -Libing ng magulang ko.
Oo.
-Malalampasan mo ito? -Gusto nila ako magsalita.
Siguro lahat ng nawalan kaya.
Anong dapat ko sabihin?
"Paumanhin 'di naayos ng tatay ko gasolina"?
Pero kung wala ako sasabihin, edi...
Paano kung wala?
'Di nakasundo ng tatay ko lahat o ano...
pero lahat nararapat ng magandang bagay sa libing nila, alam mo.
Sa libing ng nanay ko, lahat nagsabi ng maganda.
Sabihin mo gusto mo sabihin, o wala kang sasabihin.
At 'wag ka mag-alala sa tatay mo.
Lahat sa bayan minahal siya.
Oo.
Hanggang dalawang araw nakalipas.
Kahit na.
Pumanhin, kailangan--
kailangan ko na umalis.
Bonnie?
Bonnie, alam ko nasa loob ka. Rinig ko paghinga mo,
Bonnie, pakiusap, importante ito.
Huy. Ayos ka lang?
Pwede ako pumasok?
Huy. Huy.
Ang lola ko, parang namamatay siya ulit...
dahil 'di ako nakinig sa kanya sa 'di paggamit ng mahika.
Hindi, kinahaharap mo Kabilang Dulo. Hindi maaasahan.
Ginugulo ka nila para turuan ng leksyon.
Gumana ito. Gumagawa ako ng madaling orasyon kanina...
para huminahon ako, at bumalik lang lahat.
Parang nangyayari lahat ulit.
Paumanhin. Ang gulo ko. Narito na ako...
iniiwasan ang lahat. Tinaboy ko na si Jamie.
Pumunta ka rito dahil may kailangan ka.
-Tama? -Oo...
-pero makapaghihintay ito. -Oh, Stefan, ayos lang.
'Di ka tipo ng dumadaan lang. May mali. Sabihin mo.
Sige.
Nakakasunog hawakan ito. Nalubog sa vervain...
pero ang nakasulat, nakita mo na ba ito dati?
Hindi, 'di mahikal na sulat, kung 'yon iniisip mo.
Saan mo nakuha?
May bagong naghahanap ng bampira sa bayan.
Pangit ng dating.
-Narito ako. Narito. Nasaan ka? -Nasa banyo sa baba.
-Ikaw ang nasa pinto? -'Di pa.
Paumanhin, may tao rito.
Damon, dali.
Ikaw ulit. Nagtitingin sa mga libing sa bayan?
Oh, Damon. Salamat sa diyos.
Paumanhin, natapunan ako ng kape.
'Di pa tayo nagakita. Ako si Connor Jordan.
Damon. Takot sa mikrobyo.
-Ayos lang lahat d'yan? -Saglit lang.
Ano nagdala sa'yo sa Mahiwagang Talon? Benta ng bibilya?
Hindi, hindi. Tagalinis ako ng kalikasan.
Narinig ko may problema kayo sa polusyon.
'Di ko alam.
Madali ako nakakahinga.
Paumanhin natagalan.
-Walang problema. -Magsaya ka.
Gusto namin ng bisita, at nakakamatay sa ganda tanawin.
Patudyo sa libing. Maaga.
Paumanhin.
Paumanhin, tinakot mo ako. Inaayos ko sasabihin mamaya.
-Dala mo ang bag ng dugo? -Gusto mo pa lakasan?
Heto.
Elena.
Hindi, 'di ko kaya.
Ito ay lasang...
-Ano problema ko? -'Di ko alam.
Baka dugo ng kamukha mo, tinatanggihan mo ang pagbabago.
-Mamamatay na ako, ano? -'Di ka mamamatay.
-Kailangan mo uminom sa ugat. -Hindi.
Hindi, hindi. 'Di ko kaya pumatay Damon.
-Mas mabuti mamatay na ako. -'Wag mo isipin 'yan, Elena...
magiging maayos ka.
Okay?
Babalik ako sa loob.
Magaling.
Ano nasa bag, Damon?
Pagkain sa serbisyo. Nakakaguton sa simbahan...
sa buong "Dugo ng Kristo", alam mo.
-Dala ko kay Elena. -Gusto mo talaga gawin paraan mo?
-'Di ko paraan, tanging paraan. -Pag nakasakit siya...
gugustuhin niya patayin konsensya niya baka sapat pati pagkatao.
Ano, at maging Pumapatay?
-Ayoko maging tulad niya ako. -'Di niya ako katulad.
'Yan talaga iniisip mo. 'Di niya rin makakaya kalaunan.
Mas mabilis nating gagawin, mas mabilis siya babalik.
Malakas siya. Kung tutulong, maliligtas siya.
Gutom siya. 'Di niya mapababa ang dugo ng ilang araw.
-Sabi niya ayos siya. -Nagsinungaling siya.
Ang apat na paa mong inumin ay 'di umubra.
'Di niya nga mapababa dugo ko.
Uminom siya sa'yo?
Nasabi ko ba ng malakas?
Ayos ka lang?
Hinahanap ka ni April. Gusto niya ng tulong sasasabihin.
Nasaan siya?
'Di ko alam.
-Ano ginagawa mo rito? -Sensitibo sa kawalan ng bayan.
Ng may naghahanap sa'yo?
'Di ako mapipigilan ng naghahanap.
Pag nagpakita siya, sisipain ko siya.
Bago magsimula misa, gusto namin buksan ang harap...
sa mga gusto magbahagi ng alaala sa mga kaibigan sa konseho.
Alam ko gusto magsalita ni April tungkol sa tatay niya. April?
April, narito ka pa ba, anak?
May gusto bang magbahagi ng mga rekoleksyon...
o alaala tungkol kay Pastor Young?
Halika, Elena.
'Di ko alam lagi ako napapangiti.
'Di maganda itsura niya.
Dapat sinabi mo tinatanggihan niya mga pagkain.
-Nasa ilalim ka ng selos, kapatid, -Kagatin mo ako.
Ako...
No'ng nakausap ko si April kanina, medyo kinakabahan siya sa...
pagsasalita...
at ngayon narito ako, kinakabahan din ako.
Ang pinakamalalang araw...
ng pagmamahal sa tao ay araw na mawawala sila sa'yo.
Naaamoy mo ba 'yon?
Dugo.
Walang gagalaw.
'Wag ka lumingon, patibong ito.
Ako.
Ayos lang, ayos lang. Hawak kita, hawak kita.
Pakilipat sa pahina 42 sa libro ng kanta.
Umawit tayo ng sama sama.
Ang dugo. Stefan, ang dugo. Naaamoy ko. Marami.
Ayos lang, alalahanin mo pinag-usapan natin.
Tumutok. Umatras. Sige na, kaya mo ito.
Ano problema niya?
Gutom siya, 'di pa kumakain.
-Alisin mo siya rito. -May nagmamasid sa atin.
Papatayin ko siya ngayon na.
Gawin mo 'yan, ilalantad mo tayong lahat.
Mas mawawala panganib, pag, alam mo na, pinatay ko siya.
Stefan, 'di ko na kaya.
May 10 segundo ka bago ko gawin sa lalaki.
-'Wag, Damon, pakiusap. -Tatlo, dalawa, isa, paalam.
Teka, teka, teka. Elena, kumain ka sa'kin.
Ayos lang, iisipin nila galit ka. Kumain ka sa'kin.
Ayos lang. Ayos ka lang. Narito ako.
Salamat.
Ang dugo, naaamoy ko pa rin.
'Si April 'yon. Tulungan natin siya.
Elena, alanganin ito.
-Edi ako gagawa. -Paumanhin...
gusto ko lang magsalita tungkol kay Pastor Young.
Ano gagawin natin?
No'ng unang baitang, laki ako sa layaw na ayaw sa larong koponan.
Walang paki sa anuman 'di nakakaapekto sa'kin,
Pero pinaintindi niya sa'kin gaano kaimportante maging parte ng koponan.
Isang komunidad.
Isusuko sarili mo sa ngalan ng--
Oh, diyos ko.
Papatayin ko bastardong 'yon.
Nasa taas si Damon. Dito ka, tutulong ako.
-Paano si April? -Ako na. Sige.
-Tawag ng ambulansya. -Hindi, ayos siya.
Pinanood ka ng buong bayan mabaril. Tatawag ako ambulansya.
Elena?
Damon!
-Para saan 'yon? -Alam mo.
April.
'Di siya patay, pero kung kakainin mo mamamatay siya.
-Bitawan mo ako! -Tingnan mo, Elena, si April.
April Young. 'Di katawang kakainin mo, kaibigan mo siya.
Ampon siya, tulad mo.
Takot siya, tulad mo dati.
'Wag mo ako saktan, pakiusap.
Walang mananakit sa'yo. Walang mananakit sa'yo.
Kailangan ka niya. Ipalimot mo lahat ng ito sa kanya.
Bakit niya ginawa ito?
-'Di ko kaya, Caroline. Ikaw na. -Paraan para matuto ka...
-ay gawin mo mag-isa. -'Di ko kaya.
Oo, kaya mo.
Paniwalaan mo lang sasabihin mo sa kanya.
Okay?
April, makinig ka sa akin.
Magiging ayos ang lahat.
Malalampasan mo ito.
Gaya ng nalampasan ko. Tutulungan kita, pangako.
Magiging ayos ako. Tutulungan mo ako.
Pinanood mo libing dito kaya magdalamhati ka mag-isa.
Magandang serbisyo ito.
Magaganda sinabi ng mga tao.
Grabe ito. Paano sa tingin mo pagtatakpan ito?
Tangkang pagpatay sa anak ng alkalde.
Postal ang batang altar.
Huy. Ano nangyari roon?
Nasobrahan ang nobya.
Ayos na tinta.
Anong tinta?
'Di mo nakita tato niya? Malaki.
-Wala siyang tato. -Mayroon.
April, pasensya na sa pinagdadaanan mo.
Sakripisyo ang ginawa ko.
At una pa lang ito sa marami pang sakripisyo.
May demonyong kumakalat sa Mahiwagang Talon...
ngayon darating mas malaki.
Una ang kamatayan ko sa paparating na giyera.
Magkita tayo ulit pag nahanap natin ang salbasyon.
Hanggang dito na lang, mahal kita. Itay.
Nakakatulong sa pagnanais.
-Galit ka. -Oo galit ako.
-Nagsinungaling ka sa'kin. -Hindi, 'di ko lang sinabi sa'yo.
Sige na, Elena, nagsinungaling ka sa'kin.
Masaya ka kasi na maayos ang lahat at--
-Tingin mo masaya ako? -Ayoko sirain.
Nasa impyerno ka, ibig sabihin ako rin.
Tapos nagpatulong ka kay Damon.
-Dahil naisip ko maiintindihan niya. -Ako hindi?
-Stefan, pakiusap. -Kumain ka sa kanya, Elena.
Kumain ka sa kanya.
Alam ko wala 'yon sa'yo, pero makahulugan sa'kin.
At alam ko makahulugan ito kay Damon.
Ayaw kitang saktan.
Paumanhin, ako-- Patawarin mo ako.
Bakit ako umiiyak?
Pagod na ako umiyak!
Medyo mataas mga emosyon mo ngayon.
Umiiyak na mula mamatay magulang ko...
at walang katapusang libing ang buhay ko.
Puro tayo paglilibing, Stefan.
Alam mo ang mataas?
Dalamhati. Lahat ng dalamhati nila dama ko.
Lahat ng sakit, pakiramdam ko sasabog na sa'kin.
Halika.
-Sumama ka sa'kin. -Saan?
Kailangan natin gawin. Halika.
-Ano ginagawa natin dito? -'Di ko alam.
-Tanungin mo si Stefan. -Ano ginagawa natin Stefan?
Tatapusin ang libing na 'di natapos kanina.
Kailangan natin gumaling, Damon.
Maraming nawala, kamakailan. Manhid na tayo rito.
Tinutulak natin, ginagawang biro, dinededma nararamdaman.
'Di hinahayaan magdalamhati.
-Kaya magpapailaw ka ng lampara? -Oo, kailangan natin gawin ito.
Ang kailangan alamin sino naghahanap...
at ang alam niya sa pagkamatay ng konseho. May importante pa rito.
Hindi ngayon.
Para ito sa tiyuhin kong Zach.
Kaibigang si Lexi.
Para kay Alaric.
Ito ay kay Vicki.
Para sa tatay ko, at kay Tyler.
Para ito sa magulang namin, kay Vicki...
Anna, Jenna...
at Alaric.
Hindi ko gagawin 'yan.
Para ito sa lola ko.
Ito...
ay pata sa nanay at tatay ko...
at kay Jenna.
Lahat ng nawala sa atin. Lahat ng nawala sa bayan.
At para sa akin...
siguro.
Lumulutang na lampara sa langit. Biruin mo nga naman?
"Simbolo ng paglaya ng nakaraan ang Japanese na lampara."
Ito ang balita: Hindi tayo Hapon.
Alam mo ano sila?
Mga bata.
Tingin nila aayusin lahat ng kandila, o kahit ng pagdarasal.
O magpanggap na 'di magiging mamamatay si Elena tulad natin.
Tanga, delusyunal, nakakainis, na mga bata.
Alam ko sasabihin mo:
"Gumagaan loob nila Damon." Ano naman?
Gaano katagal? Isang minuto, araw?
Anong kaibahan magagawa?
Dahil sa huli, pag nawalan ka, bawat, kandila, bawat dasal...
ay walang silbi sa katotohanang ang mayroon ka na lang...
ay butas sa buhay mo kung saan naroon ang dati mong iniingatan.
Isang bato na may nakaukit na kaarawan ay mali.
Kaya salamat, kaibigan.
Salamat sa pag-iwan mo sa'kin mag-alaga dahil dapat wala na ako ngayon.
'Di ko nakuha babae, tanda mo?
Naipit na lang ako rito nakikipag-away sa kapatid ko inaalagaan mga bata.
Malaki utang mo sa'kin.
Nangungulila rin ako sa'yo, pare.
Isinalin sa Tagalog ni: Mary Ann Mina