Mystic Falls. Urodziłem się tutaj.
To mój dom.
I mój.
Od wieków żyją wśród nas nadprzyrodzone istoty.
Są wampiry, wilkołaki, sobowtóry, czarownice.
A nawet hybrydy.
I jest jeszcze Elena. Jest teraz jedną z nas.
Dlaczego się tak zachowuję?
Może być jedna szansa, by ją uratować.
Fajny tatuaż.
Powiedz mu, do czego według łowcy prowadzi ten tatuaż.
Powiedział, że jest lek.
Nikt nie może wiedzieć o leku, rozumiesz?
Łowca ma klucz,
ale nie cofnie się, by zabić nas wszystkich.
Wiesz, przez co przeszedłem?
Przez dwa dni byłem więziony przez pierwotnego wampira.
Poznałeś Klausa.
Słyszałem o nim. Ponoć to prawdziwy potwór.
To hybryda wampira i wilkołaka. Wiesz, jak trudno je zabić?
Z tego co wiem, trzeba im odciąć głowę albo wyrwać serce.
Przynajmniej tak głoszą legendy.
Musiałem sam do tego dojść.
Twoja wiedza o okultyzmie mogłaby mi się przydać.
Ale nigdy nie spieszysz się z odpowiedzią.
Umówiliśmy się.
Powiem ci o znaku łowcy, gdy będzie dokończony.
Muszę też zabić jak najwięcej wampirów.
A niby po co wysłałem cię do Mystic Falls?
Jest tam mnóstwo wampirów. To istna plaga w tym mieście.
W to wszystko zamieszana jest wiedźma.
Pełni ważną rolę w moim planie. Nie chcę, żeby stała jej się krzywda.
Ten, kto stanie mi na drodze, zginie.
Sam się nią zajmę.
Rób, co do ciebie należy.
Im mniej wiem, tym lepiej.
Przykułem twoją uwagę?
Dobrze.
Porozmawiajmy o wampirach.
Drogi pamiętniku, wiem, że minęło trochę czasu.
Nawet całkiem sporo.
Nie zamierzałam...
Nie chciałam o tym pisać.
Ale nie chcę też o tym mówić.
Chodzi o to, że jestem wampirem.
Nie cierpię tego.
Zmaga się z tym od czasu przemiany.
Czasem jej nie poznaję.
Pierwszy raz od dawna pojawiła się nadzieja.
Jestem zdesperowana, zdołowana i zła.
Ale przede wszystkim się boję.
Gdzieś na świecie
istnieje lek na wampiryzm.
Jeśli go zdobędę, Elena znów stanie się człowiekiem.
Mogę jej zwrócić życie.
Jakaś część mnie chcę to zakończyć.
Ale myślę o Jeremym. On ma tylko mnie.
Muszę znaleźć jakieś rozwiązanie. Bez względu na okoliczności.
Zrobię, co będzie trzeba.
Nieważne, co powie Klaus
i jakie kłamstwa trzeba będzie mówić, albo jakich tajemnic dochować. Zrobię to.
Bez względu na okoliczności.
Mamy problem.
- Jak uciekł Connor? - Przez niekompetencję.
WŁOCHY
Szukanie winnych nie pomoże. Ale ty się przydasz.
- Może być teraz wszędzie. - Pomyśl, Stefan.
Zabrał głowę hybrydy, więc potrzebuje jadu wilkołaka.
Czyli chce zostać w Mystic Falls i zabijać wampiry.
Szkoda, bo jestem na drugim końcu świata i szukam zmarłego łowcy.
Nie masz dostępu do mojej krwi, a co za tym idzie, do antidotum.
Jego tatuaż jest jedyną mapą do lekarstwa.
Twoje zadanie jest proste.
Złap go i zachowaj przy życiu. Martwy na nic się nie zda.
Damon go szuka. Jeśli się spotkają...
- Miej go na oku. - Byłoby łatwiej powiedzieć prawdę.
Ufasz Damonowi, jeśli chodzi o lek?
On chyba woli Elenę.
Ufam mu bardziej niż tobie.
A ja nie ufam nikomu, dlatego moja siostra leży zasztyletowana w trumnie.
Im więcej osób dowie się o lekarstwie, tym więcej będzie go szukać.
O takie rzeczy toczą się wojny.
Zapamiętaj moje słowa. Jak komuś powiesz,
wyrzucę miecz łowcy do Morza Śródziemnego
i zakończymy poszukiwania. Zrozumiano?
Serio? Jeremy, spóźniasz się pół godziny. Przychodź natychmiast.
Matt?
April, otwieramy dopiero o 11.
Wybacz, nie chciałam cię wystraszyć.
Przyszłam zapytać, czy widziałeś Rebekę.
Czemu miałbym ją widzieć?
Tak tylko pomyślałam. Nic was nie łączy?
Ależ skąd.
Martwię się o nią. Miała mi pomóc
wykryć przyczyny pożaru, w którym zginął mój ojciec, ale zniknęła.
Zaufaj mi...
To twój najmniejszy problem.
Przepraszam. Co robisz?
Gdzie jest Stefan?
- Też się cieszę, że cię widzę. - Nie odbiera telefonu
i nie ma go tutaj. Wszystko gra,
ale mamy łowcę wampirów na wolności.
Nie rozmawiałam z nim dzisiaj.
Daj mi telefon. Może mnie unika.
Czemu miałby to robić?
Nie wiem. Może przez te ogniste tańce.
Pewnie po moim wyjściu, wyrzuciłaś z siebie całe poczucie winy.
Nie powiedziałaś mu?
Nie, Damon. Nie powiedziałam, że po krwi byłam na haju
i namiętnie z tobą tańczyłam.
To był błąd. Nie byłam sobą.
On i tak wiele przeszedł,
pomagając mi oswoić się z wampiryzmem.
Rozumiem. Po prostu ci głupio.
- Wcale nie. - Wyrzuty sumienia młodego wampira.
- To gorsze niż kac. - Nie mam wyrzutów sumienia.
Tu Stefan. Zostaw wiadomość.
- Albo nas unika... - Albo coś się stało.
Siadać!
Daj mi telefon.
Wypuść April. Ona nie ma z tym nic wspólnego.
Ależ ma. Zarówno ona, jak jej ojciec.
Mamy wspólną przeszłość.
Co ty wygadujesz? Nigdy wcześniej cię nie widziałam.
Trzeba wam podać werbenę.
Nie noś jej na ręku, bo każdy może ją zdjąć.
Pewnie dlatego nie pamiętasz naszej wczorajszej rozmowy u hybrydy.
Naszej rozmowy?
- Ktoś rzucił na mnie urok? - Niech mi ktoś wyjaśni, o czym on mówi.
Obsesja. Tajemnice. Wampiry.
Pewnie zdajesz sobie sprawę, że przyjaciele po nas przyjdą.
Na to liczę.
Zabiję każdego wampira, który tu przyjdzie.
Do kogo najpierw napisać?
Do Damona Salvatore? Jego brata, Stefana? Do Tylera Lockwooda?
Napiszę do wszystkich.
Łowca ma zakładników. Zginą o zachodzie słońca.
Obstawimy wszystkie wejścia i uderzymy jednocześnie.
- Stefan. - Gdzie byłeś, do cholery?
- Obmyślacie nowy plan? - Mamy plan.
Wyrwę Connorowi serce i go nim nakarmię.
To żaden plan. Connor ma Jeremy'ego i nie wiadomo ilu zakładników.
- Stąd operacja na otwartym sercu. - Damon ma rację.
- On nie poradzi sobie z nami wszystkimi. - Wezwałem hybrydy do pomocy.
Mama wezwała policję, by zablokowali ulicę.
To niby wadliwy gazociąg.
- Możemy iść. - Świetnie.
Żadnej policji, świadków ani powodów, żeby czekać.
- Chwila. Wszyscy nie pójdziemy. - Postrzelił mnie dziewięć razy.
- Chcę być przy jego likwidacji. - On ma Jeremy'ego, więc idę.
Nikt nigdzie nie pójdzie, dopóki nie dowiem się, co nam grozi.
Dopóki ty się nie dowiesz?
Cały poranek dumałeś, jak zostać szefem?
Gość zastawia świetne pułapki. Nie można tam tak iść,
- zwłaszcza że ma jad wilkołaka. - Serio?
Miał go już wcześniej.
W porządku. Masz godzinę, by rozeznać się w sytuacji.
Będziemy potrzebować pomocy. Gdzie nasza Zła Czarownica z Zachodu?
- Ona nie może czarować. - Serio? Ściągnij ją.
Powiedz, że chodzi o Jeremy'ego.
Może to ją przekona.
Nie mogę uwierzyć, że napisałeś książkę.
W zasadzie nawet trzy.
Ale dwie były zbyt żenujące, by się nimi chwalić.
- Znajdę je w Internecie. - Daj spokój.
Przecież obiecałeś. Pamiętasz?
Żadnych komórek i Internetu w trakcie terapii. Trzymaj.
Chcę, żebyś się skupiła. Potrzebuję całej twojej uwagi.
Naprawdę uważasz, że znów będę praktykować magię?
Oczywiście. Zaprosiłem cię tu, bo wiem, że to możliwe.
Ale teraz zrelaksuj się. Napij się herbaty.
Przywiozłem ją z Australii, gdzie wybrałem się na duchową wyprawę.
Jest lepsza, gdy się ją pali, ale daję dobry przykład.
Bonnie, posłuchaj,
to, co planuję, jest dość niekonwencjonalne.
Robi się ciekawie.
To dobrze.
- Co wiesz o hipnozie? - Myślisz, że to zadziała?
Uprawiasz czary, a nie wierzysz w hipnozę?
Bonnie, posłuchaj...
Boisz się zajmować magią, bo duchy wiedźm
przekonały cię, że to złe.
Groziły twojej babci, więc zaczęłaś czuć się winna.
Musisz stawić czoła lękowi i poczuciu winy.
Pozbyć się ich.
Może, ale nie sądzę, by hipnoza zadziałała.
Wiedźmy są odporne na wszelkie manipulacje.
Serio?
Zrobisz coś dla mnie?
Założysz znowu ten kolczyk?
Myślisz, że obchodzą mnie zakładnicy?
Powinni. Damona, Caroline, Tylera i Elenę obchodzą.
Jeśli dopadną Connora, na nic twój wyjazd do Włoch.
Mogę zyskać czas, ale Damon robi się nerwowy.
Jeśli chcesz Connora żywego, hybrydy muszą być po mojej stronie.
Z kim on rozmawia?
Mam nadzieję, że z Bonnie.
Może znów postanowiła się przysłużyć.
- Co to? - Nasza droga.
Dzięki zainteresowaniu Alarica koleją podziemną w Mystic Falls.
Tunele jak w piwnicy Lockwooda.
Tak.
- Czego się dowiedziałeś? - Rozpoznałem głosy.
Ilu zakładników?
Trzech, ale wśród nich Matt i April Young.
- Co? - Ci idioci lubią się pakować w kłopoty.
- Musimy ich stamtąd wydostać. - Potrzebuję czasu.
- Zegar tyka, bracie. - Zachowaj dla siebie te uwagi.
- Idę do tuneli. - Nie.
Facet nie wie, że jesteś wampirem. Nie ujawniaj się.
I o to chodzi. Oddam się w jego ręce za zakładników.
W najlepszym wypadku, zostaniesz zakładniczką.
W najgorszym, dowie się, kim jesteś i cię zabije.
Traktujesz mnie tak, jakbym była dzieckiem.
Alaric mnie wyszkolił. Ćwiczyłam ze Stefanem.
Co z tego? Załatwisz zawodowego zabójcę?
Nie żyjesz. I co teraz?
Trzeba celować w serce, a nie w głowę.
Teraz ty nie żyjesz.
Jak na kogoś, kto nie chce być taki jak ja,
jesteś w tym całkiem dobra.
Tylko dzięki bratu
jakoś się teraz trzymam.
Jeśli coś mu się stanie...
Wydostaniemy go. Obiecuję.
Ma jakieś omamy. Ciągle gada o wampirach.
Wspominał mojego ojca.
Chyba oszalał. Nie pozwól, by namieszał ci w głowie.
A jeśli on coś wie?
Jeremy.
Powiedział ci, dlaczego to robi?
Nie wiem. Może. Być może tego nie pamiętam.
Odpuść, Jeremy.
Mówiłeś, że wczoraj rozmawialiśmy.
- O czym? - Dojdziemy do tego.
Spójrz na moje dzieło. Nauczyłem się tego od łowców.
Co to jest?
Płyn zawiera jad wilkołaka.
Pociągnięcie za linkę detonuje bombę,
a dzięki gwoździom trucizna trafia do krwi.
Co ci to daje?
Myślałem, że nic.
Sam miałem zabijać wampiry.
Wtedy zrozumiałem, że znak świadczy o tym, kim jestem.
Jak je zabijam, to się powiększa.
Gdy ujawni się cały,
poznam swoją historię. Wtedy to nabierze znaczenia.
Niebawem będziemy mieć gości, więc idźcie na zaplecze.
Ruszać się!
Pewnie będziecie chcieli uciec,
ale zaryglowałem drzwi.
Stefan jest w drodze. Niebawem to się skończy.
Serio? Przerabialiśmy już to z Jeremym.
Po to wysłaliśmy go do Denver.
Wyciągniemy go z tego i wyślemy na Bahamy.
Może znajdzie sobie dziewczynę.
- Znaleźliście mapę tuneli? - Tak.
Była w szufladzie z bronią, z siedmioma kołkami,
dziwną kuszą MacGyvera i ostatnią werbeną w Mystic Falls.
- Zaczynamy imprezkę? - Jeszcze nie.
Klaus wyśle swojego człowieka.
Pójdzie od frontu. My pójdziemy tunelami.
Od kiedy trzymamy z Klausem i jego wesołą gromadką?
Connor ma jad wilkołaka. Ktoś musi ściągnąć na siebie ogień.
- Hybrydy są odporne, to jedyna opcja. - Skąd wiesz, że ma jad?
Dlaczego Klaus jest w to wplątany?
- Dość tych paranoi, Damon. - Powiedz prawdę, Stefan.
Dlaczego Klaus jest w to wplątany? Zauroczył cię?
To najlepszy sposób, by wszystkich wydostać.
Co się z wami dzieje? Tracimy czas.
Ona ma rację. Chrzanić twój plan. Sam zabiję Connora.
Stefan.
Dlaczego to robisz?
Pomysł z tunelami był dobry.
Nie wchodzę w to, jeśli nie mogę mu zaufać.
Nie możesz mu zaufać?
- Zaaplikowałeś mu werbenę. - April i Matt go nie obchodzą.
Wydostanie Jeremy'ego i dopadnie Connora, nie zważając na ofiary.
- Idę z tobą. - Nie.
Potrzebujesz pomocy.
W razie ataku musisz się obronić. A jeśli go zabijesz?
- Poczucie winy cię zabije. - Myślisz, że się tego nie boję?
Oczywiście, że tak.
Ledwo się trzymam. Jeśli Jeremy'emu coś się stanie...
Wydostanę go. Obiecuję. Posłuchaj.
To dla mnie bardzo ważne.
Zaufaj mi, proszę.
Ten człowiek jest niebezpieczny.
- On jest wyszkolony i uzbrojony. - Dam sobie radę.
Klaus osobiście o mnie prosił.
To zły pomysł.
- Kim jesteś? - A ty?
Caroline.
Dziewczyna Tylera. Mówił mi o tobie. Jestem Hayley.
To dziwne, bo nie słyszałam o tobie.
- Jestem tu od kilku dni. - Słucham?
Musiałam się gdzieś zatrzymać. Tyler zaprosił mnie tutaj.
Znam jego przyjaciół, ale o tobie nie słyszałam.
Zagrajmy w otwarte karty.
Nie zajmuje się dramatami nastolatków.
Pogadaj z Tylerem. Przepraszam.
- Dean, nie musisz tego robić. - Nie mieszaj się w to. Idę tam.
Posłuchaj jej. To samobójstwo.
Klaus kazał ci samemu załatwić Connora, a ty nie możesz się bronić?
Nie możesz go zabić? O co tu chodzi?
- Klaus wydał mi rozkaz. - To zbyt niebezpieczne.
- Ten świr zabił Nate'a. - Nie jesteś hybrydą,
więc nie wiesz, jak to jest. Rób wszystko, co mówi Klaus.
Ja jestem hybrydą. Robiłem, co kazał Klaus.
Już tego nie robię. Ty też nie musisz.
Myślisz, że możesz mu się postawić?
Udowodnij to.
Tyler, nie rób tego.
- Halo. - Cześć, Klaus.
Tyler, mam nadzieję, że nie sprawiasz problemów.
Mogę robić, co chcę.
- Nie łączą nas żadne układy. - W porządku.
Chociaż znam twój sekret na temat pobytu w Appalachach.
Jak ma na imię ta koleżanka?
Hayley? Pewnie wolisz, żebym zatrzymał to dla siebie.
Wybacz, odpowiesz mi?
Czy może mam założyć, że jesteś... Jak ty to mówisz?
Moją małą dziwką.
Rób, co chcesz.
To wszystko? Wycofujesz się?
- Zamknięte. - Uwolnij zakładników.
Zrobię to, gdy dostarczysz mi to, czego chcę.
Wszyscy podobni do ciebie zginą.
Aby znak łowcy się powiększył?
Wiem, jak to działa. Wiem, co to znaczy i kim jesteś.
Uwolnij zakładników, to pogadamy.
Opowiem o Bractwie Pięciu.
- Tania sztuczka desperata. - Pomyśl o tym, Connor.
Klaus uratował ci życie. Chce cię żywego. Nie jesteś ciekaw dlaczego?
Gdy byłam dzieckiem,
tata opowiadał mi strasznie historie o wampirach.
To tylko bajki.
Nie dla niego.
Jest w nim coś znajomego.
To pokręcona sprawa.
Ale nie chcesz się w to mieszać.
Nic nam nie będzie.
- Wychodzimy stąd. - Co to?
Było tu kiedyś wejście do piwniczki.
Zamurowali je.
To koniec.
Mamy przerąbane.
Wcale nie.
Nikogo tu nie ma.
Stefan wejdzie od drugiej strony.
Uwolni zakładników. Ty wydostaniesz Connora, żywego.
Tylko uważaj. Używa pułapek i zasadzek.
Jasne.
Możesz być łowcą,
ale jeden fałszywy ruch, a złamię ci wszystkie 27 kości w ręce.
Nie wszyscy są źli.
Niektórzy są moimi przyjaciółmi.
Przyjaciółmi?
Miałem kiedyś taką przyjaciółkę.
Przemienił ją wampir, którego ścigałem. Uznał, że to dobry dowcip.
Co się z nią stało?
Nie chciałem jej zranić.
Obiecała, że będzie nad sobą panować, ale...
Wampir jest jak naładowana broń. W końcu sama wypali.
Tak zdobyłem to.
Zabiłeś własną przyjaciółkę?
Słuchaj, jeśli masz być taki jak ja, musisz to zrozumieć.
Wampiry zabijają ludzi, a łowcy zabijają wampiry.
Mamy towarzystwo.
Boże.
Idźcie według tej mapy.
- Zabierzcie ją do Caroline, by... - Jasne.
Ten facet jest uzbrojony. Jak tam wejdziesz, zabije Jeremy'ego.
- Nikt nikogo nie zabije. Idźcie. - Dalej.
Connor.
Nie musisz tego robić.
Stefan?
Oddzwoń. Doszło do eksplozji
w knajpie. Muszę wiedzieć, co się dzieje.
Damon?
- Możesz wstać? - Gdzie Stefan? Zabiję go.
Zabrał pierścień? Dlaczego?
Bo bawi się z nami.
Opóźnianie, ściąganie hybryd, zabranie pierścienia. Pomyśl tylko.
Ma umowę z Klausem albo rzucono na niego urok.
- Muszę tam wejść. - Nie, Eleno. On jest niebezpieczny.
Podobnie jak ja.
Musisz być sprytna.
On nie wie, że jesteś wampirem.
Podejdź najbliżej jak się da...
i zabij go.
Connor, możemy to zakończyć.
- Odłóż broń i chodź ze mną. - Pewnie. Pokaż się. Oddam ci broń.
Przemyśl to. Nie potrzeba nam ofiar. Powiem ci wszystko, co chcesz.
Nie zawieram układów z wampirami!
Posłuchaj, jeśli teraz umrzesz,
całe twoje życie, wszystkie ofiary, pójdą na marne.
Mogę wyjawić ci prawdę, tylko odłóż broń i uwolnij Jeremy'ego.
Proszę, nie rób mu krzywdy.
- Jeszcze krok, a zginie. - Eleno, wychodź.
To jedyna rodzina jaką mam.
Puść go.
Słyszałeś? Twoja dziewczyna patrzy.
Zastrzelę go na jej oczach.
Liczę do trzech!
Raz...
dwa...
Jeremy?
Przepraszam.
W porządku.
Nie musisz tego ukrywać. Wiem, że nic mi nie zrobisz.
Jak to się stało?
Dlaczego Connor wybrał ciebie?
Powiedział, że jestem jak on, bo widziałem jego tatuaż.
- Co takiego? - Jego znak łowcy.
Nikt go nie widzi, tylko ja.
Stefan i Damon nie powiedzieli ci o tym?
Nie.
Kto jeszcze o tym wie?
Właśnie o to chodzi, że nie wiem.
Cały wczorajszy dzień spędziłem z Connorem,
ale nic nie pamiętam.
Ktoś rzucił na mnie urok.
Chyba nawet wiem kto.
Dobra robota, bracie.
- To koniec, Damon. Mam go. - Dla mnie jeszcze nie.
Musiałem się przebić przez kotłownię
aż do szamba, żeby dostać się do tunelu.
- Ale opłaci się. - Zabieram go ze sobą.
Nic z tego. Nie wiem, co planujecie z Klausem,
ale zabiję go, nawet jeśli staniesz mi na drodze.
- Lepiej odpuść, Damon. - Dlaczego? Bo Klaus chce go żywego?
To nie ma nic wspólnego z Klausem. Zaufaj mi.
Nie chcę i nie muszę ci ufać.
Oddaj mi go, bracie.
Uciekaj najszybciej, jak umiesz.
Nie zabijesz go.
Dlaczego go chronisz?
- Powiedz. - Klaus zabije każdego, kto o tym wie.
Więc to musi być coś istotnego. Mów.
- No mów! - Tatuaż Connora stanowi klucz do leku.
- Do leku na co? - Dla niej. Dla Eleny.
Klaus mówił, że istnieje lek na wampiryzm?
Tak.
Jeśli Connor zginie, stracimy go na zawsze.
Wiem, że to szaleństwo, ale zawsze to jakaś nadzieja.
Rozumiesz? To dla niej jedyna nadzieja.
Trzymaj się z dala od mego brata.
Spójrzcie tylko.
Tak się martwi o swojego brata.
Większego potwora od ciebie nie spotka.
Pudło.
To nie działa.
To nie pana wina. Chyba nie mogę wejść w hipnozę.
A co robimy od siedmiu godzin?
To jakiś obłęd.
Jestem w tym dobry.
Idzie ci o wiele lepiej niż rano.
Wiesz co? Udowodnię ci to.
Założę się, że zapalenie świeczki to dla ciebie bułka z masłem.
Musisz tylko chcieć.
Przepraszam. Nie mogę.
Nie możesz dlatego,
że się boisz.
Boisz się duchów i tego, co mogą zrobić twojej babci.
Powiem ci coś, Bonnie Bennett...
Jesteś od nich silniejsza.
Masz swoją siłę,
której jeszcze nie opanowałaś, ale nie musisz się bać.
Nikogo.
Powiedz to.
"Nie muszę się bać".
Nie muszę się bać.
A teraz zamknij oczy...
i uwierz w to.
Nie muszę się bać.
Chyba nic z tego.
No nie wiem.
Eleno.
Muszę go pochować. Zabiłam go.
Powinnam go pochować.
- Chodź. - Przestań!
Słyszałam waszą rozmowę.
Zawarłeś pakt z Klausem?
Mówiłeś, że ochronisz Jeremy'ego.
Że nie będę przez to przechodzić.
Mówiłeś, że mogę ci zaufać.
- Eleno, to skomplikowane. - Wcale nie, Damon.
Wiesz dlaczego? Bo on nie żyje.
Kazałeś mi go zabić.
Zrobiłam to.
Zabiłam kogoś.
Zabiłam...
Tak mi przykro.
Nie wierzę, że Dean nie żyje.
Mogliśmy go uratować.
Przepraszam, że przeszkadzam.
- To nie tak, jak myślisz. - Czekam aż wymyślisz
głupią historyjkę, żebym mogła nazwać cię kłamcą. To już?
- Nie przeszkadzajcie sobie. - Co za wspaniałomyślność.
- Musisz zrozumieć... - Nie mów mi, co mam robić.
To był koszmar, bo sądziłam, że nie żyjesz. Płakałam jak idiotka.
A ty cały czas ukrywałeś przede mną,
że zakochałeś się w wilkołaku z Appalachów?
- Nie zakochałem się w niej. - Proszę cię.
Caroline, ona uratowała mi życie.
Byłem bliski śmierci, próbując zerwać więzy.
Hayley była wtedy przy mnie.
- Do niczego nie doszło. - To dlaczego Klaus tak uważa?
Bo wolę, żeby tak myślał i nie poznał prawdy.
Trzeba uwolnić inne hybrydy.
Razem z Hayley możemy im pomóc.
Jeśli Klaus dowie się, co planujemy,
wszystkich nas pozabija.
Hej, Jeremy.
Przepraszam za spóźnienie. Musieliśmy nadłożyć drogi.
Była jakaś awaria gazociągu.
Słyszałem o tym.
Zatrzymaliśmy się przy domu Lockwooda, żeby zobaczyć się z Caroline.
Pogadaliśmy z nią chwilę.
Może skoczymy wszyscy na kawę?
Tylko Grill jest zamknięty. Dziwne.
W porządku. I tak muszę lecieć do domu.
Wymęczył mnie ten dzień.
Ja też już pójdę.
W porządku.
Hej, April.
- To twoje? - Nie.
Na pewno? Pokaż nadgarstek.
- Dzięki, ale... - Podoba mi się.
Pasuje do ciebie. Powinnaś ją nosić.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Ale mam dość tajemnic.
Co ty nie powiesz.
Co?
Co się stało?
Nic.
Jak ona się czuje?
Jest wściekła i pełna poczucia winy. W ogóle się nie odzywa
i mówi, żeby dać jej spokój.
To mój dziennik?
Rozbroiłem sześć zamków, by go dostać.
Musiałem mieć dowód, że oszalałeś.
Jak powiesz Klausowi, że łowca i hybryda nie żyją?
Akurat leci samolotem, więc pożyję jeszcze sześć godzin.
Poprę cię, gdy przyjedzie cię zabić.
Dzięki.
- Dzięki, że nie powiedziałeś Elenie. - O czym?
O leku, którego nie mamy i pewnie nie istnieje. Proszę bardzo.
Nie musi wiedzieć, że zabiła swoją szansę na człowieczeństwo.
Domniemaną szansę.
Wierzę mu, Damon. Nie słyszałeś opowieści Klausa.
- Wierzę w każde jego słowo. - Póki co pozostanę sceptyczny.
Co zamierzasz zrobić?
Mówił o Bractwie Pięciu.
Czyli są też inni łowcy.
A ja muszę ich odnaleźć.
Jasne, skoro pytasz,
chętnie udam się z tobą na samobójczą misję,
aby odnaleźć nieistniejące lekarstwo. Drobiazg.
Parę godzin temu chciałeś wyrwać mi serce.
Bo zachowywałeś się jak dupek.
Zastanawia mnie jedno.
Dlaczego chcesz ją wyleczyć?
Co za pytanie?
Uzasadnione. Chcesz ją wyleczyć, bo jest wampirem
i jej to nie służy, czy może nie potrafisz jej kochać w takiej formie?
Zawsze będę ją kochać.
Ale nie powinna taka być.
Nie chcę, aby była.
Jeśli mam wziąć udział w tej wielkiej przygodzie,
- muszę być z tobą szczery. - O co chodzi?
Ja akceptuję ją w obu formach.
Dlatego pamiętaj, że robię to dla ciebie.
Drogi pamiętniku,
dziś zrobiłam coś, czego bardzo się obawiałam.
Straciłam panowanie nad sobą.
Zabiłam kogoś.
Myślałam, że nie ma nic gorszego
niż utrata kogoś ukochanego, ale byłam w błędzie.
Najgorzej jest, gdy uświadomisz sobie, że straciłeś siebie.
MORDERCZYNI est, gdy uświadomisz sobie, że straciłeś siebie.