Nazywam się Elena Gilbert. I jestem nowym wampirem.
Pojawiły się komplikacje.
Wiem, że jestem z tobą połączona.
Wiesz, co by mnie uszczęśliwiło?
Że to, co do mnie czułaś, było prawdziwe.
Ale jest nadzieja. Jest lekarstwo.
Jesteśmy tak blisko znalezienia go, jak nigdy dotąd.
- No i proszę. - Udaliśmy się daleko od domu,
gdzie lek jest pochowany wraz ze starożytnym złem.
Co wiesz o Silasie?
Jest pierwszą na świecie nieśmiertelną istotą i chcę go uwolnić.
Jeśli Silas powstanie, rozpęta piekło na ziemi.
- Poszukiwania są niebezpieczne. - Jeremy!
Lojalność została sprawdzona.
Nie obchodzi mnie żałosne lekarstwo na wampiry.
Jak możesz tak teraz mówić?
Bo nie chcę, żebyś się wyleczyła.
Mogę powstrzymać ekspresję przed pochłonięciem cię.
Niestety, zamieniłeś ją w bombę,
którą tylko ty możesz rozbroić.
Bonnie musi utrzymać mnie przy życiu.
Co się dzieje, do diabła?
Gang jest tutaj. Silas czeka.
Lek jest w naszym zasięgu,
ale nie tylko my go szukamy.
Jesteś jednym z Piątki.
Coś ci przeszkadza?
Uwierzysz, że komary?
Uwierzę.
Co czujesz, gdy bezlitosny żywy automat
- odprowadza krew z twoich żył? - Swędzi mnie to.
Twoi kumple z Mystic Falls myślą, że jesteś zabawny?
Najwyraźniej wiesz, kim jestem i skąd pochodzę.
- Szpiegowałeś mnie? - Tak.
Szpiegowałem.
Ciebie, Stefana,
Elenę,
waszą wiedźmę Bonnie.
Potrzebujecie jej, żeby rzuciła zaklęcie zapisane na znaku łowcy Jeremy'ego...
Na tatuażu, takim samym jak ten?
Jeśli chcesz o coś spytać, pytaj.
Całe moje życie zabijam wampiry.
Ale nigdy nie mogłem tego do końca odczytać.
A trzy dni temu
magicznie uzupełnił się, bez żadnego powodu.
Czy ja wyglądam, jakbym znał się na tatuażach?
Spójrz na moją skórę. Bez skazy.
Nie bierzesz tego na poważnie.
Nie winię cię.
Nie znasz mnie.
Więc pozwól, że się przedstawię.
Nazywam się Galen Vaughn.
A ty lepiej zacznij gadać.
- Powiedz, że żartujesz. - Chciałabym.
Kiedy wróciliśmy z poszukiwań Jeremy'ego, Shane'a i Bonnie już nie było.
Shane potrzebuje Bonnie,
żeby znaleźć lekarstwo
i dzięki niemu udało im się wymknąć.
- A co z Damonem? - Pokłóciliśmy się.
Myślałam, że poszedł się przejść, ale poszliśmy na plażę
- i zobaczyliśmy ślady walki. - Co to znaczy?
Czyli ktoś go zaatakował i schwytał.
Myślisz, że Shane go zabrał?
Nie jest wystarczająco silny, nawet atakując z zaskoczenia.
Ktoś musiałby mu pomóc, nawet kilka osób.
Przykro mi. Chciałabym tam być i pomóc.
Może mogłabyś coś zrobić na miejscu.
Cokolwiek. Mów.
Shane szuka lekarstwa. Możemy go znaleźć.
Mamy zdjęcia tatuażu Jeremy'ego, ale nie możemy odczytać mapy.
Chyba, że będziecie mieć miecz łowcy od Klausa.
Dokładnie.
Nigdy nie odda tego miecza.
Jeśli ktoś go może przekonać, to tylko Caroline.
Nigdy nie odda miecza, nawet dla Caroline.
Boi się, że zabierzemy mu nieśmiertelność.
A poza tym nie chciałby, żeby któreś z nas
cieszyło się człowieczeństwem.
Może nie musi go oddawać.
Zaklęcie Bonnie uwięziło Klausa w domu Eleny.
Nie może się ruszyć.
Nie tak łatwo jest schować długi kawał metalu.
Znajdę go. Nie martwcie się. I prześlij mi mailem zdjęcia tatuażu.
- Znajdę miecz i oddzwonię. - Dzięki, Caroline.
Na razie.
- Potrzebujesz mojej pomocy, skarbie? - Nie.
Dalej nie idę.
To wiekopomne wydarzenie w dziejach ludzkości.
Obudzimy najpotężniejszą nieśmiertelną istotę.
- To jeszcze nie koniec. - Dla mnie tak.
Miałem dostarczyć dzieciaka i wiedźmę.
Chcę mojej zapłaty.
Pomodlę się za wasze dusze.
To po to był nagrobek? Żeby opłacić najemnika?
Nagrobek zawiera w sobie zwapnioną krew Qetsiyahy.
Dla niektórych czarownic, ten kamień jest cenniejszy niż diament Hope.
Kto chce zejść pierwszy?
Kogo ja widzę - biedny sierota Lockwood.
Przyszedłeś pokazać jak śmiesznie bezsilny jesteś wobec mnie?
Próbuję pomóc przyjaciołom znaleźć lekarstwo.
Znalazłem to u ciebie.
I myślisz, że znalezienie miecza pomoże ci znaleźć lekarstwo?
Ty mi powiedz.
Po drodze bawiłem się rękojeścią...
i znalazłem to.
I co to może być?
Nazywa się krypteks.
Widziałam Kod da Vinci.
Przekręcasz, dopasowując różne symbole,
a z drugiej strony dostajesz tłumaczenie.
A dzięki magii Internetu, Elena przesłała nam to.
Więc musimy tylko rozgryźć krypteks.
Gdybyś chciał nam pomóc, nie będziemy cię zatrzymywać.
W takim razie proponuję skorzystać z magii Internetu
i zakupić słownik aramejski
w najbliższej księgarni?
- Aramejski? - To martwy język.
Nie używany od czasów biblijnych.
Zapewne język ojczysty Qetsiyah.
Nawet z najlepszym słownikiem na świecie,
tłumaczenie zajmie wiele dni.
Może nawet tygodni.
Co to znaczy?
"Gdybyście tylko mówili po aramejsku".
Kolejny raz,
życie wszystkich szukających lekarstwa jest zagrożone,
bo biedna Elena nie radzi sobie z byciem wampirem.
Nie. Każdy kto tu jest, chce tego.
Nie tylko dla ciebie, ale też dla siebie.
Czemu nie powiedziałeś, że chcesz lekarstwa dla siebie?
Dlaczego miałbym go nie chcieć?
Znam każdy aspekt wampiryzmu.
Moc... Cierpienie, poczucie winy.
Na dłuższą metę, nawet dobre strony nie są takie dobre.
Wiem, czemu chciałbyś je wziąć,
chodzi mi o to... Czemu mi nie powiedziałeś?
Bo to ciebie nie dotyczyło.
Wiesz, jak bardzo chciałem mieć ludzkie życie razem z tobą.
Być człowiekiem, być normalnym.
To coś, czego chciałem, na długo zanim cię poznałem.
Cieszę się, że mi to mówisz.
W końcu przyjaciele mówią sobie o głęboko skrywanych sekretach, prawda?
Przyjaciele? Podoba mi się to.
Może powiedziałbyś mi, gdzie idziemy?
Obok studni życzeń znajduje się wejście do krypty.
W krypcie leży Silas.
A razem z Silasem jest lekarstwo,
dzięki któremu zabiję Silasa,
kończąc misję Bractwa Pięciu.
Jesteś kartą przetargową.
W zamian za ciebie, twoja przyjaciółka wiedźma otworzy dla mnie kryptę Silasa.
Moment. Chcesz targować się o mnie z Bonnie Bennett?
Masz nie tego wampira, co trzeba.
Zobaczymy.
Słuchaj no, Shrek.
Moja przyjaciółka ci pomoże.
Nie musisz się targować. Nie obchodzi nas Silas.
Chcemy tylko lekarstwa. Dasz nam to, czego chcemy
i będziesz miał nas z głowy.
Naprawdę nie rozumiesz, prawda?
Okej, to jest to.
Przetłumaczyliśmy wszystkie symbole z tatuażu.
"Przejście wewnątrz... wymaga młodego senatora...
i ładnego kwiatka".
To nie ma sensu!
Nie, nie rozumiem, więc może mi to wytłumaczysz?
Silas jest nieśmiertelny.
Żeby go zabić, muszę mu wepchnąć lekarstwo do gardła.
Co to ma wspólnego ze mną i przyjaciółmi?
"Wymaga potężnej czarownicy i łowcy w pełnym rozkwicie".
- Co ty robisz? - Nie muszę zdradzać moich motywów.
Caroline.
Przynieś tu mój miecz.
Muszę użyć lekarstwa przeciwko Silasowi.
W takim razie twoi przyjaciele nie mogą go dostać.
Ty użyjesz go przeciwko Silasowi, a my wykorzystamy dla siebie.
"Silas spoczywa po drugiej stronie,
trzymając w rękach narzędzie jego zniszczenia".
Przekręć krypteks w prawo.
Zatrzymaj.
Rękojeść skrywa klucz do mapy morskiej.
Przekręć w lewo.
A teraz przekręć drugą część.
Jest coś jeszcze.
- Nie chcesz się z nami podzielić? - Nie mogę, nawet gdybym chciał.
Dlaczego nie możesz?
Tak jest napisane.
Co to znaczy?
Klaus, co to znaczy?
Że jest tylko jedna dawka.
- Wszystko dobrze? - Tak, ześlizgnęłam się.
Chodź tu.
Już w porządku.
Dzięki.
Uważajcie, schodzę.
Jak myślisz, co się stanie, kiedy rzucisz zaklęcie na mój tatuaż
i nic już nie powstrzyma Shane'a?
- Ufasz mi? - Oczywiście.
Więc obiecuję ci, że Shane nie obudzi Silasa.
Tylko nie rób nic głupiego.
Jeśli nie zapanujesz nad ekspresją,
tylko Shane będzie mógł ci pomóc.
Nie martw się o mnie, nic mi nie będzie.
Jeśli Shane spróbuje skrzywdzić któreś z nas...
Sama go zabiję.
- Halo? - Tu Caroline.
Odczytaliśmy tatuaż.
Właśnie wysyłamy wam zdjęcia mapy i instrukcji.
- Dobra, dzięki. - Tak właściwie, to dzięki mnie.
Nik, pomogłeś?
Nie bądź taka zdziwiona, siostrzyczko.
A nie powinnam być? Nie chcesz, żebym była człowiekiem,
żebyśmy byli ludźmi. Dlaczego nam pomogłeś?
Zdałem sobie sprawę, że im dłużej próbuję ci przeszkodzić,
tym dłużej nadal mnie nienawidzisz.
Być może chcę, żeby moja siostra wreszcie była szczęśliwa.
Już raz ci uwierzyłam. Nigdy więcej.
Koniec z kłamstwami. Koniec z gierkami.
Mam nadzieję, że uda ci się żyć
i umrzeć, tak jak tego chcesz.
Też mam taką nadzieję.
Jeszcze jedno, Rebeko.
Jest tylko jedna dawka lekarstwa. Musisz znaleźć ją pierwsza.
Tylko w ten sposób...
- Jeszcze raz mnie dotknij... - I co mi zrobisz? Pogrozisz?
Przykro mi, jeśli zmartwiłeś się lekarstwem,
- ale musimy iść dalej. - Nie obchodzi mnie lekarstwo.
Nie wiem dlaczego ktoś nie chciałby być wampirem.
Wiesz, co? Gdybym nie był wampirem,
nie mógłbym zrobić dziewięciu rzeczy,
które ci zrobię na wolności.
- Niech będzie dziesięć. - Jasne.
Dobra, przyznaję.
Moi przyjaciele chcą lekarstwa,
a ja chcę, żeby je mieli
i bardzo mnie złości, kiedy nie mogę pomóc moim bliskim.
Ale powiedz mi coś, Vaughn.
Jeśli martwi cię Bonnie, nastoletnia czarownica,
po co ratowałeś Jeremy'ego i Elenę?
- Niby jak? - Duży gostek. Cały w białej farbie.
- Wsadziłeś mu topór w kręgosłup. - Nie pamiętam nic takiego.
Jesteśmy na odległej wyspie.
Ty, ja i banda niezbyt miłych miejscowych.
Mam ci uwierzyć, że ktoś inny
załatwił tego ludzkiego monster trucka,
- który zaatakował Jeremy'ego i Elenę? - Mówię ci, to nie byłem ja.
- A to twoje? - Nie. Twoje?
Nie.
Czyli na tej wyspie naprawdę jest ktoś jeszcze.
Czy to nie wspaniałe?
Kiedy obudzimy Silasa, wszystkie poświęcenia się opłacą.
- Będziemy mieć to, co chcemy. - Albo nas zabije.
Zobaczysz, że mam rację. Tylko nic nie wymyślajcie,
jeśli coś mi się stanie, was spotka coś gorszego.
Dobra. Gdzie jest to głupie przejście, które ma otworzyć?
Szukaj czegoś, co tu nie pasuje,
co nie występuje w naturze, jak rysunek albo napis, albo...
geometrycznie doskonały okrąg.
To jest to. To jest to miejsce.
- Co mówiła Caroline? - Nie wiem. Straciłam zasięg.
Chodźcie. Tędy.
Musimy zejść na dół i przejść.
Zaleta wampirów. Wystarczy, że skoczymy.
Czekajcie.
Może powinnaś zostawić tu mapę. Jeśli upadniesz,
lepiej, żeby telefon był cały.
Znów to robisz?
- Przecież jesteśmy zespołem. - Nie mamy czasu.
Idź pierwsza. Będziemy tuż za tobą.
Powinieneś coś wiedzieć o lekarstwie.
Uda ci się. Po prostu oddychaj, dobrze?
Skup się na tym, co umiesz. Nie bój się tego, czego nie umiesz.
Uda ci się.
Pamiętaj, tak jak mnie uczyłaś.
Masz kontrolę.
Tak jest. To jak oddychanie.
A teraz poczuj moc w sobie.
Twoja wiedźma chyba rzuca zaklęcie.
Jesteś pewna, że Klaus mówi prawdę,
że jest tylko jedna dawka lekarstwa?
Nadzieja naprawdę jest matką głupich.
Dla jednego z nas wciąż jest nadzieja,
ale nawet gdybym cię pożałowała
i chciała złagodzić twój ból, dając ci lekarstwo,
to i tak dałbyś je Elenie, prawda?
Tak myślałam.
Przykro mi, że nie wyszło tak, jak chcieliśmy.
Nic mi nie jest.
Tutaj.
Spójrz. Podziałało.
- Udało ci się. - Nam się udało.
Przydałaby mi się pomoc. Mam złamaną nogę.
Więc lepiej ją oszczędzaj.
Bonnie. Poczekaj. Nie idź...
Pomóż mi! Proszę!
Pomóżcie mi!
Jesteśmy na miejscu.
Chyba ktoś nas uprzedził.
Wielka szkoda.
Już cię nie potrzebuję.
Przykro mi cię zabić.
Nawzajem. Bo wiesz, ta cholerna klątwa łowcy.
Dobra. Jak to zrobimy?
Szybko i bezboleśnie.
Nic nie obiecuję.
Zabiję cię.
A potem znajdę to cholerne lekarstwo i dam je dziewczynie, którą kocham.
To przywiązanie do przyjaciół będzie dla ciebie zgubą.
Nie znasz moich przyjaciół.
Ani moich wrogów.
Jest tylko jedna dawka?
Nie mogę jej wziąć.
Są inni, którzy też tego potrzebują, tak samo jak ja.
To koniec.
Przykro mi.
Może to i lepiej.
Jak to?
Wszystko zmieniło się w momencie, w którym zeszłam z mostu.
Nawet gdybym znów była człowiekiem,
nie byłabym taka sama, jak kiedyś.
Więc najwyższy czas, żebym zaakceptowała to, jaka jestem
i wymyśliła, jak spędzić resztę życia.
Resztę twojego życia.
Zniewolona przez Damona.
Zajmiemy się tym po powrocie do domu.
O Boże.
Dom. Klaus.
Zaklęcie Bonnie go nie powstrzyma.
A po tym, co zrobiliśmy Kolowi,
pozabija nas, jeśli nie podamy mu lekarstwa na siłę.
Koniec użalania się. Musimy iść.
Zawsze kiedy myślę, że już go mamy, ten sukinsyn znów zyskuje przewagę.
Nie pozwolimy cię skrzywdzić. Stefan i Elena zdobędą lekarstwo.
Jeśli znajdą je pierwsi.
Jeśli nie, Klaus mnie zabije. Muszę stąd wyjechać, żeby pomyśleć
- jak mam przeżyć... - Poczekaj.
Zanim zaczniesz szykować się na zagładę,
pozwól, że spróbuję z nim pogadać.
On nie ma nic do stracenia.
Jego brat nie żyje, nie ma hybryd.
Chce rozlewu krwi, zaczynając od mojej.
Nie będę się z tobą znów żegnać, rozumiesz?
Załatwię to.
Będziemy tańczyć, czy się pobawimy?
Wiesz, że nie może mi nic zrobić, chyba że ma kołek z białego dębu.
Tego nie ma, ale ma inne zabawki.
Tracisz czas. Zdobądź lekarstwo. Idź.
- Nie możemy cię zostawić. - Nie możemy.
Idź przodem. Dogonimy cię.
Idź!
Spójrz na nas.
Początkujący łowca i nieletnia wiedźma.
Jak udało nam się tak daleko zajść?
Dobrze, że jesteśmy tu razem.
Też się cieszę.
Gdzie właściwie jest to "tu"?
Tędy.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
Witaj, Bonnie.
Cześć, babciu.
Co ty tu robisz?
To miejsce pozwala żyjącym rozmawiać z umarłymi.
Bonnie, co się dzieje?
Bardzo przepraszam...
za to, co się stało.
Już dobrze. Jesteś tu teraz.
I niewiele brakuje, żebyś przywróciła mnie do życia na dobre.
- Jak? - Silas może to zrobić.
Musisz tylko go nakarmić,
a wszystko będzie tak, jak dawniej.
Stój!
Nie widzisz swojej babci. Gdyby tu była,
też bym ją zobaczył.
To nie duch. To halucynacja.
To co widzisz, nie jest prawdziwe.
To ja. Twojej babci tu nie ma.
Ja tu jestem. Jestem prawdziwy.
Co się stało?
Silas.
Był w twojej głowie.
Próbował cię kontrolować.
I Shane'a.
Wizje jego żony.
W ten sposób Silas go kontroluje.
Musisz zablokować przed nim umysł.
Zamknij oczy.
Słuchaj tyko mojego głosu.
Będę nas prowadził.
Nie możesz zabić Tylera.
Nie tylko mogę, ale muszę.
Muszę dbać o reputację.
Co więcej, chcę tego.
Nie proszę, żebyś mu wybaczył.
Po prostu pozwól mu żyć,
gdzieś daleko stąd.
Więc miałby wieść szczęśliwe życie,
po tym jak zwrócił hybrydy przeciwko mnie,
jak próbował mnie zabić,
jak postawił sobie za życiowy cel, żeby znaleźć lekarstwo
i użyć je przeciwko mnie.
- Wszyscy chcemy lekarstwa. - Naprawdę?
- Ty też? - To nie ma znaczenia.
Jest tylko jedna dawka, więc i tak go nie dostanę.
Ale gdybyś mogła je wziąć...
Nie zrobiłabyś tego, prawda?
Wolisz być taka, jak teraz, a nie jak kiedyś.
Lubisz być silna.
Nieśmiertelna.
Nieustraszona.
Jesteśmy tacy sami.
Udowodnij to.
Wiesz, jak bardzo kocham Tylera.
Widzisz, jak bardzo boję się go stracić.
Jeśli jesteśmy do siebie podobni, pokaż mi swoje współczucie.
Okaż mu łaskę, jaką ja bym ci okazała.
Łaskę...
Dla Tylera?
Dobrze.
Ma natychmiast wyjechać z miasta.
Niech ucieka i schowa się tam, gdzie go nigdy nie znajdę.
Oczywiście.
Powiedz mu, że okazuję mu łaskę ze względu na ciebie.
Dam mu fory...
zanim go zabiję.
Chodź. Musimy ją dogonić.
Dobrze, ale daj mi minutkę.
Tylko nas spowolnię. Idź.
Wystarczy jej jeden z nas.
A ty nie chcesz już być tym jedynym?
W końcu uznałeś, że łatwiej jest odejść?
Jest tylko jedna dawka lekarstwa.
Ona chce ją wziąć, ty też tego chcesz.
Ja nie. Zrób wszystko, żeby była szczęśliwa.
Pozmieniało się. To nie takie proste.
Teraz to jest proste.
Zabieraj tyłek na dół.
Pomóż jej zdobyć lekarstwo.
No dalej.
Nie!
Ile razy będziemy musieli się żegnać?
Przynajmniej tym razem możemy zrobić to we właściwy sposób.
Nie ma właściwego sposobu.
To nie jest pożegnanie.
Tylko do czasu, gdy znajdziemy rozwiązanie.
Jesteśmy nieśmiertelni, pamiętasz?
Znajdziemy sposób.
A co, jeśli nie?
Powiedz, że już o mnie nie pomyślisz.
Powiedz, że o mnie zapomnisz,
że będziesz mieć dobre i szczęśliwe życie, beze mnie.
Będę mieć szczęśliwe życie bez ciebie.
Zapomnę o tobie.
I już nigdy...
przenigdy o tobie nie pomyślę.
Do czasu, aż znajdziemy sposób.
Pewnie nie podzielisz się wampirzą krwią.
- Gdzie Jeremy i Bonnie? - Nie mam pojęcia.
Nie kłam!
Nie kłamię.
Ale jeśli mi pomożesz, obiecuję, że cię zaprowadzę.
Czy zawsze wiedziałeś, że jest tylko jedna dawka?
Co? Nie.
Niby skąd? Nigdy nie widziałem lekarstwa.
Wszystko, co mówiłem i robiłem miało mi tylko przywrócić rodzinę, przysięgam.
Więc wiesz jak to jest, mieć nadzieję.
A teraz wiesz jak to jest, gdy się ją straci.
Nie wygłupiaj się!
Caitlin.
Przepraszam.
- Zawiodłem cię. - Nie.
Nie zawiodłeś.
Przepraszam.
Próbowałem.
Zrobiłeś wszystko, o co cię prosiłam.
Wszystko będzie dobrze.
Czy to jest to? To jest lekarstwo?
Jak takie coś ma wyleczyć każdego wampira na świecie?
Chyba tego nie zrobi.
Przyklejone. Pomóż mi je wyjąć.
Jest jakby skamieniałe.
To jak wyginanie kamienia.
O mój Boże.
Co?
Co jest?
Leżał tu tak bez ruchu, jak wampirzy posąg, przez 2000 lat.
Jest tylko jeden sposób, żeby go ruszyć.
Jaki?
Musimy dać mu krwi.
Jeśli chcemy wyjąć lekarstwo z jego rąk...
Musimy go obudzić.
Żyjesz.
- Tak. - Dlaczego nie poszedłeś z nimi?
To mój czas sjesty.
- Poddałeś się, co? - Nie poddałem się.
Tylko zdałem sobie sprawę...
że nie mogę wszystkiego kontrolować.
Choćbym bardzo się starał.
Powiedzmy, że pogodziłem się z tym faktem.
Pogodziłeś? Kochasz Elenę.
Zawsze będziesz ją kochał.
Jeśli stanie się człowiekiem, może czuć do ciebie coś innego.
Nigdy się z tym nie pogodzisz.
Życie jest do bani.
Kup sobie kask.
Zrobiłeś coś bezinteresownie.
Gdybym cię nie znała, powiedziałabym, że stajesz się przyzwoitym facetem.
No dalej!
Musi być jakiś sposób, poza budzeniem go.
Znajdziemy sposób...
Nie słuchaj wiedźmy, chłopcze.
Musimy obudzić Silasa.
I musimy zrobić to teraz.
- Co ty robisz? - To, co powinieneś już dawno zrobić.
Obudzę Silasa.
A potem go zabiję.
Trochę się pogubiłeś, jesteśmy w tej samej drużynie.
Raniłeś moją przyjaciółkę!
Nie cackam się z wiedźmami.
Nie możesz użyć lekarstwa na Silasie.
Do tego ma służyć!
Do czego innego byś go użył?
Dla twoich przyjaciół.
Twojej siostry.
Przykro mi, stary. Nie jest do tego przeznaczony.
To nic osobistego.
Nie! Klątwa łowcy!
Wszystko dobrze?
Jak się wydostałeś?
Obawiam się, że twoją Bonnie spotkało coś strasznego.
Nie bój się, kochana. Wiesz, że nigdy bym cię nie skrzywdził.
- Wystarczająco dużo zrobiłeś. - Nawet więcej.
Byłem dobry,
wyrozumiały,
współczujący...
Dla ciebie, Caroline.
Wszystko to dla ciebie.
- Co się stało? - Ona tutaj jest!
Kto?
Jest tu Elena. Wszystko będzie dobrze.
Udało nam się.
Musimy cię stąd wydostać.
Musisz pomóc Bonnie. Łowca ją dźgnął.
Trzeba ją nakarmić.
Najpierw upewnię się, że z tobą wszystko okej.
Nic mi nie jest. Co ty robisz?
Lekarstwo.
Po tym wszystkim, co przeszliśmy, mamy je przed sobą.
Nadal tu będzie, jak już jej pomożemy.
Zapomniałam jaki z ciebie bachor.
- Co? - Mam dosyć udawania.
- Katherine. - Dawno się nie widzieliśmy.
Niestety, ten rodzinny zjazd już za długo trwa. obą.