Wat voorafging: -Zet het uit.
Ze is meedogenloos zonder haar menselijkheid.
Wat moeten we doen? -Haar opsluiten en haar leven 'n hel maken.
Ik was in New Orleans op zoek naar informatie over m'n echte ouders.
Ik heb dat teken op een paar anderen gezien.
Allemaal van dezelfde roedel weerwolven uit Louisiana.
Waarom denk je dat ik je geliefde Katerina zal sparen?
Je zult haar sparen omdat ik dat van je vraag.
Als je enige broer die nog leeft, vraag ik je...
of je me de kans wilt geven om lief te hebben.
Klaus: Je hebt m'n vrijheid geweigerd.
Maar ik kan je nog één ding bieden. Er is een heks in New Orleans...
genaamd Jane-Anne Deveraux die iets tegen je wil doen.
Spoor haar op.
Ze is de kalmste, uitgedroogde vampier die ik ooit gezien heb.
Ik weet nog hoe jij me liet verhongeren.
Ik had alles gedaan voor 'n sinaasappelschil.
Ze gaat heus niet om bloed bedelen. Dat zou wanhoop betekenen. Een emotie.
Ze is nog steeds emotieloos.
Hoe hongerig moet ze zijn, eer ze wat gevoelens krijgt?
Blijkbaar veel hongeriger dan nu. -Wat moeten we ondertussen doen?
Misschien kan ik voor wat lol zorgen. -Katherine.
De enige echte. Soort van.
Wanneer is het welkomstfeestje?
Wat een durf, zeg.
Ik dacht dat Klaus je voor eeuwig zou doen verdwijnen.
Dat doet er niet meer toe, want Klaus is weg.
Hoezo weg?
Dat weerwolfmeisje Hayley, was precies wat we nodig hadden...
om voorgoed van Klaus af te zijn.
Dit is al je derde bezoek deze week. -Ik ben weg van de gumbo.
De oude vrouwtjes zeggen dat m'n zus Sophie...
een stukje van haar ziel in elk bord stopt.
Ik heb rondgevraagd over m'n familie.
En? -Niks.
Ik kan niemand vinden die zich hen herinnert.
Omdat mensen zoals jij hier al jaren geleden zijn verdreven.
Hoezo, mensen zoals ik?
In de bayou noemen ze weerwolven rougarou.
Daar zul je vinden wat je zoekt.
Maar pas op, het is de laatste plek waar je zou willen komen.
Doe het niet. Toe. Wat als ik het mis heb over haar?
Jij hebt het nooit mis. Alleen via haar kunnen we Klaus pakken.
Laat een ander de spreuk doen. -Wie?
De andere heksen zijn of ongelovig of bang. -Ze weten dat we gepakt zullen worden.
We hebben geen andere keuzes.
Ga nu. Je weet wat je moet doen.
Wat krijgen we nou?
Meen je dat nou?
Hé, ik zoek een sleepdienst.
Welkom in de duistere kant van New Orleans.
Een bovennatuurlijke speeltuin waarin de levenden snel verdwalen...
en de doden blijven om te spelen.
New Orleans? Wat doet Klaus daar in godsnaam?
Blijkbaar spannen er heksen tegen hem samen.
Onze broer kennende is hij daar om die af te slachten.
Met de heksen van het Franse Kwartier valt niet te spotten.
Ze zouden hem toch niet kunnen doden, denk je?
Probeer voor onze familie maar wat minder vrolijk te zijn.
Welke familie? We wantrouwen elkaar, maar komen toevallig uit dezelfde stamboom.
Ik hoop dat ze een manier hebben om hem te laten rotten.
Goedemiddag. Heb je tijd voor nog eentje?
Ik heb jou niks te zeggen. -Dat is niet erg vriendelijk.
Je kent me niet eens.
Ik weet wat jij bent. Half vampier, half beest. Jij bent de hybride.
Ik ben de originele hybride, maar dat is voor een andere keer.
Waar ga je naartoe?
Ik ga uitzoeken wie er tegen hem samenspant.
En dan...
ga ik ze ofwel tegenhouden, ofwel helpen. Dat hangt van m'n bui af.
Ik zoek iemand. Een heks.
Misschien kun jij me helpen om haar te vinden. Jane-Anne Deveraux.
Sorry, die ken ik niet.
Nu ben je aan het jokken.
Luister eens...
ik weet dat jij de echte heks bent in deze massa imitators...
dus stop met die leugens.
Ik ben erg opvliegend.
Heksen praten hun mond niet voorbij in het Kwartier.
Dat staat de vampier niet toe.
Dat zijn de regels. Ik overtreed Marcels regels niet.
Marcels regels.
Waar zou ik Marcel kunnen vinden?
Dank je.
Geweldig, man.
Klaus. -Marcel.
Dat nare gedoe met je papa is vast al 100 jaar geleden.
Al zo lang? -Ik geloof dat hij je de stad uit dreef.
Hij liet een reeks dode vampiers achter.
Wat een geluk dat jij het hebt overleefd.
Ik vrees dat ik m'n vader onlangs tot stof heb doen vergaan.
Als ik geweten had dat je terugkwam...
Wat, Marcel?
Wat had je dan gedaan?
Dan had ik een parade georganiseerd.
Niklaus Mikaelson.
M'n mentor, m'n redder, m'n maker.
Je krijgt wat te drinken van me.
Ja. Het is goed om je te zien. -Het is goed om thuis te zijn.
Het komt toch niet door jou dat Bourbon Street nu zo is?
Je moet ergens toeristen mee lokken, anders lijden we allemaal honger.
Ik zie dat je vrienden de zon in kunnen.
Ja, ik heb het geheim van je daglichtring met wat vrienden gedeeld.
Alleen met vertrouwelingen. De familie. -Zeg eens...
hoe vond je een heks die bereid was om daglichtringen te maken?
Ik heb de heksen hier in de palm van m'n hand.
Is dat zo?
Ik zoek een heks genaamd Jane-Anne Deveraux.
Die heeft wat zaken met mij.
Je zoekt Jane-Anne.
Dan moet je met mij meekomen, denk ik.
De show kan beginnen.
Hoe is het met de familie?
Degenen die nog leven haten me. -Vergeet hen.
Als je familie je teleurstelt, dan maak je nieuwe. Dat leerde jij me.
En zoals altijd is alles wat van mij is ook van jou.
Zelfs het schorriemorrie dat alleen 's nachts kan rondlopen.
Ze zijn niet echt subtiel, hè?
Het is het Kwartier, hier is er helemaal niks subtiel.
Ja.
Jane-Anne Deveraux.
Een applausje voor Jane-Anne.
Kom op.
Applaus.
Jane-Anne Deveraux.
Je bent beschuldigd van het beoefenen van hekserij...
die de regels overtreedt die ik heb opgesteld en die ik afdwing.
Hoe pleit je?
Was dat overtuigend? In de jaren 50 heb ik rechten gestudeerd.
Wacht even. Ik meen het, de klok tikt.
Je weet hoe het werkt. Hoe pleit je? -Ik heb niks gedaan.
Dat is een leugen.
Dat weet jij en dat weet ik ook. En jij haat het dat ik het weet.
Jullie heksen worden er gek van dat ik alles weet wat jullie doen...
en jullie hier geen magie kunnen gebruiken zonder betrapt te worden.
Zullen we dus maar ter zake komen?
Vertel me met wat voor magie je bezig bent.
Als je het me vertelt, zal ik genadig zijn.
Ik ben tenslotte ook een genadig man.
Rot maar in de hel, monster.
Weet je wat...
ik geef je nog één kans.
Of niet.
Wat was dat? -Hé.
Loop even met me mee.
Heksen mogen hier niet toveren. Ze overtrad de regels.
Ik wilde haar spreken, had ik gezegd.
Sorry, ik ging helemaal op in de show.
Die heksen denken dat ze hier nog macht hebben.
Ik moet bewijzen dat dat niet zo is.
Ik verspil nooit een kans voor machtsvertoon.
Dat heb ik ook van jou geleerd.
En alle informatie die je uit haar had gekregen...
kan ik voor je ontdekken. En dat zal ik ook doen.
Ach, wat het ook was, het doet er nu niet meer toe, hè?
Mooi, mooi.
Laten we nu eten. Van bloedvergieten krijg ik honger.
Hé. Thierry heet jij toch?
Zijn er nog meer Deveraux-heksen waar zij vandaan komt?
Jij bent Klaus. -Klopt.
En jij bent van streek.
Sophie heet je toch?
Dat komt vast door wat ik met je zus zag gebeuren...
op de hoek van Royal en Saint Ann. -Vond je het leuk?
Ik vond het iets te melodramatisch.
Wat wilde je zus met mij? Waarom heeft Marcel haar vermoord?
Je hebt vrienden bij je, zie ik.
Die horen niet bij mij. -Wel bij Marcel. Dat is wat ertoe doet.
Jij hebt deze stad gesticht, maar nu is het zijn stad.
Hij vermoordde m'n zus omdat ze de regels overtrad.
Als ik met jou praat waar zij bij zijn, ben ik de volgende.
Zijn jullie mij aan het volgen, heren?
Marcel zei dat we je moesten begeleiden.
Heeft hij dat gezegd? Echt?
Laat mij ergens heel duidelijk over zijn.
Als jullie me nog eens volgen, dan trek ik jullie ruggengraat eruit.
Sorry dat je moest wachten.
Als je voor de gumbo komt, helaas: die is net op.
Je oudste whisky voor m'n twee vrienden hier.
Als Marcel wil weten wat ik van plan ben, dan mag hij het me zelf vragen.
De deuren werken gewoon.
Ben je aan het toveren?
Ik bid tegen m'n dode zus. Bewijs haar maar de laatste eer.
Ga nu niet moeilijk doen.
De hybride zocht Jane-Anne. Marcel wil weten waarom.
Dat klinkt als heksenzaken.
Dat moet je haar zelf vragen, maar dat gaat niet aangezien Marcel haar doodde.
Ik ben Elijah.
Heb je van me gehoord?
Ja.
Waarom vertel je me dan niet wat je familie met m'n broer van plan is?
Waar is Marcel? -Wie wil dat weten?
Je maakt een grap, hè?
Ik luister alleen naar Marcel.
Misschien luister je in dat geval ook hiernaar.
De beet van een weerwolf kan een vampier doden. Ik ben half weerwolf.
Ik vraag je dus nog één keer: waar is Marcel?
Hé, ik ben hier. Ik ben hier.
Rustig. Diego wilde me gewoon beschermen.
M'n jongens pijn doen is tegen de regels.
Jouw regels kunnen me niks schelen.
En ik heb geen chaperonnes nodig.
Waarom laat je me volgen?
Kom hier.
Ik snap het, machtsvertoon. Duidelijk.
Laat het los, vriend.
Voor mij.
Goed dan.
Laat maar eens zien wat je hiermee gedaan hebt...
terwijl je uitlegt wat je precies allemaal in mijn stad hebt gedaan.
Volg mij maar.
Moet je die skyline zien.
Dat is pas vooruitgang.
Meer hotels, meer toeristen, meer vers bloed.
En ik heb de mensen geleerd om de andere kant op te kijken.
En de heksen?
In mijn tijd waren ze machtig, maar nu leven ze in angst.
Hoe weet je wanneer ze toveren?
Misschien heb ik een geheim wapen. Een aas in m'n mouw.
Iets wat me de volledige controle geeft over magie in deze stad.
Is dat zo? -Misschien wel.
Of misschien bluf ik.
Je neemt verbena in.
Brandt als een lier.
Maar ik moet het aantal zwakke plekken dat ik heb inperken.
Niet boos zijn vanwege de chaperonnes.
Ik zei alleen dat ze op je moesten passen. Dat doen we hier.
We passen op elkaar.
Vers bloed.
Die bardame loopt 's nachts alleen rond.
Ze is dus of dapper, of dom.
Als ze dapper is, laat ik haar leven. Als ze dom is, is ze dessert.
Het is niet veilig om hier alleen te lopen.
Ik heb een zwarte band in karate, hoor.
Goedenavond, Elijah.
Niklaus.
Wat een volledig ongewenste verrassing.
En wat een volledig voorspelbaar welkom.
Kom mee. -Ik ga nergens naartoe.
Niet tot ik weet wie er tegen me samenzweren.
Dat heb ik net voor je ontdekt.
KERKHOF
Wat doen we hier?
Wil je weten wat de heksen met je van plan zijn?
Volg mij maar.
Sophie Deveraux.
Wat is dit? -Hij is helemaal voor jou. Ga je gang.
Weet je, je bent beroemd in deze stad.
Heksen vertellen verhalen over de machtige vampier Klaus.
We weten dat Marcel maar een straatrat was...
tot jij hem maakte tot wat hij is. En nu is hij losgeslagen.
Hij doet wat hij wil en doodt wie hij wil.
Ik ga hem tegenhouden.
En jij gaat me helpen.
Daarom heb je me hierheen gebracht.
Luister. -Dat is niet nodig.
Er is niets op deze aarde...
dat er voor mij genoeg toe doet om hier nog 30 seconden te verdoen.
Elijah, wat is dit voor waanzin? -Klaus.
Je moet naar hen luisteren.
Jullie zijn gek geworden als jullie denken dat een onenightstand...
sorry, schat, iets voor me betekent.
Marcel is misschien in staat om te voorkomen dat we in de stad toveren...
maar als hoeders van de balans weten we het als de natuur iets nieuws heeft.
Ik heb bijvoorbeeld een speciaal talent om te voelen of iemand zwanger is.
Wat? -Ik weet het, dat is onmogelijk.
Wat wil je nu zeggen? -Niklaus.
Het meisje draagt jouw kind in zich.
Nee. Dat is onmogelijk.
Vampiers kunnen zich niet voortplanten. -Maar weerwolven wel.
Door magie werd je vampier, maar je werd als weerwolf geboren.
Je bent de originele hybride. De eerste van je soort.
Deze zwangerschap is een achterdeurtje van de natuur.
Je hebt het met een ander gedaan, geef toe.
Ik heb dagenlang gevangen gezeten in die stomme bayou.
Ze denken dat ik een wonderbaby in me heb.
Als het niet van jou was, had ik dat al bekend.
M'n zuster gaf haar leven om met magie de zwangerschap te kunnen bevestigen.
Vanwege Jane-Anne's offer, beslissen wij over de levens van haar en haar baby.
Als je ons niet helpt tegen Marcel...
dan zal Hayley niet lang genoeg leven voor haar eerste positiekleding.
Wat?
Genoeg. Als Marcel dood moet, regel ik dat wel.
Dat gaat niet.
Nog niet. We moeten ons aan ons plan houden en er zijn regels.
Hoe durf je mij te bevelen...
en me te bedreigen met wat je onterecht als een zwakke plek ziet.
Ik wil geen leugens meer horen. -Niklaus.
Luister.
Dood haar en de baby maar.
Wat kan mij het schelen?
Niklaus. -Het is een truc, Elijah.
Nee, broer, een geschenk. Dit is jouw kans. Onze kans.
Voor? -Een nieuw begin.
Om alles terug te nemen wat ons is afgenomen.
Niklaus, onze eigen ouders zijn ons gaan haten.
Onze familie was verwoest.
Sindsdien is het enige wat jij ooit wilde en wat wij ooit wilden...
een familie.
Ik laat me niet manipuleren.
Oké, ze manipuleren je. En wat dan nog? Bij hen zullen dat meisje en haar kind...
jouw kind blijven leven.
Ik ga ze allemaal afmaken.
En dan? Terug naar Mystic Falls om verder te leven als de gehate hybride?
Is het zo belangrijk dat mensen doodsbang voor je zijn?
Ze zijn bang voor me omdat ik de macht daartoe heb.
Wat heeft dit kind me te bieden? Macht?
Familie is macht, Niklaus.
Liefde, trouw, dat is macht.
Dit is wat we 1000 jaar geleden zwoeren voor het leven je menselijkheid wegnam.
Voor je ego, je woede en je paranoia de man maakten die nu voor me staat...
iemand die ik nauwelijks nog herken als m'n broer.
We hebben het hier over ons, de familie van Originelen.
En wij blijven voor eeuwig en altijd samen.
Ik vraag je om hier te blijven.
Ik zal je helpen en je steunen. Ik zal je broer zijn.
We zullen hier samen een thuis opbouwen.
Ga dat meisje dus redden.
Red je kind.
Nee.
Hij doet wat hij altijd doet.
Bij een kans op geluk rent Klaus de andere kant op.
Laat hem. Als het al zijn kind is, is het zonder hem beter af.
Maar hij is niet beter af zonder dat kind. Wij ook niet.
Lieve Elijah, onze broer bezorgt ons zelden iets anders dan ellende.
Wanneer geef je je pogingen om hem te redden eens op?
Ik stop met proberen wanneer ik geloof dat hij echt niet meer te redden is.
Ik zou je de details geven, maar je hebt natuurlijk alles al gehoord.
Hij draait wel bij. Je kent Elijah.
Hij stopt pas als hij Klaus overtuigd heeft te doen wat juist is.
Je weet natuurlijk alles wat broers betreft...
maar mijn broer ken je bij lange na niet.
Dat heb je mis.
Klaus loopt hier niet van weg. Hij is precies zoals ik.
We manipuleren...
we snakken naar macht, we beheersen, we straffen...
maar dat komt allemaal door iets diep binnen in ons.
Wat dan?
We zijn alleen.
En dat haten we.
Zeg tegen Elijah dat hij me moet bellen.
Ik zal op hem wachten.
Hé, waar was je gebleven?
Wil je zeggen dat je knechtjes me niet meer in de gaten houden?
Wat heb jij een rotbui. Wat kan ik voor je doen?
Vertel waarmee je de heksen onder controle houdt.
Gaan we het weer daarover hebben? -Inderdaad, ja.
Ik ben je alles verschuldigd, maar hier moet ik een grens trekken.
Dit zijn mijn zaken.
Ik beheers de heksen in mijn stad. Hou het daarop.
Jouw stad? -Inderdaad, ja.
Grappig, want toen ik 100 jaar geleden vertrok...
was je een zielige straatschoffie die trilde van de zweepslagen...
van degenen die je onderdrukten. En kijk nu eens. Meester van je domein.
Prins van de stad.
Ik wil het nu wel weten. -Waarom?
Jaloers?
Ik snap het wel, 300 jaar geleden heb je geholpen...
om van een strafkolonie iets moois te maken. Maar toen ben je weggegaan.
Je bent zelfs weggevlucht.
Ik ben gebleven. Kijk eens om je heen. Vampiers zijn hier nu de baas.
We hoeven ons niet als ratten te verbergen. De mensen kijken de andere kant op.
Ik heb de weerwolven verjaagd en zelfs de heksen uitgeschakeld.
Het bloed blijft maar vloeien en het feest houdt nooit op.
Wil je hier een tijdje blijven voor je verder gaat? Prima.
Wat van mij is, is ook van jou. Maar het is wel van mij.
Mijn thuis, mijn familie, mijn regels.
En als iemand de regels overtreedt? -Dan sterven ze.
Genade is voor de zwakken. Ook een les van jou.
En ik ben niet de prins van het Kwartier, vriend. Ik ben de koning.
Toon me eens wat respect.
Je vriend zal dood zijn voor het weekend is.
Ik heb dus een van je regels overtreden.
Maar ik kan niet gedood worden.
Ik ben onsterfelijk.
Wie heeft hier nu de macht, vriend?
Die kerel van de 100 dollar.
De dappere bardame.
Camille. Dat is een Franse naam. -Het is een omanaam.
Noem me maar Cami. Hij is goed, hè?
Schilder jij ook? -Nee, maar ik bewonder kunst.
Elke kunstenaar heeft een verhaal. -En wat zou zijn verhaal dan zijn?
Hij is boos.
Somber. Hij voelt zich onveilig, maar weet niet wat hij eraan moet doen.
Hij wou dat hij z'n demonen onder controle had en niet hun slaaf was.
Hij is dolende.
Alleen.
Of misschien heeft hij gewoon te veel gedronken.
Sorry, ik heb ooit psychologie gestudeerd.
Nee.
Je had het de eerste keer goed, denk ik.
Dus...
schilder jij ook?
Kom je me weer een peptalk geven over hoe leuk het vaderschap wel niet is?
Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen.
Ik was vergeten hoe leuk ik deze stad vind.
Ik ben het niet vergeten.
We zijn al eeuwen samen, en toch kan ik op één hand tellen...
hoe vaak onze familie echt gelukkig is geweest.
Ik wilde hier niet weg.
Ik ook niet.
Waar denk je aan, broer?
Duizend jaar lang...
heb ik in angst geleefd.
Iedere keer als ik me ergens vestigde...
spoorde onze vader me op en...
jaagde hij me weg.
Door hem voelde ik me machteloos.
O, wat haatte ik dat.
Deze stad was ooit mijn thuis.
In mijn afwezigheid heeft Marcel alles bemachtigd wat ik ooit wilde.
Macht, trouw, een familie.
Ik heb hem gevormd, maar hij heeft mij afgetroefd.
Ik wil wat hij heeft.
Ik wil de koning zijn.
En Hayley en de baby?
Elke koning heeft een erfgenaam nodig.
Hoe wil je dat dit in z'n werk gaat?
Je broer moet een plek in Marcels rijk veroveren.
We beginnen bij z'n vertrouwelingen die het daglicht in kunnen.
Z'n vrienden, z'n familie. Dan raken we hem waar het pijn doet.
Ik heb tijd gehad om erover na te denken.
Ik ben jullie vijand niet. Waar mijn familie deze stad tekort deed...
is Marcel geslaagd.
M'n bloed zal hem genezen...
alsof het nooit gebeurd is.
Het Kwartier is jullie thuis, maar ik wil er een tijdje blijven...
als ik hier nog welkom ben.
Caroline.
Ik bevind me in een van m'n meest favoriete plekken ter wereld...
omgeven door eten...
muziek, kunst, cultuur...
en ik zou niets liever willen dan het aan jou te laten zien.
Misschien sta je me dat ooit toe.
Dus dat is het?
Moet ik m'n spullen pakken en voorgoed weggaan?
M'n leven hier vergeten en de genezing? -Daar had je toch niets aan gehad.
Het zou je alles wat je bent ontnomen hebben en waarvoor?
Meer dansfeestjes op school? -Ik wilde menselijk zijn.
Ik wilde kinderen en een gezin.
Dat kan ik je allebei aanbieden. -En als ik nee zeg?
Een dolk in m'n hart en terug de doos in?
Ik heb m'n zegje gedaan.
Je familie heeft je nodig.
De keuze is aan jou.
Ik ben hem niets verschuldigd.
Ik wens hem geen blijdschap, geen liefde toe.
Ik blijf hier en leid m'n leven zoals ik wil en als je slim bent doe jij dat ook.
Ze heeft gelijk.
Wees slim, Elijah.
Klaus is krankzinnig en valt echt niet meer te redden.
Laat hem z'n nieuwe avontuur beleven en wij het onze.
Ik heb zo veel van m'n leven aan hem verloren.
En jij ook.
Nu is het onze beurt.
Elijah, alsjeblieft.
Katerina...
Vaarwel.
Je ziet er vreselijk uit.
Ik heb honger.
Maar daar geef jij niks om. -Jawel.
Daar gaat het juist om.
Ik geef erom, jij niet.
Dat moet maar eens veranderen.
Verbena?
Hoe voel je je daardoor?
Gekwetst, omdat ik je misleidde?
Kwaad omdat ik je pijn deed? Of bang...
omdat je weet dat het nog veel erger gaat worden?
Je wilde altijd al spelletjes spelen.
Toe maar.
Eens zien wie het eerst instort.
Ik...
of jij.
(Dutch) n wie het eerst instort.