Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Padamkannya.
Dia kejam tanpa perikemanusiannya.
- Jadi, apa awak nak buat? - Kurung dia.
Musnahkan hidupnya.
Saya ke New Orleans...
untuk cari maklumat tentang ibu bapa saya.
Saya pernah tengok tanda itu pada beberapa orang saja...
semuanya daripada puak serigala jadian yang sama...
puak yang berjaya di Lousiana.
Kenapa awak fikir saya akan biarkan Katerina hidup?
Awak akan biarkan dia sebab saya yang minta.
Sebagai satu-satunya abang awak yang masih hidup...
saya nak minta awak bantu saya...
dengan peluang untuk mencintai ini.
Klaus, awak tolak kebebasan...
dan sebagai ganti...
saya ada perkara terakhir untuk berikan pada awak.
Ada ahli sihir di New Orleans bernama Jane-Anne Deveraux...
cuba nak bunuh awak.
Buru dia.
Dia puntianak paling tenang yang pernah saya jumpa.
Saya ingat...
masa awak biar saya kelaparan tiga hari.
Saya sanggup merayu di kaki awak untuk kulit oren.
Dia takkan minta darah.
Merayu bermaksud keterdesakan.
Emosi.
Dia masih dalam zon tanpa perikemanusiaan.
Selapar mana dia perlu hadapi sebelum kita boleh...
masukkan perasaan kepadanya.
Lebih lapar daripada sekarang.
Apa kita nak buat sementara itu?
Mungkin saya boleh berikan sedikit keterujaan.
- Katherine. - Satu-satunya.
Lebih kurang, bila nak buat parti kepulangan awak?
Tengok siapa yang melebih-lebih.
Kali terakhir saya dengar, Klaus sedang merancang...
kematian awak selama-lamanya.
Tak kisahlah, sebab Klaus dah tiada.
Apa maksud awak dia dah tiada?
Kita katakan saja gadis serigala jadian, Hayley itu...
sebenarnya apa yang kita perlukan untuk...
jauhkan Klaus daripada hidup kita selamanya.
Kali ketiga dalam minggu ini.
Saya taasub dengan gumbo, Jane-Anne.
Wanita tua di Wad Sembilan kata adik saya, Sophie...
masukkan jiwanya dalam setiap hidangan.
Saya tanya orang di Quarter tentang keluarga saya.
- Lalu? - Tiada apa.
Saya tak jumpa seorang pun yang ingat mereka.
Sebab orang macam awak, Hayley...
lari dari sini bertahun lalu.
Apa maksud awak orang macam saya?
Di bayou...
orang panggil serigala jadian Roux-Ga-Roux.
Awak pergi ke sana...
awak akan jumpa apa yang awak cari.
Berhati-hatilah.
Itu tempat terakhir awak mahu pergi.
Tolong jangan lakukannya.
Bagaimana kalau saya silap?
Itulah kelebihan awak. Awak tak pernah salah.
Dia saja cara untuk kita dapatkan Klaus.
Tak bolehkah suruh orang lain buat jampi itu?
Siapa? Separuh ahli sihir tak percayakan awak.
Separuh lagi terlalu takut.
Sebab mereka tahu awak akan tertangkap, Jane-Anne.
Kita tiada pilihan lain, Sophie.
Pergi, awak tahu apa yang patut awak buat.
Apa? Aduh!
Awak bergurau?
Hei, saya cari servis tunda.
Selamat datang ke sisi gelap New Orleans.
Taman permainan ghaib...
di mana manusia akan lenyap...
yang mati dapat bermain.
New Orleans? Apa yang Klaus buat di situ?
Ada ahli sihir yang cuba nak bunuh dia.
Kita kenal abang kita, ini satu misi...
untuk senyapkan mereka dan juga pembunuhan.
Ahli sihir French Quarter tak boleh dipandang rendah.
Awak tak rasa mereka dah jumpa cara untuk...
bunuh dia terus, bukan?
Rebekah, demi nama keluarga kita...
tolong jangan terlalu beria-ia.
Keluarga apa?
Kita kenalan yang saling tak dipercayai...
yang berkongsi susur galur yang sama.
Saya harap mereka dah jumpa cara untuk...
musnahkan pengkhianat itu.
Selamat tengah hari. Ada masa untuk satu lagi?
Saya tiada apa-apa nak dicakapkan dengan awak.
Itu tak berapa ramah, bukan?
Awak tak kenal pun saya.
Saya kenal awak apa.
Separuh puntianak, separuh binatang.
Awak Hibrid.
Saya Hibrid Asli sebenarnya.
Tapi itu cerita panjang untuk lain kali.
Awak nak ke mana?
Nak cari siapa yang kenakan abang kita.
Kemudian sama ada saya hentikannya...
atau bantu saja mereka.
Bergantung pada angin saya.
Saya sedang cari seseorang. Seorang ahli sihir.
Mungkin awak boleh tolong saya cari dia.
Jane-Anne Deveraux.
Maaf, saya tak kenal.
Itu satu pembohongan, bukan?
Awak patut tahu...
saya tahu awak ahli sihir yang sebenar...
di antara lautan penipu ini...
jadi, tak usah berdalih.
Saya ini pemarah orangnya.
Ahli sihir tak cakap di luar sekolah di Quarter.
Puntianak tak benarkannya.
Itu peraturannya.
Saya tak langgar peraturan Marcel.
Peraturan Marcel?
Di mana agaknya...
saya boleh jumpa Marcel?
Saya dah buat kesalahan.
Kesalahan saya teruk.
Saya rasa suka pada lelaki ini.
Tak sabar hingga awak tengok.
Saya tak sabar.
Awak suka saya sekarang?
Terima kasih.
Awak hebat. Awak berjaya.
- Klaus. - Marcel.
Dah beratus tahun sejak...
kejadian teruk dengan ayah awak.
Memang selama itukah?
Seingat saya, dia larikan awak dari pekan ini.
Tinggalkan jejak mayat puntianak di sepanjang jalan.
Namun, awak bertuah sebab dapat bertahan.
Saya baru saja bakar mayat ayah saya.
Kalau saya tahu awak nak kembali ke sini...
- Kalaulah saya tahu. - Apa, Marcel?
Apa awak akan buat?
Saya akan buat perarakan untuk awak.
Niklaus Mikaelson.
Mentor saya, penyelamat saya, tuan saya.
Mari kita pergi minum.
Gembira bertemu awak.
Gembira dapat kembali.
Beritahu saya yang keadaan...
di Bourbon Street itu bukan angkara awak.
Ada sesuatu perlu menarik perhatian orang luar.
Kalau tak, pasti kami lapar.
Kawan-kawan awak semuanya keluar di hari siang.
Ya, saya kongsi rahsia cincin siang awak...
dengan beberapa orang kawan.
Kawan-kawan rapat saja.
- Keluarga saya. - Beritahu saya...
bagaimana awak boleh...
jumpa ahli sihir yang sanggup buat cincin siang?
Saya goda ahli sihir itu semua.
Ya?
Saya mencari ahli sihir...
bernama Jane-Anne Deveraux.
Dia ada urusan dengan saya.
Awak cari Jane-Anne?
Awak patut ikut saya.
Masa untuk beraksi!
Bagaimana keluarga awak?
Siapa yang hidup memang bencikan saya.
Lupakan mereka, kalau pertalian darah awak...
hampakan awak, cipta yang baru, okey?
Awak yang ajar saya itu.
Apa hak saya, milik awak juga.
Walaupun mereka yang berjalan malam, orang jembel saya itu.
Mereka tak begitu bersembunyi, bukan?
Ini the Quarter. Tiada apa yang tak ketara.
Hei!
Jane-Anne Deveraux!
Berikan tepukan buat Jane-Anne.
Ayuh.
Jane-Anne Deveraux...
awak dituduh mengamalkan ilmu sihir...
melampaui batas peraturan...
yang ditetapkan oleh saya.
Bagaimana pengakuan awak?
Adakah itu meyakinkan?
Saya belajar undang-undang tahun 50-an dulu.
Sebentar. Cepat, masa berlalu.
Awak tahu caranya, bagaimana awak merayu?
Saya tak buat apa-apa.
Itu satu pembohongan.
Awak tahu, saya tahu...
dan awak benci bila saya tahu.
Ia buat awak ahli sihir gila...
bila saya tahu pergerakan awak.
Awak tak boleh guna kuasa sihir di pekan ini...
tanpa tertangkap.
Jadi, buat saja apa awak mahu.
Beritahu saya awak buat jampi apa?
Beritahu saya.
Saya akan benarkan belas kasihan.
Saya lelaki yang pemurah, bukan?
Pergi matilah.
Saya nak cakap sesuatu.
Saya akan beri awak satu peluang lagi.
Atau tidak.
Ya!
- Apa itu? - Hei.
Mari jalan dengan saya.
Ahli sihir tak dibenarkan lakukan sihir di sini.
Dia langgar undang-undang.
Saya cakap saya nak cakap dengan dia.
Hei, maafkan saya. Saya terperangkap dalam pertunjukan.
Ahli sihir itu semua fikir mereka...
ada kuasa di pekan ini.
Saya perlu tunjuk pada mereka yang mereka tiada kuasa.
Saya tak pernah lepaskan peluang untuk tunjuk kuasa saya.
Satu lagi pelajaran yang saya belajar dengan awak.
Lagipun, apa-apa yang awak boleh dapat daripadanya...
saya akan tengok untuk awak.
Saya akan buat begitu. Saya berjanji.
Apapun ia...
dah tiada guna lagi, okey?
Bagus.
Jadi, mari makan.
Sebab darah itu semua buat saya lapar.
Hei, awak Thierry, bukan?
Ada lagi ahli sihir Deveraux dari tempat dia datang?
- Awak Klaus. - Ya.
Awak sedang kecewa.
Sophie, bukan?
Mungkin sebab saya baru saja saksikan...
kakak awak di sudut Royal dan St. Ann?
Awak dah nikmati pertunjukan itu?
Ia terlalu melodramatik mengikut cita rasa saya.
Apa kakak awak mahu dengan saya?
Kenapa Marcel bunuh dia?
Awak bawa kawan.
Mereka tak bersama saya.
Mereka dengan Marcel...
itu yang lebih penting.
Saya tahu awak bina pekan ini, kini ini pekan dia.
Dia bunuh kakak saya sebab dia langgar peraturannya.
Jadi, saya cakap dengan awak, saya pula seterusnya.
Awak berdua yang ikut saya?
Marcel cakap kami pemandu awak.
Dia cakap begitu rupanya.
Kalau begitu, biar saya beritahu sesuatu.
Kalau awak ikut saya lagi...
awak akan hilang tulang belakang pula.
Maaf sebab menunggu.
Kalau awak datang untuk gumbo, saya akan kecewakan awak.
Kami baru saja kehabisan.
Scotch lama awak untuk kawan saya di sini.
Marcel mahu tahu apa saya nak buat...
dia boleh tanya sendiri.
Pintu itu berfungsi.
Awak lakukan sihir?
Saya berdoa untuk kakak saya.
Silakan beri penghormatan akhir.
Jangan sukarkan ini, Sophie.
Hibrid itu cari Jane-Anne.
Marcel nak tahu kenapa.
Itu macam hal ahli sihir.
Saya nak tanya dia sendiri, tapi tak boleh...
bila Marcel dah bunuh dia.
Saya Elijah.
- Awak pernah dengar? - Ya.
Apa kata awak beritahu saya...
apa urusan keluarga awak dengan adik saya?
- Di manakah Marcel? - Siapa yang tanya?
Awak mungkin bergurau.
Saya cuma jawab kepada Marcel saja.
Kalau begitu, awak mungkin akan jawab yang ini.
Awak tahu gigitan serigala jadian boleh bunuh puntianak?
Seperti yang awak nampak, saya separuh serigala jadian...
jadi saya nak tanya awak sekali lagi...
di manakah Marcel?
Hei, saya di sini.
Saya ada di sini. Bertenang.
Diego sedang jaga saya.
Tiada sesiapa ganggu orang saya.
Itu adalah undang-undang.
Saya tak peduli tentang undang-undang, Marcel.
Saya tak perlukan pengiring.
Kenapa awak suruh saya diekori?
Mari sini.
Saya faham. Itu kekerasan.
Awak memang betul.
Lepaskanlah ia, kawan.
Untuk saya.
Baiklah.
Apa kata beritahu apa awak buat...
dengan tempat ini semasa awak terangkan...
apa awak buat di pekan saya?
Ikut saya.
Tengok garisan langit itu.
Itu peningkatannya.
Lebih hotel, lebih pelancong, lebih darah segar.
Manusia pula?
Saya ajar mereka pandang tempat lain.
Ahli sihir itu pula?
Di zaman saya mereka amat kuat...
sekarang mereka hidup dalam ketakutan.
Mana awak tahu mereka lakukan sihir?
Mungkin saya ada senjata rahsia.
Ada cara hebat saya sendiri.
Benda yang berikan saya kawalan penuh...
pada sihir di pekan ini.
Adakah itu fakta?
Mungkin. Mungkin juga saya tipu awak.
Awak ambil vervain.
Memang sakit.
Tapi saya rasa saya patut kurangkan nombor...
benda yang buat saya lemah.
Jangan marah tentang pengiring.
Saya suruh orang saya perhatikan awak, itu saja.
Itu yang kami buat di sini, saling menjaga diri.
Darah baru.
Pelayan bar berjalan seorang diri di waktu malam.
Dia mungkin berani atau bodoh.
Kita lihat. Berani, saya benarkan dia hidup...
bodoh, dia mati.
Tak selamat seorang diri di sini.
Saya ada tali pinggang hitam dalam karate.
Selamat petang, Elijah.
Niklaus.
Satu kejutan yang tak diundang.
Satu lawatan yang tak mengejutkan.
- Mari ikut saya. - Saya takkan ke mana-mana.
Tidak hingga saya tahu siapa yang menentang saya.
Saya baru dapat tahu itu untuk awak.
Apa kita nak buat di sini?
Awak nak tahu apa mereka ada untuk awak?
Ikut saya.
Sophie Deveraux. Apa ini?
Dia milik awak. Silakan.
Awak tahu awak terkenal di sini?
Ahli sihir beritahu cerita sebelum tidur...
tentang puntianak yang kuat, Klaus.
Kami tahu Marcel hanya anak yatim yang merempat...
hingga awak jadikan dia begitu.
Kini dia dah di luar kawalan.
Dia buat apa dia mahu.
Dia bunuh siapa dia mahu.
Saya akan halang dia.
Awak akan bantu saya.
Sebab itu awak bawa saya ke sini.
- Dengar cakapnya. - Saya tak perlu dengar dia.
Saya nak pastikan, tiada apa dalam...
dunia ini yang cukup untuk saya...
sia-siakan 30 saat masa saya lagi.
Elijah, ini semua apa?
Klaus.
Awak perlu dengar cakap mereka.
Awak semua dah gila...
jika awak fikir malam bersama yang penuh alkohol.
Jangan kecil hati, ia bermakna buat saya.
Marcel mungkin boleh halang kita daripada buat...
silap mata sebenar di pekan ini...
tapi sebagai pengimbang...
kami masih tahu bila alam semula jadi buat sesuatu baru.
Contohnya, saya ada bakat khas untuk rasa...
bila gadis itu mengandung.
- Apa? - Saya tahu ia mustahil.
- Apa maksud awak? - Niklaus.
Dia hamilkan anak awak.
Tak, ia tak mungkin. Puntianak tak boleh ada anak.
Serigala jadian boleh.
Sihir buat awak jadi puntianak...
tapi awak lahir sebagai serigala jadian.
Awak hibrid asli, yang pertama sekali...
dan kehamilan ini salah satu kesilapan alam.
Awak bersama orang lain. Mengaku sajalah!
Saya habiskan beberapa hari terperangkap dengan...
bayou aligator menakutkan...
sebab mereka fikir saya hamilkan anak ajaib.
Awak fikir saya akan buat semua ini...
jika ia bukan anak awak?
Kakak saya korbankan nyawanya...
untuk buat jampi yang dia perlu untuk pastikan kehamilan ini.
Disebabkan pengorbanan Jane-Anne...
nyawa gadis ini dan anaknya...
dikawal oleh kami.
Kalau awak tak tolong kami jatuhkan Marcel...
Hayley takkan hidup lama...
untuk tengok gaun hamilnya.
- Apakah? - Sudahlah.
Kalau awak mahu Marcel mati, dia akan mati.
- Saya akan buat sendiri. - Tidak.
Tak boleh. Belum lagi.
Kita perlu buat rancangan...
dan pasti ada undang-undang.
Berani awak arahkan saya?
Ugut saya dengan salah awak sendiri...
dan anggap itu kelemahan saya?
Saya tak mahu dengar penipuan.
Niklaus.
Dengar.
Bunuh dia dan anak itu.
Saya peduli apa?
Tidak.
- Niklaus? - Ia helah, Elijah.
Tidak, ia satu anugerah.
Ini peluang awak dan juga peluang kita.
- Untuk apa? - Untuk mulakan semula.
Ambil apa saja yang kita dah hilang.
Semua yang diambil daripada kita.
Niklaus, ibu bapa kita bencikan kita.
Keluarga kita musnah, kita pun dah musnah...
itu yang awak mahukan.
Perkara yang kita mahukan adalah keluarga.
Saya takkan dipergunakan.
Jadi, mereka pergunakan awak. Jadi, kenapa?
Dengan mereka, gadis ini dan anaknya...
Anak awak hidup.
Saya akan bunuh mereka semua.
Kemudian, apa?
Awak pulang ke Mystic Falls dan teruskan...
hidup sebagai yang dibenci...
sebagai hibrid yang kejam.
Penting sangatkah bagi awak untuk orang takut...
bila dengar nama awak?
Mereka takut sebab saya ada kuasa...
untuk buat mereka takut.
Apa anak ini akan berikan kepada saya?
Adakah ia boleh jamin kuasa untuk saya?
Keluarga adalah kuasa, Niklaus.
Cinta, kesetiaan. Itulah kuasa.
Ini yang kita saling ikrarkan seribu tahun lalu...
sebelum kehidupan rampas kemanusiaan awak...
sebelum ego dan kemarahan...
sebelum paranoia tercipta dalam orang depan saya ini...
seorang yang saya hampir tak kenal sebagai adik saya.
Inilah kita.
Keluarga Asli.
Kita akan saling bersama selamanya.
Saya minta awak tunggu di sini.
Saya akan bantu awak dan bersama dengan awak.
Saya akan jadi abang awak.
Kami akan bina rumah di sini bersama.
Selamatkan gadis ini.
Selamatkan anak awak.
Tidak.
Dia buat apa yang dia buat.
Berikan peluang kepada kegembiraan...
Klaus berlari ke arah bertentangan.
Kalau begitu biar dia lari.
Kalau itu anak dia, lebih baik hidup tanpanya.
Dia tak boleh hidup tanpa anak itu, Rebekah...
dan kita pun sama.
Elijah yang baik hati.
Adik kita hanya berikan kita kesakitan saja.
Bila agaknya dalam kehidupan abadi awak...
akan buat awak berhenti menyelamatkan dia?
Saya akan berhenti menyelamatkan dia...
apabila saya sedar tiada lagi yang boleh dibuat.
Saya akan berikan awak semua, tapi seperti ada...
seseorang yang sedang mendengar.
Dia akan berubah fikiran.
Awak kenal Elijah.
Dia takkan berhenti selagi dia tak dapat yakinkan Klaus...
untuk buat perkara betul.
Saya tahu awak fikir yang awak itu pakar...
dalam dinamik adik-beradik...
tapi awak pun tak kenal adik-beradik saya...
- seperti yang awak fikirkan. - Awak silap.
Klaus takkan dapat larikan diri daripada ini semua.
Saya dan dia sama saja.
Kami memanipulasi, dahagakan kuasa, kawal...
kami hukum, tapi semua perlakuan kami disebabkan...
oleh satu benda dalam hati.
Apa dia?
Kami keseorangan dan kami amat bencikannya.
Beritahu Elijah untuk hubungi saya bila dia pulang.
Saya akan tunggu dia.
Hei, awak ke mana?
Maksud awak orang suruhan awak...
dah tak rekodkan pergerakan saya?
Ada orang buat awak ceria. Boleh saya bantu?
Awak boleh beritahu saya...
apa masalah awak dengan ahli sihir itu semua?
- Kita kembali ke bab itu lagi. - Ya, kita kembali kepada itu.
Saya berhutang dengan awak semua yang saya ada...
tapi malangnya saya terpaksa hadkan yang ini.
Ini hal saya.
Saya kawal ahli sihir di tempat saya.
Kita biarkan ia begitu.
- Pekan awak? - Sudah jelas.
Itu memang kelakar.
Apabila saya pergi 100 tahun dulu...
awak cuma si tak guna...
yang menggeletar semasa diseksa...
mereka yang nak jatuhkan awak.
Sekarang, tengoklah awak.
Ketua tempat awak sendiri.
Putera bandar ini.
Saya nak tahu bagaimana.
Kenapa? Cemburu?
Saya faham.
300 tahun dulu, awak bina...
tanah jajahan itu menjadi sesuatu.
Awak mulakan, kemudian pergi.
Sebenarnya, awak lari.
Saya nampak itu semua.
Tengok sekeliling awak.
Puntianak yang memerintah bandar ini sekarang.
Kami tak perlu hidup dalam bayang-bayang seperti tikus.
Orang tempatan tahu tempat mereka. Mereka pandang arah lain.
Saya dah hapuskan serigala jadian.
Saya dah jumpa jalan untuk diamkan ahli sihir.
Darah tak pernah berhenti mengalir...
dan parti tak pernah berakhir.
Awak nak teruskan?
Awak nak tunggu sebentar?
Bagus, apa milik saya jadi milik awak...
tapi ia milik saya.
Rumah saya, keluarga saya, undang-undang saya.
Bagaimana kalau ada orang langgar undang-undang itu?
Mereka mati.
Belas kasihan hanya untuk orang yang lemah.
Awak yang ajar saya itu.
Saya bukan putera Quarter, kawan.
Saya rajanya!
Hormat sedikit pada saya.
Kawan awak akan mati hujung minggu ini.
Bermaksud saya dah langgar satu peraturan awak.
Tapi saya tak boleh dibunuh.
Saya kebal.
Siapa yang ada kuasa sekarang?
Lelaki 100 dolar itu.
Pelayan bar yang berani.
Camille, itu nama Perancis.
Itu nama seorang nenek.
Panggil saya Cami. Dia hebat, bukan?
Awak pandai melukis?
Tak, tapi saya sukakannya.
Setiap pelukis ada ceritanya.
Apa cerita dia agaknya?
Dia...
marah.
Gelap.
Tak rasa selamat dan tak tahu...
apa nak dibuat dengannya.
Dia harap dia boleh kawal kegelapannya dan...
bukan kegelapan itu mengawalnya.
Dia kehilangan.
Bersendirian.
Atau...
mungkin dia terlalu banyak minum malam ini.
Maaf.
Pelajar psikologi yang terlalu beria-ia.
Tak, mungkin awak betul.
Jadi, awak...
pandai melukis?
Awak nak berceramah dengan saya...
tentang keseronokan jadi ayah?
Saya dah cakap apa yang perlu.
Saya lupa betapa saya sukakan pekan ini.
Saya tak lupa.
Selama berabad kita habiskan bersama...
saya boleh kira berapa kali...
keluarga kita gembira.
Saya tak suka tinggalkan tempat ini.
Saya pun sama.
Apa yang awak fikirkan?
Sudah seribu tahun saya hidup dalam ketakutan.
Apabila saya tinggal di mana saja...
ayah kita akan buru dan halau saya.
Dia buat saya rasa tak berkuasa...
dan saya bencikannya.
Pekan ini pernah jadi tempat tinggal saya.
Semasa saya tiada, Marcel dapat...
apa saja saya mahukan.
Kuasa.
Kesetiaan.
Keluarga.
Saya jadikan dia dalam imej saya, dia lebih baik rupanya.
Saya mahu apa yang dia ada.
Saya nak jadi raja.
Bagaimana dengan Hayley dan anak itu?
Semua raja perlukan waris.
Bagaimana ini akan berhasil?
Adik awak perlu dapat tempat dalam dunia Marcel.
Golongannya sendiri, pengawal siang.
Di situlah kita akan bermula.
Mereka itu kawan-kawannya.
Keluarganya.
Kita akan kenakan dia.
Saya ada masa untuk tidur malam tadi.
Saya bukan musuh awak.
Di mana saya dan keluarga...
gagal di pekan ini...
Marcel berjaya.
Darah saya akan sembuhkan dia...
seperti ia tak pernah berlaku.
Quarter itu rumah awak...
tapi saya nak tinggal sementara...
kalau saya masih lagi dialu-alukan.
Caroline.
Saya di tempat paling saya gemari...
dikelilingi makanan, muzik, seni dan juga budaya.
Saya cuma boleh fikir...
betapa banyak saya nak tunjukkan ia pada awak.
Mungkin satu hari nanti awak akan benarkan saya.
Jadi, begitu saja?
Saya sepatutnya ambil barang...
dan pergi selama-lamanya?
Lupakan hidup saya di sini dan pencarian penawar itu.
Itu kerja orang bodoh.
Ambil itu akan buat awak...
hilang segala-galanya. Untuk apa?
Lebih banyak malam tarian sekolah?
Saya mahu jadi manusia.
Saya mahu anak dan keluarga.
Saya mahu berikan awak kedua-duanya.
Kalau saya menentang awak?
Pisau pada dada saya dan kembali dalam kotak?
Saya dah buktikannya. Keluarga awak perlukan awak.
Pilihan ini adalah pilihan awak sendiri.
Saya tiada hutang apa-apa dengannya.
Saya harap dia takkan gembira. Takkan ada kasih sayang.
Saya akan tinggal di sini dan hidup ikut kemahuan saya.
Kalau awak bijak, saya sarankan buat perkara yang sama.
Betul katanya.
Jadi bijak, Elijah.
Klaus memang semakin gila...
dan dia juga tak boleh ditebus.
Biarkan dia hidup dengan kembara baru ini...
dan kita dengan hidup kita.
Saya dah banyak hilang kepada Klaus.
Awak pun sama.
Kini giliran kita pula.
Elijah, tolonglah.
Katerina...
Selamat tinggal.
Awak nampak teruk.
Saya lapar. Awak tak peduli pun.
Tapi saya peduli.
Itu yang sebenarnya.
Saya peduli. Awak tidak.
Kini masa untuk berubah?
Vervain?
Bagaimana perasaan awak?
Marah sebab saya khianati awak?
Marah sebab saya sakiti awak?
Atau takut sebab awak tahu...
ia akan jadi semakin teruk?
Awak nak main sesuatu?
Teruskan.
Kita tengok siapa yang akan jatuh dulu.
Awak ataupun saya. ang akan jatuh dulu.