Στα προηγούμενα επεισόδια...
-Είμαι η Ελένα. -Στέφαν.
Η αγάπη μ' έφερε στο Μίστικ Φολς. Η αγάπη μ' έδιωξε μακριά.
Σ' αγαπώ, Ντέιμον.
-Σάιλας; -Γεια σου, φασματικέ εαυτέ μου.
Η Μπόνι είναι νεκρή.
Δεν το πιστεύω ότι χάθηκε.
Θα προστατέψουμε τους αγαπημένους μας.
Κάθριν, χρειάζεται το αίμα σου
-για να θεραπευτεί. -Όχι.
Είπες ότι τώρα που είσαι μάγος,
θα φέρεις την Μπόνι από την Άλλη Πλευρά.
Το είπα. Είναι καρμπόν με τη αληθινή μου αγάπη, την Αμάρα.
Πρέπει να θεραπευτώ.
Η Αμάρα θεραπεύτηκε.
Η μοίρα της Άλλης Πλευράς,
έγκειται σ' ένα ζωντανό άνθρωπο που τώρα πρέπει να προστατέψουμε.
Έχετε ερωτευτεί ποτέ;
Αγάπη; Ναι, σ' εσάς μιλάω.
Ναι, είμαστε μαζί. Ερωτευμένοι.
Τι γλυκό.
Αγαπάω την αγάπη. Αλήθεια.
Ναι.
Έχω και εγώ μια αδερφή ψυχή.
Του τύπου έρωτα με την πρώτη ματιά, να ζήσουμε για πάντα μαζί,
το είδος της αιώνιας αγάπης.
Αμάρα. Έτσι τη λένε.
Το πρόβλημα είναι ότι όταν τη γνώρισα, ήμουν με μια άλλη,
και την κεράτωσα.
Το οποίο, για να είμαι ειλικρινής,
θα πέρναγε στο έτσι,
αλλά αποδείχτηκε ότι η άλλη ήταν μια θεότρελη.
Όταν έμαθε ότι την απάτησα,
φρίκαρε τελείως και μεταμόρφωσε την Αμάρα σε πέτρα.
Πραγματικά αλά Μέδουσα.
Φίλε, είσαι καλά;
Τι εννοείς; Με περνάς για τρελό;
Γιατί το νομίζεις αυτό;
Εγώ το μόνο που ήθελα 2.000 χρόνια τώρα ήταν να ενωθώ ξανά με την αγάπη μου.
Είναι αυτό τρελό;
Ίσως το "τη μεταμόρφωσε σε πέτρα".
Ή αυτό με τα 2.000 χρόνια.
Παιδιά, ήμασταν και οι δύο αθάνατοι και τώρα δεν είμαστε. Καταλάβατε;
Το θέμα είναι ότι είχα επιτέλους την ευκαιρία
να κρατήσω στην αγκαλιά μου την Αμάρα και τι πήγε και έκανε;
Έχωσε ένα κομμάτι γυαλί στην καρωτίδα μου. Κοιτάξτε.
-Κοιτάξτε. -Όχι, ευχαριστώ.
Παιδιά, αυτή είναι η συμβουλή μου. Ζήστε το.
Απόλαυσε την αγάπη σας όσο κρατήσει.
Γιατί, ακούστε αυτό που θα σας πω, μόλις πριν από λίγες μέρες,
είχα πνευματικές δυνάμεις, ήμουν αθάνατος και ήμουν ερωτευμένος.
Τώρα ο λαιμός μου με πονάει, η ψυχή μου είναι συντετριμμένη,
και κάθομαι σε μια στάση λεωφορείου στο Ντέλαγουερ.
Είσαι στη Φιλαδέλφεια.
Στη Φιλαδέλφεια;
Θεέ μου, αυτό είναι ακόμα χειρότερα.
-Τι έχεις, μωρό μου; -Δεν ξέρω.
Τι συμβαίνει;
Μίλησέ μου.
Θεέ μου, τι γίνεται;
Τι του κάνεις;
Του υγροποιώ τα εσωτερικά του όργανα.
Μήπως ξέχασα να σας πω ότι είμαι μάγος;
-Σε παρακαλώ, σταμάτα το! -Όχι. Είμαι εκνευρισμένος με τον κόσμο
και ξεσπάω στον υποτιθέμενο αγαπητικό σου.
Σε παρακαλώ.
Εσύ θα είσαι το επόμενο θύμα μου.
Θεέ μου.
Για δες.
Απίστευτο. Η αγάπη είναι τόσο εφήμερη.
Φοβερό. Όρθιος, φιλαράκι. Σήκω πάνω.
Έλα, σήκω πάνω. Όρθιος. Έτσι μπράβο.
Τα λεωφορεία, απ' την άλλη...
ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ
...δοκιμασμένα και αξιόπιστα.
Γεια σου, φασματικέ εαυτέ μου.
Σάιλας.
Σταμάτα.
Στέφαν.
Καλημέρα.
Έφτιαξα καφέ.
Πώς κοιμήθηκες;
Όχι και τόσο τέλεια.
Η πρώτη νύχτα στο κρεβάτι σου.
Πιο βολικός ο καναπές της Τέσα;
Αν θα πούμε για την Τέσα, η καφεΐνη είναι αναγκαία.
Προς τι η αφύπνιση;
Μου λείπεις.
Νιώθω ότι όταν έχασες τις αναμνήσεις σου, έχασα και τον φίλο μου.
Σκεφτόμουν ότι αντί να περιγράφουμε πόσο σημαντικός ήταν ο ένας για τον άλλον,
ίσως μπορούσαμε να κάνουμε μια νέα αρχή.
Γεια, είμαι η Ελένα.
Οδηγούσα προς το Πόρτλαντ.
Τι;
Το βράδυ που πήγα τον Σάιλας στο λατομείο.
Αποχαιρέτισα τη Λέξι και μετά αποφάσισα να συνεχίσω δυτικά.
Στάσου, μια στιγμή. Πώς το θυμάσαι αυτό;
Επειδή οι αναμνήσεις μου επέστρεψαν.
Αλήθεια; Σοβαρολογείς; Πώς;
Ήρθε η Τέσα χθες βράδυ εδώ
και αναίρεσε το ξόρκι που έκαψε το μυαλό μου
και επέστρεψε η μνήμη μου. Θυμάμαι τα πάντα.
Στέφαν, αυτό είναι υπέροχο.
Αυτό είναι φανταστικό.
Οκτώβριος, 1852.
Μου έσπασες τη μύτη προσπαθώντας να με μάθεις να ρίχνω με το δεξί μπουνιά.
Το ξεκαθαρίζω ότι δεν το έκανα επίτηδες.
Πόσα έδωσες για αυτό το ερείπιο τη μηχανή που καβαλάς;
Αυτή ήταν ερώτηση παγίδα. Εσύ μου την αγόρασες.
Αν και υποθέτω ότι ήταν αρκετά ακριβή.
Η Τέσα σού έδωσε πίσω τη μνήμη σου;
Χωρίς κανέναν όρο;
Δεν το λες και δώρο. Ήταν πολλά για να τα επεξεργαστώ με τη μία.
Από το πρώτο κεράκι που έσβησα στην τούρτα γενεθλίων μου
μέχρι τον πνιγμό στο θησαυροφυλάκιο.
Στέφαν;
Χαλάρωσε, φιλαράκο.
Στέφαν, πού χάθηκες;
Μετά απ' όλα αυτά, ακόμα δεν θυμάμαι τη ίδια μου τη δύναμη.
-Τι ήταν αυτός ο ήχος; -Αυτό ήταν...
-Έχουμε ένα θέμα. -Του φασματικού πεδίου.
-Ναι. -Η Κάθριν;
Όχι. Όχι η Κάθριν.
Δεν ξέρω!
Δεν ξέρω.
-Τι της συμβαίνει; -Δεν ξέρω.
Η Τέσα τη μεταμόρφωσε σε πέτρα και την είχε κλειδωμένη για 2.000 χρόνια.
Προφανώς να παλάβωσε τελείως,
όπως οι τύποι σε έρημα νησιά που μιλάνε σε μπάλες.
Σου είπα ότι δεν ξέρω!
Θες να μου πεις ότι αυτό το κορίτσι
είναι το μόνο που κρατάει την Άλλη Πλευρά;
-Ναι. Είναι η Άγκυρα. -Άσε με ήσυχη.
Για όσο ζει, η Άλλη Πλευρά θα υφίσταται,
και θα προσπαθούμε να επαναφέρουμε την Μπόνι.
Σου είπα, δεν ξέρω!
Και αφού είναι αθάνατη, πιστεύω ότι θα έχουμε αρκετές ευκαιρίες.
Νομίζεις.
Χθες βράδυ άνοιξε μια τρύπα
στον λαιμό του Σάιλας, και πήρε τη θεραπεία.
Τώρα δεν είναι μόνο τρελή, αλλά και θνητή.
Άρα πρέπει να φροντίσουμε την καρδούλα της να συνεχίσει να χτυπά,
μέχρι να φέρουμε την Μπόνι πίσω.
Πώς σκοπεύετε να το κάνετε αυτό;
Ο Σάιλας υποσχέθηκε ότι θα έκανε ένα ξόρκι για να την επαναφέρει.
Δυστυχώς, έρχεται με το πάσο του στο Μίστικ Φολς.
Αμάρα, σταμάτα.
Όχι!
Όχι, άσε με να πεθάνω.
Θέλω να πεθάνω.
Ας ελπίσουμε ότι η αγάπη είναι τυφλή ή έστω κουφή.
Τελικά δεν είναι και τόσο εύκολο να κρατήσουμε την Αμάρα ζωντανή.
Αναρωτιέμαι τι θα γίνει,
αν πεθάνει και η Άλλη Πλευρά καταστραφεί.
Πιστεύεις ότι θα είναι ένα λευκό φως και μετά τίποτα;
Δεν θα πονέσει, έτσι; Θα ήταν φρίκη αν πονέσει.
Μπον, υπάρχει κάτι που θέλω να σου πω.
Βασικά, θέλω να σου πω τρία πράγματα.
Μην τολμήσεις να αρχίσεις αποχαιρετιστήριο λόγο.
Αυτό δεν είναι αντίο. Το πρώτο πράγμα.
Εντάξει.
Ξέρω ότι όπως και να 'χει, εσύ θα είσαι για πάντα εδώ.
Δεύτερον, θέλω να σε ευχαριστήσω που θυσιάστηκες για εμένα.
Τζερ.
-Και το τρίτο είναι... -Στάσου. Μη μου πεις.
Αν δεν μου το πεις, θα περιμένουμε για μια άλλη φορά.
Άρα θα υπάρξει κι άλλη φορά.
Δεν ξέρω αν πάει έτσι.
Απλώς κάν' το, εντάξει;
Για τι πράγμα ψάχνω; Για θρόμβους; Για όγκους; Τι;
Έκανα πλήρη αιματολογικό έλεγχο. Είναι καθαρός.
Τα μαλλιά μου γκριζάρουν και τα δόντια μου πέφτουν.
Δεν ξέρω τι υποδηλώνουν, μα δεν είναι από υγεία.
Η ασθενής είναι εκνευρισμένη.
Δεν γνωρίζω αν είναι σύμπτωμα ή ίδιον της προσωπικότητας.
Προσωπικότητα. Τώρα πες τι ακριβώς μου συμβαίνει.
-Γερνάς. -Τι;
Είπες ότι έγινες βρικόλακας πριν από περίπου 500 χρόνια.
Τώρα είσαι άνθρωπος, ας πούμε ότι ο χρόνος σε προφταίνει.
Εντάξει. Πώς μπορούμε να το σταματήσουμε;
Δεν μπορούμε. Έτσι είναι η πορεία της ζωής.
Πιο γρήγορη από το φυσιολογικό.
Πόσο πιο γρήγορη.
Αν συνεχίσει μ' αυτόν τον ρυθμό, έχεις λίγους μήνες.
Λυπάμαι.
Γεια σου, Ντέιμον.
Για δες ποιος σήκωσε επιτέλους το τηλέφωνο.
Η γραμματέας σου είναι άρρωστη;
Προτιμάνε το "διοικητικός βοηθός", παρακαλώ πολύ.
Το έμαθα στο λεωφορείο. Ορισμένοι είναι πολύ καλοί.
Πήρες το λεωφορείο;
Δεν θέλω να φανώ μαλάκας,
αλλά βιαζόμαστε λιγάκι εδώ πέρα.
Ναι, αλλά ξέρεις τι είναι το φοβερό με το λεωφορείο; Ο ανοιχτός δρόμος.
Έχεις χρόνο να σκεφτείς. Βλέπεις τον κόσμο στο φυσιολογικό τους περιβάλλον.
Ξέρεις ότι η βενζίνη έχει πάει τρία δολάρια το γαλόνι;
Φαίνεται ότι ενδιαφέρει πολύ κόσμο.
Δεν θα πάθεις τώρα κρίση για τον καθημερινό άνθρωπο.
Σε χρειαζόμαστε για να αναστήσεις την Μπόνι πριν η θεοπάλαβη αδερφή ψυχή σου
αυτοκτονήσει και καταστρέψει την Άλλη Πλευρά.
Ναι, το σκέφτηκα αυτό. Η Αμάρα πρέπει να πεθάνει.
-Παρακαλώ; -Η καημένη Αμάρα μου.
Ήταν πετρωμένη τόσα χρόνια που έχει λαλήσει τώρα.
Αν δεν θέλει να ζήσει ούτε ένα λεπτό παραπάνω,
ευχαρίστως να τη βγάλω από τη δυστυχία της,
και να περάσω την αιωνιότητα στη μεταθανάτια ζωή μαζί της.
Αλλά αν θες να τη σκοτώσεις και να με βγάλεις απ' τον κόπο,
τότε κάν' το, κανένα πρόβλημα.
Όχι μέχρι να επιστρέψει η Μπόνι, θυμάσαι; Το υποσχέθηκες, τύπου δώσαμε τα χέρια.
Κι αυτό το σκεφτόμουν, Ντέιμον.
Θυμάσαι που σου είπα ότι το σύμπαν
έφερνε τους φασματικούς σωσίες μας μαζί και γέλασες κατάμουτρα;
Αν δεν φέρεις την Μπόνι πίσω,
τότε δεν θα τηρήσεις την υπόσχεσή σου στην Ελένα.
Το ότι η σχέση σου θα κινδυνέψει,
μου προκαλεί μια διεστραμμένη χαρά, οπότε αποφάσισα να μη σε βοηθήσω.
Θα τα πούμε σύντομα.
Ανυπομονώ να τελειώσουν όλα. Αντίο.
Τζέσι, έχασες το ραντεβού μελέτης, ξανά.
Πού είσαι; Ανησυχώ. Τηλεφώνησέ μου.
Αυτό ήταν αξιοθρήνητο.
Παρακαλώ;
Αφήνεις μήνυμα σ' ένα αγόρι,
που, πώς το λέτε εσείς εδώ, "απλώς δεν σε γουστάρει";
Ποια είσαι;
Ψάχνω την Κάθριν Πιρς.
Άκουσα ότι ζει εδώ, οπότε κοίταξα στο δωμάτιό σου.
-Τι; Μπήκες στο δωμάτιό μου; -Ξέρεις πού είναι ή όχι;
Τέλεια, ακόμα και οι φίλες της Κάθριν είναι σκύλες.
Δεν είμαι φίλη.
-Μου κάνεις πλάκα. -Πρέπει να σου μιλήσω.
-Πώς γνωρίζεστε εσείς οι δυο; -Η Κάθριν είναι η...
Είναι η στυλίστρια μου. Με κουρεύει.
Καλά, ό,τι πεις.
Τι θέλεις;
Κάτσε. Με αποφεύγεις.
Είμαι πολυάσχολο κορίτσι και κάνω πολυάσχολα πράγματα.
Κάθισε.
Πρέπει να κερδίσουμε περισσότερο χρόνο. Να προστατέψουμε την Αμάρα.
Ίσως να τη μεταφέραμε κάπου αλλού.
Ο Σάιλας είναι μάγος. Είναι μια ζωντανή συσκευή εντοπισμού.
-Θα την εντοπίσει όπου κι αν την πάμε. -Δεν θα τον αφήσουμε να τη βρει,
-μέχρι να φέρουμε πίσω την Μπόνι; -Δεν άκουσες τίποτα;
-Δεν πρόκειται να τη φέρει πίσω. -Και τι; Να τα παρατήσω έτσι απλά;
Έλα, Στέφαν, δεν έχεις αμνησία πια.
Με ξέρεις καλύτερα απ' τον καθένα.
Πιστεύεις ότι θα τα παρατήσω;
Έχεις δίκιο. Όντως σε ξέρω.
Στηρίζεις τις ελπίδες σου σε λάθος μέρη και μερικές φορές σε λάθος άτομα.
Ο Σάιλας πρέπει να πεθάνει για να γλιτώσουμε όλοι απ' αυτόν.
Για όσο παραμένει ζωντανός,
θα ελπίζω ότι μπορεί να μας βοηθήσει.
Ως κάποιος που πέρασε τρεις μήνες στον πάτο ενός λατομείου
εξαιτίας του, σίγουρα θα κάνει νερά. Το λογοπαίγνιο ηθελημένο.
Ο Σάιλας πρέπει να πεθάνει και εγώ θα τον σκοτώσω. Τέλος.
Τι κάνει ψυχασθενής μας;
Υποθέτω ότι τα τόσα χρόνια μοναξιάς την τρέλαναν.
Ηρέμησε. Απλώς σου φέρνω φαγητό.
Σε ξέρω.
Δεν νομίζω.
Είσαι ο Κυνηγός.
Ποτέ δεν ξεχνάω ένα πρόσωπο.
Αλλά ο Σάιλας σε σκότωσε.
Είσαι νεκρός.
Ήμουν, αλλά επέστρεψα.
Πώς;
Είπα, πώς;
Εσύ το έκανες, σωστά; Είσαι μάγισσα. Εσύ τον έφερες πίσω.
-Μπορείς να με δεις; -Φυσικά και μπορώ να σε δω.
Δεν είμαι τυφλή. Έχω μάτια.
Ή μήπως είσαι νεκρή;
Μπερδεύομαι πολύ.
Δεν καταλαβαίνω ποιοι είναι ζωντανοί και ποιοι νεκροί.
Μπορείς να δεις ανθρώπους στην Άλλη Πλευρά;
Είμαι η Άγκυρα της Άλλης Πλευράς. Μπορώ να δω τα πάντα.
Μη με ακουμπάς. Σε παρακαλώ, μη με ακουμπάς.
Μπορώ να την αγγίξω.
Εντάξει, αυτό είναι περίεργο.
Τζερ, νομίζω ότι έχω μια ιδέα.
Η Αμάρα μπορούσε να δει την Μπόνι και η Μπόνι μπορούσε να την αγγίξει.
Άγγιξαν η μία την άλλη.
Είναι λες και η Αμάρα είναι ανάμεσα στις δυο πλευρές.
Υπάρχει και στα δύο μέρη ταυτόχρονα; Εδώ και στην άλλη Πλευρά;
Τότε δεν είναι και τελείως τρελή,
απλώς μιλάει σε νεκρά υπερφυσικά όντα που τριγυρίζουν στο υπόγειό μας.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Αφού ο Σάιλας δεν πρόκειται να μας βοηθήσει,
μήπως η Μπόνι θα μπορούσε να κάνει το ίδιο;
Μήπως θα μπορούσε να υπάρχει και στις δυο πλευρές;
-Μήπως να γινόταν αυτή η Άγκυρα; -Έχεις δίκιο.
Έχεις δίκιο. Χρειαζόμαστε μόνο κάποιον που μπορεί να κάνει ένα τέτοιο ξόρκι.
Σε παρακαλώ, μην πεις αυτήν που νομίζω.
Σκέψου το.
Ο Σάιλας θέλει να πεθάνει η Αμάρα. Και η Αμάρα θέλει να πεθάνει η Αμάρα.
Ποιος πέρα από εμάς είναι
ενάντια στο να συμβεί αυτό;
Θα ήθελα να τα πούμε.
Και εγώ ήλπιζα ότι θα ήσουν το κινέζικο φαγητό μου. Αντίο.
Θυμάσαι την Αμάρα, σωστά;
Καστανή, και καφέ μάτια. Περιέργως δεν είμαι ερωτευμένος μαζί της.
Τι γίνεται με αυτήν;
Λοιπόν, πήρε τη θεραπεία, θέλει να πεθάνει και την έχουμε.
-Αλλά είναι ζωντανή; -Προς το παρόν.
Ο Σάιλας είναι κυριολεκτικά καθ' οδόν για να τη σκοτώσει.
Έχει εμμονή με την καταστροφή της Άλλης Πλευράς,
ώστε μαζί με την Αμάρα να ζήσουν μαζί στο μεγάλο υπερπέραν.
Και είχες δίκιο για τους σωσίες.
Πάντα καταλήγουν μαζί.
Πώς νιώθεις που θα πεις "Σου τα έλεγα εγώ;"
Θέλω να ρίξω πύρινες σφαίρες στον Σάιλας και να τον πνίξω σε οξύ.
Βλέπεις, αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Τι θα έλεγες να κάνουμε μια συμφωνία;
Είναι γρουσουζιά να σκοτώσεις τον σωσία σου;
Ναι, αλλά αν δεν τον σκοτώσω, θα κερδίσει.
Κι αν σε σκοτώσει πρώτος;
Οι μάγοι δεν είναι εύκολοι.
Πάνω που γύρισες κοντά μας.
Μην κάνεις καμιά τρέλα.
Έχουμε πάρει τον δρόμο της εκδίκησης και οι δύο και δεν αξίζει.
Ήταν κάποιες στιγμές στο θησαυροφυλάκιο, που ο χρόνος έμενε ακίνητος,
όταν ήμουν νεκρός, ακριβώς πριν επανέλθω.
Σκεφτόμουν τα πράγματα στο παρελθόν που με έκανε ευτυχισμένο.
Πράγματα που μου έδωσαν ελπίδα.
Όλα αυτά με κράτησαν στα λογικά μου.
Με έσπρωξαν να κρατηθώ,
όταν το μόνο που ήθελα ήταν να τα παρατήσω και να αφήσω την ανθρωπιά μου.
Αλλά ο πόνος τελικά μου στέρησε και αυτές τις στιγμές.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου, βλέπω τον Σάιλας να με μαχαιρώνει.
Νιώθω τον εαυτό μου να πνίγεται.
Και πρέπει να το κάνω να σταματήσει.
Αν δεν τον σκοτώσω, ή θα χάσω το μυαλό μου
ή θα αφήσω την ανθρωπιά μου να χαθεί
ή και τα δύο.
Άκου την ιδέα μου.
Για να παραμείνει η Άλλη Πλευρά,
χρειάζεσαι κάτι για να δέσεις το ξόρκι, σωστά;
Κάτι ισχυρό, σαν ένα αθάνατο ον.
Η Αμάρα ήταν προφανώς εξαιρετική επιλογή μέχρι που το έχασε.
Θα σκεφτόσουν κάποιον που είναι νεκρός
μα κολλημένος στην Άλλη Πλευρά ως πιθανό υποψήφιο;
Μια αλλαγή της Άγκυρας;
Έχω έναν εθελοντή.
Ένα φάντασμα θα κάνει το ανθρώπινο διόδιο ανάμεσα σ' εμάς και την Άλλη Πλευρά.
Δίνοντάς της τη δύναμη να αλληλεπιδρά με τον φυσικό μας κόσμο
-και το υπερφυσικό καθαρτήριο. -Λοιπόν, ποιο είναι το πρόβλημα;
Χρειάζομαι μια τεράστια ποσότητα ενέργειας για να κάνω ένα ξόρκι μεταφοράς σαν αυτό.
-Εντάξει. Πες τι θέλεις. -Θέλω κάτι για να πιαστώ.
Δεν έχει πανσέληνο.
Δεν υπάρχει κάνας κομήτης της προκοπής για κάνα δισ. χρόνια.
Σκέψου καλά. Η φίλη μου στο σπίτι έχει επιθυμήσει την κολλητή της
και μια τρελή με αποστολή να αυτοκτονήσει. Είναι γελοίο.
Φασματικοί σωσίες. Είναι πανίσχυροι, μυστικιστικοί, φυσικά επαναλαμβανόμενοι.
Θέλεις αίμα φασματικού σωσία; Έχω ένα σκασμό από δαύτους.
Πόσους θέλεις;
Μισείς το πρόχειρο φαγητό. Το αποκαλείς τοξικό δηλητήριο.
Ξέρεις, αποφάσισα να ζήσω λιγάκι.
Μου επιτρέπεται να φύγω, τρομακτική κόρη βρικόλακα;
-Με αποφεύγεις. Δεν μου αρέσει. -Προφανώς.
Υπήρξε μια στιγμή ανάμεσά μας. Είχαμε ένα δέσιμο. Το ένιωσα.
Και μετά, τίποτα. Με εγκατέλειψες ξανά.
Εντάξει, πρώτα απ' όλα, ποτέ δεν σε εγκατέλειψα.
Σε άρπαξαν από τα χέρια μου κατά τη γέννα
επειδή ο πατέρας μου νόμιζε ότι ήμουν μια γκαστρωμένη τσούλα.
Και δεύτερον, έχουν περάσει 500 χρόνια.
Πρέπει στ' αλήθεια να έχουμε αυτό το δέσιμο μεταξύ μας;
Η αποξένωση είναι πολύ πιο εύκολο. Δεν βρίσκεις;
Συγγνώμη που διακόπτω το πιο περίεργο γεύμα,
αλλά εσύ με το αίμα φασματικού σωσία, το καθήκον σε καλεί.
Υπέροχο. Τώρα που η Κάθριν είναι ένας άνθρωπος και εύθραυστος,
όλοι νομίζουν ότι μπορούν να τη διατάζουν.
Κάτω τα χέρια σου. Έρχομαι.
-Δεν τελειώσαμε. -Κι όμως.
Ζεις σε αυτό το γιγάντιο αρχοντικό
με δύο φασματικούς σωσίες που προορίζονται να καταλήξουν μαζί.
Σίγουρα κάπου εδώ θα γυρίζουν κωμωδία.
Πού είναι η αρχαία αντροκλέφτρα;
Από εδώ.
Δεν σε χρειάζομαι άλλο.
Να το πρόσωπο που ξεκίνησε τη δημιουργία χιλιάδων φασματικών σωσιών.
Ένα πουλάκι μού είπε ότι δεν απολάμβανες την αθάνατη ζωή σου.
Δύο χιλιάδες χρόνια. Δεν έχεις τίποτα να μου πεις;
Μια συγγνώμη;
Συγγνώμη.
Τι είπες;
Συγγνώμη.
Αυτό δεν είναι που θέλεις να ακούσεις;
Δεν θες να ακούσεις για το πόσο υπέφερα;
Πώς κάθε στιγμή της ζωής μου ήταν μια ζωντανή κόλαση; Ήταν όντως.
Η αμαρτία μου ήταν να ερωτευτώ, και έμαθα το μάθημά μου.
Κέρδισες.
Κέρδισες. Τώρα, σκότωσέ με, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, σκότωσέ με.
Μην ανησυχείς.
Όταν κάνω κάποιον άλλο Άγκυρα, θα το κάνω.
Και αφού δεν είσαι τίποτα περισσότερο από ένας μη υπερφυσικός άνθρωπος,
θα περάσεις πέρα ενώ ο Σάιλας θα παγιδευτεί στην Άλλη Πλευρά.
Και μετά εσύ και ο Σάιλας
θα περάσετε την αιωνιότητα χώρια.
Και αυτό θα είναι φανταστικό για μένα.
Μιλώντας εγωιστικά.
Η χαριτωμένη είναι εδώ.
Είναι όλη δική σου.
Άσε με να μαντέψω. Πρέπει να είσαι...
-Ποια; -Ας είμαστε ξεκάθαροι.
Δεν με νοιάζει η Μπόνι Μπένετ ούτε η καταστροφή της Άλλης Πλευράς,
ούτε η επιστροφή της κολλητής της Ελένα.
Θέλεις κάτι. Σοκαριστικό.
Είχα τη θεραπεία που δημιούργησες να τρέχει στις φλέβες μου
και όταν ο Σάιλας μού την πήρε,
άρχισα να γερνάω. Πιο γρήγορα από το αναμενόμενο.
Βασικά, πεθαίνω και θέλω να με φτιάξεις.
Εσύ έφτιαξες τη θεραπεία. Τώρα κάνε κάτι που σταματά τη γήρανση.
Διαφορετικά, δεν έχει αίμα για σένα.
Καλά. Όταν τελειώσουμε με το τελετουργικό και η Μπόνι γίνει η Άγκυρα,
κάτι θα κάνω για να σταματήσω τη φθορά.
Ευχαριστώ.
Τώρα, πού είναι οι δύο σταγόνες νερό;
-Τι είναι αυτό; -Το γριμόριο της Μπόνι.
Το ποιο;
Είναι ένα βιβλίο με μαγικά ξόρκια. Ηλίθια.
Είναι φυλαχτό.
Αφού η Μπόνι δεν μπορεί να είναι εδώ, το γριμόριό της πρέπει να αρκεί.
Χέρια μέσα, παλάμες ψηλά.
Συγγνώμη, αγάπη, πόνεσε αυτό;
Έχω περάσει και χειρότερα.
Ήρεμα. Εντάξει; Είμαι εύθραυστη αυτές τις μέρες.
Επιδειξία.
-Όχι. -Έγινε;
Όχι, δεν έγινε.
-Τι συμβαίνει; -Ο Σάιλας.
Εμφανίσου, κάθαρμα!
Δεν μπορώ να δω τίποτα. Εσύ;
Έπεσε το ρεύμα σ' όλο το σπίτι. Τι έγινε;
Ο Σάιλας είναι εδώ.
Μου χρωστάει ένα κουτί με ασφάλειες.
Περίμενε. Είναι μόνο δύο σωσίες.
-Πού είναι η Αλλοπρόσαλλη; -Και πού είναι η άλλη η τρελή;
-Έδωσες φοβερό σόου, Σάιλας. -Ευχαριστώ.
Έτυχε να δεις την αγάπη της ζωής μου να τριγυρνάει εδώ πέρα,
μήπως;
Όχι. Ίσως δεν θα έπρεπε να σβήσεις τα φώτα, εξυπνάκια.
Είχες 2.000 χρόνια για να μας βλέπεις να υποφέρουμε. Αρκετά διασκέδασες.
-Δεν το αφήνεις να πάει; -Ίσως δεν είμαι φτιαγμένος έτσι.
Ειλικρινά, σε λυπάμαι.
Το εκδικητικό μίσος είναι για όσους δεν έχουν αγαπηθεί αληθινά.
Πέρασες 2.000 χρόνια περιμένοντας να πεθάνω για να είσαι μαζί μου.
Ενώ το σύμπαν ήξερε εξαρχής ότι ανήκα σε κάποιον άλλον.
Αυτό δεν κάνει όλη σου την ύπαρξη, δεν ξέρω...
μια ματαιότητα;
-Σ' αγαπούσα. -Ναι. Μπες στην ουρά.
-Χάλια συγχρονισμός, Στέφαν. -Διαφωνώ.
Έπιασα την Αμάρα στα όρια του σπιτιού. Έχεις δέκα λεπτά για να μας βρεις.
Είμαι απασχολημένος βλέποντας τη νέμεσή μου να πεθαίνει.
Δεν ενδιαφέρομαι να σώσω τη ζωή της Αμάρα.
Το ξέρω αυτό.
Γι' αυτό θα την πάρω μακριά και θα την κρατήσω ζωντανή,
ενώ όλοι οι άλλοι σε κυνηγάνε σαν ζώο.
Τώρα έχεις εννέα λεπτά.
Κάθριν;
Τι κάνεις;
Η ηλίθια μη χειρουργική τομή της Τέσα δεν λέει να κλείσει.
Έλα. Θεραπεύσου.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Άλλη μια τραγική παρενέργεια της θεραπείας.
Απ' ό,τι φαίνεται, το σύμπαν δεν θέλω να θεραπευτώ από αίμα βρικόλακα.
Ηλίθιο σύμπαν. Βρες τη μάγισσα για να τελειώσει το ξόρκι.
Όχι.
Αποκλείεται.
Δεν μπορεί μια μάγισσα να αναπαυθεί εν ειρήνη;
Είναι επιφανειακό τραύμα. Σήκω.
-Δεν τελείωσες εδώ. Πάμε. -Θεέ μου.
Αμάρα.
Σ' αγαπούσα.
Ακόμα σ' αγαπάω.
Αλλά δεν μπορώ να ζήσω άλλο.
Σε παρακαλώ, κατάλαβέ το.
Καταλαβαίνω.
Σ' αγαπώ.
Σάιλας, σε παρακαλώ.
Είμαι έτοιμη.
Με θυμάσαι;
Εγώ πάντως σε θυμάμαι.
Συγγνώμη, είναι δύσκολο να αναπνεύσεις;
Κλείνει ο λαιμός σου;
Τρύπωσε μέσα σου ο φόβος του θανάτου;
Έμαθα ότι όλα τα συναισθήματα είναι οξυμένα στους βρικόλακες.
Όλες αυτές οι αναμνήσεις θα πρέπει να σε κατατρώνε.
Πώς είναι να πεθαίνεις; Δεν το έχω κάνει ποτέ.
Θα πρέπει να το έκανες, πόσες χιλιάδες φορές το καλοκαίρι;
Σταμάτα.
Να σταματήσω; Πέρασα 2.000 χρόνια μόνος σε μία κρύπτη.
Εσύ ήσουν κλειδωμένος για πόσο; Τρεις μήνες;
Δες πώς είσαι. Ένα χάλι.
Το χρηματοκιβώτιο ήταν το εύκολο κομμάτι, έτσι δεν είναι;
Το ότι σε ξέχασαν είναι το πραγματικό μαρτύριο, έτσι;
Σάιλας.
Ο Στέφαν και η Αμάρα δεν είναι μέσα.
Επειδή την πήρε ο Στέφαν.
Πρέπει να πας να τον βρεις πριν σκοτωθεί.
Ας απομακρύνουμε τον Σάιλας να τελειώνουμε.
Κλασικός Στέφαν. Θα 'ναι καλά.
Πονάει.
Ντέιμον, δεν σκέφτεται καθαρά.
Εντάξει. Ο Σάιλας τον έβαλε μέσα στο θησαυροφυλάκιο,
αλλά υποτίθεται ότι εμείς θα τον βγάζαμε.
Σε παρακαλώ, πήγαινε να τον βρεις. Δεν μπορούμε να τον χάσουμε ξανά.
Εντάξει.
Η αιωνιότητά μας αρχίζει τώρα.
Όχι. Αμάρα.
Αμάρα. Πιες αυτό. Πιες.
Λίγο ακόμα.
Όχι. Εντάξει; Όχι.
Μείνε μαζί μου. Κοίταξέ με. Αμάρα.
Αμάρα. Κοίταξέ με.
Είμαι στην κόλαση εδώ και 2.000 χρόνια.
Τι είναι άλλα πέντε λεπτά;
-Άσε με να πεθάνω. -Όχι. Αμάρα.
Έλα τώρα. Σε παρακαλώ.
Ήρθα να σε αποχαιρετήσω.
Τι είναι αυτά που λες; Η Τέσα κάνει το ξόρκι.
-Η Αμάρα πεθαίνει, Τζερ. -Όχι.
-Αποκλείεται. Ο Ντέιμον... -Σταμάτα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Αμάρα. Σε παρακαλώ. Αμάρα.
Πες μου το τρίτο πράγμα.
-Μπον. -Πες μου. Σε παρακαλώ.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Δεν είμαι έτοιμος να σε αφήσω να φύγεις.
Μπορώ να σε νιώσω.
Και εγώ εσένα.
Μπόνι;
Σε παρακαλώ, πες μου ότι είναι αληθινό.
Μπορείτε να με δείτε;
-Μπόνι, πέτυχε. -Πέτυχε.
-Είσαι εδώ. -Ευχαριστώ.
Θεέ μου!
Θα είμαστε και συγκάτοικοι. Έχουμε ένα επιπλέον κρεβάτι.
-Θα αδειάσουμε τη μισή ντουλάπα... -Καρολάιν.
Συγγνώμη. Απλώς δεν το πιστεύω ότι είσαι πραγματικά εδώ.
Είμαι εδώ.
Επέστρεψα.
Μου έλειψε αυτό.
Μου έλειψε να νιώθω τη ζεστή.
Ποτέ δεν ένιωσα ζέστη στην Άλλη Πλευρά.
Εμένα μου έλειψε αυτό.
Να σου κρατώ το χέρι.
Δεν θα σε αφήσω να φύγεις ποτέ ξανά.
Εντάξει. Είμαι έτοιμη. Ας το κάνουμε.
Εσύ. Σωστά.
Θέλεις να σταματήσω τη γήρανση; Θα έβρισκα μια φαρμακευτική κρέμα.
Ξεκαρδιστικό. Επειδή, όμως, ο χρόνος περνά και δεν γίνομαι νεότερη...
Άρχισε τα ξόρκια.
Η αλλαγή της διάρκειας ζωής κάποιου
είναι αυτό που προκάλεσε όλον αυτόν τον χαμό.
Έμαθα το μάθημά μου.
Δεν θα σε σώσω.
Συγγνώμη;
Κέρδισα.
Η Αμάρα έφυγε.
Και ο Σάιλας με περιμένει στην Άλλη Πλευρά.
Όχι. Όχι!
Βοήθεια. Βοήθεια! Κάποιος να τη βοηθήσει! Πεθαίνει!
-Μην πεθάνεις. Σε χρειάζομαι. -Η αληθινή αγάπη υπερισχύει.
Καταραμένο να 'ναι το σύμπαν.
Όχι!
Όχι.
Εσύ είσαι η Άγκυρα τώρα.
Τέσα.
-Από πού ήρθες μόλις τώρα; -Είμαι νεκρή.
Καθώς περνάω από μέσα σου, θα νιώσεις τον θάνατό μου.
Θα νιώσεις κάθε θάνατο.
Κάθε υπερφυσικό ον που θα περνάει στην Άλλη Πλευρά θα περνά από μέσα σου.
Λυπάμαι, αλλά θα πονέσει αφάνταστα.
Ώστε είναι νεκρός. Τελείωσε.
Ναι, τελείωσε.
Είσαι εντάξει;
Είμαι μια χαρά.
Κοίταξέ με και πες μου ότι η δολοφονία του Σάιλας δούλεψε.
Ότι θα είσαι εντάξει τώρα.
Γιατί είναι τόσο σημαντικό για σένα;
Γιατί ξέρω πόσα σου έκλεψε.
Ναι, και είναι νεκρός.
Και επειδή όσο εσύ υπέφερες μέσα στο θησαυροφυλάκιο,
και κρατιόσουν από την ελπίδα και πάλευες ασταμάτητα
για να μη χάσεις την ανθρωπιά σου,
εγώ ήμουν ευτυχισμένη.
Πήρα ό,τι ήθελα, Στέφαν.
Ερωτεύτηκα. Πέρασα το καλοκαίρι των ονείρων μου.
Πήρα πίσω την Μπόνι.
Γι' αυτό θέλω να ξέρω ότι αυτό πέτυχε.
Θέλω να ξέρω ότι τώρα που τελείωσε αυτό δεν θα υποφέρεις πια.
Πρέπει να ξέρω ότι θα γίνεις καλά.
Ήθελα να είσαι εσύ.
Όταν το χρηματοκιβώτιο επιτέλους άνοιξε και κάποιος με βρήκε,
ήθελα να είσαι εσύ.
Ήθελα να είστε και οι δυο σας.
-Τώρα που γύρισε η Μπόνι... -Το δωμάτιό σου είναι γεμάτο.
Το 'πιασα. Θα πάρω τα πράγματά μου.
-Ευχαριστώ. Γι' αυτό που έκανες σήμερα... -Αρκετά.
Σε σκότωσα μια φορά. Μην ξεχνάς.
Υπάρχει ακόμα μίσος ανάμεσά μας, εντάξει;
Ναι, το έκανες.
Και ναι, ακόμα υπάρχει.
Πού στον διάολο είναι η τσάντα μου;
Έχω ήδη πακετάρει.
Πάλι εσύ;
Φεύγω, Κάθριν. Επιστρέφω στην Πράγα.
Και θα μου άρεσε πολύ αν ερχόσουν μαζί μου.
Μπορούμε να πάμε στη Βουλγαρία. Να εντοπίζουμε τις ζωές μας.
Δεν ξέρω τι αρρωστημένη ιδέα έχεις για εμάς,
αλλά αυτό είναι μόνο, δεν θα γίνει πραγματικότητα.
Θα προτιμούσα να ξεριζώσω την καρδιά μου
από το να έρθουμε πιο κοντά ως μητέρα και κόρη.
Είμαι άνθρωπος τώρα, οπότε δεν θα ήταν και τόσο εύκολο.
Δεν θέλω να σε ξέρω.
Μητέρα και κόρη; Είναι η...
Χάρη σου κάνω, Νάντια.
Εντάξει;
Δεν μπορώ να σου σταθώ.
Γι' αυτό, ρίξε μια καλή ματιά,
γιατί δεν πρόκειται να με ξαναδείς.
Γεια σου, φασματικέ μου σωσία.
Κοίταξέ με και πες μου ότι θα είσαι εντάξει τώρα.
Είναι νεκρός. Τελείωσε.
Όχι.
Τελείωσε. Υποτίθεται ότι τελείωσε. ι εντάξει τώρα.