Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów
- Silas. - Witaj, mój cieniu.
Za każdym razem, gdy zamykam oczy,
czuję, jak tonę,
i muszę to powstrzymać.
Po miesiącach bólu i cierpienia...
Bonnie nie żyje, Eleno.
...wciąż mieliśmy nadzieję.
Chcę użyć śmierci Silasa,
by przywrócić Bonnie do życia.
Czuję cię.
Bonnie?
Udało się.
Wróciłam.
Ale nasze zwycięstwa miały swoją cenę.
Włosy mi siwieją,
a zęby wypadają.
Nie wiem, co to oznacza,
ale zdecydowanie nie zdrowie.
Starzejesz się, Katherine.
Masz kilka miesięcy.
Każda istota nadprzyrodzona, która przejdzie
na drugą stronę,
przejdzie przez ciebie.
To będzie bolało jak cholera.
I wkrótce pojawią się nowe zagrożenia.
Dobrą wieścią o obecności krwi wampira w twoim systemie
jest, że to krok pierwszy do stworzenia nowego wampira.
Oto krok drugi.
Wstępny raport. Pacjent 62547.
Przemiana w wampira zajęła 14 dni.
Pacjent reaguje pozytywnie
na pierwszą dawkę nierozcieńczonej krwi Augustianów.
Skutkiem ubocznym jest siła fizyczna.
Przerywam transfuzję.
Uruchamiam procedury awaryjne.
Cześć, mamo.
Wiem, że dawno się nie widziałyśmy,
dlatego wysyłam ci filmik.
Wreszcie skończyłam letnią objazdówkę,
ścięłam włosy
i zaczęłam studia na Whitmore.
To mój akademik.
Jest ogromny.
Mamy nawet kominek.
W jakich akademikach są kominki?
Jesteście. Przywitajcie się z moją mamą.
Cześć!
Organizują imprezę powitalną.
Nic wielkiego.
Tęsknię.
Przyjedź,
jeśli masz możliwość.
Do usłyszenia.
Cześć.
"Przy okazji, mamo, już nie jestem wiedźmą,
bo umarłam i mnie wskrzesili".
"Zostałam kotwicą, która łączy światy?"
"W zasadzie jestem duchem, którego można zobaczyć i dotknąć, więc..."
Pominęłam szczegół... albo dwa.
Wyjaśnię jej, gdy przyjedzie.
Jak duża ta impreza?
Pomyślmy.
Silas i Tessa nie żyją,
a ty wręcz przeciwnie.
Potężny powód do świętowania.
Czyli potężna impreza.
Mam nadzieję.
Bo jak na razie mamy po jednym przyjacielu.
Mój mnie pocałował i zniknął,
a twojego widziano na przyjęciu stowarzyszenia, które nienawidzi wampirów.
Augustianie?
Ci, którzy chcą was wywalić?
No co?
Po Drugiej Stronie jest nudno, więc się interesowałam.
Stowarzyszenie chce się nas pozbyć.
To bez znaczenia.
Nie uda im się.
Robimy swoje, jak przystało na wampiry
i byłą wiedźmę, obecnie kotwicę.
I, bo ja wiem,
urządzamy imprezę.
Z wódką w żelkach.
Cholera.
Muszę się zapisać na zajęcia.
Co?
Nic.
Baw się dobrze.
O Boże!
Boże...
Zapisy na zajęcia?
Wiem, że Elena się zgadza,
ale nie muszę jej zamęczać pierwszego dnia.
Możemy pójść do mnie.
Do Damona?
Seks w jego wannie?
Na oczach Katherine?
Ta fryzura? Seksowna.
- W porządku? - Tak.
Idę na zajęcia. Do wieczora.
Jestem gotowa.
Może to słabe, ale...
Zawsze gdy tak mówisz,
masz rację.
Robimy to dla Bonnie.
Przyczyniłeś się do jej powrotu.
Powinieneś przyjść.
Czekaj.
Aaron!
Szmat czasu.
Proszę. Przyjdź.
Kto to?
Impreza w akademiku? Podziękuję.
Wiem, co robisz.
- Odpychasz ludzi. - Skąd to wiesz?
Powiedziałeś mi na balu.
Bo użyłam perswazji.
Zapomnij, co powiedziałam.
Zacznijmy od nowa.
Przyjdziesz na imprezę.
Będzie darmowe piwo. Dobrze ci to zrobi.
- Do zobaczenia. - Do wieczora.
Było blisko.
Może przyjdę, bo wypaplasz nasze tajemnice
i zbałamucisz pana humorzastego.
Jesteś jedynym panem humorzastym wartym takiego zachodu.
A propos, zaproś Stefana.
Dla humorów czy bałamucenia?
I tak nie przyjdzie.
Odzyskał wspomnienia i pamięta, że nas nienawidzi.
Spróbuj. Kupiłam bourbon.
Może pić i nienawidzić nas z bezpiecznej odległości.
Przekażę mu.
Zaproszono nas na imprezę studencką.
Też tak zareagowałem.
Elena obiecała morze najlepszego alkoholu.
Stefan?
Dobrze się czujesz?
Tak.
To mój ulubiony fotel.
Podziękuj Elenie, ale nie mam nastroju na imprezę.
Może teraz?
Matty Blue...
Chcę drinka.
Jesteś pijana, odstraszasz klientów.
Gdy odmawiasz, jesteś jeszcze seksowniejszy.
Oglądasz czeskie seriale?
Skąd wiedziałaś, że to czeski?
Kontakt wzrokowy. Zaczynamy.
Tłumaczysz pijesz.
OK.
Na co patrzę?
Latem poleciałem do Pragi. Poznałem dziewczynę.
Przyleciała za mną.
Jej chłopak wcisnął mi duszę do głowy.
O Boże...
- Niedobrze. - Bo?
Moi przyjaciele będą szukać ostrza.
Chroń je za wszelką cenę.
Jakiś Kristof cię...
uruchomił.
To znaczy?
To Podróżnik.
Rodzaj czarownika.
Oni lubią posiadać dusze.
Jedną masz w środku.
Jest jak pasożyt,
który siedzi ci w mózgu.
Jak go wyciągnąć?
Czy ta dziewczyna z Pragi...
mówiła
z akcentem, była zadziorna
i absurdalnie piękna?
Mniej więcej.
Miała na imię Nadia.
Znasz ją?
Tak jakby.
Rozdałam ulotki.
Damon postara się namówić Stefana.
Czyli Damon przychodzi?
Może telefon od przystojnego studenta biologii pomoże?
Któż to powstał z martwych?
Potrzebuję pomocy.
Co się stało?
Przyjdź do mnie.
Dobrze, o co chodzi?
Długa historia.
Jesse!
Jesteś?
Przepraszam.
Boże...
Kto cię przemienił w wampira?
Istna tortura. Nocą zamykał mnie w celi,
a za dnia robił eksperymenty.
Jakie?
Głodził mnie,
wstrzykiwał dziwną krew.
Co mam powiedzieć rodzicom?
Dzwonili. Chcą wiedzieć, gdzie byłem.
Oddzwonisz i powiesz,
że zgubiłeś telefon, ale nic ci nie jest.
Gdzie jest Wes?
Zamknąłem go w laboratorium.
Nie pamiętam ucieczki.
Nie myślałem jasno.
Jesteś nowy i głodny.
Już niedługo.
Przyniosłam zapasy.
Jak się czujesz?
Zapasy?
Jesteście wampirami?
Coś w tym złego?
Pierwsza zasada wampirów: zrozum, że jesteś super.
Co z nim?
W porządku. Żyje.
Czekaj.
Jesse mógłby to zrobić.
Wyrządziłeś mu krzywdę, ale możesz go uleczyć.
Swoją krwią.
A niech mnie.
Powiesz mu o perswazji?
Cześć, nieznajomy.
Patrz, co ukradłam.
- Upij się. - Daj spokój.
Jeden drink.
Proszę. Miałam kiepski rok.
Miło się napić z przyjacielem.
Z litości.
Wszechświat w działaniu.
Nie wiem, czy wiesz,
ale nasze gwiazdy są na siebie skazane.
I tak skończysz z kimś, kto wygląda jak ja.
Co prawda wszechświat faworyzuje Elenę,
ale wcale go nie winię.
Co z tobą nie tak?
Rypie mnie w stawach, zapadają mi się dziąsła
i co chwilę sikam,
poza tym kwitnę.
Nie mówmy już o mnie.
A ty? Czemu siedzisz sam?
Żeby unikać rozmów?
Gdybyś jednak chciał porozmawiać,
jestem.
Bądźmy szczerzy, nawaliłam się.
I tak nie zapamiętam.
Myślałem, że zabiję Silasa i ruszę z miejsca,
ale myliłem się.
Spędziłem lato zamknięty w sejfie.
Czuję się dobrze, a chwilę później znów umieram.
Stres pourazowy.
Doświadczyłeś traumy,
ale wróciłeś
i masz czas na rozpamiętywanie.
Pozwól, że nadam twojemu życiu sens.
Wyświadcz mi przysługę.
Mogłem to przewidzieć.
Staram się pomóc.
Co ja mogę wiedzieć o stresie?
Mój apodyktyczny ojciec zabrał mi nowo narodzone dziecko,
potem uciekałam przez 500 lat
przed psycholem, który wymordował mi rodzinę.
Żadnych skutków ubocznych.
Dobrze.
Czego potrzebujesz?
Nie chciałaś mnie oglądać.
Po co zadzwoniłaś?
Stefan, poznaj Nadię Petrovą.
Moją córkę.
Więc twoja mama też?
Owszem. Długa historia.
Poradzisz sobie.
Wodzisz wzrokiem po pokoju.
Boisz się, że pogryzę nowicjuszy?
Przepraszam. Szukam mojego...
Sama nie wiem, kim jest.
Chłopakiem?
Kochankiem?
Młodszym bratem przyjaciółki.
Chodzi do liceum i...
chyba szaleńczo się w nim zakochałam.
- Pilnujesz Jessy'ego? - Uczę go sztuki osłabiania
wampirzego głodu alkoholem.
Damon przesłuchuje Wesa.
Wiesz, że go zabije?
Nie zabije.
Zdobędzie informacje.
Wiesz, że się mylisz?
Słuchaj.
Wiem, że nie popierasz naszego związku.
Nie mam nic przeciwko.
O ile zrozumiesz, z kim się spotykasz.
Czego chcesz?
Napić się dobrego alkoholu
i obściskiwać z moją dziewczyną.
Niestety, najpierw muszę wyciągnąć z ciebie kilka odpowiedzi.
Ostrożnie.
Z tym? Tutaj?
Jesteśmy na uniwerku.
Nie sądzę, żebyś miał gdzieś
zakażoną krew.
Jestem naukowcem.
Wszystko jasne.
Poznałem takich, jak ty.
Nauka ponad medycynę?
Niech zgadnę. Testujesz krew na wampirach?
Nie chce ci się gadać?
W porządku.
Zagramy w grę, w której zarażę cię
martwicą powięzi, cokolwiek to jest.
Bakteria zjadająca tkankę.
Ohyda.
Więc ci ją wstrzyknę i zadam kilka pytań.
Jeśli podasz dobrą odpowiedź,
dam ci się napić...
mojej krwi, która cię wyleczy.
W przypadku złej odpowiedzi
sprawdzimy, ile tkanki zeżrą te maleństwa.
Tak z ciekawości: która jest młodsza?
- Ja. - Ja.
No tak.
Nóż zostawiony przez Podróżnika.
- Co tu robimy? - Usiądź.
Niedorzeczność.
Pokaż się.
- Co to? - Wzywa pasażera.
Co tu robię?
Wszystko w porządku.
Spokojnie.
Cześć, Gregor.
Jestem mamą Nadii. Miło cię poznać.
Czego chcesz?
Chodzi o to,
że Nadia to moje jedyne dziecko.
To normalne, że każdy chłopak jest podejrzany.
Po co naprawdę przyjechałeś?
Żeby zabić Silasa.
Czyli nie chodzi o to?
Skąd go masz?
Wolałbym się schlać,
więc nie marnuj mojego czasu i mów, co tu robisz.
Po śmierci Silasa
miałem zabić ją.
Tego się nie spodziewałam.
Wykorzystałeś mnie? Dlaczego?
Po co ją zabijać?
Tego chcą Podróżnicy.
Nie kwestionuję rozkazów.
Wiesz, czemu nie chcę, byś się z nią umawiał?
Bo Podróżnicy to bezwzględni manipulatorzy i hipokryci.
Wiem to,
bo twój dziadek był jednym z nich.
Coś ty zrobiła?
Spokojnie. Matt przeżyje.
Gregor - niekoniecznie.
Zniszczyłam jego duszę.
Nie bez powodu chciał zdobyć nóż.
Tylko nim można zabić pasażera.
Zrobiłeś z dzieciaka wampira, żeby eksperymentować?
Ostro.
Dlaczego to miejsce zmienia ludzi w szalonych naukowców?
Eksperymenty są kluczowe.
Ale zazwyczaj bierze się ochotników
i odpala im trochę forsy, płaci czesne.
Czasem działa się w imieniu większego dobra.
Nie jestem święty, ale...
gadasz bzdury jak doktor Mengele.
Muszę spytać...
gdzie to większe dobro?
Wścieklizna.
Ubaw. I pasuje do sytuacji.
Radzisz sobie?
Jestem po Drugiej Stronie?
Tak.
Czemu przyszłaś?
Umarłam.
Czym byłaś?
Czarownicą. Kim ty jesteś?
Kotwicą.
Wszystkie nadprzyrodzone istoty przechodzą przeze mnie.
Niezbyt to miłe.
Lepsze niż śmierć.
Przepraszam.
Palnęłam głupotę.
Nie szkodzi.
Śmierć nie była fajna.
Poczułaś mój ból, więc wiesz.
Przykro mi.
Ale wiesz co?
Już mnie nie boli.
Przyjazna rozmowa też nie zaszkodzi.
Wybacz.
Musiałem zmusić Elenę, żeby mi to dała.
W porządku?
Chyba tak.
Dobrze. Chodźmy.
Dokąd?
Zapisać się na zajęcia.
Niesamowite uczucie.
Przyjemny skutek uboczny.
Wszystko jest wyostrzone.
To nie mija?
Nie.
Wścieklizna się wlecze.
Znajdę coś szybszego.
Tworzyłem nowy gatunek wampira.
Niezwykle ambitnie.
Jestem niezwykle bystry.
Ebolę?
Czemu?
Jesteście groźni, bo żywicie się ludźmi.
Chcę to zmienić.
Co jest?
Ostatnim razem było trochę niezręcznie.
Jeśli przestaniecie,
- nie będziecie zagrożeniem. - Nie wierzę w dobrego doktorka.
Ludzka krew zaspokoi Jessy'ego na chwilę.
Dopóki nie spróbuje tego, czego pragnie.
Czyli czego?
Ugryzłeś mnie.
Wszystko okej?
Muszę stąd wyjść.
Jesse!
Nie najgorsza ta impreza.
Dotarłeś.
Ledwo. Chyba zasnąłem
i dopiero wstałem.
Dziwne.
Po tym ci się poprawi.
Już wiem, czemu Wes mnie przed tobą ostrzegał.
Na zdrowie.
Jesteś niebezpieczna.
Skąd znasz Wesa?
To mój opiekun prawny.
Poważnie?
- A rodzice? - Nie żyją.
Tak jak moi.
Biologiczni i adopcyjni.
Ostro.
Zazwyczaj to ja jestem największym dziwadłem.
Jak to się stało?
Samochód spadł z mostu.
Ja przeżyłam.
U ciebie?
Miałem 6 lat.
Pojechaliśmy na kemping.
Obudziły mnie krzyki mamy.
Wokół było mnóstwo
krwi.
Widziałem ślady ugryzień na szyi.
- Ugryzień? - Niedźwiedź.
Przez jakiś czas tułałem się po dalekich krewnych.
Potem Wes mnie przygarnął.
Jest mi najbliższy.
Powinniśmy się napić.
Zaraz wrócę.
Dobrze, że przyszedłeś.
Ja również.
- Widziałaś Jessy'ego? - Nie.
Dokąd?
Zadzwonić do Damona.
Nie może zabić Wesa.
Jesteś.
Zostaw mnie.
Nic ci nie jest.
Wyluzuj się.
Nie mogę.
Rozumiesz?
Masz dwa wyjścia.
Ogarnij się teraz albo uciekaj.
I tak cię to dopadnie.
Dusisz mnie.
Stefan...
Jak się nazywała twoja pierwsza ofiara?
Mów.
Giuseppe Salvatore.
Kolejna?
Skup się na nazwisku.
Thomas Fell.
Widzisz?
Panujesz nad tym. Stąpasz po ziemi.
Nie toniesz.
Nie umierasz.
Wymieniaj.
Honoria Fell, Marianna Lockwood,
Christopher Gilbert, Margaret Forbes.
Mówiłam, że wiem, co robię.
Dziękuję.
Miałaś rację.
Gregor nie żyje.
Zadowolona?
Zasługujesz na kogoś lepszego.
Smaż się w piekle.
Pije krew wampirów?
Tak twierdzi doktorek.
Ponoć nie będzie w stanie przestać.
Skoro mówi, to znaczy, że żyje.
Jeszcze.
Dobrze. Nie zabijaj go.
Powiedz, że tego nie zrobisz.
Dobra, nie zabiję.
Niestety, znam takich jak ty.
Lepiej niż sądzisz.
Jeśli ci daruję, powtórzysz eksperyment.
Zmienisz kolejnego wampira.
Powstrzymam cię tylko, jeśli cię wykończę.
Masz szczęście, że nie chce mi się zakopywać ciała.
- Coś ty mi zrobił? - Spokojnie.
Nie wystarczyło, że mnie więziłeś i kłułeś igłami?
Ugryzłem dziewczynę, którą lubię.
Raczej potwora.
Profesorek nie wspomniał,
że jestem sporo starszy i znacznie silniejszy.
To nie do końca prawda.
Co oni ci zrobili?
Damon.
Jesse, puść go.
Odgryzie mi głowę.
Nie!
Jesse! Nie poddawaj się.
Zostań ze mną.
Proszę...
Nie.
Co zrobiłaś?
- Zabiłby Damona. - Ale...
Mieliśmy mu pomóc.
Nie miała wyjścia.
Nic by go nie powstrzymało.
Spytaj doktora Frankensteina.
Zajmę się nim.
Tak mi przykro.
Mnie również.
Elena, którą znałam, dałaby mu szansę.
Droga Nadio,
przepraszam za zabicie twojego chłopaka.
Postąpiłam jak matka.
Samobójstwo to co innego.
500 lat uciekałam przed wrogami.
Pewnego dnia przestałam.
Teraz nowy wróg pragnie mojej śmierci.
Mogę uciekać przed Podróżnikami,
ale jednemu wrogowi nigdy się nie wymknę. To czas.
Nazwij to dumą albo próżnością,
ale wolałam życie, które nie zakładało podążania w stronę zachodzącego słońca.
Żegnaj.
Co ty wyprawiasz?
Mówiłam.
Ogarnij się albo uciekaj. Ja wybrałam
trzecie rozwiązanie.
Od jakiego problemu odskakujesz?
Umieram.
Ze starości.
Lek przyśpieszył cały ten żenujący proces.
Jesteś Katherine Pierce.
Weź się w garść.
Przyznaję.
Brakuje mi czarów.
Odsuń się od świec.
O Boże...
Jesse nie żyje.
Co takiego?
Nie jestem gotowy.
Nie chcę.
Co jest?
Bonnie.
Co to było?
Jestem kotwicą.
Każda istota nadprzyrodzona
przechodzi przeze mnie.
Jak często?
Czemu nie powiedziałaś?
Wróciłam. Tutaj. Dotykam cię.
Zdawaliśmy sobie sprawę z konsekwencji.
Pocałuj mnie.
Pocałuj.
Ty...
i ja.
Warto było.
Wszystko jest tego warte.
Przepraszam.
Nie chciałam tego powiedzieć.
Przesadziłam.
Do bani.
Jesse był z tych dobrych.
Wiem.
Nie zabiłabym go, gdybym mogła coś zrobić.
Był niebezpieczny.
Uwierz.
Musisz mi wierzyć.
Wierzę.
Wierzę, że chcesz świętować i zachowywać się
jak przeciętna studentka.
Rozumiem. Też tego pragnę.
Ale kiedy pojmiesz,
że świat jest mniej niebezpieczny
niż człowiek, którego wpuszczasz do sypialni?
Mów, co naprawdę myślisz.
Jeśli kiedyś nie powiem, przestaniemy być przyjaciółkami.
Oby ten dzień nie nadszedł.
Jeśli masz mnie zabić, strzel mi w łeb.
Poczekam i wyczyszczę ci pamięć.
A to co?
12144?
Co cię to obchodzi?
Bo mój numer to 21051.
21051...
Byłeś wampirem Augustianów?
Od lat nie słyszałem tej nazwy.
Eksperymenty, zaszyfrowane nazwiska.
Myślałem, że przestaliście 60 lat temu.
Myliłeś się.
Mówiłem, że cię nie zabiję.
Kłamałem.
Werbena w sprayu.
Ostrożności nigdy za wiele.
Stowarzyszenie będzie zachwycone. at temu.