Nakaraan sa Vampire Diaries:
-Silas. -Kumusta, aking anino.
Sa tuwing pipikit ako, pakiramdam ko nalulunod ako,
at kailangan ko 'tong pigilan.
-Sa ilang buwang pagkabigo at sakit... -Patay na Bonnie.
-hindi tayo nawalan ng pag-asa. -Gagamitin ko si Silas,
para ibalik si Bonnie.
-Nararamdaman kita. -Bonnie?
Gumana. Nakabalik ako.
Pero may kabayaran ang tagumapay namin.
Namumuti ang buhok ko, natatanggal mga ngipin.
Hindi ko sigurado kung ano, pero 'di 'to sa kalusugan.
Tumatanda ka, Katherine. May ilang buwan ka na lang.
Bawat 'di pangkaraniwang nilalang na tatawid sa Kabilang Panig dadaan sa'yo.
-Sobrang sakit no'n. -At panibagong banta ang dararting.
Ang mabuti sa dugo ng bampira na nasa sistema mo,
'yan ang unang hakbang para makalikha ng bampira. Ito pangalawang hakbang.
Paunang ulat, subject 62547.
Naging bampira ang tao sa loob ng halos 14 na araw.
Nagpapakita ito ng positibong pagtugon...
sa unang supot ng purong dugo ni Augustine.
Pisikal na lakas ay 'di inaasahang epekto.
Ihihinto ang pagsasalin.
Aktibahin ang emergency procedure.
Hi, Nay, alam ko matagal na tayong 'di nagkikita o nagkakausap.
Kaya gumawa ako video. Sa wakas natapos na magulong summer tour ko.
Nagpagupit ako ng buhok, at nasa kolehiyo na'ko.
Sa Whitmore, kung saan nagturo si Lola.
At ito ang dorm ko. Ang laki, tama?
Tingnan mo, may tsimineya pa.
Anong dorm ba ang may tsimineya?
Ay, heto na sila. Huy, batiin n'yo nanay ko.
-Ay, hi. -Hi.
May plano silang bigyan ako ng party, maliit lang naman.
Miss na kita, bumisita ka 'pag may pagkakataon.
Usap tayo uli. Paalam.
Siyanga pala, Nay, 'di na 'ko mangkukulam.
Namatay ako at nabalik mula sa Kabilang Panig.
Tama, ako ang higit sa karaniwang daan nagdudugtong sa dalawang mundo.
Ibig sabihin, multo ako na nakikita at nahahawakan ng mga tao, kaya...
Okay. May isa o dalawa detalye akong 'di sinabi.
Sabihin ko pagbisita niya.
Ga'no nga kalaki 'tong pagtitipon?
Tingnan natin. Wala na sina Silas at Tessa, at sa wakas nakabalik ka na.
Ibig sabihin, dapat tumbasan 'to ng malaking selebrasyon.
Na katumbas ng malaking pagtitipon.
Sana, dahil bawat isa sa'tin isa pa lang ang nagiging kaibigan sa kolehiyo.
At 'yong sa'kin nanahimik pa, pagkatapos akong halikan...
at 'yong sa'yo namataan sa pagtitipon ng asosasyon ng mga galit sa bampira.
Si Agustine? 'Yong pinagtakpan pagkamatay ng kasama mo...
at gusto kang patalsikin sa kampus?
Ano? Nakibalita ako. Nakakainip sa Kabilang Panig, ano sana gagawin ko?
Okay, gusto ni Agustine na mawala tayo. Sinong may paki? 'Di na mahalaga.
Hindi 'yon mangyayari. Magpapatuloy tayo sa buhay ng magkakasama.
Bilang may pakinabang na bampira. Dating mangkukulam na naging daan. Ewan.
At magkakaro'n tayo ng pagtitipon.
Na may Jell-O shots.
Ay naku. Kailangan kong magparehistro sa klase.
Ano?
-Wala. -Wala.
Magsaya ka habang nagpapa rehistro.
Diyos ko.
Teka, magpaparehistro ka para sa klase?
Alam ko. Siya-- Alam ko, pumayag si Elena.
Hindi ko kailangan ipamukha sa kanya sa unang araw ko sa dorm.
Pwede naman tayong pumuslit sa bahay ko.
Sa bahay ni Damon?
Bakit 'di na lang tayo mag sex sa banyo niya?
O kaya habang nanonood si Katherine.
Itong buhok na 'to. Ang seksi.
-Ayos ka lang? -Oo.
Papasok na 'ko sa klase. Kita tayo mayang gabi?
-Oo. -Okay.
Handa na 'ko.
Okay, alam ko parang mahina 'to, pero--
Sa tuwing masisimula ka sa "mahina 'to", hulaan mo kung ano.
Para 'to kay Bonnie. At malaki naging papel mo sa pagbabalik niya.
Kaya tingin ko dapat pumunta ka. Ay teka. Sandali lang.
Huy! Aaron, huy.
-Huy. -Tagal na nating 'di nagkita.
-Heto, punta ka? -Sino si Aaron?
-Pagtitipon sa dorm. Hindi siguro. -Alam kong ginagawa mo.
-Tinutulak mo palayo mga tao. Alam mo-- -Pa'no mo nalaman 'yan?
Dahil sinabi mo sa'kin sa costume ball.
Ng pwersahin ko sayo.
Okay, kalimutan mong sinabi ko 'yon. Kalimutan mong alam ko.
Bilang panimula. Pupunta ka sa pagtitipon ko.
May libreng inumin at maganda 'yon para sa'yo.
-Kita tayo mayang gabi. -Kita tayo mayang gabi.
Muntik na kong mapahiya. Siguro dapat pumunta ako...
para 'di mo masabi lihim natin at makipag landian sa misteryosong lalaki.
Ang gusto ko lang landiin na misteryosong lalaki ay ikaw.
At dahil nabanggit mo na, imbitahin mo si Stefan.
Nabanggit ang misteryoso o landian? Kahit alin do'n, 'di siya pupunta.
Bumalik na memorya niya at naalalang galit siya sa'tin.
Subukan mo lang, okay? Bumili ako ng bourbon.
Kaya pwedeng siyang maglasing at magalit sa'tin ng malayo.
Okay, sasabihin ko sa kanya.
Tila tayo ay naimbitahan sa isang kolehiyong pagtitipon.
Oo, ganyan din ang unang reaksyon ko.
Nangako si Elena ng walang katapusang mamahaling alak.
Stefan.
Ayos ka lang?
-Oo, ayos ako. -Eh 'yang paborito kong upuan?
Sabihin mo kay Elena salamat, pero ayaw ko ng pagtitipon ngayon gabi.
Ano sa tingin mo, Matt? Nangangsul na Matty.
Gusto ko pa ng alak.
Hindi. Lasing ka na at tinatakot mo na ibang kustomer.
Naisip mo ba sa tuwing tatanggi ka, lalo ka nagmumukhang seksi, tama?
Anong pinapanood mo? Czech reality show?
Pa'no mo nalaman na Czech?
Tumingin ka sa'kin. Nagsisimula na tayo.
Isasalin mo, iinom ka.
Sige.
Ano ba 'tong tinitingnan ko?
No'ng bakasyon, nagpunta ako ng Prague.
May nakilala akong babae, at sinundan ako rito.
Tapos 'yong nobyo nilagyan ako ng kung anong ispiritu sa ulo.
-Ay naku, masama ito. -Bakit?
Hahanapin ng mga kaibigan ko talim na ito. Poprotektahan ito kahit anong mangyari.
-Isang Kristoff ang isinaaktibo ka. -Anong ibig sabihing, isinaaktibo ako?
Isa siyang Manlalakbay. Isa itong paksyon ng mangkukulam.
Magaling sila sa pagsanib sa mga ispiritu.
May isang nasa loob mo. Para itong parasitiko sa tao...
-nakikisakay sa utak mo. -Pa'no ko 'to matatanggal?
'Yong babaeng sumunod sa'yo mula sa Prague, siya ba ay, matapang?
May konting tono? Napakaganda?
Parang ganoon nga. Nadia ang pangalan niya.
Bakit? Kilala mo?
Pwede mong sabihin 'yan.
Pinamigay ko na ang lahat ng flyers.
At sabi ni Damon, susubukan niyang isama si Stefan.
Nakakatawa, ibig sabihin no'n pupunta si Damon.
Baka makatulong ang tawag sa isang misteryosong seksing Biology TA.
Tingnan mo nga naman, kung sino ang bumangon sa hukay.
Kailangan ko ng tulong mo.
-Anong nangyari, Jesse? -Pumunta ka sa silid ko, pakiusap.
-Okay sige, pupunta ako. Anong nangyari? -Mahabang kwento.
Pauwi na kasama ko sa kwarto.
Yo, Jesse.
Jess, nandiyan ka ba?
Pasensiya na, pare.
Diyos ko.
Sinong gumawa ng pagiging bampira mo?
Sobrang pahirap 'yon. Nasa kulungan ako buong araw, nilalabas niya ko sa gabi...
-at pinag eksperimentuhan niya ko. -Anong klaseng eskperimento?
Hindi ko alam. Gugutumin niya ko tapos tuturukan ako ng kakaibang dugo.
Anong sasabihin ko sa magulang ko? Nag iwan sila ng mensahe.
Hinahanap na nila ako.
Tatawagan natin sila at sasabihin nawala telepono mo pero ayos ka lang.
-Nasaan si Wes ngayon? -Kinulong ko sa lab pagkatapos ko inatake.
Sa totoo lang, malabo ang pagkakatakas ko. Wala ako sa tamang isip.
Ganoon talaga, bago ka at gutom.
Hindi na magtatagal. May dala akong gamit natin.
Kumusta ka?
Gamit natin? Bampira ka rin?
Parang ang pangit ng pagkakasabi mo.
Unang batas sa pagiging bampira ay isipin mo kung gaano ka kagaling.
-Kumusta siya? -Ayos lang. Buhay.
Elena, sandali. Naisip ko na baka si Jesse ang pwedeng gumawa.
Bampira ka na ngayon.
Masasaktan mo siya, pero mapapagaling mo rin.
Ng dugo mo.
Grabe, nakakaloko 'to.
Gusto mo siyang turuan ng pamumuwersa?
Huy, naliligaw.
Tingnan mong ninakaw ko.
-Magpakalasing ka. -Huy, ikaw naman.
Pakiusap isang baso lang. Sige na.
Stefan, masama talaga ang taon na 'to sa'kin.
At makakabuti na may kasama akong kakilala.
-Isang baso lang. -Kita mo na, gumagalaw ang mundo.
'Di ko alam kung alam mo, pero ang mga kamukha natin ay itinadhana sa isat-isa.
Kaya ayaw mo man o gusto, mauuwi ka sa taong kamukha ko.
Kahit na, mukhang ang mundo nilagay lahat ng itlog sa basket ni Elena.
Pero sa puntong 'to, 'di ko na 'to sinisisi.
Anong problema mo?
Maliban sa masakit na kasu-kasuan, umuurong na gilagid...
at katotohanan na kailangan kong umihi kada limang minuto, ayos naman ako.
Pero huy, tama na tungkol sa'kin, bakit ka nag-iisang malungkot dito?
Para umiwas kausapin ang isang tao..
Kung ayaw mong makipag-usap sa isang tao, nandito ako.
At magtapatan tayo, lasing na 'ko. Kaya hindi ko na 'to maaalala.
Akala ko 'pag napatay ko si Silas maipagpapatuloy ko na buhay, mali pala.
Buong bakasyon akong nakakulong.
Isang minuto ayos ako, sumunod na minuto, pakiramdam ko namamatay ako uli.
Ah, normal na PTSD. Nakaligtas ka traumatikong pangyayari.
At ngayon nakabalik ka na at wala kang ibang ginawa...
kundi balikan ang nakakatakot na karanasan sa loob ng taguan.
Hayaan mong bigyan ko ng dahilan ang buhay mo.
Tulungan mo 'ko sa isang maliit na pabor.
Sabi ko na nga ba mas hihingiin ka.
Gusto ko lang makatulong.
Ano bang alam ko sa post-traumatic stress?
Kinuha lang sa mga kamay ko ng mapanghusga kong ama ang bagong silang kong anak...
tapos 500 taon kong nagtago pagkatapos na ang buong pamilya ko...
ay patayin ng isang baliw.
Pero huy, wala namang masamang epekto.
Huy, sige na. Okay.
Okay, anong kailangan mo?
Akala ko ayaw mo na 'kong makita ulit. Bakit mo tinawagan?
Stefan, pinakikilala ko sa'yo si Nadia Petrova. Anak ko.
Kapareho ko rin ang nanay mo?
Oo. Mahabang kwento, ayos naman siya. Magiging maayos ka rin.
Umiikot ang mga mata sa buong silid.
Natatakot ka ba na ipapakita ko pagiging bampira ko sa ika-apat na palapag?
Hindi. Pasensiya na. Hinahanap ko lang aking...
hindi ako sigurado kung ano ko siya.
Nobyo?
Kaibigang may benepisyo?
Kapatid ng matalik kong kaibigan. Nasa haiskul pa.
At palagay ko sobrang mahal ko siya.
-Binabantayan mo ba si Jesse? -Oo.
Tinuruan ko siya kung pa'no ilipat ang gutom sa dugo sa alak.
At pinapunta ko na si Damon kay Wes.
Naisip mo naman siguro na papatayin ni Damon si Wes, tama?
Hindi niya papatayin 'yon. Kukuha siya ng impormasyon.
Naisip mo na mali ka, tama?
Okay, alam ko na 'di okay sa'yo na kami uli ni Damon.
Hindi, hindi, ayos lang. Ayos lang sa'kin na kayong dalawa...
basta alam mo kung anong klaseng tao ang kinakasama mo.
Anong gusto mo?
Ang gusto uminom ng maraming alak...
at makipaglandian sa nobya ko, pero malas, 'di pwede hanggang...
'di ako nakakakuha ng kasagutan mula sa'yo.
-Ingatan mo 'yan. -Ito? Itong nandito? Bakit?
Nasa kampus tayo, tama? Puno ng estudyante?
Hindi ko maisip na isang doktor mayroong mga nakakahawang sakit na nakakalat lang.
MD PhD. Nagsasaliksik ako.
Kaya pala. Marami akong nakikitang taong tulad mo.
Siyensa laban sa medisina, tama? Hulaan ko.
Ginamit mo 'to sa mga bampirang pinag-aaralan mo, 'di ba?
Wala kang ganang makipag-usap? Okay.
Maglalaro tayo, tuturukan kita...
ng kung ano man 'tong necrotizing fasciitis.
-Bakteriyang kumakain ng laman ng tao. -Kadiri.
Gagawin ko 'yon. At marami akong itatanong sa'yo.
Sasagutin mo 'ko ng tama...
bibigyan kita ng masarap na dugong bampira ko...
at magagamot ka nito agad.
Kapag 'di ka sumagot ng tama...
titingnan natin kung ga'no karaming laman ang makakain ng mga ito.
Mausisa ko lang, sino sa inyo ang mas bata?
-Ako. -Ako.
Tama.
Okay, heto ang kutsilyo na iniwan sa'kin ng Manlalakbay.
-Anong ginagawa natin dito? -Maupo ka, Matt.
Nakakatawa 'to.
Lumabas ka.
-Ano 'yan? -Tinatawag niya pasehero ni Matt.
Anong ginagawa ko rito?
Ayos lang 'yan, mahal.
Dahan dahan lang.
Kumusta, Gregor. Ako ang nanay ni Nadia. Kinagagalak kitang makilala.
-Anong kailangan mo? -Ganito kasi. Nag-iisang anak ko si Nadia.
Kaya natural lang, na duda ako sa mga gustong makipag date sa kanya.
Sabihin mo ang totoong dahilan kung bakit nandito ka.
Para hanapin at patayin si Silas.
Wala kinalaman dito?
Pa'no mo nakuha 'yan?
Mas gusto kong malasing, kaya tigilan mo na pagsasayang ng oras...
at sabihin sa'min kung anong ginagawa mo rito?
Okay. Pagkatapos mamatay ni Silas. dapat patayin ko siya.
-Hindi ko inaasahan 'yan. -Ginagamit mo 'ko para makuha siya?
Bakit? Bakit mo siya papatayin?
'Yon ang gusto ng Manlalakbay. Hindi ko kinukwestyon ang utos.
Kita mo na, bakit ayaw kong maka date mo ang anak ko? Ang Manlalakbay...
mga tuso, mapagmanipulang hipokrito.
Alam ko kasi ganoon ang lolo niya.
-Anong ginawa mo? -Hayaan mo 'yan. Ayos lang si Matt.
Si Gregor, 'di masyado.
Pinalayas ko ang espiritu niya. May dahilan kung bakit gusto niya ito.
Ito lang ang makakapatay sa pasahero..
Ginawa mong bampira ang isang bata para pag eksperementuhan siya? Malupit 'yon.
Ano bang mayro'n sa lugar na 'to at nagiging baliw na scientist mga tao?
Ang pagsubok ng tao mahalagang bahagi ng makabagong siyensya.
Oo nga, pero 'di ba dapat boluntaryo o may pinipirmahang pagpayag.
Para makukha ng pang matrikula?
Minsan gagawin mo ang makakabuti sa nakakarami.
Hindi ako ang pinakamagaling sa buong mundo...
pero parang ka lebel ng Mengele na sinasabi mo.
Kaya tatanungin ko...
ano ang kabutihan para sa lahat mo?
Rabies.
Parang masaya, 'di ba?
At bagay, sa pangyayari.
Ayos ka lang?
Nasa sikat na Kabilang Panig ba 'ko?
Oo.
Ano...?
Anong mayro'n ka?
Namatay ako.
Hindi, ibig kong sabihin, ano ka?
Mangkukulam.
Ikaw ano?
Ang angkla sa Kabilang Panig.
Lahat ng higit sa karaniwang nilalang na namatay dadaan sa'kin.
Mukhang 'di 'yan masaya para sa'yo.
Mas mabuti kaysa patay.
Pasensiya na.
Katangahan na sabihin 'yon.
Ayos lang, mahal.
Hindi masayang mamatay.
Pero, naramdaman mo ang sakit, kaya siguro alam mo na.
Pasensiya na.
Pero alam mo, wala na ang sakit ngayon.
At makakita ng mukhang mabait dito, talagang 'di na masakit.
Pasensiya na. Ang hirap makipagaway kay Elena na bigyan ako nito.
Ayos ka lang?
-Oo, tingin ko naman. -Mabuti.
Gusto kong sumama ka sa'kin.
Saan tayo pupunta?
Magpaparehistro para sa klase.
Ang sarap sa pakiramdam.
Isa 'yan sa masayang epekto.
Lahat mataas.
Hinda nawawala ang pakiramdam na 'to?
Hindi.
'Di maganda ang rabies.
Hanap na lang ako ng mas mabilis.
Gusto kong gawing bagong uri ng bampira sa Jesse.
Sobrang ambisyoso mo naman.
Sobrang talino ko.
Ebola.
Bakit?
Mapanganib ang uri n'yo sa mga tao dahil kami ang pagkain n'yo.
Gusto kong baguhin 'yon.
Ano?
Ng huling halikan kita, naging kakaiba ka, at nakakailang 'yon.
Kung 'di na dugo pagkain ng bampira, 'di na kayo mapanganib.
'Di ko bibilhin, na mabait ka.
Mabubusog pansamantala si Jesse sa dugo ng tao...
hanggang sa matikman niya ang talagang gusto niya.
Ano eksakto ang gusto niya?
Kinagat mo 'ko.
Huy.
-Ayos ka lang? -Oo, kailangan ko ng umalis dito.
Jesse.
Okay, 'di ito pinaka nakakabagot na pagtitipon napuntahan ko.
Aaron, huy, nakarating ka.
Halos. Nakatulog ata ako.
Kagigising ko lang.
Kakaiba.
Mas makakabuti 'to.
Ngayon alam ko na ba't sinabi ni Wes na layuan ka.
Tagay.
Pahamak ka.
Huy, pa'no mo nakilala si Wes?
Siya ligal na bantay ko.
Talaga?
-Bakit ang magulang mo? -Patay na.
Sa'kin rin.
Tunay at nag-ampon.
Ang lungkot no'n.
Pwera biro, pero madalas ako ang pinaka nakakaawa sa lugar.
Pa'no nangyari 'yon?
Nahulog kotse namin sa tulay. Nabuhay ako, sila hindi.
Ikaw?
Anim na taon ako.
Nag kamping kami.
Nagising ako na sumisigaw nanay ko.
Lumabas ako para tingnan, nakita puro dugo sa paligid.
May marka ng kagat sa leeg.
-Marka ng kagat? -Oo, sabi nila may osong nakapasok.
Kaya nagpalipat-lipat ako sa mga kamag-anak sandali.
Hanggang sa kunin ako ni Wes.
Kaya si Wes ang pinaka pamilya kong naiwan.
Tingin ko kailangan ng isa pang Jell-O shot.
Babalik ako.
Natutuwa ako pumunta ka.
Oo, ako rin.
-Nakita n'yo ba si Jesse. -Hindi.
Saan ka pupunta?
Tatawagan si Damon.
Para masiguro na 'di niya papatayin si Wes.
Nandiyan ka pala.
Lumayo ka sa'kin.
Stefan?
Ayos ka lang. Relaks.
Hindi ko kayang gawin! Naintindihan mo ba 'ko?
Dalawang opsyon, Stefan.
Harapin mo 'to ngayon o takbuhan mo.
Para kahit ano piliin mo, susundan ka nito.
Hindi ako makahinga, Stefan.
Stefan, sabihin mo sa'kin pangalan ng unang taong pinatay mo.
Pangalanan mo.
Giuseppe Salvatorre.
Ang sumunod?
Mag pokus ka sa pangalan.
Thomas Fell.
Kita mo na. Kontrolado mo.
Nasa lupa ka.
Hindi ka nalulunod.
Hindi ka mamamatay.
Pangalanan mo sila.
Maria Fell, Mariana Lockwood...
Christopher Gilbert, Margaret Forbes.
Kita mo na? Sabi ko sa'yo alam ko ginagawa ko.
Salamat.
Tama ka.
Patay na si Gregor.
Masaya ka na?
May mas mabuti para sa'yo, Nadia.
Mabulok ka sa impiyerno.
Bampira pagkain ni Jesse.
'Yon nga sinabi ni Doggie.
At tila, 'pag nagsimula na siya, 'di na siya titigil.
Huy, sinabi niya sa'yo kaya ibig sabihin buhay pa siya, tama?
-Sa ngayon. -Mabuti.
'Wag mo siyang papatayin, Damon.
Damon?
Sabihin mo 'di mo papatayin.
Okay, okay, okay, 'di ko siya papatayin.
Paalam.
Ang problema...
kilala ko mga taong tulad mo.
Kapag hinayaan kitang mabuhay, gagawin mo 'to uli.
Gagawa ka uli ng bampira, gagawa ng eksperimento uli.
Kaya ang paraan lang para pigilan ka ay patayin ka.
Masuwerte ka, wala ako sa kondisyon maglibing ng katawan.
-Anong ginawa mo sa'kin? -Kalma ka lang.
'Di pa sapat na tinusok mo ng maraming karayom?
Gusto kong kagatin, babeng gusto ko?
Halimaw ang kinakagat mo, Jesse.
Baka nakalimutan sabihin ni Propesor Fobres sa pageensayo sa'yo...
mas matanda ako sa'yo. Ibig sabihin mas malakas ako sa'yo.
Ang totoo, 'di yan 100 porsenyentong garantisado.
Anong ginawa nila sa'yo?
Damon!
Jesse. Jesse, bitiwan mo siya. Jesse!
Babaliin niya leeg ko Elena. Pakiusap.
Hindi! Hindi!
Hindi, Jesse! Jesse!
Halika rito. Sandali lang. 'Wag kang bibitaw, pakiusap.
Jesse, 'wag kang bibitaw, pakiusap!
Hindi!
Anong ginawa mo?
Papatayin niya si Damon.
Pero nangako tayo na tutulungan natin siya.
Wala na siyang pagpipilian, okay?
'Pag nakatikim na siya ng dugo ng bampira 'di na siya mapipigilan.
Tanungin mo si Dr. Frankenstein.
Ako na bahala sa kanya.
Caroline, patawad.
Oo, ako rin.
Dahil ang Elena na kilala ko bibigyan si Jesse ng pagkakataon.
Mahal kong Nadia.
Pasensiya na kailangan kong patayin ang nobyo mo, pero gawain 'yon magulang.
Ang pagpapakamatay, 'di gawain ng magulang 'yon.
Limang daang taon kong tinakbuhan mga kalaban ko...
tapos, isang araw, tumigil na lang ako.
Ngayon may bagong kalaban na gusto akong patayin.
Oo, pwede kong takasan ang mga Manlalakbay...
pero may isang kalaban ang 'di ko matatakasan:
Ang oras.
Tawagin mo 'tong kapalaluhan o kaartehan...
pero pagkatapos ng lahat, ayaw kong lamunin ng dapit-hapon.
Paalam, Nadia.
Anong ginagawa mo?
Sinabi ko na sa'yo.
Mamili ka haharapin mo ang problema o tatakasan.
Pinipili ko pangatlong opsyon.
Anong problema mo at tatalon ka sa tuktok ng orasan?
Mamamatay na ako, Stefan.
Mamamatay ako sa katandaan.
'Di ko alam, may ginawa ang lunas na nag papabilis ng buong prosesso ng pagkamatay.
Huy.
Ikaw si Katherine Pierce.
Labanan mo.
Aaminin ko.
Na- mimiss ko ang mahika.
Lumayo ka sa kandila.
Diyos ko.
Palagay ko patay na si Jesse.
Ano?
Hindi pa ako handa.
'Di ko 'to gusto.
Bonnie, anong nangyayari?
Bonnie.
Ano 'yon?
Ako ang angkla sa Kabilang Panig, Jer.
Lahat ng mamamatay na higit sa karaniwang nilalang...
kailangan dumaan sa'kin.
Pa'no nangyari 'yon?
Bonnie, bakit 'di mo sinabi sa'kin?
Nakabalik na 'ko. Dito.
Nahahawakan ka.
Alam natin na may kapalit 'to.
Halikan mo na lang ako.
-Ano? -Halikan mo 'ko.
Ikaw...
at ako...
ito.
Sulit na 'to
Ano mang kapalit, sulit na rito.
Pasensiya na.
'Di ko sinasadya nasabi ko kanina. Hindi 'yon tama.
Nakakainis lang kasi, alam mo 'yon.
Kasi isa si Jesse sa mababait.
Alam ko.
At 'di ko siya papatayin kung may iba akong magagawa.
Mapanganib siya.
Paniwalaan mo 'yon.
Paniwalaan mong sinasabi, Caroline.
Naniniwala ako, okay?
Naniniwala ako na gustong mong ipagdiwang na pwede tayo maging normal na magaaral.
Alam ko 'yon. Gusto ko rin 'yon.
Pero, Elena, kailan mo mapagtatanto...
na ang mundo sa labas hindi kasing delikado...
ng taong iniimbita mo sa sarili mong kama?
Wow, bakit 'di mo sabihin sa'kin ano talaga nararamdaman mo?
'Pag dumating ang araw na 'yon, 'yon din ang araw na tapos na pagkakaibigan natin .
At sana hindi dumating ang araw na 'yon.
Kung gagawin mo 'to, mas gusto kong ng bala na lang sa ulo ko.
Hihintayin ko hanggang mapuwersa kitang ilabas lahat 'to sa ulo mo.
Ano 'yan?
Bakit sabi rito 12144?
Anong pakialam mo?
Kasi ako ang 21051.
21051, teka.
Bampirang Augustine ka?
Augustine. Ilang dekada ko ng 'di naririnig pangalang 'yan.
Bampirang pinag-aaralan, may code na mga pangalan.
Akala ko 60 taon na kayong sarado.
Mali ang akala mo.
Alam mo 'yon sinabi ko na 'di kita papatayin?
Nagsinungaling ako.
Atomized vervain.
'Pag nagtatrabaho ng may bampira, 'di ka maaring 'di mag-ingat.
Sigurado ako matutuwa si Augustine na makuha ka uli.
Isinalin sa Tagalog ni: Jayne Valdez makuha ka uli.