Ang nakaraan sa The Vampire Diaries:
Mamamatay na ko. Paalam.
Si Katherine Pierce ka. Magdusa ka.
Ako ay 21051.
Isa kang bampirang Augustine?
Sigurado akong masaya si Augustine na bumalik ka.
Tatay ko 'yan.
Si Grayson Gilbert ang isa sa magaling na
doktor na mayroon ang Augustine.
Elena, gumising ka.
-Anong nangyayari? -Nakapunta na ko rito.
Maniwala ka o hindi, may kaibigan ako.
Ako si Enzo.
Kailangan mo sabihin kung paano ka nakalabas.
Damon, ngayon na!
Pasensya na, Enzo.
Damon, pakiusap!
Sinara ko ang emosyon ko.
Damon!
Iniwan ko ang kaibigan ko.
Maligayang pagdating.
Ako ay 12144.
Ako si Enzo.
Mabilis na kamay, cowboy.
Ano ba.
O, Diyos ko. Hindi.
Hey.
'Wag kang lilingon.
-Anong ginagawa mo? -Basta 'wag kang lumingon.
Saan ka pupunta?
Ayos lang ang lahat. Matulog ka pa uli.
Ano bang nangyari sa'yo?
Ako rin. Wala naman si Elena rito, tama?
'Di ko pa siya nakita.
-'Di naman sa hinahanap ko siya. -Stef, gising ka ba?
Alam mo, 'di niya rin siya nakita. Alam ko kasi magkasama kami.
Buong gabi.
Kita mo, pangit ang mga araw ko.
Kung sinasabi mo ang sinasabi mo--
Bakit? Anong iniisip mo?
Na nagsama ang mga katawan namin sa mainit na sandali?
-Susuka ako. -Magaling.
Eh 'di tapos na ang trabaho ko rito.
Ang 83182 ay may malay.
Nasaan ako?
Bakit? Mukhang pamilyar?
Ano 'yan?
Anong gagawin niyo sa'kin?
Ihanda na si 83182 sa pagkuha ng dugo.
Mag bilang mula 10...
Siyam, walo...
pito...
anim, lima...
Saan ka galing?
Hinuli ako ng labag sa akin, binaril sa ulo. Hindi ko makita si Elena.
Kumusta ang gabi mo? May nangyari?
-Anong ibig mo sabihin? -Hindi siya sumasagot ng telepono.
Wala siya sa dorm niya. Wala siya rito sa bahay.
Kinuha siya ni Dr. Creepy Ken Doll.
Ang gurong Whitmore bio?
Yung nag-oopera sa bampira?
Oo. Maging bayani ka ngayon. Iligtas natin si Elena.
'Di mo alam kung nasaan siya.
Hindi nga. Kailangan natin ng pamalit sa kanya. Tara na.
Tanong lang. Kinuha ng baliw na doktor ang nobya mo.
Ikaw ba ay, A, kukuha ng bagong nobya,
B, tatawag sa pulis,
o C, papatay ng malapit sa baliw na doktor?
Upo.
Apat-at-isa ang nakuha.
Si 83182 ay nagpapakita ng malay.
Tandaan na noong 15 taon, si 12144
ay namatay nang makuhaan ng 2.9 na pint.
Ebolusyon o swerte?
Isang misteryo para sa isang araw.
Anong ginagawa niyo sa'kin? Ano 'tong mga tubo?
Paalisin niyo ko.
Kalma.
Plano ko rin. Pag tapos na ko sa'yo.
Mahahanap ako ng mga kaibigan ko.
Ang mga kaibigan mong bayaning bampira?
Alam mo bang nilaan ni Aaron Whitmore ang buong buhay niya
sa isiping hinahabol ng sumpa ang pamilya niya?
'Yun pala ang nobyo mo ang sumpa.
Pinapatay ang bawat miyembro ng pamilya niya. Napapaisip ako.
-Paano nabibigyang katwiran 'yun? -At ito?
Ang pagkulong sa tao na labag sa kanya?
Pagpapahirap sa kanila?
-Paano mo nabibigyang katwiran iyon? -Agham.
"Ika-25 ng Hunyo, 1999. Magandang kaalaman ngayon."
Matapos matiis ang 3000 boltahe ng kuryente, may tibok pa rin siya ng puso.
Ika-26 ng Hunyo. Matagumpay pa.
Nakasalang sa 4000 boltahe ang pasyente ngayon.
Patuloy ang kumbolsyon matapos ang pag kuryente. Mainit pa rin ang laman.
Halimaw ka.
Hindi ko talaan 'to, Elena.
Ito ay mga nalaman ni Dr. Grayson Gilbert.
Ang tatay mo.
Ano?
Lahat ng ginagawa ko sa'yo...
natutunan ko sa kanya.
'Di ko alam kung saan siya dinala ni Wes.
Uh, wala sila sa lab niya. Saan pa siya pwede magtago ng bampira?
Dapat ko bang malaman kung sino ka?
Kapatid ko, si Stefan.
Mag-ingat ka dahil nasa gitna siya ng kabaliwan.
Pasensya na. Ano ako?
Tingin mo hindi ko alam ang sa inyo ni Katherine?
O, alam ko na.
-Nagseselos ka. -Mas nababahala ako.
Kita mo? Sasabog na siya.
Nawawala na siya sa sarili niya. Mababaliw na.
Bakit 'di ka pa patay? Binaril kita.
Ulo ang binaril mo. Dapat ay ang puso.
Sa puso ka sa susunod.
Ngayon, nasaan si Elena?
Wala akong ideya.
Ang sabi lang ni Wes ay magpatuloy ako sa buhay ko.
Tawagan mo si Wes. Sabihin mo pag 'di niya binigay si Elena,
ang susunod na eksperimentong gagawin niya ay pagtahi sa braso mo.
Klinika ng tatay ko 'to.
Nasa basement tayo.
Dating klinika ng tatay mo.
Pagkatapos sinunog ng namumuno sa inyo ang maraming bampira.
Gusali ito sa Mystic Falls na walang makakahanap sa'tin.
Aaron. Hey.
Na sa'yo ba si Elena?
Aaron, anong problema?
Papatayin ako ni Stefan at Damon kung 'di mo ibabalik si Elena.
Si Damon Salvatore ay nakakulong sa matibay na kulungan.
O iniisip niya ang lasa ng atay ko.
Sige. Kitain mo ko sa silid-aralan ko.
Kapag nakita kitang ligtas, sabihin mong ibibigay ko si Elena.
Enzo?
Enzo, gumising ka.
Kailan ang huling beses na nasa sibilisasyon ka?
Ano 'yan?
Isang insurance policy.
Tinitiyak nito na babalik ka sa akin.
Binibigay ko 'tong araw bilang pahinga mo.
May pag-uusapan kayo ni Damon.
'Di ko naririnig na nagbibilang ka.
Tatlo, apat, lima, anim--
Magaling.
Magaling? Ang pangit no'n, Matt.
Ano ka ba. Binabayaran kita para pagandahin ako uli.
Ibalik mo ko sa hugis at patagalin ang kamatayan ko sa makakaya mo.
-Oo, mangyayari 'yon. -Anong sabi mo?
Hindi, seryoso, 'di kita narinig.
Diyos ko, nabibingi na 'ko.
Nabibingi na 'ko. Bumabagsak na ang katawan ko.
O, Diyos ko. Hindi ako makahinga.
Hindi ako makahinga. Tubig. Bigyan mo ko ng tubig.
-Bilis. -Hingang malalim.
Kung ayaw mong mamatay, bakit 'di ka na lang magpakagat sa bampira?
Sinubukan ko na.
Sa tuwing naglalagay ako ng dugo ng bampira,
tinatanggihan ng katawan ko.
Sino 'yun? Hindi ko makita.
Si Nadia. Sinabi kong nandito ka.
"Mahal kong Nadia.
Pasensya na pinatay ko ang nobyo mo pero ito ang dapat gawin ng isang ina.
Pagpapakamatay, pero, hindi maka nanay sa'kin.
Magaling, binigay pala ni Stefan sa'yo ang sulat ko.
Anong punto mo?
Nako.
Para 'yan sa pagsubok mong patayin ang sarili mo ng 'di nagpapaalam.
Gusto mong ikwento kung paano kayo nagkakilala?
Si Aaron ay si Aaron Whitmore.
Galing siya sa linya ng pagpatay ng bampira, pagsuri ng dugo,
pagtanggal ng laman na mga baliw na Augustine.
-Bakit mo alam 'to? -Sinuri nila ako noong '50s.
-Anong ibig mo sabihin? -Binigay ko ang katawan ko sa agham.
Maliban na lang sa buhay ako at labag sa loob ko.
Saglit. Bakit 'di ko alam 'to?
'Wag kang makonsensya. Nasa labas tayo no'n.
At nang matapos 'yun, alam mo na, tapos na.
-Bakit 'di mo tapusin ang istorya? -'Di ko sinabing mag salita ka.
Sinabi ko bang mag salita siya?
-Wala akong maalala. -Ako rin.
Alam ko na ngayon.
Kung dito ako nakatira, gugustuhin ko rin patayin ang sarili ko.
Oras ng kahinaan 'yun. Tapos na ko do'n.
Sa oras ng kahinaan, kumakain ka ng tsokolate o humahalik ng maling lalaki.
Hindi ka tumatalon mula sa gusali.
Nakita mo 'to? Hilaw na kale 'to.
Saang mundo ko maiisip na inumin 'to...
maliban na lang kung gusto ko pa mabuhay ng isang araw?
Okay.
Anong nakapagpabago ng isip mo?
Hindi ano, kung hindi sino.
Pwede ba kitang tanungin?
Nawalang nanay sa mapanakit na anak?
Nakikinig ako.
Tingin mo ba
matapos ng mga masasamang nagawa ko
posible pa rin akong mapatawad?
Oo naman.
Kaya ako nandito.
May ideya ako kung paano ka pa mabubuhay ng matagal.
Nakikinig ako.
Kailan mo nakilala ang tatay ko?
Katrabaho niya si Augustine para gawing gamot ang dugo ng bampira
para sa mga sakit,
sa kanser, iligtas ng mundo.
Alam mo ba kung nagdala siya rito ng bampira?
Naalala kong bumaba ako rito nung bata pa ko.
May bagay sa lugar na 'to na nakakatakot para sa'kin.
Wes, nakita ko si Enzo...
nang magising ako.
Alam kong buhay siya.
Nasaan siya?
Umalis siya ngayon.
Meron pa silang 'di pa nareresolba ng nobyo mo.
Anong ginawa mo?
-Alin dito? -Nandito.
21051.
Enzo?
Ang tagal na, kaibigan.
-Sino ka ba? -Lorenzo.
Pero Enzo ang tawag sa'kin ng kaibigan ko.
Biro lang. Wala akong kaibigan.
Si Enzo ay bampirang Augustine.
Magkatabi ang selda namin. May kikitain kami ngayon dito.
-Wes. Kilala mo siya? -'Yan ang unang tanong mo sa'kin?
Hindi, "Kumusta ka? Paano ka nakaligtas nang iniwan kita sa sunog para mamatay?"
May gusto bang magsabi sa'kin kung anong nangyayari?
Gusto ko. Maupo ka.
Naghintay ako ng 70 taon para masabi ang istorya ko.
Si Enzo ang bampirang Augustine.
Pinatay niya ang kaibigan kong si Megan, tama?
Ipunin mo ang lakas mo.
Nakakuha na tayo ng sapat na dugo para sa ikalawa.
Hulaan ko.
Hindi mo sasabihin kung ano 'yun, tama?
Kung gagana, ikaw ang unang makakaalam.
Bakit may litrato si Megan ng tatay ko sa telepono niya?
Dahil baka pinondohan ng magulang niya ang proyekto ng ama mo.
Alam din nila ang sa Augustine?
Eh, hindi.
Alam lang nilang may gamot ang tatay mo sa maraming sakit.
Dugo ng bampira.
Mismo.
Pero nang lumaki si Megan, naghihinala na siya.
Nag-aral sa Whitmore. Nakisama sa anak ni Dr. Gilbert.
Pumunta sa handaan sa bahay ng Whitmore at nakialam.
-Nakita niya si Enzo sa kulungan. -Dahil wala siyang alam
sa magagawa ng bampirang gutom sa dugo ng tao, tingin ko lumapit siya.
Aaron.
-Nasaan si Elena? -Sino 'to?
Nasa amin si Aaron at iniisip namin kung paano siya papatayin.
Nakakatawa. Nandito si Elena at iniisip ko kung paano siya mabubuhay ng 'di kumpleto.
Hawakan niyo siya at 'di niyo na siya makikita oa.
Gumagana 'yan sa pareho sa'tin.
Nakulong na kami ni Damon ng matagal diyan.
Pinahirapan, binugbog, pinahiya.
Pero hindi kami masisira no'n.
Hindi. Naisip namin na kung tatakas kami, dapat magtulungan kami.
Kailangan mag tulungan.
-Ayaw niyang ibigay si Elena. -Ang sakit.
-Pwede ko na ituloy? -'Di niya alam na nasa atin si Aaron?
-Wala siyang pake. Susugal siya. -Kakausapin ko siya. Makikiniga siya.
Anong parte ng "wala siyang pake" ang 'di mo naiintindihan?
Nasaan na tayo?
O, tama. Nagkkwento ako at nakikinig kayo.
Kaya binigay ko kay Damon ang mga rasyong dugo ko...
lalakas siya para makatakas at maligtas ako.
Perpekto ang plano namin. Tama?
Naghintay ako para palabasin niya ko.
Naghihintay sa kaibigan ko...
sa kasama ko...
ang tanging kaluluwang nakasama ko sa maraming taon.
May nagsimulang apoy. Hindi na makontrol.
Pero 'di mabuksan ni Damon ang kulungan.
Tiningnan niya ko na parang 'di niya ko kilala,
tumalikod, sinalba ang sarili.
Iniwan ako para mamatay.
Hindi ka namatay, halata naman.
Hindi, sa kasamaan nabuhay ako. Niligtas ako ng isang doktor...
para mabuhay ng 50 taon pa na binubuksan ang katawan.
Ngayong magkakakilala na tayo...
may hahanapin ako para makainom ako.
Hindi mo siya nakwento.
Sa '50s pa 'yun. Dapat kong maalala lahat?
-Gusto mo patayin si Aaron o ako na? -Nakasama mo 'to lalaki.
Iniwan mo siya para mamatay. Nagbalik siya at wala sa'yo.
Sige. Ako na.
Teka, teka. Binigyan ako ni Wes ng mga files sa kasaysayan ng pamilya ko.
Sa dorm ko. Baka nandoon ang kailangan niyo.
-Pangalan? O, isa pang lab? -Magandang rebelasyon 'yan.
Oo, hindi niya ko tutulungan, kaya ba't ko siya tutulungan?
Hindi kita gusto.
'Di ko gusto ang pamilya mo. 'Di ko gustong sinisira mo ang relasyon ko.
Pag nagsinungaling ka, gagamitin ko ang daliri ko
para matanggal ang mata mo sa ulo mo.
Nakakatakot kung anong makikita mo sa kampus.
-Bahala ka na. Sa ikalawang plano tayo. -Hindi si Damon. Mananatili siya rito.
Alam niya lahat ng sikreto ko
kaya alam niya kung gaano ako kalala pag 'di ko nakuha ang gusto ko.
Tawagan mo ko pag may nakita ka. Patayin mo siya pag wala.
Tara na.
Hindi mo minungkahi ang spirit possession ng harapan?
Ang sabi mo Traveler ang lolo ko.
Ibig sabihin Traveler ang tatay mo, pati na rin ikaw.
Kailangan lang natin ng magtuturo sa'yong gawin ang mahika.
Saglit. Hindi talaga ako Traveler, okay?
Pinagbawalan kami ng tatay kong gawin ang mahika ng Traveler.
Ang sabi niya gawa raw ng demonyo, o kung anong nanakot sa'min.
At naging bampira ako at 'di ko na naisip uli.
Pero nasa dugo mo 'yun.
Ibig sabihin may abilidad kang mabuhay sa katawan ng iba.
Traveler si Gregor.
Nilagay niya ang kaluluwa niya kay Matt, para kung mamatay ang katawan, buhay siya.
Oo, nabuhay siya. Sa isang nagsisilbi.
Magandang ideya, Nadia. Ilagay natin ang kaluluwa ko sa kung sino.
Kasi, gusto ni Stefan itong katawan.
Anong sinasabi mo?
May binalikan kami ni Stefan noong isang gabi.
Alam ko na.
Kaya noong tinanong ako tungkol sa kapatawaran...
siya ang tinutukoy mo...
at hindi ako?
Kita mo, baka ayokong mamatay...
na malungkot na 538 taong gulang.
Kung kailangan kong sumuko...
sa kaalamang may paki pa si Stefan ay 'di na masama.
Hindi, tama ka na una pa lang.
Patayin mo sarili mo. Tingnan mo kung may makaalala.
Eh ang kuliglig?
Naging uso ba rito 'yun?
-Hindi. -O, kahihiyan.
Magandang laro. 'Di sa makakalaro ako.
Nag-aral ako gumuhit.
Syempre wala akong lapis.
Babaliin ko ang daliri ko at pipintahan ang selda gamit ang dugo ko.
Ano bang gusto mo?
Gusto mong makonsensya ako? 'Di kita mailigtas.
Ngayon, nasaan si Elena?
Anong problema mo?
Tinurukan ako ni Wes ng lason na magpapahinto sa puso ko.
Mamamatay ako kung 'di ako makakabalik para sa antidote.
Dagdag na rason pa para sabihin mo kung nasaan siya.
Nakuha mo ang gamot, ililigtas ko ang nobya ko, papatayin natin si Wes.
Inisip mo ba 'yun pagka-alis mo? Ang eksperimento, ang selda?
O lumabas ka lang at nabuhay nang masaya?
Tingnan mo ko. Pag bumalik ka, babalik tayo.
Tatapusin na natin 'to.
Tara na.
Hindi mo na siya uli makikita, Damon.
Dahil gusto ko ang antidote, at sinabi ni ni Wes na 'wag bumalik hangga't buhay ka.
Tingin ko nasira mo ang clavicle mo.
Siguro ilang lumbar at thoracic vertebrae.
Nakakatuwang isipin na natututunan mo ang parte ng katawan mo bago maalis sa'yo.
Hindi kita lalabanan, Enzo.
Anong gagawin mo? Tatakbo?
Magaling ka diyan.
Gusto kong mahanap ang nobya ko.
Okay?
Habang malaya ka, isa lang ang naiisip ko...
ang kasiyahang mapatay ka.
Enzo, tumingin ka sa'kin.
-Dugong lason! -Nasaan siya?
-Nasaan si Elena? Sabihin mo! -O ano? 'Di mo na siya makikita uli.
Baka mabuti sa'yong malaman ang pakiramdam na mawalan ng mahalaga sa loob ng 60 taon.
Enzo, tumingin ka sa'kin.
Huy! Enzo! Nasaan siya? Nasaan siya?
Enzo, huy.
Nandito lahat ng kasaysayan ng pamilya ko.
Bilisan mo.
Kasinungalingan ba 'to, ha?
Kung gusto mong patayin kita, gagawin ko. 'Wag mo kong subukan.
Patay na rin ako. Naplano na ni Damon ang kamatayan ko bago ako isilang.
Anong sinasabi mo?
Iniwan ni Damon ang pinakamaganda parte, ang parte matapos niya makaalis.
Magsalita ka.
Hindi sapat kay Damon na patayin ang mga doktor na nag pahirap sa kanya.
Pinahirapan niya ang pamilya nila...
at magiging pamilya.
Ginugol niya ang huling 60 taon sa pagpatay sa mga kamag-anak ko.
Maliban na lang na baliw siya.
Nagtitira siya ng isang buhay para ipagpatuloy nito ang pamilya.
Para masira niya ang buhay ng mga inosente.
Kaya gawin mo na. Patayin mo na ko.
Dahil ayokong ibigay kay Damon ang kasiyahan, kaya gawin mo na.
Gawin mo na!
Alam mo, hindi lahat kapareha ng kapatid ko.
Stefan?
Ito na ang lahat ng binigay ni Wes tungkol kay Augustine.
Nakita ko ang pangalan ni Elena sa mga huling pahina. Baka makatulong.
Hey.
Hindi ka dapat nandito.
-Bawal ang bata rito, 'di ba? -May narinig akong sumigaw.
O, ayos lang. Ayos lang lahat. Sa totoo lang, maganda ang araw ngayon, Elena.
-Bakit? -May ililigtas si tatay na batang babae.
Ka-edad mo siya. Ang astig, huh?
Sige na, umalis ka na rito. Utos ng doktor.
Okay, Tatay.
Magandang balita. Nabuhay ang mga cell. Gumana ang gamot ko.
'Di ko maintindihan.
Pinaalis mo ko sa Bio, 'di ba?
Narinig mo na ang Pavlov.
Kinondisyon ang aso niyang maglaway sa tunog ng kampana.
Itong gamot ay parang kampana, pero, kaysa sa ding...
maglalaway ang katawan mo sa amoy ng dugo ng bampira.
O, Diyos ko.
'Yan ang ginawa mo kay Jesse.
Ginawa mo siyang bampirang may rabis na ang gustong kainin ay kapwa bampira.
Magandang aral si Jesse, pero ang tagal bago siya makondisyon.
Isinasaalang-alang ang populasyon ng bampira...
-ang isang turok ay mas maganda. -Oo, pero 'di niya mapigilang kumain.
Papatayin niya si Damon.
Mismo. Isang turok na lang ang layo ng mga bampira para gustuhin ang sarili nila.
Magiging si Pasyente Zero ka na.
Ano?
Hindi. Hindi mo pwedeng gawin sa'kin 'yan.
Gagawin mo kong halimaw.
Alam ko.
Si 83182, handa na para turukan.
Hindi. Hindi.
-Pakiusap, 'wag mong gawin sa 'kin 'to. -Gagawan mo ng pabor ang mundo, Elena.
-'Di man ako makapatay ng bampira... -Hindi. Pakawalan mo ko.
-pero ikaw, oo. -Hindi.
-Elena! -Stefan!
-Nandito ako. Nandito ako, Stefan. -O, Diyos.
Halika rito.
Ayos ka. Nandito na ko.
Nandito ako, nandito ako.
Nandito na ko.
Ilayo mo na ko rito.
Tara na. Tara na.
Teka. Teka, teka.
Kita mo, nagsasara na kami, kaya...
Nagkakilala tayo sa ganito.
Naaalala mo?
Ang makinang na ilaw, musika.
Nakakatuwang gabi 'yun.
Oo, mas gugustuhin kong kalimutan
itong tayo.
Sige.
Gagawin ko.
Pero kailangan kong hawakan mo 'to.
Ang kutsilyo ng Traveler?
-Hindi. Tinapon ko na 'yun. -Hindi tungkol sa'yo.
Aalis ako ng Mystic Falls. Gusto ko malaman na ligtas 'yun.
Bakit? At bakit gusto 'yun ng mga tao?
Akala ko makukumbinsi ko si Katherine na mabuhay pa.
Mali ako.
Pero pag nagbago ang isip niya, kakailangan-in niya 'to.
'Yun lang ang dapat mong malaman.
Eh, hindi naman.
Dahil may pake lang si Katherine kay Katherine at Katherine lamang.
Kung may 'di siya gusto, 'di niya gagawin 'yun.
Ginugol ko ang 500 taon sa paghahanap sa kanya.
Nakita ko siya para lang mawala siya uli sa'kin.
'Di ko alam kung dapat ako magalit sa kanya sa pagsuko niya...
o manatili sa tabi niya pag namatay siya.
Makinig ka.
Naiintindihan ko ang pagiging magulang.
Medyo nakakainis ang nanay ko.
Maka-sarili siya at...
umiinom siya ng sobra at hindi iniisip ang epekto nito sa'kin.
Eh 'di alam mo na kung paano kumapit sa pag-asa...
na siguro, kahit isang beses...
gagawin niya ang gusto mo.
Kapag nagbago ang isip niya...
nasa akin ang kutsilyo.
Oo.
Kalimutan mo na.
Anong ginawa mo ngayon?
Uh, tinurukan kita ng maraming "gamot"
'Yun pala, may isang gumana.
Kung pakikipagbati ito, wala 'tong kwenta.
Walang ako paki sa pakikipagbati.
Ligtas ang nobya ko, kay hindi ako naghihirap.
At 'di maganda kung nawala ka nang walang saysay.
At gusto kong sabihin ang istorya ko sa'yo.
Tinanong mo ko kung naisip kita nung tumakas ako, ang sagot ay hindi.
At 'di ako nakonsensya nang iwan kita.
Dahil para maligtas kita at iwan...
kinailangan kong patayin ang emosyon ko.
Kaya pinihit ko 'yun.
At wala akong naramdaman.
Walang panghihinayang, walang pagsisisi.
Walang sakit.
At ngayon...
anong nararamdaman mo...
pagsisisi?
Panghihinayang?
Sakit?
Kahit patawarin kita, Damon, mababawasan ba no'n ang pagkasama mo?
Patas na tayo, Enzo.
Ikaw ang pinaka importanteng tao sa buhay ko, at sinira mo ko.
'Yun ka. 'Yun ka na palagi.
Isang halimaw.
Kakaiba nga. Kahit noong bata pa, may nagbibigay kilabot talaga doon.
Sigurado kang gusto mo bigyan ng bangungot ang sarili mo matapos 'yan?
Naalala ko ang kwento ng tatay tungkol dito sa batang babae.
Tingin ko kaibigan ko ang tinutukoy niya, si Megan. Kita mo, "Enero, 1999.
Nakita ko si Megan King ngayon. Pitong taong gulang.
May sakit sa puso at inaasahang dalawang buwan lang ang itatagal.
Isang turok ng dugo ang maaaring magligtas sa kanya.
Kaya may litrato si Megan ng tatay ko, kasi niligtas siya nito.
Daang pahina ng pagpapahirap, at nakita mo ang isang masaya.
Ginamit ng tatay ko ang pag-aaral niya para magligtas, Damon.
Mga bata, pamilya.
Oo, at binuksan ang mga bampira kasabay no'n.
Ito ang balita, Elena, bampira ka.
Tingin mo ba talaga makikita ka niya ng higit doon?
Hindi ko alam.
Tatay ko siya. 'Di ko siya pwede ipagtanggol.
Hindi, alam kong 'di mo kaya.
Ginagawa mo 'yun para sa'kin lagi.
Hindi kita pinagtatanggol.
Hindi ko pinagtatanggol ang desisyon mong patayin ang pamilya ni Aaron.
Na lumabas at patayin ang tita niya nang tayo pa.
Eh bakit nandito ka pa?
Masama ako, Elena. Masama para sa'yo.
Bakit 'di ka tumakbo papalayo sa'kin?
Dahil mahal kita, Damon.
Dahil pinipili kita, at dahil naninindigan ako.
At ngayon namimili ako.
Pinipili kong palayain ka.
Ano?
Hindi, Damon--
Pinipili kong 'wag isipin ang mararamdaman mo...
kada may magbabalik galing nakaraan ko.
Pinipili kong paginhawain ka...
sa pagtatanggol mo sa'kin sa lahat ng masasamang ginawa ko.
'Wag kang umastang perpekto ako.
Damon, marami rin akong nagawang masama.
Tingin mo tatayo ako rito ay huhusgahan ka matapos kong malaman na pinahirapan ka?
'Wag mo kong ipagtanggol!
Hindi ko babaguhin kung sino ako.
Hindi ko kaya.
Kasi ayokong magbago.
Pwedeng pumasok, o matatakot ka uli at tatakbo?
Nagkaka-kulubot na ako.
Bumalik na ang mga manok ni Katherine Pierce bilang kulubot.
Medyo matalino nga.
Anong kabaliktaran ng nakakatawa? O, tama. 'Di nakakatawa.
Anong ginagawa mo sa kwarto ko?
Gusto kong pag-usapan ang kagabi.
Okay.
Magsalita ka na.
Uh...
Mahaba ang araw.
Nagka-oras tayo, at nadala tayo no'n.
Kinabisado mo ba iyon mula sa...
-isang o libro o ano? -Katherin, ano bang inaasahan mo?
Gusto mong kalimutan ko ang lahat ng ginawa mo sa'kin...
sa loob ng 147 na taon?
Mamamatay na ko, Stefan.
Alam ko, at alam kong malulusutan mo 'yan.
Hindi. Ibig ko sabihin, totoo na ngayon.
Tingnan mo ko.
Mamamatay na ko.
Ano bang kailangan pagdaanan ng isang tao para maligtas?
Isang daan at 47 na taon...
ay mahabang panahon para patawarin ng isang gabi.
Isang gabi.
Isang walang-hanggan.
Hindi mo ko titingnan tulad ni Elena, 'di ba?
Magandang gabi, Stefan.
Hey.
Ikinalulungkot ko na ikaw ay mamamatay na.
Maniwala ka...
ako rin.
Wes? Wes.
Aaron.
Ano 'tong lugar na 'to?
Isa sa laboratoryo ni Augustine.
Tingin mo talaga tinutulungan mo ang mga tao gamit 'tong mga bampira?
Trinaydor mo ko, ginamit mo ang buhay ko bilang kapalit.
Aaron, patawarin mo ko.
Ayaw na kitang makita pa.
Umalis ka na sa buhay ko.
Aaron.
May pagkakasundo ba tayo?
Hahanapan mo ko ng Traveler na tuturuan ako kung paano gawin 'yun?
Tingin ko ibig sabihin nito ay gusto mo mabuhay?
Nakakaligtas ako. Ang manatiling buhay ay ang aking espesyalidad.
Sabihin na natin na, oo, pabor sa'yo.
Malinaw na naging inspirasyon si Stefan ng maayos na pag-iisip.
Tingin ko naniniwala pa rin si Stefan na may maliligtas pa rin sa'kin.
At anong tingin mo? Tama ba siya?
Hello?
Katherine?
Isinalin sa Tagalog ni: Sophia Tonido na may maliligtas pa rin sa'kin.