Στα προηγούμενα επεισόδια...
Ο Ντέιμον χάθηκε.
Θέλω να με ψυχαναγκάσεις να ξεχάσω ότι τον αγάπησα.
-Ποιος είναι ο Ντέιμον Σάλβατορ? -Ήταν ένα τέρας.
-Πού διάολο βρισκόμαστε? -Στο 1994.
Δεν θα φύγουμε ποτέ..
Είναι και κάποιος άλλος εδώ.
Για να γυρίσετε πίσω, θα δαμάσουμε την έκλειψη με ένα μυστικιστικό αντικείμενο.
Ονομάζεται Ανιών.
-Κάνεις πάλι εκείνο. -Ποιο?
Φέρεσαι σαν σκύλα επειδή σου αρέσει κάποιος.
Η κοπέλα μου, η Άιβι.
Κάποιος τη σκότωσε χθες βράδυ μπροστά μου.
Άιβι.
Ο φίλος σου, ο Ένζο, μού έδωσε να πιω το αίμα του και τώρα
διψάω πάρα πολύ.
Βρικόλακες δολοφόνησαν τη γυναίκα μου.
Θα τον βάλω να ονομάσει όλους τους βρικόλακες φίλους του,
-Εμπρός? -Γεια.
Τριπ Κουκ.
Ήθελα να σ' ευχαριστήσω που μου παρέδωσες τον βρικόλακα, τον Ένζο.
Με βοήθησες πολύ.
Τον Ένζο? Νόμιζα...
-Νόμιζα πως θα τον σκότωνες. -Στο τέλος, ναι,
όταν μάθω όσα ξέρει.
Λοιπόν, τι σου είπε?
Φαίνεται πως το πρόβλημα με τους βρικόλακες στο Φολς δεν είναι σοβαρό.
Αν ήξερε ονόματα, θα μου τα είχε πει.
Του έκανα πολλά για να τον αναγκάσω να μιλήσει.
Χαίρομαι που το ακούω.
Ναι. Φαίνεται πως μετακινήθηκαν στη Σαβάνα.
Έστειλα εκεί μερικούς δικούς μου.
Θα ψάξουν, μήπως βρουν κάτι.
-Ευχαριστώ για την ενημέρωση. -Οι Ιδρυτικές οικογένειες
-πρέπει να είναι ενωμένες. -Φυσικά.
Άιβι?
Άλλαξες τη διακόσμηση.
Πρέπει να σου πω ότι σκότωσα το αφεντικό σου, τον Ντιν.
Ξύπνησα όταν με έθαβε στο δάσος.
Ήπια όλο του το αίμα,
-μα δεν ήταν αρκετό. -Ναι, ξέρω το συναίσθημα.
-Τότε, γιατί δεν με βοηθάς? -Προσπαθώ να σε βοηθήσω.
Δυο σακουλάκια αίμα κι ένα μάθημα για το φως του ήλιου?
Με υποχρέωσες.
Πρέπει να σε πάρω από τη Σαβάνα.
Πέθανα εξαιτίας σου επειδή
μου είπες ψέματα για το ποιος είσαι,
επειδή ο φίλος σου, ο Ένζο, μ' έκανε κάτι...
που ξεπήδησε απ' το Μπάφι η Βαμπιροφόνισσα .
Ηρέμησε. Όταν είσαι βρικόλακας έχεις πιο έντονα συναισθήματα.
Αλήθεια? Κοίτα τα χάλια μου!
Ήμουν καλός άνθρωπος.
Έπαιρνα καλούς βαθμούς, γύριζα σπίτι τα Χριστούγεννα,
είχα εικονικό κατάστημα στο Εtsy!
-Άιβι, σε παρακαλώ. -Και τώρα είμαι δολοφόνος
και μόνο θα σκοτώνω ξανά και ξανά και
φταις μόνο εσύ.
-Στέφαν? Πού χάθηκες... -Θέλω μια χάρη.
Τι κάνεις και τι είναι αυτό το μπαούλο?
Περίμενε.
Θεέ μου!
Πού βρίσκομαι? Τι έκανες?
Άιβι? Πώς έγινε αυτό?
Την άλλαξε ο Ένζο.
Μετά, ο Στέφαν μού έσπασε τον σβέρκο και ξύπνησα μέσα σ' ένα μπαούλο.
-Ακριβώς. Χρειάζομαι λίγη βοήθεια. -Όχι!
Όχι. Όχι. Όχι!
Μόνο πρόσεχέ τη για λίγο
μέχρι να πω στον Λουκ να της φτιάξει δαχτυλίδι ημέρας.
Δείξ' της πώς έχει,
-μάθε της λίγο αυτοέλεγχο, σε παρακαλώ. -Όχι, όχι.
-Σε παρακαλώ? -Δεν φταίω εγώ, εσύ φταις.
Φταίω επειδή δεν με άφησες στην ησυχία μου.
Σας ακούω, ξέρετε. Ακούω τα πάντα.
Να σου θυμίσω ότι κυκλοφορεί ένας κυνηγός βρικολάκων?
Δεν είναι εδώ, είναι στη Σαβάνα, γι' αυτό δεν είμαστε εμείς εκεί.
Ξέρετε ποια είναι η πραγματική τραγωδία σε όλο αυτό?
Διάβασα το Αυτός δεν σε γουστάρει και...
-Σκάσε! -Σκάσε!
Ο Τριπ Κουκ αποφάσισε να αυτοανακυρηχθεί...
κυνηγός βρικολάκων της ανατολικής ακτής.
Κανείς μας δεν είναι ασφαλής αν δεν έχουμε αυτοέλεγχο.
Αν κάποιος μπορεί να τη διδάξει, αυτή είσαι εσύ.
Δεν χρειάζεται να με κολακεύεις, το ξέρω ήδη.
Μόνο για κάνα δυο ώρες
και θα σε αφήσω στην ησυχία σου.
Αυτό θέλω νομίζεις?
Δεν ξέρω, εσύ θα μου πεις.
Εντάξει.
Πότε θα φάμε?
Στην Επιστροφή
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Όσοι ξέρουν την υπερφυσική προέλευση
του αποψινού χορού,
να σηκώσουν το χέρι.
Ένας στρατιώτης στον Εμφύλιο, ο Νέιθαν Ουίτμορ,
που παραμορφώθηκε φρικτά σε πολλές μάχες,
κατάφερε να επιβιώσει
για να γυρίσει στην αγαπημένη του.
Κι όταν κατάφερε επιτέλους να γυρίσει στη φάρμα του,
τη βρήκε στο κρεβάτι με τον αδερφό του
και έκανε ό,τι θα έκανε κάθε λογικός άνθρωπος.
Δολοφόνησε εν ψυχρώ τον αδερφό του
και μετά, κυνήγησε τον έρωτα της ζωής του στα χωράφια.
Πρέπει να πάω μετά στο γήπεδο να πάρω κάποια πράγματα.
Αν θες, μπορώ να περάσω να σε πάρω να πάμε μαζί.
Εννοείς, σαν ραντεβού?
Γιατί αποκλείεται.
Όμως, ο θρύλος λέει... ότι η κυρία Ουίτμορ κυκλοφορεί
κάθε χρόνο αυτή τη νύχτα, ντυμένη στα λευκά,
καλυμμένη με το αίμα του εραστή της και τρέχει στα χωράφια,
ουρλιάζοντας για να σωθεί.
Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας?
Μην ερωτεύεστε.
Κυρίως, την κοπέλα του αδερφού σας.
Παιδιά, καλά να περάσετε απόψε. Να προσέχετε.
Ξέρεις, ο προειδοποιητικός μύθος θα είχε πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο σε μένα
πριν από δυο εβδομάδες περίπου.
Ο Ντέιμον μπορεί να πέθανε, αλλά μπορώ να χαίρομαι επικρίνοντας τις επιλογές του.
Και μιας και το ανέφερα,
άλλαξες γνώμη που σε ψυχανάγκασα να τον ξεχάσεις ή ακόμα?
Γιατί λες "ακόμα"
λες και θα ξυπνήσω μια μέρα... και θα καταλάβω ότι η ζωή μου τελείωσε
αν δεν θυμάμαι τις τραυματικές αναμνήσεις που αγάπησα έναν μανιακό δολοφόνο?
-Έπρεπε να ρωτήσω. -Ίσως έχεις δίκιο.
Ίσως κάνω τεράστιο λάθος
ή ίσως ο εαυτός μου μού έδωσε μια πολύτιμη συμβουλή
για το πώς να είμαι ευτυχισμένη και σκοπεύω να την ακολουθήσω.
Θα σε δω στο πάρτι το βράδυ?
Περιμένω τη γιορτή για τριαντάρηδες
βρικόλακες που μόλις αναστήθηκαν.
Θα έχει λιγότερο κόσμο.
Έλα, μωρέ Ρικ.
Η κουκούλα και το κούρεμα σού λείπουν
για να γίνεις ο καθηγητής Σέιν.
Θα χαρώ πολύ να μείνω στο σπίτι ν' αφήσω το μαλλί μου να μακρύνει.
Κρύβεσαι. Γίνεσαι βρικόλακας ερημίτης που μισεί τον εαυτό του.
Κοίτα,
σου δόθηκε η ευκαιρία να κάνεις μια νέα αρχή.
Εκμεταλλεύσου τη για να ευτυχίσεις.
-Είμαι ευτυχισμένος. Περίπου. -Ακριβώς.
Τα λέμε στις 8:00,
αλλά μη βάλεις αυτή την μπλούζα. Την έχεις φορέσει ήδη δυο φορές αυτή την εβδομάδα.
Εδώ είσαι. Ωραία.
Θα βγεις απόψε?
Την Παρασκευή του διήμερου του χορού της Επιστροφής?
Όχι. Θα διαβάσω.
Σαρκασμός. Τι αναπάντεχη απάντηση.
Νομίζω, πρέπει να έρθεις μαζί μου στον λαβύρινθο στα καλαμπόκια.
Λαβύρινθο σε καλαμπόκια?
Θα είναι μαζί μας και η Ντόροθι με τον Τότο?
Πολύ αστείο.
Υπάρχει επιστημονικός όρος για τον λόγο που οι άνθρωποι πηγαίνουν σε τέτοια.
-Ο οποίος είναι? -Διασκέδαση.
Θες να διασκεδάσεις μαζί μου?
Αναλόγως. Θα μου γνωρίσεις πάλι καμιά φίλη σου?
Αναλόγως.
Θα με φιλήσεις πάλι ξαφνικά?
Όχι όταν το λες έτσι.
Πρέπει να φύγω. Έχω να καλέσω κι άλλους.
Καλείς πολλούς για να σε συνοδεύσουν απόψε?
Καλώ πολλούς για να διασκεδάσουν.
Όσο για το ποιος θα με συνοδεύσει, από σένα εξαρτάται.
Έχεις κέφια για πρώτη φορά σ' αυτή τη δεκαετία.
Σταμάτα.
-Έχω ραντεβού με το κορίτσι μου απόψε. -Αν ο Κάι λέει αλήθεια.
Λέω να πάμε για φαγητό και σινεμά.
Ή μάλλον, άσ' τα αυτά.
Θα πάμε κατευθείαν στο καλό.
Κι αν μπορώ να κάνω το ξόρκι, που δεν ξέρω μέχρι να το δω.
Τι έγινε η ελπίδα, Μπόνι? Θυμάσαι που εγώ γκρίνιαζα
κι εσύ έλεγες ότι θα φύγουμε από εδώ?
Θέλω πάρα πολύ να γυρίσουμε σπίτι,
αλλά ο Κάι είναι ψυχοπαθής. Ποιος ξέρει ότι δεν θα μας τη φέρει?
Εγώ.
Επειδή θα σκοτώσω τον Κάι και όποιον μ' εμποδίσει
να γυρίσω σπίτι.
Άκουσα το όνομα μου. Ελπίζω για καλό.
Η έκλειψη θα γίνει ακριβώς από πάνω μας
σε τέλεια ευθυγράμμιση με τον αστερισμό των Διδύμων.
Εσύ πρέπει να σκάψεις να βρεις τις σήραγγες από κάτω.
-Εκεί θα κάνουμε το ξόρκι. -Γιατί?
Δεν έχεις ξανακάνει άλμα μέσα από την πύλη μια έκλειψης?
Το φως της έκλειψης θα λάμψει
και θα ενεργοποιήσει το Ανιών.
Εσύ θα κάνεις τα μαγικά σου και...
όποιος στέκεται στον κύκλο φωτός
κρατώντας το Ανιών, θα γυρίσει σπίτι.
Λέγοντας μαγικά, υποθέτω πως εννοείς το ξόρκι.
-Δώσε μου να το δω. -Όταν είναι ώρα.
-Πού πας? -Στην πόλη.
Πρέπει να συγκεντρώσω κάποιες σημαντικές προμήθειες.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται?
Μου φαίνεται πως φοράς το φόρεμά μου και μάλλον είσαι κουφή
επειδή είπα ήδη ότι δεν θα πάμε στο πάρτι.
Προτιμάς να είσαι κλεισμένη σ' έναν κοιτώνα με μια νέα βρικόλακα?
Όχι. Προτιμώ να είμαι στο πάρτι.
Όπως προτιμώ να έχω φίλους που δεν με αγνοούν για μήνες
και μετά με εκμεταλλεύονται όταν χρειάζονται βοήθεια.
Μόλις κατάλαβα γιατί με έφερε εδώ ο Στέφαν, για να μάθω αυτοέλεγχο.
Ηρέμησε. Παραδέξου ότι τον γουστάρεις.
Παρακαλώ?
Είδα πως τον κοιτούσες όταν ήρθατε για φαγητό.
Μόνο το φαΐ που δεν του έκοβες.
Η σχέση μου με τον Στέφαν
είναι αυστηρά περίπλοκη.
Εσύ δεν πρέπει να εξασκείσαι στα βαμπιρικά σου?
Τελείωσα. Βλέπεις? Μια χαρά είμαι.
Πέρασες ήδη τον αριθμό σου στο κινητό μου αν σε χρειαστώ για θέματα βρικολάκων.
Ξέρω ότι καίγομαι στον ήλιο,
καλύψαμε τον ψυχαναγκασμό και το ορμάω, τρώω, διαγράφω.
Σκοτεινιάζει. Πάμε να γλεντήσουμε.
Θα μου μάθεις πώς να τρώω κάποιον χωρίς να τον σκοτώσω.
Όπου να 'ναι θα έρθει ο Στέφαν
και μαζί του κάνε ό,τι θες.
Μπορούμε να παίξουμε κάνα επιτραπέζιο ή να κάνουμε κάτι εκτός βρικολάκων?
Επιτέλους, μια καλή ιδέα.
-Τι παιχνίδι θες να παίξουμε? -Δεν ξέρω. Σκραμπλ ?
Έχω τουρνουά, κλασσικό και ταξιδιού.
Τι κάνει εδώ η γιατρός Λάφλιν? Στις ομορφιές της είναι.
Νόμιζα πως η ιατρική ρόμπα ήταν μόνιμη.
Εγώ την κάλεσα.
Είναι περίπου ραντεβού αλλά δεν το ξέρει κανείς απ' τους δυο.
Έλα, ώρα να παίξουμε το Κάνσας.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΓΟΥΙΤΜΟΡ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙΟΥ
Γεια σου, Στέφαν! Είναι το τρίτο μήνυμα που σου αφήνω
και σε προειδοποιώ ότι η ψυχοπαθής βρικόλακάς σου εξαφανίστηκε
κι αν δεν το παρατήρησες έχει σκοτεινιάσει
άρα, για κάθε νεκρή φοιτήτρια απόψε, θα φταις εσύ.
Βαθμολογείς γραπτά μόνος σου?
Με το ζόρι με πιάνει αυτό. Πρέπει να προσπαθήσω, όμως.
-Θες? -Όχι, ήρθα
-να πάρω ένα απ' αυτά απ' τον Λουκ. -Να μαντέψω.
Τον έπεισες με το, "Ο Ντέιμον πέθανε εξαιτίας σου".
Τι θέλεις, Στέφαν?
Ο Ένζο έκανε κάποια βρικόλακα όταν με βρήκε μαζί με την Καρολάιν.
Εννοείς, την κοπέλα σου απ' τη Σαβάνα?
Εκείνη που μου είπες ψέματα ότι ήταν μάγισσα
που ήξερε πώς να βοηθήσει τον Ντέιμον και την Μπόνι?
Το όνομα της είναι Άιβι.
Ήλπιζα να την ψυχαναγκάσεις για να αντέξει,
να φύγει μακριά μου, να ζήσει μια καλή ζωή.
Μου ζητάς να σε βοηθήσω να τη χωρίσεις?
Σου ζητάω να της δώσεις την ευκαιρία για μια νέα αρχή.
Εννοείς, να δώσω σε σένα μια νέα αρχή.
Λυπάμαι, Στέφαν. Δεν είναι τόσο εύκολο.
Ήταν όταν ψυχανάγκασες την Ελένα να ξεχάσει τον Ντέιμον.
Πρώτα τον ξέχασες εσύ.
-Ήταν αδερφός μου. -Κι ο καλύτερός μου φίλος.
Φύγε από μπροστά μου
πριν σε ψυχαναγκάσω να γίνεις ξανά αυτός που ήξερα παλιά.
-Με τρόμαξες. -Αλήθεια?
Αυτό δεν ήταν τρομακτικό.
Αυτό είναι.
Ορίστε. Όρμησα, έφαγα,
τώρα θα διαγράψω.
Τι θα διαγράψεις? Τι διάολο κάνεις?
Μάλλον δεν το έκανα σωστά
και πεινάω ακόμα.
Θεέ μου, θα σε σκοτώσω σίγουρα.
Πρέπει να φύγεις. Τρέξε. Σοβαρά.
Χάλια τα 'κανα.
Έι!
Είναι πολύ πιθανό να σκάβεις τον λάκκο σου
και να μην το ξέρεις.ψ
Μάλλον ήρθα πάνω στην ώρα.
Ποτό Zima, δίσκοι γκραντζ,
κάρτες παίκτη του μπέιζμπολ
κι ένας βομβητής. Σοβαρά?
Δεν θ' αφήσω τέτοιο νούμερο.
Αυτές ήταν οι σημαντικές προμήθειες που χρειαζόσουν?
Το μέλλον ακούγεται καλό. Χαίρομαι πολύ για το διαδίκτυο
όμως έζησα τα περισσότερα χρόνια στο 1994.
Δεν θέλω να με πιάσει νοσταλγία.
-Ας κατέβουμε κάτω. -Όχι.
Δεν πάμε πουθενά αν δεν μου δείξεις το ξόρκι.
Εντάξει.
Κυριολεκτικά δεν πάμε πουθενά?
Ωραία. Αφού δεν μου δείχνεις το ξόρκι, να το κάνεις μόνος σου.
Θες τη μαγική μου δύναμη.
Πάρ' την.
-Παριστάνει τη γενναία. -Μιλάω σοβαρά, Κάι.
Αυτή δεν ήταν η μεγάλη σου απειλή?
Αν δεν κάνω το ξόρκι για να φύγουμε από εδώ,
απλώς θα πάρεις τη δύναμη μου, θα μ' αφήσεις να πεθάνω
και θα κάνεις μόνος σου το ξόρκι. Εμπρός, λοιπόν.
Πάρ' την όλη.
Πολύ ευχαρίστως.
-Μπόνι? -Μη φοβάσαι,
-δεν θα με σκοτώσει. -Αλλιώς φαίνεται από εδώ.
Μπόνι.
Ρε παιδιά. Σταματήστε!
Δεν ξέρει το ξόρκι,
άρα, δεν τον χρειαζόμαστε.
Όχι! Όχι!
Μπόνι!
Ωραία τα κατάφερες.
Νομίζω, αναγνωρίζω αυτό το σκιάχτρο.
Το ίδιο λες για όλα τα σκιάχτρα.
Εντάξει. Τότε, έχουμε χαθεί κι επισήμως.
Βασικά, είναι δυο στροφές αριστερά και τρεις δεξιά.
Τράβηξα μια δορυφορική φωτογραφία του λαβύρινθου πριν έρθω.
Ανταγωνιστικός τύπος. Κατάλαβα.
Το ερώτημα είναι, είμαι ο τύπος σου?
Για να είμαι ειλικρινής, όχι,
αλλά οι άνθρωποι αλλάζουν, σωστά?
-Τι είναι? -Δεν έχεις ξεχάσει τον πρώην σου.
Υπερβολικά φιλόδοξη φοιτήτρια Ιατρικής θέλει απεγνωσμένα να γίνει γιατρός
για ν' αποδείξει σ' εκείνον που την παράτησε ότι έκανε μεγάλο λάθος.
Για την ακρίβεια, πέθανε.
Ή αυτό.
-Με συγχωρείς, νόμιζα πως ο Στέφαν... -Όχι.
-Ωχ. -Ναι.
Δεν πειράζει.
Τον έλεγαν Ντέιμον
αλλά το αποψινό δεν έχει σχέση μ' εκείνον.
Έχει σχέση μ' εμένα κι εσένα.
Εντάξει.
Δεν είν' ωραίο!
Ο καθηγητής Μπέκρα. Πάνω στην ώρα.
Φαντάζομαι, βλέπεις πολύ χειρότερα στα επείγοντα.
Ό,τι βλέπω εκεί είναι φυσιολογικό. Αηδιαστικό, αλλά φυσιολογικό.
Τα ζόμπι, τα φαντάσματα, οι απέθαντοι, δεν είναι ωραία.
Χαίρομαι που το μαθαίνω.
Δεν είδες την Ελένα εδώ γύρω, έτσι?
Ουσιαστικά μ' εκβίασε για να έρθω απόψε.
Να μαντέψω.
Σου είπε να βγεις από την τάξη να ζήσεις λίγο τη ζωή σου?
-Ναι -Μας την έστησε.
Μάλιστα.
Φέρσου σαν κύριος και πάρε με από εδώ
γιατί είμαστε πολύ μεγάλοι γι' αυτό το πάρτι και χρειάζομαι ένα ποτό αμέσως.
-Νόμιζα πως είχες φοβία με τα μικρόβια. -IΘα κάνω μια εξαίρεση.
Το πάρτι είναι χάλια. Έχεις 5 λεπτά πριν φύγω.
Βλέπετε? Σας το είπα ότι θα 'χει πλάκα.
Πολλά χρόνια θα ζήσει.
Πρόσεχε!
Τι στο διάολο?
Θεέ μου.
Βοήθεια.
-Πάμε! Πάμε! -Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο!
Το ξέρω. Να μας βοηθήσει κάποιος!
Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να τον βρω.
Ελένα!
Ελένα, έλα εδώ.
Θεέ μου. Είναι πολύ άσχημα?
Εντάξει.
-Θα το κάνω εγώ. -Δεν νομίζω πως μπορείς να κάνεις κάτι.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Εσύ πήγαινε να δεις αν μπορείς να βοηθήσεις άλλον.
Πήγαινε.
Άκουσε με.
Πρόλαβες κι έφυγες έγκαιρα από τη μέση. Ήσουν πολύ τυχερή.
Πήγαινε τώρα και πάρε μαζί σου όσους περισσότερους μπορείς.
Έλα.
-Τάιλερ? -Εγώ οδηγούσα το φορτηγάκι, Ελένα.
-Τι? -Έπεσε μπροστά μου κάποιος
και έχει τραυματιστεί σοβαρά.
Αν πεθάνει,
θα γίνω ξανά λυκάνθρωπος. Πρέπει να έρθεις εδώ. Είμαστε σ' ένα χαντάκι.
Δεν ξέρω πού αλλά πρέπει να έρθεις αμέσως, βιάσου.
Τάιλερ, δεν καταλαβαίνεις.
Μπήκες με τ' αμάξι στον λαβύρινθο. Υπάρχουν παντού τραυματίες.
Και τι να κάνω?
Απλά...
Άκου, κάνε κουράγιο.
Φρόντισε να τον κρατήσεις ξύπνιο.
Δες πού είναι τραυματισμένος μέχρι να βρω την Τζο και τον Αλάρικ.
-Αιμορραγείς. -Καλά είμαι.
Όχι, δεν είσαι. Άσε με να δω.
-Τι διάολο? -Μάλλον δεν είναι δικό μου αίμα.
Αυτό θα κάνει ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα.
Πρέπει να σε πάρω από εδώ.
Όχι. Αποκλείεται.
Είσαι χλωμός. Σιχαίνεσαι τα αίματα?
Ναι. Κάτι τέτοιο.
Μην ανησυχείς, θα συνηθίσεις. Κάλεσε ασθενοφόρο κι ακολούθησε με.
Εντάξει.
-Δόξα τω Θεώ! -Την έχασες?
Αποφάσισες ν' ακούσεις τα μηνύματά σου, ώρες αργότερα?
Όχι, δεν την έχασα, μου έσπασε τον σβέρκο.
-Πού ήσουν τόσες ώρες? -Καθυστέρησα.
-Καθυστέρησες κάνοντας τι? -Οδηγώντας σχεδόν έξω από την πόλη.
Έφευγες?
Έριξα το δαχτυλίδι ημέρας της Άιβι κάτω από την πόρτα σου.
Όχι, όχι! Δεν με νοιάζει για το παλιο-δαχτυλίδι, Στέφαν.
Σοβαρά θα μου παράταγες τη βρικόλακα πρώην σου
και θα έφευγες?
Μα ποιος είσαι?
Είμαι κάποιος που προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή
και ξαφνικά, εμφανίζεσαι μαζί με τον Ένζο
και τώρα με κυνηγάνε κυνηγοί
και μια νέα βρικόλακας που θέλει να σκοτώσει εμένα κι όποιον συναντάει
και δεν κάνει κάποιος έτσι νέα αρχή, Καρολάιν.
Ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο?
Πριν από έναν μήνα, παρακαλούσα να γυρίσει ο Ντέιμον
επειδή ήξερα πως αν γύριζε,
θα είχα ξανά κι εσένα.
Όμως, τώρα, θέλω μόνο να ξαναμπείς στο αμάξι σου και να φύγεις.
-Πού είσαι? -Έκανα κάτι πολύ κακό.
Εννοείς, που μου έσπασες τον σβέρκο? Το παρατήρησα.
Εντάξει. Δυο κακά πράγματα.
Με συγχωρείς.
Πες μου πού ακριβώς είσαι και μείνε εκεί, να έρθω να σε πάρω.
Θα σταματήσεις να με αφήσεις να συγκεντρωθώ?
Το θετικό είναι
ότι αυτό το πράγμα δεν είναι άσχημο.
-Έχει φρουτένια γεύση και φυσαλίδες. -Ντέιμον, κάτι κάνω.
Το όχι τόσο θετικό είναι η εξυπνάδα σου
επειδή χάλασες τη μόνη μας ευκαιρία
να φύγουμε από εδώ και τον έκανες ένα
...γιγάντιο σουβλάκι.
Σκέψου λίγο, Ντέιμον. Ποια φυλακή δίνει κλειδί σε κρατούμενο?
Είναι ερώτηση παγίδα
ή αυτό το πράγμα αρχίζει να με πιάνει?
Πιστεύω πως η σύναξη των Διδύμων έκανε ξόρκι Μπένετ για να δημιουργήσει το μέρος.
Μήπως γι' αυτό μ' έστειλε εδώ η γιαγιά?
Αυτή την έκφραση παίρνω όταν δεν σε καταλαβαίνω.
Το τελευταίο πράγμα που μου είπε η γιαγιά ήταν να είμαι δυνατή.
Μήπως έτσι μού έλεγε ότι έχω τη δύναμη να βγω?
Έχω το Ανιών, ένα τεράστιο ουράνιο γεγονός για ν' αντλήσω δύναμη
συν την ισχυρή επιθυμία να ξεφύγω από σένα.
Γι' αυτό δεν με σκότωσε ο Κάι.
Χρειαζόταν μια Μπένετ.
Εγώ ήμουν ο μόνος τρόπος να φύγει από εδώ.
Πού πας?
Σπίτι.
Θα έρθεις?
-Τι έγινε? -Χτύπησα ένα παιδί στον δρόμο.
Δεν έφταιγα,
-ήταν ατύχημα. -Αυτό είναι καλό, έτσι?
-Ξέρεις τι εννοώ. -Δεν έχει σημασία.
Αν πεθάνει...
Πάρε την Ελένα.
-Έρχονται ασθενοφόρα. -Ωραία.
-Έλα εδώ. Χρειάζομαι τα χέρια σου. -Εντάξει.
Βάλε εδώ τα δάχτυλά σου.
Θα σταματήσει την αιμορραγία. Θα εξετάσω τον υπόλοιπο.
-Τα καταφέρνεις? -Ναι, καλά είμαι.
Κράτα το δάχτυλό σου στη μηριαία αρτηρία.
-Ο σφυγμός του συνεχίζει να πέφτει. -Δεν το κάνεις πρώτη φορά αυτό?
Μόλις τελείωσα την Ιατρική πήγα στον Στρατό.
Οικογενειακά θέματα. Ήθελα να ξεφύγω.
Γιατρέ Λάφλιν, ο φίλος μου, ο Τάιλερ, έχει πρόβλημα,ακούγεται πολύ άσχημα
-και δεν ξέρω πού βρίσκεται. -Λέγε με Τζο. Βάλ' τον σε ανοιχτή ακρόαση.
-Εντάξει. -Τάιλερ, με ακούς?
Δεν ξέρω τι να κάνω. Νομίζω, χάνει τις αισθήσεις του.
Θέλω να μου απαντάς με όσο περισσότερη ακρίβεια μπορείς.
-Υπάρχει αίμα? -Πάρα πολύ.
-Ρέει ακόμα? Αιμορραγεί τώρα? -Όχι.
Δείχνει να σταμάτησε.
Βγαίνει αίμα από τη μύτη ή το στόμα του?
-Ναι. -Τι χρώμα είναι?
-Κόκκινο ή μαύρο? -Μαύρο.
Κατάμαυρο.
-Τι κάνουμε? -Πιάσε το χέρι του.
-Τώρα? -Προσπαθήστε να είναι άνετα.
Δεν θ' αργήσει πολύ.
Εντάξει.
Είναι ώρα, Ντέιμον.
Ωραία.
Ας νιώσουμε άβολα.
-Έτσι? -Ναι.
Σίγουρα υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι που θα προτιμούσες να είσαι μαζί τώρα.
Όχι ακριβώς.
Πάμε...
Μήπως ξεχάσατε κάποιον?
Νομίζατε πως δεν έχω προσπαθήσει ν' αυτοκτονήσω?
Έχω προσπαθήσει πολλές φορές,.
με πολλούς τρόπους.
Αν το αγγίξεις, το επόμενο βέλος θα τη βρει στην καρδιά.
Διάλεξε.
Σε κρατάω.
Ντέιμον! Όχι!
Έλα, ρε φίλε. Σε παρακαλώ, πρέπει να ζήσεις.
Έλα, φίλε.
Δεν πρέπει να πεθάνεις!
Τάιλερ, σταμάτα!
Σταμάτα.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Τον σκότωσα.
-Δεν τον σκότωσες. -Ναι, τον σκότωσα, Λιβ.
Κάναμε τόσα για να μείνω μακριά απ' αυτό
και χρειάστηκε μόνο
ένας τύπος που έτρεχε στον δρόμο.
Μα τι κάνεις? Λιβ, σταμάτα!
Τι διάολο κάνεις?
Δεν τον σκότωσες εσύ, Τάιλερ.
Εγώ τον σκότωσα.
Ήρθαν τ' ασθενοφόρα.
Η Τζο είπε ν' αφήσουμε ν' αναλάβουν οι τραυματιοφορείς.
Δεν νομίζω ότι μπορεί να περιμένει.
-Η τραχεία της... -Ο ιατρικός όρος είναι "στράβωσε".
Μάλλον την έχει βάψει. Όπως και να 'χει, δεν αναπνέει σωστά.
-Λίαμ, μπορώ να βοηθήσω. -Ωραία.
Σταθεροποίησε το κεφάλι της για να της κάνω τραχειοτομή.
-Το έχεις ξανακάνει? -Εξασκήθηκα σ' ένα γκρέιπφρουτ.
Δεν είχε καλή κατάληξη.
Όχι, Λίαμ, δεν εννοούσα αυτό. Μπορώ να...
Πέτυχε.
Τα κατάφερες στ' αλήθεια.
Μην εκπλήσσεσαι τόσο.
Μπόνι, φύγε.
Δεν θα τα καταφέρω.
Όμως, θα τα καταφέρεις εσύ.
Μη!
Όχι.
Όχι!
Πώς νιώθεις?
Θες αλήθεια να ξέρεις?
Επειδή έχω μαστουρώσει με παυσίπονα και δεν ξέρω πώς θα μου βγει.
Θα το ρισκάρω.
Σε βρίσκω υπέροχο.
Είσαι γενναίος, αστείος,
για να μην αναφέρω ο πιο ελκυστικός άντρας που έχω δει...
και νιώθω εντελώς άνετα που σου τα λέω αυτά
επειδή είμαι αρκετά μεγάλη για να ξέρω τι θέλω.
Και πες με τρελή, αλλά νομίζω πως ήταν γραφτό να σε γνωρίσω.
Σε αυτό το σημείο λες κάτι ή με φιλάς
ή παίρνεις τα βουνά.
Σε...
Σε βρίσκω καταπληκτική, πανέξυπνη
και μια από τις πιο σέξι γυναίκες που έχω γνωρίσει.
Και θα ήθελα πολύ να πιστέψω
ότι ήταν γραφτό να είμαστε μαζί
επειδή θα ήθελα πολύ να πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο για μένα
διαφορετικό από τη ζωή που κάνω τώρα.
Αλλά το αποψινό, ήταν καταστροφή.
Με βρήκες βαρετό και σχεδόν αλκοολικό
κι επειδή δεν με ξέρεις, τουλάχιστον όχι τον πραγματικό εαυτό μου,
δεν θέλεις να με φιλήσεις
και θες πραγματικά να πάρω τα βουνά.
Έχεις δίκιο. Το αποψινό ήταν καταστροφή
και σίγουρα είσαι αλκοολικός.
Όμως, μόνο βαρετός δεν είσαι, Ρικ.
Πού είσαι? Περιμένω τόση ώρα.
Μην υπερβάλλεις. Έφτασα σχεδόν.
Χρειάζεσαι βοήθεια?
Άκουσα στον ασύρματο για το ατύχημα στην πανεπιστημιούπολη.
Άκουσα πως κάποιοι τραυματίστηκαν.
-Καλά είμαι. -Μα αιμορραγείς.
-Ίσως έχεις πάθει σοκ. -Φύγε, σε παρακαλώ.
Δεν νομίζω...
Εντάξει.
Εκείνη η κοπέλα που είχε ντυθεί κυρία Ουίτμορ.
Την είχα ξεγράψει σχεδόν κι εσύ την έσωσες.
-Πώς? -Δεν ξέρω.
-Τύχη του πρωτάρη? -Ελένα, έπρεπε να έχει πεθάνει.
Και δεν πέθανε.
Συμβαίνουν τρελά, μυστήρια
πράγματα στον κόσμο
που η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει.
Πες ένα.
Εντάξει.
Γιατί ένα μωρό παίρνει την πρώτη του ανάσα?
Αντανακλαστικό. Το υγρό στους πνεύμονες ενός νεογέννητου...
Νόμιζα πως το να με φιλήσεις ήταν χειρότερο κι απ' τον θάνατο.
Ρώτησες ποιος είναι ο τύπος μου.
Απόψε ήσουν ήρωας,
ένας απόλυτα εντυπωσιακός, εξωπραγματικός ήρωας.
Αυτός είναι ο τύπος μου.
Είμαστε κλειστά.
Μίλησα με την Ελένα.
Και πάλι είμαστε κλειστά.
Είπε πως όλοι οι άλλοι έζησαν.
Δεν θες να συζητήσουμε αυτό που συνέβη?
Δεν έχω κάτι να πω.
Απόψε, σκότωσες κάποιον.
Δεν μπορείς να προσποιηθείς ότι δεν συνέβη.
-Δες με. -Λιβ.
Λιβ.
Ήταν νεκρός.
Δεν μπορούσες να τον σώσεις, οπότε, έσωσες εμένα.
Με έσωσες.
Δεν μπορώ να σου το ξεπληρώσω.
ότι δεν θα το χαραμίσω.
Ναι.
Συμβαίνει στ' αλήθεια.
Πρόκειται να μιλήσω φωναχτά
σε μια κρύπτη γεμάτη με τους νεκρούς συγγενείς μου.
Όλους εκτός από σένα, Ντέιμον.
Επειδή, όπου κι αν
είσαι, δεν είσαι εδώ.
Το παραδέχομαι
δεν τα πάω και πολύ καλά χωρίς εσένα.
Προσπαθώ διαρκώς...
να κάνω νέα αρχή...
αλλά δεν φτάνω πουθενά.
Επειδή είμαι χαμένος, αδερφέ.
Είμαι χαμένος.
Δηλαδή, έλειψα μερικούς μήνες
και νομίζεις ότι μπορείς να χαραμίσεις ένα καλό μπέρμπον?
-Ντέιμον? -Ναι.
Με σάρκα και οστά.
Πώς είναι δυνατόν να σε βλέπω?
Επειδή δεν είμαι νεκρός, Στέφαν.
Εννοώ, καλό το μπέρμπον αλλά όχι και για να βλέπεις πεθαμένους.
Είναι πάρα πολύ μεγάλη ιστορία, αδερφέ,
αλλά γύρισα.
Γύρισα.
Ναι.
Γύρισα, Στέφαν. μεγάλη ιστορία, αδερφέ,