Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Damon odszedł.
Masz mnie zmusić do zapomnienia, że go kochałam.
Kto to Damon Salvatore?
Był potworem.
By wrócić do domu, wykorzystamy moc zaćmienia za pomocą mistycznego reliktu.
Nie.
Wampiry zamordowały mi żonę.
Zmuszę go do wymienienia swoich wampirzych kumpli.
Potrzebna pomoc?
Jeśli nawet tylko mała, drobna część ciebie
wróciła, by sprawdzić, co u mnie, to zostań.
Nie jest najlepiej, Damon.
Pogubiłem się, bracie.
To trochę długa historia, bracie, ale wróciłem.
Proszę, wypuść mnie.
To się może wydawać okrutne,
ale to nic osobistego.
Dlaczego to robisz?
Długo by opowiadać,
ale zaufaj mi... Nie chcesz takiego życia.
O ile w ogóle można to tak nazwać.
No, już. Dalej.
No, dalej.
WITAMY W MYSTIC FALLS
Co to?
Co się dzieje?
- Też mi cię brakowało, stary. - Nie mogę w to uwierzyć.
Myślałem, że umarłeś.
Chyba nie sądziłeś, że umarłem tak na dobre?
Obiecałem ci wieczną niedolę.
Wrócił?
- Jak? - Nie wiem.
Wszystko, co Stefan powiedział
po słowach "Damon wrócił" jest dość niejasne.
A Bonnie?
Poświęciła siebie, żebym mógł wrócić.
Nie chcę, by ktoś się dowiedział.
Nie komplikujmy tej sytuacji.
Co powiemy innym?
Powiedział, że jej tam nie było.
Gdzie jest to "tam"?
- Mystic Falls w 1994? - Nie wiem.
Mieli się zebrać czarownicy
i stworzyć "czyściec" w innym wymiarze.
Mogli wybrać lepszy rok
niż ten, w którym zabił się Kurt Cobain.
To wszystko było bardzo dołujące.
Jak udało ci się wrócić?
Długa historia... Wielki błysk
i zmęczenie po podróży.
Opowiem o wszystkich przygodach
w tym flanelowym piekle, ale najpierw
muszę się z kimś zobaczyć.
Nie chcę się z nim spotkać.
Rozumiem,
ale myślisz tak teraz.
Gdybyś liczyła na to,
że jeszcze zobaczysz Damona, nie poprosiłabyś mnie,
bym wymazał ci wspomnienia, że go kochałaś.
Co takiego zrobiła?
Poprosiła o to Alarica.
- Damon mnie zabije. - Ciebie nie da się zabić.
Będzie próbować.
Co się stanie, gdy go zobaczę?
Muszę ją zobaczyć, Stefan.
Nasze oczy się spotkają, wystrzelą fajerwerki
i równowaga w przyrodzie powróci.
Ona mnie kocha.
- Jest mordercą psycholem. - Czujesz tak tylko dlatego,
że wymazałem dobre wspomnienia.
Nie wiem, co mogłoby przeważyć te złe.
Obiecaj mi, że nie cofniesz uroku.
- Obiecaj. - Dobrze.
Chyba, że o to poprosisz.
- Dzięki. - Elena,
mam nadzieję, że mnie poprosisz.
Muszę iść. Mam zmianę w szpitalu.
- Od kiedy? - Od kiedy Damon wrócił
i desperacko staram się go unikać.
Dobrze, ale jeśli unikasz ludzi,
to wpisz Jo na listę.
Rzuciłem urok, by zapomniała o naszej randce, ale nie zadziałał.
Jak to?
Albo jest na werbenie, albo istnieje jakiś inny powód,
ale nie można rzucić na nią uroku.
- Spróbuj dowiedzieć się, dlaczego. - Dobra. Spróbuję.
Zadzwonisz do Jeremiego?
Musiałam powiedzieć mu o Bonnie przez telefon.
Możesz sobie wyobrazić, jak poszło.
- Dokąd idziesz? - Wychodzę.
Obiecałeś pomóc mi w odszukaniu krewnych.
Później, zgoda?
Nie możesz powiedzieć: "Twoim ojcem był Zach Salvatore.
Nie żyje". A potem "No to nara."
Teraz nie mam do tego głowy.
Co jest tak ważne,
że w końcu ruszyłeś tyłek z kanapy?
Nie chodzi o szkołę, ani o pracę.
Jeśli to kolejna dziewczyna, najpierw weź prysznic.
Chcę się stąd wydostać.
Oto i chłopiec na posyłki Trippa.
Jakże mi przykro.
Nie szkodzi, stary.
Pochyl się,
a napiję się prosto ze źródła.
Nie skorzystam.
Gadaj.
Muszę odzyskać siły, żeby uciec stąd z twoją pomocą.
Jeśli Stefan cię wydał, to na to zasługujesz.
Od kiedy moralność Stefana wyznacza słuszny kierunek?
Czy to przypadkiem nie on zwiał do jakiejś mieściny
i udawał, że nadal szuka brata?
Niezbyt to bohaterskie.
Mimo to uważam, że wszyscy są bezpieczniejsi, gdy tu jesteś.
Pewnie masz rację.
Z wyjątkiem Eleny,
Stefana, Caroline i ciebie.
Co się stanie, gdy wydam twojemu szefowi
znane mi wampiry i ich kumpli?
Savannah to tylko strata benzyny.
Prócz kilku woreczków z krwią, dom, który wskazałeś,
był pusty.
Dziwne. Musiała coś wyczuć.
Ale jest plus -
natknąłem się na dziewczynę,
która odpowiadała twojemu opisowi.
Tyle, że w pobliżu Whitmore.
500 mil od miejsca, które mi podałeś.
- Czy to Ivy? - To ona.
Więc dzisiaj dam ci szansę
na wyjawienie miejsca pobytu wampirzych przyjaciół.
Albo pójdziemy pozwiedzać Mystic Falls.
Czemu nie powiedziałeś,
że Enzo był uwięziony?
Nie widziałem, żeby ktoś za nim tęsknił.
- Matt! - Przepraszam.
Pogubiłem się w tym, które wampiry lubimy,
a których nie.
Ivy też tam jest?
Wczoraj Tripp przejechał z nią i kilkoma innymi przez granicę.
O mój Boże.
Wiesz, gdzie Tripp jest teraz?
Sprawdza kolejny trop.
Nie powiedział, jaki.
Dowiedz się,
kto jest jego kolejnym celem.
Jeśli Enzo zacznie mówić, wy nim będziecie.
Do tego nie dojdzie,
bo go stamtąd wyciągniemy.
Żebym mogła skopać mu tyłek za to,
że dał się złapać.
Masz pomysł,
- jak w ogóle udało mu się go schwytać? - Nie udało mu się.
Ja to zrobiłem.
Kto tam?
To ja.
Chciałem tylko porozmawiać.
Nie mogę, nie teraz.
Wiem, dlaczego to zrobiłaś.
To nie jest prawdziwe.
Wiesz, co jest prawdziwe? To, co do mnie czułaś.
Kiedyś powiedziałaś, że to najprawdziwsze
uczucie w twoim życiu.
- Już wygasło. - Daj spokój, Elena.
Sama rzuciłaś już tyle uroków, że wiesz,
że są tylko przykryciem prawdy
i nawet gdybyś bardzo chciała,
nie zmienisz faktu, że to kłamstwo.
Rozumiesz?
Słyszę twój oddech.
Nie masz pojęcia, jak pragnąłem go usłyszeć.
Otwórz drzwi, Elena.
Wszystko może wrócić do normalności.
Tylko...
Otwórz, proszę...
Albo przynajmniej odsuń się,
bo zamierzam je wyważyć.
Serio? Wyskoczyłaś przez okno?
A jak ktoś cię zobaczył?
Wiem. Spanikowałam.
Był tam uwięziony kilka miesięcy.
Chce się z tobą zobaczyć.
Wiem, co powinnam czuć,
ale wiem też, co rzeczywiście czuję i jestem teraz szczęśliwa.
A jeśli na niego spojrzę i moje dawne uczucia
przełamią urok?
Nawet jeśli, to czy
byłoby to aż tak złe?
Zaczęłam na nowo, tak jak ty.
CENTRUM MEDYCZNE
Podjęłam dobrą decyzję dla siebie
i dla mojej przyszłości.
Stefan, wczoraj wieczorem pocałowałam Liama.
Zapomnij proszę, że mi o tym powiedziałaś
i na pewno nie mów o tym Damonowi.
Bo go zabije?
Tak, jak mojego brata.
Miałem powiedzieć, że złamie mu to serce.
Co chcesz zrobić?
Będziesz musiała się z nim zobaczyć.
Wiem, ale to chyba
nie musi być dzisiaj?
Ja...
Nie jestem... gotowa.
Muszę kończyć.
Elena.
Nie wiedziałam, że jesteś.
Zmieniłam grafik.
Chodź.
WAMPIR
NIE ZNALEZIONO PLIKÓW
ZGONY W MYSTIC FALLS
Sarah, co robisz?
Mogłabym spytać cię o to samo.
Nie wolno ci tu być.
Twoja mina świadczy o tym, że albo ściągasz porno,
albo też nie powinno cię tu być.
Co robisz w biurze Trippa?
Czego chcesz?
Informacji na temat ludzi, którzy dawniej tu mieszkali.
Wiesz coś o rodzinie Salvatore?
Nie za bardzo.
Zdaniem Jeremiego, moim ojcem był Zach Salvatore.
Podobno umarł wskutek zwierzęcego ataku
i tak się składa, że moja mama też.
Ale ja uważnie słuchałam.
Wiem, co to za szyfr.
Twój szef wie bardzo dużo
na temat morderczych zwierząt.
Więc pomyślałaś, że warto się tu włamać.
Zdaje się, że mamy trochę wspólnego.
Albo mi pomóż, albo pomyśl, co powiesz szefowi,
gdy mu doniosę, że tu węszyłeś.
Informacje o atakach zwierząt są tam.
Profesor Saltzman.
Nie mogłeś sobie wyczarować tytułu doktora?
- Nie wierzę, że wróciłeś. - Wróciłem.
- Jak się masz? - No cóż, Ric.
Udało mi się uciec
z miniaturowego świata retro,
a tu się okazuje, że muszę sobie wyczarować
ubrania na zmianę,
bo ta magiczna kula
uniemożliwia mi powrót do domu.
I dowiaduję się, że mój przyjaciel
zamiast coś z tym zrobić,
postanawia poświęcić czas,
na rzucenie uroku na moją śliczną dziewczynę,
żeby zapomniała, że mnie kochała.
Zatem mam się świetnie. Dzięki, że pytasz.
Posłuchaj.
Wiem, że beze mnie była wrakiem.
Ale wymazanie całej pamięci?
Zbyt mocno cię kochała i to ją niszczyło.
Schlebia mi to.
Ale wróciłem.
Więc teraz
cofnijmy ten czar, co?
Nie ma sprawy, jeśli tylko Elena powie mi, że tego chce.
Racja. Posłuchaj.
Nie będzie chciała zdjąć uroku,
jeśli nie pamięta, dlaczego miałaby tego chcieć.
Kura. Jajo.
Wiem, i jest mi przykro.
Przykro? Ona nawet nie chce mnie widzieć.
Rozumiem, ale jest szczęśliwa.
Nie zamierzam jej tego odebrać,
chyba, że mnie o to poprosi.
Też chcę, żeby była szczęśliwa.
Ale ze mną.
Dobra.
Enzo nie był ostrożny.
Tripp by go złapał,
co by zagrażało nam wszystkim.
Więc wrobiłeś Enzo,
żebyśmy nie stali się celem,
a teraz go ratujesz w tym samym celu.
Świetnie.
Myślałem, że Tripp go zabije,
a nie, że będzie chciał wyciągnąć informacje.
Zatem wygląda na to,
że po prostu byłeś praktyczny.
- Ivy też wsypałeś? - Co?
Chciałeś się jej pozbyć
i proszę, znikła.
Powinieneś podziękować Trippowi.
Enzo wsypał Ivy, prawda?
Łowca ją zabił, a to ja jestem tym złym?
Nie ja grożę wsypaniem innych wampirów,
żeby uratować własną skórę.
Jedyną osobą, która wsypała inne wampiry,
jesteś ty, Stefan.
Właśnie dlatego pomagasz.
Czujesz się winny, bo wsypałeś przyjaciela Damona.
Tak. Damon to mój brat i to ja pierwszy go zostawiłem.
Enzo tego nie zrobił.
Ratując jego przyjaciela,
mogę mu to jakoś
zrekompensować.
Świetnie.
Ciekawe, jak zamierzasz zrekompensować wszystko mnie.
Wejdźmy tam.
Gdzie on jest, co cholery?
Podoba mi się twoja bransoletka. Z czego jest zrobiona?
Nie mam pojęcia.
Mogę cię poprosić o opinię w pewnej sprawie?
Jasne.
Kobieta...
Uraz głowy, rozległy krwotok wewnętrzny,
liczne złamania.
Była ofiarą na polu kukurydzianym.
Gdzie ona jest?
Pewnie na wykładzie.
Nie rozumiem.
Ja też nie.
Pacjentki nigdy nie przyjęto do szpitala,
chociaż miała tak poważne obrażenia.
Liam powiedział, że udzieliłaś jej pomocy na miejscu.
Nieźle jak na kogoś
z pierwszego semestru.
Wydaje mi się, że jej stan
nie był aż tak zły.
Było ciemno, krwawiła, ale...
Przestań. Wiem, kim jest Alaric. I kim ty jesteś.
Jeśli znikną kolejne woreczki z krwią,
będę wiedziała, do kogo przyjść.
Ktoś był skrupulatny.
Żadnych zdjęć Damona.
Wyglądasz dziwnie,
taki napakowany i zamyślony.
Powiedział wariat, który prześladuje moją siostrę.
W zasadzie, to leżę i czekam.
Dlaczego Bonnie nie wróciła?
Dlaczego nie wróciła?
Bo jej tam nie było.
Byłem tylko ja.
Opłacam jej rachunek za telefon,
żeby móc do niej zadzwonić i usłyszeć
te same sześć słów każdego dnia?
Brzmi nieźle. Też spróbuję.
Dlaczego? Nienawidziła cię.
Bonnie tam ze mną nie było,
ponieważ odnalazła spokój.
Jest w lepszym miejscu.
Skąd wiesz?
Udało ci się wyleczyć
rozległy uraz brzucha,
nawet bez użycia apteczki.
I na pewno nie szukałaś stewii w mojej kawie.
Co do Alarica, nie byłam pewna.
Próbował rzucić na mnie urok,
a ja mam cholernego pecha w miłości.
Więc oczywiście seksowny nauczyciel
musiał być wampirem.
- Kim ty jesteś? - Jestem zajęta.
Jak masz czas, to na trzecim piętrze
są tace z jedzeniem do sprzątnięcia.
Jak to? Pozwolisz mi zostać?
Uratowałaś dziewczynę, zamiast się nią pożywić.
- To mi wystarczy. - W ogóle się nie boisz.
Nie jesteś nawet zaniepokojona.
Jest tylko jeden sposób, by oprzeć się urokom
bez użycia werbeny. Trzeba być czarownicą.
Jesteś czarownicą.
Co powiesz na układ?
Nie zadajesz pytań mnie,
a ja nie zadaję tobie.
Zgoda.
Powiedz Alaricowi, że jeśli chce uniknąć
skomplikowanego związku,
nie musi się ukrywać za urokiem.
Może to dobrze, że się tutaj nie wychowałam.
A gdzie?
Jeszcze rok, a podam ci miasto i dom zastępczy.
Nieźle.
Ciekawe, co jest tutaj.
Zamknięta.
Czyli ważna.
- Care, masz go? - Enzo tu nie ma.
Gdzie mógł go zabrać Tripp,
oprócz najbardziej oczywistego miejsca?
Zaczekaj. Pokaż mi to.
Mamy kolejny problem.
Tripp ma telefon Ivy.
No i? Przecież to morderca.
Drobna kradzież to dla niego nic.
Tak, ale twoje imię jest pierwsze
na liście ostatnich połączeń.
Boże! Wie, kim jestem.
Pewnie wie też, gdzie cię znaleźć.
Tu Bonnie. Zostaw wiadomość.
To wszystko?
T jest twoja wiadomość powitalna?
Ten jeden raz, kiedy naprawdę chciałbym usłyszeć twój głos,
dostaję tylko to.
Doskonale.
Tak czy inaczej, jestem w twoim pokoju,
co nie jest takie dziwne, jak się zdaje.
Chciałem tylko powiedzieć,
że dzięki temu, co dla mnie zrobiłaś,
dziś mogę zobaczyć Elenę.
Więc dziękuję.
I przepraszam.
Nie wiem, co innego powiedzieć,
albo co powinienem powiedzieć.
Może tylko to, że wbrew wszelkiemu prawdopodobieństwu
troszkę mi ciebie brakuje.
Muszę kończyć.
Więc nie zapomniałaś mojego numeru. Dobry początek.
Pomyślałam, że stuknę imię Damon
i zobaczę, co się stanie.
- I co się stało? - Nie wiem.
Nie wiem nawet, co robię.
Myślę, że powinniśmy się spotkać.
Nie mogę ciągle przed tobą uciekać.
Przyjdziesz do mnie do akademika?
Tak. Będę tu. Tam.
Absolutnie. Za moment.
Do zobaczenia.
Szybko poszło.
Kim jesteś?
Damon?
Elena, uspokój się.
Znajdź Caroline i jedźcie na Old Miller.
Odzyskamy go.
Miałam ciekawą rozmowę z Eleną.
Wszystko mi opowiesz, ale nie teraz.
Skąd ten pośpiech? Okultystyczny kryzys?
Muszę gdzieś pojechać.
Pozwól...
Może pozbędziesz się mnie za pomocą uroku?
Najwyższy czas,
byśmy zagrali w otwarte karty.
Dobra. Co powiesz na to?
Mój najlepszy przyjaciel właśnie powrócił do żywych,
ale teraz muszę go wyrwać z rąk łowcy wampirów,
nim przekroczy anty-magiczną granicę i ponownie zostanie zabity.
Mam przyjacielską radę.
Najlepiej trzymaj się ode mnie z daleka.
- Dzień dobry, słonko. - Enzo?
Wspomnienia wracają.
Cieszę się, że udało ci się wrócić.
Ale boję się, że długo się sobą nie nacieszymy.
Zmierzamy do Mystic Falls, słynącego z mostów,
małomiasteczkowego uroku
i naprawdę wielkiej łapki na wampiry.
Stefan mógł mi powiedzieć, że grasuje tu łowca wampirów.
Może wyleciało mu to z głowy,
bo to on jest odpowiedzialny za mój powrót do więzienia.
Dlaczego miałby to zrobić?
Pewnie zazdrości mi akcentu.
A może dlatego, że zabiłem
jego nową dziewczynę.
Tak, to pewnie to.
Przepraszam, mamo.
Elena ćwiczy do Top Gear.
Tak. Dobrze.
Cześć.
Moja mama zamknęła drogę nr 13.
Tripp będzie miał tylko
dwie trasy do granicy.
Którą oponę wolisz? Przednią, tylną?
Obojętne?
Myślę, że to powinno zadziałać.
Co myślisz, Elena?
Chcę odzyskać wspomnienia.
Co?
Podjęłam decyzję.
Jeśli Damon przeżyje,
to chcę, żeby Alaric zdjął ze mnie urok.
Nie wyobrażam sobie, że mogłabym go kochać.
Ale też nie mogę ignorować tego,
co nie jest mi na rękę tylko po to, by uniknąć prawdy.
Jak mogę podjąć jakiekolwiek decyzje,
znając tylko połowę historii?
MYSTIC FALLS ŻEGNA
Nie musisz rozbierać całego silnika.
Musimy tylko zwabić Trippa i ich przejąć.
To nie twoja wina.
Przeciwnie.
Nie tylko ty się poddałeś.
Przez ostatnie cztery miesiące myślałem tylko o tym,
kiedy znów będę mógł napić się krwi,
kiedy znów zawalę i kogoś zranię,
i po co powróciłem do życia, by być kimś takim.
Dawniej polowałem na wampiry, a teraz sam nim jestem.
Poszukując Damona,
mogłem się skupić wyłącznie na tym.
Ale...
To wszystko było tylko odwróceniem uwagi, ponieważ, mówiąc szczerze,
ja też się poddałem.
Spójrz.
To on. Wsiądź do samochodu.
- Wie, jak wyglądasz. - Myśli, że jestem po jego stronie.
Chyba że Enzo powiedział mu co innego.
Powiedz Elenie o nim.
Dobry wieczór.
Wiozłem go na wieczór kawalerski,
ale samochód się zepsuł.
Pomożesz nam?
Nie znam się na samochodach.
Jasne. To może mógłbyś nas podwieźć?
Kto to?
Ric. Coś kombinuje.
Oby dobrze. Gnojek jest mi coś winien.
Przykro mi, trochę się śpieszę.
My również.
Stefan.
Co się dzieje?
Damon i Alaric przekroczyli granicę.
Muszę kończyć.
Boże.
To po to wróciłem?
Konsumpcja za pierwszym razem też nie była fajna.
Już dobrze. Jestem przy tobie.
Jak?
Podążałam za tobą jak szurnięty prześladowca.
To nie jest najlepszy moment.
Nie. Jego zabierz.
Musisz przenieść mnie przez granicę.
Ona niweluje magię. Umrę.
Umrzesz, jeśli cię przeniosę.
Muszę zatrzymać krwawienie.
Masz uszkodzoną tętnicę.
Wiem. To mnie zabiło.
Ale wtedy nie miałeś przy sobie mnie,
ani gazy hemostatycznej.
Wstawaj. No dalej.
Co się dzieje?
Jesteś przytomny?
Ja się zajmę twoją raną,
ty pomyśl o tym, jak próbowałeś
rzucić urok na mądrą kobietę,
żeby zapomniała o randce z tobą.
Randce, podczas której własnymi rękoma
uratowała życie wielu osób, nie rozmazując sobie nawet makijażu.
Alaric? Trzymaj się.
Zostań ze mną.
Muszę przywrócić akcję serca.
Jeszcze z tobą nie skończyłam.
Alaric!
Zostań ze mną.
No, dalej.
Coś jest nie tak.
Nie ruszaj się.
Coś nie gra.
Powinienem już nie żyć.
Nie ma powodu, byś umierał.
Zamknęłam ranę.
Musimy zabrać cię do szpitala.
Tak, powiem jej.
Dzięki.
Wracam z drogi nr 9,
był wypadek, ale ich nie znalazłam.
Wiem.
Musieli uciekać.
Co się stało?
Stefan powiedział, że...
Co, Caroline?
Alaric przekroczył granicę,
ale była tam Jo i go uratowała.
Więc wszystko z nim dobrze.
Nic mu nie jest?
Tak, wszystko w porządku.
Więc dlaczego masz taką minę?
Co się stało?
Cała magia odeszła,
ale Jo uratowała go, zanim umarł.
Co?
Nie wiem, co to oznacza.
Alaric nie jest już wampirem.
Jest człowiekiem.
Dzięki za podwózkę.
Chciałem ci oszczędzić trudu
związanego z kradzieżą kolejnego samochodu.
Prawie śmieszne.
Może coś z ciebie będzie.
Jeśli ci powiem, że wiem coś o twojej rodzinie,
to przyjmiesz przyjacielską radę?
Zaraz.
Znasz moją rodzinę?
Przeczytałem książki
o założycielach miasta.
Mieszkańcami tego domu
są Damon i Stefan Salvatore.
Dlaczego teraz mi o tym mówisz?
Bo...
Są wampirami
i zostawiają po sobie tylko śmierć i ból.
Jeśli szukasz rodziny, tu jej nie znajdziesz.
Najlepiej wyjedź, jak najdalej stąd.
No, dalej!
Nie. Cholera!
Jer...
Próbuję odłączyć telefon Bonnie, ale nie mogę bez jej PIN-u.
Dlaczego nie mogę sobie przypomnieć jej PIN-u?
Zostaw mnie!
- Już dobrze. - Nie jest dobrze!
Ona odeszła.
Bonnie odeszła.
Trzymaj się Jo.
Jak się czujesz?
Bardzo boli.
Szkoda, że w Mystic Falls nie ma wampirów,
które mogłyby cię uleczyć.
Chyba podłączyli mi kroplówkę z morfiną.
Dobra rzecz.
Elena, przykro mi.
Przestań.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Przecież godzinę temu
nawet nie chciałam odzyskać wspomnień.
To ja podjęłam decyzję o ich wymazaniu.
Teraz muszę pogodzić się z tym,
że nie możesz mi ich przywrócić.
Wiem, jak bardzo nie chciałeś być wampirem.
Cieszę się, że jedno z nas ma to, czego chciało.
A ty czego chcesz?
Chcę móc spojrzeć Damonowi w oczy,
wiedząc wszystko to, co wiem
i wszystko to, czego nie wiem.
Zobaczyć, co do niego czuję.
Chcę zaufać swoim uczuciom.
Mam nadzieję, że ci się uda. Powodzenia.
Ten szpital jest do dupy.
Nie do wiary, że ktoś wychodzi stąd żywy.
Zwykle nie wychodzi.
Niezwłocznie przewiozą cię do Whitmore.
Dziękuję.
To moja praca.
Zrobiłaś coś więcej.
Zwróciłaś mi życie.
Dziękuję.
Byłem tak blisko.
Wiem. Przykro mi.
Każdemu jest przykro.
Tobie jest przykro, że mnie zostawiłeś i że przekazałeś Enzo w ręce łowcy.
Ricowi - za rzucenie uroku.
Gdyby Elena coś pamiętała,
jej też byłoby przykro.
To było dla niej trudne.
Mam już dość słuchania tego, jakie to było dla niej trudne.
Dla mnie też było.
Przynajmniej miałeś dokąd wracać.
Ona nie miała nic. Dla niej po prostu odszedłeś.
I chyba nadal mnie nie ma.
Ponoć jest szczęśliwa, odkąd mnie wymazała.
Wiesz, co? Nie chcę, żeby była szczęśliwa.
Chcę, żeby cierpiała, tak jak ja.
Skończyłeś?
- Tak. - To dobrze.
To rusz się.
Musisz się spotkać z dziewczyną.
A jeśli to nie zadziała?
Jeśli nasza więź jest za słaba, by przełamać urok?
Nie przekonasz się, siedząc tutaj.
No to do dzieła.
Więc...
Jestem ostatnim punktem
na liście osób do przeproszenia?
Proszę, możemy o tym zapomnieć?
- Próbuję. - Posłuchaj.
Co mam zrobić?
Powiedz wprost
i znów bądźmy przyjaciółmi.
Widzisz Stefan,
po tym wszystkim ja...
Nie chcę, byśmy byli przyjaciółmi. przełamać urok?