Στα προηγούμενα επεισόδια...
Η θεραπεία του βαμπιρισμού.
Ήξερα ότι την ήθελες για την Ελένα. Κι αν δεν τη θέλω πια γι' αυτήν;
Αν προσπαθήσετε να επαναφέρετε την ανθρωπιά μου,
-θα γίνω ο χειρότερος εφιάλτης σας. -Τάι, σταμάτα!
Γεια σου, μητέρα.
Πιστεύεις ότι μπορώ να επαναφέρω την ανθρωπιά του Στέφαν.
Κι όταν το κάνουμε αυτό, θα πάμε να σώσουμε τους φίλους μου;
Ήταν γνωστοί ως αιρετικοί. Βρικόλακες με μαγική δύναμη.
Εκείνη η γυναίκα με έκανε τέρας και μ' εγκατέλειψε.
Ποια είναι αυτή;
Η γελοία απόπειρα του Ντέιμον να επαναφέρει την ανθρωπιά μου.
Για να επαναφέρεις και τη δική μου.
Δεν νομίζω.
Δεν θα σε ξαναφήσω ποτέ.
Μητέρα.
Πρέπει να κυνηγήσεις την Καρολάιν.
Θα τη βρω.
Ένας άγγελος.
-Τι χαριτωμένο μέρος που είναι. -Αξιολάτρευτο.
Εντάξει. Τσίμπησα.
Με κυνήγησες σ' ένα μπαρ,
όπου ήμουν ευχαριστημένη τρώγοντας τους σερβιτόρους,
για να μου κλαφτείς που η μάνα σου είναι σκύλα...
Τι σόι μάνα δεν αγαπάει τα ίδια της τα παιδιά;
Τέλος πάντων.
Και σου είπε ένα σωρό ψέματα
και τώρα θες να τρως ανθρώπους και συμφωνώ απόλυτα.
Λοιπόν, τι δουλειά έχουμε σε πανδοχείο στο Γκρόουβ Χιλ;
Σκέφτηκα να κάνουμε ένα διάλειμμα.
Πρώτο βήμα. Την πείθω ότι δεν επανέφερα την ανθρωπιά μου.
Θα της πω ότι η συνάντηση με τη μητέρα μας δεν μ' επηρέασε...
και θέλω να συνεχίσω το γλέντι.
Για δες, ο άγιος Στέφαν έχει σχέδιο.
Να μαντέψω. Όποιος έχει το γατάκι μιλάει για τα συναισθήματά του.
-Τη βασανίζω μέχρι να λυγίσει. -Συμφωνώ.
Να σας υπενθυμίσω ότι την τελευταία φορά
που η Καρολάιν πίστεψε ότι προσπαθούσαμε να επαναφέρουμε την ανθρωπιά της
άρχισε τους φόνους;
Αυτή τη φορά δεν θα το καταλάβει.
Σε ποιον τηλεφωνείς;
Μας φέρνετε μερικές πετσέτες στο δωμάτιο;
Ευχαριστώ.
Πεινάω και σκέφτηκα να φάμε όποιον φέρει τις πετσέτες.
Βλέπεις; Θα είναι πειστικός.
Ωραία. Ας πούμε ότι σε πιστεύει.
-Πώς ξέρεις ότι θέλει να σε ξαναδεί;
-Θέλει. -Ντέιμον, σκάσε.
Θα δυσκολευτείς πολύ, αδερφέ.
-Θα έχει πολλές απαιτήσεις. -Υπάρχει κάτι που δεν ξέρω;
-Τίποτα. -Στάσου...
-εσύ και η Καρολάιν... -Στάσου, εσύ και η Καρολάιν...
Ναι.
Μετά που αποκόπηκε... Ξέχνα το.
Δεν ήθελα να γίνει έτσι, αλλά
τώρα δεν μπορώ να το αλλάξω. Να το ξεχάσουμε;
Καλά. Πονεμένο θέμα. Κατανοητό.
Κι αφού κερδίσεις την εμπιστοσύνη της, μετά τι κάνουμε;
Τη στραγγίζουμε από αίμα.
Την αποδυναμώνουμε και μετά τη βομβαρδίζουμε με ό,τι θεωρούσε σημαντικό.
Αναμνήσεις αυτού που ήταν, των φίλων της, της μαμάς της.
-Το έφερες; -Ναι.
Τι είναι αυτό;
Η Καρολάιν ξεφορτώθηκε τα πάντα από την παλιά της ζωή
Η μητέρα τής είχε στείλει αυτό το γράμμα, για να φτάσει μετά τον θάνατό της,
όπως και έγινε,
όμως η Καρολάιν είχε ήδη αποκοπεί από την ανθρωπιά της.
-Ίσως πετύχει. -Ναι.
Εκτός κι αν προτιμά τον σέξι Στέφαν αντί για επίθεση αναμνήσεων.
Δεν θ' αφήσω να συμβεί κάτι τέτοιο.
-Τώρα τι κάνεις; -Μας φτιάχνω ποτά.
Τι κύριος.
Ήρθε το φαγητό.
Πετσέτες!
-Σίγουρα θες να το κάνεις; -Κάνε το να τελειώνουμε.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
-Στέφαν; -Ναι.
-Τι έγινε; -Μας έπιασαν.
-Χαίρετε. -Γεια. Τι έκπληξη.
Ήμουν στη γειτονιά.
Είπα να φέρω στη φίλη μου κάτι για να τονωθεί πρωινιάτικα.
Ευχαριστώ. Τι είναι;
-Μόκα λάτε φραπο-κάτι. -Δεν ξέρω. Μάντεψα.
Φαίνεται.
Η Ελένα μου είπε ότι βρήκατε την Καρολάιν, τέλεια.
Παραδόξως, δεν ανέφερε τίποτα για τη θεραπεία του βαμπιρισμού.
-Πες μου ότι δεν είπες τίποτα. -Όχι.
-Προφανώς, ούτε κι εσύ. -Ήμουν απασχολημένος.
Έχει έρθει η μάνα μου, έπρεπε να κάνω ένα πανδοχείο φυλακή βρικολάκων.
Ξέρεις πόσους έπρεπε να ψυχαναγκάσω, για να γίνει;
Αρκετούς, υποθέτω, και αναρωτιέμαι πού βρήκες ώρα να φέρεις καφέ στη φίλη σου;
και αναρωτιέμαι πού βρήκες ώρα να φέρεις καφέ στη φίλη σου;
Έχεις ακουστά τη Βροχή των Λυρίδων του Απριλίου; Ούτε κι εγώ.
Είναι ένας παλιοκομήτης, που η μάνα μου πιστεύει ότι θα χρησιμοποιήσει,
για να βγάλει τους φίλους της από τον κόσμο-φυλακή του 1903.
Όμως, δεν θα ελευθερώσουμε κανέναν.
Ίσως ενίσχυσα αυτήν την πιθανότητα,
όταν της έδωσα να φυλάξει το Ανιόν.
Τί έκανες λέει;
Έλα.
Ντέιμον, εσύ είπες ότι οι φίλοι της είναι βρικόλακες που κάνουν μάγια.
Νομίζω, ο σωστός όρος είναι μαγοβρικόλακες.
Ο όρος είναι τέρατα που δεν έχουμε αντιμετωπίσει ξανά.
Δεν έχει σημασία, επειδή και πάλι χρειάζεται εσένα
να κάνεις το ξόρκι, για να ανοίξεις την πόρτα για το 1903.
-Που σημαίνει ότι θα κυνηγήσει εμένα. -Θα την καθυστερήσουμε.
Η Λίλι είναι σαν εισπράκτορας.
Αν αποφεύγεις για καιρό τα τηλεφωνήματά της, θα σ' αφήσει ήσυχη.
Όχι. Στο τέλος, παίρνουν τη δύναμή σου.
Καλά θα κάνεις να το διορθώσεις πριν γίνει δικό μου πρόβλημα.
Και μην ξανάρθεις παριστάνοντας ότι νοιάζεσαι για μένα.
Σου το είπα;
Κανόνισα να πάμε σ' εκείνο το χαριτωμένο ζαχαροπλαστείο δίπλα στη σχολή.
Δεν έχω ιδέα για τι πράγμα μιλάς.
Για να δοκιμάσουμε τούρτες για τον γάμο μας.
Δεν χρειάζεται να σ' το θυμίσω, κοντεύει.
Εδώ είναι που πρέπει να παραστήσω ότι με νοιάζει η γεύση της τούρτας του γάμου μας;
Εγώ μόλις πέρασα μια νύχτα ξάγρυπνη σε πανδοχείο,
που θα 'πρεπε να κοιτάζουμε για τον γάμο.
Κι εσύ μπορείς να νοιαστείς για την τούρτα.
Είπα ότι το ζαχαροπλαστείο είναι δίπλα
από μπαρ με τεκίλα;
Τεκίλα!
Η αγαπημένη μου. Κέρδισα. Πάλι. Πόσες παρτίδες έχω πάρει;
Ελένα!
Προσέχαμε πάρα πολύ τους φίλους σου.
-Ναι. Πάρα πολύ. -Ναι. Το βλέπω.
-Ναι. -Έχω καλά νέα!
Η βάρδιά σας τελείωσε. Ήρθα να σας αντικαταστήσω.
Τότε, εγώ πάω στη νυφική σουίτα.
Οι προμήθειες είναι εδώ
και η τράπουλα εκεί, σε περίπτωση που βαρεθείς.
Προμήθειες και χαρτιά. Κατάλαβα.
Ωραία. Τα λέμε σε λίγες ώρες.
-Ρικ; -Ναι;
-Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω ευτυχισμένο. -Ευχαριστώ.
Νομίζω, ξύπνησαν. Καλή διασκέδαση.
Εντάξει.
Έκαναν το πανδοχείο φυλακή βρικολάκων.
Πώς ήξεραν ότι είμαστε εδώ;
Γιατί είσαι τόσο ήρεμος; Βοήθησέ με.
Επειδή προσπάθησα ήδη. Σπαταλάς ενέργεια άδικα.
Με κάθε κίνηση νιώθω σαν να τρίβει γυαλόχαρτο τις φλέβες μου.
Μας αφυδατώνουν.
Στραγγίζουν το αίμα μας και μας αφήνουν να λιμοκτονήσουμε.
Ξέρω πώς γίνεται η αφυδάτωση, Στέφαν.
Δεν σου το συνιστώ.
Κυριολεκτικά νιώθω τα κύτταρά μου να συρρικνώνονται.
Καταλαβαίνεις ότι η βότκα σε αφυδατωμένο βρικόλακα
είναι όπως το αλατόνερο σε άνθρωπο;
Κόψε το κήρυγμα.
Σκάσε κι άσε με να το απολαύσω.
Τοκ-Τοκ.
Ελένα. Άσε να μαντέψω. Η αστυνομία ανθρωπιάς ήταν δική σου ιδέα.
Θέλουμε πολύ να επανέλθεις, Καρολάιν.
Θυμάσαι τότε που πέθανε ο Τζέρεμι και αποκόπηκες από την ανθρωπιά σου
και προσπάθησες να σκοτώσεις τη βασίλισσα του χορού,την κολλητή σου, την Μπόνι;
Ξεχνάω. Στέφαν, αυτό έγινε πριν ή αφότου σκότωσε χωρίς λόγο μια σερβιτόρα;
Νομίζω μετά.
Βλέπεις, ο Στέφαν κι εγώ βρίσκουμε λίγο ειρωνικό το ότι νομίζεις πως είσαι
η αρμόδια να μας πεις πώς θα χειριστούμε τον θάνατο αγαπημένου προσώπου.
Δεν ήρθα για να σου κάνω κήρυγμα, Καρολάιν. Ήρθα μόνο για να σου δείξω αυτό
Αυτό το γράμμα από τη μαμά σου, έφτασε στον κοιτώνα μας,
μερικές μέρες μετά την κηδεία της.
Φαίνεται πως ήθελε να σου πει κάτι.
Σου φαίνεται αληθινό;
Ο απόλυτα τέλειος γραφικός της χαρακτήρας; Ναι.
Θυμάμαι που μου μάθαινε να γράφω το όνομά μου καλλιγραφικά.
Και λοιπόν;
Υποτίθεται θα το διαβάσω και θα ξαναγίνω θλιβερή, αξιολύπητη, ορφανή Καρολάιν;
-Κάψε το. -Τι;
"Κάτσε εκεί με κοιτάς με ηλίθιο ύφος"; Όχι. Είπα, "Κάψε το".
-Ίσως πρέπει να το διαβάσω πρώτα. -Και τι σε νοιάζει;
Τι θα γίνει αν επαναφέρεις την ανθρωπιά σου
και με μισείς που κατέστρεψα
το τελευταίο πράγμα που ήθελε να σου πει η μητέρα σου;
Αλήθεια το είπες τώρα αυτό;
Κάψε το! Τώρα!
Στέφαν, μη!
Όχι!
Λυπάμαι, Ελένα,
αλλά αν θες να επανέλθουμε,
πρέπει να προσπαθήσεις πολύ περισσότερο.
ΜΙΣΤΙΚ ΓΚΡΙΛ
Έλα, Ματ.
Να υποθέσω ότι η γυναίκα που μοιάζει
να μην έχει ξαναπάει ποτέ σε εστιατόριο είναι αυτή που θα συναντήσεις για φαγητό;
Τέλεια. Ήρθε νωρίτερα.
Τι θέλεις να κάνω;
Περίμενε δέκα λεπτά, πες της ότι θ' αργήσω
και καθυστέρησέ τη μέχρι να βρω αυτό που θέλω.
Ωραία.
Νόμιζα πως εκπαιδευόσουν να γίνεις Σερίφης.
Χάρη στον Στέφαν και την Καρολάιν,
με το ζόρι μπορώ να δέσω τα κορδόνια μου για την ώρα.
Αποφάσισα πως είναι καλύτερη η ευθεία προσέγγιση.
-Δεν θέλω φασαρίες εδώ. -Μια πελάτισσά σου χρωστάει απαντήσεις.
Αυτό θα εξαρτηθεί από την πορεία της συζήτησης.
Σε ξέρω.
Ήρθες στο σπίτι μου πριν μερικές μέρες.
Ναι και τυγχάνει να είμαι παλιός φίλος του γιου σου.
Θεέ μου.
Λορέντζο! Εσύ είσαι.
Τελικά, γνωρίζεστε;
Μου έρχεται στο μυαλό η έκφραση "τι μικρός που είναι ο κόσμος".
Όπως και η έκφραση "και λίγα λες".
Η παρέα μου για φαγητό δεν έχει έρθει ακόμη. Να πιούμε μαζί ένα ποτό;
Δεν θ' αρνηθώ.
Έκαψε το γράμμα.
Ήταν το ατού μου. Τα έκανα μαντάρα.
Κοίτα.
Δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι που δεν ξέρεις να βασανίζεις κόσμο.
Γι' αυτό έχεις εμένα.
Τουλάχιστον, ο Αλάρικ και η Τζο δεν θα κάνουν εδώ μήνα του μέλιτος.
Το σκέφτονταν;
Η Τζο είναι έγκυος. Δεν ήθελαν να χρειαστεί να πάνε κάπου με το αεροπλάνο.
Το έχεις σκεφτεί κι εσύ;
Το πού θα περάσω τον φανταστικό μήνα του μέλιτος
πριν γεννήσω το φανταστικό μωρό μου; Όχι.
Αλλά όχι εδώ.
-Νόμιζα πως σου άρεσε εδώ. -Αλήθεια;
Σου μοιάζει να είναι του γούστου μου τόσο πολύ εμπριμέ;
Με συγχωρείς, κοπελιά. Μάλλον δεν παίξαμε ποτέ μαζί το
"ας φαντασιωθούμε ότι είμαστε άνθρωποι".
Ωραία. Ας παίξουμε.
Είσαι άνθρωπος.
-Πού βρίσκεσαι σε πέντε χρόνια από τώρα; -Εύκολο. Μαζί σου.
Πού;
Σε σοφίτα στο Τραϊμπέκα.
πάνω από το μπαρ που δουλεύεις.
Στη φαντασίωσή σου μ' έκανες Ματ Ντόνοβαν;
Καλά. Σου ανήκει το μπαρ.
κι όταν δεν δουλεύεις εκεί,
είσαι στον καναπέ μας,
και μου κάνεις μασάζ στα πόδια μετά από μια κουραστική μέρα στο χειρουργείο.
Είμαι εκπαιδευόμενη χειρουργός.
Φυσικά και είσαι.
-Παιδιά; -Ναι, φυσικά, κάποια στιγμή,
αλλά θα πρέπει να κάνουμε δύο,
για να κάνουν παρέα μεταξύ τους
όταν εμείς είμαστε απασχολημένοι.
από άλλα πράγματα.
Τα έχεις σκεφτεί όλα, έτσι;
Εσύ; Σειρά σου.
Πού βρίσκεσαι σε πέντε χρόνια από τώρα;
Είναι μαρτύριο!
Μάλλον τα ποντίκια είναι ανήσυχα.
Πραγματικό μαρτύριο.
Η Ελένα και ο Ντέιμον να συζητούν το κοινό τους μέλλον.
-Θέλω να πεθάνω. -Κάποια στιγμή θα κάνουν ένα λάθος.
και τότε θα ορμίσουμε και θα πιούμε τον πρώτο που θα βρούμε.
Θα αφαίματα τον πρώτο άνθρωπο που έβρισκα.
Θεέ μου.
Θα έκανα τα πάντα για μια γουλιά ανθρώπινο αίμα.
Ξέρεις, τη στιγμή που πίνεις απ' τον λαιμό κάποιου και η αρτηρία του πάλλεται ακόμα;
Το λατρεύω αυτό.
Νόμιζα πως οι φλέβες σου ήταν σαν γυαλόχαρτο.
Είναι.
Κάνε με να το ξεχάσω.
-Βαρεθήκατε; -Φύγε, Ντέιμον.
Σας έφερα να διαβάσετε κάτι από το τμήμα αληθινών εγκλημάτων.
Από περιέργεια.
Ποιος ηλίθιος επιτέθηκε σε φύλακα ασφαλείας σταδίου
και τον παράχωσε σε καρότσι με άπλυτα;
-Εγώ. -Ωραία τεχνική.
Αν και μάλλον ευτυχώς που πέθανε η μάνα σου,
γιατί πώς θα κάλυπτε κάτι τέτοιο;
Γιατί τα βάζεις μόνο με μένα;
Είναι εδώ κι ο Στέφαν. Πρήξε αυτόν.
Επειδή ο Στέφαν δεν έσπασε στα δύο την κλείδα ενός μπάρμαν.
Στην πραγματικότητα, είναι θλιβερό.
Φαντάζομαι τη Λιζ να καλεί τους γονείς για να τους πει τα νέα
και ν' αναρωτιέται πού απέτυχε ως μητέρα.
Αρρώστησε με καρκίνο, Ντέιμον.
Εκεί απέτυχε.
Έτσι. Ρίξε σ' εκείνη το φταίξιμο.
Υγιής συμπεριφορά, Καρολάιν.
Ξέρεις κάτι; Έχεις δίκιο.
Έπρεπε να μοιάζω περισσότερο σ' εσένα και την Ελένα,
να παριστάνω ότι υπάρχει το μέλλον που δεν μπορώ να έχω,
γιατί αυτό είναι υγιές.
Ίσως θα παραστήσω ότι μπορώ να γεννήσω παιδιά
και να κάνω φυσιολογική οικογένεια
κι ότι μπορώ να βρω δουλειά χωρίς να χρειάζεται να φεύγω
και να ξαναρχίζω από την αρχή κάθε πέντε χρόνια.
Κι ότι μπορώ να εγχειρήσω ασθενείς χωρίς να θέλω να τους πιω το αίμα.
-Είσαι μεγάλη σκύλα όταν πεινάς. -Είμαι περίεργη, Ντέιμον.
Πώς είναι ξέρεις ότι δεν μπορείς να δώσεις σε κάποια τη ζωή που πραγματικά θέλει;
Σκάσε, Καρολάιν.
Απλώς λέω τα γεγονότα, Ελένα.
Δεν ήθελες αυτήν τη ζωή.
Μπορείς να φαντασιώνεσαι όσο θες,
αλλά σ' αυτήν τη ζωή, σ' αυτήν που είσαι βρικόλακας,
πάντα θα συμβιβάζεσαι και είναι πολύ θλιβερό.
-Δεν μπορώ να τ' ακούω αυτά. -Ελένα.
Δεν θέλω να τ' ακούω, εντάξει;
Μπορώ να έχω ένα σάντουιτς με κοτόπουλο
-και μια σούπα; -Φυσικά.
Και θέλετε για συνοδευτικό πατάτες τηγανητές ή φλούδες;
Με συγχωρείτε, είπατε φλούδες;
Δυστυχώς, δεν ξέρω τι είναι αυτό. Τίποτε από τα δυο. Ευχαριστώ δεν θα φάω.
Ήταν οδυνηρό.
Η διατροφή σου με αίμα σ' έκανε να ξεχάσεις πώς είναι τα εστιατόρια;
Είναι η πρώτη μου φορά.
Πώς τα πήγα; Φέρθηκα εντελώς ανόητα;
-Τι είν' αυτά που λες; -Νόμιζα πως το γνώριζες.
Ήμουν φυλακισμένη τα τελευταία εκατό χρόνια.
Πάλιωσε αυτό τ' αστείο.
Λίλι, με άλλαξες
και με παράτησες σ' ένα πλοίο γεμάτο ακέφαλα πτώματα.
Δεν θα ήταν πιο εύκολο να πεις ότι ξέχασες την αριθμό καμπίνας μου;
Μακάρι να είχε γίνει έτσι.
Το βράδυ που σε άλλαξα, εμένα και τους φίλους μου μας έπιασε η σύναξη Διδύμων.
Το βλέπω.
Τόσο καιρό, νόμιζες ότι σ' εγκατέλειψα.
Δεν θα το έκανα ποτέ, Λορέντζο.
Και θα σε παρακαλούσα να μην ξαναναφέρεις ακέφαλα πτώματα.
να μην ξαναναφέρεις ακέφαλα πτώματα.
Τουλάχιστον, έχεις κάτι κοινό για να δεθείς με τον Στέφαν.
Ίσως και όχι.
Δεν φταίνε εκείνοι,
αλλά μου θυμίζουν μια πολύ σκοτεινή περίοδο της ζωής μου.
Βλέπω, δεν έχεις μητρικό ένστικτο.
Αντιθέτως.
Το διοχέτευσα αλλού.
Ήμουν φυλακισμένη στον κόσμο-φυλακή μαζί με άλλους έξι
και τους φρόντιζα, καθώς λιμοκτονούσαμε,
επιβιώναμε με δύο σταγόνες αίμα την εβδομάδα
Σαν αγγαρεία ακούγεται.
Η αφοσίωση ποτέ δεν είναι αγγαρεία, Λορέντζο.
Όπως και να έχει, είναι αγένεια να μιλάω για τόσο προσωπικά θέματα.
Ελπίζω να πεινάς.
Φαίνεται πως η παρέα μου για φαγητό με έστησε.
Η Μπόνι Μπένετ.
Οι συνταξιδιώτες μου παραμένουν παγιδευμένοι στον κόσμο-φυλακή.
Η δεσποινίς Μπένετ προσφέρθηκε να τους ελευθερώσει.
Αλήθεια;
Ακόμα ψάχνω.
-Έφυγε. -Σου είπα να την καθυστερήσεις.
-Δεν μπορούσα. Ήταν μαζί με τον Ένζο. -Πότε έφυγαν;
Δεν ξέρω, αλλά καλύτερα να βιαστείς.
Ξέρεις πόσες κρυψώνες υπάρχουν σ' αυτό το σπίτι;
Μπόνι; Είσαι καλα;
Αλλά νομίζω πως άδικα ανησυχείς για το Ανιόν.
Ο Ντέιμον με διαβεβαίωσε πως όλα θα πάνε καλά.
Έχεις πολλά να μάθεις για τον γιο σου.
Τι εννοείς;
Δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος άνθρωπος.
Νόμιζα πως το ήξερες.
Βρίσκεις διασκεδαστικό
το ότι έχασα το Ανιόν,
το ότι έχασα το μόνο μέσο να σώσω την οικογένειά μου;
-Την οικογένειά σου; -Ξέρεις τι είμαι, Λορέντζο.
Είδες τη φρίκη σ' εκείνο το πλοίο.
Οι άνθρωποι σ' εκείνον τον κόσμο-φυλακή είναι το μόνο
που μ' εμποδίζει να γίνω ξανά εκείνο το τέρας.
Η πραγματική σου οικογένεια είναι εδώ, σ' αυτό το σπίτι.
-Φύγε. -Λίλι, ηρέμησε.
Φύγε, είπα!
Ντέιμον, η Καρολάιν κάνει λάθος. Δεν συμβιβάζομαι.
-Αλλά θες να είσαι άνθρωπος. -Το είπες κι εσύ.
Αν ήμουν άνθρωπος δεν θα ήμασταν μαζί.
Ακριβώς. Δεν θα ήμασταν.
Όταν ήσουν άνθρωπος, διάλεξες τον Στέφαν.
-Γιατί φέρεσαι έτσι; -Παραδέξου τι πραγματικά θέλεις.
Τι θες να πω, Ντέιμον;
Θες να πω ότι ποτέ δεν θα είμαι 100% εντάξει με το ότι θα είμαι βρικόλακας
για όλη την αιωνιότητα;
Εντάξει.
Όμως, δεν με πειράζει,
επειδή σημαίνει ότι θα είμαι μαζί σου για πάντα.
και μου αρκεί ακόμα και αυτή η σκέψη.
Εσένα γιατί δεν σου αρκεί;
Ωραία.
Η αγαπημένη μανούλα.
Θα σε αφήσω ν' απαντήσεις.
-Εύχομαι να με πήρες κατά λάθος. -Πού είσαι;
-Η μάνα μου είσαι; -Είναι μαζί σου;
-Ποιο;
Το Ανιόν. Δεν είναι εκεί που το άφησα
και δεν νομίζω να το πήρε η υπηρέτρια.
Ίσως ξέχασες πού το άφησες.
Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να φέρει πίσω τους δικούς μου.
Δεν ξέχασα πού το άφησα.
Πάντως, δεν το έχω εγώ
άρα, άρχισε να ψάχνεις κάτω απ' τα μαξιλάρια.
Δεν με άκουσες, γιε μου. Πρέπει να το πάρω πίσω.
Αυτήν τη στιγμή, δεν είναι προτεραιότητα στα προβλήματά μου, μητέρα.
Βρες το. Αλλιώς, να είσαι σίγουρος
Ότι κι εγώ μπορώ να καταστρέψω κάτι πολύ σημαντικό για σένα.
Ήταν κρυμμένο σ' ένα κουτί παπουτσιών.
Προφανώς κατέχεις την τέχνη να κρύβεσαι απ' τη μητέρα σου.
Δεν θα το κάνεις.
Φέρε μου το Ανιόν,
αλλιώς θα καταστρέψω τη θεραπεία του βαμπιρισμού.
Έχει πολλή ζέστη εδώ μέσα.
Εμένα μου λες;
Μιλάει.
Ήσουν σιωπηλός πριν που την έλεγα στην Ελένα.
Φοβήθηκα μήπως τη λυπόσουν.
Όχι. Απλώς είχες πάρει φόρα.
Πολύ καλύτερα.
Το συνιστώ.
Εντάξει είμαι.
Ευχαριστώ.
Είσαι σίγουρος;
Γιατί μπορώ να σε βοηθήσω, αν θέλεις.
Είπα, είμαι εντάξει.
Σ' άκουσα.
Ξέρεις τι άλλο ακούω;
Την καρδιά σου.
Και χτυπάει σαν τρελή.
Σου προκαλώ νευρικότητα;
Καρολάιν.
Πότε την επανέφερες;
Τι εννοείς;
Από την αρχή είχες επαναφέρει την ανθρωπιά σου, έτσι;
Ο Ντέιμον και η Ελένα ήξεραν πού θα μας βρουν, επειδή τους το είπες εσύ
και γι' αυτό τα έβαλαν μόνο μαζί μου.
-Μάλλον έχεις πάθει θερμοπληξία. -Για πόσο ηλίθια με περνάς;
Πριν μερικές μέρες έσκιζες τα ρούχα μου και τώρα δεν θες ούτε να με φιλήσεις;
Τι συμβαίνει;
Δεν θες να μ' εκμεταλλευτείς;
Δεν θες να χαλάσεις την ανύπαρκτη σχέση μας;
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Χαλάρωσε, Στέφαν.
Δεν έχω πια όρεξη για φιλιά.
Μην κάνεις άλλο βήμα.
-Ξέρω πολύ καλά τι κάνω. -Προστατεύω τον εαυτό μου.
Προστατεύω τον εαυτό μου.
Για μια φορά, βάζω πάνω απ' όλα εμένα.
Συμφωνώ με τα φεμινιστικά,
αλλά δώσε μου το ρημάδι το Ανιόν και σου υπόσχομαι να μην ελευθερωθεί ο Κάι.
Μου υπόσχεσαι;
Και αυτό σημαίνει κάτι;
Το θέμα δεν είναι πια ο Κάι.
Οι άνθρωποι που θα ελευθερώσει αυτό
είναι ένα εκατομμύριο φορές πιο ισχυροί κι απ' αυτόν κι από εμάς,
για να μην αναφέρω τι καλά που θα περάσουν με την Ελένα ως άνθρωπο.
Τη θεραπεία την έχει η μάνα μου, Μπόνι.
Τι λες;
Αν δεν της πάω το Ανιόν θα την καταστρέψει.
Ώστε σε χειραγωγεί η ίδια σου η μάνα;
Το μήλο έπεσε κάτω απ' τη μηλιά.
Σταμάτα!
Αν σου το δώσω, πάλι εγώ θυσιάζομαι,
πάλι εγώ διακινδυνεύω τη ζωή μου, ίσως καταλήξω νεκρή, ξανά!
-Μη με ζορίζεις, Μπον Μπον. -Εσύ τι θες;
Να ζήσει ανθρώπινη ζωή η Ελένα,
να είναι ευτυχισμένη, να γεράσει χωρίς εσένα;
Αν αυτό ήθελες πραγματικά, θα της είχες ήδη δώσει τη θεραπεία.
Κάνω λάθος;
Είπα, κάνω λάθος;
Σε ξέρω, Ντέιμον.
Πέρασα τέσσερις μήνες μαζί σου,
μέρα νύχτα.
Πήγαμε και ήρθαμε στην Κόλαση, κυριολεκτικά
και ποτέ δεν σ' έχω ξαναδεί τόσο φοβισμένο.
Το θέμα δεν είναι τι θα γίνει αν δεν δώσεις τη θεραπεία στην Ελένα.
Φοβάσαι τι θα γίνει αν της τη δώσεις.
Αν νομίζεις ότι μπορείς να το χειριστείς,
ελευθέρωσε μια ομάδα ανθρώπων που θα θέλει να σκοτώσει εμένα
και όποιον άλλον προσπαθήσει να τους εμποδίσει
και μετά μπορείς να περάσεις τα επόμενα εβδομήντα χρόνια
βλέποντας την Ελένα να γερνάει και να πεθαίνει.
Αν αυτό θέλεις,
πάρ' το.
Δόξα τω Θεώ.
Ώρα για κολατσιό.
Βγες από το αμάξι.
-Μαμά, μα τι... -Είπα, βγες από το αμάξι.
Συλλαμβάνεσαι για τους φόνους των Κρις Μπέντον, Τζέισον Χιούζ...
Μαμά, εγώ είμαι, η Καρολάιν.
Λάθος κάνεις. Η κόρη μου είναι καλή, συμπονετική.
Φροντίζει όσους έχουν ανάγκη.
Δεν μπορεί να είσαι αληθινή. Μεγάλωσα την κόρη μου για να γίνει καλός άνθρωπος.
Σταμάτα! Ξέρω τι κάνεις.
Και ξέρει πόσο θα πληγωνόμουν αν την έβλεπα να καταντάει έτσι.
-Πάψε! Σταμάτα! Δεν γίνεται να είσαι εδώ. -Δεν είσαι η κόρη μου!
Ξέρω τι μου κάνεις, Στέφαν. Η μάνα μου πέθανε. Είναι νεκρή.
Αυτό δεν είναι αληθινό.
Πετυχαίνει.
Τον πόνο που νιώθεις, άσε τον να σε κατακλύσει.
Μ' αφήνεις να πεινάω, να αιμορραγώ,
βάζεις οράματα στο μυαλό μου; Αυτό ήταν εξαρχής το σχέδιό σου;
Πρέπει να γυρίσεις πίσω τώρα.
Μη με πλησιάζεις.
Θέλω να σου δείξω κάτι. Πιάσε το χέρι μου.
Είπα, μη με πλησιάζεις.
Θα σε βοηθήσω αν με αφήσεις.
Σε παρακαλώ, πιάσε το χέρι μου.
Σε παρακαλώ, Καρολάιν.
Δεν θέλω τη βοήθειά σου, Στέφαν.
Θέλω μόνο να πεθάνεις.
Πάλι χτυπάει δυνατά η καρδιά σου. Θα το διορθώσω.
Καρολάιν, σε παρακαλώ, σταμάτα.
Ορίστε.
Βελόνα και κλωστή, όπως ζήτησες.
Θέλω να ξέρω γιατί αποφάσισες να μάθεις ράψιμο;
Εγώ και η Καρολάιν ψάχναμε όλη μέρα στο δάσος για ένα αρκουδάκι
και τώρα, θέλει να το επισκευάσει.
Είναι πολύ τυπική.
Το γνωρίζω.
Ευχαριστώ!
Τι διάολο είν' αυτό;
Ανάμνηση.
Πραγματική.
Ευχαριστώ.
Έπρεπε να δεις την έκφρασή της, όταν διαλύθηκε το αρκουδάκι.
Είσαι καλός της φίλος, Στέφαν.
Κάποια μέρα, ελπίζω να γίνεις κάτι περισσότερο.
Είμαι ετοιμοθάνατη.
Μπορώ να τα λέω ωμά. Κερδίζω χρόνο.
Δεν νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή τώρα
για μένα και την Καρολάιν, με όσα συμβαίνουν.
Ναι, μωρέ, ρίξε σε μένα το φταίξιμο.
Όχι. Εννοώ, πως αν πρόκειται να ξεκινήσω κάτι με την Καρολάιν,
θέλω να είναι τέλειο.
Χωρίς απώλεια, πόνο, θλίψη.
Ίσως περιμένεις καιρό.
Είμαι υπομονετικός.
Θέλεις να σου ταχυδρομήσω αυτό;
Όχι, ευχαριστώ. Ακόμα το δουλεύω. Θα το ταχυδρομήσω αύριο.
Έχω μια ιδέα τι θέλω να πω. Απλώς...
Μάλλον κι εγώ θέλω να είναι τέλειο.
Είσαι καλή μητέρα.
Το ελπίζω.
Θέλω να δω το υπόλοιπο.
Άσε με να τη δω!
Στάσου. Μαμά!
Μαμά! Εγώ είμαι! Η Καρολάιν.
Έλα έξω. Θέλω να σου μιλήσω.
Θέλω να διαβάσω το γράμμα σου!
Σε παρακαλώ, μανούλα!
Μαμά, σε παρακαλώ.
Γύρνα πίσω.
Κάνε τη να γυρίσει πίσω.
-Δεν μπορώ. -Όχι.
Όχι! Δείξε μου πάλι το όραμα.
Θέλω να δω τη μαμά μου, Στέφαν.
Να μάθω τι έγραφε στο γράμμα.
Σου το έδωσα το γράμμα.
Όχι.
Τι λες να ήθελε να μου πει;
Ό,τι κι αν ήταν, χάθηκε.
Όχι.
Εγώ το έκανα.
Εγώ φταίω για όλα. Όχι.
Προσπάθησα να σε σκοτώσω και σε ανάγκασα να αποκοπείς και μετά εμείς...
Θεέ μου.
-Δεν πειράζει, Καρολάιν. -Λυπάμαι πάρα πολύ, Στέφαν.
Κατέστρεψα τα πάντα. Κατέστρεψα τα πάντα!
Πες μου ότι έχεις το Ανιόν.
Δεν μπορώ.
Επειδή δεν το έχω.
Τότε, ξέρεις τι θα συμβεί στη συνέχεια.
Θα είναι σαν τον παλιό καιρό.
Εγώ τα κάνω μαντάρα κι εσύ με τιμωρείς.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Άσε την αγανάκτηση. Ξέρουμε και οι δυο ότι σου έκανα χάρη.
Αυτή η ανακούφιση που νιώθεις τώρα
είναι που συνειδητοποιείς ότι η Ελένα δεν θα σε αφήσει ποτέ.
Της έδωσες επιλογή.
Δεν είναι κακό.
Αν είσαι εσύ εντάξει, εκείνη δεν χρειάζεται να το μάθει.
Περίμενε λίγο.
Το να κάνεις την Ελένα δική σου για πάντα,
είναι ακριβώς αυτό που θέλεις.
Αυτό μόνο τιμωρία δεν θα ήταν.
Ντέιμον!
Ντέιμον, αυτή είναι...
Η θεραπεία του βαμπιρισμού.
Την άφησα για να τη βρεις.
εφόσον ο Ντέιμον δεν θα σου την πρόσφερε ποτέ.
Είναι αλήθεια;
Ελένα, να σου εξηγήσω.
Φαίνεται πως εσείς οι δυο έχετε πολλά να πείτε.
Πώς είναι;
Τι κάνεις;
Πάω σπίτι να κάνω ένα ντους και να πιω κάτι δυνατό.
Και η Καρολάιν;
Δεν θέλει να με δει.
Στέφαν, όλα τα συναισθήματα που απέφευγε
μόλις την κατέκλυσαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Δεν χρειάζομαι μάθημα για το πώς λειτουργεί η επαναφορά της ανθρωπιάς, Ρικ.
Πίστεψέ με. Δεν θέλει να με δει.
Ίσως πρέπει ν' αφήσεις την Καρολάιν να αποφασίσει τι χρειάζεται.
Γεια.
-Καρολάιν... -Σταμάτα.
Σταμάτα.
-Είσαι καλά; -Πώς να είμαι καλά μετά
από όσα κατέστρεψα;
Μην ανησυχείς για μένα.
Δεν θα αποκοπώ ξανά.
Όμως,
εσύ και...
Εμείς...
Θέλω να φύγω από 'δώ.
Ήρθες.
Το 1903, ήμουν άρρωστος.
Η οικογένειά μου με εγκατέλειψε.
Και εσύ με πήρες υπό την προστασία σου και με έσωσες από τον θάνατο.
Απ' ό,τι φαίνεται και για μένα είναι σημαντική η αφοσίωση.
Φτιάχνουν πια τα αυτοκίνητα τόσο αθόρυβα.
Σχεδόν δεν τ' ακούς που έρχονται.
Έκανα έναν περίπατο, για να καθαρίσει το μυαλό μου.
Παραλίγο να προκαλέσω ατύχημα.
Φυσικά, ζήτησα συγγνώμη,
αλλά τάραξα πολύ τον οδηγό όπως πετάχτηκα μπροστά του.
Η καρδιά του χτυπούσε σαν τρελή. Έβλεπα τον σφυγμό στον λαιμό του.
και εκείνη τη στιγμή, ξέχασα όλα μου τα βάσανα.
Δεν ένιωθα πόνο.
απόγνωση,
μοναξιά.
Φοβάμαι, δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ.
Τι έκανα;
Ηρέμησε.
Είσαι καλά.
Ώστε, το παιχνίδι για πέντε χρόνια από τώρα
και όλη αυτή η συζήτηση για το μέλλον μας;
Τώρα που σκέφτεσαι, δεν ήταν πολύ διακριτικά, έτσι;
Το καταλαβαίνω.
Αλλά αν το πάρω,
αλλάζουν όλα.
Δεν φανταζόμουν ότι θα το ξανάβλεπα ποτέ.
Ούτε κι εγώ.
Σήμερα, η μητέρα μου απείλησε να το καταστρέψει.
Και δεν τη σταμάτησα.
Γιατί;
Επειδή η φαντασίωσή σου για μετά από πέντε χρόνια
Πανικοβλήθηκα.
Ντέιμον, ήταν μόνο ένα ανόητο παιχνίδι.
Σε πέντε χρόνια από τώρα, βλέπω μόνο εσένα.
Εσύ βλέπεις ολόκληρο το μέλλον σου
και θέλω να το έχεις.
Θέλω να ζήσεις σε μεγάλη πόλη και να γίνεις χειρουργός, να κάνεις οικογένεια.
Τότε, γιατί μου το κράτησες μυστικό τόσες μέρες
και μετά προσπάθησες να το αφήσεις να καταστραφεί;
Επειδή είμαι ηλίθιος.
Και εγωιστής.
και σ' αγαπάω πάρα πολύ και δεν θέλω να σε χάσω.
Είναι...
Είναι εξαιρετικά περίπλοκο.
Θα το δώσουμε σε κάποιον άλλον.
Στη μαμά της Μπόνι ή στην Καρολάιν.
Προσπάθησα ήδη να το δώσω στην Μπόνι.
Τότε, σίγουρα θα υπάρχουν πολλοί βρικόλακες
που θα έδιναν τα πάντα για μια νέα αρχή.
Εσύ θα πάρεις τη θεραπεία, Ελένα.
Δεν τη θέλω, Ντέιμον.
Ούτε κι εγώ θέλω να ζήσω χωρίς εσένα.
Θα πάρεις τη θεραπεία
-και θα την πάρω μαζί σου κι εγώ. -Ορίστε;
Δεν θέλω να δω το μέλλον μου χωρίς εσένα.
Θα γίνω κι εγώ άνθρωπος.
Υποτιτλισμός Ράντου Πουΐανου ρίς εσένα.