Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Penawar untuk puntianak.
Saya tahu awak nak beri kepada Elena.
Bagaimana kalau saya tak nak beri sekarang?
Kalau ada sesiapa...
yang cuba kembalikan sifat kemanusiaan saya...
saya akan jadi mimpi ngeri awak.
Ty, berhenti!
Helo, mak.
Awak percaya...
mak boleh kembalikan sifat kemanusian Stefan?
Selepas kita lakukannya...
boleh kita selamatkan kawan-kawan mak?
Mereka dikenali sebagai Pembidaah, puntianak dengan kuasa sihir.
Perempuan itu jadikan saya raksasa dan kemudian tinggalkan saya.
Siapa itu?
Cubaan lemah Damon untuk kembalikan kemanusiaan saya.
Selepas itu, awak nak kembalikan sifat kemanusiaan saya.
Saya tak rasa begitu.
Mak takkan tinggalkan awak lagi.
Mak.
Awak perlu cari Caroline.
Saya akan cari dia.
Bidadari.
- Comelnya tempat ini. - Menawan.
Okey, saya akan terima.
Awak buru saya di bar...
ketika saya teringin nak makan pelayan...
supaya awak boleh merungut tentang mak awak yang teruk.
Ibu mana yang tak sayangkan anaknya sendiri?
Apa-apa sajalah. Dia pun berbohong...
dan tak dapat kembalikan sifat kemanusiaan awak.
Sekarang awak nak makan orang, saya tak kisah.
Jadi, apa yang kita buat di B&B di Grove Hill?
Saya rasa kita boleh...
berehat sebentar.
Sudah tentu.
Langkah pertama, yakinkan dia yang kemanusiaan saya masih tiada.
Saya akan beritahu pertemuan dengan mak kita tiada kesan terhadap saya...
dan saya nak teruskan membunuh.
Tengok. St. Stefan ada rancangan.
Biar saya teka. Sesiapa yang merancang...
boleh luahkan perasaan.
- Seksa dia sampai dia terpengaruh. - Saya terima.
Perlukah saya ingatkan awak berdua semasa Caroline fikir...
kita cuba pulihkan dia...
dia mula membunuh?
Kali ini dia takkan tahu.
- Awak telefon siapa? - Hei.
Boleh saya minta tuala dihantar ke bilik?
Terima kasih.
Saya lapar, jadi saya fikir kita boleh makan sesiapa yang hantar.
Nampak? Dia tentu meyakinkan.
Baiklah. Katakan dia percaya.
Bagaimana awak tahu dia nak jumpa awak lagi?
Dia pasti nak jumpa lagi.
Damon, diam.
Awak tentu rasa agak susah, bukan?
Dia akan letak harapan tinggi.
- Apa yang saya tak tahu? - Tiada apa-apa.
Sekejap. Awak dan Caroline...
Bersama? Ya.
Selepas dia berubah? Tak apa.
Bukan itu yang saya mahukan...
tapi saya tak boleh ubah sekarang, jadi boleh kita lupakan saja?
Okey. Subjek yang sensitif. Saya faham.
Jadi, apa kita nak buat apabila awak dapat kepercayaan dia?
Kita kurangkan darah dia, buat dia lemah...
dan berikan kepada dia dengan segala yang dia sayangi.
Memori tentang diri dia, kawan dia, ibunya.
- Awak ada bawa? - Ya.
Apa itu?
Caroline buang semuanya daripada kehidupan lamanya.
Ibu dia hantar surat ini...
berharap ia sampai selepas dia mati, itu yang berlaku...
tapi Caroline dah berubah.
- Mungkin boleh berjaya. - Baiklah.
Melainkan dia nak bermesra dengan Stefan, bukan menggamit kenangan.
Saya takkan biarkan ia berlaku.
Apa yang awak buat?
Sediakan minuman.
Baiknya awak.
Makan malam.
Tuala!
Awak pasti nak teruskan?
Teruskan saja.
Tiga Hari Kemudian
Stefan?
Ya.
Apa yang berlaku?
Kita tertangkap.
Helo.
Hei. Ini satu kejutan.
Saya ada di kawasan ini.
Saya terfikir nak singgah...
dan bawakan kawan saya minuman pagi.
Terima kasih. Ini air apa?
Frappa latte mocha. Entahlah. Mungkin.
Betul. Elena kata awak dah jumpa Caroline, baguslah.
Tapi dia tak cakap apa-apa tentang ubat untuk puntianak?
Tolong cakap awak tak beritahu apa-apa.
Saya tak beritahu. Nampaknya, awak pun sama.
Saya sibuk.
Ibu saya datang. Saya perlu buat ruang kalis puntianak di B&B.
Awak tahu berapa ramai orang yang perlu saya pukau?
Mungkin beberapa orang...
yang membuat saya tertanya-tanya, bagaimana awak ada masa...
untuk bawa kopi kepada kawan awak?
Pernah dengar tentang April Lyrids? Saya pun tak pernah dengar.
Ia adalah komet yang ibu saya fikir dia akan guna...
keluarkan kawannya dari penjara dunia tahun 1903.
Tapi kita takkan lepaskan orang-orang dia.
Saya mungkin tingkatkan kemungkinan itu...
semasa saya beri Ascendant untuk dia simpan.
Apa?
Mari sini.
Damon, awak yang kata...
kawan-kawannya puntianak yang boleh buat sihir.
Saya rasa istilah yang tepat ialah ahli sihir puntianak.
Istilahnya ialah orang pelik yang tak pernah kita hadapi.
Tapi tak kisahlah sebab dia masih nak awak baca jampi...
untuk buka pintu 1903, Bonnie.
Maknanya dia akan datang cari saya.
Kita akan lengahkan dia.
Lily macam pengutip bayaran bil.
Kalau awak elak panggilan dia, dia takkan lupakan awak.
Tidak. Lama-kelamaan, mereka akan "potong bekalan".
Lebih baik awak baiki hal ini sebelum dia jadi masalah saya.
Jangan datang ke sini dan pura-pura ambil berat tentang saya lagi!
Saya dah cakap, bukan?
Kita boleh pergi ke kedai roti yang comel di luar kampus.
Saya tak tahu apa yang awak cakapkan.
Untuk rasa kek perkahwinan kita.
Saya tak perlu ingatkan awak.
Masa semakin hampir.
Adakah saya perlu pura-pura peduli tentang rasa kek perkahwinan kita?
Saya baru saja bermalam...
di B&B yang kita patut periksa untuk majlis perkahwinan.
Awak boleh ambil berat tentang kek.
Saya ada cakap kedai roti comel itu...
betul-betul di sebelah bar tequila yang lebih comel?
Tequila. Kegemaran saya. Gin. Sekali lagi.
Berapa banyak?
Elena! Hei.
Kami perhatikan rakan-rakan awak dengan teliti.
Ya, dengan teliti.
Ya, saya boleh nampak.
Ya.
Berita baik! Syif awak dah tamat. Saya datang untuk mengganti.
Kalau begitu, saya akan ke suite bulan madu.
Bekalan ada di sini.
Kad ada di sana, manalah tahu awak bosan.
Bekalan, kad, faham.
Bagus. Jumpa beberapa jam lagi.
- Ric? - Ya?
Gembira melihat awak gembira.
Terima kasih.
Saya rasa mereka dah sedar, jadi...
berseronok dengan mereka.
Tolonglah.
Okey.
Mereka buat ruang kalis puntianak di B&B.
Bagaimana mereka tahu kita ada di sini?
Kenapa awak sangat tenang? Tolong saya.
Sebab saya dah cuba.
Awak membazirkan tenaga.
Setiap pergerakan yang saya buat rasa seperti disapu dengan kertas pasir.
Mereka buat kita dahaga.
Mula-mula mereka ambil darah kita, selepas itu buat kita berlapar.
Saya tahu cara pengeringan, Stefan.
Kalau saya jadi awak, saya takkan buat begitu.
Saya boleh rasa sel saya mengecut.
Awak tahu yang vodka pada puntianak yang kekeringan...
macam air laut kepada manusia?
Kenapa asyik berleter?
Diam dan biar saya berseronok.
Helo.
Elena.
Biar saya teka, cubaan kemanusiaan ialah idea awak.
Kami nak awak kembali, Caroline.
Ingat semasa Jeremy mati, awak tutup sifat kemanusiaan...
dan cuba bunuh ratu majlis tarian, kawan baik awak, Bonnie?
Saya terlupa. Stefan, kejadian itu sebelum atau selepas...
dia bunuh seorang pelayan tanpa sebab?
Saya rasa selepas.
Saya dan Stefan rasa macam ada sesuatu yang tak kena...
yang awak rasa awak layak...
untuk ajar kami cara menangani kematian orang yang disayangi.
Saya bukan nak mengajar awak, Caroline.
Saya cuma nak tunjukkan surat ini kepada awak.
Surat daripada ibu awak ini tiba di asrama kita...
beberapa hari selepas pengebumian dia.
Ada sesuatu yang dia nak beritahu awak.
Awak rasa surat ini benar?
Tulisan dia yang sempurna? Ya.
Saya masih ingat ketika dia ajar menulis nama secara kursif.
Jadi? Perlukah saya baca surat ini...
dan kembali kepada Caroline yang terdesak dan menyedihkan?
- Bakar saja. - Apa?
Saya ada kata, "Berdiri tercegat dan buat tak tahu"?
Bukan, saya kata, "Bakar saja".
Mungkin saya patut baca dulu.
Kenapa awak peduli?
Apa yang akan berlaku kalau awak dapat balik sifat kemanusiaan...
dan awak benci saya...
kerana memusnahkan perkara terakhir yang mak awak nak katakan?
Adakah awak benar-benar cakap begitu?
Oh, Tuhan!
Bakar! Sekarang!
Stefan, jangan!
Jangan.
Jangan!
Maaf, Elena.
Tapi kalau awak nak kami kembali...
awak perlu berusaha lebih kuat.
- Hei, Matt. - Hei.
Boleh saya anggap wanita...
yang nampak macam dia tak pernah ke restoran...
teman makan tengah hari awak?
Bagus. Dia datang awal.
Awak nak saya buat apa?
Tunggu 10 minit, beritahu dia saya terlambat...
dan lengahkan dia sehingga saya jumpa apa yang saya perlukan.
Okey.
Saya sangka sedang belajar menjadi syerif.
Disebabkan Stefan dan Caroline...
saya hampir tiada masa langsung.
Awak ke sini untuk menghendap seseorang?
Saya dah penat dengan cara begitu.
Saya putuskan untuk gunakan pendekatan bersemuka.
Salah seorang pelanggan awak perlu beri saya jawapan.
Saya tak nak ada masalah di sini.
Bergantung kepada perbualan ini.
Saya kenal awak.
Awak datang ke rumah saya beberapa hari lalu.
Ya, kalau diikutkan, saya dan anak awak kawan lama.
Oh, Tuhan.
Lorenzo. Awak rupanya.
Kamu berdua saling mengenali?
Ungkapan "dunia ini kecil" terlintas di fikiran saya.
Begitu juga dengan "penyataan yang amat merendah diri".
Teman makan tengah hari saya belum sampai lagi.
Awak nak teman saya minum?
Saya tak kisah.
Dia bakar surat itu.
Itulah satu-satunya cara saya.
Saya musnahkannya.
Beginilah.
Hakikat yang awak tak pandai seksa orang...
bukan sesuatu yang memalukan.
Sebab itulah awak ada saya.
Setidaknya Alaric dan Jo boleh elakkan tempat ini...
daripada tempat pilihan bulan madu.
Mereka ada pilihan?
Jo hamil.
Mereka tak nak terbang keluar?
Awak ada pilihan?
Yang mana saya akan berbulan madu fiksyen...
sebelum lahirkan anak fiksyen?
Tiada.
Tapi bukan di sini.
- Saya sangka awak suka tempat ini. - Yakah?
Corak bunga mana yang nampak ada gaya Elena Gilbert pada awak?
Maafkan saya. Nampaknya kita tak pernah bermain...
permainan "anggap kita fantasi manusia" bersama.
Baiklah. Mari bermain.
Awak manusia.
Lima tahun dari sekarang, awak di mana?
Mudah. Dengan awak.
Bosan. Saya perlukan kod zip.
Okey. Di rumah di Tribeca, di atas bar tempat awak bekerja.
Awak jadikan saya Matt Donovan dalam fantasi awak?
Okey. Awak pemilik bar itu...
dan apabila awak tak bekerja di sana, awak duduk di sofa kita...
tuang wain dan urut kaki saya selepas seharian di O.R.
Saya sertai program residensi pembedahan.
Tentulah.
- Anak-anak? - Ya, sudah tentu.
Tapi kita patut ada dua orang anak...
supaya mereka boleh temankan sesama sendiri...
semasa kita leka dengan benda lain.
Awak dah fikirkan semuanya, bukan?
Bagaimana dengan awak? Giliran awak. Lima tahun dari sekarang, di mana?
Ini satu penyeksaan!
Nampaknya mereka dah gelisah.
Macam seksaan sebenar.
Elena dan Damon bercakap tentang masa depan mereka bersama.
Saya nak mati.
Mereka akan buat kesilapan nanti.
Apabila mereka tersilap, kita akan ambil kesempatan...
dan keringkan darah orang pertama kita boleh gigit.
Oh, Tuhan.
Saya boleh buat apa-apa saja untuk sehirup darah manusia.
Apabila kita gigit leher seseorang...
arteri mereka masih berdenyut.
Saya suka keadaan itu.
Saya sangka urat awak terasa macam kertas pasir.
Betul.
Jadi, alihkan perhatian saya.
- Dah bosan? - Pergi, Damon.
Saya bawakan bacaan ringan daripada bahagian jenayah sebenar.
Orang dungu mana yang serang pengawal di stadium...
dan sumbat dia dalam troli dobi?
Saya yang buat begitu.
Teknik yang bagus.
Mungkin bagus juga mak awak dah tiada.
Tentu sukar nak rahsiakan hal itu.
Kenapa awak buli saya saja?
Stefan juga ada di sini. Pergi ganggu dia.
Sebab Stefan tak patahkan tulang selangka pelayan bar.
Agak menyedihkan.
Saya boleh nampak Liz...
memanggil ibu bapa, dedahkan berita...
tertanya-tanya di mana silap dia sebagai seorang ibu.
Dia menghidap kanser, Damon. Itu kesilapan dia.
Salahkan dia?
Sikap yang baik, Caroline.
Betul cakap awak.
Saya patut jadi macam awak dan Elena.
Main permainan pura-pura tentang masa depan yang saya tiada...
kerana itu menyihatkan.
Mungkin saya akan pura-pura yang saya boleh lahirkan anak...
mempunyai keluarga yang normal...
dan saya boleh bekerja tanpa perlu berpindah...
serta mulakan hidup semula setiap lima tahun.
Saya boleh bedah pesakit saya tanpa perlu teringin makan.
Awak memang teruk kalau awak lapar.
Saya nak tahu, Damon.
Bagaimana rasanya tahu...
awak tak boleh beri seseorang kehidupan yang dia inginkan?
Diam, Caroline.
Saya cuma cakap perkara yang betul, Elena.
Awak tak nak kehidupan ini.
Awak boleh bermain fantasi...
tapi dalam hidup ini, sebagai puntianak...
hidup awak akan sentiasa buntu dan menyedihkan.
- Saya tak boleh dengar lagi. - Elena.
Saya tak nak dengar.
Boleh saya pesan sandwic ayam dan semangkuk sup?
Boleh. Awak nak sekali dengan kentang goreng atau kulit.
Maafkan saya. Awak kata kulit?
Saya rasa saya tak tahu maksudnya.
Dua-dua pun tak nak. Saya tak nak makan.
Sangat menyakitkan. Kenapa?
Diet darah awak buat awak terlupa cara pesanan di restoran?
Sebenarnya, ini kali pertama saya.
Bagaimana cara saya? Saya nampak macam dungu?
Apa yang awak cakapkan?
Saya sangka awak tahu.
Saya dipenjarakan sejak 100 tahun lalu.
Tak guna betul.
Lily, awak ubah saya...
dan tinggalkan saya di kapal penuh dengan mayat tak berkepala.
Bukankah lebih mudah untuk kata awak terlupa nombor kabin saya?
Kalaulah itu yang berlaku.
Malam saya ubah awak...
saya dan kawan-kawan saya ditangkap oleh Gemini Coven.
Begitu rupanya.
Selama ini, awak sangka saya tinggalkan awak.
Saya takkan buat begitu, Lorenzo.
Kalau boleh jangan sebut tentang mayat tak berkepala lagi.
Tabiat itu dah berlalu.
Setidaknya ia beri awak dan Stefan sesuatu untuk berhubung.
Mungkin tidak.
Bukan salah mereka.
Tapi mereka mengingatkan saya pada zaman kegelapan.
Bukan untuk naluri keibuan.
Bukan begitu.
Mereka mengingatkan saya ke memori lain.
Saya terperangkap dalam penjara dunia bersama enam orang lagi.
Kami saling membantu semasa kami kelaparan.
Hidup dengan dua titis darah seminggu...
untuk kekalkan catuan.
Bunyinya macam rutin harian.
Kesetiaan bukan rutin harian, Lorenzo.
Apa pun, tak bagus kalau bercakap tentang hal peribadi.
Saya harap awak lapar.
Nampaknya janji temu makan saya dah tinggalkan saya.
Bonnie Bennett.
Rakan kembara saya masih terpenjara dalam penjara dunia.
Cik Bennett nak membantu untuk keluarkan mereka.
Yakah?
Masih mencari.
- Dia dah pergi. - Saya dah suruh awak lengahkan dia.
Tak boleh. Dia bersama Enzo.
Bila mereka pergi?
Entahlah, tapi baik awak cepat.
Tahu berapa banyak tempat untuk sembunyikan barang di rumah ini?
Baiknya awak untuk hantar saya balik.
Bonnie, awak okey?
Tapi saya rasa awak salah sebab risaukan tentang Ascendant.
Damon beri jaminan yang semuanya akan jadi baik.
Banyak yang awak perlu pelajari tentang anak awak.
Apa maksud awak?
Dia bukan boleh dipercayai.
Saya sangka awak tahu.
Adakah awak rasa seronok...
yang Ascendant telah dirampas daripada saya?
Yang saya kehilangan satu-satunya cara untuk selamatkan keluarga saya?
Keluarga awak?
Awak tahu siapa saya, Lorenzo.
Awak nampak ketakutan dalam kapal itu.
Orang dalam dunia penjara itu saja...
yang menghalang saya daripada jadi raksasa itu semula.
Keluarga sebenar awak berada di rumah ini.
Keluar.
Lily, bertenang.
Saya cakap keluar!
Damon, Caroline tak betul. Saya tak nak kekal begini.
- Tapi awak nak jadi manusia. - Awak sendiri yang cakap.
Kalau saya manusia, kita tak boleh teruskan.
Betul, memang tak boleh diteruskan.
Ketika awak manusia, awak pilih Stefan.
Kenapa awak berkelakuan begini?
Akui saja apa yang awak nak, Elena.
Awak nak saya cakap apa, Damon?
Awak nak saya cakap yang saya takkan setuju...
jadi puntianak selama-lamanya?
Okey, tapi saya tak kisah.
Sebab saya dapat bersama awak selama-lamanya.
Pemikiran saja sudah cukup baik untuk saya.
Kenapa tak cukup baik untuk awak?
Baguslah. Mak saya.
Saya akan biarkan awak berbual.
Saya harap mak tersalah dail.
Awak ke mana tadi?
Awak mak saya?
Adakah awak yang ambil?
- Apa yang saya ambil? - Ascendant.
Ia tiada di tempat yang mak tinggalkan.
Mak yakin bukan pembantu rumah yang ambil.
Mungkin mak salah letak.
Itu satu-satunya perkara yang boleh buat orang mak kembali.
- Mak tak salah tempat. - Tiada pada saya.
Jadi, cuba cari dengan teliti.
Awak tak faham, nak.
Mak perlukannya semula.
Hal itu tak penting bagi saya, mak.
Cari.
Kalau tidak, nak boleh saja musnahkan...
sesuatu yang penting bagi awak.
Tersembunyi dalam kotak kasut.
Jelas sekali, awak belajar sembunyi barang daripada mak awak.
Mak takkan buat begitu.
Bawakan Ascendant kepada mak...
atau mak akan hancurkan penawar puntianak dengan tangan sendiri.
Terasa sangat panas di sini.
Betul.
Awak boleh bercakap.
Tadi awak diam saja semasa saya mengusik Elena.
Saya risau awak rasa sedih akan dia.
Taklah. Cuma saya buntu, itu saja.
Rasa lebih selesa.
Saya syorkan cara ini.
Terima kasih saja.
Awak pasti?
Saya boleh tolong kalau awak nak.
Saya cakap saya tak nak.
Saya dengar.
Tahu apa lagi yang saya dengar?
Jantung awak.
Berdebar-debar.
Saya buat awak gementar?
Caroline.
Bila awak dapat semula sifat kemanusiaan?
Apa yang awak cakapkan?
Sifat kemanusiaan awak dah kembali, bukan?
Damon dan Elena tahu lokasi kita sebab awak yang beritahu.
Sebab itulah mereka buli saya saja.
Awak tentu terkena strok haba.
Awak fikir saya dungu, Stefan?
Beberapa hari lalu, awak koyakkan baju saya.
Sekarang awak tak nak cium saya pun?
Kenapa?
Awak tak nak ambil kesempatan ke atas saya?
Awak tak nak rosakkan hubungan kita yang tak wujud?
Tolong hentikan.
Bertenang, Stefan.
Saya tak rasa nak cium awak lagi.
Incendia.
Fesmatos de strutos avox addellum.
Jangan melangkah ke depan.
Awak tak tahu apa awak buat, Bonnie.
Saya tahu apa yang saya buat.
Saya nak lindungi diri sendiri.
Buat pertama kalinya, saya akan pentingkan diri dulu.
Saya sokong wanita berkuasa, tapi berikan Ascendant itu...
dan saya berjanji yang Kai takkan dibebaskan.
Awak nak berjanji?
Adakah ia beri makna?
Ini bukan tentang Kai lagi.
Orang yang akan bebas ini...
sejuta kali lebih kuat daripada dia dan kita.
Jangan buat saya mula cakap tentang keseronokan mereka...
dengan Elena yang baru jadi manusia.
Ibu saya ada penawar, Bonnie.
Apa yang awak cakapkan?
Kalau saya tak berikan kepada dia, dia akan musnahkan.
Ibu awak sendiri ugut awak?
Ibu dan anak sama saja.
Fesmatos de strutos avox addellum.
Berhenti!
Kalau saya serahkan kepada awak, saya akan korbankan diri saya lagi.
Saya pertaruhkan nyawa saya lagi.
Saya mungkin akan mati sekali lagi!
Jangan paksa saya, Bon Bon.
Awak nak apa, untuk Elena jadi manusia?
Untuk hidup bahagia, jadi tua tanpa awak?
Kalau itu yang awak nak...
tentu awak dah beri dia penawar itu.
Betul?
Saya tanya, betul?
Saya kenal awak, Damon.
Saya luangkan empat bulan bersama awak...
sepanjang hari.
Kita ke neraka dan kembali semula.
Awak lebih takut sekarang berbanding sebelum ini.
Bukan tentang apa yang berlaku kalau awak tak beri Elena penawar.
Awak takut apa akan jadi kalau awak berikan penawar itu.
Kalau awak rasa awak boleh hadapinya...
bebaskan orang yang nak bunuh saya...
dan orang lain yang cuba menghalang mereka.
Kemudian awak boleh habiskan masa 70 tahun akan datang...
tengok Elena jadi tua dan mati.
Kalau itu yang awak nak...
ambillah.
Nasib baik.
Masa untuk snek.
Keluar dari kereta.
- Mak, apa yang mak... - Saya kata keluar dari kereta.
Awak ditahan atas pembunuhan Chris Benton, Jason Hughes...
Mak, ini saya. Saya Caroline.
Saya rasa awak salah orang.
Anak saya baik dan penyayang.
Dia jaga mereka yang memerlukan.
Awak tak wujud. Awak tak mungkin wujud.
Saya besarkan anak saya untuk jadi seorang yang baik.
Berhenti! Saya tahu apa yang awak buat.
Dia tahu betapa terlukanya saya melihat dia dalam keadaan begini.
Diam! Berhenti!
Awak tak boleh ada di sini.
Awak bukan anak saya!
Saya tahu apa awak buat pada saya, Stefan.
Ibu saya dah meninggal dunia. Dia dah mati.
Ini tak benar.
Ia berhasil.
Kesakitan yang awak rasa, biarkan semuanya.
Buat saya lapar, buat saya berdarah, letak bayangan dalam kepala saya?
Itu rancangan awak selama ini?
Awak perlu kembali, Caroline.
- Jauhkan diri daripada saya. - Saya nak tunjukkan sesuatu.
Pegang tangan saya.
Saya kata jangan dekati saya.
Saya boleh bantu kalau awak benarkan.
Tolong pegang tangan saya.
Tolonglah, Caroline.
Saya tak nak bantuan awak, Stefan.
Saya nak awak mati.
Jantung awak berdegup kencang, Stefan.
Biar saya pulihkan.
Caroline, tolong hentikan.
Okey.
Jarun dan benang seperti yang diminta.
Boleh saya tahu sebab awak nak belajar menjahit?
Saya dan Caroline habiskan masa menggali di hutan...
untuk mencari patung beruang...
dan dia nak membaikinya.
- Dia sangat tegas dalam tugasnya. - Ya, saya tahu.
Terima kasih.
Apa semua ini?
Ini memori sebenar.
Terima kasih.
Awak patut tengok riak muka Caroline...
apabila beruang itu terkoyak.
Awak kawan baik dia, Stefan.
Saya harap suatu hari nanti awak akan jadi lebih daripada itu.
Saya semakin tenat.
Saya dibenarkan berterus terang.
Jimatkan masa.
Saya rasa masanya tak kena...
untuk saya dan Caroline dengan segala-galanya yang berlaku.
Salahkan saya, kenapa tidak?
Maksud saya, kalau saya nak mulakan sesuatu dengan Caroline...
saya nak ia sempurna.
Tiada kehilangan, tiada kesakitan, tiada kesedihan.
Awak mungkin perlu menunggu.
Saya seorang yang penyabar.
Awak nak saya poskan surat itu?
Tidak, terima kasih. Saya masih menulisnya.
Saya akan poskan esok.
Saya tahu apa yang saya nak cakap.
Cuma...
Saya pun nak sempurna juga.
Awak ibu yang baik.
Saya harap begitulah.
Saya nak tengok yang lain.
Biar saya tengok dia!
Tunggu dulu.
Mak!
Mak! Saya di sini. Saya Caroline.
Tolong keluar saja.
Saya nak bercakap dengan mak.
Saya nak baca surat mak!
Tolonglah. Mak!
Mak.
Mak, tolonglah.
Kembalilah.
Buat dia kembali semula.
- Tak boleh. - Tidak.
Tunjukkan bayangan itu sekali lagi.
Saya nak jumpa ibu saya, Stefan.
Saya perlu tahu tulisan surat itu.
- Saya dah berikan awak surat itu. - Tidak.
Tidak.
Tidak!
Awak rasa apa yang dia nak beritahu saya?
Walau apa pun, ia dah tiada.
Tidak.
Saya yang buat.
Semua ini salah saya.
Tidak.
Saya cuba bunuh awak, kemudian saya buat awak matikannya...
kemudian kita...
Tak apa, Caroline.
Maafkan saya, Stefan.
Saya dah rosakkan segalanya.
Beritahu mak yang awak ada Ascendant.
Saya tak boleh sebab saya tiada.
Jadi, awak faham apa yang akan berlaku.
Sama macam dulu-dulu.
Saya buat silap, mak hukum saya.
Sesetengah perkara tak pernah berubah.
Tak perlu marah mak.
Kita berdua tahu mak dah bantu awak.
Kelegaan yang awak rasa...
ialah kesedaran yang Elena takkan tinggalkan awak.
Awak yang buat pilihan untuk dia.
Tak salah pun.
Asalkan awak bahagia, dia tak perlu tahu.
Tapi tunggu sekejap.
Jadikan Elena milik awak selamanya...
itulah yang awak nak.
Itu bukan hukuman.
Damon!
Damon, adakah ini...
Penawar untuk puntianak.
Saya tinggalkannya untuk awak jumpa...
kerana Damon takkan berikan kepada awak.
Betulkah?
Elena, saya boleh jelaskan.
Nampaknya awak berdua perlu berbual panjang.
Bagaimana keadaan dia?
Apa yang awak buat?
Saya nak balik untuk mandi dan minum.
Bagaimana dengan Caroline?
Dia tak nak jumpa saya.
Stefan, setiap emosi yang dia pendamkan...
datang dengan mengejut.
Saya tak perlu tahu cara suis perikemanusiaan, Ric.
Percayalah. Dia tak nak jumpa saya.
Mungkin awak patut biar Caroline putuskan apa yang dia perlukan.
Hei.
- Caroline... - Jangan.
Jangan.
Awak okey?
Bagaimana saya nak okey selepas semua yang saya dah rosakkan?
Jangan risau tentang saya.
Saya takkan tutup lagi.
Tapi...
awak dan...
kita...
ini...
Saya perlu keluar dari sini.
Awak datang.
Pada tahun 1903, saya sakit.
Keluarga saya sendiri tinggalkan saya.
Awak terima saya dan selamatkan saya daripada mati.
Kesetiaan juga penting bagi saya.
Mereka cipta kereta tanpa bunyi bising sekarang.
Hampir tak perasan ada kereta datang.
Saya keluar ambil angin untuk tenangkan fikiran.
Saya hampir menyebabkan kemalangan.
Tentulah saya minta maaf. Saya...
buat pemandu terkejut dengan berjalan di depan keretanya.
Degupan jantungnya berdegup kencang seperti dram.
Saya boleh nampak nadi di lehernya.
Ketika itu, saya lupa semua masalah saya.
Saya tak rasa sakit...
tiada sebarang kesedihan...
tiada kesunyian.
Saya risau ia telah mempengaruhi saya.
Apa yang saya dah buat?
Bertenang.
Awak selamat.
Kisah lima tahun dari sekarang...
dan cakap tentang masa depan kita?
Tak nampak ketara sangat, bukan?
Saya faham.
Kalau saya ambil penawar ini, semuanya akan berubah.
Saya tak sangka dapat melihatnya lagi.
Saya pun sama.
Ibu saya mengugut nak musnahkan.
Saya tak halang dia.
Kenapa tidak?
Sebab fantasi awak lima tahun dari sekarang menakutkan saya.
Saya cemas.
Damon, ia cuma permainan.
Apa yang saya lihat lima tahun dari sekarang ialah awak.
Awak nampak masa depan awak dan saya nak awak buat begitu.
Saya nak awak tinggal di bandar, jadi pakar bedah dan berkeluarga.
Jadi, kenapa awak rahsiakannya daripada saya selama beberapa hari...
dan cuba menghancurkannya?
Sebab saya dungu, saya pentingkan diri...
saya sangat cintakan awak dan saya tak nak kehilangan awak.
Saya...
Terlalu rumit.
Kita akan berikan kepada orang lain.
Ibu Bonnie atau Caroline.
Saya sudah cuba berikan.
Baiklah. Saya pasti ada ramai puntianak...
yang sanggup buat apa-apa saja untuk hidup semula.
Awak akan ambil penawar itu, Elena.
Saya tak nak, Damon.
Saya pun tak nak hidup tanpa awak.
Awak akan ambil penawar itu, Elena.
Saya akan ambil bersama.
- Apa? - Saya tak nak hadapi masa depan...
tanpa awak.
Saya juga akan jadi manusia. masa depan...