Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Penawar untuk puntianak.
Kita berdua akan minum penawar itu bersama-sama, Elena.
Saya tak boleh benarkan selagi awak tak biarkan...
- orang lain cuba pujuk awak. - Saya hamil.
- Kahwini saya. - Ya.
Jika hidup saya akan hancur...
apabila perikemanusiaan saya mula kembali...
begitu juga dengan awak.
Saya cuba bunuh awak, kemudian buat awak matikan emosi.
Saya dah rosakkan segalanya.
Sebelum 1800-an...
Lily terlibat dengan sekumpulan ahli sihir...
yang diusir daripada Kumpulan Ahli Sihir Gemini.
Pembidaah tak berhati perut.
Puntianak dengan kuasa sihir, mereka tak boleh dibiarkan bebas.
Sudah tiba masanya kita keluar dari tempat ini.
Awak memang tak keruan malam tadi.
Saya tak terurus.
Awak tak faham erti sengsara, tapi awak akan faham kelak.
Elena?
Helo sekali lagi, Bonnie.
Lily.
Ingatkan Stefan kurung awak di bilik bawah tanah.
Ya, tapi mudah untuk terlepas daripada kurungan.
Awak sepatutnya tahu.
- Apa yang awak nak? - Saya perlu ulang?
Kalau awak masih belum tahu kemahuan saya sekarang...
Awak mahu keluarga puntianak ahli sihir itu semula.
Walau dah berulang kali saya cakap, mustahil saya akan buat.
Ya? Apa istilah yang ahli sihir suka?
"Jalan keluar"?
Walaupun ada jalan keluar, saya takkan tolong awak cari.
Awak memang dah jelaskan.
Rupa-rupanya, saya gagal lakukan perkara sama...
sebab awak sangka saya datang untuk minta bantuan awak.
Tidak.
Phesmatos incendia.
Indahnya kata-kata itu, Bonnie.
Ini satu lagi. Matilah.
Awak tak pandai berlari.
Motus...
Tiada kuasa sihir?
Itu salah saya.
Saya sedut kuasa awak tadi.
Mungkin saya menyedutnya tanpa sedar.
Cubalah lagi. Nampak comel, macam awak diserang sawan.
- Macam mana awak... - Awak fikir...
awak boleh terus menyusahkan orang...
dan takkan ada akibatnya?
Sekarang...
di mana kita tadi?
Bangun.
Marilah. Jangan tidur. Kita perlu jemput Jo.
- Jemput Jo? - Ya.
- Semuanya okey? - Harap-harap begitu...
memandangkan dia akan berkahwin dalam masa 10 jam lagi.
Marilah. Loceng perkahwinan menanti.
Tak guna.
Tiada di sini.
- Kenapa? - Kasut saya.
Kasut cantik dan mahal, baru sekali pakai...
dan tak disarungkan lagi, sudah hilang.
Awak nak saya guna jampi pengesan?
Untuk kasut saya?
- Bolehkah? - Saya tak tahu sebenarnya.
Sekejap. Saya perlu fikir cara untuk guna benda ini.
Baguslah. Rosakkan.
Baju berkedut pasti alih perhatian daripada kaki ayam saya.
Hei, jangan begitu. Jangan terlalu cemas sekarang.
Masih ada lapan jam sebelum majlis.
Mimosa tanpa alkohol?
Pertama, mimosa tanpa alkohol ialah jus oren...
dan dua, saya tak boleh minum.
Seseorang patut minum. Awak patut minum.
Saya akan minum nanti, tapi sekarang saya manusia...
dan saya suka yang lebih murah, tapi kurang seronok.
Minum.
Tidak.
Bertenang.
Telefon Jo.
- Okey. - Itu bukan "okey" yang baik.
"Okey" yang ada masalah.
Ya, nanti kami telefon balik. Baiklah.
Danielle demam selesema.
Awak kata "Danielle demam selesema"...
yang mustahil sebab Danielle pengendali perkahwinan saya.
Ya.
Teruk sangat sakit dia? Dia masih boleh bekerja?
Bergantung pada berapa banyak muntah yang awak nak tengok di majlis.
Secara jujur, saya rasa mungkin ini sesuatu yang baik...
sebab tak kira betapa bagusnya Danielle...
saya yakin saya lebih baik.
Caroline.
Saya rindukan awak.
Saya pun sama.
Terima kasih kerana bawa saya kembali.
- Hai. - Hai.
Okey. Sekarang kita banyak kerja dan tiada banyak masa.
Elena, pergi minum. Awak takkan pengsan.
Bonnie, suis terletak di sebelah kiri di belakang.
Jo, saya boleh nampak kasut awak di bawah sofa.
Okey, sekarang siapa akan uruskan pihak lelaki?
Okey, kita ada sut.
Saya ada cincin.
Juga ikrar perkahwinan.
Jadi...
apa kita nak buat sekarang?
Kepada Alaric Saltzman yang akan berasmara...
dengan hanya seorang wanita...
sepanjang hayatnya.
Betul, seorang saja. Selepas ini, pandang pun tak boleh.
Bukanlah ramai gadis serahkan diri mereka kepada...
profesor kajian kultus, tapi...
Ya, sebenarnya awak patut lakukannya selagi boleh.
Ingat betapa seronoknya kamu berdua bergaduh?
Maaf. Bulan penuh malam ini. Rasa lebih lapar.
Apa alasan awak?
Ada apa?
Tugas untuk majlis perkahwinan.
- Arahan Caroline. - Arahan Caroline.
Karma yang indah sekali.
Pihak lelaki telah diuruskan.
Pengantin perempuan dan pengapit sedang bersolek.
Saya akan pergi ke sana dan baiki masalah yang timbul.
Elena, penggulung rambut.
- Ya, saya nampak, Caroline. - Okey.
Saya manusia sekarang, bukannya buta. Saya juga tak rapuh.
Awak tak perlu terlalu berhati-hati bersama saya.
Memanglah, sebab kalau awak cedera...
awak boleh terluka, dijangkiti dan mungkin mati.
Betul juga. Kalau ikutkan nasib saya...
perkara itu ada kemungkinan.
Apa rasanya menjadi manusia semula?
Berbeza. Saya lebih perlahan.
Saya perlu tengok sebelum melintas jalan.
- Bagus juga kalau tak... - Jadi makhluk jahat seperti saya...
yang menutup sifat kemanusiaan dan membunuh...
bukannya menghadapi kedukaan seperti orang biasa?
Saya nak cakap tak perlu pakai cincin siang sepanjang masa.
Saya minta maaf, Elena.
Saya cuba menyakiti awak...
semasa kata awak takkan bahagia bersama Damon...
kerana awak bukan manusia.
Sekarang awak manusia...
dan saya harap bukan kerana saya buat awak fikir...
yang awak akan sengsara selamanya.
Care. Saya nak jadi manusia sejak hari saya jadi puntianak.
Lagipun, saya orang terakhir yang awak perlu minta maaf.
Terima kasih.
Saya nak mulakan dengan yang senang.
Sesi minta maaf kepada ramai orang.
Kalau awak jumpa Stefan, saya akan mengelak.
Saya cuma perlu uruskan hidup saya dulu.
Bermula dengan kawan-kawan saya.
Stefan bukan kawan?
Stefan sangat rumit.
Saya akan cari jalan nanti.
Tiada masalah untuk awak.
Dia sibuk dengan Damon hari ini.
- Kenapa dengan Damon? - Biasa saja.
Dia kata akan minum penawar dengan saya.
Damon Salvatore?
Manusia? Saya...
- Saya tak dapat bayangkan. - Ya.
Saya rasa dia pun sama.
"Baiklah, saya akan jadi pengapit awak, Ric."
"Mula-mula, luangkan masa dengan lelaki paling teruk...
supaya adik saya boleh culik saya pada hari perkahwinan awak."
Bukankah awak memang benci majlis perkahwinan?
Saya lebih benci permainan minda Stefan.
Awak boleh beri petunjuk tentang arah tujuan kita hari ini.
Tolonglah. Ini beberapa hari terakhir awak sebagai puntianak.
Awak tak boleh salahkan saya sebab nak habiskan...
masa berkualiti bersama abang saya.
Tengok. Kita dah sampai.
En. Rogers sedang menunggu kita?
Awak tahu En. Rogers dah mati, bukan?
Ya, kita akan sertai dia kalau awak tak berterus terang.
Ini rumah tempat saya diami...
dalam cubaan saya untuk bermula semula.
Selamat datang ke mimpi ngeri subbandar awak.
Awak ingat saya tak fikir betul-betul?
Saya rasa awak pernah fikir tentang hidup bersama Elena.
Awak tak pernah fikir tentang jiran atau gadai janji...
Hei.
Atau anak-anak.
Entahlah. Mungkin bukan kepakaran awak.
Bertenang.
Saya datang bukan untuk cari masalah.
Semua orang kata begitu.
Saya beritahu Lily saya akan datang melawat.
Ini berkaitan Oedipus?
Baiklah. Tak penting.
Hei, perempuan sihir.
Kalau awak fikir saya akan benarkan pemusnah...
bertemu seorang lagi pemusnah...
pada hari perkahwinan Jo, awak memang cari nahas.
Dia kesunyian dan lapar.
- Dia tak boleh makan itu. - Saya bukan nak beri dia makan.
Saya cuba buat dia kekal waras.
Diisi dengan banyak lagu dari zaman terakhir yang dia tahu.
Mungkin boleh menenangkan dia.
Kalau awak ada hati dan perasaan, awak pasti sampaikan.
Saya mahu keluarga saya semula.
Itu saja yang saya mahukan...
ada keluarga saya semula dengan saya.
Apa?
Dia merungut tentang keluarga dia, saya dekati dia...
dan dia serang saya seperti seekor haiwan.
Bunyinya macam dia dah capai tahap kegilaan sepenuhnya.
Semuanya kerana dia tak dapat darah?
Sukar untuk saya jelaskan betapa teruknya keadaan ini...
tapi minda akan mula hilang kewarasan.
Mula nampak sesuatu dan orang.
Apa yang berlaku apabila tahap gila berakhir?
Stefan kata dia ada rancangan untuk memulihkan dia.
Adakah rancangan itu untuk membebaskan dia?
Kalau dia fikir melepaskan keluarga dia...
Dia terpaksa.
Bonnie, awak dah musnahkan Ascendant.
Macam mana kalau ada jalan keluar?
Saya tak teringin lakukannya, tapi rasanya saya perlu pakai.
Ada sesuatu yang tak kena.
Bukan gaun itu, bukan? Beritahu saya bukan masalah gaun.
Kami sedang bincangkan ada puntianak...
dikurung kurang dari 50 kaki dari tempat kita bersiap sedia.
Dia buat sesuatu pada gaun itu?
Gaun itu elok.
Saya cuma paranoia.
Okey. Trak dah sampai. Siapa yang akan datang?
Caroline mencadangkan dalam nada separa ugutan...
yang saya ambil hiasan meja...
yang kedengaran macam masalah Donovan timbulkan.
Saya akan ikut!
- Terima kasih. - Ya.
Tak, bukan di situ.
Tinggi sikit lagi.
Bukan sedikit, tapi...
Saya tak pandai susun bunga?
Ya, saya sangka awak tahu.
Caroline, kenapa saya di sini?
Saya cuba bunuh awak.
Saya tutup sifat kemanusiaan, tapi saya masih cuba bunuh awak...
dan awak kawan saya. Saya minta maaf.
Kelakar.
Kita baru teruskan hidup...
tapi diseksa oleh bekas kekasih dan teman lelaki barunya...
tak pernah bagus untuk ego.
Dia bukan kekasih saya.
Apa pun, saya tak peduli.
Awak perlu tahu saya takkan buat perkara begitu...
- kalau bukan kerana... - Awak baik, Care.
Kalau nak tebus kesalahan, biar saya pergi dari sini.
Cubaan yang bagus.
Jika saya berkahwin di altar yang kelihatan begitu...
saya akan bercerai dalam seminggu. Ayuh, Lockwood. Barisan seterusnya.
Awak patut buat sendiri.
Liv, apa awak buat di sini?
Awak tahu Jo ialah kakak saya, bukan?
Bagus. Boleh berbaik.
Minuman pasti membantu! Yang kuat.
Awak nampak segak.
Terima kasih.
- Apa khabar? - Baik.
- Masih sembuh daripada kecederaan? - Kecederaan apa?
Kecederaan yang buat awak hanya menjawab sepatah.
Sepatah.
Perkataan yang susah untuk orang yang dibuang kolej.
Maaf. Saya patut duduk di Whitmore...
selepas bekas kekasih kata dia tak nak jumpa saya lagi?
Sekejap. Awak marah saya?
Saya kehilangan saudara dan kekasih dalam masa seminggu.
Awak cuba bunuh diri, bukannya datang kepada saya.
- Saya terluka. - Tak boleh.
Awak marah saya kerana tak terurus?
Beginilah.
Saya akan tunggu di luar.
Perkahwinan Gemini bermakna ramai ahli sihir akan datang.
Elena kata dia dahaga darah dan sebab itu dia tak waras, tapi...
Yalah.
Dia bunuh dua orang minggu lepas semasa dia tak dahaga darah.
Bunyinya tak masuk akal, tapi saya alami mimpi ngeri...
tentang dia dan Kai.
Nah.
Apa ini?
Semasa Bonnie Bennett ada gerak hati...
jangan tak hiraukan.
- Apa patut kita buat? - Saya tahu apa kita tak patut buat.
Jangan biar dia diuruskan dua orang yang kita tak percaya.
Ya, cantik.
Lantai kayu Brazil, pelan lantai terbuka, dapur terkini.
Awak masak bangkai apa?
Memandangkan awak perlu makan sebagai manusia...
saya cuma nak beri awak rasa...
makan malam awak nanti.
Awak dan Elena tak memasak.
Siapa yang sempat memasak dengan kesibukan kerja dan anak-anak, bukan?
Stik Salisbury. Makanlah, Damon.
Awak perlukan tenaga untuk ini.
Yakah? Apa ini?
Dokumen hidup awak.
- Dokumen? Itu kejutan awak? - Saya nak tanya sesuatu.
Bila kali terakhir awak isi dokumen?
Cukai, insurans kesihatan, lesen memandu?
Semua orang dungu di negara ini buat begitu.
Awak fikir saya akan hadapi masalah?
Awak akan jumpa orang dungu...
yang awak tak boleh bunuh atau pukau.
Mungkin. Saya akan balik saja...
keluarkan bir dari peti sejuk keluli tahan karat saya.
Yang awak takkan mampu beli melainkan awak ada kerja.
Kalau nak cakap awak boleh pinjam duit daripada saya, tak boleh.
Awak tak penyayang.
Sebenarnya, ya. Saya tak tahu awak tinggal di mana.
Ada penawar yang mengalir dalam badan awak...
dan jika saya tahu di mana awak berada...
seseorang boleh guna saya untuk jejaki awak...
dan ambil penawar itu daripada awak...
jadikan awak mayat berusia 172 tahun.
Kenapa? Tak terfikir sejauh itu?
Lama-kelamaan, cerita akan tersebar...
dan awak dan Elena terpaksa pindah.
Awak perlu asingkan diri awak, tiada kawan, tiada keluarga.
Itulah hidup awak nanti, Damon.
Ini akan jadi neraka awak.
Awak silap, adik.
Bukan hidup saya.
Ini akan jadi kehidupan saya.
Elena jelas tentang keinginan dia.
Ini bukan Tribeca.
New York terlalu sesak bagi saya.
Lokasinya di atas bar milik saya, di sebelah kolej perubatan.
Di barat laut.
Saya akan beritahu tempatnya...
tapi awak kata tak nak tahu.
Saya nak tengok di atas.
Saya dah minum gelas ketiga, jadi cakap perlahan-lahan.
Kita risau yang dia mungkin tak berfikir panjang.
Dia dah fikir masak-masak.
Itu Damon. Takkanlah.
Dia dah sedia untuk hidup ini, Elena.
Dia dah rancang kehidupan awak yang sempurna.
Saya nak kehidupan manusia yang sempurna bersama dia, Stefan.
Cuma hidup ini tak sempurna.
Awak ada beberapa jam lagi.
Jadi, desak dia.
Buat dia sedar.
Hei.
Ingat semasa awak menahan diri?
Ya.
Sebelum saya beritahu bekas kekasih bagaimana nak buat kekasih baru...
putus asa dengan hubungan kami.
Macam mana kalau saya buat kesilapan besar dengan ambil penawar?
Satu-satunya kesilapan, gelas champagne terakhir itu.
Saya nak pergi buat kopi sebelum awak hilang arah.
Ya, okey.
Jo?
Awak tak apa-apa?
Jo!
Jo! Tidak.
Jo!
Doktor dah dapat keputusan ujian.
Kandungan awak okey, awak selamat.
- Doktor fikir itu cuma... - Serangan panik...
akibat tekanan, kehamilan dan kekurangan makanan.
Ya.
Boleh awak jadi pengapit yang baik...
dan rahsiakan perkara ini?
Saya tak nak buat Ric risau.
Sudah tentu.
Jangan beritahu dia.
Baiklah, tapi saya nak jumpa dia.
- Tak sehingga majlis. - Elena!
Ric, tempat lain untuk hal tahayul seangkatan dengannya...
ialah Mystic Falls.
Okey, tapi apa yang berlaku?
Doktor fikir dia kena serangan panik.
Serangan panik kerana dia tak nak kahwin dengan saya? Bagus.
Tak, ini hari perkahwinannya...
dan dia sedang hamil kembar...
dan tak boleh minum bourbon macam awak.
Maaf.
Saya nampak dia jatuh...
dan naluri pertama saya adalah segera dekati dia...
tapi tak boleh.
Kemudian saya nampak kepalanya terhantuk...
saya nak beri dia darah puntianak, tapi tak boleh.
Sekejap. Awak menyesal?
Tak, sebab saya fikir, "Apa yang manusia akan buat?"
Saya telefon nombor kecemasan, bawa dia ke hospital...
dan biar doktor buat kerja mereka.
Saya rasa berkuasa.
Kenapa awak tak beritahu saya?
Beritahu apa?
Hebat rasanya menjadi manusia semula.
Pada mulanya, saya risau mungkin akan buat saya sukar...
tapi sebaliknya.
Saya rasa...
dapat berhubung dengan dunia lagi.
Saya rasa...
Hidup?
Ya.
Sebab hidup awak ada tujuan kembali.
Pelbagai kemungkinan.
Perkara itu...
Perasaan terhebat di dunia.
Saya buat minuman untuk kamu berdua dengan sikit tequila.
Okey. Banyak tequila.
Namun, hanya ada seorang.
- Apa yang awak buat? - Saya tak buat apa-apa.
Awak cakap dengan marah.
Tiada apa-apa yang berubah.
Apa? Sebab dia datang dengan gaun cantik dan rambut baru...
saya patut lupakan tindakan dia?
Tak. Awak sepatutnya bercakap dengan dia seperti orang dewasa...
dan selesaikan masalah kamu.
Awak tak tahu tentang masalah kami.
Tak, tapi saya tahu tentang masalah awak.
Melainkan awak tak kisah...
hanya bertahan di akademi polis selama dua minggu...
kemudian tiada tujuan dalam hidup.
Semasa awak ada dia, awak cuba, Tyler.
Awak beri nasihat tentang hubungan...
selepas semua drama Stefan awak tahun ini?
Beginilah. Atur kehidupan awak sendiri.
Biar saya risaukan hidup saya sendiri.
Saya puji usaha awak, Stefan.
Saya rasa cukuplah lawatan ini.
- Awak dah dapat alamatnya? - Ya.
Kotiada di dalam kereta. Kita dah sedia.
- Bagus. - Hei! Seperkara lagi.
Apa lagi?
Awak nak mengajar saya tentang pakaian kotor...
tukar minyak, kebersihan diri?
- Perpisahan. - Ada apa?
Nampaknya awak tak terfikir, bukan?
Macam mana kalau awak dan Elena tiada jodoh?
Saya tak suka dilabel begitu...
tapi saya rasa kami baik saja.
Ya. Awak cakap macam saya empat tahun lalu.
Kami juga sangka begitu.
Hati-hati, Stefan.
Hei. Saya cuma realistik.
Bagaimana kalau ada masalah?
Awak masih manusia, terpisah dan keseorangan.
- Hal itu takkan terjadi. - Yalah.
Sebab pasangan akan bersama selamanya.
Tak pernah bergaduh. tak menyakiti satu sama lain.
Tak pernah berjauhan.
Biar saya tunjukkan.
Awak masih berjaga.
Penat?
Memenatkan.
Saya terpaksa ingatkan diri saya beberapa tahun lagi...
dan saya akan bebas.
Mari duduk, minum dengan saya.
Saya sebenarnya penat.
Saya nak masuk tidur.
Oh, Tuhan! Elena ada kerja. Tolong saya!
Baru dua tahun.
Tunggu sehingga tujuh tahun.
Helo.
Awak mabuk.
Saya dapat rasa dihakimi, pelik.
Awak yang nak saya buka bar.
Saya nak awak memilikinya, Damon. Bukannya mabuk saban malam.
Bar itu lebih mesra daripada awak.
Saya baru saja selesai latihan, Damon.
Saya bekerja keras untuk membina kerjaya.
Saya sedang minum untuk bina kerjaya saya.
Kalau awak tak gembira, jual saja bar itu.
- Kemudian, buat apa? - Saya tak peduli, Damon.
Apa-apa saja yang awak nak buat.
Itulah masalahnya, Elena.
Saya tak boleh buat apa-apa yang saya nak buat...
sebab saya nak minum sepanjang malam tanpa rasa mabuk...
pandu kereta saya macam orang gila tanpa rasa takut mati.
Saya nak pancung kepala seseorang tanpa ditangkap.
Betul cakap awak, Damon.
Awak tak boleh buat semua itu lagi.
Kerana awak.
Saya tak boleh buat disebabkan awak.
Cakap sajalah.
Saya buat silap.
Betul.
Ini satu kesilapan.
Keluar dari fikiran saya!
Saya faham tujuan awak.
Bukan tentang saya seorang saja.
Sebaliknya, tentang awak seorang diri tanpa saya dan Elena.
Awak sangat mementingkan diri.
Walaupun awak dan Elena mungkin takkan berpisah...
dan jatuh cinta setiap hari...
awak masih tak boleh kawal hidup atau mati.
Dia manusia. Boleh mati pada bila-bila masa saja.
Macam mana keadaan awak kalau dia tiada?
Awak nak buat kami renggang...
buat kami berpisah, kemudian bunuh dia?
Teruk sekali.
Dia nak saya berkasar.
Ini idea dia juga.
Kelakarnya...
dua orang yang rapat dengan saya adalah dua orang paling sadis.
Kalau awak teruskan, awak jadi manusia selama-lamanya.
Tak kira apa yang berlaku, tak boleh patah balik.
Awak rasa apa yang saya patut buat?
Itulah. Saya tak boleh cakap.
Elena pun sama.
Awak tak boleh buat begini untuk saya atau dia.
Awak sendiri harus ingin menjadi manusia.
Champagne?
Maafkan saya. Mereka perlukan minuman lagi di sana.
Terima kasih.
Hei! Mana Jo? Adakah dia...
Dia tak apa-apa. Dia dah dibenarkan keluar.
Bagus. Ada pintu belakang yang dia boleh guna dan elak dikesan.
- Okey. Saya akan beritahu dia. - Bagus.
Stefan.
Saya akan tunggu Jo.
Okey.
Saya tak biasa buat orang beredar.
Orang tak selesa dengan Salvatore memakai tuksedo.
Ia mengganggu...
perasaan.
Elena jadi manusia lagi.
Awak nak tukar pilihan lagi?
- Dia bersama awak? - Tak. Dia perlu masa untuk berfikir.
Bunyinya tak menyenangkan.
Awak tak mahu dia ambil penawar itu, bukan?
Bukan keputusan saya.
Stefan, saya bukan dia. Awak boleh jujur.
Tentulah, saya tak nak dia ambil.
Dia abang saya.
Apabila saya fikir akan kehilangan dia...
Ya, saya tahu.
Apa yang dia akan buat?
Awak tak pernah kenal Damon sebagai manusia.
Dia tiada matlamat.
Sentiasa mencari sesuatu yang lebih.
Baik dan tulus.
Namun, dia tak kuat.
Kemudian barulah dia sedar...
apabila dia betul-betul jadi Damon.
Dia suka jadi puntianak.
Saya rasa dia takkan mudah melepaskannya.
Dia akan buat kita mati.
Saya sangka tujuan kita adalah mengawal dia.
Bukan Lily. Caroline.
Majlis akan bermula dalam masa sejam.
Kita hanya perlu pengsankan dia...
dan bawa dia ke bilik dandang.
Paling lama, 30 minit.
Bonnie.
Enzo mesti dah lepaskan dia.
Saya perlu beri amaran kepada semua.
Matt?
- Matt, kenapa? - Saya tak boleh bernafas.
Macam ada yang himpit kerongkong saya.
Okey, tunggu. Saya akan...
Matt.
Tolong berikan saya teh. Earl Grey.
Apa tujuan awak ke sini?
Saya dengar awak cuba bawakan saya sesuatu yang dipanggil pemain MP3.
Saya tak pasti, tapi saya tetap nak berterima kasih.
Mereka benarkan awak keluar dari kurungan untuk buat begini?
Sudah tentu tidak, tapi saya pintar.
Saya patut bimbang tentang keinginan darah awak?
Tak perlu.
Saya jadi Ripper sebab saya kehilangan keluarga.
Namun hari ini, saya akan dapatkannya semula.
Kalau awak nak atur pertemuan rahsia...
Bukan, jangan risau. Saya cuma nak bantuan untuk ikrar.
Apa yang berima dengan pengapit medan perang?
Bercerai?
Macam mana dengan ikrar awak?
Jangan cuba buat saya dedahkan.
Tempat ini dipenuhi dengan Gemini.
Siapa sangka ada ramai orang macam awak?
Tak banyak boleh dibuat ahli sihir selain menambah zuriat.
Awak tak nampak ayah saya, bukan?
Tak, sebenarnya.
Besarnya hati awak menjemput pembunuh datang ke majlis awak.
Dia berikan hadiah yang baik.
Jangan cakap kepada wanita hamil, "besar".
Saya benci tak dapat melihat awak sekarang.
Saya suka sebab awak tak suka.
- Jumpa nanti. - Jumpa nanti.
Mungkin ayah patut tinggalkan hadiah dan pergi saja.
Ayah.
Apa yang ayah buat di sini?
Kamu anak ayah.
Ayah pula...
Ayah tak harap kamu akan setuju, tapi...
kalau ayah tak cuba minta iring kamu di lorong...
ayah tak dapat maafkan diri sendiri.
Awak mengelak daripada saya.
Apa? Saya tak mengelak.
Saya cuba atur majlis huru-hara ini.
Awak nampak bar di mana?
Caroline...
Boleh kita bercakap?
Baiklah. Cakap sajalah saya salah. Utamakan diri saya seorang.
- Saya pentingkan diri. - Tak. Maaf.
Tak mahu kehilangan abang bukanlah perkara tak elok.
Memaksa seseorang untuk matikan perikemanusiaan...
Ya, memang teruk.
Ya.
- Awak bencikan saya? - Sudah tentulah tak benci.
Cuma tak bermakna saya tak benci cara awak uruskan sesuatu.
Samalah.
Saya buat senarai...
semua perkara yang saya buat sejak saya jatuh cinta pada awak.
Bermula pada musim panas tahun lepas semasa awak berpindah.
Saya mula taasub dengan tempat awak berada.
Kenapa awak tak jawab panggilan saya?
Saya kata saya benci awak semasa saya rasa diabaikan...
terlepas detik terakhir ibu saya kerana saya mencium awak...
- kemudian dia mati. - Caroline.
Saya hanya perlukan...
awak kata ada perasaan terhadap saya.
Awak tak cakap.
Perkara itu amat mempengaruhi saya...
sehingga buat perkara terburuk yang seorang puntianak boleh buat.
Saya matikan sifat kemanusiaan.
Semasa tak boleh buat perkara lain...
saya suruh awak hilangkannya juga.
Saya maafkan awak.
Itulah maksudnya, Stefan.
Caroline yang dulu takkan maafkan saya.
Dia akan pukul dan kata, "Apa yang awak buat?"
Saya bencikan perasaan ini.
Awak suka mengawal, tapi tak dapat lakukannya.
Saya juga rasa begitu ketika bersama awak.
Itulah yang berlaku apabila jatuh cinta pada seseorang.
Membuat hati lemah.
Soal...
menyerahkan kawalan.
Saya tahu.
Apa hasilnya sekarang kerana rasa bersalah dan kedukaan...
sahaja yang tinggal dalam hidup saya?
Saya tak boleh lepaskan.
Hai.
Bukankah gaun pengiring...
sepatutnya buat awak nampak luar biasa?
Jo berlembut dengan saya.
Saya dah cakap dengan Stefan.
Dia tak berlembut dengan saya.
Nampaknya, salah awak.
Hujahnya meyakinkan juga.
Saya dah buat keputusan.
Namun...
Awak rosakkan bola saya!
Awak bertuah saya tak rosakkan muka awak!
Masuk dalam, ambil kunci kereta daripada mak awak.
Saya nak pergi majlis perkahwinan.
Apabila difikirkan semula...
- Jangan lupa... - Lebihan makanan.
Saya tahu. Awak beritahu saya tiga kali.
Empat puluh tahun, setiap hari. "Ingat lebihan makanan?"
Macam saya dah nyanyuk.
Saya akan minum penawar itu.
Saya dah lama jadi puntianak, Elena.
Sangat seronok.
Namun, saya rela lepaskannya untuk menjadi suami awak...
pasangan awak...
ayah kepada anak-anak awak.
Awak tak boleh ambil hanya untuk saya.
Awak dan Stefan selalu cakap begitu, tapi awak silap.
Saya boleh.
Saya boleh minum untuk kita.
Okey?
Walaupun hubungan tak menjadi atau masalah timbul kelak...
walaupun saya sengsara dan keseorangan...
peluang paling kecil dalam hidup sempurna bersama awak...
lebih baik daripada hidup abadi tanpa awak.
Saya pasti, Elena.
Saya cintakan awak.
Saya akan mencintai awak sehingga nafas terakhir saya di dunia ini.
Di mana awak?
Bonnie dan Matt lesap. Sekarang awak dan Damon?
Kenapa dengan awak? Ini majlis perkahwinan.
Sepatutnya malam ajaib Jo dan awak merosakkannya.
Kami akan mulakan tanpa awak.
Ini tak kelakar.
Agak kelakar juga.
Hei. Saya tak nak ajar cara uruskan perkahwinan, tapi...
Kami tak nak tunggu lagi!
Suruh mereka mainkan lagu.
Saya rasa dah bermula.
Apa? Tidak.
Sekarang pukul berapa?
Oh, Tuhan. Tidak.
Tidak. Kita dah lewat.
Awak yang tak boleh jauhkan diri daripada saya.
Damon, pakai tuksedo awak semula.
Ya.
Saya harap ia berbaloi.
Sebenarnya...
Gelinya. Bukan masanya, okey?
- Nampak Bonnie atau Matt? - Mereka belum sampai lagi?
- Pergi sajalah. Pergi. - Okey.
Bonnie.
Hei.
Itu...
Jadi?
Nampaknya saya akan menyertai kelab manusia.
Malam ini penting untuk kita berdua.
- Saya bangga dengan awak. - Awak juga, kawan.
Selamat datang, keluarga dan sahabat, pada malam indah...
ke perkahwinan Alaric Saltzman dan Josette Laughlin.
Josette dan Alaric telah sediakan ikrar sendiri.
Tak mungkin. Tiada sesiapa di sini.
Mungkin teman awak beri alamat yang salah.
Bukan mereka yang beri saya alamat itu.
Jadi, siapa yang beri?
Kita berdua tak patut berada di sini sekarang.
Kita telah luangkan hidup mengelak takdir dan mengharunginya.
Namun disebabkan kita lakukannya...
saya dapat jumpa awak...
gadis yang paling cantik, kelakar...
dan bijak yang saya pernah kenal.
Awak beri inspirasi kepada saya.
Awak tunjukkan yang kebahagiaan...
adalah sesuatu yang saya boleh miliki dalam hidup.
Jadi...
saya berjanji akan bersama awak dan mencintai awak...
untuk mengelak takdir dengan awak...
sepanjang hayat kita.
Josette?
Oh, Tuhan. Susahlah untuk saya tandingi.
Inilah ikrar saya.
Alaric Saltzman, awak...
Jo? Ada apa?
Jo? Oh, Tuhan.
Jo?
Oh, Tuhan. Tidak!
- Tidak! - Tidak.
Tidak.
Oh, Tuhan! Tidak.
Tidak. Jo.
Saya nak tunggu sampai ajal memisahkan kita...
tapi terlalu tepat.
Tidak.
Betul?
Rindu saya?
Tidak?
Tak apalah. tepat.