Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
O co chodziło z tobą i Stefanem?
Byłam pierwszą miłością Stefana.
Stefan, poznaj Juliana.
Julian był kimś, w kim nie powinno się zakochiwać.
Czy Stefan Salvatore wie, że jesteś z nim w ciąży?
- Co? - Chciałam ci powiedzieć osobiście,
ale Julian zadbał o to, żeby nie było o czym.
- Proszę, nie mów nikomu. - Nie powiem, obiecuję.
Kamień feniksa wskrzesza ludzi z martwych.
Popełniliśmy błąd. Jo nigdy nie było w tym kamieniu.
Umieściłam w jej ciele kogoś innego.
- Nie jesteś moją żoną. - Chyba nie jestem.
Rozgryziemy to razem.
Pochowanie ciała tego drania byłoby zbyt dobre dla Lily.
Chcę oddać jej tego mężczyznę, za którym tęskniła przez sto lat,
a potem chcę mu urwać głowę na jej oczach.
Julian to diabeł. Nie pozwolę Lily przywrócić go do życia.
A jeśli to zrobi, sam zabiję Juliana.
ZA TRZY LATA
Oświeć mnie, o czym myśli facet,
który postanawia kupić ściereczki z kogutkami?
- Nie ja je wybierałem. - Brokat.
Takie są konsekwencje. Czego chcesz, Damon?
Kiedy rozmawiałeś ze swoją narzeczoną?
Widzę, że plotki krążą.
- Napisała mi SMS-a. - O której? Co napisała?
- 12.18. "Mamy chleb?". - Teraz nie odbiera telefonu.
Nie lubi odbierać przed wejściem na antenę.
Mam to gdzieś. Dzwoń do niej.
Stefan musi uciekać.
Użycie Caroline jako przynęty, to tylko kwestia czasu.
- Szybko. - Przepraszamy za zmiany,
które musimy wprowadzić.
Jestem Caroline.
Producentka w KQBC News.
Proszę, słuchajcie uważnie.
KQBC WIADOMOŚCI PROGRAMU 3
Mam pilną wiadomość dla Stefana Salvatore.
Wygląda na to, że twoja druga połówka
raczej nie wróci dziś do domu na kolację.
Trzymaj.
Pierwsza rzecz.
Odgryzasz papier z naboju.
Podaj dobijak.
Dobrze. Sam to zrób. Wbij go do oporu.
Doskonale.
- Jak daleko strzela? - Cóż...
Widzisz tam...?
Widzisz to drzewo, z którego obłazi kora?
Nie.
Czyli jest daleko, co?
- Strzelę aż tam? - Nie wiem.
- Nie jesteś za mały? - Mam 11 lat.
Pierwszy raz strzelałem, mając 12.
Tato, dam radę.
- Tak myślisz? - Tak.
Dobrze. Proszę.
Poszukamy jelenia. Idziemy.
Sztuka polega na tym, żeby nigdy nie spuszczać celu z oka.
Jasne?
Jacob.
To tylko ja.
- Cześć. - Kim jest Jacob?
- Kto? - Jacob. Krzyczałeś to imię.
Jakiś zły sen.
Pewnie dlatego, że spałeś na kanapie.
- Czemu tutaj? - Moja wina.
Chciałam tylko powiedzieć, że skończył się szampon.
Valerie, nie wiedziałam, że tu nocujesz.
Nocowała.
Jedna noc.
- Lepiej się ubiorę. - Dobry pomysł.
- No to pa. - Pa.
- Słucham. - Dobra.
Lily chce wskrzesić Juliana.
Valerie chciała spalić jego ciało,
zanim Lily by go dorwała, ale nie poszło zbyt dobrze.
- Nie rozumiem, czemu to nasz problem. - Jasne.
Gdy tylko Lily uda się wskrzesić Juliana,
dowie się, co zrobiła Valeria i będzie chciał ją dorwać.
Nadal nie łapię.
Zaufaj mi, wiem, co robię.
Czyli Valerie musi zniknąć.
Nowa tożsamość, praca, kraj na innej półkuli.
- Nie. - Jest w niebezpieczeństwie.
Jeśli trzeba ją odwieźć na lotnisko, bardzo chętnie się tym zajmę.
Chyba że masz z tym problem.
Wiesz, podoba mi się taka forma manipulacji.
Musimy działać szybko. Kamień Feniksa odbiera ludziom zmysły.
Więził duszę Juliana przez ponad 100 lat.
Nieważne gdzie jest, muszę trzymać się od niego jak najdalej.
Beau, szermierka ma swój rytm.
Jak rozmowa. Ja mówię, ty słuchasz.
Potem znowu ja mówię.
Zrobiłeś postępy. Dobrze.
Panowie, ogród jest na to za mały?
Beau nalegał, prawda?
Wyjdźcie stąd.
Słyszałeś tę niedorzecznie atrakcyjną kobietę.
Jesteś podejrzanie radosny.
Nie powinieneś poleżeć?
Kochana, muszę się ruszać.
Spędziłem sto lat leżąc plackiem.
Ale jeśli złożysz mi propozycję, której nie będę umiał się oprzeć...
Dobrze.
Kuszące.
Ale mam lepszy pomysł.
Już mi się nie podoba.
- Mamy tu wrogów. - Masz na myśli Valerie?
Nie chcę słyszeć tego imienia w moim domu. Chodzi o moich synów.
Twoi synowie żyją.
Nieźle.
Muszę wiele nadrobić.
Otóż to.
"Lily Salvatore zaprasza
na uczczenie pokojowego współżycia i przedstawienie nowego przyjaciela.
Dziś wieczorem, o 17.00".
Mamie udało się wskrzesić chłopaka.
Pamiętasz, jak próbowaliśmy
za pomocą artefaktu wskrzesić twoją żonę, a sprowadziliśmy jakąś inną duszę?
Po co dzwonisz?
Jestem w barze,
gdzie fałszywa Jo trzyma laptopa jak książkę.
Miałeś pomóc jej przypomnieć sobie, kim jest, nim odleci.
Ile razy patrzę w jej oczy, widzę moją zamordowaną żonę.
Zrobiłem sobie przerwę.
To niemożliwe zadanie.
Nie mamy pojęcia, co się z nią stanie. Nie możemy jej zostawiać samej.
- Miej ją na oku. - Nie mogę.
Muszę jechać do Mystic Falls. Lily urządza jakąś imprezę.
Pewnie skończy się śmiercią moich przyjaciół, jeśli nie pojadę.
Więc lepiej tu przyjdź.
I to szybko, nim ktoś poprosi Jo, by przeprowadziła operację.
Dobrze?
Idziesz w krawacie? Bo ja nie.
Nie, w ogóle nie idę.
Dostałeś zaproszenie. Julian wrócił. Idziesz.
Mam patrzeć, jak Lily robi słodkie oczy do odmóżdżonego zombie?
Dzięki, ale wolę zostać w domu i walić się młotkiem w palec u nogi.
Rozumiesz, że ten odmóżdżony zombie mieszka w twoim domu,
kąpie się w twojej wannie, je twoje płatki.
Wiem. I pamiętam też, że jest miłością życia mamusi.
Która przekonała Kaia, by połączył życie Eleny z Bonnie.
Dzięki niej będę załamany przez kolejne 60 lat.
- Co jest? - Z Julianem jest szczęśliwa.
Im więcej czasu spędzą razem, tym większą tragedię przeżyje,
- gdy za pół roku dam jej jego serce. - Pół roku?
Powiedzmy. Niech się napali.
Zaczną planować wspólną wieczność, a wtedy go zabiję.
Możesz mieć z tym problem.
Mam zamiar zabić drania już dzisiaj.
Seattle to ładne miasto.
Mają wieżę Space Needle, świetną kawę, górę świętej Heleny.
Deszcz.
Nie sądziłam, że lubisz słońce.
Zostaje Indonezja.
Można zamieszkać w chatce na plaży i pić prosto z kokosów.
Grunt, żebym była jak najdalej od twojego chłopaka.
Mała przerwa w szukaniu nowego miejsca zamieszkania.
Zmieńmy nazwisko. Valerie Tulle łatwo wytropić.
Może Matilda.
Jakoś ci pasuje.
Matilda Pettigrew z Liverpool, w Anglii.
Zapisać ci?
Traktujesz mnie jak rannego pisklaka.
Nie jestem ofiarą.
Stefan ubije Juliana,
który nikogo już nie skrzywdzi i będę miała z głowy ten bajzel.
- Jaki bajzel? - No wiesz, przyczynę,
dla której boję się Juliana. Mój sekret.
Historia jak z horroru.
Stefan na pewno ci powiedział.
Obiecał, że nikomu nie powie, ale nie sądziłam, że myślał też o tobie.
Jego lojalność to atrakcyjna cecha, prawda?
Przepraszam, czego mi nie powiedział?
Nieważne.
Jak to było, Matilda Pettigrew z Liverpool.
Dobre. Podoba mi się.
Wystarczy dopasować do siebie cukierki.
Świetnie. Złapałeś.
Mary Louise męczyła się miesiąc z pierwszym poziomem.
I to ma być rozrywka?
Tak.
Pograj pięć minut i będziesz uzależniony.
Ta epoka ci pasuje, Noro.
Nie mam okazji się przekonać.
Lily nas tu więzi, nie wolno nam opuszczać miasta.
Nie mamy nic do roboty.
Boi się, że jej ptaszki uciekną.
Nie chce, żeby stało się z wami to, co z Valerie.
Valerie zdradziła. Lily wie, że nie jesteśmy do niej podobne.
Nie.
Stanowczo nie.
Mógłbym porozmawiać z Lily.
Spróbuję ją namówić, żeby dała wam trochę luzu.
- Zrobiłbyś to? - Oczywiście.
Tu jesteś. Są pierwsi goście.
- Pomożesz mi ich przywitać? - W tym stroju?
- Coś nie w porządku? - Kompletnie nic, Mary Louise.
Wyglądasz pięknie, jak zwykle.
Mogę wejść, czy musi mnie zaprosić wasza sprzątaczka?
Kazaliśmy jej przepisać dom na nas.
Za dużo nas kosztowała.
- Wejdź. - Dziękuję.
Najlepsze wino z piwnic Lockwood.
Dziękuję.
- Skąd się wzięli ci ludzie? - Z okolicznych miast.
Obiecaliśmy alkohol i ciekawe rozmowy.
Czyli rzuciliście urok.
Pokazuję, jak wyglądałoby zawieszenie broni.
Moja rodzina jest cywilizowana. Wszyscy są tu bezpieczni.
Bez krawata?
- Co tu robisz? - Brakowało mi mojego bourbona.
Chłopcy, zajmijcie się gośćmi, a ja odstawię wino.
Przyszedłeś mi pomóc?
Chciałeś zmienić tu wystrój.
- Nie pozwolę ci na to. - Dlaczego nie?
Bo Lily musi się przyzwyczaić do nowych mebli,
zakochać w feng shui.
Niech zgadnę przez pół roku?
Poddaję się.
Coś mi umknęło? Czemu tak ci zależy?
Powiedzmy, że nowo nabyte meble Lily
są psychiczne i należy się ich natychmiast pozbyć.
Panowie.
Witam.
Jestem Julian.
- Damon. - Lily mówiła mi o tobie.
Wtedy byłeś chłopcem, teraz jesteś, kim jesteś.
Stefan, ile czasu minęło?
Nie wiem. Straciłem rachubę, gdy przestałem o tobie myśleć.
Mój urok na ciebie nie działa. Chyba jesteś zbyt trzeźwy.
Beau, przynieś panom coś do picia.
- Oficer Donovan. Witamy. - Jestem Matt.
Po co formalności? Z dziewczyną
niemal wyssałyście całą moją krew.
Ta impreza jest po to, żeby zacząć od nowa.
- Więc... - Mam lepszy pomysł.
Namów rodzinkę na wyprowadzkę z Mystic Falls.
Niby dlaczego?
Po co wampirom opuszczone miasto, gdzie nie ma nic do jedzenia?
- O czym rozmawiacie? - Matt ma nas chyba dosyć.
Chcę odzyskać miasto, najlepiej zanim ktoś jeszcze umrze.
Rozejrzyj się. Ci ludzie przecież żyją, prawda?
Pożyją przynajmniej do deseru.
Pogarszasz sprawę.
Chodźmy poznać nowych ludzi.
Ciekawe, przyszedłeś dla dań, czy dla towarzystwa?
Ale śmieszne. Zostałem zaproszony.
- Chcesz obejrzeć rywala. - To żaden rywal.
Skoro już jesteś, udawaj, że jesteś ze mną.
Słucham?
Lorenzo. Cieszę się, że przyszedłeś.
Nie mógłbym tego przegapić.
Bonnie, miałyśmy nieporozumienia,
ale mam nadzieję, że chcesz zacząć od nowa.
Przez ciebie straciłam przyjaciółkę,
więc mam nadzieję, że żartujesz.
Ładne rozbicie.
W końcu to mój stół.
Damon, zagraj z nami.
Chętnie, ale cierpię na irracjonalny lęk przed bilardem.
A nie przed przegraną?
Zaraz, nigdy nie słyszałeś historyjki o facecie,
który próbował zabić wampira podczas gry w bilard?
Biorąc pod uwagę, że przez sto lat leżałem bez życia, mogę jej nie znać.
Pewien facet, z postury podobny do Stefana,
może troszkę wyższy, przystojniejszy, mniej natapirowany...
- Co było dalej? - Racja.
Wampir, którego chce zabić jest od niego 300 lat starszy,
każdy kretyn mu powie, że jest idiotą.
Ale ma niewyjaśnioną obsesję. Wyzywa więc wampira na pojedynek.
I gdy wampir składa się do ostatniego strzału...
- I co? - Nie miał szans.
Pojawił się drugi wampir i go powstrzymał.
W końcu zachowywał się jak idiota.
- Wspaniała historia. - Dzięki.
Opanowałaś Internet.
Student pokazał mi stronę "wirtualny lekarz".
Mam jakąś odmianę amnezji wstecznej.
Wykluczyłam zapalenie opon mózgowych i zapalenie układu limbicznego.
Większość objawów jest spójna z amnezją dysocjacyjną, ale to rzadkie.
Równie rzadkie jak zmartwychwstanie.
Za głośno to powiedziałam.
- Co? - Nic.
Dr Laughlin, wróciła pani. Myślałam, że wzięła pani urlop.
Laura Homested. W zeszłym semestrze byłam pani stażystką.
Oczywiście.
Pamiętasz Laurę? Nawet mi o niej wspominałaś.
- Laura. Najlepsza uczennica. - Tak? Dostałam tróję.
- Jak miesiąc miodowy? - Cudowny, prawda, Ric?
Fantastyczny.
Pani nos. Leci pani krew.
- Przyniesiesz nam chusteczki? - Zaraz wracam.
Co się ze mną dzieje?
Nie chcę przerywać zabawy,
ale muszę przedstawić człowieka, którego ogromnie kocham, Juliana.
Wrócił z długiej, zagranicznej podróży.
Moja rodzina jest wreszcie w komplecie.
Mam nadzieję, że z czasem nauczymy się siebie akceptować
i wspólnie przywrócimy spokój miastu, i jego mieszkańcom.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Beau, mogę ci zadać pytanie?
Obawy Lily dotyczące mojego zdrowia nie są całkowicie bezpodstawne.
Podczas gdy mnie tu nie było, ucierpiała chyba moja głowa.
Nic niepokojącego, naturalnie.
Ale jest szczegół, którego wyjaśnienie sprawiłoby mi wielką ulgę.
Nieodżałowany Oscar miał rzecz należącą do mnie.
Gdy zmarł, nie miał jej przy sobie,
pomyślałem, że może być w jego samochodzie.
Mógłbyś się dowiedzieć, dokąd ją odesłano?
Świetnie.
Nie znamy się.
Julian.
Lorenzo.
Przystawki z serem i wędliną są dekadenckie.
Twój kucharz spisał się na medal.
Przekażę im pana pochwały.
Miej trochę godności.
- Nic nie kosztuje. - W zamian zyskałem coś bezcennego.
Julian szuka samochodu Oscara.
Znajdę go pierwszy.
- Co ty robisz? - Lily nas obserwuje.
Poprawiam ci krawat i daję jej powód do zazdrości, jak dobra dziewczyna.
O to chodziło, prawda?
Niech będzie zazdrosna?
Może trochę.
Dostałem, czego chciałem.
Miłego wieczoru.
Krew zaczęła jej płynąć z nosa.
A potem to się zaczęło.
Masz.
Weź moją krew.
Pij. Uleczy cię.
Albo nie.
Co się dzieje?
Dusza wampira w ciele człowieka.
- Nic dobrego z tego nie wyniknie. - Co to znaczy?
Kamień Feniksa przechowuje dusze wampirów. Oscar był wampirem,
ale gdy dostał duszę wampira, trochę odleciał.
Jo jest człowiekiem.
Jak widać zwykłe ludzkie ciało nie pomieści duszy wampira.
Wszystkie te czynniki sprawiają, że mamy pełen rozkład.
Dziękuję, Valerie. Twój takt jest nieoceniony.
Mówię tylko, że była martwa i taka miała pozostać
Wiem, słyszałam. Ale była żoną Rica, która zmarła,
razem z dwójką dzieci, które nosiła w dniu ślubu.
Przykro mi.
- Nie wiedziałam. - To już wiesz.
Więc siedź cicho, żeby mógł się pożegnać.
Piękna sukienka.
Tak sądzisz?
- Nora nie zauważyła. - Powinna zbadać sobie oczy.
Rozmawia z każdym, tylko nie ze mną.
Czuję się jak idiotka. Usiłuję zauroczyć własną dziewczynę.
Nie ruszaj się i nic nie mów.
Nie napijesz się tego, na co naprawdę masz ochotę?
Lily urwałaby mi głowę.
Nie wolno karmić się gośćmi. Kazała nam podpisać przysięgę krwią.
Tego się obawiałem.
- Czego? - Straciłaś odwagę.
Dziewczyna, którą pamiętam miała werwę, wigor, kochała ryzyko.
Precz z zasadami.
To jasne, że Nora się nudzi.
Ja nic nie powiem. A ty?
Przebrałaś się? Wyglądasz jak Scarlet Johanson.
Przepraszam, gdzie liceum?
Miasto zostało zamknięte. Nie zauważyłeś znaków?
- Szukam liceum. - Słyszałam. Po co?
Możesz powiedzieć, gdzie liceum?
Z kim rozmawiałeś?
Nie wiem. Gdyby szukał mnie mój szef, powiedz, że rzuciłem pracę.
- O co chodziło? - Nie wiem.
Mam wrażenie, że on też nie wie. Chodźmy za nim.
Chyba, że masz inne plany.
Moment. Spotkamy się przy wozie.
Gdzie twój telewizor?
Gdzie moje łóżko?
Lily przejęła twoją sypialnię.
Założę się o telewizor,
że Julian nie śpi w gościnnym.
A myślałem, że śpi na stojąco, jak konie.
Albo pomożesz mi go zabić, albo wyjdź stąd.
- Wiesz, co to znaczy? - Przestań.
Mama jest szczęśliwa.
Za kilka miesięcy zacznie wierzyć, że tak zostanie.
Wtedy uderzymy, Stefan.
Spójrz na tę sypialnię. Dom jest nie do poznania.
Lily musi odejść.
Zabicie Juliana to początek.
Ty coś wiesz.
Chcesz mordować, myślisz o zemście.
Wyłączyłeś ludzkie uczucia, tyle że tobie się to nie zdarza,
czyli coś wiesz. Gadaj.
To nie moja tajemnica.
Poważnie?
Nora pokazała mi, gdzie trzymają lepszy alkohol.
Moment! Butelka jest podpisana: "nieudolny policjant"?
Nie. Jest podpisana: "Dobry bourbon Damona. Ręce precz".
Zabierz Bonnie i spadaj stąd.
Będzie tu piekło.
Mój brat źle opowiedział tę historię.
Julian.
Czym zasłużyłam na taką nienawiść?
- Nie chodzi o ciebie. - Nie o mnie?
Odkąd wróciłam, jedyne czego chcesz, to pozbawić mnie odrobiny szczęścia.
Odpowiedz!
Co zrobiłam?
Widzę, że plan Stefana się udał.
Pewnie dlatego udawani goście uciekają w popłochu.
Siadajcie. Obaj.
Nie chciałbym nadużyć gościnności.
- Bracie, wychodzimy. - Siadaj, synu.
Albo sam cię posadzę.
Dobrze.
Sto lat w więzieniu.
Mimo że w moim piekle czas jest nieistotny.
Ból, pustka, brak kontaktu z ludźmi
nigdy nie ustają.
Każdy dzień wygląda tak samo.
Budzę się, próbuję uciec,
ale zabijam osobę, którą kocham najbardziej na świecie.
Każdego dnia.
Codziennie to samo, przebijam kołkiem waszą matkę.
Wystarczy, by najsilniejszy umysł zaczął powoli szaleć.
Gdy ma się 475 lat, dobrze się zna własną osobowość.
Wiadomo, że to nie jest prawda.
Nigdy nie zrobiłbym krzywdy waszej matce.
Piekło chciało mnie dręczyć.
Chciało mnie złamać, ale nie pozwoliłem na to.
Wiedziałem, że jeśli się złamię,
przestanę być mężczyzną.
Stanę się potworem.
- Julian. - Twoje dzieci cię nie szanują.
- Julian. - Przestań.
Julian. Julian.
Julian.
Wyjdźcie stąd!
Ciekawe, co bym teraz znalazła na internetowym lekarzu.
Lepiej nie sprawdzać.
Kobieta, która przebiła moje serce miała w ręku miecz.
Ostrze było z metalu.
Nie powinno mnie zabić, a jednak jej się udało.
Przypomniałaś to sobie?
Przypomniałam też sobie imię.
Chyba jestem Florence.
Miło cię poznać, Florence.
Przykro mi, że to przeszłaś.
W porządku.
Wiem, że chciałeś odzyskać żonę.
Przykro mi, że nią nie jestem.
Szkoda.
Miała szczęście.
Byłbyś niesamowitym mężem.
Miło było.
Cudownie było usłyszeć jej głos.
Dziękuję.
Dziękuję, że mogłem się pożegnać.
Żegnaj, Ric.
W porządku.
Co ty tu robisz?
Nie widział nas, prawda?
Słuchajcie! Proszę wstać, zaraz wszystkich wyprowadzimy.
To na nic, Matt.
Ktoś rzucił na nich zaklęcie.
Chcesz białe prześcieradło czy kremowe?
Wszystko mi jedno.
Co ty robisz?
Co to jest?
Film z mojego ślubu. Po wybuchu.
Nigdy nie oglądałem tej części.
- Valerie, wyłącz to. - Cisza.
Poznaję to zaklęcie. Ten chłopak z Gemini, Kai,
myślał, że wyślą go do świata więzienia.
- Co z tego? - Nie słuchasz.
Nie odsyłali go, Caroline.
Chcieli uratować kolejne pokolenie bliźniaków Gemini.
Twoje dzieci żyją.
Facet przeżył.
- Nie wiem, czemu się wściekasz. - Nie gadam, dopóki oboje nie zobaczę.
Wtedy skopię wam tyłki.
Właśnie dlatego zło i dobro nigdy nie powinny się mieszać.
Ja nie wchodzę na twój teren, ty nie wchodź na mój.
- Nie chodzi o ciebie, uspokój się. - Nie sądziłem, że to powiem,
ale szkoda, że nie pozwalasz mi zająć się brudną robotą, jak dawniej.
Szczerze mówiąc, nie rozumiem, co ty masz do tego faceta.
Chyba że twoja Valerie zalazła ci za skórę.
Teraz lepiej ze mną nie zaczynaj.
Zadziwiasz mnie. Myślałem, że Caroline to ta jedyna.
Z drugiej strony, myśleliśmy, że Elena to twoja jedyna.
Ciekawe, dlaczego pierwszy raz tak bardzo zapada w pamięć?
Valerie była ze mną w ciąży.
- Co? - W 1863.
Gdy Julian się dowiedział, bił ją tak długo, aż zabił dziecko.
Mogłem być ojcem.
Nie mogłeś powiedzieć?
Czego ty się spodziewasz?
Powiedziałbym, że mogłem mieć syna i słuchałbym dowcipów,
o tym, że to było 150 lat temu?
Wiem, kiedy to było i wiem, że przeżywanie tego jest głupie.
Ale mnie to rusza.
Chcę go zabić, Damon.
Nikt mnie nie powstrzyma.
Nie za pół roku, nie za kilka tygodni.
Teraz.
Bliźnięta podtrzymują życie wspólnoty Gemini.
Jeśli matka w ciąży jest zagrożona, przeniesienie to jedyne zabezpieczenie.
Rzadko ktoś tego używa, ale jednak.
Ric, to jakieś szaleństwo.
Moja żona nie żyje od miesięcy, a teraz pożegnała się ze mną.
Dlaczego nie?
Nie nastawiaj się na coś, co okaże się kompletnym wariactwem.
Muszę dostać twoją krew.
Daj ją tutaj. Indonezja.
Najbardziej odległy punkt na ziemi od Mystic Falls.
Twoje potomstwo na pewno zawiera twoje DNA.
Jeśli żyją, krew pokaże miejsce na mapie.
Gdy będzie w pobliżu dzieci, mapa stanie w płomieniach.
Zamknijcie oczy.
Oczyśćcie umysł.
Mogę o coś spytać? Czy Julian kogoś ci dzisiaj nie przypominał?
Potężnego Giuseppe Salvatore.
- Też to zauważyłeś? - Tak.
Przyznaję jednak, że Julian ma lepszy prawy sierpowy.
Elena i ja rozmawialiśmy o dzieciach. Czysta fantazja.
Dopóki była wampirem, wiedzieliśmy, że nie może to być nic innego.
Potem się wyleczyła i nagle mieliśmy taką możliwość.
Oczywiście, bylibyśmy najgorszymi rodzicami świata, ale bylibyśmy rodziną.
Bałeś się?
Myślałeś, że staniesz się taki sam jak nasz ojciec?
Facet wysłał matkę na samotną śmierć.
Przez lata nas dręczył potem nas zastrzelił.
Byłbym świetnym ojcem, choćby po to, by zrobić mu na złość.
A ty?
Żyję na ziemi od jakichś 160 lat
i widziałem świat z wysokości 1000 km,
zwiedziłem każdy kontynent, nauczyłem się gotować.
Zbudowałem Porsche.
Jedyne, czego będę żałował, to tego, że nie miałem dzieci.
Jeśli chcesz zabić Juliana, pomogę ci.
Dzisiaj, jutro, wchodzę w to.
Co tu się stało?
Dostałeś kompletnego szału.
Szału?
My podaliśmy im ślimaki i wino, a twój synek wrzucił mnie do kominka.
- Niech się cieszy, że ma głowę. - Chcieli mi dopiec.
Słuchaj, dzisiaj mieliśmy zakończyć nieporozumienia,
a nie rozpoczynać nowe.
Co cię oni obchodzą?
Lily, którą pamiętam, była ponad martwienie się o dzieci.
Gdzie dziewczyna, w której się zakochałem?
Której nie potrafiłem się oprzeć?
Nie poznaję cię w tej wersji.
Ta wersja nie chce patrzeć na śmierć swoich dzieci.
Jeśli masz z tym problem, może nam się nie udać.
Lily.
Być może pobyt w zaświatach był bardziej traumatyczny, niż myślałem.
Chciałbym, żeby to piekło było tylko przeszłością,
ale umysł mi szwankuje.
Prawda jest taka,
że obawiam się, że nie jestem tym Julianem, którego pamiętasz.
Zmienimy to.
Razem.
Dobrze? Ale obiecaj mi coś.
Coś takiego nie może się powtórzyć.
Ale póki co,
muszę czuć się bezpieczny.
Twoi synowie znowu uderzą, a ja muszę się bronić.
To, co masz na myśli,
będzie wymagało współpracy całej rodziny.
Tak.
Ale to chyba nie problem.
Uwielbiają mnie.
Słuchajcie, to chyba nie działa.
Dość. Zaklęcie nie działa. Krew jest już poza mapą.
Ostrzegałam, żebyś się nie nastawiał.
Boże!
Co to było?
- Niemożliwe. - Co takiego?
- Dzieci są tutaj. - Gdzie?
Płyną gdzieś na tratwie, na środku Pacyfiku.
Spójrz na mapę. Zaklęcie nie działa.
Nie są na mapie.
Są w tobie. pie.