Wat voorafging: -Heb je een moeder?
Ik had een moeder. Ze is dood.
We hielden ontzettend veel van haar.
Onze moeder zette haar dood in scène, liet haar zoons achter...
begon 'n nieuw gezin en deed er alles aan om ons voorgoed te vergeten.
Wie denk je dat Kai het idee gaf om Elena in coma te brengen?
Wie dan? -Lily.
Je verkoos altijd je Afvalligen boven Stefan en mij.
Vergeef me, alsjeblieft. -Het is of de Salvatores of wij.
Je hebt het mis, Julian. -Lily.
Damon. -Zeg iets.
Je hebt je keuze gemaakt. Slaap nu maar lekker.
Ze wilde vergiffenis en jij spuugde in haar gezicht.
Ze verdient m'n vergiffenis niet.
'De Fenikssteen geeft het zwaard kracht tegen onsterfelijke vijanden.'
Als het een vampierhart doorboort, geleidt het zwaard met magie...
hun geest in deze nare steen.
De steen is bedoeld om vampiers te straffen.
Alle zonden die je begaan hebt vormen je eigen persoonlijke hel.
Stefan. -Ik weet niet wat jouw hel zal zijn.
Maar ik hoop wel dat zij daar is.
DE HERFST VAN 1863 FRONTLINIE VAN DE CONFEDERATIE
Heb je een lekker dutje gedaan?
Moeder?
Salvatore. Help me.
Henry.
Alsjeblieft.
Je moet me helpen.
Kom.
We gaan hier weg.
Hallo, held.
Je was lang bewusteloos.
Post.
Nieuws van het thuisfront?
Van m'n broer.
Beste Damon...
we mogen alleen goed nieuws sturen, maar dat gaat niet.
De dagen in Mystic Falls worden donkerder, en m'n hart al helemaal.
Valerie is voorgoed weggegaan. Vader drinkt zichzelf in slaap.
Nu de sterfdag van moeder nadert, kan ik niet meer slapen...
omdat ik verlamd word door 'n angst die ik niet kan afschudden.
Ik wou dat je hier was...
om me te leren hoe ik deze eindeloze nachten kan overleven.
Kolonel.
Luitenant Salvatore.
Ik wil graag twee weken verlof om naar huis te gaan.
Dat wil iedereen hier wel. Verzoek afgewezen.
Ik vrees dat het heel slecht gaat met m'n broer.
Ik zou dit niet vragen als ik niet dacht dat hij me echt nodig had.
Ik wil m'n plicht niet verzuimen.
Als er iets moet gebeuren, zal ik het doen.
Wat het ook is? -Wat het ook is. Ja, meneer.
Goed dan.
Ik heb een missie. Al is het meer een vervelend karwei.
Als ik m'n broer daarna kan zien, doe ik het graag.
Er is 18 kilometer oostwaarts een boerderij.
Het gerucht gaat dat mensen daar deserteurs verborgen houden.
Als dat zo is, moeten die deserteurs gearresteerd worden.
Komt voor elkaar.
Dank u, meneer.
Dank u, sir.
Twee weken naar huis. Denk je dat eens in.
Wat fantastisch.
Ik wil m'n meisje, Olive, graag zien. Ze is echt een schatje.
Heb jij een liefje, Damon?
Nee, maar ik moet naar m'n broer toe.
Damon, weet je dit zeker?
Weet ik wat zeker? -Dat deze missie oké is.
Die mannen, die deserteurs die wij zouden moeten vangen...
zijn maar gewone lui die niet in deze zaak geloven.
Zoals jij en ik.
Ik geef inderdaad geen moer om deze oorlog.
Ik ben alleen in dienst gegaan om m'n vader te behagen.
Maar hoe kun je het best vinden om die mannen te arresteren?
Ik kan er niks aan doen dat ze gedeserteerd zijn.
Dat was hun keuze.
Maar nu kunnen wij door hen naar huis.
Hallo, mevrouw.
Kunt u wat te eten missen voor twee hongerige soldaten?
Nee. Sorry.
Ik hoef u er niet aan te herinneren dat dit in oorlogstijd uw plicht is.
En het is bovendien de wet.
Dank u, mevrouw.
Hallo.
Wij zijn uw onverwachte gasten voor het eten.
Moet ik boven kijken?
Ja, graag.
Henry gaat zich even opfrissen.
Reine handen voor een reine ziel.
U bent vast niet zo'n familie die munitie achterhoudt...
maar gezien m'n bevelen is het m'n plicht om dat te controleren.
Ik ben blij dat iemand hier niet van niksen houdt.
We hebben veel fruit.
Dat kan ik zien, mevrouw.
Nee, nee, nee.
Leg alsjeblieft je wapen weg.
Ik wil geen problemen.
Als je je nu omdraait en weggaat, komen die er ook niet.
Wij willen alleen maar naar huis.
Dat is het probleem net.
Ik wil ook naar huis.
O, god.
Damon.
Wat hebben we gedaan?
Wacht hier.
Alsjeblieft.
Er heeft al genoeg bloed gevloeid.
Leg je wapen weg, alsjeblieft.
Moeder?
Hallo, Damon.
Jij kunt hier niet zijn.
Jij stierf aan tuberculose.
Jij ligt in Mystic Falls begraven.
O, m'n lieve, lieve zoon.
Ik ben inderdaad dood.
Daar heb jij voor gezorgd.
Je bent gestorven. Ik was erbij.
Dit slaat nergens op.
Je begint het je te herinneren.
Dit is niet echt.
Je geest zit gevangen in de Fenikssteen.
Dit is echt gebeurd, hè?
In 1863 kreeg ik een brief van Stefan.
Hij klonk hopeloos.
Ik wilde gewoon naar hem toe.
Ook al had ik m'n twijfels, ik ging deserteurs oppakken.
Het ging allemaal zo snel zo fout.
Heb je er je verantwoordelijkheid voor genomen?
Wat bedoel je? -Jullie stopten het in de doofpot...
en hebben er nooit meer over gepraat.
Hoe weet je dat? -Misschien moet je jezelf aangeven.
Waarom?
Waarvoor?
Ze waren deserteurs. Ze overvielen ons.
Ik was hier niet om mensen te doden.
Je had je bedenkingen, maar toch ging je ermee door.
Dus de hel is moeten afzien...
voor iets waar ik al 150 jaar niet meer aan heb gedacht?
Sorry.
Je zult veel beter moeten doen dan dat.
Hoe langer je je trauma op afstand houdt...
hoe zwaarder dit voor je zal worden.
Juist, ja.
En deze PTSD-marionettenshow...
is vast geen truc om me berouw te laten tonen...
voor jouw zinloze dood?
Want het werkt niet, mama.
Het gaat niet om berouw, Damon.
Het gaat om straf.
Damon?
Zeg alsjeblieft dat je weet wie je bent.
Damon, zeg iets.
Ik weet wie ik ben, Bon Bon.
Mooi, dan heb ik eindelijk de spreuk goed uitgevoerd.
Hoe voel je je?
Alsof ik een dag het leven van de jonge Damon Salvatore heb geleefd.
Een dag?
Damon, je bent drie maanden dood geweest.
Weet je zeker dat het gaat?
Heb je niet de behoefte om iets kapot te maken of zo?
Nee. Maar jij ziet er niet zo best uit.
Het gaat wel. Ik ben gewoon zwak.
Er waren drie Afvalligen nodig om Julians geest te vinden...
en ik heb de jouwe alleen uit de steen gehaald.
Niet dat ik een optocht verwachtte, maar waar is m'n optocht?
Caroline is op Whitmore, Alaric geeft les en Matt is op patrouille.
Sorry, er zijn drie maanden voorbijgegaan, het is niet alsof...
De tijd heeft stilgestaan.
Ik snap het.
Ik voel me niet beledigd.
Waar is Stefan?
Je hebt er nog een nodig. -Waar is hij, Bonnie?
Toen Julian jou neerstak, stak Nora Stefan neer.
Ik heb hem nog niet kunnen terughalen.
M'n broer zit daar nog in, maar je haalde mij er eerst uit?
Dat klonk niet eens als een 'dank je wel'.
Waar is hij? -In z'n slaapkamer.
We moeten hem eruit halen. -Dat doe ik zodra 't kan.
Het heeft me al m'n magie gekost om jou eruit te halen.
Kan me niks schelen. Nu.
Bewaar je hem in de kast? -Hij was hier net nog.
Nu niet meer. Waardoor ik me afvraag...
hoe je niet ziet hoe een bewusteloze vampier de voordeur uit loopt.
Hij is niet de voordeur uit gelopen.
WIE HEEFT ER ZIN IN EEN BARBECUE?
Iemand heeft hem meegenomen.
Als Julian hier was, zou ik dat weten.
Overschat je jezelf niet een klein beetje?
Het is niet alsof hij zich gedeisd houdt.
Als Julian Stefans lichaam verbrandt, kunnen we hem niet terughalen.
Er wordt hier niemand verbrand. Nog niet.
Julian heeft 'n briefje achtergelaten.
Hij lokt ons duidelijk ergens naartoe om een reden.
Ik kan een zoekspreuk proberen. -Bonnie, vergeet het.
Je hebt Damon uit de hel gehaald. Niet te geloven dat je nog staat.
Ze had het niet tegen jou, mamabeer.
Heb je nog genoeg kracht?
Daar kunnen we achter komen.
Je hebt jezelf de afgelopen maanden elke dag uitgeput.
Laat me eerst de beelden van beveiligingscamera's bekijken.
En wie gaat je daarbij helpen?
Tenzij er opeens veel nieuwe rekruten zijn.
Dat dacht ik al niet.
Kun je hem vinden?
Ik zal zien wat ik kan doen.
Drankje? -Ik ben 28 weken zwanger.
Is dat 'n ja of een nee?
Hoe is het om in jouw hoofd te zitten?
Dat vraag ik me echt af.
Het is vast erg bevrijdend om alleen te zien wat je wilt zien.
Weet je wat ik me afvraag? Waarom de Fenikssteen...
m'n moeder aan mijn hel toevoegde terwijl er zoveel meer opties waren.
En hierom smeekte ik Bonnie om met Stefan te beginnen.
Waarom deed ze dat niet? -Vanwege logica.
Wat betekent dat nou weer?
Niks.
Dit mag niet het enige moment ooit zijn waarop jij je mond houdt.
Zeg op, wat zie ik over het hoofd?
Luister...
ik weet niet wat je hebt doorstaan of hoe het in dat ding was...
maar hoe langer je daar zit, hoe meer je je menselijkheid verliest.
Nou, ik sta hier nu, nog vol emoties. Maar waarom m'n broer dan niet?
Wij vreesden dat je na te lange tijd...
zonder menselijkheid zou terugkomen.
En dat je dan Bonnie zou doden om Elena terug te krijgen.
God, Bonnie.
De spreuk heeft gewerkt.
Hij zit aan Route 29.
Ga maar, ik zorg wel voor haar.
Damon. Je leeft weer.
Ik had dat leuke heksje of dat zwangere blondje verwacht.
Je moet het met de boze broer doen. -Oké.
Wat is die rotte geur?
Dat, ja.
Ik was hiervoor bij 'n benzinestation en ben daar een beetje uitgeschoten.
Ik vrees dat je broer doorweekt is met benzine.
Kom. Ga zitten.
Als je niet wilt mee-eten...
dan moet ik maar vast aan m'n sigaret beginnen.
Wil je erover praten?
Gaan we dit echt doen? -Ja, we gaan dit echt doen.
Ik heb nog nooit met een andere steenoverlever kunnen praten.
Kom op, hoe was het? Vertel me alles.
Prima, zodra Stefan thuis is en z'n ziel uit die steen is...
kunnen we allemaal met een fles chardonnay...
praten en bonbons eten tot de zon opkomt.
Misschien moet ik maar beginnen.
Toen ik in die vreselijke wereld wakker werd, zag ik je moeder.
En toen vermoordde ik haar.
Meet dan een eeuw heb ik haar dagelijks zien sterven.
Meer dan een eeuw werd dagelijks m'n hart uit m'n lijf gescheurd.
Ja, ik voelde me ontzettend ellendig.
Mijn ervaring was iets anders. De hel krijgt één ster voor horror...
maar ze zijn daar niet goed in het slim gebruiken van parabels.
Bij jou werkte het dus niet.
Ze noemden het een hel.
Ik had dus bepaalde verwachtingen.
Ik denk dat je je gewoonweg hebt verzet.
Waartegen?
Tegen 't onder ogen zien van de pijn die jij van nature wegduwt.
Nee. Stefan.
Damon.
Het is te laat.
Nee. -Ja.
Dit is niet echt.
Pijn is echt.
Gevoel is echt.
Zodra je dat beseft, ben je één stap dichterbij.
Dichter waarbij?
Hallo, held.
Je was lang bewusteloos.
Post.
Nieuws van het thuisfront?
Beste Damon...
we mogen alleen goed nieuws sturen, maar dat gaat niet.
De dagen in Mystic Falls worden donkerder, en m'n hart al helemaal.
Wat zou u zeggen als ik om twee weken verlof vroeg...
om m'n broer te zien?
Dat willen alle andere mannen hier ook, Salvatore, dus nee.
Dat dacht ik al.
En wat als ik u met uw deserteursprobleempje help?
Nu je het zegt, er is een boerderij...
18 kilometer ten oosten van hier.
Daar schijnen sympathisanten van de Unie te zitten.
Ik regel het wel.
Even voor alle duidelijkheid, als ik die lui levend terugbreng...
mag ik naar m'n broer toe. -Ja, luitenant.
Oké dan.
Twee weken naar huis?
Wat fantastisch.
Ik wil m'n meisje, Olive, graag zien. Ze is echt een schatje.
Heb jij een liefje, Damon?
Ja. Nee. Ik bedoel...
Ik moet toegeven dat alles op dit moment wat onduidelijk is.
Die mannen, die deserteurs die wij zouden moeten vangen...
zijn toch ook maar gewone lui zoals jij en ik?
Technisch gezien wel, ja.
Maar ik begin te denken dat ze voor iets groters staan.
Natuurlijk. Ze protesteren vanwege hun politieke overtuigingen.
Dat klopt, Henry.
Maar door hen kan ik hier weg, dus ik moet ze levend terugbrengen.
Hallo. Kunt u wat te eten missen voor twee hongerige soldaten?
Voor u nee zegt, herinner ik u eraan dat de wet u daartoe verplicht.
En ik ben ook dol op taart.
Heel erg bedankt.
Ik ga boven kijken. -Doe dat alsjeblieft niet.
Maar daar kunnen mensen zitten. -Die zitten daar niet.
Oma, ik moet u vriendelijk vragen om dat mes neer te leggen...
en daar bij die tafel te gaan staan.
Alstublieft, mevrouw.
Jij ook, meid.
Ik moet jullie vragen om samen bij deze tafel te gaan staan.
Damon, wat doe je? -Vertrouw me.
Dat hoeft niet, we komen niet aan eten toe.
Ik weet dat er twee deserteurs in de kelder zitten.
Er hoeven geen gewonden te vallen.
We nemen die mannen alleen mee naar ons kamp, meer niet.
Nee.
Nee, nee, nee.
Dat is niet goed gegaan.
Damon?
Geen zorgen, ik weet wie ik ben.
Ik weet ook dat jij niet echt bent.
Waar is dat voor?
Ik voel me gewoon zwak. Er waren drie Afvalligen nodig...
om Julians geest in die steen te vinden.
En je hebt het alleen gedaan. Ik weet waar Julian Stefans lichaam heeft.
Rust dus maar lekker uit, je hoeft geen zoekspreuk te doen.
Waar heb je het over? -O, ja.
Spoiler: terwijl je met mij bezig was...
heeft Julian Stefan meegenomen.
Ik ga hem terughalen.
Dat zal niet nodig zijn.
Jij hoort hier niet te zijn.
Neem het Caroline niet kwalijk dat ze mij er eerst uit haalde.
Dat is zelfs nooit bij me opgekomen.
Nu gaan we zeker onze verhalen vergelijken...
de symboliek analyseren en beweren dat we overlevers zijn?
Eerlijk gezegd heb ik net 168 jaar aan fouten, verdriet en pijn...
steeds weer opnieuw beleefd...
dus ik wil best al overgaan op het deel waarin we dronken worden.
Proost.
Hoezo? Wat is er daarbinnen met jou gebeurd?
Het was maar een akelig Burgeroorlog-verhaal.
Vlaggen van de Confederatie, bloedvergieten, verwoeste levens.
Het heeft je dus geraakt, hè?
De obsessie van een steen met hoe ik verantwoordelijk was...
voor een tragedie in oorlogstijd?
Niet bepaald.
Wat?
Heb je echt helemaal niks gevoeld?
Natuurlijk wel.
Het brandende verlangen om naar m'n trieste broer toe te gaan...
zodat ik hem kon helpen om een meisje te vergeten.
Het gedeelte waarin er onschuldige mensen doodbloedden...
op de vloer van die boerderij, dat raakte je dus helemaal niet?
Ik wist het. -Wat wist je?
Jij bent niet echt.
Sorry, broer. Ik moet op reset drukken.
Pak je pistool. -Waarom?
Omdat ik een patroon begin te zien en wij deze puzzel gaan oplossen.
De spreuk werkt niet.
Ik snap het niet.
Het is alsof de steen z'n geest verbergt.
Neem eens pauze, je bent al de hele dag bezig.
Gaat niet. Hoe langer hij er blijft, hoe erger hij eruit zal komen.
En wiens schuld is dat?
Zeker jij mag mij de les niet lezen.
Hé, het is oké. We zijn nu allemaal gewoon een beetje gestrest.
Laten we even op adem komen...
en weer verder gaan zodra Bonnie weer kan.
Ik snap het niet. Stefan kregen we er zo uit.
Wat is er nu anders? -Hij is er nog niet klaar voor.
Ik wist daarbinnen nauwelijks nog wie ik was.
Ik kreeg allemaal visioenen en beproevingen.
Maar het ergste deel van de hel is niet wat je moet doorstaan.
Het is dat sprankje hoop dat je er alleen uit zult kunnen komen.
Waarom konden we jouw ziel zo weer in je lichaam stoppen?
Omdat ik heb toegegeven aan het soort lijden dat je breekt.
Damon kennende zal hij alles doen om dat soort pijn te vermijden.
Misschien zullen we hem er dus nooit uit kunnen krijgen.
Twee weken naar huis? Ik wil m'n meisje, Olive, graag zien.
Ze is vast echt een schatje. En ja, ik heb een liefje.
Zij is nu net de Schone Slaapster. Lang verhaal.
Wat ik nu denk is: waarom vandaag? Van al Damon Salvatore's tophits...
was deze schermutseling maar een B-kantje.
En toen besefte ik dat 't hier allemaal begon.
De eerste keer dat er bloed aan m'n handen kleefde. Ik gaf het bevel.
Volgens mij voel je je niet goed. Misschien is de koorts terug.
Misschien moeten we teruggaan. -Ik ben niet ziek. Wat wel zo is...
is dat ik in de weken hierna vol schuldgevoel en zelfhaat zat.
En weet je wie de enige persoon was met wie ik wilde praten?
M'n broer.
Dat moet ook de oplossing voor deze hel-puzzel zijn.
We moeten Stefan vinden...
zodat we deze dag niet steeds opnieuw beleven.
Klinkt dat logisch? -We gaan terug naar het kamp.
Ik sta erop. Je bent jezelf niet.
Wil jij je schatje dan niet zien?
Nou, Henry?
Volg mij dan, Wattles.
Ik ga dit goed doen.
Hallo, mooie dame. Wat heb jij een mooie lach.
Jij, je dochter en oma...
moeten hier bij soldaat Wattles gaan staan. Dat is een bevel.
Kom maar naar buiten, dames. Oké, bedankt.
Ja, hier voor de deur.
Heel goed.
Blijf daar, het is een mooie dag.
Ik weet dat jullie daar zijn.
Gooi jullie wapens op 'drie' naar buiten...
anders vermoord ik jullie gastvrouwen.
Eén...
twee...
drie.
Goed zo. Kom nu naar buiten, een voor een.
Armen omhoog. Oké.
Oké.
Hallo, held.
Je was lang bewusteloos.
Oké, nieuwe poging.
Ik weet dat jullie een granaat hebben.
Schuif deze keer de granaat zachtjes naar mij toe.
Daarna wil ik jullie revolvers.
Doe dat allemaal op 'drie', anders vermoord ik jullie gastvrouwen.
Eén...
twee, drie.
Kom nu een voor een naar buiten met jullie armen omhoog.
Armen omhoog.
Damon.
Ik begin jullie drie echt te haten.
Hallo, held. Je was lang bewusteloos. -Post.
Nieuws van het thuisfront?
Waarom deed je dat nou?
Stefan, schrijf me nooit meer.
Ik heb post.
Hallo, held.
Je was lang bewusteloos.
Als je de deserteurs bij mij brengt, krijg je je verlof.
Telt dat aanbod ook nog als ik ze dood terugbreng?
Verdomme.
Hallo, held. Je was lang bewusteloos.
Post.
Vergeet het maar.
Damon? Waar ga je naartoe?
Weet je wat de kortste afstand tussen twee punten is?
Wat? -Een rechte lijn.
Om aan deze hel te ontsnappen, moet ik naar m'n broer toe gaan.
Ik deserteer naar Mystic Falls.
Echt? Mag ik met je mee?
Weet je hoe je altijd zegt dat ik een held ben?
Ik ben geen held.
Granaat.
Dat kan niet.
Kom binnen.
We verwachtten je al.
O, dit is anders.
Waar is iedereen? -Praat zachtjes.
Ik zie ze in de verte al aankomen.
Wie?
Ze zijn op zoek naar deserteurs.
Ze zullen je doden. Verstop je in de kelder.
Dit is allemaal niet nodig, want dit gebeurt allemaal niet echt.
Damon. Je luistert niet. Ze zijn hier.
Ga naar de kelder als je dit wilt overleven.
Broer? -Kijk eens aan.
Daar is het licht aan het eind van de tunnel.
Al is dit slachthuis een vrij duistere tunnel.
Ik snap waarom je nooit iets hebt gezegd.
Ik probeerde je tere emoties te sparen.
Jij bent de reden waarom ik de missie überhaupt aannam.
Je hebt altijd wel een reden, hè, Damon?
Je broer.
Je drinkmaatje.
Zij.
Elena?
Je zult veel beter moeten doen dan dat.
Bewijzen dat ik slechte dingen doe voor m'n dierbaren?
Dit gaat niet om wat je doet in haar naam.
Maar om wat je doet als ze er niet is.
Stil, ze zijn er.
Wat is hier aan de hand?
Je maakt jezelf wijs dat je Mystic Falls voor Elena beschermt.
Dat je haar beschermt, kostte wat het kost.
Je rechtvaardigt met Elena dat je Lily straft.
Heb je ooit nagedacht over wat Elena zou doen?
Dankzij Lily heb ik die kans nooit gekregen.
Je moest het dus vragen.
Is Elena's invloed op je zo zwak...
dat je zonder haar niet weet wat goed of slecht is?
Je mag niet zomaar binnenkomen. -Waar is de kelder?
Dit wordt een lange eeuw, broer.
We weten dat hij hier is.
Zal ze je zelfs nog wel herkennen wanneer ze wakker wordt?
Wat? -Je spuugde op het graf van moeder.
Je liegt zelfs nu nog tegen jezelf...
over wat er vandaag gebeurd is. -Waar heb je het over?
Blijf van me af. Stop. Nee.
Ze is dood. -Wat doe je?
De missie ging fout, er stierven onschuldigen...
en jij ging hier vandaan met bloed aan je handen.
Wat wilde je? -Ik wilde m'n broer.
Wat wilde je? -M'n broer.
Wat wilde je? -Ik wilde m'n broer.
Stop met tegen jezelf te liegen.
Wie wilde je op dat moment zien...
voor je al je geheimen begroef en je voor de pijn leerde verstoppen?
Ik wilde m'n moeder.
Daar is het nu te laat voor.
Damon. Damon, kun je je bewegen?
Alsjeblieft, je moet me helpen.
Damon. Damon, kun je je bewegen?
Alsjeblieft.
Alsjeblieft, je moet me helpen.
Waarom?
Dit is niet echt.
Pijn is echt.
Gevoel is echt.
Je geniet hiervan, hè?
Ik zal sterven met de kennis dat m'n eigen zoon me haat.
Ja, dat klopt.
Waarom?
Omdat jij Elena van me wilde afpakken.
Waarom help je me niet? Alsjeblieft.
Waarom?
Omdat je me het enige wat me gelukkig maakte afnam.
Omdat je niet sterk genoeg was om weg te gaan bij je man.
Omdat je ziek werd en bij ons wegging.
Omdat je nooit bent teruggekomen.
Ik haat je omdat je zo vaak had kunnen terugkomen...
maar dat nooit hebt gedaan.
Ik verloor je de eerste keer, toen vader je met tbc wegstuurde.
En toen haalden we je terug uit die gevangeniswereld...
en toen raakte ik je weer kwijt aan je andere familie.
En nu raak ik je kwijt aan de dood.
Drie keer ben ik je kwijtgeraakt.
Drie keer had ik de kans om alles te zeggen wat ik wilde zeggen...
en drie keer heb ik het verpest.
O, m'n lieve jongen.
Er is nog tijd.
Zeg wat je wilt zeggen.
Zeg het.
Mama.
Het spijt me zo.
Geef me een kans...
om het goed te maken.
Geef me een kans om je van me te laten houden.
Oké?
Nee.
We waren nog niet klaar.
Ik moet haar terughalen.
Hé, ik ben het.
Je bent veilig. Het is oké.
Het is oké. -Nee.
Nog één keer. Stuur me terug. Ik weet nu wat ik moet doen.
Damon. Het is niet echt. -Dat weet ik ook wel.
Dit is allemaal niet echt.
Damon, niet doen. Niet doen. -Damon.
Damon.
Ik moet weer naar haar toe.
Waarom ben ik hier nog?
Dit is niet echt.
nog?