Sebelum ini dalam The Vampire Diaries.
Anak-anak Alaric ada dalam rahim awak.
Saya tahu mereka bukan milik saya tapi mereka masih tanggungjawab saya.
Batu Phoenix memberikan pedang kuasanya melawan musuh abadi.
Apabila puntianak ditikam di hati...
pedang bertindak sebagai saluran magis...
memindahkan roh mereka ke dalam batu jahat ini...
cipta neraka peribadi awak sendiri.
Stefan!
Stefan.
Helo, sang wira.
Dah lama awak di luar.
Jampi tak berfungsi.
Kami keluarkan Stefan tanpa masalah.
Kenapa tiada masalah untuk hidupkan semula jiwa awak?
Kerana akhirnya saya hantar...
penderitaan yang menyedihkan awak.
Dia akan buat apa saja untuk mengelak kesakitannya.
Apa awak nak? Berhenti menipu diri sendiri!
Saya mahukan mak saya.
Saya perlu dapatkan dia semula.
Hei. Damon. Awak dah selamat.
Semua ini mengarut!
Damon. Jangan!
Tidak.
Donovan!
Hei, bangun.
Awak tak boleh mati.
Donovan. Minum ini.
Okey.
Bon.
Bonnie.
Bon, saya minta maaf.
Saya tak sedar saya di mana.
Saya tak sedar saya dah keluar.
Ya.
Saya dah agak.
Stefan.
Ya.
Ya, saya dengar.
Kali ini tiada kata semberono?
Kita akan tukar menu?
Tak, saya cuma nak pastikan awak berpeluang untuk bertenang.
Saya tenang.
Saya tahu apa yang awak nak cakap pada saya.
Awak akan kata saya buat silap besar.
Saya hampir bunuh semua kawan kita...
kerana saya fikir saya terperangkap dalam...
dunia neraka palsu.
Awak tak perlu jelaskan.
Bukan salah awak.
Itu kesilapan yang boleh diterima.
Awak dah lulus.
Nanti. Awak terlepas beberapa perkara.
Pertama, saya patut cakap yang saya sedar kesilapan itu...
kemudian awak cakap itu tak cukup bagus...
seterusnya awak hakimi saya dengan lebih teruk.
Kemudian saya cakap sesuatu yang kejam tapi benar.
Ia benar-benar buat awak hilang pertimbangan.
Awak keluar dari Batu Phoenix...
tapi awak fikir masih di dalamnya.
Semua orang faham.
Sungguh baik hati, memandangkan saya baru saja...
tikam teman wanita hamil awak di dada.
Ya...
Batu Neraka buat awak hilang akal.
Ya.
Saya di sini.
Ia benar.
Saya bersedia untuk dapat pelukan saudara.
Awak akan perlu buka rantai saya.
Dengar sini, Damon.
Neraka beri awak masalah...
tapi trauma selepas itu...
lebih teruk lagi.
Kalian pasti bergurau.
Ini tetap rumah saya.
Tyler Lock.
Stefan, saya rasa alahan saya semakin teruk.
Saya tak tahu awak dah balik.
Caroline jemput saya ke majlis sambutan bayinya.
Walaupun dia tak cakap...
bahagian tentang Mystic Falls akan musnah.
Apa yang berlaku di luar sana?
Kita perlu kosongkan tempat ini.
Kesesatan yang menakutkan.
Kebakaran perlombongan fiksyen. Anda tak terima memo itu?
Saya tak rasa dia maksudkan tentang pengosongan itu, Damon.
Jadi, apa maksud dia?
Saya tahu awak tak berjaya buat masalah pada seluruh bandar lagi...
ketika saya bercuti hujung minggu ke limbo.
Itulah masalahnya. Awak tak pergi hujung minggu saja.
Dah berminggu-minggu awak tiada.
Ellis.
Minta kawan-kawan awak bawa balik sesuatu daripada pemburuan mereka.
Kita perlu penuhkan bar itu untuk waktu gembira.
Hei! Jangan bunuh untuk makan malam.
Ikut kiraan saya!
Tiga!
Dua! Satu!
Mula!
Siapa dahaga?
Ya!
Kenapa? Damon hantar mesej kemaafan kosong?
Tak, saya biar Stefan yang uruskan Damon.
Itu bijak.
Sehingga Damon memanipulasi Stefan memikirkan dia sudah berubah...
kemudian dia akan jadi masalah kita lagi.
Saya cuba bersikap positif, okey?
Oh, Tuhan.
- Apa? - Awak sertai matchasingle.com?
Kenapa?
Sebab ia padankan kita.
Hajat awak, "Ratu Mystic".
Okey, kita perlu dapatkan awak gambar profil baru.
Itu senapang?
Ya, saya pakai uniform. Saya takkan potong senapang saya.
Okey, saya bukan nak kacau awak...
tapi mungkin jika tunjukkan sisi lembut awak akan lebih teruja.
Matt! Okey, dia dah mati.
Sekurang-kurangnya Lily mengekalkan ajaran sesatnya.
Lebih mudah mengatakan saya kehilangan sisi lembut saya.
Okey.
Mari keluarkan mayat ini.
Awak mewakilkan Timbalan Do-Little untuk mengawal jalan...
dengan tunggangan sihirnya?
Awak pasti Bonnie masukkan roh yang betul ke dalam badan awak.
Apa yang berlaku kepada kempen rambut hero awak...
untuk melindungi Mystic Falls?
Saya sedang sibuk nak hidupkan awak kembali daripada mati.
- Itulah tugasan berbilang. - Awak tak tahu...
- apa yang telah saya lalui. - Baiklah, abang.
Awak ada penonton tawanan.
Apa yang saya terlepas?
Terima kasih.
Selepas Bonnie buat jampi untuk keluarkan saya dari batu...
saya cuma mahu kembali normal bersama Caroline.
Sungguh mewah.
Malah beg tangan saya juga ada kerusi.
Kita meraikan, jadi adakah kita ke tahap seterusnya.
Sudah tentu.
Awak nak minum wain apa?
Saya tak kisah. Terpulang awak.
Saya minum air.
Ya.
Maaf.
Awak pasti dah bersedia untuk ini?
Saya tahu ini kali pertama awak keluar...
sejak awak sedar.
Saya tak apa-apa. Terima kasih.
Okey, bagus.
Sebab Bonnie fikir dia hampir berjaya bebaskan Damon.
Dia kata dia rasa sangat kuat hari ini.
Jika bernasib baik, kita akan meraikan perkara lain nanti.
Helo, kesayangan.
Rindu saya?
Bagaimana awak boleh ada di sini?
- Jauhkan diri daripada dia! - Stefan, berhenti.
Apa yang awak buat?
Maafkan saya.
Jadi, awak keluar dari neraka, awak dah mula lulus...
kemudian awak mula berhalusinasi saya sebagai pelayan.
Saya bukan pengurus atau jawatan lain?
Saya rasa awak tak faham.
Saya faham, Stefan.
Saya tiada keinginan untuk bunuh Caroline.
Bukan sejak kali terakhir saya cuba...
tapi kita semua setuju yang itu adalah salah faham.
Saya takkan dapat serangan psikotik, abang.
Saya janji.
Okey.
Ini yang akan berlaku.
Saya akan buka ikatan awak...
dan awak sentiasa di samping saya sehingga saya yakin awak okey.
- Saya 100% okey. - Bagus.
Awak boleh buktikan kepada saya...
sementara saya bawa awak di sekitar Mystic Falls yang baru.
Bagus.
Damon.
Dah sedia?
Ya, semua okey.
Awak betul-betul risaukan Damon...
atau ini hanya alasan mudah...
untuk larikan diri daripada permainan merasa makanan bayi?
Jika itu yang saya fikirkan...
saya lebih suka dihantar semula ke batu neraka.
Sebenarnya...
saya tak salahkan awak.
Namun, Alaric perlukan ini, awak tahu?
Dia tidak mempunyai keperluan kelengkapan...
sebagai bakal bapa tunggal.
Jangan risau. Saya tetap akan belikan dia Baby Bjorn itu...
atau apa saja yang awak buat saya beli ketika mabuk.
Terima kasih.
Hei, jaga diri hari ini, okey?
Akhirnya saya berjaya buat awak kembali ke realiti.
Saya nak awak selamat.
Jangan risau, saya akan jaga diri. Selamat tinggal.
Alamak.
Apa?
Masuk saja.
Menarik.
Ya, awak akan terbiasa dengan baunya.
Sebab ini mereka patut bebaskan saya dahulu.
Mereka dah cuba. Namun, awak belum bersedia untuk ditarik keluar.
Apa yang berlaku pada awak di sana?
Bayangkan saya sebagai askar yang berpakaian kelabu...
ditembak mati berulang-ulang kali...
sementara hantu Ibu Kesayangan terapung oleh sayap bengisnya...
sambil berkata, "Mak dah kata, Damon."
Kedengaran agak menyedihkan bagi saya.
Saya rasa itulah matlamatnya.
Saya baru sedar saya cuma perlu menangis tersedu-sedan...
dan beritahu mak, "Maafkan saya."
Baguslah awak dah dapat penutupan.
Helah itu menjadi.
Selepas itu, saya pergi ke lampu merah di langit.
Bagaimana dengan awak?
Bagaimana awak lulus perjanjian kewujudan awak?
Lihatlah siapa yang selamat.
Lihat siapa yang merampas bandar saya...
kerana tiada perkara yang lebih baik untuk dibuat dengan keabadiannya.
Saya dan abang awak dah berdamai.
Saya takkan gelar pengambilalihan bandar saya...
tanpa kebenaran ini suatu perdamaian.
Saya rasa ia bukan pengambilalihan...
seperti, "Jalan terus, tiada sesiapa menghalang awak."
Awak boleh terima itu?
Hei.
Hari ini awak perlu buktikan yang awak boleh bergaul dengan orang lain.
Okey?
Tak perlu merengus.
Saya takkan rosakkan pekan kesayangan awak.
Ia juga mempunyai nilai sentimental untuk saya.
Dahulunya ini rumah Lily.
Kini, rumah saya.
Betul?
Apa pun, saya anggap ini tentang diri saya...
apabila awak di sini, kembali dalam kehidupan.
Tahniah.
Walaupun, kini ialah masa yang sukar sebenarnya, betul?
Semoga berjaya.
Boleh saya ambilkan satu lagi, askar?
Damon.
Ya.
Hei, awak tengok apa?
Terlalu banyak sampah puntianak.
Awak pasti awak masih sesuai menjadi orang kanan dia?
Saya rasa awak masih menyesuaikan diri.
Saya rasa saya boleh tanganinya.
- Terima kasih. - Ya.
Ketika baru keluar, saya juga ingat saya boleh tanganinya.
- Sedia, mula! - Ini mimpi ngeri.
Baiklah, mula.
Awak bergurau?
Ini bahan ugutan terbaik.
Dalam beberapa minggu lagi, bayi-bayi ini akan saya lahirkan...
dan diserahkan kepada dia, satu-satunya ibu bapa mereka.
Lelaki yang hampir tiada keyakinan...
Tamat!
Ya!
Sangat menakutkan.
Awak tak pernah jaga budak-budak.
Awak pun sama. Langsung tidak.
Ia seperti topi keselamatan.
Hei, bagaimana awak buat?
Itu lampin, bukan bom.
Namun, saya boleh leraikan bom dengan mata tertutup jika perlu.
Tiada yang lebih lucu daripada bayi baru lahir dan C-4.
Jadi, saya tak patut simpan bahan letupan di tapak semaian?
Saya pernah baca dalam majalah yang awak tinggalkan...
- di pejabat saya. - Okey, saya faham.
Saya ibu tumpangan yang terlalu melindungi.
Bukan. Sebenarnya, awak seorang sahabat yang sangat pemurah...
yang saya akan terhutang budi selama-lamanya.
Ini bukan tentang hutang.
Asalkan awak faham, selepas anak-anak ini lahir...
saya takkan sentiasa ada untuk mandikan, beri makan, tukar lampin...
- dan... - Saya faham, Caroline.
Saya tak harap itu jadi masalah awak.
Itu bukan masalah. Cumanya ada...
Bayi A baru menendang.
Dia tendang, betul?
Wah. Anak saya seorang ninja.
Ya. Itu dia B.
Awak boleh bezakannya?
Sudah tentu.
Saya hampir dapatkan balik kejantanan saya.
Ya, "hampir" ialah perkataan yang sesuai.
Awak baru saja lemaskan patung dengan lampin, Donovan. Minumlah.
Tak boleh. Saya sedang bertugas.
Entah kenapa awak risau.
Orang jahat takkan ke mana-mana.
Jika ada pun, mereka bertambah.
Jadi, itu saja? Awak nak berputus asa?
Kita membesar di sana, Ty. Itu bandar awak.
Dahulunya bandar saya.
Sekarang, ia kolam kumbahan yang tak berbaloi untuk dibunuh deminya.
Dapat keluar ialah perkara terbaik yang pernah berlaku kepada saya.
Siapa itu?
Seseorang yang tak dijemput.
Hei. Tak sangka awak berjaya datang.
Apa-apa saja untuk lengahkan ulang kaji untuk pertengahan penggal.
Awak dah beli dokumen pendaftaran itu?
Maksud awak, senarai permintaan ini.
Tak. Saya tak mahu beli apa-apa yang dipanggil "Pemanas susu"...
jadi saya beli stoking kecil ini yang entah kenapa...
nampak macam kasut yang cantik.
Stoking dianggap praktikal. Bagus. Saya akan beritahu Caroline begitu.
Mari, saya ambilkan minuman. Apa pun, sebagai amaran...
minuman dalam botol bayi.
Minuman bayi. Imej yang begitu menarik.
Saya tak terkejut.
Awak nak serahkan bandar awak kepada musuh?
Saya faham.
Awak cuma kesan panjang dari neraka.
Namun, saya dah lulus ujian, Henry.
Saya dah mengaku salah saya, jadi awak boleh tinggalkan saya.
Ya, awak lulus ujian itu.
Namun, awak belum sempurnakan kebebasan awak.
Ya? Bebaskan ini.
Rentapan kepala yang sangat realistik.
Kita patut langkau ujian itu.
Boleh beritahu saya apa Pembidaah itu buat di sini?
Mungkin sebab saya jemput dia.
Kita habiskan masa untuk bunuh puntianak Julian...
kemudian awak jemput salah seorang ke majlis bayi Caroline?
Pertama sekali, dia bukan milik Julian.
Kedua, dia bantu kita keluarkan Stefan dari batu itu.
Selepas dia masukkannya.
Selepas dia bunuh rakan kelas ijazah saya, menculik Caroline...
dan bunuh semua manusia di parti ulang tahunnya.
Saya nampak dia belajar seorang diri setiap hari dan rasa kasihan...
jadi saya jemput dia.
Lebih baik ada Pembidaah yang kuat...
sebagai kawan daripada musuh.
Saya juga pandai memilih hadiah.
Jangan lupa itu.
Mungkin dah tiba masa untuk saya pergi.
Ya, mungkin juga.
Tak. Saya jemput awak. Awak patut terus kekal di sini.
Namun, saya takut kawan awak ini...
mungkin akan berkata sesuatu yang tak sopan kepada saya...
kemudian sedar dia tak boleh bercakap lagi.
- Awak ugut saya? - Tak, sebenarnya.
Ia akan kelihatan seperti ini.
Selangkah lagi ke arah saya...
dan saya akan cabut pita suara dari kerongkong awak...
dan gunakannya untuk bermain permainan...
"Sematkan Ekor Pada Timbalan."
Berhenti.
Tolonglah.
Parti itu sangat hebat. Terima kasih.
Bila awak nak beritahu saya yang awak terlepas dari realiti?
Saya baru beritahu. Saya suka gunakan bantuan visual.
Awak perlu beritahu saya apa yang awak lalui...
kerana ia hanya akan bertambah teruk.
Lebih teruk daripada awak membayangkan saya sebagai pelayan?
Lepas ini apa, pembantu pramusaji? Penjaga valet?
Awak ada di mana-mana.
Saya tak boleh tidur, saya tak boleh makan.
Saya tak boleh lupakan awak.
Satu-satunya penghalang yang saya ada ialah Caroline.
Mimpi ngeri lagi?
Ya, yang sama.
Saya pergi ke kuari. Saya sedang lemas.
Damon ada di sana.
Damon di sana?
Kemudian?
Tak apalah. Ia dah berakhir.
Jelas sekali ia tidak.
Apa yang awak alami di batu itu masih menyeksa awak.
Awak bertuah ada dia untuk berharap, abang.
Awak tiada di sini.
Awak bercakap dengan siapa?
Keluar dari sini, Caroline.
Ya, keluar dari sini, Caroline...
sebelum saya renggut bayi-bayi itu dari perut...
- Cukup! - Berhenti!
Ia tak nyata!
Namun dia juga saya tolak.
Saya hilang pertimbangan atas segalanya.
Malah saya tak sedar ketika Julian rampas bandar kita.
Saya cuma nampak awak saja.
Di mana mak ketika awak perlukan dia?
Sebab awak berpeluang besar untuk menang peperangan ini.
Kenapa awak masih di sini?
Saya adalah teka-teki batu.
Awak perlu fikir sendiri. Saya takkan ganggu awak.
Sehingga itu...
saya tak boleh jauhi awak.
Saya tak boleh berhenti nampak awak. Saya tak boleh berhenti dengar.
Semua yang lain tak penting.
Bukan bandar kita, bukan Julian, malah Caroline.
Saya cuma nak awak pergi jauh.
Jadi?
Punca ketegangannya di sini, abang.
Apa yang awak buat?
Saya beli gasolin.
Saya yakin satu-satunya jalan penyelesaian...
adalah bakar badan sebenar awak.
Saya perlu halang awak daripada menghantui saya.
Saya perlu hapuskan semua peringatan...
tentang segala yang saya lalui di batu neraka.
Apa yang awak buat?
Saya tak nak dia hidup semula.
Saya perlu hapuskan dia.
Ini bukan diri awak yang sebenar, Stefan.
Awak sayang abang awak...
dan saya tahu awak lebih rela mati daripada lepaskan dia.
Caroline jumpa saya tepat pada masanya.
Tanpa dia, saya takkan dapat halang diri saya.
Saya akan bakar jasad awak demi mengakhiri penderitaan saya.
Patutlah saya bau minyak ketika tersedar.
Awak okey?
Bukan saya yang awak patut risaukan.
Awak patut tinggalkan saya di Grill, Stefan.
Biar saya uruskan akibat tindakan saya sendiri.
Namun, tak. Wali Stefan datang menyelamat.
Sentiasa ada untuk selesaikan masalah adiknya.
Apa maksud awak?
Berhenti cuba selamatkan saya, abang.
Ini untuk tindakan adik awak terhadap Ellis.
Dia tak tahu apa yang dia buat.
Yakah? Dia cuma merenggut hatinya...
lalu tembus ke jantung?
Saya janji saya akan kawal dia.
Saya cadangkan awak cari dia dulu.
Apa?
Dia ada di sini tadi.
Tak, saya jamin, dia tiada.
Awak keseorangan ketika saya sampai.
Awak bercakap seorang diri.
Mungkin kesan batu itu belum habis dengan awak lagi.
Sementara itu...
sama ada awak atau adik awak sakiti orang saya lagi...
Saya akan bunuh salah seorang dan beri seorang lagi makan.
Terima kasih kerana keluar dari kawasan bayi.
Apa saja demi mengelak permainan meneka saiz perut Caroline.
Awak nak apa?
- Saya nak jumpa Elena. - Itu bukan satu pilihan.
Saya cuma nak tengok muka dia sekejap.
Sedikit peringatan bahawa semuanya akan baik-baik saja.
Bila awak beri saya keranda dia, awak buat saya bersumpah...
- jangan biar sesiapa melihatnya. - Ya.
Terutamanya awak.
Saya rasa agak sentimental.
Awak kata itu yang awak akan cakap.
Bila dah sampai satu tahap awak akan jadi kurang sabar...
hilang pertimbangan atau hari yang teruk.
Awak pesan walau apa jua keadaan saya tak boleh mengalah.
Saya dah ubah fikiran, Lockwood.
Saya tahu apa yang berlaku malam itu.
Saya tahu awak sakit.
Di mana Stefan?
Dengar sini.
Kita boleh naik ke atas sekarang...
dan ubah majlis sambutan bayi menjadi mandian darah.
Atau awak boleh bawa saya jumpa gadis saya.
Tanpa perlu kecoh-kecoh.
Cuma sebuah lawatan, okey?
Alamak.
Aduhai.
Polis Grove Hill. Minta lesen dan pendaftaran kereta.
Cik, saya juga seorang polis.
Kalau awak benarkan saya tunjuk lencana saya...
En. Donovan.
Berita baiknya, awak ada lesen yang sah...
yang bermakna awak pernah belajar memandu.
Berita buruknya, itu hanya bermakna...
anda membelok antara lorong kerana mabuk.
Saya tak mabuk. Saya minum beberapa gelas di parti. Saya dah...
Tolong keluar dari kereta. Sekarang.
Awak bergurau?
Keselamatan yang baik, katanya dengan kebencian.
Awak suruh saya jaga dia baik-baik dan saya buat.
Tak perlu jaga seseorang jika tiada sesiapa tahu di mana mereka.
Saya lagi.
Tak.
- Hei. - Maafkan saya.
- Hei. - Hei.
Kenapa tak jawab telefon?
Maaf, saya gunakannya untuk senarai lagu.
- Awak tak apa-apa? - Damon ada di sini?
- Tak. Kenapa pula dia di sini? - Saya tak tahu dia di mana.
Saya sangka dia dengan saya, kemudian dia tiada, dan...
Okey, Stefan, bawa bertenang.
Fokus.
Hei. Apa yang sedang berlaku?
Ia berlaku lagi.
Saya bercakap dengan Damon, saya rasa dia ada di sana...
tapi sekarang saya tak tahu bila dia keluar.
Tak apa.
Awak okey.
Tak, saya tak okey.
Dia juga sama.
Bolehkah awak cari orang lain untuk ganggu?
Saya tak boleh pergi sehingga awak temui kebebasan.
Awak masih menafikan sifat awak.
Awak tak lupa perkara yang menghalang awak.
Apa kaitan batu neraka itu dengan diri saya yang sebenar?
Batu Phoenix.
Ia tak memerangkap awak.
Batu itu membebaskan awak...
untuk awak dilahirkan semula sebagai diri awak yang sebenar.
Awak nak lihat diri saya yang sebenar?
- Saya perlu cari Damon, okey? - Tidak.
Tahu apa? Kita akan uruskan awak dulu.
Bagaimana awak nak uruskan saya?
Jiwa saya betul-betul terperangkap dalam batu...
Ya, sehingga awak lepasi ujian.
Awak tak pernah beritahu saya bagaimana awak boleh bebas.
Bonnie tarik saya keluar dengan jampi, awak tahu itu.
Tak, ada benda lain berlaku di sana...
sesuatu yang awak takkan akui.
Awak tak boleh terus bersembunyi begini, Stefan.
Tak boleh.
Tolonglah, biar saya tolong awak.
Tak ada apa yang kita boleh buat sekarang. Okey?
Aduhai. Awak perlu beritahu saya.
Itu saja caranya untuk kita hadapinya.
Awak perlu cuba. Cuma...
Awak tak boleh terus begini.
Saya hidup dalam gelung kesengsaraan yang berulang.
Semua gelung berakhir dengan Damon mengheret saya ke kuari itu.
Airnya terlalu gelap dan sangat sejuk.
Kami lemas bersama-sama.
Setiap kali saya cuba berenang ke permukaan...
dia tarik saya ke bawah.
Setiap kali saya cuba selamatkan dia, saya juga mati.
Akhirnya saya sedar cuma ada satu cara untuk melepaskan diri.
Jika saya nak terus hidup...
saya perlu lakukannya tanpa dia.
Jadi, saya lepaskan dia.
Saya tinggalkan dia.
Saya biarkan adik saya lemas...
supaya saya boleh selamatkan diri sendiri.
Sebab itu awak berhalusinasi tentang dia?
Kerana beberapa versi palsu adik awak marah...
dengan sesuatu yang awak buat dalam realiti palsu?
Batu neraka itu cuba beritahu saya sesuatu.
Ia cuba membuktikan tujuannya.
Saya takkan pernah bahagia...
sehingga Damon tiada dalam hidup saya selama-lamanya.
Awak betul-betul percaya itu?
Sentap dengan kata-kata saya?
Diamlah.
Saya takkan terus bertekak dengan awak lagi.
Saya dah kata jangan ganggu saya.
Sekarang, saya akan tamatkan semua ini.
Awak betul.
Awak takkan bertekak dengan saya lagi.
Henry?
- Saya dah janjikan awak kebebasan. - Tidak.
- Elena! - Ini perlu, Damon.
Dia halang awak daripada jadi raksasa yang sepatutnya.
Tidak.
Elena.
Oh, Tuhan!
Tidak.
Tidak!
Elena!
Oh Tuhan, Elena.
Jika ia masih tak jelas, hari ini sepatutnya permulaan yang baru.
Tak perlu berleter.
Apa masalah awak? Saya cuba layan awak dengan baik.
Lepas tinggalkan parti malang awak, saya jumpa ini dalam peti surat.
Begini cara awak bergurau?
Poskad?
Awak ada kawan pena.
Kalau awak hantar ini, baik awak mengaku sekarang...
sebelum saya seksa trakea awak demi kebenaran.
Kenapa saya nak hantar ini kepada awak?
Kalau betul pun, apa yang menakutkan tentang abjad itu?
Ini satu amaran.
Daripada Pemburu.
Awak cakap begitu macam saya patut tahu siapa dia.
Awak pasti kenal senjatanya.
Pedang itu.
Ya.
Dibuat khas untuk dia.
Dia biasa guna pedang itu untuk letak Julian dalam batu...
bersama beribu-ribu puntianak lain.
Dia memang kejam.
Setelah ditanda pedangnya, dia takkan berhenti memburu awak.
Begitulah Beau mendapat parutnya.
Dia akan datang untuk dia sekarang. Dia akan datang untuk kita semua.
Bagaimana kita nak halang dia?
Tiada apa yang boleh halang dia.
Juga tiada "kita" yang terlibat.
Lagipun, dia bukan nak awak, jadi awak tak perlu risau.
Kalau nyawa kawan-kawan saya dalam bahaya...
saya takkan berdiam diri saja.
Jadi, apa yang awak cadangkan?
Sudah tentu. Silakan, tuan...
Baiklah, Pegawai Donovan, awak boleh pergi.
Cuma saya tak boleh biarkan awak memandu sendiri.
Rasanya saya akan tunggu.
Awak pasti tak nak telefon kawan?
Gadis yang buat perkhidmatan penghantaran baru saja balik.
Saya tiada ramai kawan dalam jabatan sekarang.
Saya ada dengar tentang majlis tamat belajar awak.
Tentang "api aneh" itu.
Saya tak boleh bayangkan bagaimana rasanya kehilangan separuh kelas.
Saya simpati awak perlu hadapinya.
Terima kasih.
Pelik apabila pegawai bandar tak libatkan FEMA...
atau sekurang-kurangnya tambahkan tindak balas kecemasan.
Seolah-olah semua orang meletak jawatan...
untuk biar api terbakar sendiri.
Ya, begitulah nampaknya.
Kecuali kalau semua orang tak buat apa-apa...
takkan ada bandar lagi.
Apa pun...
Selamat malam.
Satu perkara lagi.
Apa yang kami jumpa dalam trak awak?
Saya rasa saya patut cuci baju ini...
dengan bahan cuci hipoalergen dulu.
Mana kunci bilik dobi?
Dah tengah malam, Caroline.
Kita ada banyak masa untuk uruskan semua ini.
Ya, saya tahu.
Kita juga patut mula selesaikan isu tempat duduk kereta.
Sebab saya pernah baca...
ibu bapa yang baru selalu buat silap.
Adakah awak perasan...
jika monitor ini ada bateri kecil?
Awak tiada apa-apa di sini dan perkara yang perlu awak elakkan...
adalah bayi-bayi yang menangis di tengah malam...
dan awak tak dengar mereka...
Hei. Kenapa dengan awak? Awak okey?
Bila awak nak beritahu saya yang awak akan pergi?
Setelah saya dapat kerja itu secara rasmi.
Dan apa masalahnya dengan kerja awak sekarang?
Kerja itu tiada masalah.
Masalahnya tempat ini.
Fakulti asuhan.
Helo? Juga tadika di kampus ini.
Caroline, saya takkan besarkan anak-anak saya di Mystic Falls...
- atau Kolej Whitmore, atau... - Puntianak?
Betul.
Maafkan saya. Saya sangka semua perkara tentang bayi ini...
adalah untuk ibu bapa tunggal sahaja...
Ya, betul.
Caroline, saya ingatkan awak...
sebaik saja bayi-bayi dilahirkan...
awak takkan terlibat lagi.
Tak, saya takkan. Sebab mereka bukan anak saya.
Mereka milik awak dan Jo.
Apa pun, saya rasa ia sangat bijak.
Keselamatan lebih penting.
Awak dan anak-anak patut pergi sejauh yang boleh.
Awak ke mana tadi?
Keluar.
Saya perlu tenangkan fikiran.
Saya lepaskan awak.
Dalam neraka maya saya, kita sama-sama lemas...
dan cara untuk saya lepaskan diri adalah dengan membelakangkan awak.
Semua halusinasi saya...
adalah berkaitan perkara itu.
Tentulah.
Satu-satunya cara untuk awak menjadi wira dan berakhir dengan gembira...
adalah tinggalkan saya ketika sedar awak.
Bagaimana awak tahu?
Kerana diri sebenar saya adalah gelap, saudaraku.
Semua cahaya itu asyik menghalang.
Menghalang saya daripada menjadi diri sendiri.
Menjadi apa?
Semberono?
Manipulatif?
Pentingkan diri?
Kedengaran betul belaka.
Ya, betul.
Namun, awak juga adik saya.
Saya takkan lepaskan awak, bukan sekarang.
Awak tersekat dengan saya, Damon.
Saya nak awak tahu.
Stefan.
Saya...
Ada apa?
Apa saja, awak boleh beritahu saya.
Kita dah kehabisan arak.
Itu saja?
Itu saja.
Ini untuk lemas bersama-sama.
Kami minta maaf kerana mengganggu program semasa anda.
Nama saya Caroline.
Sila dengar baik-baik.
Saya ada pesanan penting untuk Stefan Salvatore.
Apa awak buat di sini?
Saya ingatkan awak di Mystic Falls.
Saya singgah dan jumpa kawan di Jabatan Polis Dallas...
dan yakinkan mereka bahawa tebusan ini adalah satu penipuan.
Bangun.
Awak boleh turunkan pistol itu.
Bangun.
Terima kasih.
- Awak boleh pergi sekarang. - Itu saja?
Awak dah buat apa yang diperlukan.
"Kita"? Awak tolong dia?
Awak jalan paling mudah untuk cari Stefan. Jangan ambil hati.
"Jangan ambil hati"?
- Saya ada keluarga, Matt. - Saya juga.
Teman wanita dan kehidupan, kini tidak lagi.
Jadi, masalah awak dah tak bermakna pada saya lagi.
Sekarang pergi.
Pergi dari sini dan jangan dilihat...
sehingga Pemburu dapat apa yang dia mahu. aya lagi.