Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Coś ty zrobił?
Sam nie jestem w stanie chronić Mystic Falls,
więc zawarłem kilka znajomości, które mogą pomóc.
Co to za znajomości?
Dzieci Alarica są przyszłością sabatu.
Są w tobie.
O mój Boże...
To jest Josie, na cześć ich matki.
To jest Elizabeth,
na cześć twojej matki.
Poznaj Raynę Cruz.
Gdy zostaniesz naznaczona jej mieczem,
nigdy nie przestanie na ciebie polować.
Nie masz z nią szans, nikt z nas nie ma!
Ruszymy dalej, tak jak wcześniej.
Nie!
Stefan...
Do zobaczenia, bracie.
Muszę być w ruchu, jeśli chcę ją wyprzedzić.
Dlaczego oddałeś ten miecz, Damon?
Naprawię to. Obiecuję ci.
Trzymam cię za słowo.
Szkoda, że nie mogę tam być.
Szkoda tylko, że to nie zawsze musisz być ty.
Kocham cię.
NOWY ORLEAN ZA TRZY LATA
Proszę, dziewczynki.
Wiecie, co to jest?
To bar.
I ostatni raz w nim jesteście,
do czasu aż skończycie 21 lat.
Przepraszam, zamknięte.
Z dziećmi? Nie sądzę.
My tylko na chwilę.
Właśnie przyjechałyśmy
i okazuje się, że nie wiem,
gdzie mieszka ktoś, kogo szukam.
Klaus Mikaelson?
Kotku, przykro mi, ale niepotrzebnie tyle jechałaś.
Wiem, że tu często przychodzi.
Nazywam się Caroline Forbes.
- Zna mnie. - Nieważne.
Klaus Mikaelson się zmył.
Jak to?
Dokąd?
Nikt go nie widział od trzech lat.
DZISIAJ
Jestem chyba w Georgii.
Zostawiłem samochód i minąłem Grantville na drodze I-85.
Zaraz dotrzesz do drogi 27. Jedź nią na północ.
Dojedziesz do I-20,
wtedy skręć na zachód.
Dokąd właściwie jadę?
Do kryjówki, chronionej zaklęciem rozpraszającym.
Najsilniejsza magia nie przeniknie jej ścian.
Czyli miecz Rayny Cruz tam cię nie znajdzie.
Znalazłeś drogę 27?
Zatrzymałem się na stacji na jakimś odludziu.
Powiedz, że żartujesz.
Komórka mi zaraz padnie.
Muszę podładować.
To błąd. Wracaj do samochodu.
Nie wolno ci się zatrzymywać. Stefan?
- Jesteś tam? - Halo?
Halo?
Potrzebuję ładowarkę do telefonu.
Mamy zwykłą
z wyjściem do samochodu,
albo na energię słoneczną. Fajna.
Ta wystarczy. Ile?
22,50.
Hej!
LÓD
Valerie straciła kontakt ze Stefanem.
Wystarczy, że martwię się tym, że zniszczyłem mu życie.
Czemu Valerie dała ci swój numer?
Miałeś znaleźć sposób, żeby Rayna się od niego odczepiła.
A ja obiecałam Caroline dopilnować, byś tego nie schrzanił.
To ogromna odpowiedzialność.
Dobrze.
Dojechaliście.
Gdzie jesteśmy?
To Zbrojownia
stowarzyszenia kolekcjonerów
nadprzyrodzonych artefaktów.
Trzymamy je pod kluczem,
by nie wpadły w niepowołane ręce.
Zbrojownia...
Nie słyszałem o nich.
- A ty? - Nie.
Mniej więcej o to chodzi.
Są dyskretni i ostrożni,
nie chcą być na kartach historii.
Za niecałe 20 dolarów od łebka,
też możemy zostać członkami.
Przejdźmy do sedna. Jak ocalą mojego brata?
Gdzie masz wsparcie, stary?
Polują na coś nadprzyrodzonego.
Na szczęście zwerbowali mnie, bym dopadł Raynę Cruz.
Od kiedy zjawił się ten wkurzający Kamień Feniksa,
jest ich głównym celem.
Uważają ją za jeden
z nadprzyrodzonych cudów świata.
Czemu cię interesują?
Mają coś, co chcę dostać.
Dzień dobry.
Gdy porwali mnie cztery miesiące temu,
nie było tortur.
Niejaka Alex złożyła mi ofertę.
Kim ty jesteś, do cholery?
Potrzebuję twojej pomocy.
W zamian mogę podać ci informacje,
których szukasz.
Wolałbym żebyś mnie uwolniła, a ja już sobie pójdę.
Jak wolisz.
Myślałam, że chcesz wiedzieć, kim była twoja rodzina,
jako sierota i tak dalej.
Skąd możesz cokolwiek o tym wiedzieć?
To obrzydliwie zarozumiałe,
ale naprawdę wiemy wszystko.
Nie muszę dodawać, że od tego czasu pracuję dla Zbrojowni.
Musimy ściągnąć tu Stefana.
Rayna nie będzie miała wyboru, przyjedzie za nim.
Jak mysz do sera. Zastawimy pułapkę,
a Zbrojownia uwięzi ją pod kluczem do końca świata.
Wrócimy do swoich spraw.
Co ty na to?
Muszę się naradzić z adwokatem.
Dobra. Wchodzimy w to.
Dr Norris, proszony o kontakt.
Kolejne badanie?
Muszę z tobą porozmawiać.
Co się dzieje?
Jadę do Dallas.
- Wyjeżdżam dzisiaj. - Co?
Nie masz domu, ani opiekunki.
- Nie wiesz, gdzie są dobre szkoły. - Nieważne.
Zobaczyłem ich twarzyczki i wszystko się zmieniło.
Chodzi o tę walniętą łowczynię?
Bo możesz spać spokojnie.
Jest daleko stąd,
tak jak mój chłopak, którego ściga.
Nie chodzi o nią.
Chodzi o Jo.
Obiecałem jej,
że po ślubie wyjedziemy z miasta.
I wiesz, co się stało.
Nie powtórzę tego błędu.
Nie zrobię tego dzieciom.
Wiesz, jak ciężko podróżować z jednym noworodkiem?
A one są dwie.
Dwa foteliki samochodowe, podwójne karmienie,
płacz w stereo
i jeszcze musisz prowadzić.
Wiem. Postój co 90 minut. Rozumiem.
Dlatego wynająłem pielęgniarkę, która ze mną pojedzie.
Pielęgniarkę? Którą?
Frankie ze szmerami w sercu?
Czy Jaricę, która nieustannie SMS-uje do chłopaka?
Jaricę.
Daj spokój.
Masz lepszy pomysł?
Ja.
Jestem lepszym wyjściem.
Właśnie przeszłaś poważny zabieg. Miałaś cesarskie cięcie.
Już się zagoiło.
Jedyna korzyść z bycia wampirem w ciąży.
Albo będę tu siedzieć sama,
dostając szału, bo mój chłopak
błąka się po kraju, uciekając przed łowczynią,
która nie spocznie dopóki go nie zabije, albo ci się przydam.
Twoja decyzja.
Witaj w Nowym Orleanie.
Stary przyjacielu.
Klaus.
Cały i zdrowy.
Stefan Salvatore
w mieście rozrywki.
Powód musi być świetny albo rozrywkowo koszmarny.
Wpadłem trochę odpocząć.
No to cię rozczaruję.
A więc,
co tam słychać u Elijaha
albo kolejnego wskrzeszonego z martwych?
Jak to u Mikaelsonów.
Nigdy się nie nudzimy.
Ze wszystkich barów świata wybrałeś nasz.
Cztery ściany odporne
na magię tych wrednych zaklęć lokacyjnych.
Niezły przypadek, co?
Damon mnie szuka,
nie chcę, żeby mu się udało.
Uznałem, że ty zrozumiesz rodzinne układy.
Sylvia,
to stary przyjaciel. Proszę, niech jego kielich
- zawsze będzie pełen. - Milutki.
Gdzie go ukrywałeś?
W małej dziurze, Mystic Falls.
Gdzie potężny pożar w kopalni spowodował ewakuację miasta.
Bardzo szlachetnie postąpiłeś.
Ująłeś się za ludźmi.
I to tak nietypowo, z rozmachem, i dramatycznie.
Miałem pomoc.
Co u Caroline?
Sylvia, chyba musimy prosić o następną kolejkę.
Nie wiesz, gdzie jest Rayna?
Tam gdzie Stefan.
Nikt nie wie, gdzie jest.
Nie odbiera, więc nie namierzę jego komórki
nie wiedząc...
Co? Przepraszam, ale dzieci dosłownie mnie ogłuszają.
Trzeba je nakarmić. Jesteś głodna?
Nie. Tak, zróbmy postój.
Caroline. Halo?
Jestem.
Jaki jest plan?
Ograniczając teren, mamy szansę,
ale muszę ustalić, gdzie w ogóle może być,
bo nie mam kogo tropić.
W tym mogę ci pomóc.
Niech zgadnę. Valerie znowu rusza do akcji.
Oddzwonię.
Mapa między Grantville
a Nowym Orleanem.
Stefan tam jedzie,
a Rayna na pewno siedzi mu na karku.
Mam nadzieję, że doceniasz ironię.
Potrzebuję twojej pomocy, bo zostałem sam w wydziale policji.
Nie ma już wydziału policji,
bo wszystkich zabiłaś.
Tak, doceniam ironię.
Mam nadzieję, że cenisz
moją pomoc podczas porodu Caroline.
Jestem tu, bo chcę, żeby Stefan żył.
Gdyby ukradła samochód,
mógłbym wystawić nakaz.
Dziękuję.
Nie cierpisz taniego jedzenia.
Bo nie cierpię.
Może mnie zabije.
Beau, Lily, Oscar, Malcolm.
Nie przeżyli w tym nowym świecie.
I znowu, we dwie musimy się martwić
o psychopatyczną łowczynię, która chce zabić każdego wampira.
Może przedawkuję sód i w ten sposób zakończę sprawę.
Mam z tobą jechać przez cały kraj, gdy masz taki nastrój?
Uciekamy, żeby ratować życie.
Z czego mam się cieszyć?
Z nas, Mary Lou.
Zaczynamy od nowa. Razem.
Z dala od wszystkiego.
Nowy horyzont, nowe życie.
Proszę.
Nie mam pojęcia, co to jest.
Pierścionek. Z cukru.
To nie diament.
Ale na razie wystarczy.
Zostałyśmy same. Przekonajmy się, co nas czeka. Razem.
Chyba nie ma nikogo,
z kim bym wolała zwiedzać ten okropny świat.
Biedactwo.
Tak chciała stać cię częścią nowoczesnego świata,
ale kompletnie nie rozumie, że komórkę można namierzyć.
Zabieraj je, wracamy.
Gdzie Stefan?
Bezpieczny. A to oznacza, że jest na pewno
daleko od ciebie.
Wiesz, że ma dziewczynę?
Blondynka, słodka, śliczna. Więc to nie ty.
Kończę rozmowę.
Nie radzę.
Mam sposób, żeby wykończyć Raynę. Ale on musi do mnie przyjechać.
To trochę potrwa.
- Jest w Nowym Orleanie. - Wątpię.
Bywamy tam, by napić się złej wódki i krwi Klausa.
Jest tam pewien bar.
Infirmeria św. Jakuba.
Jest kryjówką dla nadprzyrodzonych podróżników.
Oscar ją znalazł, gdy szukał Kamienia Feniksa.
Fajnie. Niech się pakuje i wraca do Virginii,
do kupy cegieł zwanej Zbrojownią.
- Co ty powiedziałeś? Zbrojownia? - Tak.
Nigdy w życiu nie mówiłem tego słowa
- częściej niż dzisiaj. - Uciekaj stamtąd.
- Natychmiast. - Dlaczego?
Zbrojownia to czarna dziura kłamstw.
Przez nich Beau stał się przynętą.
Dokładnie tak samo, jak chcą użyć Stefana.
Potem pozwolili Raynie przebić go mieczem.
Wtedy mogli ją zamknąć w swojej klatce.
Obiecuję ci, to samo spotka Stefana.
W tej chwili nie mam innych opcji.
A czyja to wina?
Najlepiej zrobisz,
gdy będziesz milczał, inaczej pogorszysz sprawę.
Czyli organizacja zwana Zbrojownią
twierdzi, że wie skąd pochodzisz?
Znajdę Raynę Cruz, oni mi wszystko powiedzą.
Jeśli przez to musisz okłamać, zranić przyjaciół
albo nieźle kogoś wrobić,
to i tak warto, prawda?
Gdy miałem cztery lata wysłano mnie do przytułku.
Nie wiedziałem, co to znaczy rodzina, dlatego sam sobie wmówiłem,
że włoski kucharz to mój ojciec.
Bezdomny 14-latek.
Umarłem, mając 27.
To by było na tyle. Moje doświadczenie jako człowieka.
Umiem przeżyć, żywić się resztkami
i złapać każdą chorobę.
Cała reszta, jak na przykład: miłość, związek, rodzina,
to kompletnie obca koncepcja.
To oferuje mi Zbrojownia.
Zrobię wszystko, żeby zdobyć odpowiedzi?
W mgnieniu oka.
Mam wiadomość.
Stefan, jak idiota, nie odnowił taryfy w komórce.
Nie wiem, jak go namierzymy.
Chodź, Bon. Nie chcę utkwić w korku.
Wiesz, gdzie on jest.
Tak, Enzo.
Ale gdy myślałem, że Elena nie żyje, nic nie powiedziałeś.
Pomogłem ci zabić Raynę,
która już raz ci uciekła.
Potem mnie oszukałeś, żebym uratował ci tyłek,
i Rayna odzyskała swój głupi miecz.
A teraz wielka miłość Stefana z 1863 roku
twierdzi, że jesteście bardzo podejrzani.
Dlatego razem z Bon Bon wymyślimy plan B.
Ale wielkie dzięki.
Co ty robisz?
Lockwood?
Znalazłem go tam, gdzie go zostawiłeś. W kałuży krwi.
Biedak od tej pory jest w śpiączce.
Dlaczego jest tutaj?
Pracuje z nami.
Dbamy o naszych ludzi.
Dlatego macie Elenę.
Brawo, bystrzaku.
Tyler nawiązał kontakt ze Zbrojownią,
gdy walczył z łowczynią.
Gdy Matt potrzebował pomocy
z problemem wampirów w Mystic Falls,
wezwał Tylera, a ten Zbrojownię.
Myślał, że mnie zamkną na dobre. Nie wiedział jednak,
że poproszą mnie, bym dla nich pracował.
I tak wylądowaliśmy tutaj.
W celi.
Tak dbacie o swoich ludzi?
Nie martw się o Tylera.
Podtrzymujemy go przy życiu, aż się obudzi, by zmienić się w wilkołaka.
Wtedy sam się wyleczy.
Już niedługo.
Przepraszam. Co?
Nie wspomniałem, że dzisiaj jest pełnia?
Możesz oglądać przedstawienie ze mną, po tej stronie lustra.
Powiedz tylko, gdzie jest Stefan.
Dzięki.
Ale uwielbiam siedzieć w pierwszym rzędzie.
Jak chcesz. Zobaczymy, jak długo to potrwa.
Tyler jest w śpiączce przez Damona.
Damon miał halucynacje,
po których kilka razy walnął w chodnik
czaszką Tylera.
Gdyby Zbrojownia go nie znalazła, byłby warzywem. Albo byłby martwy.
Lodu?
Najpierw mnie bijesz, potem dajesz lód?
Co z tobą nie tak?
- Gdzie Damon? - Zamknąłem go z Tylerem.
A dziś jest pełnia.
Tak, dobrze słyszałaś.
Twój kumpel, pomocnik, wampir, którego uczłowieczasz.
Facet, przy którym twój moralny kompas dostaje kręćka.
Jeśli nie powie, gdzie jest Stefan, niedługo będzie trupem.
Co mi zrobiłeś?
Czemu moja magia nie działa?
Dostałaś zastrzyk z arsenału Zbrojowni.
Masz magiczną przerwę.
Ale możesz sobie przybierać groźne pozy.
Damon?
Nie obudziłem cię?
Co się dzieje, do cholery?
Dobra wiadomość, wilczku.
Za chwilę będziesz mógł dokonać słodkiej zemsty.
Jak można nie mieć keczupu?
Właśnie przestały płakać.
Doskonale.
Możemy porozmawiać o nianiach.
Myślałam, że będę mieć więcej czasu, więc nie są doskonałe,
ale oceniłam je w skali do stu, w oparciu o wiek, szkołę i doświadczenie.
Chyba chcesz kogoś inteligentnego, ale nie zbyt ambitnego.
Nie.
Zabiorę Elizabeth na spacerek.
Popilnujesz Josie?
Idę.
Czemu płaczesz?
Masz czystą pieluchę, pełny brzuszek.
Nie masz pojęcia, jaki świat potrafi być wredny.
To mnie nie powstrzyma, Damon.
Gdy tylko się zmienię, będzie po tobie.
Myślisz, że nie wiem, geniuszu?
Raz mnie ugryzłeś, już uważam.
Ostatnim wysiłkiem woli powstrzymuję się
przed wysłaniem cię do psiego nieba.
Ale tego nie robisz.
Dlaczego?
Bo do wczoraj myślałem, że Elena nie żyje.
Ale to nieprawda.
A gdyby nie żyła, to co?
Zabiłbyś mnie, żeby się już nikomu nie tłumaczyć?
To cię obali do czasu, aż wzejdzie słońce.
Dobry piesek.
Miłych snów o wiewiórkach i kościach.
Niedobrze.
- Otwórz te drzwi. - Wybacz, wstęp tylko dla członków.
Co się z tobą stało?
Kiedy się taki stałeś?
Niby jaki? W przeciwieństwie do kogoś, kogo może lubiłaś?
Przedtem wiedziałeś, czego chcesz.
Walczyłeś o to, bez niszczenia przyjaciół.
I co mi to dało? Lily nie żyje, nie mam domu, swojego miejsca.
Dawny Enzo nie miał, czego chciał. Nowy na pewno to dostanie.
Chcesz odzyskać rodzinę, która porzuciła cię w przytułku,
nigdy cię nie szukała,
zniknęła z twojego życia bez śladu.
Dla nich chcesz zrobić sobie wrogów z każdego, kogo znasz?
Powiedziałem ci, że Damon ma kłopoty
i natychmiast skoczyłaś go bronić.
Nieważne, co tym razem wywinął, że skrzywdził Tylera.
Twój pierwszy odruch: bronić go.
Tego chcę.
Obyś to znalazł.
Spokojnie, oddychaj. Dobrze.
- Te środki źle mi robią. - Opóźniają przemianę. Odbieraj, Stefan.
- Kiepski moment. - Nie tylko u ciebie, bracie.
Jesteś może w tym miejscu, do którego wysłała cię Valerie?
Bo co?
Będę musiał zabawić się z wilkołakiem.
Byłoby fajnie, gdybym wiedział, że jedziesz do mnie z odtrutką.
- O czym ty gadasz? - Po prostu powiedz, Stefan.
Zobaczę, co da się zrobić.
Gdzie skończyliśmy?
Magiczne dzieci, wampiry, heretycy.
Słyszę, że świetnie się bawiłeś od czasu, gdy się ostatnio widzieliśmy.
Ale pamiętasz, że Caroline niemal umarła podczas porodu?
I nie jest ich matką. Tak jakoś wyszło.
Nosiła dwoje dzieci, urodziła je,
a teraz chce oddać te słodkie twarzyczki Alaricowi
bez chwili rozterki? Tak, zapewne masz rację.
To mi wygląda na Caroline, jaką pamiętam.
Jeśli kochasz ją, tak jak twierdzisz, dlaczego cię przy niej nie ma?
Mówiłem, rodzinne dramaty.
Skoro o tym mowa, Damon wdał się w jakąś rozróbę z wilkołakiem.
Powiedziałem, że jest męczący, ale jest może szansa,
żebyś dał trochę krwi, gdyby zrobiło się nieciekawie?
To ślad Miecza Feniksa.
Widziałeś to już?
Czyżbyś był na tyle nieostrożny,
żeby narazić się Raynie Cruz?
A jak myślisz, co tu robię?
Przybiegłeś się ukryć, szukasz tu azylu,
chcesz skorzystać z gościnności miasta, w którym mieszka moja rodzina.
Zarazem zwabisz tu piekielną łowczynię swoim zapachem.
- Nie znajdzie mnie w tym barze. - Może nie pod tym dachem.
Ale wiesz, że urodziła się w Nowym Orleanie,
terroryzowała Dzielnicę przez lata
i przebiła serca moich najlepszych ludzi
na schodach kościoła św. Anny?
Będzie cię ścigać do czasu, aż twoja paranoja i rozpacz
przeważą nad chęcią życia.
Znajdzie cię wszędzie. Tutaj, albo w piekle.
Jeśli wiesz, jak jej uciec, powiedz, co mam robić.
Powiem ci, czego nie robić.
Nie ściągać łowczyni do miasta pełnego wampirów.
Nie pić mojego bourbona, kłamiąc mi prosto w twarz.
I nigdy więcej nie prosić mnie o przysługę.
Jasne, stary przyjacielu?
Wynoś się.
Jeśli pójdę, zabije mnie.
Jeśli zostaniesz, ja to zrobię.
Wynoś się.
Wynoś się!
Cześć, kochana.
Kto mówi?
Aż tak długo mnie nie widziałaś?
Klaus?
Ten dźwięk znam aż za dobrze.
Spróbuj ją przytulić.
Poczekaj.
Dlaczego z tobą rozmawiam? Gdzie jest Stefan?
Co sądzisz o używanych rzeczach?
Mamy kufer, który kiedyś należał do Ludwika XV.
A w nim marnują się ubranka mojej córki. Zainteresowana?
Po pierwsze, to nie moje dzieci, tylko Rica.
To zostało mi dokładnie wyjaśnione przez twojego chłopaka.
I nie dzwonię do ciebie,
tylko do Stefana. Mojego chłopaka.
Który ucieka, żeby ratować życie, a ja mam najgorsze wizje.
No i jeszcze dzieci, które nie są moje,
ciągle ryczą. Cała knajpa mnie nienawidzi.
Jeśli powstrzymasz się od nabijania się z mojego nieszczęścia
będę wdzięczna.
Stefan sobie poradzi.
Skąd wiesz?
Bo się tym zajmę.
Byłaś ustawiona,
studia, kariera.
Plany na przyszłość.
Klaus, nie będę o tym mówić.
Rozumiem, że nie planowałaś dzieci.
Nie.
Na szczęście, nie są moje.
Wspominałaś.
Wiesz, moja rodzina nagina granice normalności.
Doprowadzają mnie do strasznych rzeczy,
szukając nowych, wymyślnych sposobów na torturowanie mnie.
Ale okazuje się,
że tylko oni dają mi prawdziwe szczęście.
Miłość do kogoś nie jest zbrodnią.
Przykro mi z powodu twojej mamy.
Na pewno byłaby zachwycona, gdyby cię zobaczyła z maluchami.
Boże, wreszcie usnęła.
Lepiej jej nie budźmy.
Do widzenia.
Ocal tyłek, powiedz im, gdzie jest Stefan.
Stefan ma okropny zwyczaj zbierania cięgów zamiast mnie.
Tym razem dam mu wolne.
Może tak będzie lepiej.
Zaraz się zmienię i przegryzę ci tętnicę.
Już nikt nigdy nie będzie miał przez ciebie kłopotów.
- Boże, Damon. - Bonnie, otwórz drzwi.
- Uciekaj, Bonnie. - Nie mogę ich otworzyć.
Jesteś czarownicą. Zrób coś.
Nie mogę. Enzo podał mi coś, co wyłączyło moją magię.
Enzo otworzył je dłonią. Sprowadź go tutaj.
- Nic z tego. - Dlaczego nie?
Tylerowi strzeli w kręgosłupie i zrobi ze mnie siekankę. Wymyśl coś.
Proszę.
Bez stresu.
- Bonnie? - Tak się kończy
narażanie się ludziom, Enzo.
Zapamiętaj, ja jestem lepszą przyjaciółką.
- Halo? - Zgubiłem telefon.
- Musiałem kupić na kartę. - Dzięki Bogu.
- Dotarłeś do Nowego Orleanu? - Powiedzmy, że nie jestem mile widziany.
Ruszyłem dalej, ale szok nie z tej ziemi:
Damon ma kłopoty.
O czym mówisz? Martw się o siebie. Musisz tam wracać!
Jest zgłoszenie: motocyklista rozwija za dużą szybkość na 90-ce.
Opis pasuje do Rayny. Jedzie jak wariatka.
- Słyszałeś? Unikaj 90-ki. - Trochę za późno.
- Gdzie jesteś? - Właśnie jadę 90-ką.
Oddzwonię.
BRAK ZASIĘGU
Cholera.
Co tu robisz?
To, co należy. Mam nadzieję.
Na razie nie żyje. Uciekamy.
Złapmy ją, zanim znowu ożyje.
Stefan.
Zapuściłeś się na niebezpieczny teren.
To terytorium wilkołaków.
Idziemy stąd.
Spokojnie.
Nie chcę cię zabić.
Dlaczego? Bo Elena od razu cię rzuci?
To też, ale nie chcę marnować zupełnie dobrego stojaka.
Jeśli nie zabijesz mnie, trafisz na kogoś innego.
Nie ma szans, byś wytrzymał 60 lat bez totalnej wpadki.
- Bonnie zaraz tu będzie. - O tym właśnie mówię.
Jeśli otworzy te drzwi, ją też zabiję.
Zawsze ktoś ucierpi.
Twoi przyjaciele, moi przyjaciele.
Będą ryzykować życiem, będą chcieli cię uwolnić, aż zginą.
Chcesz pomocną dłoń?
- Czekaj. Nie rób tego. - Muszę cię wyciągnąć.
Jeśli otworzysz drzwi Tyler zabije i ciebie.
Nie pozwolę ci tam umrzeć.
To mój bałagan. Uciekaj.
Uciekaj!
Tyler, dość!
Bonnie, wynoś się stąd.
Nie.
Wynoś się, albo cię zabiję.
Już dobrze.
Będzie dobrze. Proszę.
Rany się nie leczą.
Dlaczego? Bonnie!
Bon.
Znalazłam coś na podłodze. Może ci się przydać.
Ostatni raz zostajesz sam na gospodarstwie.
Dosłownie, ostatni raz.
Więcej nie pracuję za darmo.
Sami łapcie łowczynię.
Chciałeś wiedzieć, skąd pochodzisz.
Musiałeś to udowodnić.
Przez cztery miesiące?
Pomagałem wam.
Cztery miesiące uczyłem się opisów misji,
wysyłałem fałszywe pocztówki, kłamałem,
przetrząsałem powierzchnię Ziemi. Po czterech miesiącach nie mam nic!
Ani odpowiedzi, ani rodziny.
Nasza umowa zostaje rozwiązana.
To jest twoja rodzina, Lorenzo.
Twój ojciec założył Zbrojownię.
Mój ojciec?
W tym majątku mieszkał i zmarł.
Zostawił ci to dziedzictwo.
Zostawił też mnie.
Wiem, co czujesz.
Nie wiedziałam, że mam rodzinę, dopóki nie odezwał się Tyler Lockwood.
O czym ty mówisz?
Nazywam się Alexandria St. John.
Jestem twoją rodziną, Lorenzo.
Dziewczynki śpią.
Meble już jadą.
Prąd włączą rano, umieram z głodu.
Przejrzałeś listę niań?
Umówiłem się na rozmowę z tą, która dostała od ciebie 89,75 procent.
Tracy. Też bym ją wybrała.
Mogę ją zakląć, żeby żądała niższej pensji.
To nie będzie konieczne.
Znalazłaś dom, nie mówiąc o tym, że urodziłaś dzieci.
Zrobiłaś aż za dużo.
W takim razie, moje zadanie skończone.
Zostanę na noc, jeśli nie masz nic przeciwko.
Przypilnuję, żeby elektryk
nie spalił jutro domu.
Jasne.
Zostań tak długo, jak chcesz.
Bon.
Dobrze, rób mi na złość.
Olewaj mnie.
Jak tylko wywietrzeje świństwo, które podał ci Enzo,
a magia znowu zacznie działać, dam ci moją krew i cię uleczę.
Jasne?
Ale musisz coś wiedzieć.
Jesteś fatalną przyjaciółką.
Wiesz o tym?
Masz pojęcie, co bym przeszedł, gdybyś dzisiaj zginęła?
Lata poczucia winy. Porażającego i dobijającego.
No i miałbym ci cholernie za złe,
gdybym musiał szukać nowego kumpla do kieliszka.
Nie wolno ci umierać za mnie.
Mój brat też nie może tego robić.
Ale ile razy bym nie powtarzał i wbijał wam to do głowy,
i tak ciągle próbujecie.
Dlatego muszę się usunąć z tego układu.
Jutro wszystko się skończy.
Już nie będziesz się o mnie martwić.
Za dwa kilometry jest dworzec.
Zostaw mnie tam.
Kochasz ją?
Caroline?
A co?
Nadal coś do niej czujesz?
W moim życiu jest już zbyt dużo skomplikowanych kobiet.
To przez nią Rayna raniła cię mieczem?
- Chroniłeś ją. - Nie.
Chroniłem Damona.
Daj jej odejść, Stefan.
Daj jej odejść.
Lub do końca życia będziesz poświęcał wszystko,
co dobrego łączy cię z nią, dla dobra brata.
Długo patrzyłem, jak Elijah robi to dla mnie.
Minąłeś zjazd.
Nie jedziesz na dworzec.
Co? Muszę stąd uciekać.
Jedziemy do czarownicy.
Mam chyba coś, co ci pomoże rozwiązać problem z Rayną Cruz. .