Ang Nakaraan sa Vampire Diaries
Anong ginawa mo?
Di ko maprotektahan ang Mystic Falls, nakipagkaibigan ako sa makakatulong.
Sinong kaibigan?
Ang mga anak ni Alaric ang kinabukasan. Nasa katawan mo sila.
Oh, Diyos ko.
Siya si Josie, bilang parangal sa kanilang ina.
Siya si Elizabeth, bilang parangal sa iyong ina.
Siya si Rayna Cruz.
Kapag namarkahan ka ng espada niya, di ka niya titigilan
Wala kang pag-asa sa kanya. Wala ni isa sa atin.
-Diretro lang tayo, tulad dati. Hindi!
Stefan.
Magkita tayo.
Kailangan kong kumilos kung gusto kong mauna.
Bakit mo ibinigay ang espada?
Aayusin ko ito.
-Ipinapangako ko sa 'yo. -Aasahan ko iyan.
-Sana nandiyan ako. -Sana hindi palaging ikaw.
Mahal kita.
New Orleans, LA Makalipas ang Tatlong Taon
Mga anak, alam n'yo ba kung ano ito?
Isa itong bar.
Huling beses na makakapunta kayo sa ganito hanggang sa edad 21 na kayo.
Paumanhin, sarado kami at--
-Di pwede. -Hindi kami magtatagal.
Kadarating lang namin at hindi ko alam...
kung nasan nakatira ang taong hinahanap ko.
Si Klaus Mikaelson.
Nagsayang ka lang ng biyahe.
Alam kong pumupunta siya rito, okey? Ako si Caroline Forbes. Kilala niya ako.
Wala akong pakialam. Wala na si Klaus Mikaelson.
Wala na? Saan siya pumunta?
Tatlong taon ng walang nakakakita sa kanya.
Kasalukuyan
Georgia. Kalalagpas ko lang sa Grantville palayo ng I-85.
Madadaanan mo ang Highway 27. Pumunta kang hilaga.
Makakarating ka sa I-20, lumiko ka sa kanluran.
Pasaan ba talaga ito?
Sa isang ligtas na bahay na puno ng mahiwagang orasyon.
Kahit mahika ay di tatagos sa dingding...
ibig sabihin, di ka matutunton ng espada ni Rayna Cruz.
Nahanap mo na ba ang 27?
Hindi, huminto ako sa isang Quik Stop.
-Sabihin mong nagbibiro ka. -Mamamatay na itong telepono ko.
-Kailangan ko ng charger. -Mali 'yan. Bumalik ka sa kotse.
Stefan, di ka pwedeng tumigil.
Stafan? Nandiyan ka pa ba?
Hello?
Kailangan ko ng charger para sa telepono ko.
Sige, mayroon kaming brick charger, para sa iyong kotse.
-Ito ay solar power. Maayos ito. -Ayos na ito. Magkano?
Iyan ay 22.50.
Hoy!
Sabi ni Valerie ay di na niya matawagan si Stefan.
Parang di pa sapat na sirain ang buhay niya para mag-alala.
Alam ko kung kailan kayo nagpalitan ng numero ni Valerie.
Sinabi mo kay Stefan na gagawa ka ng paraan para makaligtas siya.
Sinabi ko kay Caroline na di ka papalpak. Kaya ayusin natin ito.
Magaling.
Nagawa mo.
-Nasaan tayo? -Ito ang Armory.
Tahanan sa isang lipunan ng kolektor ng mahiwagang sinaunang bagay.
Ikinakandado nila ito para hindi mapunta sa maling kamay.
Ang Armory.
Hindi ko pa ito naririnig. Ikaw?
-Hindi pa. -Iyon ang isang punto.
Iningatan nila ito para mawala ito sa kasaysayan.
At sa tatlong pagbabayad ng 19.99, ay pwede rin tayong maging miyembro.
Dumireto ka sa bahagi na maililigtas nila ang kapatid ko.
-Nasaan ang kabalyerya? -Naghahanap ng mahiwagang kayamanan.
Maswerte ka, kinuha nila ako para mahuli si Rayna Cruz.
Mula pa noong natagpuan ang batong Phoenix sa Mystic Falls...
siya ang naging priyoridad.
Itinuring siya na isa sa hinahangaan sa mundo.
At bakit mahalaga sa 'yo ang gusto nila?
Mayroon sila na gusto ko.
Magandang umaga.
Dinukot ako ng Armory apat na buwan ang nakalipas, di para pahirapan ako.
Ang babaeng nagngangalang Alex ay may inialok sa akin.
Sino ka?
Isang nangangailangan ng tulong mo.
At bilang kapalit ay makapagbibigay sa 'yo ng impormasyon na kailangan mo.
Kung pareho lang ito, mas gusto kong makawala at umalis.
Sige gawin mo.
Naisip kong gusto mong malaman kung sino ang pamilya mo.
Ulila at lahat na.
-Paano mo nalaman ang tungkol sa kanila? -Dahil parang nakakainis...
na iniisip nating alam natin lahat.
Mula noon ay nagtabaho na ako sa Armory.
Kailangang mapapunta si Stefan dito at susunod si Rayna.
Ang daga papunta sa keso.
Bibitawan natin ang panghuli at ikukulong siya ng Armory habangbuhay.
Patuloy ang buhay ng bawat isa.
Anong masasabi mo?
Sasabihin ko ito sa aking tagapayo.
Sige, payag kami.
Parang oras na para sa isa na namang pagsusuri.
Ang totoo, may gusto akong sabihin sa 'yo.
Anong nangyayari?
Lilipat na ako sa Dallas, at aalis na ako ngayon.
Ano?
Hindi, Ric, kailangan mo pa ng bahay at yaya at tamang distrito ng paaralan--
Wala akong pakialam. Matapos kong makita ang kanilang reaksiyon, nagbago ang lahat.
Teka, tungkol ba ito sa baliw na mangangaso na iyon?
Dahil makakasigurado ka na malayong malayo siya rito...
para habulin ang kasintahan ko na nasa malayo.
Hindi. Di ito tungkol sa kanya. Okey?
Tungkol ito kay Jo, at ang pangako ko na aalis ako ng bayan pagkakasal namin.
Di ba alam mo ang nangyari? Di ko iyon uulitin, hindi sa mga anak ko.
Alam mo ba kung gaano kahirap bumiyahe nang may sanggol, kayo lang dalawa?
Dalawang car seat. Dalawang oras ng pagpapadede.
Malakas na pag-iyak. Hindi pa kasama ang mismong pagmamaneho.
Alam ko. Hihinto kada 90 minuto. Kaya ako kumuha ng nars para sumama sa akin.
Nars? Sino?
Si Frankie na may sakit sa puso o si Jarica na walang tigil sa pagti- text?
Si Jarica.
-Grabe. -May naisip ka bang mas maganda?
Ako?
Ako ang mas magandang ideya.
Pero kakagaling mo lang sa isang operasyon.
Kakapanganak mo pa lang.
Magaling na ako.
Ito ang tanging pakinabang sa panganganak ng bampira.
Kaya kong umupo ditong mag-isa...
mababaliw ako na ang aking kasintahan ay nasa kung saan...
habang tinatakbuhan ang papatay sa kanya, o makatulong ako.
Ikaw ang bahala.
Maligayang pagdating sa New Orleans, dating kaibigan.
Klaus, habang ako ay nabubuhay at humihinga.
Si Stefan Salvatore sa Bayan ng Crescent.
Dapat ay napakahusay nito o napakasama.
Nasa bayan lang ako para magsaya ng kaunti.
Ayaw kong may nabibigo ako.
Kumusta si Elijah at kung sino pa na binuhay mo galing sa pagkamatay?
Alam mo naman ang mga Mikaelson.
Walang nakakainip na sandali.
Sa dinami-daming pwedeng pag-inuman, sa amin ang napili mo.
Apat na pader na di tinatalaban ng mahika ng nakakainis na orasyon.
Medyo nagkataon lang, di ba?
Hinahanap ako ni Damon at ayaw kong mahanap ako.
Ikaw lang ang nakakaunawa sa problema ng pamilya.
Sylvia. Dati ko siyang kaibigan.
Pakiusap, paunin mo palagi ang baso niya.
Ang guwapo ng dati mong kaibigan. Saan mo siya itinago?
Isang kakaibang lugar na tinatawag na Mystic Falls.
Ang tahanan ng mga nagliliyab na nag-umpisa sa paglikas ng buong bayan.
Napakarangal mo para manindigan para sa mga tao...
at sa di pangkaraniwan at malawakan, na pagpapaawa.
May kaunti akong naitulong.
Kumusta si Caroline?
Sylvia, parang kailangan pa nating uminom.
Anong di mo alam kung nasaan si Rayna? Nandoon siya kung nasaan si Stefan.
Walang nakakaalam kung nasaan siya. Di siya sumasagot.
Di ko mahahanap ang telepono niya nang di ko alam--
Ano? Pasensiya na, ang ingay ng mga bata.
-Parang gutom na sila. Gutom ka na ba? -Hindi. Oo. Tumigil tayo.
-Caroline. Hello? -Nandito ako.
-Anong plano? -Kung alam ko lang kung saan maghahanap.
Wala akong mahahanap, hangga't di ko alam kung nasaan ang isa sa kanila.
Baka matulungan kita riyan.
Huhulaan ko. Nandito si Valerie para makatulong.
Tatawagan kita mamaya.
Ito ang sistema ng daanan sa pagitan ng Grantville at New Orleans.
Papunta na dun ngayon si Stefan at malamang sinusundan na siya ni Rayna.
Sabihin mong kahit paano ay ikinagagalak mo ito.
Kailangan ko ng tulong mo dahil wala ng Kagawarang ng Pulisya.
Wala ng Kagawarang ng Pulisya dahil pinatay mo ang lahat ng pulis.
Kung ganoon, oo, ikinagagalak ko ito.
Tulad ng inaasahan kong matutuwa ka na tinulungan kong manganak si Caroline...
at nandito ako dahil desperado ako na mabuhay si Stefan.
Kung may ninakaw siyang sasakyan o anuman, maaari ko siyang salakayin.
Salamat.
Akala ko ay ayaw mo ng di masustansiyang pagkain.
Oo. Baka patayin ako nito.
Beau, Lily, Oscar, Malcolm. Di mabubuhay ang pamilya namin sa mundong ito.
Kailangan nating dalawa na mag-alala sa baliw na mangangaso...
na papatay ng sinumang bampira na makita niya.
Baka ito ang mabilis na papatay sa akin.
Ito ba ang makakakasama ko sa paglalakbay sa ibang bansa?
Inililigtas natin ang buhay natin.
-Anong dapat kong ikasiya? -Tayo, Mary Lou.
Magsimula tayong muli. Magkasama. Malayo sa mga ito.
Bagong kinabukasan. Bago lahat. Heto.
Dapat ko bang malaman kung ano iyan?
Ito ay singsing. Gawa sa kendi. Hindi ito diamante.
Pero kung ano ito, ay sapat na.
Tayo na lang ang natitira.
Tingnan pa natin kung anong naroon.
Wala na akong ibang gustong makasama sa mundong ito.
Kawawang nilalang.
Masyadong desperado na yakapin ang modernong mundo...
pero di naunawaan ang konsepto ng paghahanap sa teleponol
Ligpitin sila at umuwi na tayo.
-Nasaan si Stefan. -Ligtas na.
Maaaring saan man ito sa labas ng puder mo.
Di ba alam mong may kasintahan siya? Olandes, malambing, maliit? Hindi ikaw.
Ibababa ko na.
Di mo 'yon gusto.
May paraan ako para mapabagsak si Rayna, pero kailangang puntahan niya ako.
Matatagalan iyon.
-Nasa New Orleans siya. -Nakakapagduda.
Pupunta tayo doon para sa alak at dugo ni Klaus.
May lugar inuman doon, ang St. James Infirmary.
Itinuturing itong ligtas na tahanan para sa mahiwagang manlalakbay.
Pinuntahan ito ni Oscar para hanapin ang Phoenix Stone.
Sige. Paghandain mo na siya, papuntahin sa Virginia para sa Armory.
-Binanggit mo ba ang Armory? -Oo...
-Oo. Madaming beses kong sinabi iyon sa araw na ito.
Umalis ka diyan. Ngayon na.
-Bakit? -Madilim na kasinungalingan ang Armory.
Ginamit nilang pain si Beau tulag ng gagawin nila kay Stefan.
Masaya sila na hayaang ibaon ni Rayna ang espada
sa puso niya hangga't kaya nilang ilagay siya sa hawla.
Pangako, ito rin ang gagawin nila kay Stefan.
Wala akong ibang magagawa sa ngayon, Valerie.
Kaninong kasalanan 'yan?
Ang pinakamagandang paraan para tulungan si Stefan ay manahimik ka...
at tigilang palalain ang mga bagay.
Itong tinatawag na Armory ay nagsasabing alam kung saan ka nanggaling?
Nahanap ko si Rayna Cruz, pupunuan nila ang impormasyon.
Kung kailangan mong magsinungaling o manakit ng kaibigan sa gagawin mo...
gawin mo, ha?
Pinadala ako sa isang pagawaan sa edad 4 na may maliit na konsepto ng pamilya...
na pinaniwala ko ang sarili ko na ama ko ang isang Italyanong taga-luto.
Sa edad 14, nasa kalye na ako. Sa edad 27, patay na ako.
Ganun 'yon. Iyon ang kabuuan ng buhay ko bilang tayo.
Alam ko kung paano aliwin ang sarili ko, mamuhay sa tira-tira, at mahawa ng sakit.
Ang iba pa, pagmamahal, relasyon, pamilya, ang mga bagay na wala akong alam.
Ito ang naibibigay sa akin ng Armory.
Kaya gagawin ko ba ang lahat para sa kasagutan? Sa isang pintig.
Kahibangan.
Tulad ng isang hangal, di inayos ni Stefan ang minuto sa telepono niya.
Tatawagan kita kapag nakausap ko siya. Sige na, Bon. Aalis na kami.
-Alam mo ba kung nasaan siya? -Oo, alam ko, Enzo.
Alam ko rin na hinayaan mong maniwala ako na patay na si Elena...
para tulungan kitang patayin si Rayna, na minsan ka nang natakasan.
Niloko mo ako para iligtas ang sarili mo, kaya nakuha ni Rayna ang espada niya.
At ngayo'y nasa akin ang 1863 na gamit ni Stefan na nagsasabing manloloko kayo.
Ihahanda na namin ni Bon-bon ang ibang plano.
Pero salamat na rin.
Anong ginagawa mo?
Lockwood?
Natagpuan namin siya kung saan mo siya iniwan, naliligo sa sarili niyang dugo.
Matagal nang walang malay ang kawawang lalaki.
Bakit siya nandito?
Ang totoo, ay kasama namin siya.
Inaalagaan namin ang amin.
Kaya nasa 'yo si Elena.
Maliit na bagay para sa 'yo.
Lumalabas na may ugnayan si Tyler sa Armory noong nangangaso siya.
Noong kailangan ng tulong ni Matt tungkol sa bampira, tinawag niya si Tyler...
na tumawag sa Armory, sa pag-aakalang mapupuksa nila ako.
Hindi niya alam na sa halip ay gusto nilang sa kanila ako magtrabaho.
Kaya nandito tayong lahat.
Sa kulungan.
-Ganun kayo mag-alaga ng tao? -'Wag ka nang mag-alala kay Tyler.
Hahayaan namin siyang mabuhay hanggang sa maging taong lobo siya...
at pagalingin siya.
Di na 'yon magtatagal.
Paumanhin. Ano 'yon?
Nakalimutan ko bang sabihin na kabilugan ng buwan ngayon?
Maaari kang manood ng palabas, kasama ako sa bahaging ito ng salamin.
Ibigay mo sa akin ang lokasyon ni Stefan.
Salamat.
Pero alam mong magaling akong sumipsip.
Bahala ka. Tingnan natin kung gaano 'yan tatagal.
Walang malay si Tyler dahil kay Damon.
Nawala sa sarili si Damon na nagresulta sa pagkabagok ng bungo ni Tyler...
sa semento ng ilang beses.
Kung di siya nakita ng Armory, isa na siyang lantang gulay. O patay na.
Yelo?
Nilasing mo ako, tapos aalukin mo ako ng yelo?
Anong problema mo?
-Nasaan si Damon? -Ikinulong ko siya kasama si Tyler...
sa kabilugan ng buwan.
Oo, tama ang narinig mo.
Ang kaibigan mo, ang kasangga, ang iyong proyekto sa sangkatauhan.
Ang lalaking nagpaikot sa iyong moral.
Kapag di niya ibinigay ang lokasyon ni Stefan, mamamatay siya.
Anong ginawa mo sa akin?
Bakit di gumana ang mahika ko?
Tinurukan kita ng isa sa mga laruan ng Armory.
Wala kang mahika ngayon.
Bahala ka nang gumalaw sa iyong nakakatakot na postura.
Damon?
Sana ay di kita nagising.
Anong nangyayari?
Magandang balita, batang lobo.
Makakaganti ka na sa akin.
Anong klaseng kainan ang nauubusan ng ketsup?
Napatahan ko na sila.
Mahusay.
Pwede na tayong mag-usap ng tungkol sa mga yaya.
Sige. Akala ko ay madami tayong oras, walang perpekto sa kanila...
pero minarkahan ko sila sa isandaan puntos base sa edad, GPA at karanasan.
Naisip ko na gusto mo ng matalino pero di masyadong ambisyoso.
Hindi, hindi, hindi.
Ilalakad ko lang ng konti si Elizabeth. Pwede mo bang bantayan si Josie?
Lalabas muna ako.
Bakit ka ba umiiyak?
Kapapalit pa lang ng lampin mo at busog ka pa.
At di mo alam kung gaano kasama ang maaaring mangyari.
Di ako mapipigilan niyan.
-Sa sunod na sulyap ko, patay ka na. -Akala mo ay di ko 'yun alam, Copernicus?
Minsang nakagat, dobleng pag-iingat.
Pinipigilan ko ang sarili ko para hindi kita patayin ngayon.
Pero hindi mo magawa.
Bakit?
Dahil hanggang sa kahapon, akala ko ay patay na si Elena.
Hindi pa pala.
At kung patay na siya, ano ngayon?
Papatayin mo ako dahil wala ka ng ibang pananagutan?
Ito ang papatay sa 'yo hanggang sa sumikat ang araw.
Mahusay.
Tama na ang pangangarap sa mga ardilya at katas ng buto.
Di 'yan maganda.
-Buksan mo ito. -Patawad. Mga miyembro lamang.
Anong nangyari sa 'yo?
Kailan ka naging ganito?
Ganitong tao? Anong kaibahan sa lalaking gustong gusto mo?
Alam niya ang gusto niya at pinaglaban ito nang walang ibang nasasaktan.
Saan ako dadalahin nito? Patay na si Lily, wala akong tirahan, walang tahanan.
Di nakuha ng kilala mong si Enzo ang gusto niya. Magagawa ng isang ito.
Gusto mo ang pamilya mo. Ang pamilyang iniwan ka sa pagawaan...
di ka nila hinanap, na binura ang lahat ng bakas nila sa pagkatao mo.
Handa ka bang maging kaaway ng lahat para sa kanila?
Nung sinabi ko sa 'yong nasa panganib si Damon, sinubukan mo akong pigilan.
Di na mahalaga ang ginawa niya, paano niya sinaktan si Tyler.
Ang una mong naisip ay tulungan siya.
Iyon ang kailangan ko.
Sana ay nahanap mo ito.
Huminahon ka. Hinga. Mahusay.
-Nahihirapan ako sa mga gamot na ito. -Pinapabagal nito ang pagbabagong anyo mo.
-Di magandang pagkakataon. -Pareho lang tayo, kapatid.
Wala ka sa lugar na sinabi ni Valerie, tama ba?
-Bakit? -Makikipaglaban ako sa taong lobo...
at makakatulong kung may alam akong lunas.
-Anong sinasabi mo? -Sagutin mo na lang, Stefan.
Titingnan ko kung anong magagawa ko.
Nasaan na nga ba tayo?
Mga nilaglag na sanggol, mga Alagad ng bampira at mangkukulam.
Parang masyado kang nagsaya mula noong huli tayong nagkita.
Para maging malinaw, namatay talaga si Caroline sa panganganak.
At di talaga siya ang ina nila. Nangyari lang talaga.
Dinala niya sa sinapupunan niya at ipinanganak sila...
at ngayon ay plano niyang ibalik ang mga sanggol kay Alaric...
nang walang alinlangan? Tama, maaring tama ka.
Parang siya nga ang Caroline na kilala ko.
Kung nag-aalala ka sa kanya, bakit hindi ka niya kasama ngayon?
Tulad ng sinabi ko, problemang pampamilya.
Natagpuan ni Damon ang sarili niya na may kaunting problema sa taong-lobo.
Sinabi kong nakakainis siya pero may pagkakataon ba...
na magbuwis ka ng kaunting dugo sakaling magkagulo?
Marka iyan ng Espada ng Phoenix.
-Nakita mo na ito. -Sabihin mong di ka nag-ingat...
-para maging kaaway ni Rayna Cruz. -Sa tingin mo, bakit ako narito, Klaus?
Nandito ka para magtago, para kupkupin ng bayan ko
para tamasahin ang kabutihan ng bayan kung nasaan ang pamilya ko.
Habang nang-aakit ka sa iyong amoy.
-Di niya ako mahahanap sa bar na ito. -Hindi siguro rito.
Pero ipinanganak siya sa New Orleans, ilang taong tinakot ang Quarter...
Itunusok ang kanyang patalim sa puso ng mahusay kong tao
sa hagdanan ng Simbahan ng Sta. Anna.
Hahanapin ka niya hanggang sa maglaho ang iyong kagustuhang mabuhay.
Dito, saan man, o sa impyerno, mahahanap ka niya.
Kung alam mo kung paano siya takasan, sabihin mo kung anong gagawin ko, Klaus.
Sasabihin ko kung anong di mo ginagawa.
Di mo dinadala ang mangangaso sa bayang puno ng bampira.
Di mo iniinom ang aking burbon habang nakahiga sa mukha ko.
At di ka na hihingi ng pabor sa akin kailanman.
Malinawag ba, dating kaibigan?
Umalis ka na.
Kung aalis ako, papatayin niya ako.
Kapag nanatili ka, ako ang papatay sa 'yo.
Umalis ka na.
Umalis ka na!
Kumusta, mahal.
Sino 'to?
Ganun na ba katagal?
Klaus?
Alam ko ang ingay na iyan.
Pwede mo siyang kargahin.
Sandali lang.
Paano kita nakakausap ngayon? Nasaan si Stefan?
Anong paninindigan mo sa mga pamana?
Mayroon kaming aparador na dating kay Louis XV
na nasasayang lang sa mga pinagliitan na damit ng anak ko. Gusto mo ba?
Una, hindi ko anak ang mga ito, kay Ric ang mga ito.
Oo, nilinaw itong mabuti sa akin ng iyong kasintahan.
Ikalawa, di kita tinawagan
si Stefan ang tinawagan ko. Oo, ang aking kasintahan.
Na inililigtas ang sarili niya habang nakaupo ako at nag-iisip ng mangyayari
maliban sa mga sanggol na di naman sa akin
ayaw nilang tumahan. Ngayon ay kinaiinisan na ako rito.
Kung ititigil mo ang pagpapamukha sa paghihirap ko, ikatutuwa ko.
Magiging maayos din si Stefan.
Paano mo nalaman?
Dahil sisiguraduhin ko.
Kaya heto ka...
sa kolehiyo, bumubuo ng buhay para sa sarili mo.
Mga plano, kinabukasan, mga bagay na gusto mo.
Klaus, di ko ito gagawin kasama ka.
Alam kong di kasama ang mga bata sa mga planong ito.
Hindi, hindi sila kasama.
Mabuti, hindi sila sa akin.
Nabanggit mo.
Hinahamon ng pamilya ko ang hangganan ng aking katinuan.
Pinilit nila akong gumawa ng mga kakaibang bagay
habang nag-iisip ng kakaibang paraan para pahirapan ako.
Pero lumalabas...
na hindi ang pamilya ko ang totoong nagpapaligaya sa akin.
Di kasalanang gustuhin ang mga bagay na di mo maipaliwanag.
Ikinalulungkot kong mabalitaan ang tungkol sa nanay mo.
Sigurado akong matutuwa siyang makita ang iyong mga anak.
Nakatulog na din siya sa wakas.
Kung ganoon, 'wag natin siyang gisingin.
Paalam, Caroline.
Bakit di mo na lang iligtas ang sarili mo at sabihin kung nasaan si Stefan?
Gawain ni Stefan na salagin ang balang para sa akin.
At pinagpapahinga ko muna siya.
Baka mas makakabuti ito.
Babangon ako at pupunitin ko ang lalamunan mo.
Sa ganon, wala ng sasalag ng bala para sa 'yo.
-Diyos ko. Damon. -Bonnie, buksan mo ang pinto.
-Umalis ka rito, Bonnie. -Hindi iyan bubukas.
Isa kang mangkukulam. Kumurap ka ng husto.
Hindi ko kaya. May ginamit si Enzo para mawala ang mahika ko.
Binuksan ito ni Enzo gamit ang palad niya. Pababain mo siya rito.
-Hindi iyon mangyayari. -Bakit hindi?
Malapit na akong kainin ni Tyler. Isipin mo ito.
Pakiusap.
Hindi kita pinipilit.
-Bonnie? -Ito ang mangyayari
kapag nakikipag-away ka, Enzo.
Nagkaroon sana ako ng mas mabuting kaibigan.
-Hello? -Naiwala ko ang telepono ko.
-Nakitawag lang ako. -Stefan, salamat sa Diyos.
-Nakarating ka ba sa New Orleans? -Sabihin na nating iniba ko ang plano.
Nasa kalsada ako, at sa di inaasahang pangyayari
-ay kailangan ako ni Damon. -Anong sinasabi mo? Bumalik ka.
Pinababantayan ng pulisya ang motoristang patungong silangan ng Highway 90.
Babae. Deskripsyon ni Rayna. Parang baliw magmaneho.
-Narinig mo ba? Iwasan ang 90. -Medyo huli na.
-Nasaan ka ba? -Patungong silangan sa 90.
Tatawagan kita mamaya.
Bwisit.
Anong ginagawa mo rito?
Ang tamang bagay, sa tingin ko.
Patay pa siya sa ngayon. Kailangan na nating umalis.
-Itali natin siya bago pa siya mabuhay. -Stefan.
Tumatawid ka sa isang mapanganib na lugar. Maniwala ka sa akin.
Teritoryo ito ng mga taong lobo.
Tara na.
Dahan-dahan.
Di ko gustong patayin ka.
Bakit? Dahil kamumuhian ka ni Elena?
Iyon, at isa itong pagsasayang ng magandang lagayan ng IV.
Kung hindi ito ako, ay baka iba, Damon.
Walang paraan para tumagal ka ng 60 taon nang hindi nagkakamali.
-Pabalik na si Bonni. -Iyon ang sinasabi ko.
Buksan mo at papatayin ko siya.
Palaging may iba.
Ang mga kaibigan mo, kaibigan ko...
isinisugal ang buhay nila para iligtas ka hanggang sa mamatay silang lahat.
Parang pwede kang gumamit ng kamay.
-Bonnie, sandali. 'Wag. -Kailangan kitang mailabas.
Kapag binuksan mo ang pinto, papatayin ka rin ni Tyler.
Hindi ko hahayaang mamatay ka diyan.
Problema ko ito. Umalis ka na.
Umalis ka na!
Tyler, tama na!
Bonnie, umalis ka rito.
Hindi.
Umalis ka rito, o papatayin kita.
Sige. Ayos ka lang.
Okey. Hayan.
Hindi ka gumagaling.
Bakit hindi ka gumagaling? Bonnie.
Bon.
Nakita ko 'yan at naisip kong baka kailanganin mo.
Iyon ang huling beses na binantayan mo ang bahay.
Iyon ang huli, huling beses para sa lahat.
Tapos na akong magtrabaho ng libre.
Hulihin mong mag-isa ang mangangaso.
Sabi mo ay gusto mong malaman kung saan ka nanggaling.
Kailangan lang namin na patunayan mo ito.
Nang apat na buwan?
Apat na buwan ng pagtulong sa 'yo?
Apat na buwan ng pag-aaral ng layunin...
tulungan kang hanapin ang babae na may kasinungalingan...
na naglilibot sa mundo? Apat na buwan na wala akong napala!
Walang sagot, walang pamilya!
Tapos na ang kasunduan natin.
Nandito ang pamilya mo, Lorenzo.
Ang ama mo ang nagtatag ng Armory.
Ang tatay ko?
Sa estadong ito siya nanirahan at namatay.
Ang iniwan niya ay ang iyong pagkapanganay.
Ang naiwan niya ay ako.
Maniwala ka, alam ko ang pakiramdam.
Hanggang sa tinawagan kami ni Tyler, di ko rin alam na may pamilya ako.
Anong sinasabi mo?
Ako si Alexandria St. John
Kapamilya mo ako, Lorenzo.
Tulog na ang mga bata.
Pinapadala na ang muwebles...
magkakaroon na ng kuryente bukas ng umaga, at nagugutom na ako.
Nakita mo na ba ang listahan ng mga yaya?
Oo. Kakausapin ko ang isa sa minarkahan mo ng 89.75 porsiyento.
Si Tracy. Siya rin ang nagustuhan ko.
-Pipilitin ko na ibaba ang sahod niya. -Hindi, di na iyon kailangan.
Sa pag-aayos ng bahay na ito at pagdalangtao sa mga sanggol
nalampasan mo ito.
Kung ganoon, tapos na ang trabaho ko rito.
Dito muna ako ngayong gabi, kung ayos lang sa 'yo.
Para lang masiguro na di susunugin ng electrician ang bahay bukas ng umaga.
Oo, sige.
Pwede ka rito hangga't gusto mo.
Bon.
Sige. Ganyan lang.
'Wag mo akong pansinin.
Kapag nawala na sa katawan mo ang kung anumang ginamit sa 'yo ni Enzo
at gumana na ulit ang mahika, ibibigay ko sa 'yo ang dugo ko at gagaling ka.
Okey?
Pero sa ngayon, may gusto akong malaman mo.
Kakaiba kang kaibigan.
Alam mo ba 'yon?
Alam mo ba kung anong pagdadaanan ko kung namatay ka ngayon, ha?
Ilang taon ng pagka-guilty. Pagkalumpo at pagkasuklam.
At ang sama ng loob na mararamdaman ko kung pipilitin ako sa bagong kainuman.
Di ka dapat mamatay para sa akin, Bon.
Kahit ang kapatid ko.
Pero kahit anong sabihin ko at gaano ko ito ipilit sa utak mo
ay hindi ka titigil.
Kaya kailangan kong ilayo ang sarili ko.
Matatapos itong lahat bukas.
Hindi ka mag-aalala muli sa akin.
May estastyon ng tren mga isang milya ang layo.
Pwede mo akong ibaba roon.
Mahal mo ba siya?
Si Caroline?
Bakit?
May nararamdaman ka pa ba sa kanya?
Marami na akong kumplikadong babae sa buhay ko.
Si Caroline and dahilan at nasaksak ka ng patalim ni Rayna, siya ba?
-Pinoprotektahan mo siya. -Hindi.
Pinoprotektahan ko si Damon.
Kung ganoon ay hayaan mo na siya.
Hayaan mo na siya.
O habambuhay mong isakripisyo ang lahat sa kanya para sa kapatid mo.
Habangbuhay kong binantayan si Elijah na gawin ito sa akin.
Nakalagpas ka sa labasan.
Di ka papunta sa estasyon ng tren.
Ano? Kailangan kong makaalis dito.
Makikipagkita tayo sa isang mangkukulam.
Mayroong akong bagay na makakatulong sa iyong problema kay Rayna Cruz.
Isinalin sa Tagalog ni: Bernaditte Banzuela g problema kay Rayna Cruz.