Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Kamień Feniksa jest wypchany duszami wampirów.
- Kamień daje mieczowi moc . - Stefan
Dopóki mam tę bliznę,
Rayna będzie na mnie polować.
A co jeśli powiem, że jest sposób na
przekazanie jej komuś, kto na to bardziej zasługuje?
Rzucę zaklęcie przeniesienia.
To bardzo szlachetne.
Jak tylko Elena się obudzi,
będę martwy. Ty też.
Już jej nie zobaczysz.
Więc nie przejmiesz blizny.
Mam plan!
Jak daleko...
Przez ciebie spóźniliśmy się.
Zawiódłbyś go i wybrał siebie.
Byliśmy szczęśliwi, gdy twój brat odszedł.
Tak.
Stefan, hej. Gdzie jest ten cholerny miecz?
Nora, nie!
Bez ciebie nie ma życia.
Uratuję cię, bracie.
Zrobię z tym porządek.
Pomocy!
Spokojnie.
Proszę oddychać powoli.
Może się panu kręcić w głowie.
Proszę nie dotykać ziemi, idzie zimny front.
Meteorolodzy twierdzą,
że temperatury rekordowo spadną.
Jak się pan nazywa?
Nie pamiętam.
Mogę pana obejrzeć?
O rany.
Ma pan cholerne szczęście.
Jeszcze nie widziałam, żeby ktoś przeżył
ranę tętnicy.
Cześć.
Możesz mi wierzyć,
nawet bohater by ich nie uratował.
Jak mnie nazwałaś?
Bohaterem.
Tak nazywają cię twoje fanki.
Nie wpuszczę ich tu, dopóki nie wykluczę amnezji.
Nazywam się Stefan Salvatore.
Brawo.
Wiesz, gdzie jesteś?
Tak.
W piekle.
TEKSAS
Nie wiedziały.
Czego?
Że Rayna przebiła Stefana.
Że jego dusza jest w Kamieniu Feniksa.
Pewnie myślały, że zbawiają świat.
Co za wspaniałomyślność.
Z twojej strony.
Zawsze miały wszystkich gdzieś.
Liczyły się tylko one.
Więc jeśli skończyłaś żałobę
po Thelmie i Mary Louise, myślę, że musimy uciekać.
Nigdzie z tobą nie jadę.
Mogłeś temu zapobiec.
Mogłeś przejąć bliznę Stefana,
raz pomyśleć o bracie,
choć raz w życiu.
Próbuję wszystko naprawić.
Dlatego musimy znaleźć Raynę i sprowadzić duszę Stefana do jego ciała.
Kamień został zniszczony.
A Stefan razem z nim.
- Tego nie wiemy. - Tak, wiemy.
Przemawia za tym logika i rozsądek. Użyj mózgu.
Ja to widzę inaczej, jasne?
Jeśli Stefan nie żyje, to moja wina.
To znaczy, że resztę życia spędzę,
katując się, pokutując
i widząc nienawiść
w oczach każdego, kogo napotkam.
A na to nie jestem gotowy.
Ergo,
on żyje.
Spróbuj tak na to spojrzeć.
Wtedy jest mniej depresyjnie.
Byłam optymistką,
gdy założyłam, że masz mózg.
Albo będziesz mnie dołować,
albo rzucisz zaklęcie lokacyjne
i pomożesz mi znaleźć Raynę.
Co ty na to?
Dokąd idziesz?
Zrobić to, co mi kazałeś.
Bez ciebie.
Invisique.
Poważnie?
Nie rozumiem.
Nie udało mi się zostać bohaterem, wszędzie martwi ludzie.
Co to za lekcja?
Chyba nie chwytam.
Pamiętam, że zostałem przebity Mieczem Feniksa,
co znaczy, że trafiłem do zapętlonego koszmaru,
dopasowanego do mojej psychiki.
Jednak coś ci dolega.
Możesz spojrzeć przed siebie?
Chyba nic mi nie jest.
Nie mam nastroju
na zagadki, dobrze?
Możemy przejść do tortur?
Panowie!
Możemy już zacząć?
Spokojnie, usiądź.
Mówisz bez sensu.
- Marty Hammond? - Nie,
ale niech będzie.
Tak napisane w prawie jazdy.
Wierzę, ale to nie mój portfel.
Możliwa amnezja.
Czy pan pił?
Rozumiem.
Jestem wampirem bez kontroli,
alkoholizm to metafora pragnienia krwi.
Do czegoś dochodzimy.
Może pan wstać?
- Przejdziemy do cieplejszego piekła? - Może.
Najpierw poproszę, żeby pan poszedł prosto.
Halo?
Matt... potrzebuję pomocy.
Rayna?
Tylko tobie ufam.
- Zamknęłaś Stefana w Kamieniu? - Tak, ale...
To nie ma o czym mówić. Zrobiłem swoje.
Skończyłem.
Nie rozumiesz.
Te dziwki zniszczyły Kamień.
On jest wolny!
Wszyscy są wolni.
O czym ty mówisz?
Rayna...
Jak to, wolni?
No?
Odpowiedz mu.
Jak to, wolni?
Tu Valerie.
Teraz mów.
Valerie,
nie wiem, czemu zabrałaś ciało,
ale jeśli coś się z nim stanie...
To mój brat...
Nieważne.
Dobra robota, Marty.
Teraz proszę do mnie.
Słyszę ich.
Wszystkie głosy...
O czym ty mówisz?
Dochodzą zewsząd.
Czego to ma dowodzić?
Tego, że był pan nietrzeźwy, prowadząc autobus.
Coś ty powiedział?
Gdy zniszczyliście Kamień Feniksa, wszystkie dusze uciekły.
Rozproszyły się.
A ja je słyszę.
One żyją. Każda z nich.
Czyli każdy wampir, którego zabiłaś tym mieczem,
chodzi teraz po ziemi?
Co się z tobą stało?
Nie jestem pewien.
Obudziłem się na środku drogi, zobaczyłem płonący autobus.
Prawdziwy z ciebie bohater, Marty.
Ocaliłeś dzieci z wypadku, który spowodowałeś?
Czemu mówisz do mnie "Marty"?
Spaliłam ich ciała,
co oznacza, że więźniowie przejęli przypadkowe ciała.
Wampira, człowieka, nieważne.
Dusze uciekły w panice,
weszły w pierwsze znalezione ciało.
Pamiętasz coś?
Nie.
Nic.
Przykro mi...
Czy ja cię znam?
Mam gdzieś stare dusze wampirów.
Gdzie się podział Stefan?
Proszę.
A jeśli odmówię?
Nie zostawi mi pan wyboru.
Rayna...
gdzie jest Stefan?
Może być wszędzie.
Może być każdym.
Marty Hammond, jest pan aresztowany
za jazdę po pijanemu.
Mam na imię Stefan.
Spokojnie.
Spokojnie, Marty...
Mam na imię Stefan.
Sam się o to prosiłeś.
Wracaj! Stój!
Przechodzimy do informacji
o wypadku na drodze numer 70,
koło Glenwood, Arkansas.
Rozbił się autobus z Dallas.
Cztery ofiary śmiertelne, wielu rannych.
Czego chcesz?
Dzwonię, żeby ostrzec.
Chyba na to za późno,
nie sądzisz?
Współpracujesz chyba
z psychopatką, która porwała moją narzeczoną.
Wiem, że mi nie uwierzysz,
ale Caroline była bezpieczna.
Bezpieczna?
Rayna przestrzeliła jej żebra,
Matt.
Uciekliśmy przed tym.
Trzy lata bez kołków w sercu, bez wymiany zakładników,
bez wampirów,
siedzących nam na karku.
Za miesiąc bierzemy ślub.
Mamy dzieci, którymi się zajmujemy.
Caroline była przynętą,
miała ściągnąć Stefana.
To wszystko.
Co się z tobą stało?
Wydarzyło się coś złego,
dzwonię, żeby ostrzec, że wysłałem do was gości.
Nie. Caroline ukrywa się z dziewczynkami,
czeka na mnie.
To ma wpływ na wszystkich, Ric, a ja jestem daleko.
Odkładam słuchawkę.
Będzie tak samo jak z Jo, ale zrobi się większy chaos.
Wszystkie dusze z Kamienia Feniksa znalazły nowe ciała.
Jedne trafiły do wampirów, inne nie.
Czy to mój problem?
Stefan też zaginął,
a coś mi mówi, że ktoś w waszym domu jest zainteresowany tym, czy on przeżyje.
Dobra.
Co mam zrobić?
Trzeba ich wszystkich znaleźć.
Nie.
Stefan jest najważniejszy.
Twój chłopak nie jest dla ciebie zagrożeniem.
Jak to?
Myślisz, że spędziłam życie, ścigając nieszkodliwe ofermy?
Kamień został stworzony dla najgorszych kanalii.
Zabiłam najgroźniejsze wampiry ostatnich dwóch wieków.
Masz.
- Przeczytaj to. - Co to jest?
Twój dziennik.
Może coś ci się przypomni.
"Dzień 57 wkurzania się na mojego beznadziejnego brata".
Możesz czytać po cichu.
Najważniejsze jest to,
że już nie jesteś w piekle.
To rzeczywistość.
Prawda jest taka,
że masz prawo wściekać się na mnie.
Nawaliłem, a gdy sobie to przypomnisz,
- nie będę miał ci za złe... - Damon.
Tak.
Jestem głodny.
Proszę.
Dolewkę?
Proszę.
Dziękuję.
Chyba wystarczy, Stefan.
Wystarczy.
Chcesz spróbować?
Muszę wykonać telefon.
Damon.
Kiedy zrozumiałeś, że Jo to nie Jo?
Jesteś ze swoim bratem?
Właśnie dlatego pytam.
Posłuchaj mnie uważnie,
To nie jest Stefan.
Nie wiemy, kto to.
Pilnuj go.
Potrzebujemy ciała.
Więc gdzie, do cholery, jest Stefan?
Trudno znaleźć go w setkach wiadomości
o apokalipsie zombie.
- Pracujemy nad tym. - Szybciej.
Nie spędzę reszty życia,
pilnując kiepskiej podróbki własnego brata.
To aż tak długo nie potrwa.
Jo zaczęła się rozpadać,
jak tylko zamieszkała w nim dusza wampira.
Co ty mówisz?
Jeśli Stefan trafił do ludzkiego ciała,
ma mniej więcej trzy dni życia.
Daj spokój.
O tak.
Będziemy informować państwana bieżąco.
W Arkansas wydano
ostrzeżenie przed silnym mrozem,
oraz trwa obława w parku narodowym Ouachita.
Marty Hammond zbiegł po tym,
jak rzekomo spowodował wypadek na drodze 70.
Był już karany za jazdę po pijanemu.
Nie może uciec daleko.
Wiadomo, że to pijak.
Przy jego stanie zdrowia,
jeśli nie wykończy go zimno, to załatwi to detoks.
Ale szukają go nasi najlepsi ludzie,
więc proszę zachować spokój
i zgłaszać podejrzane wydarzenia.
Szukamy ochotników do obsługi infolinii,
zainteresowani mogą się zgłosić do YMCA w Glenwood,
każda pomoc się przyda.
Dziękuję.
Hammond, były marynarz,
pracował dla firmy przewozowej,
która nie wydała oświadczenia.
Dowiadujemy się coraz więcej
o nałogu Hammonda...
Zgaś to.
Zaraz wybuchnie mi głowa.
Jego poprzednie wyroki...
Powiedz, jak brzmią?
Głosy?
Są zdezorientowane.
Głodne, złe.
Widzisz ich?
Masz wizje?
Urywane.
Wszystko widzę na raz, nakładają się.
Masz zdjęcie Stefana?
Po co mi zdjęcie Stefana?
Nie ty, Caroline.
Na pewno trzyma jakieś sentymentalne pamiątki.
Co ty robisz?
Skup się na czymś.
A ja pomogę ci uporządkować hałas.
Proszę.
Wystarczy?
Doskonałe.
Proszę.
Spójrz mu w oczy.
Skoncentruj się.
Co to ma być?
Skup się na Stefanie.
No, Stefan, gdzie jesteś?
Widziałam drzwi, krew, ogień i kotwicę.
Kotwicę?
Tatuaż.
Na ręce.
Jest obolały i boi się.
Zaraz.
Hammond, były marynarz,
pracował dla firmy przewozowej,
Widziałam autobus.
Płonął.
Tatuaż marynarza, facet uratował dzieci, a potem uciekł.
Chyba szukamy Marty'ego Hammonda.
Arkansas?
Co tam w ogóle jest?
Kilometry lasów, tuziny wściekłych leśniczych
i zbliżająca się burza śnieżna.
Jak szybko tam dotrzesz?
Zależy, jak będzie współpracował mój pasażer.
Dobra, bracie.
Czas jechać.
Nareszcie. Cicho tu jak w grobie.
Właśnie.
Dawaj.
No oczywiście.
Jestem uwięziony w ciele pijaka.
Nawet bez kamienia załapałem ironię losu,
prawda, Marty?
Wiesz co, Marty,
ostatnie trzy lata spędziłem wiedząc, że pożyję tak długo, jak Rayna.
Gdy minął szok,
zaczęło mi to sprawiać przyjemność.
Miałem datę ważności.
Byłem niemal człowiekiem.
Zapomniałem, że to okropne,
wszystko boli.
I to bez przerwy.
Dawaj...
No, dawaj.
Tak! Tak!
Co ty na to, Marty, ty żałosny pijaku.
Tak.
Tak, zaczynam sobie przypominać.
Ból, rozpaczliwą monotonię mojej wiecznej klątwy.
Ale od czasu do czasu promień nadziei.
Przebłysk ludzkości.
Zapomniałem, co zrobiłeś, Damon,
ale pamiętam jedno:
jesteś moją rodziną.
Kocham cię, bracie.
Daj spokój, stary.
Wiem, że nie jesteś Stefanem.
Co za szkoda.
Rozkręcałem się.
Szybko się uczysz.
To nie moja zasługa, dałeś mi pomoc naukową.
Ale tak na poważnie, twój brat naprawdę cię nienawidzi.
Posłuchaj: "pogodziłem się z tym, że nigdy już nie zobaczę Damona.
Nigdy w moim, teraz już ograniczonym czasem życiu, nie czułem się tak wolny".
Brzmi jakby miał gdzieś to, czy cię jeszcze zobaczy.
Doskonale, bo nie mam zamiaru oddać jego ciała.
W takim razie ostrzegam,
że taka fryzura wymaga ogromnych nakładów pracy.
To prawda.
Lepsze to niż nic.
Jak daleko do Memphis?
Memphis?
Miałeś na imię Elvis?
To by wiele wyjaśniało.
Damon, wydajesz się zabawnym towarzyszem.
Cóż...
Gdy będzie po wszystkim,
może razem ruszymy na łowy.
Trzymaj się!
Czekaj!
Jak mogłeś go zgubić?
Domyślił się, że ciało Stefana dostał tylko na chwilę i zwiał.
Pytał o Memphis.
Memphis?
Nie jesteśmy w pobliżu Memphis.
Muszę ratować prawdziwego Stefana przed obławą.
Masz heretyka i łowczynię.
Niech się przydadzą.
W porządku. Namierzę ciało Stefana.
Mówił o Memphis?
- Musimy go złapać. - O to chodzi, prawda?
A co potem?
Potem go zabijemy.
Kim on jest?
Kolejnym seryjnym zabójcą, który nie może chodzić po tym świecie.
Powinien zostać przebity i spalony, a potem zapomniany.
Chodzi po tym świecie w ciele mojego chłopaka,
więc nikogo nie zabijemy.
W takim razie rozstajemy się.
Ciekawe, co masz w skrzynce, do której starasz się zbliżyć.
Pistolet na strzałki.
Myślisz, że ci pomoże?
Przepraszam panią,
gdzie my jesteśmy?
Zgubił się pan?
Tak.
I nie mam benzyny.
Ani ogólnie szczęścia.
Mogę pożyczyć telefon?
Szybko zadzwonię.
Chwilę.
Jest uważany za niebezpiecznego.
Mieszkańcy okolic Ouachita
są proszeni o informowanie o wszelkich podejrzanych wydarzeniach.
- Zostaw mnie! - Chcę tylko zadzwonić.
Proszę.
Przepraszam.
Policja.
Wezwij ich na kolejny dyżur.
Potrzebuję ludzi.
Czekaj, zaraz wracam.
Proszę pana?
Kim pan jest?
Ochotnik, zastępca Matt Donovan
z Mystic Falls.
Chcę pomóc kolegom.
Nie znam Mystic Falls.
Ani ciebie.
Gdzie masz odznakę?
Nie potrzebujesz odznaki, bo Matt Donovan
to najlepszy, najmężniejszy,
najmniej głupi glina, jakiego znasz.
Gdyby ktoś pytał,
tak będziesz kłamał.
Dobrze, że jesteś.
Mamy szczęście.
Jak wygląda sytuacja?
Hammond ma przekopane.
Las jest otoczony.
Chłopaki znaleźli chatę, w której były ślady krwi.
Marty zniknął, co znaczy,
że jest sam w lesie.
Nikt nie przeżyje takich temperatur.
Po prostu czekamy.
Przyroda wykona robotę za nas.
Nie przemyślałeś tego, bracie.
Zabieram cię z stąd, wrócisz do własnego ciała.
Idziemy.
Co?
Co się stało?
To.
Ty.
Jeśli tu jesteś, to jestem bezpieczny i wiszę ci przysługę.
Ale jeśli jesteś halucynacją,
to wszedłem w fazę delirium
i oficjalnie mam przekopane.
Jest minus 11 stopni, temperatura spada.
Prognozy przewidują, że spadnie około 30 centymetrów śniegu.
Spodziewamy się zamkniętych dróg i zerwanych linii.
Proszę się uspokoić i powiedzieć, co się stało.
Widziałam go. Zaatakował mnie.
- Jest pani bezpieczna. - Dziękuję.
Jeśli można, kapitanie, chciałbym sam ją przesłuchać.
W porządku.
Spokojnie, Matt Donovan się tym zajmie.
Proszę powiedzieć, gdzie go pani widziała.
Droga dojazdowa na 274.
Na północ od Oden.
Jest tam punkt widokowy.
- Na pewno na północ? - Tak.
Chłopcy, jest na południe od Oden.
Wszystkie oddziały w te okolice.
Ja tego nie powiedziałam.
Teraz już tak.
Widziałaś go na południe od Oden.
Dajcie znać, gdy znajdziecie mój telefon.
Co pani powiedziała?
Mój telefon.
Halo?
O rany.
Marty ma głębszy głos, niż sobie wyobrażałem.
Damon.
Wybrałeś sobie niezłą noc na gubienie się w lesie.
Przynajmniej wreszcie mi ciepło.
Jeśli się nie orientujesz, to zły znak.
Musisz się ruszać.
Wybierz kierunek i idź.
Nie mogę.
Nie czuję nóg.
W tej chwili nie wiem, czy trzęsę się przez odwyk,
czy przez to, że zamarzam.
Stefan, po prostu wstawaj.
Nie tak umrze mój brat, Stefan Salvatore.
Nie sam, w środku lasu.
W zamarzniętym ciele mordercy i alkoholika.
Bo ja wiem. Jakoś mi to pasuje.
Daj spokój. Pomóż mi trochę.
Za późno.
Fatalnie udajesz bohatera.
Albo nie pamiętam, byś odgrywał taką ofiarę w opałach.
Mam ci przypomnieć,
że to wszystko twoja wina?
Jasne, Stef.
Dawaj. Nie żebym był zajęty niczym ważnym.
Zostawiłeś mnie, Damon.
Valerie i ja byliśmy o włos
od rzucenia zaklęcia przeniesienia.
Ale wcześniej.
Zostawiłeś mnie.
Wybrałeś życie w trumnie,
zamiast przyznać się do błędów.
Nie. Chciałem zapobiec
kolejnym błędom.
Dlaczego to dla ciebie takie trudne?
Nie mów, że przez Elenę.
Przeżyłeś 160 lat, zanim ją poznałeś.
Zostałem wyciągnięty z piekła,
trafiłem do ciała nieboszczyka.
Wiesz, jaka co pomyślałem, gdy się obudziłem?
"Muszę ratować ludzi w tym autobusie".
Nie wiedziałem,
kim jestem ani gdzie jestem, ale to był mój instynkt.
Gdzie twój instynkt,
Damon?
Co mówi głos w twojej głowie?
Mam przyznać to, o czym obaj wiemy?
Dobra.
Jestem egoistą.
Jestem wściekły.
Jestem niecierpliwy.
I tak, do czasu, gdy poznałem Elenę,
nie interesowało mnie robienie czegoś dla innych.
Łącznie z bratem.
Wściekasz się?
Tak.
Nienawidzisz mnie?
Tak.
To dobrze. Wstań i chodź mi skopać tyłek.
Stefan...
Idę.
Wiesz, dlaczego to takie trudne?
Bo Marty Hammond to ruina człowieka?
Bo po pewnym czasie
nie będę w stanie iść dalej.
A gdy do tego dojdzie,
nie sądzę, żebyś tu był.
CAŁODOBOWY
Musimy tu czekać?
Chyba że wolisz skończyć w rowie na autostradzie,
ale lepiej spędzić noc tutaj.
Jak wygodnie.
Co to ma znaczyć?
Jeśli wszystko skończy się fatalnie, wyjdziesz z tego jako zwycięzca.
Stefan umrze, nie z twojej winy.
Mniejsza konkurencja do serca narzeczonej.
Myślisz, że mam aż takie kompleksy?
Nie udawaj, że o tym nie myślałeś.
Doskonale wiem, jak to jest
przyglądać się Stefanowi i Caroline z zewnątrz.
Zapomniałaś o tym, że Stefan rzucił Caroline
i ruszył w świat z tobą.
Nigdy się nie oszukiwałam,
że to, co nas łączy, jest trwałe.
Ale ty chcesz się z nią żenić.
Oświadczyłem się jej, bo się w sobie zakochaliśmy.
A ona się zgodziła
bo to ma sens, ze względu na dzieci.
Więc, tak.
Powrót Stefana może zniszczyć moje idealne życie.
Co z tego?
Jeśli to coś znaczy,
to kibicuję tobie i Caroline.
Zero egoizmu.
Nie mów, że nie dostrzegasz ironii.
Jesteś człowiekiem.
Powiedzmy, że nie bardzo to doceniam
akurat w tej chwili.
Ale powiedz,
co jest najgorsze w byciu człowiekiem?
Skurcze w nogach?
Katar?
Odmrożenia?
Może brak możliwości rzucania uroku na ludzi.
O tak.
To poważna sprawa.
Trzymanie się zasad jest do bani.
Co ty o tym wiesz?
Hej.
Pamiętasz, jak bawiliśmy się w chowanego?
Przypominasz o tym, bo oszukiwałeś?
Nieprawda.
Oczywiście, że tak.
Chowałeś się w gabinecie ojca,
choć nie wolno było tam wchodzić.
- Może raz. - Nie.
Cały czas.
To dlaczego nigdy nie mogłeś mnie znaleźć?
Bo się bałem.
Nie chciałem łamać zasad.
Może miałeś nadzieję, że ojciec mnie złapie i ukarze.
Nie bałem się, że mnie złapie.
Bałem się, co zrobi tobie.
Dlaczego mówisz o zabawie w chowanego?
Bo nigdy mnie nie znajdziesz.
Damon...
Co się dzieje?
Nic.
Wszystko w normie.
Co to jest...
Przysmak glin.
Pytałeś, czego mi brakuje w byciu człowiekiem.
Ekstazy po zjedzeniu tego
niewiarygodnie ohydnego pączka.
Wybaczasz mi?
Nie ma mowy.
Co się dzieje?
Mamy problem.
Marty raczej długo nie pożyje.
Trzymaj się.
Mamy mniej niż 48 godzin, żeby namierzyć twoje ciało.
Nadal szukasz ciała Stefana?
Jego mieszkaniec się zatrzymał.
W Memphis.
Słyszę muzykę.
To dom bractwa studenckiego.
Wampir popędził do Memphis, gdzie poszedł prosto na uniwerek?
Musimy jechać.
Dlaczego? Co się dzieje?
Rayna coś mówiła.
Przypomniała mi się legenda o seryjnym mordercy,
który szalał w Memphis w latach 1880.
Naprawdę był seryjnym mordercą,
zanim został wampirem.
Polował w bractwach uniwersyteckich,
mordował dla zabawy.
Libacja?
Jak miło.
Właź, stary.
Podobno nie tylko zabijał. Zmuszał swoje ofiary
do mordowania się nawzajem.
Opowiadali, co się stało,
ale nikt im nie wierzył.
W końcu ciężar winy doprowadzał ich do szału.
Nigdy go nie złapano.