Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Caroline Elizabeth Forbes,
chcę, żebyś za mnie wyszła.
Tak.
Widziałam już ten symbol.
Widziałam to, gdy byłam martwa. To coś, co zostało dostarczone
z mieszkańcem skarbca? Myślę, że powstało w Piekle.
Syreny używają kontroli umysłu, aby zwieść swoje ofiary na śmierć.
Niektórzy mówią, że to posłańcy diabła.
Mówimy o żywej, oddychającej syrenie.
Im mocniej myślę, tym bardziej może się do mnie dobrać psychicznie.
Czego od ciebie chce?
Chce dwóch wiernych żołnierzy, aby ciągle przynosili jej kolację.
Mój umysł jest połączony z jej.
Każda wspólnie spędzona chwila to kolejny moment,
gdy może odkryć, co do ciebie czuję.
Czemu nie widziałam jej wcześniej?
- Damon nie odszedł. - Ależ tak. Widziałem to.
Należy teraz do syreny.
- Jestem Elena. - Jestem Damon.
Nie martw się o brata.
Przejęłam jego ostatnią psychiczną ostoję.
Wprowadzam tu małe zmiany.
Cześć. Jak się nazywasz?
Jestem Damon.
Jestem Sybil.
Tato?
- Będzie dobrze. Obiecuję. - Tato!
Samochód spadł z mostu.
- Szeryfie, znaleźliśmy trzecią ofiarę. - To był wypadek?
Nie jest dobrze.
- Trzeba przeszukać rzekę. - Wydobyto trzy ciała.
Trzy ofiary śmiertelne.
Grayson, Miranda...
i Elena Gilbert.
To rodzina Gilbertów.
Jakież to smutne.
Znałeś ją?
Nigdy się nie poznaliśmy.
I już się nie poznacie.
Wyłącz to.
Takim małym przełącznikiem człowieczeństwa w mózgownicy.
Planuję dla ciebie coś ważnego.
Wszystko pójdzie sprawniej, jeśli nie poddasz się emocjom.
Daj spokój, Enzo, śniadanie stygnie.
Jeśli jesteś głodna, nie przeszkadzaj sobie.
Spójrz na Damona. Wie, co robić.
- Jest szczęśliwy. - Znudzony.
Zabij go.
Przez 3000 lat dawałam sobie radę z panowaniem nad mężczyznami.
Pięćdziesiąt tysięcy do zera, poza kilkoma Grekami.
Nie zamierzam ponieść porażki, bo ktoś nie chce być uległy.
To ciężki przypadek. Zahartowany przez 70 lat w niewoli.
A ty jeszcze uodparniasz go na tortury.
Mam sporo do zrobienia, więc przejdziemy do planu B.
B jak Bonnie.
Będzie równie skuteczny co plan A. Ona nic dla mnie nie znaczy.
Doprawdy?
Dowiemy się.
Damon?
Oddasz mi przysługę i zabijesz Bonnie Bennett?
Jasne.
- Niespodzianka! - Bonnie, co to...?
Jesteś zaręczona. Świętujemy.
Najpierw opijemy się szampanem, a potem poszukamy sukni ślubnej.
To dość wcześnie, ale przymierzysz tysiące sukien,
nim znajdziesz tę idealną, więc można zacząć już teraz.
Bonnie, kocham cię, a to jest cudowne,
ale nie musisz udawać radości w takiej chwili.
Nie udaję.
Naprawdę. Cieszę się twoim szczęściem.
Poprosiłaś mnie, bym była twoją druhną, gdy miałyśmy 10 lat.
Całe życie na to czekałaś. Jestem szczęśliwa.
Naprawdę.
Dobrze, ale obiecaj, że znajdziemy Enzo i będziecie szczęśliwi.
Pobierzecie się na Wieży Eiffla.
Najpierw zaplanujemy twój czerwcowy ślub.
- O Boże, mój czerwcowy ślub. - Czerwcowy ślub.
A to...
Księga ślubna Caroline
Znalazłaś moją księgę ślubną?
Jak inaczej miałabym zaskoczyć Caroline Forbes?
Bonnie, to cudowne.
Jesteś cudowna.
Dziękuję.
Proszę.
Wychodzę za mąż!
Skoro już cię upijam, to muszę o coś spytać.
Jak Ric przyjął tę wiadomość?
Naprawdę, nie mam nic przeciwko.
Caroline też tak mówiła, ale wolałem sam zapytać.
Sprzedam ci dwie nieużywane sukienki dla druhenek.
Nie muszę ci chyba udowadniać, że nie mam nic przeciwko temu.
Nie ma nic przeciwko temu.
Przygotujcie wszystko w gabinecie.
Niania wzięła wolne, więc pracuję w domu.
Przeszukujemy kilometry badań na temat syren.
- Czemu to robią? - Dostaną dodatkowe punkty.
- Pomagają mi zdążyć w terminie. - Jak ci idzie?
Caroline mówi, że domyślasz się, jak Zbrojownia zdobyła syrenę.
Jeśli domyślanie się to spekulowanie,
oparte na wielowiekowych poszlakach,
to chyba użyli tego.
Zaryzykowałbyś stwierdzenie, że można ją tym dźgnąć?
Możliwe. Mamy do czynienia z czymś, co potrafi opanować umysł.
Zbliżymy się i zrobimy niewłaściwy krok...
to będziemy zgubieni.
Skupmy się na sylwetce.
Może być rozkloszowana lub dopasowana, ale bez przesady z objętością.
- Mniej sukni, więcej panny młodej. - Właśnie.
- Dziękuję. - Proszę. Zaraz wracam.
A teraz znajdźmy ci idealną suknię dla druhny.
Będę zaszczycona jako twoja druhna.
Nie tylko dlatego, że moja konkurencja jest w śpiączce.
Jako panna młoda zrobię wszystko, co w mojej mocy,
żebyście z Enzo żyli długo i szczęśliwie.
Mam zabójczy cel
i rzucę bukietem tam, gdzie chcę.
- Gotowa? - Tak.
Łap.
Damon, co ty tu...?
Bonnie, uciekaj.
Wygląda na to, że braciszek się żeni.
Przyjmuję zaproszenie na ślub.
Bonnie.
Słyszę bicie twojego złamanego serduszka.
Biedna Bon.
Zawsze druhna.
Nigdy panna młoda.
Czyli pobiła cię dziewczyna.
Dwie dziewczyny, jeśli liczymy.
Co cię tak bawi?
Podziwiam tylko kunszt tych pań.
Nie, to spojrzenie mówi mi,
że wiesz coś, o czym powinnam wiedzieć, ale mi nie powiesz.
A wiesz, co sądzę o tajemnicach.
Ktoś chyba zapomniał wspomnieć, że coś łączy cię z Bonnie.
Nic dziwnego, że się nie starałeś.
Zobaczmy, co da się z tym zrobić.
- Chcę zobaczyć twój strach. - Daj mi spokój, bo będę krzyczeć.
Wiem, czym jesteś. Jeden zły ruch i koniec z tobą.
- Może być zabawnie. - To wszystko jego wina.
- Wiesz, komu potrzebna motywacja? Tobie. - Wynocha!
Sporo między wami niesnasek.
Coś mi umknęło?
Chwila. Widzę coś.
Rozumiem.
Na pewno jest milion ludzi, z którymi wolelibyśmy teraz być.
- Ale... - Najwyżej parę tysięcy.
- Będzie bolało? - Nie wiem.
Już lepiej.
A teraz...
mamy coś do zrobienia.
Jeśli Damon chce mojej śmierci, to nie żyję.
Czemu chce cię zabić? To niedorzeczne.
Wszystko jest niedorzeczne. Potrzebujemy sporo broni.
Tron jest pusty.
Tak, schowałem to przed dziećmi.
Kusze są w bibliotece.
Poszukam Damona, a jeśli się uda, dron doprowadzi nas do królowej.
A gdy ją znajdziesz?
Ric wciąż to rozpracowuje.
Twój termin właśnie uległ zmianie. Nie masz już kilku dni.
Masz kilka godzin.
Możemy nie zapraszać Damona na ślub?
Nawet jeśli go ocalimy.
Będzie twoim szwagrem i pewnie drużbą Stefana.
Przykro mi.
W porządku. Ale nie usiądzie przy naszym stole.
Gdzie amunicja?
Dzwonisz spod swojego numeru. Odważny. Nie boisz się, że cię namierzę?
Nie. Jestem na terenie szkoły.
- Czemu mi to mówisz? - Bo potrzebna mi przysługa.
Co masz na myśli?
Jeśli chcesz mnie jeszcze ocalić...
potrzebuję tego.
Zastanawiam się nad ślubem gdzieś indziej.
W Mystic Falls nie znajdę miejsca wolnego od jakiejś potworności.
Witaj, Bonnie. Jestem Sybil.
Cieszę się, że w końcu cię poznaję.
Bardzo ładny projekt. Caroline, prawda?
Jednorożec do mnie nie przemawia, ale ta suknia
i diadem są przepiękne.
Zaprojektowałam to w szóstej klasie, więc gratuluję,
masz gust 11-latki.
Ciekawi mnie, gdzie księga Bonnie.
To nie w moim stylu. Czego chcesz?
To proste. Chcę wiedzieć, czemu jesteś taka wyjątkowa.
Co sprawia, że owinęłaś Enzo i Damona
wokół tych nieskazitelnych paluszków?
Rozumiem Enzo.
Ten akcent i połączenie czarownicy z wampirem.
Ale Damon mnie zastanawia.
Czy wy kiedykolwiek...?
Nie.
Tyle czasu sami w niewoli.
Pewnie robiliście coś, by przerwać monotonię.
- Nie. - Poważnie?
Jesteś śliczna. Przyznaję. Nie jestem ślepa.
Damon też nie.
A on sam jest gorący, jeśli nie zauważyłyście.
Nawet jego imię kojarzy się z ogniem.
Uczucie czysto platoniczne?
To dobrze.
Choć to nie wyjaśnia, czemu są ci oddani.
Dwaj mężczyźni, którzy powinni być oddani mnie.
Może usiądziesz i porozmawiamy?
Mogę cię do tego zmusić, ale to byłoby strasznie bolesne.
I popsułabym ci fryzurę.
W zapisach historycznych nie ma wzmianki o takiej broni.
- Powiedz mi, że coś masz. - Mam pewną teorię.
Zakładając, że ten symbol ma jakiś związek z piekłem,
co przychodzi ci na myśl, gdy myślisz o piekle?
Diabeł?
A jaki jest najpopularniejszy wizerunek diabła?
Człowiek w czerwieni z ogonem
i widłami.
W średniowieczu
widły symbolizowały oddzielenie ziarna od plewy.
Czyli metafora, że dobre dusze idą do nieba,
a złe do spowitych w ogniu podziemi.
- Nie powinien mieć trzech zębów? - Nie w 2200 roku p.n.e.
Tereny śródziemnomorskie były skaliste. Ich widły miały dwa zęby.
Bardzo ciekawe, ale to wciąż nie wyjaśnia związku z syrenami
i jak tego użyć.
Czemu mielibyśmy tego użyć?
To coś prawdziwego? Magiczna broń?
- Wiesz, co mam na myśli. - Nie. To na pewno do publikacji?
- Mówisz, jakby to była kwestia życia. - Gorzej.
Stałego etatu. Szukaj dalej.
Jeśli to jakaś wymyślna pułapka,
to przejdźmy do konkretów.
To żadna pułapka. Potrzebuję twojej pomocy.
W jakiej kwestii?
Nie mogę powiedzieć.
Dosłownie, nie mogę ci powiedzieć.
Nie jestem w stanie wymówić tych słów.
To właśnie problem z Sybil. Pozbawia wolnej woli.
Zupełnie jakby zaczipowała mi mózg.
Gdy próbuję wypowiedzieć, o co chodzi,
wychodzi z tego jakaś bzdura.
Jeśli mi nie powiesz, nie wiem, jak ci pomóc.
Kończą mi się pomysły, jak cię z tego wyciągnąć.
- Ktoś tu się poddaje. - Jeszcze nie.
Nie chcę, by Elena dowiedziała się, że zabiłeś jej przyjaciółkę.
Tu nie chodzi o Bonnie.
A o kogo?
Bonnie, zdradzisz mi swoją tajemnicę?
Co w tobie widzą Damon i Enzo?
- Nie mam pojęcia. - Daj spokój, Bonnie.
Na pewno się domyślasz.
Jeśli próbujesz coś osiągnąć, nie uda ci się.
Nie dostaniesz tego, czego chcesz.
Powinnaś wiedzieć, że Bonnie jest całkowicie oddana.
Zrobi wszystko dla ludzi, których kocha.
Doprawdy?
To nasuwa mi pewien pomysł.
Zrobiłabyś wszystko dla Damona i Enzo?
Dosłownie wszystko?
Jak daleko posunęłabyś się?
A gdybyś musiała wybrać między nimi?
Już wyjaśniam.
Potrzebuję dwóch oddanych żołnierzy,
ale ci dwaj nie są w stanie zerwać z przeszłością.
To działa mi na nerwy. Pomyślałam więc, że wystarczy mi jeden.
Drugi umrze i zostanie skazany na wieczne ciemności i ból.
Bonnie wybiera.
Jesteś wariatką.
Nie, ale jestem starą, bardzo zdenerwowaną tradycjonalistką.
Wybieraj.
Rozumiem. Jesteś zazdrosna.
Widzisz miłość, jakiej nie potrafisz pokonać.
Czujesz się zagrożona, więc musisz ją zniszczyć
w najbardziej sadystyczny sposób, jaki znasz.
Zapomnij. Nie bawię się w to.
Nie umiesz się bawić. Wiesz, co było zabawne?
Starożytny Rzym.
Koloseum. Gladiatorzy.
Spoceni, naoliwieni mężczyźni, nacierający na siebie.
Tacy atrakcyjni.
Wkrótce sama się przekonasz.
Dokładnie za 12 minut Damon i Enzo będą walczyli na śmierć.
Nie mają wyboru. Bo ja tak chcę.
Jeden z nich przegra.
Jeśli nie chcesz wybierać,
chłopcy rozstrzygną to między sobą.
Nie wyciąłem gwiazdek, jak Seline,
ale wyszły mi fajne kwadraty.
- To moje. - Moje.
- Dziewczynki.
- To moje. - Lizzie, odłóż to.
- Znalazłam to pierwsza. - Odłóż to.
Tatusiu!
Boże. Nic im nie jest? Zraniły się?
- Przepraszam, że to zostawiłam. - W porządku.
Widły o bardzo wysokiej tonacji.
To kamerton.
Czemu samochód wydaje ten dźwięk?
Przypomina ci o zapięciu pasa.
- Przypomnij mu, że jestem nieśmiertelna. - I tak wykorzystujesz ten dar?
Spędziłaś 200 lat w niewoli.
Czemu nie lecisz do Saint-Tropez,
by nakłonić Channinga Tatuma do masażu stóp?
Bez obrazy, ale to dość żałosne
dla takiego mitycznego stworzenia.
Mówisz tak, bo nie wiesz, jaka frajda cię czeka.
Dodaj gazu, bo nie zdążymy na pierwszą rundę.
O to chodzi?
Macie walczyć na śmierć?
Dlatego właśnie cię przyprowadziłem. Żebyś mi pomógł.
Nie chodziło ci o walkę z Sybil?
- Mam pomóc ci walczyć z Enzo? - To nierówna walka.
Sybil nie mówiła nic, że nie możemy mieć wsparcia.
Nie moja wina, że nie masz przyjaciół do pomocy.
No tak, naiwnie myślałem, że ty jesteś moim przyjacielem.
Chciałem nim być, Enzo.
Próbowałem cię przekonać, byś poddał się Sybil.
Jeśli Enzo może walczyć, czemu ty nie możesz?
Bo to nie ma sensu.
Mamy przechlapane, bo nie chce tego zaakceptować.
Gdyby poddał się Sybil, nie byłoby nas tutaj.
Nie możesz zabić Enzo. Bonnie nie wybaczyłaby ci.
Nie strzęp języka.
Namieszała mu w głowie,
bawiąc się jego podświadomością.
Bóg wie, jakich szkód narobiła.
Pięć minut.
To takie ekscytujące.
Już mi nie odszczekujecie?
Pewnie łatwiej być twardą, gdy czuje się swoją magię.
Co jest? Ktoś czuje się bezradny?
Oto optymistyczna wiadomość: masz nad tym władzę.
Powiedz tylko słowo, by wybrać zwycięzcę
i tego, kto spędzi wieczność na emocjonalnych torturach.
Wiecie o tym?
To niebezpieczne potwory.
Dopuścili się najgorszych czynów.
Gdzie mają skończyć? W życiu pozagrobowym na chmurce?
Nie.
Pójdą gdzieś indziej,
gdzie panuje samotność i rozpacz na wieki wieków.
Zapominacie, że mnie już nic nie obchodzi.
Próbuję tylko przeżyć.
Wiemy, co nas czeka, jeśli tego nie zrobimy.
Jak myślisz, Caroline?
Co Bonnie powinna zrobić?
Myślisz, że przybędzie Stefan
i ocali Bonnie od tego niemożliwego wyboru.
- Bardzo wierzysz w swojego narzeczonego. - Enzo. Musisz uciekać.
- Nie mam wystarczająco silnej woli. - Stefan.
Co ty wyprawiasz? Nie baw się w Szwajcarię.
Gdy Damon i Enzo zaczną się szarpać,
myślisz, że Stefan pozwoli Enzo zabić swojego brata?
Nie. Wybierze Damona.
Przyprowadziłem cię, bo jesteś moim bratem.
Mam nadzieję, że mogę na ciebie liczyć, gdy zegar wybije trzecią.
Biedny Enzo.
Nikt go nie wybiera. Nawet ty, Bonnie.
Pozwolisz Enzo umrzeć?
Nie.
Wszystko w porządku?
- Tak. - Nie jest martwa.
Ale teraz pójdzie pieszo.
Nie pozwolę wam się pozabijać.
Myślisz, że tego chcę?
On nie przestanie. Zabiję go, jeśli muszę.
Jeśli staniesz mi na drodze, ciebie też zabiję.
Zdążymy.
Sybil ma rację.
Stefan będzie bronił Damona, bez względu na wszystko.
Nie mogę mu pomóc. Nie mam takiej mocy.
Ona ma rację.
Nikt go nie obroni.
Dzieci są u sąsiadów. Seline będzie za pół godziny.
Powiedz jej, że muszę coś załatwić.
Olbrzymie pianino się rozstroiło?
Byłabym bardziej pomocna przy pisaniu książki czy co to tam jest,
gdybyś powiedział mi, o co chodzi.
Zabieram to do walki z mitycznym stworem ze starożytności.
Życz mi powodzenia.
Drobna pomoc, bracie.
- Nie pozwolę ci na to. - Caroline, nie wtrącaj się.
Obiecałam Bonnie.
Damonie, nie.
Damonie, proszę.
Proszę, walcz z tym.
Wiem, że możesz.
To twój przyjaciel.
Przestań.
Nie może.
Tylko ty możesz go powstrzymać. Wybieraj.
Damonie, nie zmuszaj mnie do tego.
Przykro mi, że nie żałuję, Bon.
Wybieram Enzo.
- Co? - Damonie.
Wyjmij rękę z jego klatki piersiowej.
Nie.
Nie. Bonnie.
Nie rób mi tego.
Wiem, że gdzieś głęboko nadal jesteś sobą.
Nie zabrała ci całego człowieczeństwa.
Jesteś na to zbyt uparty.
Wiem, że mój przyjaciel nadal tam jest. I będę musiała z tym żyć.
Nie mogę pozwolić mu umrzeć.
Wybieram Enzo.
Zbiera mi się na płacz.
To takie wzruszające.
Wiem, dokąd pójdę po śmierci.
Nie wyślesz mnie tam.
Będę walczył ze wszystkimi.
Bonnie nie może żyć bez Enzo, a Stefan nie może żyć bez Damona.
Ale nikt nie spytał mnie o zdanie.
Tylko ty jesteś prawdziwie oddany, Damonie.
Jesteś skarbem. Enzo to ciężar.
Czyli problem musi tkwić w tobie, Bonnie.
Źle wybrałaś.
Dlatego każę Damonowi cię zabić.
Co?
Damon zabije Bonnie, ja zabiję ciebie.
I wszyscy będziemy szczęśliwi.
Chyba że dasz mi to, czego chcę.
Zrezygnuj z człowieczeństwa i poddaj mi się,
a wszyscy spokojnie się rozejdziemy.
- Obietnica. - Nie ufaj jej.
Przykro mi, skarbie. Nie mam innego wyboru.
Enzo. Nie.
Tak, Enzo. Wiesz, że tego chcesz.
To akt łaski. Wiesz, co się dzieje, gdy umierasz.
A jeśli twoją Bonnie czeka ten sam los?
Ocal siebie.
Ocal swoją prawdziwą miłość.
Zrób to.
Bonnie, posłuchaj.
Jeśli ktoś może mnie ocalić, to tylko ty.
- Wiem to. - Nie.
Nie.
Nie. Nie.
Nie. Nie, nie.
Nareszcie.
Było ciężko?
Jeszcze jedno.
Masz coś przeciwko, jeśli złamię obietnicę o ocaleniu Bonnie?
Nie mam nic przeciwko.
Jesteś najlepszy.
Bonnie, będę liczyła od 10 w dół
i pozwolę Damonowi skończyć to, co zaczął.
Dziesięć, dziewięć...
Enzo, na pewno nie masz nic przeciwko, by Damon ją rozszarpał?
Nie.
Osiem...
Oto siła tej twojej miłości.
Siedem... Enzo raczej ci nie pomoże.
Sześć...
Stefan i Caroline też nic tu nie wskórają.
Pięć...
Bonnie, powinnaś uciekać.
Cztery...
Damonie, przestań! Proszę.
Musisz dokonać ostatniego wyboru, Bonnie.
Masz kilka opcji.
Złamanie karku, wyrwanie serca
lub tradycyjne rozszarpanie gardła.
Nie wiem, kim jesteś, ale...
Damonie, to koniec. Jesteś wolny.
Chciałbym, żeby tak było, ale to dopiero początek mojej pracy.
Jakiej pracy? Czego ona chce?
Bzdury.
Może teraz czegoś się dowiemy.
Dasz sobie radę z Enzo?
Nic mi nie będzie.
- Jeśli potrzebujesz mojej pomocy... - Dam sobie radę.
Dobrze.
Gdybyś miał wybór, wybrałbyś Damona.
Tak.
I zrobiłbyś to ze świadomością, że Enzo walczył z Sybil.
To on ryzykował życiem, by nam pomóc.
- Wiem. - Chcę o coś spytać.
Co zrobił Damon?
Poza tym, że się poddał.
Nie myśli tak. Przykro jej.
Zostanę dziś z Bonnie. Potrzebuje mnie.
Wiele ostatnio przeszła.
Nie podobało mi się, że byliśmy po dwóch różnych stronach.
- Musiałam. - Wiem.
Wiem, co musiałaś robić.
Ale nie podobało mi się to.
Jak to wszystko.
Mnie też.
Droga Eleno...
Od czego zacząć?
Przyda ci się.
Dzięki.
Próbuję wymyślić nowy sposób na przekazanie złych wiadomości.
Twoje zaręczyny to dobra wiadomość.
Chyba zapomniałem pogratulować.
Dzięki. Choć dziś szczególnie nie świętowałem.
A mój drużba prawie pozbawił nas paru gości.
Zostaw butelkę. Dzięki.
Nigdy nie miałem brata.
Damon był mi najbliższy.
Wierzę, że jeśli raz wyciągnąłeś go z tego,
to musi być sposób, by zrobić to ponownie.
Nie wiem. To coś innego.
Nigdy go takim nie widziałem.
Miałem nadzieję, że osłabiając Sybil, przerwiemy jej kontrolę nad nim.
A Damon wróci do swojej dawnej normalności.
Ale ona nadal trzyma go w garści.
Nie wiedziałam, że gotujesz.
Jeśli chcesz tu bywać, muszę kupić więcej ciasta naleśnikowego.
Jestem tu, bo chcesz, żebym tu była.
Chyba ujrzałeś światło.
Wiesz, że prawdziwe oddanie to jedyny sposób na ocalenie
od tego, czego się boisz.
- Ale mamy jeszcze sporo pracy. - Tak?
Co trzeba zrobić?
Wciąż masz zbyt wiele więzi.
Wielu ludzi chce o ciebie walczyć.
Wciąż wierzą, że można cię ocalić.
Trzeba nad tym popracować.
Jak to się nazywa? Zmiana zdania?
Nic ci nie jest?
Damon.
Lockwood.
- Ponoć ostatnio nie jesteś sobą. - Jestem taki jak zwykle.
Tylko muszę to udowadniać.
Nic ci do mnie.
Ładne narzędzie.
Ze Zbrojowni.
Jeśli mnie zabijesz, pożegnasz się ze wszystkim.
- Nikt ci tego nie wybaczy. - To już dawno za nami.
Masz inne wyjście.
Odejdź.
Walcz z tym, czego od ciebie chce, i wróć do swojego życia.
Odejdź, Damonie.
Pomyśl o tym, czego chcesz. Pomyśl, kogo chcesz.
W tym problem. Niczego już nie chcę.
- To kłamstwo. - Tak?
Nie wiedziałem.
W porządku. Zrób to.
Jeśli mam skończyć w ten sposób,
to skończę jako ktoś, kogo nigdy nie usuniesz z pamięci.
Ta twarz będzie ci przypominała
o chwili, gdy się poddałeś.
Gdy odrzuciłeś wszystko, czego kiedyś chciałeś,
by stać się najemnikiem syreny.
A może to cię obudzi.
Może nasze życie będzie coś warte.
Śmiało. Zrób to.
Rozerwij mnie na strzępy.
Zrób to.
Damon?
Damon, zaczekaj. strzępy.