Wat voorafging:
Ik hoopte dat met het uitschakelen van Sybil
de controle die ze over 'm had, weg zou gaan,
maar ze heeft hem nog steeds in haar greep.
Zet je menselijkheid uit, zweer je trouw aan mij...
Als iemand me terug van de afgrond kan halen, ben jij het. Dat weet ik.
Er zijn er twee van ons en je hebt mijn zus Seline ontmoet.
Is Seline de andere sirene?
Je denkt dat ik je dit laat onthouden als je wakker wordt.
Je stagiaire, Georgie, heeft ingebroken.
Ze is gewoon een mafkees, toch?
-Georgie? -Hier. Sorry.
Wacht.
Waarom liet je me dat doen?
Trouwens, doe Cade de groeten.
Als dit je krachten verstoort, waarom is Damon je marionet dan nog?
Ik heb hem laten zien wat hem te wachten staat
en zelfs dat was genoeg om hem zijn menselijkheid uit te laten schakelen.
Damon gelooft in de hel.
Ik heb Tylers keel gisteravond opengescheurd?
Menselijk of niet, niemand zou je dat vergeven.
Wauw, dit is misschien wel de lekkerste paarse thee die ik ooit gedronken heb.
Lieve Elena, ik weet niet waar ik moet beginnen...
-Hé. -Hé.
Wat doe je hier op je vrije dag?
Caroline zei dat jullie iemand verloren zijn.
-Ja. -Ik neem de meiden vandaag graag over
als je wilt.
Dat zou...
Dat zou eigenlijk enorm helpen. Dank je.
Waren jullie hecht?
Ja, hij hoorde bij ons.
Hij was familie.
Ik snap het. Ik ben ook m'n familie verloren.
Iedereen?
Ik heb een zus, maar we zijn van elkaar vervreemd.
Tylers ouders stierven een paar jaar geleden.
Hij was de laatste Lockwood.
Nu is een hele erfenis zomaar verdwenen.
Waar Tyler ook is, hij rust in vrede en weet dat hij geliefd was.
Luister, ik...
Ik moet echt gaan.
Vind je het echt niet erg?
Absoluut niet. Ga. Ik hoorde dat er een kermis is.
Dat vindt de tweeling vast leuk.
-Dat zouden ze te gek vinden. -Seline.
-Hallo, jullie. -Kom met ons spelen.
-Hoi. -Hoi.
Wie doet eerst haar schoenen aan?
-Ik. -Ik.
Ik.
Daarmee krijg je hem niet terug.
Tyler verdiende meer dan om nevenschade te zijn
in het spelletje dat Sybil met Damon speelt.
Ik kan me ons laatste gesprek niet eens herinneren.
We hebben al maanden niet gepraat.
We hebben het zo druk gehad.
Na alles wat we hebben meegemaakt, dacht ik altijd
dat hij er zou zijn.
Ik tast in het duister met Damon.
Ik weet niet wat ik met hem aan moet.
Misschien kun je het beste om Tyler rouwen met je vrienden.
Dat zijn we hem allemaal schuldig.
Let maar niet op mij.
Is er iets?
Het gaat best.
Wauw.
Damon vermoordt Tyler Lockwood in koelen bloede
en jij vindt dat best.
Ik wilde je niet afluisteren,
maar dat lijkt mij juist geen beste situatie.
Maar dat verdriet dat je zo graag wilt verbergen,
geeft je een prachtige gloed.
Bevrijd me, Bonnie.
Bevrijd ons allebei.
Ik neem je op een echte date, waar je ook naartoe wilt.
Parijs...
Je kunt alles in mij dat gebroken is beter maken.
Je kunt ons beter maken.
Je polsen zien er pijnlijk uit.
Ik help je wel.
Bonnie Bennett, je bent mijn reddende engel.
Heb je de hut betoverd?
Je hield een geheim voor me achter.
Ben je weer een heks?
Nee.
Ik heb m'n magie nog niet terug,
maar ik kan wel magische voorwerpen gebruiken.
Dit is een duister voorwerp geleend van het Arsenaal.
Het heet een "vlam der gevangenschap."
Wat chique.
Hij vangt bovennatuurlijke wezens op de plek waar hij brandt.
Mij doet hij niets omdat ik hem aanstak
en alleen ik kan hem doven.
En dat doe ik pas als je je menselijkheid weer aanzet.
Waarom neem je opeens dit standpunt in?
Omdat Tyler Lockwood dood is
en ik wil jou niet ook nog kwijtraken.
Wat doe je?
Shavasana.
Het heeft een helende werking.
Het bevordert de fysieke en emotionele gesteldheid.
Dus niet Zen.
-Dat is voor Tyler. -Eerlijk gezegd
was dat meer Damon dan ik.
Ik stelde voor dat hij deed wat hij kon
om zijn overgebleven banden te breken.
Georgie, waar is ze?
Ik heb al een andere cel waarop staat "sirene nummer twee."
Dat is waar ook. Ik zie niets.
Mijn helderziende gaven zijn geneutraliseerd.
Ik heb een intercomsysteem geïnstalleerd,
dus dit geluid en de pijn zullen je vanaf nu achtervolgen,
24/7.
Welkom in je helderziende hel.
De intercom is in werking.
Mooi. Je moet de frequentieniveaus
om het uur testen. Erg belangrijk.
Mag ik vragen waarom?
Omdat ik denk dat de trillingen
iets te maken hadden met de vorming van de tunnels.
-Dat slaat bijna nergens op. -Oké, omdat ik het zeg dan?
Ik kreeg gisteravond ook een gek sms'je van Georgie.
Ze moest plots de stad uit.
Ze wilde werken terwijl we hier middenin zitten.
Juist. Daarom moet jij nog wat rondneuzen.
Bel haar huisgenoot.
-We moeten haar snel vinden. -En 't frequentieonderzoek?
Multitasken.
Test de frequentie, zoek Georgie. Bel me als er iets vreemds gebeurt.
Ik vroeg me al af wanneer jullie zouden verschijnen.
Het lichaam begint vast al te stinken.
Ik heb het zo intact mogelijk gelaten.
Maar ik moet toegeven,
ik liet me wat gaan met het uitrukken van de keel.
Mijn excuses aan Donovan.
Je hebt hem vast goed schoongemaakt.
Wat ga je daarmee doen? Me doorboren?
Ga je gang.
Maar eerst...
Moet je kiezen.
Want ik ga jullie allemaal begraven.
Rustig.
Mij onderschatten werd Tylers dood.
Matt Donovan. De enige levende knul in Mystic Falls.
Het verbaast me dat je zo lang menselijk bent gebleven.
Misschien verander ik dat.
Kwam je daarom thuis? Voor loze dreigementen?
Niet loos, broer.
Blijf daar, of ik breek zijn nek.
Geef Matt een onoverdraagbare uitnodiging
voor ons bovennatuurlijke ontbijtclubje.
Damon, genoeg.
Lieve Caroline.
Hoeveel onschuldige mensen heb je vermoord?
Het maakt niet uit wat je zegt.
De duivel weet wat je gedaan hebt.
Wat is er met je gebeurd?
Wat is hier zo verrassend aan?
Ik ben wie ik altijd al was.
Nee, je bent anders.
Professor Ric Saltzman, allemaal. Een echt genie.
Hij kent je beter dan jij jezelf.
Damon, ga gewoon weg.
Niemand wil je hier.
Jullie verachten me, hè?
Voor de duidelijkheid,
ik doodde Tyler, jullie haten me, onze banden zijn verbroken?
Geweldig.
Als je dacht dat er nog een kans was om mij te redden,
is dit het bewijs dat je fout zit.
Het was vreselijk.
Alsof Damon wil dat we hem haten.
Sorry dat ik er niet was.
Ik wil er zijn. Ik kan gewoon niet weg.
Zeg me dat het beter gaat dan gisteren.
Erger, als dat zelfs mogelijk is.
Hem uitdrogen werkte niet. Hem verhongeren ook niet.
Ik heb gitaar gespeeld.
Hem ons verleden verteld. Alsof je tegen een muur praat.
Wat deed 't voor jou toen je menselijkheid uitstond?
Waardoor brak jij los?
Ik moest m'n grootste angst onder ogen zien
dat ik 't niet waard was om van te houden
en dat mijn moeder zich voor me zou schamen.
Ik moest eraan herinnerd worden hoeveel ze van me hield
en ik moest daaraan willen voldoen.
Helpt dat?
Ja.
Hou me op de hoogte. Geen probleem dat je hier niet bent.
We nemen goed afscheid van Tyler als dit voorbij is.
-En wanneer is dat? -Snel.
-Hoop ik. -Ik ook.
Problemen met dode vrienden?
Mijn hart bloedt voor je.
Al deze trauma.
De last om altijd iedereen te moeten beschermen.
Waarom laat je het mij niet overnemen?
Waarom zet jij je menselijkheid niet weer aan?
Kunnen we niet zeggen dat m'n menselijkheid hinderlijk was?
Ik was kwaad, depressief.
De tragische dichter vol duisternis.
Wat is er leuk aan om terug te keren naar een inferieure versie van mezelf?
Je had ook veel geweldige eigenschappen.
Je was trouw, creatief
en ontzettend romantisch.
Ook al zou ik het weer aanzetten,
het is te laat voor je. Je hebt Tylers begrafenis gemist.
Je vrienden in de steek laten.
Dat is kil, mijn liefste.
Ik ben zo terug.
Ik zal hier nog zijn.
Dankzij jou.
Het is niet Damon.
Dit is Damon beheerst door de duivelin
en we moeten en zullen haar controle doorbreken.
Mijn stagiaires werken eraan.
En in de tussentijd
laten we hem loslopen en een van onze vrienden vermoorden?
Dat wil ik voorkomen.
Zelfs als we Sybils greep verbreken, als Damon beseft wat hij gedaan heeft,
wat Elena van hem zal denken,
zal hij er niet van herstellen.
Wat stel je voor?
Terwijl we uitzoeken hoe we Damon van de sirenen redden,
moeten we ook uitzoeken hoe we hem van zichzelf redden.
We moeten hem uitschakelen.
Voor hoelang?
Zolang als nodig is.
Zeker weten?
Voor zijn eigen bestwil
en alleen zo kunnen we onszelf beschermen.
Wat een verrassing.
We zijn geen vrienden en ik kom je niet bevrijden.
Sterker nog, ik wil je nooit meer zien.
-Waarom ben je dan hier? -Omdat ik antwoorden wil.
Ik stal dat stuk schroot van Donovans vader,
heb mijn schepen verbrand,
zorgde ervoor dat iedereen me haatte.
Vast omdat je nog steeds in mijn hoofd zit.
Waarom denk je dat?
Niets ervan is voor mij.
Ik snap niet waarom ik vrije wil heb
en toch je boodschappenjongen ben.
Ik doe dingen om jou tevreden te stellen en ik weet niet waarom.
Het klinkt alsof je spijt hebt.
Spijt suggereert dat je geen trouwe dienaar bent.
Wat? Ik heb Tyler Lockwood vermoord.
-Natuurlijk ben ik trouw. -Nee, je bent van streek
omdat je vrienden van streek zijn.
Mijn vrienden geven niets meer om me.
Je doodde iemand om wie ze wel geven.
Ze moeten vast iets gevoeld hebben.
En jij hebt zeker iets gevoeld.
Hier ben je, verward, vijandig. Weet je wat dat mij zegt?
Dat je niet helemaal van mij bent.
Dat het koude, duistere hart van Damon Salvatore
een felle pijn voelde
toen hij Tyler Lockwood van zijn leven ontnam.
Het gaf je gevoelens en het voelde slecht.
-Ik voel niets meer. -Fout.
Je gezicht spreekt boekdelen.
Je menselijkheid heeft de dimmer aan staan
en nu zet die zichzelf hoger
-en het voelt vreselijk, nietwaar? -Hou je mond.
De dimmer gaat omhoog, jij krijgt je gevoelens terug.
Misschien zal je broer weer van je houden.
Maar wat zal het vreselijk voelen.
Elena's reactie op alles wat je gedaan hebt,
-daar wil je niet eens aan denken. -Hou je mond.
Zet die dimmer weer lager
en alle slechte gevoelens en alle verwarring
zullen verdwijnen.
Ik? Ik kies liever voor optie B.
De dimmer omlaag. Compleet isolement.
Mond dicht, zei ik. Mond dicht.
Wat wil je van me?
Ik wil jou, Damon.
Jou helemaal.
Ik kan je onderbewustzijn herschrijven, maar daar kom ik niet ver mee.
Ik krijg je niet zoals ik wil
als jij nog emotionele banden met je verleden hebt.
Ga naar je broer.
Laat hem die dimmer omhoog brengen tot je alles voelt.
Als jij je leven zo wilt leiden, ga je gang dan maar.
Misschien vind je nog wat kleine stukjes geluk
voor de dood je overdraagt aan Cade.
Iemand heeft dit voor je gebracht.
Van het Arsenaal?
Zet maar neer. Ik kijk er later wel naar.
Alles in dozen. Kamer voor kamer.
We kunnen dit morgen doen.
-Of overmorgen, als je tijd nodig hebt. -Dat hoeft niet.
Ik ben een expert in verlies.
Al vanaf jonge leeftijd.
Dat verdiende ik.
Ja en nee.
Het spijt me. Het is alleen...
Tyler, deze plek
en het feit dat ik vampierbloed in mijn lichaam heb...
En als ik in de komende 24 uur sterf, word ik er zelf een.
Hoe is het zo ver gekomen?
-Hoe is dit allemaal gebeurd? -"Allemaal"?
Wat bedoel je? Vampiers,
verbena
en de dood?
Dit was mijn leven.
Hier had ik lang mee te maken, alleen.
Hieraan wilde ik ontsnappen.
Dus neem me niet kwalijk
als ik geen zin heb om je een geschiedenisles te geven.
Matt, als je dit leest, betekent het dat ik dood ben en dat is klote.
Maar het betekent ook dat je me moet helpen iemand te vinden.
Ik dacht dat je vandaag weg was.
-Kijk hier eens naar. -Ja.
De afstand tussen Mystic Falls en het Arsenaal is zo'n 55 kilometer.
Bochtige wegen, heuvellandschap.
Ik kon de afstand van die tunnel binnen enkele uren lopen.
Dat is zo'n 11 kilometer?
De tunnel gaat vast direct onder de bergen door.
Ja, maar de muren zijn oud.
Eeuwenoud op zijn minst.
Wie heeft ze gebouwd en waarom?
Moet ik ernaar kijken?
Nee, ik zoek het wel uit.
-Nog nieuws over Georgie? -Ik belde haar huisgenoot.
Georgies spullen liggen nog in haar kamer.
Als ze weg is, heeft ze niets meegenomen.
Bel de politie en doe melding van een vermist persoon.
-Serieus? -Uit voorzorg.
Hoe gaat 't met 't frequentieonderzoek?
Je doet alsof ik iets wetenschappelijks doe.
Ik sla met een vork.
Belachelijk en ik heb niets geleerd.
Ga je me ooit vertellen waar dit over gaat?
Ooit.
Goeie poging.
Bijna.
Dit is te moeilijk.
Geef de meiden anders een goudvis voor de moeite?
Doe die maar.
Is hij ziek?
Volgens mij is hij dood.
Maakt niet uit. Luister,
we nemen hem mee naar huis en begraven hem.
-Oké. -Oké?
Ik zweer het je,
als Seline niet goed was met de meiden, zou ik haar haten.
Ze is te perfect om een echt mens te zijn.
-Voor wie is dat? -Ik kreeg een sms van Damon.
Hij wil afspreken op de kermis.
-Waarom daar? -Geen idee,
maar dit is mijn enige kans.
Die moet ik nemen.
-Heb je hulp nodig? -Nee.
Ik breng je niet in nog meer gevaar.
Twee vampiers zijn beter dan één. Simpele wiskunde.
Ik moet dit alleen doen.
Het is het juiste, oké? Dat weet je.
Hij vergeeft me hierna misschien niet.
Misschien raak ik 'm voor altijd kwijt.
Je bent hem al kwijt.
Gelukkig nieuwjaar, lieveling.
Dans met me, zoals vroeger.
Ik herinner me al die lichten, de muziek...
Rot toch op.
Trap je er niet in? Niet eens een beetje?
Gelukkig kun je jezelf vermaken.
Sorry. Ik kan het niet helpen.
Romantiek, het vuur dat langzaam opbrandt.
Zo ongelofelijk mierzoet.
En waarvoor? Ik hield je drie jaar lang veilig
en toen wilde je me doden.
Probeer je dat nu weer?
Ik zal tot je doordringen.
Ik gebruik je grootste angsten om je hieruit te halen.
Ik ben nogal ingewikkeld.
In mijn 140 jaar op deze aarde, weet niemand hoe ik in elkaar zit.
Ik zal sterven terwijl ik het probeer.
Je denkt dat ik bang ben voor vuur omdat Damon me daarin achterliet.
Leuk geprobeerd, maar nee.
Je bent bang voor mensen die weggaan. Punt.
Bang om in de steek gelaten te worden.
Datgene wat jou keer op keer overkomt.
Iedereen gaat weg, niemand blijft.
Dat eindigt nu, want ik ga nergens heen.
Dit is nogal extreem, vind je niet?
Lastige tijden vragen om lastige maatregelen.
Ik ga pas weg als je je menselijkheid weer aanzet.
Ik verbrand nog liever levend dan dat ik je verlaat.
-Wat is er? -Gaslek. We worden geëvacueerd.
Hallo, broer.
Stefan, ik heb je hulp nodig.
Ik ben verrast.
De laatste keer leek je vastbesloten om de banden te breken.
Achteraf gezien wat dramatisch.
Nogal laat om het terug te nemen.
Ook al moest het van Sybil.
Dat is het lastige deel.
Ik wil haar dienen, ik moet wel.
Haar dienen houdt me weg van de duivel
en de hel voor zolang dat menselijk mogelijk is.
-Door je menselijkheid uit te zetten? -Het kan erger.
Ik kan je helpen. Als je dat toelaat.
Je laat het me weer aanzetten.
-Nee, dat wil ik niet. -Je moet wel.
Je kunt zo niet doorgaan.
Waarom niet? Is dit niet makkelijker?
Er valt niets goed te maken.
Ik kan niet op konijnen knabbelen en mensen redden
en terug zien te komen.
Ik ben verdoemd.
Dus waarom? Vertel eens.
Wetende wat ik nu weet, waarom zou ik ooit nog willen voelen?
Als we niet kunnen voelen, wat heeft het dan voor zin om te leven?
Precies, broer.
-Wat heeft het voor zin? -Nee.
Ik geloof je niet.
Je menselijkheid probeert door te breken.
Kom naar huis met me.
Ik kan je helpen weer gelukkig te zijn.
Hoe?
Het zal tijd en moeite kosten,
maar ik zal er voor je zijn.
Ik kan het niet, Stefan.
Ik heb alles verpest.
Hé, ik ben je broer
en ik hou van je.
Ga mee naar huis.
Dat gaat niet.
Help je me zo? Met verbena?
Ik moet wel. Je weet niet wat je doet.
Ik weet precies wat ik doe.
De menselijkheid is weg.
Alles mag nu.
Proficiat. Het is je gelukt.
Verlatingsangst, een schoolvoorbeeld. Kunnen we dit afsluiten?
Ik ga niet bij je weg.
Ik hoop dat je ooit weggaat.
Er is hier bijna geen eten meer
en ik vraag me af of ze hier kunnen thuisbezorgen.
Ik ga niet bij je weg.
-Ik snap het. -Nee.
Rook in de longen is niet fijn, hè?
Ik ga niet bij je weg.
En het boeit me nog steeds niet.
Nu doe je gewoon stom.
Ik ga niet bij je weg.
Nog andere laatste woorden?
Ik ga niet...
Bij je weg.
Je bent zo goed als dood.
Ik ga niet...
Bonnie.
Word wakker.
Gaan we de vis begraven?
Ja, maar op onze eigen manier.
We bestaan namelijk uit twee delen.
Ons lichaam en onze ziel.
Sommige mensen zijn erg bijzonder
en als ze sterven,
komt een man genaamd Cade hun ziel halen.
-Neemt hij ook het lichaam mee? -Nee.
Dat wil niet zeggen dat de lichamen niet bijzonder zijn.
Ze moeten met respect behandeld worden.
Om in vrede te kunnen rusten.
En Cade respecteert dat.
Hij waardeert de moeite.
Zullen we het hem laten zien?
-Hoe? -We kunnen hem oproepen.
Maar jullie moeten mijn hand vasthouden.
Deden we je pijn?
Helemaal niet. Jullie deden het perfect. Precies genoeg magie.
Nu moeten jullie het speciale woord zeggen.
Incendia.
Goed gedaan, meiden.
Jullie zijn er klaar voor.
-Waarvoor? -Dat is een verrassing.
Enzo.
-Je bent teruggekomen. -Natuurlijk.
Iemand moest je redden.
-Nee. -Bonnie.
Mijn tijd is gekomen.
Je hield meer van me dan wie ook.
Dat is genoeg.
Nee, ik ga niet bij je weg.
Bonnie.
-Het spijt me. -Geeft niet.
Het spijt me.
Geeft niet. Het is goed.
-Ik doodde je bijna. -Ik ben er nog.
Kijk me aan.
Je bent in orde.
En je zit voor altijd aan me vast,
want ik ga nooit bij je weg.
Het spijt me.
Wat is dit?
Dat wil je niet weten.
Probeer het maar.
Tyler hielp ene Virginia St. John
sirenen te vinden die uit de kluis ontsnapt waren.
Ze had allerlei onderzoeken en brieven
van haar overgrootvader Dalton.
Hij liet een van de sirenen los in 1883.
Virginia stierf en liet dit na aan Tyler.
Toen stierf hij en nu...
En hij wil dat jij verdergaat met waar hij was gebleven.
Ik ben daar niet geschikt voor. Ik vluchtte.
Ik ging weg. Tyler wist dat.
Misschien zag hij wat ik nu in jou zie.
Dat je moedig en onverschrokken bent,
enorm veerkrachtig
en je bent hier alleen gekomen.
Niet dankzij mij.
Met Dorian.
Met rechercheur Sudano, politie Grove Hill.
U bent contactpersoon van Georgina Dowling?
Is ze in orde?
U moet komen.
Bedankt voor je komst.
Ik dacht: we geven de begrafenis nog een kans.
Welkom terug.
We zijn hier om Tyler te eren.
Hij was sterk,
ondanks de vele verliezen.
Hij vocht tegen de duisternis in zichzelf en won.
Ik respecteerde hem enorm.
Tyler was bereid alles voor ons op te geven.
Hij gaf om ons allemaal
en hij was mijn beste vriend.
Hij was veel meer dan een plattelandsjongen
en leidde veel meer dan een plattelandsleven.
Ik hield van hem. Wij allemaal.
We weten niet...
Wat er nu met ons zal gebeuren,
maar dat mag ons niet achtervolgen.
We mogen niet vergeten wat we voor elkaar betekenen.
Ik zat eens bovenin dat reuzenrad met Elena
en ik zei haar hoe belangrijk het was om deze momenten te waarderen.
Want momenten zijn alles wat we hebben.
Dus om Tyler en Elena te eren,
moeten we zulke momenten blijven maken.
We moeten niet vergeten te leven.
Lieve Elena, we hebben je vandaag gemist.
Het was een slechte dag in een lange reeks slechte dagen,
maar je zou 't leuk vinden hoe we eruit kwamen.
We hebben je trots gemaakt.
Wauw.
Ik heb je nooit bedankt.
Ik word je echtgenote,
dus ik moet je helpen en beschermen,
zelfs redden als het nodig is.
Hopelijk hoef je dat niet meer te doen.
Ik herinner me de laatste keer op deze kermis.
Ik wist niet hoe ik om moest gaan met een eeuwigheid als vampier
en jij zei dat dat alleen lukte als je tegen jezelf zegt
dat je sterk genoeg bent, elke dag.
Stefan, je bent sterk genoeg.
En als je daar ooit aan twijfelt,
zal ik je daaraan herinneren.
-Ik bel even om te horen hoe 't gaat. -Hé.
De meiden zijn nog aan het knutselen voor het slapengaan
en ik was de garage aan het opruimen.
Je bent geweldig.
Bedankt dat je er nog bent en werkt op je vrije avond.
Zonder jou had ik het vandaag niet gered.
Tja, ik ben gek op je meiden.
Ze houden me jong.
Ik kom zo naar huis.
Haast je niet.
Dank je. Je bent een schat.
-Je bent er. -Natuurlijk.
-Wat is er gebeurd? -Ik zag de waarheid.
Gevoelens maken je zwak.
-Ik wil niets meer voelen. -Mooi.
Is je kleine existentiële crisis voorbij?
Want we hebben werk te doen. Het wordt leuk, dat beloof ik.
Ik ben helemaal van jou.
Je bent vast uitgehongerd.
Word je boos als ik zeg dat ik blij ben dat je weer hier bent?
Was het maar onder betere omstandigheden.
Sorry dat ik weg was.
Ik had een ingewikkelde periode.
Dat is ons leven.
Hoe is het met de meiden?
Praktisch tieners.
Je hebt vast een paar foto's.
Hier spelen ze met de puppyfilter. Eerste schooldag.
Knutselen op een verjaardag...
Geweldig. Seline stuurde die eerder vandaag.
Seline?
De oppas.
Ric heeft de knappe oppas aangenomen.
Je moet nu naar huis.
Lizzie?
Josie? Meiden?
Lizzie?
-Meiden? -Josie?
Meiden?
Ric. en?