Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Miałem nadzieję, że gdy schwytamy Sybil,
złamiemy jej kontrolę nad nim,
ale wciąż ma go w garści.
Wyłącz swe człowieczeństwo, przysięgnij mi swą lojalność.
Jeśli ktoś może mnie ściągnąć z przepaści, to ty.
Wiem, że możesz.
Jest nas dwie i poznałeś moją siostrę,
- Seline. - Seline jest drugą syreną?
Zakładasz, że pozwolę ci to pamiętać
po przebudzeniu.
Twoja stażystka, Georgie, włamała się do domu.
Ona jest tylko trochę dziwna, prawda?
- Georgie. - Jestem tu.
- Przepraszam. - Czekaj!
Czemu kazałaś mi to zrobić?
Przy okazji, pozdrów Cade'a.
Jeśli to zakłóca twoje zdolności psychiczne,
czemu Damon nadal jest twoją marionetką?
Pokazałam mu, co go czeka,
a to wystarczyło, by przestawił swoje człowieczeństwo.
Damon wierzy w piekło.
Poderżnąłem Tylerowi gardło zeszłej nocy.
Człowieczeństwo czy nie, nikt by ci tego nie wybaczył.
Droga Eleno, nie wiem od czego zacząć.
- Hej. - Hej.
- Masz wolne. Co tu robisz? - Caroline powiedziała, że kogoś straciłeś.
- Fakt. - Zaopiekuję się dziewczynkami,
- jeśli chcesz. - To...
To by mi bardzo pomogło. Dziękuję.
- To ktoś ci bliski? - Był jednym z nas.
Należał do rodziny.
Wiem, jak to jest. Też straciłam rodzinę.
- Całą? - Mam siostrę.
Ale ze sobą nie rozmawiamy.
Rodzice Tylera zmarli parę lat temu.
Był ostatnim z Lockwoodów.
A teraz całe dziedzictwo
przepadło.
Gdziekolwiek teraz jest Tyler, na pewno zaznał spokoju.
I wie, że był kochany.
Muszę się zbierać.
To na pewno nie problem?
Skąd. Idź.
Przyjechało wesołe miasteczko. Może zabiorę tam bliźniaczki.
- Na pewno będą zachwycone. - Seline!
- Cześć. - Pobaw się z nami.
- Cześć. - Cześć.
- Która pierwsza założy buciki? - Ja!
Ja!
To nie przywróci mu życia.
Tyler zasłużył na lepszy los, niż śmierć
w porachunkach między Sybil a Damonem.
Nie pamiętam nawet naszej ostatniej rozmowy.
Nie gadaliśmy od miesięcy. Oboje byliśmy zajęci.
Po wszystkim, co przeszliśmy, zakładałam,
że on zawsze będzie w pobliżu.
Pogubiłem się z Damonem.
Nie wiem, co robić.
Może najlepiej będzie opłakać stratę Tylera razem z przyjaciółmi.
Jesteśmy mu to winni.
Nie zwracaj na mnie uwagi.
Coś nie tak?
Nie, wszystko w porządku.
Damon zabił Tylera Lockwooda
z zimną krwią. A tobie to nie przeszkadza?
Nie chciałem podsłuchiwać,
ale zdaje się, że nie jest w porządku, przynajmniej według mnie.
Ta żałoba, którą tak starasz się ukryć,
sprawia, że jaśniejesz.
Uwolnij mnie, Bonnie.
Uwolnij nas oboje.
Zabiorę cię na normalną randkę,
dokąd zechcesz.
Do Paryża...?
Możesz naprawić wszystko, co jest we mnie nie tak.
Możesz pomóc nam obojgu.
Widzę, że ścierpły ci nadgarstki.
Pomogę ci.
Bonnie Bennett, moja wybawicielko.
Rzuciłaś urok.
W tajemnicy przede mną. Znów jesteś czarownicą?
Nie.
Nie mam mocy, ale mogę użyć magicznego przedmiotu.
Pożyczyłam ten artefakt ze Zbrojowni.
To płomień uwięzienia.
Fikuśnie.
Zatrzymuje istoty nadprzyrodzone tam, gdzie się pali.
Nie ogranicza mnie, bo to ja go zapaliłam.
I tylko ja mogę go zgasić.
A nie zrobię tego,
jeśli nie odzyskasz swojego człowieczeństwa.
Skąd ta nagła stanowczość?
Tyler Lockwood nie żyje.
Nie zamierzam stracić też ciebie.
Co robisz?
To savasana. Ma uzdrawiające działanie.
Wpływa korzystnie na ciało i emocje.
To było bardzo nie zen.
To za Tylera.
To była sprawka Damona, nie moja.
Ja jedynie zasugerowałam, by zrobił, co w jego mocy, żeby zerwać te więzy.
Georgie. Gdzie ona jest?
Już mamy gotową celę na syrenę numer dwa.
No tak. Nic nie widzę.
Moje zdolności zostały zneutralizowane.
Zainstalowałem tu interkom.
Ten dźwięk i ból będą towarzyszyć ci całą dobę.
Witaj w piekle.
- Interkom działa poprawnie. - Dobrze.
Co godzinę sprawdzaj częstotliwość dźwięku. To ważne.
- Dlaczego? - Podejrzewam, że wibracje
mają związek z powstaniem tuneli.
- To nie ma sensu. - W takim razie: bo tak mówię.
Dostałem od Georgie dziwny SMS.
Musiała nagle wyjechać?
Nie rzuciłaby pracy tak nagle.
Dlatego chcę, żebyś zbadał sprawę.
Zadzwoń do jej współlokatorki. Musimy ją znaleźć.
- A sprawdzanie częstotliwości? - Rób jedno i drugie.
Sprawdzaj częstotliwość. Szukaj Georgie.
Dzwoń, gdyby działo się coś dziwnego.
Zastanawiałem się, kiedy się pokażecie.
Ciało zaczyna cuchnąć. Starałem się naruszyć je w jak najmniejszym stopniu,
ale przyznaję, że trochę mnie poniosło.
Wiecie, to rozerwane gardło i tak dalej.
Przepraszam cię, Donovan.
Na pewno wszystko ładnie wyczyściłeś.
Co chcesz z tym zrobić? Przebić mnie?
Śmiało, spróbuj.
Ale najpierw wybierz sobie miejsce.
Bo zaraz pogrzebię was wszystkich.
Spokojnie.
Tyler też mnie nie doceniał i to go zgubiło.
Matt Donovan, jedyny żywy chłopak w Mystic Falls.
Dziwne, że tak długo jesteś człowiekiem. Może czas to naprawić.
Po to wróciłeś? Żeby składać czcze pogróżki?
Nie czcze.
Ani kroku, bo skręcę mu kark,
i Matt dołączy do naszego nadprzyrodzonego klubu.
Damon, wystarczy.
Słodka Caroline. Ilu niewinnych sama zabiłaś, kiedy wyrzekłaś się człowieczeństwa?
Nieważne, co powiesz.
Diabeł wie, co zrobiłaś.
Co się z tobą stało?
Co w tym dziwnego? Zawsze taki byłem.
Nie. Zmieniłeś się.
Profesor Ric Saltzman, certyfikowany geniusz.
Zna wszystkich lepiej niż oni sami.
Odejdź. Nikt cię tu nie chce.
Gardzicie mną, prawda? Pytam, żeby była jasność.
Zabiłem Tylera, nienawidzicie mnie,
nasze więzy zostały zerwane? Świetnie.
Gdyby komuś przyszło do głowy, że jest nadzieja, żeby mnie ratować,
niech to wyprowadzi was z błędu.
To było okropne. Jakby zależało mu na tym, żebyśmy go nienawidzili.
Wybacz, że mnie tam nie było.
Chciałam, ale nie mogę stąd wyjść.
Powiedz, że idzie ci lepiej, niż wczoraj.
Gorzej, jeśli to w ogóle możliwe.
Próbowałam go głodzić. Bez efektu.
Zagrałam na gitarze, opowiedziałam naszą historię.
Jak grochem o ścianę.
Co pomogło, kiedy wyzbyłaś się człowieczeństwa?
Co pozwoliło ci się uwolnić?
Musiałam zmierzyć się ze swoim lękiem.
Z tym, że nie jestem godna miłości.
I że moja mama wstydziłaby się mnie.
Przypomniałam sobie, jak bardzo mnie kochała.
I starałam się dorosnąć do jej wyobrażenia o mnie.
To pomogło?
Tak.
Informuj mnie na bieżąco i niczym się nie przejmuj.
Po wszystkim właściwie pożegnamy Tylera.
- Kiedy to nastąpi? - Wkrótce, mam nadzieję.
Ja też.
Problemy z martwym przyjacielem?
Współczuję.
Tyle nieszczęść.
Ciężar chronienia wszystkich dookoła.
Dlaczego nie odpuścisz sobie mnie?
Dlaczego ty nie przywrócisz swojego człowieczeństwa?
Zrozum, że mi wadziło.
Byłem zły, przygnębiony.
Tragiczny, wiecznie nieszczęśliwy poeta.
Dlaczego miałbym wracać do gorszej wersji samego siebie?
Byłeś też wspaniały pod wieloma względami.
Byłeś lojalny, twórczy
i romantyczny.
Nawet gdybym to zrobił,
dla ciebie już za późno. Przegapiłaś pogrzeb Tylera.
Zostawiłaś przyjaciół w czarnej godzinie. Bezduszne zagranie.
Niedługo wrócę.
Nigdzie się nie wybieram.
Dzięki tobie.
Pamiętajcie, to nie Damon.
To Damon pod kontrolą tej diablicy.
Musimy odebrać jej władzę nad nim.
- Moi stażyści nad tym pracują. - A co zrobimy teraz?
Pozwolimy zabić kolejnego z naszych przyjaciół?
- Próbuję temu zapobiec. - Nawet jeśli złamiemy czar Sybil,
kiedy Damon zda sobie sprawę z tego, co zrobił i co pomyśli o nim Elena,
może nie dojść do siebie.
Co sugerujesz?
Musimy wymyślić, jak ocalić Damona przed syrenami,
ale też jak ocalić go przed nim samym.
Musimy go uziemić.
- Na jak długo? - Jak długo będzie trzeba.
Na pewno?
To dla jego dobra.
Tylko tak możemy być bezpieczni.
Co za niespodzianka.
Dla jasności - nie jesteśmy przyjaciółmi. Nie uwolnię cię.
Nie chcę widzieć cię na oczy.
- To dlaczego tu jesteś? - Chcę odpowiedzi.
Ukradłem ten rupieć ojcu Donovana.
Spaliłem wszystkie mosty. Obróciłem ludzi przeciwko sobie.
Podejrzewam, że dlatego, że wciąż masz nade mną władzę.
- Dlaczego? - Bo żadna z tych rzeczy mi nie służy.
Nie rozumiem, jakim cudem mam wolną wolę,
a jestem twoim chłopcem na posyłki.
Robię rzeczy, żeby cię uszczęśliwić. Nie wiem dlaczego.
Brzmi, jakbyś miał wyrzuty sumienia.
A to znaczy, że nie jesteś lojalnym sługą.
O czym ty mówisz? Zabiłem Tylera Lockwooda.
- Oczywiście, że jestem lojalny. - Jesteś zdenerwowany.
- Bo zraniłeś przyjaciół. - Już ich nie obchodzę.
Zabiłeś kogoś im bliskiego. Idę o zakład, że coś poczuli.
A ty na pewno.
Oto jesteś, strapiony, agresywny.
Wiesz, co mi to mówi? Że nie jesteś mi całkowicie oddany.
Zimne serce Damona Salvatore
poczuło ukłucie bólu, kiedy odbierałeś życie Tylera.
Poczułeś coś i nie było to nic przyjemnego.
Ja już niczego nie czuję.
Nieprawda. Widać to po twojej twarzy.
Twoje człowieczeństwo cały czas walczy,
by wydostać się na powierzchnię.
- Okropne uczucie, prawda? - Zamknij się.
Jeśli odzyskasz swoje uczucia,
może brat znów cię pokocha, ale to będzie paskudna sytuacja.
Jaka będzie reakcja Eleny po wszystkim, co zrobiłeś?
- Aż boję się myśleć. - Milcz.
Stłum te złe emocje,
a cały ten zamęt zniknie.
Ja wolę opcję B.
Zduś to w zarodku. Odetnij się.
Zamknij się!
Czego ode mnie chcesz?
Chcę ciebie.
Całego.
Mogę zmienić twoją podświadomość, ale to nie załatwi problemu.
Nie będziesz taki, jakim chcę, byś był,
dopóki będziesz emocjonalnie związany z przeszłością.
Idź do brata.
Pozwól, by obudził w tobie uczucia.
Jeśli chcesz takiego życia, proszę bardzo.
Może trafią ci się krótkie okresy szczęścia,
zanim umrzesz i trafisz do Cade'a.
Ktoś to dla ciebie zostawił.
Ktoś ze Zbrojowni.
Tak. Odłóż. Później to przejrzę.
Zapakuj wszystko. Pokój po pokoju.
Matt, możemy to zrobić jutro.
Albo pojutrze, jeśli zechcesz.
Nie, może być.
Mam doświadczenie w radzeniu sobie ze stratą.
Zacząłem w młodym wieku.
Tak...
To mi się należało.
I tak, i nie.
Wybacz. To Tyler... i to miejsce.
I fakt, że płynie we mnie krew wampira.
Jeśli umrę w ciągu najbliższej doby, sam zostanę wampirem.
Jak to się stało?
- Jak do tego wszystkiego doszło? - Do tego?
Mówisz o wampirach, werbenie...
I śmierci?
Tak wyglądało moje życie. Musiałem sobie z tym radzić.
Sam. Przez długi czas.
Od tego chciałem właśnie uciec.
Wybacz, jeśli nie jestem w nastroju na udzielanie ci lekcji historii.
Matt, jeśli to czytasz,
to znaczy, że nie żyję. Do bani.
Znaczy to też, że potrzebuję, żebyś kogoś dla mnie znalazł.
- Myślałem, że skończyłeś na dzisiaj. - Rzuć okiem.
Pewnie.
Odległość między Mystic Falls i Zbrojownią to jakieś 55 kilometrów.
Kręte dróżki, wzgórza.
Ale tunelem przeszedłem tę odległość w parę godzin.
To oznacza jakieś 11 kilometrów.
Tunel pewnie biegnie pod górami.
Ale jego ściany są stare.
Mają kilka wieków.
Kto go zbudował? I po co?
Mam to zbadać?
Nie, ja się tym zajmę.
- Wiesz coś o Georgie? - Dzwoniłem do jej współlokatorki.
Twierdzi, że Georgie zostawiła rzeczy w pokoju. Jeśli uciekła, niczego nie wzięła.
Musisz złożyć zawiadomienie o zaginięciu.
- Poważnie? - Na wszelki wypadek.
Jak idą badania częstotliwości?
Traktujesz to, jak jakieś naukowe działanie.
Ja tylko trącam kamerton. Niczego się nie dowiedziałem.
Wyjaśnisz mi o co w tym chodzi?
Kiedyś tak.
Nieźle.
Prawie się udało.
To za trudne.
Może dasz im rybkę za starania?
Weźmiemy tę.
Jest chora?
Chyba nie żyje.
Ale nie szkodzi. Zrobimy tak:
Zabierzemy ją do domu i pochowamy.
- Dobrze. - Dobrze?
Gdyby Seline nie radziła sobie tak dobrze z dziećmi, nienawidziłabym jej.
Jest zbyt idealna jak na prawdziwego człowieka. Na co to?
Dostałem SMS od Damona. Chce spotkać się w wesołym miasteczku.
- Dlaczego tam? - Nie wiem.
To moja jedyna szansa. Nie wiem, czy będzie kolejna.
- Pomóc ci? - Nie chcę stawiać cię w niebezpieczeństwie.
Co dwa wampiry to nie jeden. Prosta kalkulacja.
Muszę to zrobić sam.
Tak powinno być. Wiesz o tym.
Może mi tego nie wybaczyć.
Być może stracę go na zawsze.
Już go straciłeś.
Szczęśliwego Nowego Roku, maleńka.
Chodź, zatańczmy.
Tak jak kiedyś.
Pamiętam.
Światła, muzyka.
Wal się.
Nie dałaś się nabrać? Ani trochę?
- Miło, że się dobrze bawisz. - Nic nie poradzę. Romantyczna atmosfera...
Ta cała subtelność...
I ta przesadna słodycz.
I na co to wszystko? Ochraniałem cię przez trzy lata,
a ty próbowałaś mnie zabić.
Wygląda na to, że znów chcesz tego spróbować.
Przebiję się do ciebie.
Wykorzystam twoje lęki, żeby cię z tego wyciągnąć.
Jestem skomplikowany.
Żyję 140 lat i jeszcze nikt mnie nie rozgryzł.
Zatem umrę próbując.
Myślisz, że boję się ognia, bo Damon zostawił mnie w płomieniach?
Nieźle,
ale nie.
Boisz się porzucenia.
Tyle.
Życia w samotności.
Jedynej rzeczy, która spotyka cię raz po raz.
Wszyscy odchodzą.
Nikt nie zostaje.
Koniec z tym.
Ja się nigdzie nie wybieram.
Dość ekstremalne zagranie, nie sądzisz?
Trudne sytuacje wymagają nadzwyczajnych środków.
Nie odejdę, dopóki nie przywrócisz swojego człowieczeństwa.
Wolę spłonąć żywcem, niż cię opuścić.
WESOŁE MIASTECZKO
Co się dzieje?
Wyciek gazu. Ewakuujemy się.
Witaj, bracie.
Stefan, potrzebna mi twoja pomoc.
Jestem zaskoczony.
Ostatnio byłeś zdecydowany, by zerwać z nami wszystkie więzy.
To mogła być lekka przesada.
Trochę za późno, żeby to cofnąć. Nawet jeśli jesteś pod kontrolą Sybil.
W tym właśnie tkwi haczyk.
Chcę jej służyć. Muszę.
To chroni mnie przed diabłem.
Chcę trzymać się z dala od piekła możliwie najdłużej.
- Porzucając człowieczeństwo? - Są gorsze rzeczy.
Pomogę ci, jeśli mi pozwolisz.
Chcesz, bym odzyskał człowieczeństwo.
Nie zrobię tego.
Musisz. Nie możesz tak dalej żyć.
Dlaczego nie? Czy tak nie jest łatwiej?
Nie muszę niczego żałować.
Nie mogę jeść króliczków, ratować ludzi i pracować nad pokojowym nastawieniem.
Trafię do piekła.
Wiedząc to, co wiem, dlaczego miałbym chcieć coś czuć?
Jaki jest sens życia, jeśli nic nie czujesz?
Właśnie.
Jaki?
Nie wierzę ci.
Twoje człowieczeństwo próbuje wydostać się na powierzchnię.
Wróć ze mną do domu.
Pomogę ci znów być szczęśliwym.
Jak?
To będzie wymagało czasu i pracy.
Ale będę cię wspierał.
Nie mogę.
- Wszystko zepsułem. - Hej.
Jestem twoim bratem i cię kocham.
Wróć ze mną.
Nie mogę.
Tak chcesz mi pomóc? Werbeną?
Nie mam wyjścia, nie wiesz, co robisz.
Doskonale wiem, braciszku. Człowieczeństwo przepadło.
Wszystkie chwyty dozwolone.
Gratulacje. Strzał w dziesiątkę.
Lęk przed porzuceniem, podręcznikowy przypadek. Możemy skończyć?
- Nie zostawię cię. - Mam nadzieję, że kiedyś sobie pójdziesz.
W końcu skończy się tu jedzenie.
Dostarczycielowi pizzy trudno będzie znaleźć to miejsce.
Nie zostawię cię.
- Rozumiem. - Nie.
Nieprzyjemnie oddychać dymem, co?
Nie zostawię cię.
Jest mi to obojętne.
Jesteś głupia.
Nie zostawię cię.
Coś jeszcze?
Nie zostawię...
cię.
Zaraz umrzesz.
Nie zostawię...
Bonnie.
Zbudź się.
Pogrzebiemy rybkę?
Tak, ale w specjalny sposób.
Każdy składa się z dwóch części.
Duszy i ciała.
Niektórzy ludzie są wyjątkowi. Kiedy umierają,
po ich dusze przychodzi mężczyzna imieniem Cade.
- Ciała też zabiera? - Nie.
Ale to nie znaczy, że ciała też nie są wyjątkowe.
Należy je traktować z szacunkiem.
Żeby umożliwić ich właścicielom spokój po śmierci.
Cade to szanuje.
Docenia ten wysiłek.
- Pokażmy mu, co zrobiłyśmy. - Jak?
Wezwiemy go. Musicie trzymać mnie za ręce.
Zrobiłyśmy ci krzywdę?
Skąd.
Bardzo dobrze. Zaczerpnęłyście odpowiednią ilość magii.
Teraz
musicie wymówić specjalne słowo.
Znakomita robota.
- Jesteście gotowe. - Na co?
To niespodzianka.
Enzo.
Wróciłeś do mnie.
Oczywiście. Ktoś musiał cię uratować.
Nie.
Nadszedł mój czas.
Kochałaś mnie.
Bardziej niż ktokolwiek inny.
To wystarczy.
Nie zostawię cię.
Bonnie!
- Wybacz. - Nie szkodzi.
Przepraszam.
Nie szkodzi. Nic nam nie jest.
Prawie cię zabiłem.
Żyję.
Spójrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze.
Nic ci nie jest.
Zostaniemy razem na zawsze.
Nigdy cię nie opuszczę.
Wybacz.
Co to?
Nie chcesz wiedzieć.
Zobaczymy.
Tyler pomagał niejakiej Virginii St. John
namierzyć syreny, które uciekły.
Ona miała listy i notatki badań
od swojego pradziadka, Daltona.
Uwolnił jedną z syren w 1883 roku.
Virginia zmarła i wszystko zostawiła Tylerowi.
Potem on zginął. Teraz...
Chciał, żebyś kontynuował jego pracę.
Nie nadaję się do tego.
Uciekłem.
Odszedłem. Tyler zdawał sobie z tego sprawę.
Może zobaczył w tobie to samo, co ja.
Jesteś odważny.
Nieustraszony.
Niebywale wytrwały.
I wszystko zawdzięczasz sobie.
Nie mnie.
- Mówi Dorian. - Tu detektyw Sudano z policji w Grove Hill.
Georgina Dowling podała pana jako osobę do kontaktu.
Nic jej nie jest?
Powinien pan przyjechać.
Dziękuję wam za przyjście.
Spróbujmy jeszcze raz odprawić pogrzeb.
Witaj z powrotem.
Jesteśmy tu, by uczcić pamięć Tylera.
Pozostawał silny w obliczu wielkiego cierpienia.
Zmierzył się z własnymi demonami i zwyciężył.
Darzyłem go ogromnym szacunkiem.
Był gotów poświęcić dla nas wszystko.
Troszczył się o każde z nas.
Był moim najlepszym przyjacielem.
Był kimś więcej, niż chłopakiem z małego miasteczka.
A jego życie dalekie było od drobnomieszczańskiego.
Kochałam go.
Wiem, że wszyscy go kochaliśmy.
Nie wiemy, co nas czeka.
Ale to nie może nas prześladować.
Nie możemy zapomnieć, co dla siebie znaczymy.
Kiedyś siedziałem razem z Eleną na szczycie tego diabelskiego młyna.
Powiedziałem wtedy, jak ważne jest, by doceniać takie chwile.
Bo one są jedynym, co mamy.
Ku pamięci Tylera i Eleny,
powinniśmy tworzyć kolejne.
Pamiętać, by żyć.
Droga Eleno.
Brakowało nam ciebie.
To był kolejny zły dzień w serii złych dni.
Ale pochwaliłabyś to, jak sobie z tym poradziliśmy.
Myślę, że byłabyś dumna.
Dotarło do mnie, że ci nie podziękowałem.
Będę twoją żoną.
To znaczy, że będę ci pomagać i cię chronić.
A czasem ratować, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Oby do tego nie doszło.
Pamiętam, kiedy ostatnio tu byliśmy.
Powiedziałam, że nie wiem, jak poradzę sobie z faktem, że już zawsze będę wampirem.
Powiedziałeś, że jedyny sposób
to powtarzać sobie, że jestem wystarczająco silna.
Każdego dnia.
Stefan, jesteś wystarczająco silny.
A jeśli w to zwątpisz, ja te wątpliwości rozwieję.
- Dzwonię sprawdzić, czy wszystko dobrze. - Hej.
Dziewczynki robią projekt do szkoły.
A mnie poniosło przy sprzątaniu garażu.
Jesteś wspaniała.
Dziękuję, że zostałaś.
Nie poradziłbym sobie bez twojej pomocy.
Cóż mogę rzec? Uwielbiam twoje dziewczynki.
Dzięki nim czuję się młodo.
Niedługo będę w domu.
Nie ma pośpiechu.
Dziękuję.
Jesteś cudowny.
Przyszłaś.
Oczywiście. Co się stało?
Zrozumiałem prawdę.
Uczucia to słabość.
Skończyłem z tym.
Dobrze. Czyli kryzys egzystencjalny mamy za sobą?
Bo mamy co robić. Będzie fajnie, zobaczysz.
Jestem do twojej dyspozycji.
Pewnie konasz z głodu.
Będziesz zły, jeśli powiem, że cieszę się, że wróciłeś?
Szkoda, że w tak ponurych okolicznościach.
Przepraszam, że zniknąłem. Musiałem przemyśleć kilka spraw.
Jak to w życiu.
Co u dziewczynek?
Prawie są już nastolatkami.
Pewnie masz jakieś zdjęcia?
Tu bawiły się psim filtrem.
Pierwszy dzień szkoły.
Tutaj na imprezie urodzinowej.
Uwielbiam to. Seline przysłała je dzisiaj.
Seline?
Niania.
Wiem, Ric zatrudnił seksowną nianię.
Nie. Musisz jak najszybciej jechać do domu.
Lizzie?
Josie!
- Dziewczynki! - Lizzie!
- Dziewczynki! - Josie!
Dziewczynki?
Dziewczynki!
Ric. czynki!