Poprzednio w Pamiętnikach Wampirów...
Witaj w kręgu zaufania.
Seline zabiła moją przyjaciółkę.
Chcę wymyślić, jak się odwdzięczyć.
Masz coś, czego chce Sybil.
Dostarczę to.
Dziedzictwo Maxwella i kamerton.
Te rzeczy pasują do siebie, tworząc młot,
kołyszący się wewnątrz dzwonu.
Prawidłowo zmontowany,
ten dzwon staje się jak mistyczny super dzwon.
Co roku biją w ten dzwon.
Nie, twoja mama miała go w schowku.
Wszystkie pudła, które przyniosłeś do domu,
- są wciąż w garażu. - Zabierz mnie tam.
Poczekaj.
"Hej, siostro. Szukasz czegoś?
Seline".
Twoje człowieczeństwo wciąż przebija się
z tego powodu.
Udowodnij mi, że cię to nie obchodzi.
Nie obchodzi.
Zdajesz się być tak racjonalna,
gdy chodzi o bezpieczeństwo twoich córek.
Mam tylko nadzieję, że gdy zmieni się w rozpruwacza,
twoich dzieci nie będzie w domu.
Jeśli mój brat zmieni się na gorsze,
wszystko się skończy.
- Co zrobił? - Przekroczył prędkość. Może być twój.
Wolę się napić.
Niech ci będzie.
- Coś cię trapi. - Tak?
Obniżasz poziom.
Nie mów, że Cade'a zadowoli kryzys wieku średniego na motorze.
Praca dla Cade'a pochłania czas.
Tak spędzamy wolne chwile.
Nie odbieraj.
Sługus, do którego dzwonisz, już ci nie służy.
Tęsknię za twoim poczuciem humoru.
Gdzie jesteś?
Codziennie w innym mieście.
Światowa trasa braci Salvatore.
Chcę prosić o przysługę. Masz jeszcze tę kulę,
- którą zabrałeś Peterowi Maxwellowi? - Tak. A co?
Musisz przerwać swoją bratnią trasę morderstw
i przywieźć mi tę kulę do Mystic Falls.
Jeśli kiwasz głową, nie widzę tego przez telefon.
Co ty na to, Damonie?
- Tak czy tak? - Nie.
Zaraz tam będę.
Wyślę ci szczegóły.
Co robisz? Pracujemy dla Cade'a, nie dla syren.
Wiem, ale gdy próbuję powiedzieć "nie", mówię "tak".
Może wycieczka do Mystic Falls...
dobrze nam zrobi.
- Tak? - Wiesz, czemu jesteś taki nieobecny?
Bo ta kobieta wciąż tobą kieruje.
Musimy się jej pozbyć.
Jesteś!
Jak było w Paryżu? Co u Enzo?
Pewnie objadłaś się serem.
I opiłam winem. I wykupiłam wszystkie pamiątki.
- Co? - Ale nie otwieraj jeszcze.
Zaczekaj na Stefana.
To coś związanego ze ślubem.
Dziękuję.
Ależ piękny.
Dziękuję. Dostałam od Enzo ostatniej nocy w Paryżu.
Wypełniony krwią.
Enzo.
- To... - Makabryczne?
Urocze?
Symbol wiecznej miłości?
To bardzo specyficzny symbol.
Jesteś pewna? Chyba nie zamierzasz...
Bez obaw.
Nie zostanę wampirem.
Nigdy?
Będziesz tą samą Bonnie Bennett, którą znam od lat.
To ta szalona syrena?
Pokłóciły się z siostrą.
I co nas to obchodzi?
Czego chcesz?
Moja siostra jest na wojennej ścieżce.
Przedmiot, który próbuje zdobyć, może ją zabić.
Dlatego chce wszystkich części dzwonu.
Na szczęście ukradłam już jego największą część.
Mamy ci pogratulować?
Spieszy nam się.
Macie coś, czego potrzebuję, a ja coś, czego wam potrzeba.
Mam dzwon. Wy macie kamerton.
Jesteśmy jak czekolada i masło orzechowe.
Albo masło orzechowe i śmieci.
Chcę naprawić błędy. Równie dobrze mogłam zadzwonić do Damona.
Ma trzecią część dzwonu.
Jaką?
Żelazną kulę.
Siostra kazała mu ją zabrać Maxwellom. On nie wie, co to jest.
Jestem po części odpowiedzialna za zniszczenia, jakie czyni na świecie.
Chcę to naprawić. Muszę więc zabić Sybil.
Trudno mi w to uwierzyć
po tym wszystkim, co zrobiłaś.
Nie musisz mi ufać.
Ale ja powierzyłabym ci...
broń okrutnej mocy.
Broń okrutnej mocy to coś dla mnie.
Dokąd idziesz?
Wybory Miss Mystic Falls.
Ci z nas, którzy nie palą mostów, mają obowiązki.
URZĄD MIEJSKI
Jestem z Dorianem.
- Mam nadzieję, że masz kamerton. - To berło Arcadiusa.
W języku nerdów.
Jestem z Bonnie na wyborach.
Seline chciała zawrzeć rozejm, by złożyć dzwon.
- Nie podoba mi się to. - Mnie też.
Ale skoro jest w mieście, musiała tu schować dzwon.
- Dowiesz się czegoś? - Pracujemy nad tym.
Pracujemy, ale musimy mieć plan...
- Mam plan. - Czekam na szczegóły.
Jedyne, na czym masz się skupić,
to zemsta.
To ostatnie nazwiska na liście.
Jak tylko zacznie się bal, możemy się wynosić i szukać kuli.
Mam nadzieję, że Damon odbierze telefon.
Albo spytamy osobiście.
- Co tu robicie? - Zaprosiłam ich.
Bez obaw. Jeśli dostanę, czego chcę, dopilnuję, by byli grzeczni.
Macie wyglądać naturalnie. Nie zapomnijcie o uśmiechu.
I nie dlatego, że tak wypada.
Dlatego, że cieszy was udział w tym wspaniałym konkursie.
Wyglądacie świetnie. Zawołamy was za kilka minut.
Oto i mój przystojny pachołek.
Dzięki Bogu, żaden z tych mieszczuchów
nie przyniesie mi wstydu na parkiecie.
Nie przyszedłem tańczyć.
Przyszedłeś, aby mi dać tę cudowną kulę Maxwellów.
Nie.
Chyba chciałeś powiedzieć: "Tak, Sybil,
czego tylko pragnie twoje serce, piękna twarz i ciało".
Chyba chciałem powiedzieć "nie".
Elena?
Nie wiem, co z twoją podświadomością.
Musisz wziąć się w garść.
Racja.
Właśnie to muszę zrobić.
Jak to zrobiłeś?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Pewnie bolało.
To twoje nowe oblicze?
Zadowalasz się byle czym na konkursie nastolatek?
A ty starasz się wskrzesić wspomnienia z okresu świetności?
Co możesz o tym wiedzieć?
Gdy wygrałam te wybory,
byłeś w lesie, starając się nie zabić Amber Bradley.
Racja.
Sam nie wiem, czemu miałem ten dylemat.
Spokojnie, skarbie. Mówiłem, że będę.
Dziękuję.
Sybil zawładnęła umysłem jednej z dziewcząt.
To kolejny powód, aby uważać. Bijatykę na pięści zostaw nieśmiertelnym.
Jesteśmy razem od trzech lat.
Nigdy nie wypominałeś mi, że jestem śmiertelna.
Czy dlatego dałeś mi ten naszyjnik
z fiolką nieśmiertelności?
Może to coś więcej niż symbol?
Jak mówiłem, to jedynie znak mojej wiecznej miłości do ciebie.
Powiedziałeś dosłownie:
"Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie".
Ja też nie chcę cię stracić, ale...
Ale?
Nie mogę stać się wampirem.
Moje życie łączy się z życiem Eleny.
Gdy Kai ją uśpił, zakazał wszelkich czarów.
Nie wiemy, co może się stać, jeśli się zmienię.
Nie mogę tego zrobić.
Nawet gdybym chciała.
Nie ruszaj się. Nic nie mów.
Mógłbyś powiedzieć, czemu rujnujesz mi popijawę.
Z powodu Georgie.
Kogo?
No tak, Georgie. Już wiem.
Wiem. Rozumiem.
Zabiłam twoją przyjaciółkę.
Wiesz, czemu tu jestem.
To zemsta.
Ostatnie poprawki.
W tym roku sędziowie cenią efektywność.
Krótko, zwięźle i zjeżdżamy stąd.
Damonie, co tu robisz?
Dobre pytanie.
Sybil mnie wezwała.
Chce żelazną kulę, którą noszę.
Pierwszy raz przeciwstawiłem się jej.
Dzięki temu.
Jeśli nie dałeś jej tej kuli, daj mi ją.
Możemy tym zabić syreny.
W żadnym wypadku.
Sybil nie umrze, póki nie naprawi tego, co dzieje się w mojej głowie.
Nie wiem, o co chodzi.
Jak do tej pory to przynosi same kłopoty.
Czemu mi to dałaś?
- Należał do Eleny. - Wiem o tym.
Czemu to ma dla mnie znaczenie?
Gdy to trzymam, czuję ciepło.
A po chwili znika.
Co ona ci zrobiła?
Wyłączyłem człowieczeństwo,
a Sybil zawładnęła moim umysłem.
Nie wiem, jak to zrobiła,
ale sprawiła, że moje uczucia do Eleny zniknęły.
Damonie, dałam ci ten naszyjnik, bo jest równie silny i magiczny
co miłość, jaka łączyła cię z Eleną.
Fakt, że tu jesteś i to czujesz,
oznacza, że głęboka i prawdziwa miłość
może wszystko przezwyciężyć.
Chcesz w to wierzyć.
Inaczej musiałabyś przyznać, że koniec z tobą i Stefanem.
O czym ty mówisz?
On znów morduje, Caroline.
Tym razem bez poczucia winy.
Fakt, że mi o tym mówisz, oznacza, że cię to trapi.
Gdzieś głęboko w tobie. Tam, gdzie pogrzebałeś Elenę.
Znajdź to miejsce, Damonie. Walcz o nią.
Albo przez całą wieczność
zastanawiaj się, co się z tobą stało.
Twój wybór.
Stefan Salvatore?
A jeśli tak?
Mam coś dla ciebie.
- Komu mam podziękować? - Syrenie z sąsiedztwa.
Sam znajduję sobie posiłki.
Czuć od ciebie odór krwi.
Nie powinieneś teraz zamieniać aniołów w diabły dla Cade'a?
Dlatego właśnie to takie wkurzające,
gdy ciągle wzywasz mojego brata.
Chyba przestał być posłuszny.
Opiera się moim wpływom. Nie wiem jak.
Damon się waha, ale nie wiń o to mnie.
- To... - Elena.
To wpływ tego miejsca.
Miss Mystic Falls.
Nie powinnaś była go tu wzywać.
Tego dnia Damon zdał sobie sprawę, że może mi odebrać Elenę.
W jego przekonaniu,
to tutaj zaczął się ten przyprawiający o mdłości romans.
Myślałam, że usunęłam mu z pamięci wspomnienia o niej.
Wierz mi, o Elenie Gilbert się nie zapomina.
Jak go odzyskać?
Cóż...
przypomnimy Damonowi, co zaszło w czasie wyborów.
Dorian Znalazłeś to?
Jestem u niej. Nic.
Policja. Otwierać.
Nie włamałem się.
Sprawdzałem dom znajomych. To jedno wielkie nieporozumienie.
Aż tak wielkie, że policja z Grove Hill
wezwała mnie, gdy dowiedzieli się, kim jesteś.
Rozumiesz, szeryfie?
Zdejmę ci te kajdanki.
- Już nie jestem szeryfem. Dziękuję. - Czego tam szukałeś?
Dziwnie to zabrzmi. Dzwonu.
Miasto ma podmieniony dzwon od 1992 r.
Chcę znaleźć ten prawdziwy.
- Co robisz? - Przykro mi.
Mówiła, że gdyby pytano o dzwon...
- Pilnujesz go? - Mam cię powstrzymać.
Chyba coś mam.
Pozwólcie, że przedstawię tegoroczne kandydatki.
Violet Fell, której towarzyszy Ryan Ashton.
- Wynośmy się stąd. - Nie przekazałeś jeszcze
kuli Sybil.
- Trudy Suarez... - Co ci do tego?
...której towarzyszy Garrett Tanner.
Bo walka z Sybil zmienia cię nie do poznania.
Jeśli mówisz, że nie staram się dla Cade'a,
- to dlatego, że sam zabijasz za nas obu. - Nie o to mi chodzi, Damonie.
Gdy razem wyruszyliśmy w drogę,
myślałem, że znów będziemy braćmi.
Ale przeszłość cały czas nas prześladuje.
- O czym ty mówisz? - To miejsce.
Wspomnienia.
Taniec z Eleną.
- Wydałeś mnie za picie krwi. - Nie moja wina, że wróciłeś do nałogu.
Mogłeś mi pomóc w potrzebie.
Ale wolałeś tu stać
i zakochałeś się w Elenie, gdy schodziła na dół.
Myślisz, że wtedy zaczął się wasz romans,
ale prawda jest taka, Damonie,
że Elena nie zwróciłaby uwagi na ciebie, gdybym tu był.
To nieaktualne, Stefanie.
- Elena mnie nie obchodzi. - Doprawdy?
I Laura Martin...
To czemu nosisz to przy sobie?
Dałem go Elenie,
by chronił ją przed tobą.
Idziemy?
Nie słuchaj go. On nie jest sobą.
Ja też nie jestem sobą.
Straciłam już Stefana. Nie pozwolę Sybil cię sabotażować.
Co robisz?
Tańczyłeś to z Eleną.
Przypominam sobie.
To było dla ciebie ważne.
Ten dzień i miejsce
są dla ciebie ważne, bo wiążesz je z uczuciami.
Twój umysł chce przypomnieć ci prawdę.
- Twój brat zdaje się nieco... - Rozbity? Proszę bardzo.
Nigdy nie widziałam walki między świadomością a podświadomością.
Powinno być ciekawie.
Jak ten głupi konkurs ma mi przypomnieć o uczuciach
związanych z czymś, o czym nie zapomniałem?
Tańcz.
Elena jest tu i tańczy z tobą.
Czysto teoretycznie...
gdyby Elena nie była z tobą związana...
Czy stałabym się wampirem?
"Nawet gdybyś chciała".
Chciałabyś?
Czysto teoretycznie, oczywiście.
Zabawne, bo rok temu czułabym się obrażona takim pytaniem.
Wychowano cię jako czarownicę.
To coś więcej.
Widziałam, jak Damon, Stefan, Caroline i Elena męczą się z tym.
Widziałam, jak trudno jest im żyć.
Co się zmieniło?
Zakochałam się w wampirze, który sprawia, że żyję.
Wiem, jak możemy pokonać Sybil.
Czy potrzeba do tego tej głupiej kuli?
To część broni.
Jeśli jej użyjemy, może uwolnimy cię spod jej kontroli.
Mogę?
Bez straty, bez żalu, bez końca.
Na zawsze razem.
Gdyby zmiana w wampira oznaczała tylko, że bylibyśmy razem na zawsze,
zmieniłabym się dla ciebie.
Ale to coś więcej.
Nie mogę tego nosić...
jeśli to obietnica czegoś więcej niż miłości do ciebie.
Gdy będzie po wszystkim, podziękujesz mi za oszczędzenie bólu.
Albo zabiję za przejęcie mojego umysłu.
Proszę.
Jeśli ta Elena to głos twojego człowieczeństwa,
powinieneś się jej bać, biorąc pod uwagę, co zrobiłeś.
Nie boję się człowieczeństwa.
Damonie.
Powinieneś.
Co się stanie, jeśli nie przestaniesz walczyć?
Ty i ja już się nie zobaczymy.
To pozytywny skutek uboczny.
Twoje człowieczeństwo w końcu wróci
i cię zmiażdży.
Zadręczą cię wyrzuty sumienia za zabicie Tylera Lockwooda,
porwanie dzieci Rica i Caroline,
zwrócenie Enzo przeciw Bonnie,
sprzedanie duszy brata Cade'owi.
A może nawet za skradzenie mu dziewczyny.
Dość tego.
- Nie zniosę tego. - W końcu rozumiesz.
Walka to uczucia, a te są zbędne.
Twoja dusza jest już przeklęta, więc poddaj się
i daj mi to, czego chcę.
Trzymaj się mnie, Damonie.
To najłatwiejsza droga.
Rzeczywistość bolałaby znacznie bardziej.
Kula jest na górze.
Zaprowadzę cię.
Masz mnie za głupka?
W skali od Matta do Alarica jesteś w samym środku.
Pomagasz nam złożyć broń, która zabija syreny, a sama nią jesteś.
Albo jesteś bardzo ufna,
albo nami manipulujesz.
Co ukrywasz?
Zbliżasz się do Alarica na mojej skali bystrości.
Skoro gramy w otwarte karty, ty pierwszy.
Kto teraz szuka dzwonu?
W porządku.
Pracuję z Mattem.
Miałam nadzieję, że Caroline go wkręci.
- Dlaczego? - Ponieważ
gdy dzwon zostanie złożony, tylko jedna rodzina może go użyć.
Jego.
Damon wziął Sybil do środka.
Jeśli da jej kulę...
Pora kończyć to przyjęcie.
Wyprowadźcie stąd ludzi, a ja pójdę po kulę.
Proszę o uwagę. Przykro mi,
ale musimy przerwać tegoroczny konkurs
z powodu wycieku gazu w kuchni.
Proszę wszystkich o natychmiastowe opuszczenie terenu.
Dziękuję za przybycie.
Ale kto wygrał?
Mamy remis.
Idźcie do domu.
Nie. Musimy zostać.
Kto kazał wam zostać?
Honorowy juror, Stefan Salvatore.
Grzeczny chłopiec.
Ostatnia rzecz.
Gdy majstrowałaś przy mojej podświadomości,
próbowałaś chociaż zrozumieć Elenę?
Jej zdolność wybaczania?
Nie pilnujesz się.
Pamiętasz, co zrobiłeś?
Wszystko pamiętam.
I mimo że nie czuję nic do Eleny,
im bardziej ją odpychasz, tym bardziej rozumiem.
Ona nigdy nie odejdzie.
A w mojej głowie nie ma miejsca dla was obu.
POLICJA WYDZIAŁ MIENIA
Nie ruszaj się.
Szeryf.
Donovan.
Nie słuchaj tego głosu,
który każe ci to chronić.
Strzelę, jeśli się ruszysz.
Stój.
Proszę. Strzelę.
Wiem.
Nie mogłem nic zrobić.
Jak chcesz mi to wynagrodzić,
powiedz swoim ludziom, by trzymali się jak najdalej stąd.
Tu jesteś.
Chcę ci tylko powiedzieć, że wyjeżdżam.
Sam.
- Co? - W końcu zrozumiałem,
że nie będziesz bratem, jakiego chcę.
- Zbyt wiele się wydarzyło. - O czym ty mówisz?
Właśnie pokonałem Sybil. Czy nie po to tu przyjechaliśmy?
Żeby się jej pozbyć?
Nie mówię o Sybil.
Teraz masz problem z Eleną, której nawet tu nie ma?
Jest w twojej głowie.
Silniejsza od Sybil, dyktuje ci każdy krok.
Wyjaśnijmy to sobie.
Jestem z tobą od tygodni. Znoszę cię i osłaniam.
Leżałem dla ciebie w szpitalu.
- A teraz mnie zostawiasz? - Dokładnie.
- Wolisz ją od własnego brata? - Nie, wolę siebie od innych.
Jestem stworzony do tej pracy.
I jak to zwykle, gdy coś dobrze mi wychodzi,
musisz to zepsuć.
Nie pozwolę ci stanąć mi na drodze.
Nie tym razem.
Stefanie, co zrobiłeś?
Oto i finalistki.
Pewnie nie wygrasz konkursu piękności, więc mam nagrodę pocieszenia.
Cokolwiek to jest.
Możesz już iść.
Nie chcesz tego widzieć.
- Wypuść je. - Czemu?
Wiesz, że muszę zabijać dla Cade'a.
Niegodziwców i morderców. Te dziewczęta są niewinne.
Właśnie.
Wzorowe młode kobiety.
Nie mają pojęcia, że świat im się wali.
Nie.
- Bez obaw, ona wróci. - Co masz na myśli?
Każdej z tych obiecujących dam
dałem posmakować mojej krwi.
- Zamieniasz je? - Zainspirowałaś mnie.
Kto by pomyślał, że Miss Mystic Falls
zaręczy się ze sługą Cade'a?
Spójrz w lustro.
Wampiryzm prowadzi prosto do piekła.
- Ostatni naoczny świadek. - Wracajmy.
- Nie, Bonnie, to niebezpieczne. - Znowu?
Caroline mnie potrzebuje.
Lepiej, żeby nie musiała cię ratować.
Nie ty tu decydujesz.
Co z tobą? Nie poznaję cię.
Zaufaj mi i posłuchaj. Czemu nie spuszczasz mnie z oka,
- odkąd wróciliśmy z Paryża? - Bo jest niebezpiecznie.
I nie mogę cię chronić.
Bo oddałaś mi naszyjnik,
który miał cię ocalić, gdybym sam nie mógł.
Możesz tam umrzeć.
Gdyby coś ci się stało i miałbym cię przeżyć,
choć mogłem się przeciwstawić,
nie zniósłbym tego.
Słucham cię.
Ale słucham też otaczającego świata.
Nie boję się podnieść głosu, gdy boję się o twoje życie.
Kiedy stałeś się taki niemądry?
Zakochałem się w człowieku, który sprawia, że żyję.
W przeciwieństwie do ciebie panuję nad żądzą krwi.
- Nie wszystkie wampiry są złe. - Jesteśmy zaręczeni.
Siedzimy w tym razem. Nie jesteś niewinnym świadkiem,
bo pozwalasz mi zabijać dla Cade'a. Chyba że chcesz to odwołać.
Ty też masz krew na rękach.
Widzisz? Dobra jesteś w zabijaniu.
Wygrałam?
Juror wybrał ciebie.
Umarłam.
Pamiętam wszystko.
Jesteś wampirem.
Ty również.
Cóż...
stajesz się wampirem.
Masz 24 godziny na wypicie ludzkiej krwi. Inaczej to koniec.
Można z tym żyć.
Wiem, że dziwnie to brzmi, ale żyjesz.
Nadal jesteś sobą.
Mam pić krew?
Zabijać ludzi? To nie ja. Nie chcę tego.
- Nie mówię, że będzie łatwo... - Proszę, zabij mnie. Szybko.
Wyślij mnie do lepszego miejsca.
Wiesz, co zrobiłam, gdy stałam się wampirem?
Skończyłam szkołę.
Poszłam na studia i zostałam dziennikarką.
Są pewne minusy, wierz mi.
Ale największym plusem jest fakt,
że życie nie musi skończyć się po śmierci.
Czyli...
muszę pić krew...
tak...
Pomogę ci.
Chodź.
- Ani kroku. - Spokojnie.
Wszystko w porządku, nie jestem pod wpływem syreny.
Masz mnie za głupka?
Mieliśmy to ukraść i ukryć.
Domyśliłam się, co planujecie, po zaledwie 30 minutach.
- Wsiadaj do samochodu. Zostaw ją. - Zanim zabierzesz ten dzwon,
posłuchaj, co ma do powiedzenia.
Myślałem, że uciekniesz.
Jesteśmy w tym razem.
Jeśli to oznacza, że mam krew na rękach, niech tak będzie.
Przez najbliższy rok będziemy robili, co trzeba, by uwolnić cię od Cade'a.
Ale po mojemu.
Bez zmieniania dobrych ludzi w złych.
Trzymamy się morderców i pijanych kierowców.
Nic nie rozumiesz.
To nie jest robota na rok.
Będę to robił, dopóki nie skończę.
Trzy lata, a może 10.
Cade miał rację.
To dobra zabawa.
Nie chcę tego zostawić.
Mieliśmy umowę. Pamiętasz?
Mieliśmy spędzić razem życie.
Pewnego dnia obudzisz się i zdasz sobie sprawę,
że nie pamiętasz, co to szczęście.
Nie zabawa.
Szczęście.
Do tego czasu trzymaj się z daleka ode mnie.
Nie powinnam była oddawać ci naszyjnika.
To tylko symbol.
Symbol czy nie,
nigdy wcześniej nie czułam, że chcę być z kimś na zawsze.
Aż zakochałam się w tobie.
To...
To nie wybór.
W związku z Eleną.
Rozumiem.
Naprawdę.
I tak jestem największym szczęściarzem.
Nasze "na zawsze" będzie trwało...
60 czy 70 lat.
Musimy dobrze je przeżyć.
Masz rację.
Siedemdziesiąt lat z odpowiednią osobą może trwać na zawsze.
Obawiam się tylko, co będzie później.
Całą wieczność czekałem, aż pojawisz się w moim życiu.
Co miałbym robić bez ciebie?
A gdyby to nie było tylko moje "na zawsze"?
Gdyby mogło być nasze?
Co masz na myśli?
Poddałbyś się terapii?
Powrót do świata żywych.
Co u Cade'a?
Chce coś przekazać swojemu byłemu słudze?
Nie, tylko plotkowaliśmy.
Sport, pogoda, filmy.
Co ci zrobię, gdy się uwolnię.
To potrwa dłuższy czas.
A jeśli myślisz, że się stąd wymkniesz,
tak jak kiedyś wemknęłaś się do mojego umysłu,
to już nie działa.
Rozumiem w całej rozciągłości.
Oto zemsta Damona.
Jeśli chcesz zaskoczyć mnie torturami,
czekam z niecierpliwością.
Może tylko wejdę w twój umysł i zamienię ci życie w piekło.
Nie wiedziałbyś nawet, od czego zacząć.
Nieprawda.
Wiem, że spędziłaś życie opuszczona i zapomniana.
Wywoływałaś strach i nienawiść.
Żeby ktoś cię pokochał, musiałaś przejąć jego umysł.
Poza twoją siostrą.
A teraz nawet ona nie chce cię znać.
Wierz mi, wiem, jak to boli.
Ale wiem też, czemu po 2000 lat nie masz nic.
Bo jesteś niczym.
Jesteś tylko mściwą, niepewną, niezasługującą na miłość dziewczynką.
Nie zapominaj.
Widziałem cię.
Prawdziwą ciebie.
W morzu krwi.
Doprowadziłem syrenę do łez.
Co jest nagrodą?
Chyba zdecyduję się na kilkaset lat tortur.
Twoja nagroda?
Co powiesz na człowieczeństwo?
Zabierz je sobie.
To nie mnie musisz się obawiać, Damonie.
Ale siebie.
Zadręczą cię wyrzuty sumienia.
Twoje człowieczeństwo wróci.
Damonie, to twój przyjaciel. Przestań!
I cię zmiażdży.
Zabijesz mnie i nikt ci nie wybaczy.
To nie mnie musisz się obawiać, Damonie.
Ale siebie.
Tekst polski: Anna Dyba bawiać, Damonie.